Ἡ Ἑλλάδα,τρία χρόνια μετά τήν 21η Ἀπριλίου 1967...
Δημοσίευμα τῶν New York Times ἀπό τόν Nicholas Elias May 3, 1970
Η ΕΛΛΑΔΑ έχει δικτατορία από τις 21 Απριλίου 1967, αλλά οι περισσότεροι τουρίστες που επισκέπτονται τη χώρα θα έπρεπε να ψάξουν πολύ για να δουν τη διαφορά. Είναι αλήθεια ότι για τους εορτασμούς επετείου που έχουν προγραμματιστεί για σήμερα, οι αυτοκινητόδρομοι έχουν επενδυθεί με πινακίδες που έγραφαν: «Ζήτω η 21η Απριλίου», «Ζήτω ο Στρατός», «Ζήτω η Εθνική Κυβέρνηση». Το σύμβολο της κυβερνώσας χούντας, η σιλουέτα ενός ένοπλου στρατιώτη με το περίγραμμα ενός φοίνικα που αναδύεται από τις φλόγες - βρίσκεται παντού, από γιγάντιες διαφημιστικές πινακίδες μέχρι το εξωτερικό μέρος κάθε σπιρτόκουτου. Αλλά δεν υπάρχουν περισσότεροι αστυνομικοί ή στρατιωτικοί στους δρόμους της Ελλάδας από ό,τι σε οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα, και είναι τόσο χρήσιμοι στους ξένους όσο απαιτεί η ελληνική φιλοξενία. Δεν υπάρχουν περιορισμοί στη μετακίνηση, έτσι οι τουρίστες μπορούν να επισκεφθούν οποιοδήποτε μέρος της Ελλάδας θέλουν εκτός από μερικές περιοχές που συνορεύουν με κομμουνιστικές χώρες.... Στην κηδεία του αείμνηστου πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου τον Οκτώβριο του 1968, η χούντα δεν χρησιμοποίησε την πλήρη αστυνομική της δύναμη για να σκορπίσει το τεράστιο πλήθος που συγκεντρώθηκε. Αν το είχε κάνει, πιθανότατα θα είχε προκαλέσει περαιτέρω διαδηλώσεις που θα ήταν δύσκολο να καταπνιγούν. Πέρυσι, ωστόσο, όταν το Συμβούλιο της Επικρατείας, το ανώτατο διοικητικό δικαστήριο, προσπάθησε να επαναφέρει 21 νομικούς που είχε αποπέμψει η χούντα ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπαδόπουλος απέλυσε αμέσως τον πρόεδρο του συμβουλίου και αρνήθηκε να επαναφέρει τους νομικούς. Οι πολέμιοι του καθεστώτος έσπευσαν να προβλέψουν ότι μια τέτοια κραυγαλέα παρέμβαση στο λατρεμένο δικαστικό σύστημα της χώρας ήταν βέβαιο ότι θα πυροδοτούσε διαδηλώσεις σε όλη την Ελλάδα. Αλλά δεν υπήρξε σχεδόν ούτε κίχ από τον ελληνικό λαό. Ο Παπαδόπουλος είχε προβλέψει σωστά πως οι Έλληνες δεν θα μπαίναν στην δοκιμασία μιας σύλληψης για χάριν ενός θεσμού που ήταν τόσο μακριά από την καθημερινότητά τους.
 |
| Δίκη των 33 ( Δημοκρατικῆς Ἄμυνας) φωτό |
Οι συνταγματάρχες έχουν καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να καταστήσουν σαφές ότι δεν θα ανεχθούν την ανοιχτή αντίθεση στην εξουσία τους, αλλά φρόντισαν να μην κάνουν τέτοια μαθήματα τόσο οδυνηρά ή τόσο δραματικά ώστε να επικαλούνται ακόμη μεγαλύτερη αντίθεση. Κατά τη διάρκεια της πρόσφατης δίκης 33 Ελλήνων βάσει ενός παλιού νόμου για εξέγερση, ο κυβερνητικός εισαγγελέας ζήτησε σκληρές ποινές για τους κατηγορούμενους και θανατική ποινή για έναν από αυτούς, τον καθηγητή Διονύσιο ( Σάκη ) Καραγιώργα. Κατά τη διάρκεια της δίκης, ο Πρωθυπουργός Παπαδόπουλος είπε σε μια ομιλία του ότι οι κατηγορούμενοι πρέπει να αντιμετωπιστούν αυστηρά, με αποτέλεσμα να βρουν την προοπτική της φυλάκισης ή ακόμα και του θανάτου ενώπιον κάθε Έλληνα που θα εναντιωνόταν στο καθεστώς. Στη συνέχεια, το στρατοδικείο καταδίκασε τον Καράγιωργα σε ισόβια, επέβαλε ποινές με αναστολή σε επτά κατηγορούμενους και αθώωσε ακόμη και επτά. ( Σημ. Πελασγ. Τρία χρόνια μετά τήν καταδίκη σέ ἰσόβια,μέ πρωτοβουλία Παπαδόπουλου ἀπενεμήθη εἰδική χάρις καί ἀφέθησαν ἐλεύθεροι ὅλοι οἱ καταδικασθέντες. ἐδῶ)Η απελευθέρωση τον περασμένο μήνα του Μίκη Θεοδωράκη, του κομμουνιστή συνθέτη της μουσικής για το «Ζ» και το «Ζορμπάς ο Έλληνας», ήταν μια ακόμη προσπάθεια των συνταγματαρχών να κάνουν τον κόσμο να πιστέψει ότι έχουν γίνει πιο χαλαροί, ανεκτικοί. Η απελευθέρωση του συνθέτη δεν ήταν πραγματικά μεγάλη θυσία για τους συνταγματάρχες. Δεν φοβούνται την ελληνική αριστερά, η οποία είναι διασπαρμένη και με πεσμένο στο ηθικό, αλλά τη δεξιά και το κέντρο που έχουν τη δυνατότητα να στήσουν ένα κίνημα εναντίον τους. Πράγματι, οι περισσότεροι από τους ανθρώπους που συλλαμβάνει η χούντα αυτές τις μέρες δεν είναι κομμουνιστές ή αριστεροί αλλά βασιλόφρονες και δημοκράτες.
Σε ορισμένες περιοχές στις επαρχίες, άτομα έχουν συλληφθεί για προσβολή εκπροσώπου του καθεστώτος, καταδίκη του πραξικοπήματος ή άλλα παρόμοια αδικήματα. Όμως κρατήθηκαν για λίγο και μετά αφέθηκαν ελεύθεροι. Για παράδειγμα, στο χωριό όπου γεννήθηκα στην επαρχία Ηπείρου στη βορειοδυτική γωνία της χώρας, συνελήφθη ένας έμπορος που αποκάλεσε κλέφτη τον διορισμένο από τη χούντα νομάρχη της επαρχίας, στην ένταση μιας συζήτησης με συγχωριανούς του. Συνελήφθη, φυλακίστηκε για ένα μήνα και μετά δικάστηκε και αθωώθηκε. Σκοπός τέτοιων συλλήψεων είναι να κόψουν την ανοιχτή κριτική κάνοντας πραγματικότητα την απειλή της φυλάκισης σε κάθε χωριό. Οι άνθρωποι γίνονται παράδειγμα, και στη συνέχεια απελευθερώνονται, για να δημιουργήσουν την εντύπωση ότι το καθεστώς δεν είναι αυθαίρετο και καταπιεστικό, αλλά είναι ικανό για συμπόνια και ακόμη και δικαιοσύνη.
Σε πολλά από τα ίδια χωριά κατά τη διάρκεια του ελληνικού εμφυλίου πολέμου του 1946–49, οι κομμουνιστές αντάρτες εκτέλεσαν δεκάδες ανθρώπους επειδή επέκριναν αυτούς ή τις μεθόδους τους. (Συνολικά, 57.000 Έλληνες πολίτες σκοτώθηκαν από τους αντάρτες και περισσότεροι από 684.000 εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους.) Στο χωριό όπου συνελήφθη ο έμπορος, οι κομμουνιστές το 1948 εκτέλεσαν δημόσια πέντε άτομα, συμπεριλαμβανομένων δύο γυναικών και στοίβαξαν τα σώματά τους σε μια ρεματιά. Συγκριτικά, η συμπεριφορά της χούντας προς τον έμπορο δεν φαινόταν καταπιεστική στους συγχωριανούς του, αλλά μάλλον συγκρατημένη. «Ήμουν εδώ όταν ήρθαν οι κομμουνιστές», είπε μια ηλικιωμένη γυναίκα στο χωριό. «Προτιμώ να έχω τη χούντα για εκατό χρόνια παρά να ξαναγυρίσουν αυτά τα καθάρματα έστω για μια μέρα». Γνωρίζοντας το βάθος τέτοιων συναισθημάτων,
 |
| 21η Απριλίου 1971,παρέλαση στήν Καστοριά ( φωτό) |
Είναι στα χωριά της Ελλάδας που η χούντα χαίρει της ισχυρότερης δημόσιας στήριξης και για καλούς λόγους. Οι κυβερνήσεις που διοικούσαν την Ελλάδα πριν από το πραξικόπημα επικεντρώθηκαν στην ανάπτυξη και επέκταση των πόλεων, παραμελώντας τα χωριά με τη θεωρία ότι οι περισσότεροι Έλληνες τα άφηναν για τις μητροπολιτικές περιοχές ούτως ή άλλως. Η χούντα έχει καταβάλει κάποιες προσπάθειες για να επανορθώσει αυτή την ανισορροπία. Αύξησε τις συντάξεις για τους αγρότες εργάτες, που ήταν οι χαμηλότερες στην Ελλάδα. Χάρισε τα ανεξόφλητα δάνεια όλων των αγροτών, μια κίνηση που επικρίθηκε έντονα από τους οικονομολόγους αλλά επικροτήθηκε έντονα στην επαρχία. Επιτάχυνε τα προγράμματα ηλεκτροδότησης και οδοποιίας. Σχέδια βρίσκονται σε εξέλιξη, για παράδειγμα, για την κατασκευή του μεγαλύτερου αυτοκινητόδρομου στην Ελλάδα σε όλο το αγροτικό βόρειο τμήμα της χώρας. Ο αυτοκινητόδρομος θα εκτείνεται από την Ηγουμενίτσα στο Ιόνιο μέχρι τα τουρκικά σύνορα στη Θράκη. Οι οικονομολόγοι υποστήριξαν ότι δεν υπάρχει αρκετή κίνηση σε αυτόν τον τομέα για να δικαιολογηθούν τα 150 εκατομμύρια δολάρια που θα δαπανηθούν στο δρόμο, αλλά η χούντα φαίνεται αποφασισμένη να προχωρήσει στο έργο.Υπάρχει ένας άλλος, ίσως εξίσου σημαντικός, λόγος που οι συνταγματάρχες υποστηρίζονται σθεναρά στα χωριά. Γεννήθηκαν και μεγάλωσαν σε απομονωμένα χωριά και τα συντηριτικά μέτρα που προσπάθησαν να επιβάλουν σε όλη την Ελλάδα ήταν η επιτομή των αξιών τέτοιων χωριών. Οι συνταγματάρχες μπορεί να φαίνονται παλιομοδίτες και ανόητοι στους Έλληνες των πόλεων όταν αναφέρουν ως κακά θέματα όπως οι μίνι φούστες και τα γένια ή τέτοιες αρετές όπως η εκκλησία που επισκέπτονται κάθε Κυριακή, αλλά φαίνονται δυνατοί και σοφοί στους Έλληνες της υπαίθρου.
«Η πιο κοντινή αναλογία με το είδος των ανθρώπων από τους οποίους προέρχονται οι συνταγματάρχες είναι οι φτωχοί λευκοί στην Αμερική που υποστηρίζουν τον Τζορτζ Γουάλας», λέει ένας Αμερικανός εκπαιδευτικός που ζει πολλά χρόνια στην Ελλάδα. Ο Πρωθυπουργός Γεώργιος Παπαδόπουλος, ο οποίος μεγάλωσε σε ένα μικρό χωριό της Πελοποννήσου ,το Ελαιοχώρι Αχαΐας, που έχει τώρα 280 κατοίκους, θεωρείται ανώτερος από τους άλλους αξιωματικούς που έκαναν το πραξικόπημα επειδή ο πατέρας του ήταν δάσκαλος στο σχολείο του χωριού. Ο Στυλιανός Παττακός, ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, κατάγεται από το μικρό (154 κάτοικοι) κρητικό χωριό της Αγίας Παρασκευής και ο Νικόλαος Μακαρέζος, Υπουργός Συντονισμού, κατάγεται από ένα χωριό της Φθιώτιδας που λέγεται Γραβιά, το οποίο έχει σχετικά μεγάλη πληθυσμό. 613 ατόμων. Σε τέτοια χωριά, οι άντρες περνούν τον ελεύθερο χρόνο τους παρέα με άντρες, και οι γυναίκες δεν καπνίζουν, δεν φορούν μακιγιάζ ή δεν μιλούν σε έναν άντρα που δεν είναι στενός συγγενής παρά μόνο να λένε «Καλημέρα» καί « Καλησπέρα». Οι συνταγματάρχες έχουν φέρει στη διοίκησή τους τις αξίες αυτών των χωριών και οι Έλληνες της Επαρχίας τους θαυμάζουν γι' αυτό. Οι συνταγματάρχες δεν εφαρμόζουν πάντα αυτό που κηρύττουν οι ίδιοι, αλλά επιμένουν δυνατά ότι πρέπει όλοι οι άλλοι, να το κάνουν,ιδιαίτερα τα παιδιά τους.
Το περασμένο καλοκαίρι, γνώρισα τη μικρότερη κόρη του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης Παττακού, μια 20χρονη κοπέλα που ονομαζόταν Ρένα, μέσω μιας κοινής φίλης, και ενώθηκα μαζί της και δύο άλλα κορίτσια για μια βόλτα κατά μήκος της ακτής της Αθήνας. Περίπου 25 μίλια από την πρωτεύουσα, σταματήσαμε σε ένα εστιατόριο, και έβγαλα ένα πακέτο τσιγάρα και το πέρασα. Η Ρένα χήσε μια στιγμή και κοίταξε γύρω από το φροντισμένο εστιατόριο. Βλέποντας ότι ήταν σχεδόν άδειο, πήρε ένα τσιγάρο. «Θεέ μου», είπε πριν πάρει την πρώτη ρουφηξιά, «ελπίζω κανείς που με ξέρει να μην έρθει εδώ». Κατά την επιστροφή ανέφερε ότι ο πατέρας της είχε αρνηθεί να την αφήσει να επισκεφθεί το Παρίσι και το Λονδίνο, παρόλο που θα είχε πάει με την αδερφή και τον κουνιάδο της. «Φοβόταν ότι δεν θα με παρακολουθούσαν στενά», είπε για τον πατέρα της. «Είναι πολύ αυστηρός, αλλά νομίζω ότι έτσι πρέπει να είναι».
ΠΑΡΑ τις θετικές συμπεριφορές όμως στις αγροτικές περιοχές, το καθεστώς βιώνει την αντίσταση από μεγάλο αριθμό Ελλήνων στις πόλεις και στα νησιά. Είναι στις πόλεις που η ζημιά που έκαναν οι συνταγματάρχες έγινε περισσότερο αισθητή. Οι Έλληνες στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις κινούνταν γρήγορα προς έναν ευρωπαϊκό τρόπο ζωής και βιοτικό επίπεδο. Όμως οι συνταγματάρχες έχουν επιβραδύνει την κίνηση και σε ορισμένες περιπτώσεις την έχουν σταματήσει εντελώς. Η επιβράδυνση της οικονομίας έχει μειώσει τα εισοδήματα πολλών Ελλήνων έως και 30%. Επιπλέον, χιλιάδες άνθρωποι έχουν απολυθεί από τις δουλειές τους επειδή θεωρούνται μη φιλικοί προς το καθεστώς. Ταυτόχρονα, οι τιμές για ορισμένα αγαθά και υπηρεσίες κινήθηκαν ανοδικά.
Η παρενόχληση καλλιτεχνών και συγγραφέων από το καθεστώς έχει περιορίσει την πολιτιστική ζωή στη χώρα και έχει προκαλέσει μεγάλη διαμάχη. Σχεδόν όλα τα έργα που παράγονται στην Αθήνα είναι είτε αναβιώσεις είτε εισαγωγές και δεν έχουν κυκλοφορήσει σημαντικά βιβλία στην Ελλάδα από τότε που κατέλαβαν την εξουσία οι συνταγματάρχες. Λόγω της φήμης της χούντας στο εξωτερικό, η πολιτιστική επικοινωνία με την υπόλοιπη Ευρώπη έχει στερέψει. Το περασμένο καλοκαίρι, για παράδειγμα, ο Rudolf Nureyev και η Margot Fontaine ακύρωσαν μια πολυανακοινωμένη εμφάνιση στο Φεστιβάλ Αθηνών και ακόμη και η παρέμβαση του Αριστοτέλη Ωνάση δεν μπόρεσε να τους αλλάξει γνώμη.
Η συνεχιζόμενη λογοκρισία του Τύπου στην Ελλάδα απογοητεύει διαρκώς αυτό το έθνος των χορτασμένων αναγνωστών εφημερίδων. «Οι εφημερίδες δεν ήταν σχεδόν αντικειμενικές πριν από το πραξικόπημα», λέει ένας διευθυντής ξενοδοχείου στη Ρόδο, «αλλά τουλάχιστον είχατε την ελευθερία να επιλέξετε τι ψέματα θα διαβάσατε. Τώρα όλα είναι ένα ψέμα». Η κυκλοφορία των ελληνικών εφημερίδων είναι στο 60 τοις εκατό του επιπέδου πριν από το πραξικόπημα. Επτά εφημερίδες έχουν εξαφανιστεί εντελώς: οι κρυπτοκομμουνιστικές απαγορεύτηκαν και οι υπόλοιπες έκλεισαν λόγω πιέσεων.
Τον περασμένο Οκτώβριο, η χούντα ανακοίνωσε με μεγάλη φανφάρα ότι άρει την λογοκρισία του τύπου. Ταυτόχρονα, ωστόσο, έδωσε στους εκδότες μια μακρά λίστα απαγορευμένων θεμάτων που, στην πραγματικότητα, διατηρούσαν τον έλεγχο του τύπου σχεδόν τόσο αυστηρό όσο πριν. Το καθεστώς έχει δημοσιεύσει έναν κώδικα 101 άρθρων που έχουν σχεδιαστεί για να «καθαρίσουν» τον Τύπο. Ιστορίες ότι η χούντα θεωρεί ότι υπονομεύουν την εμπιστοσύνη του κοινού στην οικονομία μπορεί να επιφέρουν φυλάκιση έξι μηνών βάσει του κώδικα. Οι συντάκτες που καταδικάστηκαν για υποκίνηση εξέγερσης, όπως το βλέπει η χούντα, μπορούν να πάρουν έως ισόβια. Όταν ανακοινώθηκε ο κώδικας, ο κ. Παττάκος προσέφερε το φιλοσοφικό σκεπτικό της χούντας που τον έκανε τόσο σκληρό. «Η αυστηρότητα», είπε, «είναι η μητέρα της δικαιοσύνης και της ελευθερίας».
Η ιδέα της χούντας περί «Δικαιοσύνης» απεικονίστηκε πρόσφατα όταν η εφημερίδα Έθνος δημοσίευσε μια συνέντευξη με τον Ιωάννη Ζίγδη, ηγέτη του Κόμματος του Κέντρου του αείμνηστου Γιώργου Παπανδρέου, στην οποία ζητούσε επιστροφή της δημοκρατίας στην Ελλάδα. Όχι μόνο συνελήφθη ο κ. Ζίγδης για τις δηλώσεις του, αλλά και οι συντάκτες της εφημερίδας — συμπεριλαμβανομένου του αρχισυντάκτη της, Ιωάννη Καψή — τέθηκαν υπό κράτηση. Δικάστηκαν γρήγορα σε στρατοδικείο και καταδικάστηκαν σε ποινές φυλάκισης που κυμαίνονταν από 13 μήνες έως πέντε χρόνια. Με όλους τους συντάκτες του στη φυλακή, το Έθνος αναγκάστηκε να σταματήσει την έκδοσή του.
Ίσως η πιο καταστροφική παρέμβαση του καθεστώτος ήταν στην εκπαίδευση. Το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα ήταν εξαρχής αναχρονιστικό και ανεπαρκές, αλλά οι συνταγματάρχες το έσπρωξαν ακόμη περισσότερο στο τούνελ. «Νεαροί της Ελλάδας, η Επανάσταση είναι για Σένα» διακηρύσσουν ταμπέλες στους αυτοκινητόδρομους που οδηγούν έξω από την Αθήνα. Αλλά στην εκπαιδευτική του πολιτική το καθεστώς φαίνεται πρωτίστως να ενδιαφέρεται να βεβαιωθεί ότι οι νέοι της Ελλάδας είναι υπέρ της επανάστασης. Εκατοντάδες δάσκαλοι και καθηγητές που θεωρούνται μη φιλικοί προς το καθεστώς έχουν απολυθεί. Όλοι οι άλλοι κλήθηκαν να υποβάλουν λεπτομερή ιστορικά, ειδικά για το τι έκαναν κατά την περίοδο του εμφυλίου πολέμου, και δήλωση πολιτικών πεποιθήσεων.
ΣΤΑ δημόσια σχολεία, η κατήχηση των μαθητών είναι μέρος του προγράμματος σπουδών. Σε ορισμένες χαμηλότερες τάξεις, για παράδειγμα, οι μαθητές καλούνται να σηκωθούν και να επαναλάβουν συνθήματα όπως «Η μητέρα μου είναι η Ελλάδα. Ο πατέρας μου είναι η Εθνική Κυβέρνηση. Κι᾿εγώ είμαι ο ελληνικός λαός». Το κλίμα σωβινισμού στα ελληνικά σχολεία, που ήταν πάντα βαρύ, είναι τώρα πιο έντονο από ποτέ. «Τα παιδιά αυτής της χώρας είναι άρρωστα και κουρασμένα να διδάσκονται ότι η Ελλάδα είναι ο ομφαλός του κόσμου», λέει ένας Αμερικανός εκπαιδευτικός που διδάσκει σε ιδιωτικό σχολείο στην Αθήνα. « Η Πατρίδα δεν πρέπει ποτέ να γίνει μια βρώμικη λέξη, αλλά τώρα είναι με τους μαθητές».
Στα πανεπιστήμια η ασφάλεια,η αστυνομία ασφαλείας, έχει δημιουργήσει ένα δίκτυο δημιουργών για να αναφέρουν τις δραστηριότητες και τις συμπεριφορές συμφοιτητών. Το καθεστώς έχει επίσης διορίσει έναν κυβερνητικό επίτροπο για κάθε σχολή. Η δουλειά των επιτρόπων, κυρίως απόστρατων αξιωματικών του στρατού, είναι να βλέπουν ότι τα προγράμματα διδασκαλίας είναι σύμφωνα με τους στόχους της χούντας. Για να διατηρήσει τον αυστηρό έλεγχο του διδακτικού προσωπικού στα πανεπιστήμια, το καθεστώς όχι μόνο απέλυσε πολλούς καθηγητές, αλλά περιόρισε επίσης νέους διορισμούς και μείωσε την ηλικία συνταξιοδότησης των καθηγητών, έτσι ώστε οι μεγαλύτεροι, σεβαστοί καθηγητές με ανεξάρτητο μυαλό να μπορούν να αντικατασταθούν με φιλόδοξοι νεότεροι περισσότερο στις προτιμήσεις του καθεστώτος. Όλο αυτό το φυσικό σύμμαχο έχει δημιουργήσει έλλειψη καταρτισμένων καθηγητών και σημαντική πτώση στην ποιότητα της διδασκαλίας.
Εν όψει όλων αυτών των κατασταλτικών πράξεων της χούντας, πολλοί Ευρωπαίοι και Αμερικανοί δυσκολεύονται να καταλάβουν γιατί ένας τόσο παθιασμένος λαός φαίνεται να έχει αποδεχτεί τη δικτατορία χωρίς καμία σκέψη για αντίσταση.
Η δίκη των «17» του ΠΑΜ στο στρατοδικείο Θεσσαλονίκης,1969. ( ἀπό ἐδῶ)
Στην πραγματικότητα, δεν έχουν. Παρά την εξωτερική ηρεμία, υπάρχουν αυξανόμενες μορφές αντίστασης. Διανοούμενοι και επαγγελματίες αρνήθηκαν να συνεργαστούν με το καθεστώς και συνεχίζουν το μποϊκοτάζ, παρόλο που πολλοί από αυτούς έχουν υποφέρει σκληρά γι' αυτό. Επιπλέον, αρκετοί ακτιβιστές έχουν στραφεί σε δραστικές μεθόδους. Κατά τη διάρκεια του περασμένου έτους, βόμβες εξερράγησαν στην Αθήνα, τη Σαλόνικα και άλλες μεγάλες πόλεις. Το Athens Hilton, η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, το ξένο γραφείο Τύπου και Πληροφοριών και πολλά αμερικανικά αυτοκίνητα, συμπεριλαμβανομένου ενός που ανήκει σε ακόλουθο του στρατού των ΗΠΑ, έχουν δεχθεί βομβιστικές επιθέσεις.
Ορισμένες εκρήξεις έχουν αποδοθεί στο δεξιό Κίνημα Εθνικής Αντίστασης (ΚΕΑ), το οποίο θεωρεί την αμερικανική ιδιοκτησία πρωταρχικό στόχο. Ένα φυλλάδιο που απευθύνεται στους Αμερικανούς από το ΚΕΑ αναφέρει: «Έχετε γίνει πιο μισητοί από το καθεστώς της Αθήνας. Εσείς θα είστε υπεύθυνοι για τον εμφύλιο που θα ακολουθήσει». Το φυλλάδιο υπέγραφε ο στρατηγός Ακρίτας, ψευδώνυμο του αρχηγού του κινήματος δανεισμένο από το όνομα ενός βυζαντινού ήρωα.Περισσότερες από δύο δωδεκάδες άλλες αντιστασιακές ομάδες λειτουργούν υπόγεια σε όλη την Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένης μιας που φέρεται να διευθύνεται από κομμουνιστές, που ονομάζεται Πατριωτικό Μέτωπο, το οποίο, ωστόσο, δεν έχει τη δύναμη των αντιστασιακών ομάδων που ανήκουν στη δεξιά και στο κέντρο. Μέχρι στιγμής, όλες οι βόμβες έχουν χρονομετρηθεί ώστε να εκραγούν τη νύχτα για να αποφευχθεί η δολοφονία ανθρώπων, αν και περίπου δώδεκα ατόμων που έτυχε να βρίσκονταν ούτως ή άλλως τριγύρω είχαν τραυματιστεί. «Αν οι κομμουνιστές βρίσκονταν πίσω από τις εκρήξεις», λέει ένας Έλληνας δημοσιογράφος, «οι βόμβες θα είχαν μπει για να σκοτώσουν».
Αλλά η πλήρης και αποτελεσματική αντίσταση χρειάζεται ηγεσία, και οι συνταγματάρχες φρόντισαν να εξορίσουν σε απομακρυσμένα χωριά και νησιά στρατιωτικούς και πολιτικά πρόσωπα που θα μπορούσαν να το προσφέρουν. Όσοι είναι ακόμα γύρω δεν θέλουν να πάρουν το προσωπικό ρίσκο που εμπλέκεται στην καθοδήγηση μιας εξέγερσης. «Θέλουν ο κόσμος να πετάξει πρώτα τους συνταγματάρχες», λέει ένας οδηγός φορτηγού από τη Λάρισα, «και μετά να τους καλέσουν να αναλάβουν. Οι άνθρωποι δεν είναι πια τόσο χαζοί».
Υπάρχουν, ωστόσο, πιο λεπτοί λόγοι για τους οποίους η αντίσταση στη χούντα είναι μηδαμινή. Ένα από αυτά γίνεται γρήγορα κατανοητό από μια επίσκεψη στην Αθήνα. Η πόλη είναι διάσπαρτη με γιαπιά εκατοντάδων κτιρίων που βρίσκονται τώρα υπό κατασκευή. Κάθε Κυριακή πρωί, πολυσύχναστα λεωφορεία βρυχώνται από την Αθήνα για εκδρομές στην Κορινθία, στους Δελφούς, στη Θήβα και στο Σουνίον. Τα καλύτερα εστιατόρια είναι σχεδόν γεμάτα τις περισσότερες νύχτες, και οι λαχειοφόροι στην πλατεία Ομονοίας εξακολουθούν να κάνουν μια καλή δουλειά.
Με άλλα λόγια, η ζωή κάτω από τους συνταγματάρχες μπορεί να είναι δυσάρεστη —ιδιαίτερα για φοιτητές, καθηγητές, πολιτικούς, δημοσιογράφους και καλλιτέχνες— αλλά δεν είναι τόσο δυσάρεστη ώστε να αξίζει να ρισκάρεις με φυλάκιση ή θάνατο για να την αλλάξεις. Τα έσοδα έχουν πέσει, αλλά όχι τόσο που ένα ζευγάρι δεν μπορεί να πάει μια στο τόσο σε ταβέρνα να χορέψει. Οι ελληνικές εφημερίδες είναι απογοητευτικές, αλλά υπάρχουν η Le Monde, η International Herald‐Tribune και η Figaro στα περίπτερα για όσους διαβάζουν άλλες γλώσσες ή τα ελληνικά προγράμματα στο BBC κάθε βράδυ για όσους δεν διαβάζουν. Οι θείοι και οι φίλοι λείπουν από τις δουλειές, αλλά τουλάχιστον παίρνουν μέρος από τις συντάξεις τους όταν πάνε. «Δεν με έχουν στριμώξει πραγματικά», λέει ένας ράφτης στον Πειραιά. «Δεν θα τους ψήφιζα αν είχα επιλογή. Αλλά τα πράγματα δεν είναι τόσο άσχημα που θα πετούσα τον εαυτό μου μπροστά σε ένα τανκ για να τα βγάλω έξω».
Αν και οι συλλήψεις συνεχίζονται, οι Έλληνες δεν φαίνεται να ανησυχούν για τον εαυτό τους αν δεν επηρεαστούν οι οικογένειές τους, και οι περισσότεροι δεν επηρεάζονται. Από τα 6.000 άτομα που στάλθηκαν σε φυλακές μετά το πραξικόπημα, περισσότερα από τα δύο τρίτα έχουν απελευθερωθεί. Το πιο σημαντικό είναι ότι οι συνταγματάρχες δεν έχουν εκτελέσει κανέναν.
«Οι Έλληνες είναι υπέροχοι, αλλά όταν αρχίζουν να σκοτώνουν, μπορεί να είναι οι πιο απαίσιοι άνθρωποι στον κόσμο», μου είπε η σύζυγος ενός εξόριστου Έλληνα πολιτικού. «Θυμάμαι κατά τη διάρκεια του πολέμου όταν περπατούσες στο δρόμο και έβρισκες το σώμα κάποιου γεμάτο με σφαίρες και δεν ήξερες αν ήταν οι Γερμανοί, οι δεξιοί, οι αριστεροί ή μια ζηλιάρα σύζυγος που τον σκότωσαν. Είμαι τρομερά φοβισμένη για την Ελλάδα αν ξεκινήσει».
Οι σπουδαστές της ελληνικής ιστορίας βλέπουν έναν καλό λόγο για την απουσία ισχυρής αντίστασης στη χούντα στο γεγονός ότι η χώρα έχει αναπτύξει τα τελευταία 20 χρόνια μια σημαντική αστική τάξη. Για το πρώτο μισό αυτού του αιώνα, η Ελλάδα ενεπλάκη σε πέντε πολέμους και σε πολυάριθμους ανόδους. Η μόνη περίοδος σταθερότητας και προόδου ήρθε μετά το 1950. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι περισσότεροι Έλληνες μπόρεσαν να αποκτήσουν κάτι—ένα σπίτι, ένα αγρόκτημα, μια επιχείρηση—για πρώτη φορά στη ζωή τους και θέλουν να είναι κοντά για να το απολαύσουν .
Εκτός από την αποφυγή των εκτελέσεων, οι συνταγματάρχες έχουν ξεκινήσει μια σειρά θετικών μέτρων, παρέχοντας έναν άλλο λόγο που οι Έλληνες μπορούν να εκλογικεύσουν τη μέχρι τώρα απροθυμία τους να ξεσηκωθούν κατά της χούντας. (Το «Κάνουν κάποια καλά πράγματα», ακούγεται τόσο στην Αθήνα σήμερα όσο και στην Ιταλία του Μουσολίνι.) Πολλοί από τους επαγγελματίες που μοιράζονταν μεγάλες αμοιβές ( μίζες) με δημόσιους υπαλλήλους εξαλείφθηκαν. Οι εκτεταμένες περικοπές προσωπικού έδωσαν τέλος σε μεγάλο μέρος της πρακτικής προσλήψεων για μία θέση περισσοτέρων απ᾿όσο χρειάζεται, που ήταν τόσο συνηθισμένη στην Ελλάδα. Περιορισμένες επιχειρήσεις, όπως η λειτουργία ταξί, άνοιξαν σε όποιον είχε χρήματα ή είχε διάθεση να πάει σε αυτές.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδος, η οποία μαστιζόταν από σκάνδαλα και σφοδρές μάχες μεταξύ επισκόπων για διορισμό στις πλουσιότερες έδρες, αναμορφώθηκε. Ακόμα και δρόμοι σε γειτονιές όπως η Νίκαια και η Καισαριανή που έτειναν να ψηφίζουν κομμουνιστές και τιμωρήθηκαν με κακές δημόσιες υπηρεσίες ως αποτέλεσμα, τώρα έχουν ασφαλτοστρωθεί.
Τέλος, οι Έλληνες αισθάνονται ότι δεν είναι ευθύνη τους να διώξουν τους συνταγματάρχες. «Οι Αμερικανοί τους έφεραν», μου είπε ένας δάσκαλος γυμνασίου στην Κέρκυρα, «και οι Αμερικανοί μπορούν να τους βγάλουν». Αν υπάρχει μια πεποίθηση για τους συνταγματάρχες που οι περισσότεροι Έλληνες μοιράζονται πάνω από όλους, είναι ότι οι Συνταγματάρχες βρίσκονται στην εξουσία επειδή τους θέλουν οι Ηνωμένες Πολιτείες να βρίσκονται εκεί.
«Η Ουάσιγκτον είναι εξίσου υπεύθυνη για την καταστολή και τα βασανιστήρια στην Ελλάδα με τους συνταγματάρχες», λέει ένας πρώην Έλληνας πολιτικός.
ΤΑ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ ήταν το «bête noire» ( τό μαῦρο θηρίο,ἀντικείμενο ἀποστροφῆς ) της Κυβέρνησης των Συνταγματαρχών, και παρόλο που δεν ήταν στην ημερήσια διάταξη όταν συνεδρίασαν οι υπουργοί του Συμβουλίου της Ευρώπης τον Δεκέμβριο του 1969, το εξάνθημα της δυσμενούς δημοσιότητας κατά πάσα πιθανότητα επέτρεψε στις ενάγουσες κυβερνήσεις να συγκεντρώσουν τις απαραίτητες ψήφους "Εκδίωξης της Ελλάδας". (Την τελευταία στιγμή, ως μέτρο προστασίας προσώπου, η Ελλάδα αποχώρησε οικειοθελώς.)
Τα προβλήματα της κυβέρνησης ξεκίνησαν τον Ιανουάριο του 1968, όταν δύο δικηγόροι, ο Αμερικανός James Becket και ο Βρετανός Anthony Marrecco, πήγαν στην Αθήνα για να διεξαγάγουν έρευνα για λογαριασμό της Διεθνούς Αμνηστίας, μιας εθελοντικής οργάνωσης που ασχολείται με τα δικαιώματα των πολιτικών soners, και επέστρεψε στο Λονδίνο για να γράψει δύο αναφορές που περιγράφουν την πρακτική βασανιστηρίων από την ελληνική αστυνομία ασφαλείας. Αργότερα, ως αποτέλεσμα των κατηγοριών που ασκήθηκαν από τις Σκανδιναβικές Κυβερνήσεις-μέλη της, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ανέλαβε την ερώτηση και ολοκλήρωσε μια έκθεση που διαπίστωσε ότι η ελληνική κυβέρνηση ασκούσε βασανιστήρια ως θέμα πολιτικής.Κατά ειρωνικό τρόπο, το θέμα των βασανιστηρίων είναι πολύ πιο σημαντικό στο εξωτερικό από ό,τι στην Ελλάδα, όπου σχεδόν δεν συζητιέται καθόλου. Εν μέρει αυτό είναι ένα πρόβλημα πληροφόρησης, αλλά κυρίως είναι ένα πρόβλημα πολιτικών πεποιθήσεων. Όποιος Έλληνας είναι είτε ευνοϊκός είτε ουδέτερος απέναντι στην Κυβέρνηση, απλώς θα κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί για να μην γνωρίζει ότι γίνονται βασανιστήρια. Ακόμα κι αν το παραδέχεται, μπορεί να προσπαθήσει να δικαιολογήσει την πρακτική με πολλούς τρόπους. Πρώτον, η λέξη «βασανιστήρια» θα φαινόταν ένας υπερβολικά δραματικός τρόπος για να περιγράψει αυτό που είναι σιωπηρά αποδεκτό ως ένας προβλέψιμος τρόπος για να αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι τους εχθρούς τους.
«Βλέπετε το πρόβλημα με αμερικανικά μάτια», λέει ένας Έλληνας εφοπλιστής που είχε εγκαταλείψει την Ελλάδα κατά τη διάρκεια της κομμουνιστικής εξέγερσης του 1944 και έζησε ως επί το πλείστον στο Λονδίνο. «Με ελληνικούς όρους, η μεταχείριση που έχουν αυτοί οι άνθρωποι είναι σαν ένα ξενοδοχείο πολυτελείας πρώτης κατηγορίας. Θυμηθείτε, αυτοί οι άνθρωποι είναι ο σκληρός πυρήνας του Κομμουνιστικού Κόμματος. Είναι αυτοί που έβαλαν τα μάτια των ανθρώπων στον εμφύλιο πόλεμο».
Ρώτησα για αυτούς που ήταν πολύ νέοι για να έχουν πολεμήσει στον εμφύλιο πόλεμο και αυτούς που δεν είχαν γεννηθεί καν το 1944.
«Είναι γιοι και κόρες αυτών των ανθρώπων», απάντησε
Η λογική είναι αδυσώπητη και ένας εκπληκτικός αριθμός ανθρώπων φαίνεται να την αποδέχεται. Το πρόβλημα είναι χειρότερο από τα βασανιστήρια: η απουσία μιας παράδοσης ελευθερίας που θα καθιστούσε μια τέτοια αδικία απεχθής για χάρη της, ανεξάρτητα από τους δημιουργούς της ή τα θύματά της. Αν και οι Σκανδιναβοί μπορεί να είναι εξοργισμένοι από τα βασανιστήρια στο λίκνο της δημοκρατίας, ένας εκπληκτικός αριθμός Ελλήνων δεν είναι.
Τα φρικιαστικά γεγονότα που περιγράφονται στην ταινία «Ζ», για παράδειγμα, συνέβησαν τέσσερα χρόνια πριν από την κατάληψη της εξουσίας από τη χούντα, σε μια περίοδο που η Ελλάδα διοικούνταν από μια κοινοβουλευτική κυβέρνηση.
Αλλά ίσως ο πιο σημαντικός λόγος που οι Έλληνες δεν έχουν συγκινηθεί από βασανιστήρια είναι το γεγονός ότι η αστυνομική βία είναι μια αποδεκτή παράδοση στη χώρα τους. «Αυτό που οι περισσότεροι άνθρωποι έξω δεν συνειδητοποιούν είναι ότι η Ελλάδα είναι ουσιαστικά ένα αστυνομικό κράτος από το 1936, όταν ο δικτάτορας Ιωάννης Μεταξάς δημιούργησε πολύ ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις και δυνάμεις ασφαλείας», είπε ένας ανταποκριτής των ΗΠΑ στην Αθήνα. «Γι’ αυτό υπάρχει τόσο μικρή εγκληματικότητα σε αυτή τη χώρα. Όλοι γνωρίζουν ότι αν σε πιάσει η αστυνομία χτυπιέσαι μέχρι να τους πεις όλα όσα θέλουν να μάθουν. Οπότε αυτό που συμβαίνει με τους πολιτικούς κρατούμενους δεν είναι τόσο ασυνήθιστο για τους Έλληνες».
Οι περισσότεροι από τους αξιωματούχους ασφαλείας πρέπει πραγματικά να είναι εξαγριωμένοι από όλη τη φασαρία που έχει γίνει για το γεγονός ότι ξυλοκόπησαν λίγους κομμουνιστές. Γι' αυτούς, οι Σκανδιναβοί δικηγόροι πρέπει να φαίνονται πλάσματα από άλλο πλανήτη, παρεισφρύοντας κατάφωρα σε αυτό που συνεχίζουν να θεωρούν ουσιαστικά ελληνική υπόθεση. Η στάση τους μπορεί να συνοψιστεί από όσα είπε ένας από αυτούς σε μάρτυρες που στάλθηκαν στην ακρόαση της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
«Θα σας δοθεί τώρα η ευκαιρία να υπερασπιστείτε τη χώρα σας ενάντια στους εχθρούς της», είπε ο αξιωματούχος. «Πρέπει να πείτε στους δικαστές της Επιτροπής ότι δεν έχετε βασανιστεί και ότι σας έχουν φερθεί καλά από κάθε άποψη. Να θυμάστε, ότι είναι ξένοι και έχετε χρέος να υπερασπιστείτε τη χώρα σας μπροστά τους. Πάνω από όλα πρέπει να λέτε την αλήθεια. Μπορεί να σας χαστουκίσαμε λίγο, αλλά αυτό ήταν διαφορετικό. Αυτό ήταν ανάμεσα σε εμάς τους Έλληνες».
ΑΝ η χούντα εξαφανιζόταν αύριο, ο ελληνικός πολιτικός κόσμος θα βρισκόταν λίγο πολύ στην ίδια μορφή που είχε στις 20 Απριλίου 1967. Εκτός από τον Γιώργο Παπανδρέου, οι κυρίαρχες προσωπικότητες είναι οι ίδιες. Ο θάνατος του Παπανδρέου άφησε την ηγεσία του κόμματός του να μοιράζεται με τον γιο του, Ανδρέα, που τώρα διδάσκει στο Τορόντο, και αρκετούς άλλους πολιτικούς κληρονόμους σε μια διαταραγμένη σχέση. Ο βασιλιάς Κωνσταντίνος βρίσκεται στη Ρώμη, προφανώς ανησυχώντας πολύ ότι οι συνταγματάρχες θα καταστρέψουν εντελώς τη μοναρχία για να αναλάβει την ενεργό ηγεσία της αντιπολίτευσης εναντίον τους. Ο πρώην πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής βρίσκεται στο Παρίσι, όπως και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ο Κρητικός πολιτικός που ήταν σημαντικό πρόσωπο σε πολλές κυβερνήσεις συνασπισμού πριν από το πραξικόπημα....
Η χούντα δεν μπόρεσε να δελεάσει κανέναν πρώην πολιτικό σε μια χουντική θέση, με εξαίρεση τον Παναγιώτη Πιπινέλη, έναν ακραίο βασιλόφρονα και συχνό υποστηρικτή της δικτατορίας στο παρελθόν. Ο Ευάγγελος Αβέρωφ, ο συντηρητικός πρώην υπουργός Εξωτερικών, έχει προτείνει κατά καιρούς να «χτιστεί μια γέφυρα» μεταξύ του καθεστώτος και ενός πιο δημοκρατικού σχηματισμού που θα αναπτυχθεί στο μέλλον, αλλά τέτοιες δηλώσεις δεν απέδωσαν ποτέ καρπούς. Γεγονός είναι ότι η χώρα βρίσκεται σε αδιέξοδο: οι πολιτικοί που έχουν την εμπειρία να διευθύνουν τη χώρα δεν έχουν την εξουσία ( σημ. Πελασ. Καί πρίν πού τήν εἶχαν τήν ἐξουσία τί κατάφεραν ; Νά φέρουν,μέ τήν πολιτική καί τακτική τους,τούς Συνταγματάρχες. Τί θά ἄλλαζε μέσα σέ 3 χρόνια ὥστε νά ἀσκοῦσαν μία σωστή καί προσοδοφόρα πολιτική ; Τ Ι Π Ο Τ Α ! Ὅπως ἀπεδήχθη 3 χρόνια ἀργότερα καί γιά 50 ἀκόμη χρόνια οἱ δημοκράταροι πολιτικάντηδες σέ ποιά κατάντια ἔχουν φέρει τήν χώρα. Καί τά χειρότερα εἶναι μπροστά μας,ἐν ἔτει 2022 !!! ) και οι συνταγματάρχες που έχουν την εξουσία δεν έχουν την εμπειρία.Οι περισσότεροι Έλληνες στην Ελλάδα προσβλέπουν στον πρώην πρωθυπουργό Καραμανλή να ηγηθεί οποιασδήποτε μεταχουντικής κυβέρνησης. Αυτό εν μέρει οφείλεται στο ότι ο Καραμανλής έδωσε στην Ελλάδα τη μεγαλύτερη περίοδο σταθερής διακυβέρνησης ως Πρωθυπουργός από το 1955 έως το 1963 και εν μέρει επειδή πιστεύουν ότι είναι ο πιο ευνοημένος πολιτικός από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτή η πεποίθηση αποδυναμώθηκε σημαντικά τον περασμένο Σεπτέμβριο όταν μια δήλωση του Καραμανλή που καταδίκαζε τη χούντα και ζητούσε επιστροφή στην κοινοβουλευτική κυβέρνηση δεν έλαβε καμία απάντηση από την Ουάσιγκτον, αλλά όχι αρκετή για να συντρίψει την εικόνα του Καραμανλή στο μυαλό πολλών Ελλήνων ως του πολιτικού μεσσία που θα τους σώσει.
«Όλο αυτό είναι ένα είδος τρομερού παιχνιδιού που επινοήθηκε από τους Αμερικανούς», λέει ένας Αθηναίος αρχιτέκτονας κάποτε ενεργός στην πολιτική, απηχώντας το συναίσθημα πολλών Ελλήνων με τους οποίους μίλησα, «και όταν κουραστούν να το παίζουν, θα πετάξουν έξω τους συνταγματάρχες. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι αν δεν κουραστούν από το παιχνίδι τους πολύ σύντομα, η Ελλάδα θα εκραγεί σε έναν άλλο εμφύλιο πόλεμο. Όλα φαίνονται τρομερά ήρεμα, το ξέρω. Αλλά μπορώ να σας πω ότι η ασφάλεια μικραίνει κάθε μέρα».
Είναι άδικο να κατηγορούμε για τα πάντα την Ουάσιγκτον, αλλά ακόμη και Αμερικανοί αξιωματούχοι παραδέχονται ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσαν να λάβουν μέτρα που θα είχαν δραματικά αποτελέσματα στην Ελλάδα. Κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης με έναν υψηλόβαθμο αξιωματούχο στην Πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα, ρώτησα εάν η Ουάσιγκτον μπορούσε να πιέσει τους συνταγματάρχες να διεξαγάγουν εκλογές. «Όχι», είπε. «Θα πουν απλώς «όχι». Αλλά πρόσθεσε ότι η Ουάσιγκτον θα μπορούσε να απωθήσει τους συνταγματάρχες από την εξουσία εάν λάβει ορισμένα μέτρα. «Αν η Ουάσιγκτον αποφάσιζε ότι αυτό το καθεστώς είναι κακό για την Ελλάδα, κακό για τη συμμαχία του ΝΑΤΟ, κακό για αυτό το τμήμα του κόσμου, και το έλεγε δημόσια, νομίζω ότι η χούντα θα γκρεμιζόταν από μέσα». Είπε επίσης ότι εάν η κυβέρνηση επικοινωνούσε με έναν αξιοσέβαστο πολιτικό όπως ο Καραμανλής, τον προσκαλούσε στην Ουάσιγκτον και του έδειξε υποστήριξη,
Αφού τα επεσήμανε όλα αυτά, πρόσθεσε γρήγορα ότι δεν προέβλεπε να συμβεί κάτι από αυτά. «Αυτό που βλέπω», είπε, «Οι συνταγματάρχες συνεχίζουν για πολύ καιρό, μάλλον γίνονται πιο σκληροί όσο προχωρούν. Εάν το καθεστώς γίνει σκληρότερο, θα αναπτυχθεί η αντίσταση, ωθώντας τους συνταγματάρχες σε σκληρότερα μέτρα, τα οποία με τη σειρά τους θα τονώσουν ισχυρότερη και ευρύτερη αντίσταση».
«Αν αυτό είναι που βρίσκεται μπροστά μας», ρώτησα, «γιατί η Ουάσινγκτον δεν κάνει κάτι τώρα και δεν σώζει την Ελλάδα από όλη αυτή την αιματοχυσία;
"Αυτό θα ήταν ωραίο;" είπε, «αλλά δεν είναι ρεαλιστικό να περιμένουμε από οποιαδήποτε κυβέρνηση να είναι τόσο λογική. Οι κυβερνήσεις είναι προσανατολισμένες να ανταποκρίνονται σε κρίσεις, όχι να τις προβλέψουν».
Ἀπό : nytimes.com
Νομίζω πώς αὐτή ἡ τελευταία πρότασις δίνει ἀκριβῶς τήν διαχρονική εἰκόνα τῶν πολιτικάντηδων. Οἱ κυβερνήσεις ἀναταποκρίνονται σέ κρίσεις,λέει,δέν τίς προβλέπουν ! ! ! Χά,χά !
Μέ ἄλλα λόγια τό δούλεμα πού ὑφιστάμεθα ἀπό τόν πάσης μορφῆς πολιτικάντη δέν ἀλλάζει οὐδέ στό ἐλάχιστο ! Ἴδιο κι᾿ἀπαράλλαχτο ὅσα χρόνια κι᾿ἄν περάσουν ! Μᾶς κοροἱδεύει λέγοντας αὐτοί πού δημιουργοῦν τίς κρίσεις γιά τίς ὁποῖες καλοὺνται νά τίς ἀντιμετωπίσουν,δέν μποροῦν νά τίς προβλέψουν ! Νά προβλέψουν αὐτό πού δημιούργησαν ! Αὐτό πού σχεδίασαν νά ἐξελιχθῇ ὅπως τούς βολεύει,τό ἀποκλειστικά δικό τους δημιούργημα,τό ὁποῖο θά τούς ὁδηγήσῃ σέ πολύ συγκεκριμένο ἀποτέλεσμα ἰσχυρίζονται πώς τούς εἶναι ἄγνωστό !!!
Ἀλήθεια ὑπάρχουν ἀφελεῖς πού τά πιστεύουν αὐτά ; Μᾶλλον ναί. Ἀλλιῶς θά εἶχε ἀλλάξει καί ἡ τακτική τῶν πολιτικάντηδων. Κι᾿ἀφοῦ παραμένει ἡ ἴδια ἀντιλαμβάνεσθε τήν κατάντια τοῦ κόσμου...
Ὅσον ἀφορᾷ τό κείμενο γιά τά 3 χρόνια ἐξουσίας τῶν Συνταγματαρχῶν,πιστεύω πώς ὁ ἑλληνοαμερικανός συντάκτης ἔχει δώσει σέ μεγάλο βαθμό τήν πραγματικότητα πού ὑφίστατο τότε. Γι᾿αὐτό καί θέλησα νά δημοσιεύσω τό θέμα. Πιστεύω πώς καμμία ἐφημερίδα τῆς ἑλλαδικῆς,μέχρι σήμερα δέν ἔχει δώσει αὐτή τήν εἰκόνα πού ἀπηχοῦσε τήν ἑλληνική πραγματικότητα ἐκεῖνα τά χρόνια. Καμμία. Ἐγώ προσωπικῶς δέν ἔχω διαβάσει ποτέ ! Ἀναλόγως τοῦ ποῦ ἀνήκε καί ἀνήκει πολιτικῶς ἕνα μέσον,ἦταν καί οἱ θέσεις του γιά τό θέμα "χούντα". Ἄρα καμμία ἀντικειμενικότης,καμμία σχέσι μέ τήν ἀλήθεια. Ἀλλά δέν βαριέσαι,ἔτσι δέν ἦταν πάντα ὁ Ἕλληνας τῆς μετά Ἐπαναστάσεως 1821, κάτοικος τῆς Ἑλλάδος ; ...............
Ἕνα σχόλιο ἀκόμη,ἄκρως ἀπαραίτητο,γιά τήν μποῦρδα πού εἶπε ὁ ἀμερικανός ἐκπαιδευτικός ἰδιωτικοῦ σχολείου τῶν Ἀθηνῶν : «Τα παιδιά αυτής της χώρας είναι άρρωστα και κουρασμένα να διδάσκονται ότι η Ελλάδα είναι ο ομφαλός του κόσμου. Η Πατρίδα δεν πρέπει ποτέ να γίνει μια βρώμικη λέξη, αλλά τώρα είναι με τους μαθητές».
Τελικῶς ποιός μιλᾷ γιά σωβινισμό ; Ὁ ἀμερικανός πού πιό σωβινιστικό,διαχρονικῶς,κράτος στόν κόσμο,ἀπό τίς ΗΠΑ,δέν ὐπάρχει στόν κόσμο ! Τοὐλάχιστον ἐμεῖς ἔχουμε πολύ σοβαρούς λόγους,ἱστορικῶς,νά νοιώθουμε τήν ὑπερηφάνεια τῆς καταγωγῆς μας,ἀφοῦ ἡ χώρα ἦταν ἀνέκαθεν,καί ποτέ δέν θά πάψῃ νά εἶναι,ὁ ὀμφαλός τῆς γῆς ! Ἡ Πατρίδα γιά τόν Ἕλληνα εἶναι ἡ πιό ἀγαπημένη λέξις καί τό ἔχει ἀποδείξει ὅταν χρειάστηκε. Γιά τά κομμούνια,σαφῶς δέν εἶναι. Προφανῶς κάπου ἐκεῖ θά τοποθετείτο καί ὁ ἐν λόγῳ ἐκπαιδευτικός...
Ἐν πᾶσῃ περιπτώσει τό δημοσιεύσαμε καί τό ἀφήνουμε νά περάσῃ στήν ἱστορία κι᾿αὐτό...
Ἡ Πελασγική
