Ἄγετ᾿ ὦ Σπάρτας εὐάνδρου
κοῦροι πατέρων πολιητᾶν,
λαιᾷ μέν ἴτυν προβάλεσθε,
δόρυ δ᾿ εὐτόλμως πάλλοντες,
μή φειδόμενοι τᾶς ζωᾶς·
οὐ γάρ πάτριον τᾷ Σπάρτᾳ.
~ Τυρταῖος
Ἡ Μνήμη στέκεται εὐλαβικά μπροστά στό μέγα Ἔπος τοῦ ᾿40 !
Γράφει ἡ Πελασγική
Ἡ 28η Ὀκτωβρίου, γιά ἐμᾶς τούς Ἕλληνες δέν εἶναι ἁπλῶς μία Ἐθνική Ἑορτή. Εἶναι κάτι πολύ περισσότερο. Εἶναι ἡ θύμηση πώς ὅταν ὁ Ἕλληνας ἔρχεται μπροστά σέ στιγμές ὅπου πρέπει νά σταθῇ ὡς ἄξιος κληρονόμος ἑνός μεγαλειώδους παρελθόντος σίγουρα δέν γυρίζει τό κεφάλι ἀλλοῦ. Στέκεται ψηλά καί ἀποφασιστικά ἀδράχνει τήν εὐκαιρία νά φανῇ ἀντάξιος τῆς περιστάσεως. Αὐτή ἡ Μνήμη μιλᾶ. Κι᾿αὐτή ἡ Μνήμη στέκει εὐλαβικά μπροστά σ᾿ἐκεῖνο τό Ἔπος !
Τό πρῶτο πολεμικό ἀνακοινωθέν ἔλεγε :
«Αἱ ἰταλικαί στρατιωτικαί δυνάμεις προσβάλλουν ἀπό τῆς 05:30 πρωϊνῆς τῆς σήμερον τά ἡμέτερα τμήματα προκαλύψεως τῆς ἑλληνοαλβανικῆς μεθορίου. Αἱ ἡμέτεραι δυνάμεις ἀμύνονται τοῦ πατρίου ἐδάφους».
Αἱ ἡμέτεραι δυνάμεις ἀμύνονται τοῦ πατρίου ἐδάφους !
Ἔτσι ἔρχονται στό νοῦ οἱ ἔνδοξες σκηνές πάνω στά βουνά τῆς Πίνδου, μία πρός μία. Οἱ στρατιῶτες μας μέ τό " χαμόγελο στά χείλη " νά τραβοῦν τίς ἀνηφοριές τῶν κακοτράχαλων βουνῶν καί γεμάτοι πάθος γιά Δόξα ! Διότι ὅπως εἶχε πεῖ ὁ Ἐθνικός Ἡγέτης καί Πρωθυπουργός τῆς Ἑλλάδος, τότε :
« Γιά τούς Ἕλληνες ὑπέρ τῆς Νίκης ἡ Δόξα » !
Καί μέ τήν σκέψιν σ᾿αὐτό τόν σπουδαῖο σκοπό βλέπουμε λές σάν ὀρἀματα νά ἐπιτυγχάνονται μεγαλειώδη κατορθώματα : Κορυτσᾶ, Ἅγιοι Σαράντα, Ἀργυρόκαστρο, Κλεισοῦρα, Τρεμπεσίνα ... Τά χώματα τῆς Βορείου Ἡπείρου γίνονται καί πάλι ἑλληνικά ! Ἱστορικές στιγμές γιά τό Ἔθνος τῶν Ἑλλήνων !
Καί νά φανταστῇ κανείς πώς μία χούφτα εἴμαστε ἀπέναντι σέ μία ἰσχυρή δύναμιν, σχεδόν αὐτοκρατορία ! Μόλις 2000 ἄνδρες, τό "Ἀπόσπασμα Πίνδου" τοῦ Συνταγματάρχη Κωνσταντίνου Δαβάκη καί οἱ Ἰταλοί μέ τήν 3η Μεραρχία ἀλπινιστῶν «Τζούλια», δύναμις 10.800 ἀνδρῶν. Ἀλλά ὅταν μιλᾶ ἡ Ἑλληνική ψυχή !
Δέν θά προχωρήσω πιό πέρα, διότι μετά ἀπό τὀ ἑλληνικό αὐτό κατόρθωμα κάποιοι "ζήλεψαν" τήν δόξα μας. Κάποιοι στήν ἀρχή ἀναρωτήθηκαν πῶς μπόρεσε μία τόσο μικρή χώρα νά σταθῇ ὡς Τιτάνας ἀπέναντι στήν Αὐτοκρατορία. Μετά ἀπό τό πρῶτο ...σόκ συνῆλθαν καί κατέστρωσαν τά ἀνάλογα σχέδια. Τά ὕπουλα χαστούκια ἦρθαν τό ἕνα μετά τό ἄλλο.
Χάσαμε τόν Ἡγέτη μας, ἀπό "ἀμυγδαλές" ( ὅπως γνωμάτευσε καί ὁ Ἄγγλος ἱατρός ) διαβάζουμε :
Εἶναι ἀλήθεια πώς κανέναν δέν ἔπεισε αὐτός ὁ ξαφνικός θάνατος ἀπό μία ἀμυγδαλίτιδα ! Ἐπίσης περίεργο ἐστάθη τό γεγονός τῆς ἐμπλοκῆς τῶν ἐγγλέζων στήν ὑπόθεσιν τοῦ θανάτου τοῦ Μεταξᾶ. Λίγες ἡμέρες πρίν ἀρρωστήσει εἶχε γράψει στό ἡμερολόγιό του :« Οἱ Ἄγγλοι πιέζουν νά φέρουν δυνάμεις. Ἀποκρούομεν διά γνωστούς λόγους. Λέγουν ὅτι ἡ Κυβέρνησίς των ἐπιμένει. Φρασεολογία Ἀρχιστρατήγου : Εἶσθε μέ τήν Κυβέρνησίν μας εἰς πλήρη ἀντίθεσιν γνωμῶν. Τό ἐπανέλαβε τρεῖς φορές κατά τήν μακράν συζήτησιν. Διαβεβαιῶ ὅτι δέν θά κάνωμεν ποτέ χωριστήν εἰρήνη και ὃτι δέν παλεύομεν διά τήν νίκην, ἀλλά διά τήν τιμήν καί μόνον. Ὁ Πάλερετ μοῦ ἔσφιξε τό χέρι. Ὁ Οὐέϊβελ μέ συνεχάρη. Καί οἱ δύο συγκινημένοι. Μεσημέρι πρόγευμα εἰς Πάλερετ. Ἔχει γοῦστο μέ ὅλα αὐτά νά μέ ξαναβγάλουν, οἱ ἐν Λονδίνῳ γερμανόφιλον!»31 Δεκεμβρίου 1940
Μετά σταμάτησαν τούς Ἕλληνες, τούς γύρισαν πίσω. Οἱ νίκες πού κατεγράφησαν κατά ἕναν παράδοξο τρόπο πού μόνον οἱ "νικητές" τοῦ Β΄Π.Π. γνώριζαν ἤ ὄριζαν, δέν λήφθηκαν ὑπ᾿ὅψιν. Ἡ μόλις πρό λίγων χρόνων δημιουργηθείσα Ἀλβανία ( 1912), ἡ τά μάλα βοηθήσασα τίς δυνάμεις τοῦ Ἄξονος καί δή την Ἰταλία, βρέθηκε μέ τά "δῶρα " στά χέρια. Ναί, ὅσα μέ αἷμα ἐλευθερώσαμε, ἑλληνικές πόλεις καί χωριά γύρισαν στά ἀλβανικά χέρια τοῦ κομμουνιστικοῦ καθεστῶτος. Ἀλλά εἴπαμε, οἱ νικητές γράφουν τήν Ἱστορία καί οἱ νικητές δημιουργοῦν ἀκόμη καί τά παραλειπόμενα πού θά σταθοῦν ὡς πιθανά ἀποδεικτικά στοιχεία πρός ἑδραίωσιν τῆς Ἱστορίας τους.
Ὅταν λοιπόν ἔλεγαν : « Ἀπό ᾿δῶ καί στό ἐξῆς δέν θά λέμε οἱ Ἕλληνες πολεμοῦν σάν ἥρωες,ἀλλά οἱ ἥρωες πολεμοῦν σάν Ἕλληνες »
Γιατί δέν ἀπέδειξαν ποτέ αὐτήν τους τήν ἐκτίμησιν ἀπέναντί μας ;
Συμπέρασμα
Ἐμεῖς, οἱ Ἕλληνες ὅ,τι κάναμε σ᾿ἐκεῖνα τά βουνά τό κάναμε ὑπερασπιζόμενοι Ἀξίες, Ἰδανικά καί τήν Ἱστορική μας Κληρονομιά. Τό κάναμε ὑπέρ βωμῶν καί ἑστιῶν. Δέν περιμέναμε νά ἀκούσουμε κανένα μπράβο καί δέν ἦταν αὐτοσκοπός μας οἱ ἔπαινοι.
Τό ὄνομα τῶν Ἑλλήνων προγόνων μας τιμήσαμε, ὅπως κάναμε πάντα στήν ἱστορική μας πανάρχαια διαδρομή. Ἀξίες καί Ἰδανικά, τήν μεγάλη Πολιτιστική, Πνευματική μας Κληρονομιά πού φώτισε ὁλόκληρη τήν Ἀνθρωπότητα. Αὐτά ὑπερασπιστήκαμε καί εἶμαι σίγουρη πώς ἀκόμη καί σήμερα ( ὅσο καί νά ἔχουν ἀλλοτριώσει τόν Ἕλληνα ) ἄν οἱ περιστάσεις τό καλέσουν πάλι θά σταθῇ ὀρθός γιά νά ἀποδείξῃ τί σημαίνει Ἕλλην !
28η Ὀκτωβρίου - Ἡ Ὥρα τῶν Ἑλλήνων
Γράφει ὁ Ἀχιλλεύς Ξανθάκης
Ὁ Βίκτωρ Οὐγκὼ εἶχε γράψει κάποτε τὸν στίχο: «Δὲν γνωρίζω πιὰ τ’ ὄνομα μου. Ὀνομάζομαι Πατρίς».
Ὅλοι οἱ Ἕλληνες Στρατιῶτες ποὺ πολέμησαν στὸν Β’ ΠΠ ἔχουν πλέον ἕνα ὄνομα, ὀνομάζονται "Πατρίς".
Ἔφθασε πάλι ἡ 28η Ὀκτωβρίου. Ἡμέρα Ἐπετείου γιὰ τὴν 28η Ὀκτωβρίου 1940.
Καὶ φέτος θὰ ἀκουσθοῦν ἐκεῖνες οἱ φωνὲς ποὺ θὰ σᾶς μιλήσουν γιὰ «τὸ ΟΧΙ ποὺ εἶπε ὁ λαὸς» θὰ σᾶς μιλήσουν γιὰ τὴν «Γερμανικὴ κατοχὴ» γιὰ τὰ «δεινὰ τοῦ πολέμου» γιὰ τὴν ταλαιπωρία καὶ τοὺς προδότες. Οἱ φωνὲς αὐτὲς συντηροῦνται ἀπὸ ἕνα ἰδιώνυμο σχέδιο μείωσης τῆς ἀξίας τοῦ Ἑλληνισμοῦ.
Καὶ βεβαίως τὰ δεινὰ τοῦ πολέμου εἶναι ἀλήθεια.
Ὅμως ἀλήθεια εἶναι καὶ τὸ Ἔπος τῆς Ἀλβανίας.
Ἀλήθεια εἶναι καὶ ἡ ὑποχώρηση τοῦ ἰσχυρότατου καὶ μοντέρνου Ἰταλικοῦ στρατοῦ μπροστὰ στὴν ἰαχὴ «ΑΕΡΑ» τῶν Ἑλλήνων Στρατιωτῶν.
Ἀλήθεια εἶναι καὶ ἡ λαμπρὴ ἐκστρατεία μέσα στὰ χιονισμένα βουνά.
Ἀλήθεια εἶναι καὶ ἡ ἐκ νέου, προσωρινὴ ἀπελευθέρωση τῆς Β. Ἠπείρου.
Ἀλήθεια εἶναι καὶ ἡ αὐταπάρνηση τῶν ἡρωικῶν γυναικῶν τῆς Πίνδου, τὶς ὁποῖες ὅλοι ξέχασαν.
Ἀλήθεια εἶναι καὶ ἡ αὐτοθυσία τῶν ὑπηρετούντων στὸ Ὑγειονομικὸ Σῶμα, γιὰ τοὺς ὁποίους δὲν μίλησε ποτὲ κανείς.
Ἀλήθεια εἶναι καὶ ἡ ἐπικὴ συμμετοχὴ τοῦ Πολεμικοῦ Ναυτικοῦ, ποὺ οὐδέποτε ἔχει ὑποστείλει τὴν Πολεμικὴ Σημαία, στὴν ἱστορία μας.
Ἀλήθεια εἶναι καὶ ἡ νίκη κατὰ τῆς Ἰταλίας καὶ ἡ συνθηκολόγηση καὶ ὄχι ἧττα μὲ τοὺς Γερμανούς, κάτι ποὺ ἐπέτρεψε νὰ διατηρηθοῦν κάποια δικαιώματα.
Ἀλήθεια εἶναι καὶ ὅτι ἡ κυβέρνηση Μεταξᾶ προετοίμασε στρατὸ καὶ ἀμάχους μὲ σιδερένια θέληση γιὰ τὸν πόλεμο.
Γιὰ ὅλες αὐτὲς τὶς ἀλήθειες, δὲν θὰ σᾶς μιλήσει κανείς.Πρέπει νὰ μείνουν στὴν ἄκρη. Θὰ σᾶς μιλήσουν μόνο γιὰ τὶς κακουχίες τοῦ πολέμου. Γιατί σὲ ἀντίθεση μὲ ἄλλους «πολὺ δυνατότερους λαοὺς» ποὺ ἡττήθηκαν ἀστραπιαῖα ἢ ἔπεσαν σχεδὸν ἀμαχητί, ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι Ἑλλάδα κατάφερε τὶς πρῶτες νῖκες κατὰ τοῦ Ἄξονος, καὶ αὐτὸ πρέπει νὰ συρρικνωθεῖ. Ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς Στρατὸς ἔδωσε θάρρος, ἐλπίδα καὶ πολύτιμο χρόνο στὶς συμμαχικὲς δυνάμεις, πρέπει νὰ ξεχαστεῖ. Μὲ αὐτὸ τὸν τρόπο, πλάθεται ἡ ψευδὴς εἰκόνα ὅτι, χάσαμε στὸν Β’ΠΠ, ἐνῷ κερδίσαμε.
Ἡ Ἑλλάδα δὲν ἔκατσε στὸ τραπέζι τῶν νικητῶν καὶ δὲν πῆρε ποτὲ μέρος τῶν λαφύρων. Κι αὐτὸ γιατί προδόθηκε ξανά, ἀπὸ τοὺς Συμμάχους. Αὐτούς τους «συμμάχους» ποὺ ἡ ἱστορία τῶν νικητῶν θὰ ἀναφέρει ὡς προστάτες, ἐνῷ ἡ Ἑλληνικὴ ἱστορία θὰ καταγράψει ὡς σκληροὺς δυνάστες.
Ἀναλογίζεστε ἄραγε, γιατί οἱ «σύμμαχοι» ἔκαναν ὁλοκληρωτικὸ πόλεμο καὶ στρατιωτικὲς ἐκστρατεῖες γιὰ τὴν ἀναχαίτηση τοῦ κομμουνισμοῦ στὴν Κορέα ἢ στὸ Βιετνὰμ ἀλλὰ ὄχι στὴν Ἑλλάδα τῆς ἔνοπλης κομμουνιστικῆς ἐξέγερσης; Καὶ ἔχετε ποτὲ σκεφθεῖ ὅτι σὲ αὐτὴ τὴν κομμουνιστικὴ ἐξέγερση ἡ Ἑλλάδα θρήνησε περισσότερα θύματα ἀπὸ ὅτι στὸν δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο;
Κάποιες δηλητηριώδεις φωνὲς τοῦ ἀνθελληνικοῦ σχεδίου, ρίχνουν ἕνα δόλιο ἐρώτημα στὴν κοινωνία. Λένε γιατί ἄραγε γιορτάζουμε τὴν ἔναρξη τοῦ πολέμου κι ὄχι τὴν λήξη του;
Φυσικὰ ξέρουν γιατί. Ἀλλὰ ἐπιζητοῦν νὰ θολώσουν τὴν ἀλήθεια καὶ νὰ τὴν ὑπονομεύσουν. Δὲν θὰ προσπαθήσω νὰ τοὺς ἐξηγήσω γιατί, ἀλλὰ θὰ ἀπαντήσω γιὰ ἐκείνους ποὺ ἴσως καλοπροαίρετα νὰ ἀποροῦν.
Γιορτάζουμε τὴν ἔναρξη τοῦ πολέμου, γιὰ νὰ τιμήσουμε τοὺς ἀπτόητους ἡρωικοὺς προγόνους ποὺ παράτησαν τὰ πάντα γιὰ νὰ πολεμήσουν ὑπὲρ βωμῶν καὶ ἑστιῶν, χωρὶς δεύτερη σκέψη καὶ μὲ ἕνα εὐτυχισμένο χαμόγελο στὸ πρόσωπο. Γιορτάζουμε ἐκείνη ἀκριβῶς τὴν στιγμὴ ποὺ ἦταν ὅλοι ζωντανοί.
Γιορτάζουμε τὴν ἔναρξη τοῦ πολέμου γιὰ νὰ τιμήσουμε τὶς μανᾶδες, τὶς συζύγους, τὶς ἀδελφὲς ποὺ στήριξαν ἐκείνους τοὺς ἄνδρες.
Δὲν γιορτάζουμε τὸ τέλος τοῦ πολέμου, διότι κανένας πόλεμος δὲν τελείωσε ποτέ...
Ἡ Ἑλλάδα πολέμησε γιὰ τὴν ἀποφυγὴ τῆς Ἐθνικῆς ταπείνωσης. Αὐτὴ εἶναι ἡ πυρηνικὴ ἀλήθεια, ὅπως ἐγὼ τὴν ἀντιλαμβάνομαι, γιὰ τὶς χρυσὲς σελίδες τῆς Ἑλληνικῆς Πολεμικῆς Ἀρετῆς στὸν Β΄ΠΠ. Καὶ φυσικὰ δὲν πολέμησε γιὰ τὰ οἰκονομικὰ συμφέροντα τῶν συμμάχων. Καὶ ἀσφαλῶς δὲν πολέμησε «τὸν φασισμὸ ἢ τὸν ναζισμό». Αὐτὰ εἶναι δολιότητες. Δηλαδὴ ἂν στὴν Ἰταλία ἦταν δημοκρατικὸ τὸ καθεστώς, θὰ λέγαμε ΝΑΙ; Ἂν ἡ κυβέρνηση τῆς Γερμανίας ἦταν ἀριστερὴ ἢ κεντρώα θὰ λέγαμε ΝΑΙ;
Ὁ Μεταξᾶς πάσχισε γιὰ τὴν οὐδετερότητα. Ἂν εἶχε δίκιο ἢ ὄχι, ἂν ἔπεσε σὲ παγίδες τῶν συμμάχων ἢ ὄχι, ἂν βρεθήκαμε στὴν «σωστὴ πλευρὰ τῆς ἱστορίας» ἢ ὄχι, ὅλα αὐτὰ εἶναι δευτερευούσης ἀναλύσεως θέματα.
Ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ οἱ Ἰταλικὲς κάννες σκόπευσαν τὴν Ἑλληνικὴ Γῆ, ὁ κύβος ἐρρίφθη.
Οἱ Ἕλληνες πολέμησαν προστατεύοντας τὴν Τιμή, βάζοντας τὸν Ἑλληνισμὸ πάνω ἀπὸ τὸν κομμουνισμὸ ἢ τὸν καπιταλισμὸ ἢ ὅποιον ἄλλον «ἰσμό».
Φέτος λοιπόν, ἂς κάνουμε μιὰν ἐξαίρεση. Ἂς κλείσουμε τὰ αὐτιά μας στὶς σειρῆνες ποὺ θέλουν νὰ ἀπαλείψουν τὸν Ἑλληνισμό.
Ἂς σκεφτοῦμε μὲ εὐλάβεια καὶ εὐγνωμοσύνη, τοὺς Πεσόντες καὶ τοὺς πολεμιστὲς μιᾶς ἐποχῆς Νίκης. Ἂς συλλογισθοῦμε τὶς ἀξίες τῆς οἰκογενείας, τῆς Πίστεως, τῶν παραδόσεων, τῆς κοινωνικῆς συνοχῆς καὶ τοῦ Ἔθνους, ποὺ ἐνδημοῦσαν τότε, ἰσχυρὲς καὶ ἐλπιδοφόρες.
Ἂς ὑψώσουμε τὴν Σημαία σὰν φόρο Τιμῆς γιὰ ὅλους ἐκείνους τοὺς στρατιωτικούς, ναυτικούς, ἰατρούς, ἀγρότες, τσαγκάρηδες, ἐμπόρους, δασκάλους, ποιητές, ὑπαλλήλους ποὺ χαμογέλασαν προκλητικὰ στοὺς δυνατούς, ποὺ ἀψήφησαν ἀριθμοὺς καὶ προϋποθέσεις καὶ ἑνώθηκαν μεταφυσικὰ μὲ τὸν Λεωνίδα, μὲ Κολοκοτρώνηδες καὶ Νικηταράδες γιὰ νὰ πολεμήσουν γιὰ τὴν Δόξα.
Κατὰ πὼς εἶχε πεῖ ὁ Κυβερνήτης Μεταξᾶς: «Θὰ Νικήσωμεν! Ἀλλὰ διὰ τοὺς Ἕλληνας ὑπὲρ τὴν Νίκην ἡ ΔΟΞΑ!»
Δόξα καὶ Τιμὴ λοιπὸν στοὺς Ἕλληνες Στρατιῶτες. Δόξα καὶ Τιμὴ στὴν Ἑλληνικὴ Οἰκογένεια.
Ἀπό : istos.net.gr
ΥΜΝΟΣ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ
Τά ἱερά χώματα ὅπου 86 χρόνια πρίν ἐγράφη μέ χρυσᾶ γράμματα τό Ἔπος τῶν Ἑλλήνων τοῦ ᾿40,τόν ἔχουν ἀγκαλιάσῃ καί σκεπάσῃ μαζύ μ᾿ἐκείνους τούς ἥρωες,περνώντας τον γιά πάντα στήν Ἀθανασία !
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου