Αυτό το άρθρο είναι ένα πρώιμο προσχέδιο του πρώτου κεφαλαίου μιας επικείμενης αναθεωρητικής βιογραφίας του Murray Rothbard. Αποτελεί μέρος της συνεχιζόμενης σειράς βιβλίων Rationalist Grand System , η οποία περιλαμβάνει επίσης τις επερχόμενες αναθεωρητικές βιογραφίες των Ludwig von Mises, Milton Friedman και Ayn Rand. Μαζί, αυτά τα βιογραφικά έργα καταδεικνύουν πώς αυτοί οι εξέχοντες φιλελεύθεροι συνδέονταν από τη γέννησή τους με τους Rothchild και το επαναστατικό εβραϊκό τους δίκτυο που μετανάστευσε από την Ανατολική Ευρώπη στην Αμερική, συνεχίζοντας τις ανατρεπτικές του προσπάθειες να μετατρέψει τις Ηνωμένες Πολιτείες σε ένα σαφώς φιλοσημιτικό έθνος που κυριαρχείται από την Εβραϊκή Κυρίαρχη Μειονότητα .
Δημιουργία Ρωσικών Σιδηροδρόμων, Τραπεζών, Μπολσεβίκικης Επανάστασης και Κομμουνιστικού Κόμματος των ΗΠΑ
Εικονογραφημένη περίληψη του άρθρου, αν και δεν περιέχει τη λέξη «Εβραίος». Οι Grok , Gemini και μερικές φορές ακόμη και η Arya λογοκρίνουν τις λέξεις «Εβραίοι τραπεζίτες», «παρασιτικός» και «συνωμοσία».
Σημείωση: Αυτό το άρθρο είναι ένα πρώιμο προσχέδιο του πρώτου κεφαλαίου μιας επικείμενης αναθεωρητικής βιογραφίας του Murray Rothbard. Αποτελεί μέρος της συνεχιζόμενης σειράς βιβλίων Rationalist Grand System , η οποία περιλαμβάνει επίσης τις επερχόμενες αναθεωρητικές βιογραφίες των Ludwig von Mises,Milton Friedman και Ayn Rand. Μαζί, αυτά τα βιογραφικά έργα καταδεικνύουν πώς αυτοί οι εξέχοντες φιλελεύθεροι συνδέονταν από τη γέννησή τους με τους Rothchild και το επαναστατικό εβραϊκό τους δίκτυο που μετανάστευσε από την Ανατολική Ευρώπη στην Αμερική, συνεχίζοντας τις ανατρεπτικές του προσπάθειες να μετατρέψει τις Ηνωμένες Πολιτείες σε ένα σαφώς φιλοσημιτικό έθνος που κυριαρχείται από την Εβραϊκή Κυρίαρχη Μειονότητα . Τα προσχέδια βρίσκονται σε εξέλιξη, αλλά μένει να γίνει πολλή δουλειά. Χαιρετίζουμε τη βοήθειά σας στην εύρεση πληροφοριών και στην ανάπτυξη των τελικών βιβλίων. Πολλές ευχαριστίες στην ομάδα που έχει κάνει εξαιρετική δουλειά μέχρι στιγμής.
Εισαγωγή
Όπως ακριβώς και ο μέντοράς του, ο διακεκριμένος οικονομολόγος Ludwig von Mises, ο Murray Rothbard δεν έγραψε ποτέ επίσημα απομνημονεύματα ή ολοκληρωμένη αυτοβιογραφία, παρά τον κεντρικό ρόλο του στη διαμόρφωση του σύγχρονου φιλελεύθερου κινήματος. Ο Rothbard άφησε την καταγωγή του σε μεγάλο βαθμό ανεξέταστη στο δημοσιευμένο έργο του, κρατώντας την καταγωγή της οικογένειάς του από τις εβραϊκές κοινότητες της Ανατολικής Ευρώπης σε μεγάλο βαθμό εκτός δημοσιότητας. Ποτέ δεν κατονόμασε δημόσια ούτε τους παππούδες του.
Ευτυχώς, μια μερική εξαίρεση σώζεται: ένα αυτοβιογραφικό δοκίμιο που γράφτηκε κατά τη διάρκεια των σχολικών χρόνων του Rothbard. Παραδόξως, αυτή η πρώιμη σκέψη διαστρεβλώθηκε από τον ανεπίσημο βιογράφο του, Justin Raimondo . Κυριολεκτικά στην επιθανάτια κλίνη του το 2019, ο Raimondo έστειλε τελικά το δοκίμιο μαζί με άλλο βιογραφικό υλικό στο Ινστιτούτο Ludwig von Mises, το οποίο φιλοξενεί τα έγγραφα του Rothbard. Το Ινστιτούτο επιβεβαίωσε την παραλαβή αυτού του υλικού με ένα συντακτικό σημείωμα που ανέφερε:
Πρόσφατα, το Ινστιτούτο Mises έλαβε ένα κουτί με έγγραφα που ανήκουν στον Murray Rothbard από τον φίλο μας Justin Raimondo. Θα διαθέσουμε νέο υλικό στο διαδίκτυο καθώς επεξεργαζόμαστε τη συλλογή. (Murray N. Rothbard. Young Murray Rothbard: An Autobiography . (Mises Wire, 7 Ιανουαρίου 2019.)
Ενώ το Ινστιτούτο Mises δημοσίευσε αυτό το συγκεκριμένο δοκίμιο στο διαδίκτυο, εκτεταμένα τμήματα της συλλογής παραμένουν μη σαρωμένα και απρόσιτα σε ανεξάρτητους ερευνητές. Αυτή η έλλειψη διαφάνειας έχει ουσιαστικά αποκλείσει ζωτικές πρωτογενείς πηγές από τον κριτικό ιστορικό έλεγχο, λειτουργώντας ως τακτικό στοιχείο του ευρύτερου έργου λογοκρισίας που περιγράφεται λεπτομερώς στο άρθρο των Πέντε Εκκαθαρίσεων .
Πέντε Ιδιωτικά Βήματα στο Συνεχές της Στατιστικής Λογοκρισίας
Ὑπότροφοι καθηγητές τοῦ Ἰνστιτούτου Mises : Hans Herman Hoppe κατά Joseph Salerno γιά τήν ἰδιωτική λογοκρισία
Ταμπού Καταγωγή
Το Ινστιτούτο Mises δεν έχει δημοσιεύσει ποτέ ένα διεξοδικό, επαληθευμένο γενεαλογικό δέντρο του Rothbard, ούτε έχει αναθέσει σε ανεξάρτητη γενεαλογική έρευνα. Κατά συνέπεια, το δοκίμιο του Rothbard αποκτά εξαιρετικό ιστορικό βάρος. Αποτελεί το μόνο βαθύτερο σχόλιό του για τις ρίζες της οικογένειάς του, ένα θέμα που έχει παραμείνει σε μεγάλο βαθμό ανέγγιχτο από τους μελετητές του ινστιτούτου, τους βιογράφους και το ευρύτερο φιλελεύθερο κατεστημένο.
Αυτή η σιωπή ευθυγραμμίζεται με ένα ευρύτερο μοτίβο μεταξύ των κορυφαίων προσωπικοτήτων του εικοστού αιώνα. Οι εξέχοντες βιογράφοι των Ludwig von Mises,Ayn Rand, Milton Friedman και Rose Director Friedman, καθώς και οι οικογενειακοί τους φίλοι και πρόεδροι της Fed, Arthur Burns και Alan Greenspan, έχουν σταθερά στρέψει την προσοχή μακριά από τη λεπτομερή γενεαλογική έρευνα. Ο David Friedman και πολλοί άλλοι εξέχοντες ελευθεριακοί έχουν ακολουθήσει την ίδια πορεία. Κατά συνέπεια, μένουμε χωρίς ένα τεκμηριωμένο γενεαλογικό δέντρο για καμία από αυτές τις σημαντικές προσωπικότητες, μια αξιοσημείωτη απουσία από την υπάρχουσα βιογραφική τους βιβλιογραφία.
Αυτό δεν προκαλεί έκπληξη, καθώς οι Ασκενάζι Εβραίοι συχνά διστάζουν να συζητήσουν την καταγωγή τους - ιδιαίτερα όταν αυτή τους συνδέει με το δουλεμπόριοή το εξαιρετικά εκμεταλλευτικό μονοπωλιακό σύστημα arenda ή άλλες μονοπωλιακές και τρομοκρατικές δραστηριότητες που στρέφονται εναντίον των πληθυσμών που τους φιλοξενούν. ...οι Εβραίοι συχνά δεν είναι πρόθυμοι να αναφερθούν στους δικούς τους δεσμούς με Εβραίους τραπεζίτες, δουλεμπόρους, το σύστημα arenda, τους Μπολσεβίκους, την Κόκκινη Τρομοκρατία, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης Gulag, την Cheka και την KGB - ειδικά όταν το μεταφυτευμένο δίκτυό τους επιδιώκει ενεργά να αναδιαμορφώσει και την κυβέρνηση της νέας τους χώρας.
Ενώ όλοι έχουν δικαίωμα στην ιδιωτικότητα, παραμένει ύποπτο το γεγονός ότι ούτε ένας εξέχων Ασκενάζι Εβραίος διανοούμενος δεν φαίνεται να έχει δημοσιεύσει το γενεαλογικό του δέντρο, παρά το γεγονός ότι έχει σαφές και προφανές ενδιαφέρον για την ιστορία και την τρέχουσα πολιτική της Ανατολικής Ευρώπης. Έτσι, η συζήτηση για τους πιθανούς προγονικούς δεσμούς κάποιου ή άλλων Εβραίων με εβραϊκές επαναστατικές δραστηριότητες χρησιμεύει ως ένα πιθανό τεστ για την παρακολούθηση, παράλληλα με τα θέματα της γενοκτονίας των λευκών και της γεωπολιτικά υποκινούμενης Μεγάλης Εβραϊκής Επιχείρησης για ηγεμονία. Σε κάθε περίπτωση, η άμεση ή έμμεση προώθηση των εβραϊκών συμφερόντων φαίνεται να είναι δεύτερη φύση, ακόμη και για τους κορυφαίους Εβραίους φιλελεύθερους.
Δείτε επίσης την απόδοση από το Occidental Observer .
Στην πραγματικότητα, φαίνεται να είναι ένας άγραφος κανόνας ότι, σε αντίθεση με πολλούς Εθνικούς, όλοι οι εξέχοντες σύγχρονοι Εβραίοι διανοούμενοι - όπως ο David Friedman, ο Ron Unz, ο William Kristol, ο Robert Kagan και ο Ben Shapiro - είναι εξαιρετικά απρόθυμοι να δημοσιεύσουν ή να συζητήσουν λεπτομερώς τη γενεαλογική τους ιστορία με οικογενειακά δέντρα. Ένας λόγος για αυτό μπορεί να είναι ο αμερικανικός μύθος του «αυτοδημιούργητου ανθρώπου», αλλά ένας άλλος είναι η πιθανότητα οι προγονικές οικογένειες των περισσότερων, ή ακόμα και όλων, αυτών των εξέχοντων και εξαιρετικά έξυπνων και δραστήριων Εβραίων - από τους φιλελεύθερους έως τους νεοσυντηρητικούς - να αποτελούν μέρος ενός αλληλένδετου οικογενειακού δικτύου εβραϊκής ελίτ που, υπό τους Rothchild, οργάνωνε πολιτικές δραστηριότητες στην Ανατολική Ευρώπη και τώρα στην Αμερική. Ενώ μπορεί να έχουν διαφορετικές απόψεις για το πώς να χειραγωγήσουν την Αμερική, όλοι εργάζονται για να την μετατρέψουν σε μια πολυπολιτισμική φιλοσημιτική χώρα. Θα εξετάσουμε τώρα εάν η οικογένεια του Murray Rothbard ανήκε σε αυτό το εβραϊκό δίκτυο με επικεφαλής τους Rothschild.
Αριστοκρατική Καταγωγή
Το νεανικό δοκίμιο του Rothbard σπάει αυτό το μοτίβο μυστικότητας από την αρχή. Περιγράφει τον πατέρα του, David Rothbard, ως έναν εργατικό μετανάστη μέτριας μεσαίας τάξης, ενώ χαρακτηρίζει τη μητέρα του, Rachel “Rae” Babushkin, ως κόρη μιας οικογένειας που διέθετε τεράστιο πλούτο, κοινωνική διάκριση και αριστοκρατικές διασυνδέσειςστην προεπαναστατική Ρωσία.
Το υπόβαθρο της μητέρας μου, αν και διαφορετικό, είναι εξίσου πολύχρωμο. Η οικογένειά της αφθονούσε στις παραδόσεις και τα χαρακτηριστικά της παλιάς ρωσικής αριστοκρατίας. Η οικογένεια της γιαγιάς μου , ειδικά, είχε φτάσει στην υψηλότερη ακμή που θα μπορούσαν να έχουν κατακτήσει οι Εβραίοι στην τσαρική Ρωσία. Ένας πρόγονος ίδρυσε τους σιδηροδρόμους στη Ρωσία, ο ένας ήταν ένας λαμπρός δικηγόρος , ο άλλος ήταν ένας εξέχων διεθνής τραπεζίτης . Με λίγα λόγια, η οικογένεια της μητέρας μου μεγάλωσε μέσα στην πολυτέλεια και τον πλούτο,
Ο παππούς μου , αν και κατείχε χαμηλότερα επίπεδα στη ρωσική κοινωνική ιεραρχία, εξακολουθούσε να είναι σεβαστός και αγαπητός ως μέλος της ανώτερης μεσαίας τάξης. Δυστυχώς, η καλοσύνη της καρδιάς του ήταν η καταστροφή του και έχασε σχεδόν τα πάντα λόγω της έλλειψης επιχειρηματικής λογικής και του γεγονότος ότι έδινε επίμονα μεγάλα χρηματικά ποσά, παραμελώντας μερικές φορές το συμφέρον της οικογένειάς του. Τελικά, η οικογένεια της μητέρας μου αναγκάστηκε να μεταναστεύσει στην Αμερική. (Murray N. Rothbard. Young Murray Rothbard: An Autobiography . Mises Wire, 7 Ιανουαρίου 2019.)
Αυτή η εκπληκτική αποκάλυψη εγείρει άμεσα ένα ερώτημα: σε ποιον ακριβώς αναφερόταν ο Rothbard όταν έγραφε για τους προγόνους του που «είχαν φτάσει στην υψηλότερη κορυφή» και οι οποίοι ήταν «ιδρυτές σιδηροδρόμων, ένας λαμπρός δικηγόρος και ένας διεθνής τραπεζίτης»;
Η βιογραφία του Rothbard από τον Justin Raimondo αποτυγχάνει αξιοσημείωτα να το αντιμετωπίσει αυτό: αν και κατείχε το αυτοβιογραφικό δοκίμιο του ίδιου του Rothbard, απέκρυψε κάθε αναφορά στον τεράστιο πλούτο και τις αριστοκρατικές διασυνδέσεις της οικογένειας, απεικονίζοντας τη μητέρα του Rothbard, αντίθετα, ως μια γυναίκα που έχει απομακρυνθεί από την πραγματικότητα και προσπαθεί να ξεφύγει από τον ονειρικό κόσμο. Ο Raimondo έγραψε:
Η μητέρα του Murray, Rae Babushkin, γεννήθηκε σε ένα μικροσκοπικό εβραϊκό χωριό κοντά στα ρωσοπολωνικά σύνορα και ήρθε στην Αμερική με τη μητέρα και την αδερφή της το 1916. «Είχε μεγαλώσει χωρίς να χρειάζεται να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα της ζωής», γράφει ο μικρός γιος της, «και κατά συνέπεια κλείστηκε σε έναν ονειρικό κόσμο βιβλίων και λογοτεχνίας, όπως ακριβώς ο Keats είχε δραπετεύσει σε έναν ονειρικό κόσμο ομορφιάς».6 (Justin Raimondo. An Enemy of the State. The Life of Murray Rothbard . Prometheus Books, 2000.)
Για κάποιο λόγο, ο Raimondo δεν κατονομάζει ούτε το «μικροσκοπικό εβραϊκό χωριό», ούτε διευκρινίζει ποια «ρωσοπολωνικά σύνορα» εννοεί. Αναφέρεται στην περίοδο της διχοτόμησης της Πολωνίας, στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο ή στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο; Γιατί να κρύψουν το όνομα του χωριού και την περιοχή γέννησης της Raya Babushkin;
Επειδή και άλλοι βιογράφοι και το Ινστιτούτο Mises αρνήθηκαν να μελετήσουν λεπτομερώς την καταγωγή του Rothbard —ιδίως μέσω αρχειακών αρχείων Εβραίων της Ανατολικής Ευρώπης και της οικονομικής ιστορίας της αυτοκρατορικής Ρωσίας— η απάντηση στο ερώτημα της πραγματικής καταγωγής του Rothbard απαιτεί συστηματική, αν και εικασία, ιστορική εξαγωγή συμπερασμάτων.
Ο Murray Rothbard και οι γονείς του, David Rothbard και Rachel Babushkin.
Μυστηριώδης Γιαγιά
Μια πιθανότητα είναι ότι η Rachel Babushkin εξωραΐζει την κοινωνική θέση της οικογένειάς της, παρουσιάζοντας μια υπερβολική εκδοχή της θέσης τους στον γιο της. Ωστόσο, αυτό είναι εξαιρετικά απίθανο. Πρώτον, ήδη από το λύκειο, ο Rothbard επέδειξε εξαιρετική νοημοσύνη, παράλληλα με έντονο ενδιαφέρον για την ιστορική μελέτη και τη μεθοδολογία. Κατά συνέπεια, δεν εξαπατήθηκε εύκολα. Δεύτερον, ο David Rothbard ήταν ένας λογικός, αναλυτικός βιομηχανικός χημικός και θα είχε εύκολα εντοπίσει ένα επινόημα μέσα στο δικό του σπίτι. Άλλωστε, η Rachel δεν αφηγούνταν αόριστες λαογραφικές ιστορίες για μακρινούς προγόνους, αλλά περιέγραφε την άμεση οικογένειά της και τα δικά της νεανικά χρόνια στη Ρωσία.
Ποιοι, λοιπόν, ήταν οι γονείς της Rachel;Ούτε τα εφηβικά γραπτά του Rothbard, ούτε η βιογραφία του Raimondo, ούτε κάποια επίσημη δημοσίευση αναφέρουν αυτά τα ονόματα. Ο αρχισυντάκτης του Ινστιτούτου Mises, David Gordon, που θεωρείται ευρέως ο κορυφαίος μελετητής του έργου ζωής του Rothbard, έχει δηλώσει ότι δεν τους γνωρίζει.
Ο Jeff Deist, πρώην πρόεδρος του Ινστιτούτου Mises, παραδέχτηκε πρόσφατα την άγνοιά του για τη μητρική καταγωγή του Rothbard. Ωστόσο, δεν εξηγεί γιατί το Ινστιτούτο δεν έχει αναθέσει σε έναν επαγγελματία γενεαλόγο να διερευνήσει το θέμα, ειδικά επειδή βασικές πληροφορίες σχετικά με τη μητρική οικογένεια του Rothbard θα έπρεπε να είναι εύκολα προσβάσιμες. Αντί να συνεχίσει μια τέτοια έρευνα, ο Deist εμφανίζεται σκεπτικός απέναντι στους ισχυρισμούς του ίδιου του Rothbard σχετικά με τον τεράστιο πλούτο των προγόνων του.
Οι ρίζες της οικογένειας της μητέρας του εντοπίζονται σε μια άγνωστη περιοχή της Ρωσίας—αν και πιθανώς έχουν ρίζες στην ανώτερη τάξη ή τη ρωσική διανόηση. (Jeff Deist. “Rothbard and the Paleo Right.” Property and Freedom Journal. 27 Σεπτεμβρίου 2026. Η έμφαση δική μας.)
Ακόμη και η οικογενειακή ταφόπλακα είναι ασυνήθιστα λιτή, καθώς δεν αναγράφεται ακριβής ημερομηνία γέννησης και το μικρό όνομα της Rachel γράφεται ως “Rae”. Ακόμα πιο περίεργο είναι ότι τα προγονικά ονόματα της Rachel παραλείπονται εντελώς, παρά την εμφανή υπερηφάνειά της για το γενεαλογικό της δέντρο.
Ευτυχώς, το πρώιμο αυτοβιογραφικό δοκίμιο του Rothbard προσφέρει κρίσιμες ενδείξεις. Φαίνεται να υπονοεί ότι οι γονείς της Rachel δεν είχαν φτάσει προσωπικά στην «ύψιστη κορυφή» της δύναμης και του πλούτου, αποδίδοντας αυτό το κύρος στην προηγούμενη γενιά. Επιπλέον, κάνει μια σαφή κοινωνική διάκριση μεταξύ της οικογένειας Babushkin του παππού του από την πλευρά της μητέρας του, οι οποίοι ήταν εύποροι έμποροι, και της οικογένειας της γιαγιάς του από την πλευρά της μητέρας του, η οποία κατείχε ένα πολύ υψηλότερο σκαλοπάτι στην αυτοκρατορική ιεραρχία. Η άμεση σύνδεση με τους εξέχοντες τραπεζίτες και τους μεγιστάνες των σιδηροδρόμων διατρέχει ξεκάθαρα τη γιαγιά του από την πλευρά της μητέρας του.
Για δεκαετίες, εξέχοντα γενεαλογικά αποθετήρια όπως το Geni δεν διατηρούσαν αρχεία για τους παππούδες και τις γιαγιάδες του Rothbard από την πλευρά της μητέρας. Πρόσφατα, ωστόσο, νέα τεκμηρίωση που προσδιορίζει αυτή τη γενεαλογική γραμμή εμφανίστηκε στη δημόσια γενεαλογική βάση δεδομένωνFind a Grave , ανοίγοντας έναν πιθανό δρόμο για την επαλήθευση αυτής της γενεαλογικής γραμμής.
Find a Grave, η μητέρα και οι παππούδες του Murray Rothbard από την πλευρά της μητέρας του.
Η Συμμαχία Roskin-Polyakov
Το Find a Grave, οι γενεαλογικοί ιστότοποι, οι μηχανές αναζήτησης και τα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης δεν επιστρέφουν περισσότερες πληροφορίες για τη Sima/Sema "Sylvia/Sonja" Roskin ή τους συγγενείς της. Ωστόσο, το επώνυμο μπορεί να μεταγραφεί με πολλούς διαφορετικούς τρόπους, όπως Raskin ή Rashkin, ανάλογα με τις περιφερειακές διαλέκτους της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Αυτές οι παραλλαγές μπορεί να κρύβουν το κλειδί του μυστηρίου.
Οι Εβραίοι Roskins/Raskins φαίνεται να ήταν έμποροι στη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη και σιδηροδρομικό κόμβο της Λευκορωσίας, το Gomel. Η πλειοψηφία του πληθυσμού της πόλης ήταν Εβραίοι και χρησίμευε ως de facto πρωτεύουσα του Εβραϊσμού της Κεντρικής Ρωσίας. Ο χαρακτηρισμός του Gomel ως τόπου γέννησης της μητέρας του ευθυγραμμίζεται απόλυτα με όσα ισχυρίστηκε ο Rothbard για την οικογένειά της. Συμφωνεί επίσης με την αναφορά του Raimondo στα «πολωνο-ρωσικά σύνορα» - υπό την προϋπόθεση ότι αναφερόταν στα ιστορικά όρια που καθορίστηκαν κατά τη διάρκεια των Διαιρέσεων της Πολωνίας που δημιούργησαν το περίφημο αλλά πλέον πολιτικά μη ορθό Pale of Settlement (Περιφραγμένος Οικισμός).
Πόλη και περιοχή Gomel
Για να επιτύχουν « το αποκορύφωμα της επιτυχίας » υπό ένα περιοριστικό τσαρικό καθεστώς, οι Roskins πιθανότατα θα έπρεπε να σχηματίσουν μια ισχυρή συμμαχία -και ίσως ακόμη και γαμήλιους δεσμούς- με τους θρυλικούς αδελφούς Polyakov : Samuil, Yakov και Lazar. Γνωστοί σε όλη την Ευρώπη ως οι « Rothschilds της Ρωσίας », οι Εβραίοι Polyakov ήταν αρχικά μονοπωλιακοί έμποροι αλκοόλ και φορολογούμενοι αγρότες που κατάγονταν από το ίδιο Κυβερνείο Mogilev της Λευκορωσίας με τους Roskins. Και πάλι, όλα θα ταίριαζαν τέλεια.
Χορηγούμενοι από την ισχυρή οικογένεια Τολστόι, οι αδελφοί Polyakov κέρδισαν το προσωνύμιό τους ως « Βασιλείς των Σιδηροδρόμων » της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, πρωτοπορώντας στην κατασκευή του ενός τετάρτου του αυτοκρατορικού σιδηροδρομικού δικτύου, καθοδηγούμενοι από την κεντρική ιδέα της άμεσης σύνδεσης των ουκρανικών πόρων με την παγκόσμια αγορά. Οι ζωτικές γραμμές διαμετακόμισης, όπως ο σιδηρόδρομος Kursk–Kharkov–Azov, σχεδιάστηκαν ειδικά για να διευκολύνουν την εξαγωγή τόσο των άφθονων σιτηρών από την περιοχή της Μαύρης Γης όσο και του ζωτικού άνθρακα και μετάλλων από τα πλούσια ορυχεία του Donbas στην παγκόσμια αγορά.
Τα εκπληκτικά κέρδη από αυτά τα σιδηροδρομικά μονοπώλια επέτρεψαν στο εβραϊκό δίκτυο Polyakov/Roskins, με επίκεντρο τον σημαντικό εμπορικό κόμβο του στο Gomel, να επεκταθεί στον τραπεζικό τομέα. Η Εμπορική Τράπεζα Oryol των Polyakov επωφελήθηκε σε μεγάλο βαθμό από την άνθηση των εξαγωγών του Gomel και τους επέτρεψε να δημιουργήσουν μια τραπεζική αυτοκρατορία που περιελάμβανε πολλά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα σε όλη την Αγία Πετρούπολη και τη Μόσχα, με πιο αξιοσημείωτη την Διεθνή Εμπορική Τράπεζατης Μόσχας .
Εμπορική Τράπεζα Oryol στο Gomel της Λευκορωσίας.
Το αρχικό κτίριο της Διεθνούς Εμπορικής Τράπεζας της Μόσχας, αργότερα Τράπεζας της Μόσχας
Η επιρροή των αδελφών Polyakov έφτασε τελικά στα υψηλότερα επίπεδα της αυτοκρατορικής αυλής. Επιπλέον, οι Polyakov αξιοποίησαν επίσης το εβραϊκό τους δίκτυο για να βοηθήσουν το τσαρικό καθεστώς να εδραιώσει κρίσιμες πολιτικές, στρατιωτικές και εμπορικές σχέσεις με την Περσική Αυτοκρατορία και άλλα μουσουλμανικά έθνη. Σε αναγνώριση αυτών των συνεισφορών, ο Τσάρος έσπασε το αυστηρό προηγούμενο και επίσημα ονόμασε ως ευγενείς την οικογένεια Polyakov, αναβαθμίζοντάς την στην τάξη των Ρώσων ευγενών. Όλα αυτά - σιδηρόδρομοι, τράπεζες, τεράστιος πλούτος, αριστοκρατία - θα ταίριαζαν απόλυτα στην περιγραφή του Rothbard, συμπεριλαμβανομένης «της υψηλότερης κορυφής που θα μπορούσαν να είχαν επιτύχει οι Εβραίοι στην τσαρική Ρωσία».
Όταν η Λευκορωσία μεταφέρθηκε στη Ρωσία κατά τη διάρκεια της Διαμελιστικής Διαχωρισμού της Πολωνίας στα τέλη του 1700, η εξαιρετικά εκμεταλλευτική, εβραϊκής διοικούμενης μονοπωλιακής οικονομίας της arenda δεν καταργήθηκε. Αντ' αυτού, η Μεγάλη Αικατερίνη τοποθέτησε την αριστοκρατική οικογένεια Τολστόι επικεφαλής τεράστιων εκτάσεων στην Ανατολική Λευκορωσία και διέταξε τη σταδιακή κατάργηση αυτών των εβραϊκών μονοπωλίων και της εξουσίας τους. Αντ' αυτού, οι Τολστόι συμμάχησαν με τους αρχικά Πολωνούς φοροκαλλιεργητές Polyakov, επιτρέποντάς τους να λειτουργούν αποστακτήρια βότκας σε γαίες Τολστόι, αξιοποιώντας έτσι αποτελεσματικά τις ευγενείς ιδιοκτησίες για να επωφεληθούν από το επικερδές κρατικό σύστημα φορολογίας ποτών. Αυτή η σχέση έφτασε στο απόγειό της υπό τον Κόμη Ivan Matveevich Τολστόι , έναν υψηλόβαθμο υπουργό στην αυτοκρατορική κυβέρνηση, ο οποίος ενήργησε ως επικριτικός προστάτης. Μέσω της επιρροής του, οι Polyakov εξασφάλισαν όχι μόνο μονοπωλιακές άδειες για το αλκοόλ, αλλά και τις κυβερνητικές συμβάσεις που τους καθιέρωσαν ως μεγιστάνες των σιδηροδρόμων, μεταβαίνοντας από τοπικούς μονοπωλιακούς εμπόρους ποτών στους μονοπωλιακούς κατασκευαστές των κύριων σιδηροδρομικών αρτηριών της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.
Αυτή η βαθιά ενσωμάτωση της αριστοκρατίας και των εβραϊκών μονοπωλίων άφησε ανεξίτηλο το στίγμα της στη ρωσική λογοτεχνία, κυρίως στην Άννα Καρένινα του Λέοντα Τολστόι . Ο συγγραφέας χρησιμοποίησε τη μορφή του «Bolgarinov» - μια ελαφρώς καλυμμένη καρικατούρα των Polyakov - για να αποτυπώσει την ανατρεπτική επιρροή του εβραϊκού μονοπωλιακού χρηματοπιστωτικού συστήματος στην παραδοσιακή ρωσική κοινωνία. Στο μυθιστόρημα, ο Εβραίος Bolgarinovαπολαμβάνει να ταπεινώνει τον αδελφό της Άννας, τον έντιμο υψηλό Ρώσο αριστοκράτη Πρίγκιπα Stepan ‘Stiva’ Arkadyevich - «απόγονο του Rurik» - ο οποίος, βρίσκοντας τον εαυτό του σε οικονομικές δυσκολίες, υποβάλλει αίτηση για « θέση γραμματέα της επιτροπής του συγχωνευμένου οργανισμού των Νότιων Σιδηροδρόμων και ορισμένων τραπεζικών εταιρειών», μια σαφή αναφορά στους σιδηροδρόμους και τις τράπεζες που κυριαρχούνταν από τη δυναστεία των Polyakov (Μέρος 7, Κεφάλαιο 17). Έτσι, ο Τολστόι τόλμησε να αμφισβητήσει το στερεότυπο του «διωκόμενου Εβραίου», επιδεικνύοντας μια βαθιά κατανόηση της χιλιετούς σύγκρουσης μεταξύ Ρώσων και Εβραίων.
Η Άννα Καρένινα είναι ένα θεμελιώδες αριστούργημα της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Συνήθως, κάθε σελίδα ενός τόσο διάσημου βιβλίου είναι σχολαστικά χαρτογραφημένη από καλλιτέχνες, σκηνογράφους και ηθοποιούς. Παραδόξως, ωστόσο, φαίνεται ότι ο χαρακτήρας του Bolgarinov δεν έχει ποτέ οπτικοποιηθεί ή απεικονιστεί σε έντυπη μορφή, θέατρο ή κινηματογράφο τα τελευταία 150 χρόνια, ούτε στη Δύση ούτε στην Ανατολή. Παρά την οπτική αυτή απουσία, το ίδιο το βιβλίο σπάνια έχει λογοκριθεί. Για παράδειγμα, η πιο πιστή έκδοση του 2015 περιέχει την ακόλουθη σαφή μετάφραση: « Η δουλειά μου ήταν με έναν Εβραίο, οπότε έπρεπε να γονατίσω ».
Η χολιγουντιανή εκδοχή της Άννας και του αριστοκράτη Πρίγκιπα Stepan ‘Stiva’ Arkadyevich.
Αυτή η χρυσή εποχή της εβραϊκής επιρροής αποδείχθηκε προσωρινή. Πρώτον, οι σιδηρόδρομοι Polyakov απέκτησαν φήμη για διεφθαρμένες και κακής ποιότητας κατασκευές, που οδήγησαν σε θανατηφόρα ατυχήματα - ακόμη και ο Αλέξανδρος Γ΄ και μέλη της αυτοκρατορικής οικογένειας ήταν θύματα αυτών των εκτροχιασμών. Δεύτερον, μετά τη δολοφονία του Αλέξανδρου Β΄, το τσαρικό καθεστώς ενέτεινε τις πολιτικές εκρωσισμού του. Οι Polyakov αντιμετώπισαν αυξανόμενη πίεση τόσο από τους Τολστόι όσο και από την αυτοκρατορική αυλή να εγκαταλείψουν την εβραϊκή τους πίστη και να ασπαστούν τον Χριστιανισμό - μια πορεία προς την πλήρη κοινωνική ενσωμάτωση που είχαν ακολουθήσει πολλές άλλες ελίτ εβραϊκές δυναστείες.
Ο νεότερος αδελφός, ο Samuil Polyakov (1837–1888), είχε αποστασιοποιηθεί από την εβραϊκή κοινότητα και φαινόταν να σκέφτεται να ασπαστεί τον Χριστιανισμό. Ωστόσο, πέθανε ξαφνικά σε ηλικία 50 ετών. Αυτό προφανώς ερμηνεύτηκε ως «ουράνια τιμωρία» και οι δύο μεγαλύτεροι αδελφοί, ο Yakov και ο Lazar, αρνήθηκαν σθεναρά τον προσηλυτισμό και την περαιτέρω αφομοίωση. Κατά συνέπεια, η αυτοκρατορική εύνοια σταδιακά εξανεμίστηκε. Ταυτόχρονα, οι νεότερες γενιές του δικτύου Polyakov Roskin απογοητεύτηκαν από την απολυταρχία. Κατά τη διάρκεια της απόπειρας Ρωσικής Επανάστασης του 1905, μέλη του δικτύου -συμπεριλαμβανομένων διαφόρων ριζοσπαστικοποιημένων Polyakov και Roskins- πιθανότατα άρχισαν να χρηματοδοτούν και να υποστηρίζουν επιθετικά την αντιτσαρική αντιπολίτευση, μια ανατρεπτική προσπάθεια που υποκινήθηκε και χρηματοδοτήθηκε οικονομικά στην άλλη άκρη του Ατλαντικού από τον Εβραίο χρηματοδότη της Wall Street και το μέτωπο των Rothschilds, Jacob Schiff.
Δεν είναι πιθανώς τυχαίο ότι ο εβραϊκός εμπορικός και μεταφορικός κόμβος του Gomel, που κυριαρχούνταν από το ισχυρό δίκτυο Polyakov, παράλληλα με τον ζωτικής σημασίας σιδηρόδρομο Kursk–Kharkov–Azov που δημιουργήθηκε από τους Polyakov, χρησίμευε συστηματικά ως το απόλυτο κέντρο της Ρωσικής Επανάστασης του 1905. Το διασυνδεδεμένο, υπό εβραϊκή ηγεσία, δίκτυο μεταφορών και χρηματοδότησης συγκέντρωσε χιλιάδες ριζοσπαστικοποιημένους υπαλλήλους σιδηροδρόμων και βιομηχανικούς εργάτες σε μια οργανωμένη δύναμη. Όταν ξέσπασε η εξέγερση, αυτή η κοινή υποδομή επέτρεψε σε επαναστατικές οργανώσεις όπως το Γενικό Εβραϊκό Εργατικό Συνδικάτονα συντονίζουν άψογα τα εργατικά κινήματα και τις γενικές απεργίες που παρέλυαν, να χρηματοδοτούν υπόγεια τυπογραφεία και να δημιουργούν άρτια οργανωμένες ένοπλες εβραϊκές μονάδες αυτοάμυναςπου παρέλυσαν τον τσαρικό έλεγχο, ειδικά στην περιοχή του Gomel.
Μετά την αποτυχημένη επανάσταση, η αντίδραση του κράτους ήταν άμεση. Απογυμνωμένη από τα αυτοκρατορικά μονοπώλια και την υποστήριξη, η οικονομική αυτοκρατορία των Polyakov άρχισε να καταρρέει.Όταν ξέσπασε η παγκόσμια οικονομική ύφεση του 1908, οι αλληλένδετες επιχειρήσεις τελικά κατέρρευσαν , πιθανώς παρασύροντας μαζί τους και τις επιχειρήσεις Roskin.
Σε κάθε περίπτωση, η οικογένεια ριζοσπαστικοποιήθηκε γρήγορα. Ενώ ορισμένα παρακλάδια παρέμειναν για να πολεμήσουν την απολυταρχία από την παρανομία, άλλα χρεοκοπημένα τμήματα της φυλής -συμπεριλαμβανομένης της Sima Roskin και του συζύγου της, Hyman Babushkin- έγιναν σοσιαλιστές και εγκατέλειψαν την αυτοκρατορία.Εντάχθηκαν στη μαζική μετανάστευση στη Νέα Υόρκη -γνωστή και ως «Εβραϊκή Υόρκη»- για να ξαναχτίσουν τη ζωή τους χρησιμοποιώντας το εναπομείναν οικονομικό τους κεφάλαιο.
Bessie
Για όσους παρέμειναν, ο αγώνας κατά του Τσάρου πήρε μια ολοένα και πιο μαχητική τροπή. Οι ριζοσπαστικοποιημένοι Polyakov και Roskins πιθανότατα λειτουργούσαν σε στενό συντονισμό με εβραϊκά υπόγεια δίκτυα, κυρίως τους Babushkin και τις υψηλόβαθμες ραβινικές οικογένειες Charloff/Chertoff. Αυτή η συμμαχία κορυφώθηκε με τα κατορθώματα μιας σκληρής επαναστατικής πράκτορα γνωστής ως Bessie Charloff, της οποίας η οικογένεια διατηρούσε ένα παράνομο τυπογραφείο που χρησιμοποιούνταν για τη διανομή εμπρηστικής αντικυβερνητικής προπαγάνδας σε όλη τη Ρωσία. Συνελήφθη από την τσαρική μυστική αστυνομία ως έφηβη και καταδικάστηκε σε εξορία στη Σιβηρία, η Bessie εκανε μια τολμηρή απόδραση, φεύγοντας από τη Ρωσία για να συντονιστεί με τον Vladimir Lenin στην Ευρώπη.
Η Bessie τελικά έφτασε στην Αμερική για να συνεχίσει να οργανώνει κομμουνιστικά δίκτυα, αλλά η καθοριστική της στιγμή ήρθε το 1917. Μετά την ύπουλα σχεδιασμένη από τους Rothschild-Schiff-Polyakov, παραίτηση του Τσάρου επιβιβάστηκε σε ένα πλοίο πίσω στη Ρωσία, και φέρεται να ήταν μαζί με τον Leon Trotsky, συμμετέχοντας ενεργά στην Μπολσεβίκικη Επανάσταση. Ωστόσο, απογοητεύτηκε μετά την απώλεια του πρώτου της συζύγου από την Κόκκινη Τρομοκρατία, την οποία είχε βοηθήσει να εξαπολυθεί. Επιστρέφοντας στις Ηνωμένες Πολιτείες, έστρεψε τον επαναστατικό της ζήλο προς το αμερικανικό κοινό. Χρησιμοποιώντας την εμπειρία της, βοήθησε στην οργάνωση του πρώιμου αμερικανικού κομμουνιστικού κινήματος, συμβάλλοντας στην ίδρυση του Κομμουνιστικού Κόμματος ΗΠΑ και του κύριου προπαγανδιστικού του οργάνου, Morgen Freiheit.
Η κόρη της Bessie, η Jackie, παντρεύτηκε τον Morris ‘Morrie’ Bush—γιο της Sima Roskin και αδελφό της μητέρας του Rothbard, Rachel .Ο Morris είχε αλλάξει το επώνυμό του Babushkin σε Μπους και είχε ιδρύσει μια αλυσίδα επιτυχημένων φαρμακείων με τους αδελφούς του. Τόσο η Jackie όσο και ο Morris ήταν ενεργοί στο Αμερικανικό Κομμουνιστικό Κόμμα. Αυτοί ήταν οι φανατικοί, ανώνυμοι κομμουνιστές στους οποίους αναφερόταν ο Rothbard όταν αναπολούσε την ανατροφή του και τους κομμουνιστές συγγενείς του στη Νέα Υόρκη.
Κατά την εποχή McCarthy της δεκαετίας του 1950, η Bessie διηύθυνε παράνομες κομμουνιστικές ομάδες.Το FBI ξεκίνησε έρευνα για τους δεσμούς της οικογένειας Bush με τις δραστηριότητες της Bessie, φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να χτυπήσει την πόρτα του οικογενειακού σπιτιού για να ζητήσει πληροφορίες σχετικά με τις δραστηριότητές της και το πού βρισκόταν. Αυτό το μαρτυρεί ο γιος τους, Lawrence Bush , ο οποίος αργότερα έγινε εξέχων προοδευτικός και αρχισυντάκτης τουJewish Currents . Υπό την ηγεσία της Bessie, η οικογένεια βοήθησε στην οργάνωση των πρώτων διαμαρτυριών για τα πολιτικά δικαιώματα στο Νότο.
Τη δεκαετία του 1980, ο Lawrence Bush έγραψε ένα βιβλίο για την αγαπημένη του γιαγιά, Bessie, και πρόσφατα αποκάλυψε ότι είναι ο πρώτος ξάδερφος του Murray Rothbard.
Είναι ενδιαφέρον ότι η Bessie φαίνεται να ήταν μια σχετικά «έντιμη» κομμουνίστρια. Ενώ φυσικά απέκρυπτε τις μονοπωλιακές δραστηριότητες και τον τεράστιο πλούτο της ρωσικής εβραϊκής ελίτ, ήταν τουλάχιστον ειλικρινής στην παραδοχή του βαθύ μίσους που έτρεφαν πολλοί από τους Εβραίους συγχρόνους της για τους Εθνικούς και ιδιαίτερα τους Ρώσους αγρότες, τους οποίους συχνά εξαπατούσαν συστηματικά.
«Έτσι, στη Ρωσία: Οι Εβραίοι δεν επιτρεπόταν να κατέχουν γη, οπότε αναλάμβαναν δουλειές, όπως επαγγέλματα, ή για παράδειγμα πουλούσαν ουίσκι μέχρι που η κυβέρνηση μας πήρε την άδεια . Αλλά εμείς είχαμε καταστήματα, πουλούσαμε αγαθά, επισκευάζαμε πράγματα και πάντα ήμασταν πολύ φτωχοί .»
Αλλά σε έναν χωρικό , ξέχασέ το, πες τη λέξη «Εβραίος» και φτύνει. Μπορεί να είναι ο ίδιος σκλάβος, αλλά οι Εβραίοι δεν είναι καν άνθρωποι! Οι Εβραίοι, λέει, βγάζουν χρήματα από την πλάτη του. Οι Εβραίοι, λέει, δεν θα βάλουν ούτε το δάχτυλό τους στη γηπαρά μόνο για να ξεθάψουν θαμμένους θησαυρούς. Όλοι του το λένε αυτό. Τι άλλο μπορεί να πιστέψει ένας αδαής άνθρωπος αν ακούει αντισημιτισμό από τον ιερέα - ο ιερέας μας ήταν καλός, βλέπεις, αλλά οι περισσότεροι ήταν σάπιοι - και το ακούει από τον τσάρο και από όλους τους άλλους; Επιπλέον - μην ξεχνάτε -οι Εβραίοι σκότωσαν τον Μεσσία!
Έτσι, μετά έχουμε ένα πογκρόμ, μια εξέγερση εναντίον των Εβραίων . Η κυβέρνηση δεν κάνει τίποτα για να το σταματήσει, φυσικά. Στην πραγματικότητα, οι χωροφύλακες βοηθούν στην έναρξή του. Είναι ακριβώς όπως κάνει η Ku Klux Klan στους μαύρους στην Αμερική - με τη βοήθεια του FBI.
Και οι Εβραίοι δεν συμπεριφέρονταν πολύ καλύτερα, βλέπετε . Για έναν Εβραίο, ο χωρικός είναι ένα βόδι χωρίς μυαλό. Τον εξαπατάς, και αν σε ανακαλύψει, του ζητάς συγγνώμη και τον εξαπατάς ξανά ! Ήμασταν καλύτεροι από τους Χριστιανούς και τους φοβόμασταν ταυτόχρονα.
Δεν υπήρχε κανείς να γίνει γέφυρα μεταξύ των ανθρώπων . Ο πατέρας μου προσπάθησε, ήταν φιλελεύθερος άνθρωπος , αλλά παρόλα αυτά, είχε ένα μυαλό σαν από μια μικρή πόλη, το shtetl. «Προσευχηθείτε και ο Θεός θα φροντίσει». Και τα αδέρφια μου, ειδικά ο Yeshua, όπως πολλοί επαναστάτες, ξέχασαν ότι ήταν Εβραίοι. Αφομοιώθηκαν. Πίστευαν ότι ο Marx και ο Μωυσής δεν μπορούσαν να σερβιριστούν στο ίδιο πιάτο μαζί. Έτσι, δεν έκαναν την πραγματική σύνδεση με τους Εβραίους εργάτες μέχρι μετά το πογκρόμ στο Kishinev το 1903. (Lawrence Bush. Bessie. Ένα μυθιστόρημα αγάπης και επανάστασης. Κεφάλαιο III . )
Φυσικά, όλα αυτά εγείρουν επίσης το ερώτημα εάν ο Michael Chertoff έχει συγγένεια με την Bessie Charloff, ειδικά επειδή και οι δύο κατάγονται από εξέχουσες ραβινικές οικογένειες. Και τα δύο επώνυμα φαίνεται να προέρχονται από τη ρωσική λέξη chert («διάβολος» ή «δαίμονας»).
Michael Chertoff, συν-συγγραφέας του Οργουελιανού Πατριωτικού Νόμου (USA PATRIOT Act) και Υπουργός Εσωτερικής Ασφάλειας 2005-2009.
Οι Αμερικανοί Roskins
Εν τω μεταξύ, τα παρακλάδια της οικογένειας Roskin που εγκαταστάθηκαν μόνιμα στην Αμερική επέλεξαν μια διαφορετική ιδεολογική πορεία. Απορρίπτοντας τον αυταρχισμό των κομμουνιστικών παρατάξεων της Bessie και της οικογένειας Babushkin, οι Αμερικανοί Roskin επικεντρώθηκαν στην οργάνωση των εργατικών δραστηριοτήτων κατά τη διάρκεια της Προοδευτικής Ε. Λίγες δεκαετίες αργότερα, αυτή η πνευματική καταγωγή συνέπεσε με τον εγγονό της Sima Roskin, Murray Rothbard. Κατά τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ τη δεκαετία του 1960, ο Rothbard ξεκίνησε τη διάσημη και τελικά μάταιη «αριστερή στροφή» του, επιδιώκοντας μια στρατηγική συμμαχία με την αντιπολεμική Νέα Αριστερά. Αυτό τον έφερε σε συμμαχία με τον πιθανό συγγενή του, Marcus Raskin, τον διάσημο προοδευτικό και ιδρυτή του Ινστιτούτου Πολιτικών Μελετών.
Αναγνωρίζοντας έναν κοινό εχθρό στο συγκεντρωτικό ιμπεριαλιστικό κράτος, ο Rothbard συνεργάστηκε με τον Raskin για να οικοδομήσουν έναν αντιιμπεριαλιστικό συνασπισμό ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ, παραθέτοντας μάλιστα την κριτική του Raskin για το κράτος εθνικής ασφάλειας στο μανιφέστο του 1973, Για μια Νέα Ελευθερία: Το Ελευθεριακό Μανιφέστο .
Η στάση και τα κίνητρα του σύγχρονου πνευματικού σωματοφύλακα εθνικής ασφάλειας του Κράτους έχουν περιγραφεί καυστικά από τον Marcus Raskin, ο οποίος ήταν μέλος του προσωπικού του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Kennedy. Αποκαλώντας τους «διανοούμενους-μαζικών θανάτων», ο Raskin γράφει ότι:
Η πιο σημαντική λειτουργία τους είναι να δικαιολογούν και να παρατείνουν την ύπαρξη των εργοδοτών τους... Προκειμένου να δικαιολογήσουν τη συνεχιζόμενη παραγωγή μεγάλης κλίμακας αυτών των [θερμοπυρηνικών] βομβών και πυραύλων, οι στρατιωτικοί και βιομηχανικοί ηγέτες χρειάζονταν κάποιο είδος θεωρίας για να δικαιολογήσουν τη χρήση τους... Αυτό κατέστη ιδιαίτερα επείγον στα τέλη της δεκαετίας του 1950, όταν τα οικονομικά σκεπτόμενα μέλη της κυβέρνησης Αϊζενχάουερ άρχισαν να αναρωτιούνται γιατί τόσα χρήματα, σκέψη και πόροι δαπανώνται σε όπλα, αν η χρήση τους δεν μπορούσε να δικαιολογηθεί. Και έτσι ξεκίνησε μια σειρά από δικαιολογίες από τους «διανοούμενους της άμυνας» εντός και εκτός των πανεπιστημίων...
Οι στρατιωτικές προμήθειες θα συνεχίσουν να μεγαλώνουν και θα συνεχίσουν να αποδεικνύουν γιατί πρέπει να μεγαλώνουν. Από αυτή την άποψη, δεν διαφέρουν από τη μεγάλη πλειοψηφία των σύγχρονων ειδικών που αποδέχονται τις υποθέσεις των οργανισμών που τους απασχολούν λόγω των ανταμοιβών σε χρήματα, δύναμη και κύρος... Γνωρίζουν αρκετά ώστε να μην αμφισβητούν το δικαίωμα ύπαρξης των εργοδοτών τους.17 (Murray Rothbard. Για μια Νέα Ελευθερία: Το Ελευθεριακό Μανιφέστο . 2η έκδοση. Ινστιτούτο Ludwig von Mises 2006. σελ. 76.)
Αυτή η κληρονομιά αμφισβήτησης του ιμπεριαλισμού συνεχίζεται μέσω του γιου του Marcus, του Δημοκρατικού Βουλευτή Jamie Raskin. Ως συνταγματολόγος στο Κογκρέσο, ο Jamie Raskin έχει διοχετεύσει τον ιστορικό αντιιμπεριαλισμό της οικογένειάς του, καθιερώνοντας τον εαυτό του ως μία από τις λίγες φωνές στην Ουάσιγκτον που προσπαθούν να ελέγξουν το πολεμικό κράτος των ΗΠΑ, ακόμη και την ισραηλινή επιθετικότητα. Αντικατοπτρίζοντας τον Murray Rothbard πενήντα χρόνια πριν, ο βουλευτής Raskin έχει συχνά συμμαχήσει με ανεξάρτητες φιλελεύθερες προσωπικότητες όπως ο Ρεπουμπλικάνος Βουλευτής Thomas Massie, ενώνοντας την προοδευτική αριστερά και την φιλελεύθερη δεξιά σε μια κοινή, γενεαλογική σταυροφορία ενάντια στο πολεμικό κράτος και ιδιαίτερα τη συνεχιζόμενη Γενοκτονία στη Γάζα.
Jamie Raskin. Στην πραγματικότητα, ο Raskin ήταν ο μόνος Δημοκρατικός που τόλμησε να σχολιάσει το μέτρο του Massie κατά της γενοκτονίας:
Όταν η Βουλή των Αντιπροσώπων ψήφισε νωρίτερα αυτόν τον μήνα σχετικά με την κατάργηση της στρατιωτικής βοήθειας προς το Ισραήλ, ο βουλευτής Jamie Raskin από το Maryland προσέγγισε προσεκτικά τη στιγμή. Ως υποστηρικτής των αμυντικών όπλων για το Ισραήλ, ο Raskin, ο οποίος είναι Εβραίος, έχει επίσης γίνει ολοένα και πιο επικριτικός για τις ενέργειες του ισραηλινού στρατού στη Γάζα και τη Δυτική Όχθη τα τελευταία χρόνια.
Ο Raskin, ο οποίος ήδη συνυποστήριξε πέρυσι ένα νομοσχέδιο που θα περιόριζε τη μεταφορά επιθετικών όπλων από τις ΗΠΑ στο Ισραήλ, ήταν επιφυλακτικός ως προς την επιρροή των Ρεπουμπλικανών πίσω από το μέτρο, το οποίο πρότεινε ο Ρεπουμπλικάνος βουλευτής Thomas Massie από το Kentucky. Αλλά ο Raskin τελικά ενώθηκε με 102 άλλους Δημοκρατικούς, επτά εκ των οποίων Εβραίοι, στην υποστήριξη της διάταξης. ...
Τελικά, η απομυθοποίηση του ιστορικού μυστικού που περιβάλλει τη μητρική καταγωγή του Murray Rothbard αποκαλύπτει ότι οι πρόγονοί του πιθανότατα κατείχαν την ανώτατη εβραϊκή βαθμίδα της ρωσικής αυτοκρατορικής ιεραρχίας, όπως ακριβώς ισχυρίστηκε ο νεαρός Rothbard. Μέσω της γιαγιάς του, Sima Roskin, ο Rothbard ήταν πιθανότατα άμεσα με σάρκα και οστά της πλούσιας οικογένειας Roskin και των στενών συνεργατών και πιθανών συγγενών της, των Polyakov. Αυτοί οι διεφθαρμένοι μονοπωλητές σιδηροδρόμων και οι εξευγενισμένοι διεθνείς τραπεζίτες κάποτε κρατούσαν τις οικονομικές σανίδες σωτηρίας της τσαρικής αυτοκρατορίας και πυροδότησαν το οικονομικό θαύμα του Donbass, το οποίο παραμένει ένα επίκεντρο σύγκρουσης σήμερα.
Όταν η αυτοκρατορία αυτή κατέρρευσε στις Μπολσεβίκικες επαναστάσεις και την επακόλουθη Κόκκινη Τρομοκρατία, αυτό το ισχυρό εβραϊκό επαναστατικό δίκτυο και η γενεαλογική γραμμή μεταφυτεύτηκαν στην Αμερική. Η άμεση οικογένεια του Rothbard αναζήτησε καταφύγιο στη Νέα Υόρκη, ενώ οι προγονικοί του δεσμοί τον συνέδεαν με την μαχητική επαναστάτρια Bessie και το κομμουνιστικό δίκτυο. Λειτουργώντας εντός του ευρύτερου δεσμού Rothschild-Schiff-Polyakov-Roskin, το εβραϊκό δίκτυο βοήθησε στην οργάνωση όχι μόνο της Μπολσεβίκικης Επανάστασης, αλλά και του Αμερικανικού Κομμουνιστικού Κόμματος και του Αμερικανικού Κινήματος για τα Πολιτικά Δικαιώματα.
Οι συγγενείς του Rothbard ήταν επομένως πιθανότατα αναπόσπαστο μέρος της προσπάθειας χειραγώγησης τόσο της Ρωσίας όσο και της Αμερικής, υπό την ηγεσία των Rothschild. Επομένως, δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότιο Rothbard είχε από τη γέννησή του θέση να χρησιμεύσει ως πράκτορας των Rothschild, ιδίως στην προστασία της μηχανής χρήματος της Ομοσπονδιακής Τράπεζας. Ωστόσο, σε αντίθεση με τον οικογενειακό του φίλο και καθηγητή πανεπιστημίου Arthur Burns και τον φίλο του Milton Friedman, ο Rothbard αρνήθηκε αυτόν τον ρόλο. Καθώς ωρίμαζε, αποκάλυπτε όλο και περισσότερο τη συνωμοσία των Rothschild. Δυστυχώς, πέθανε ξαφνικά σε ηλικία 68 ετών, ακριβώς όταν είχε αρχίσει να αμφισβητεί άμεσα την εβραϊκή ελίτ και την πολεμοχαρή κατάληψη της γεωπολιτικής ηγεμονίας.
Σύναψη
Ο κυρίως εβραϊκός χαρακτήρας του τσαρικού Gomel πιθανότατα εξηγεί τη βαθιά του σημασία για τη ρωσική ιστορία - από την εποχή των Εβραίων βαρόνων των σιδηροδρόμων και της επαναστατικής αναταραχής έως την άνοδο του μακροχρόνιου Σοβιετικού Υπουργού Εξωτερικών Andrei Gromyko και, αργότερα, του ολιγάρχη Andrey Melnichenko και του νυν ηγέτη της λευκορωσικής αντιπολίτευσης, Sergei Tikhanovsky. Τοποθετημένη μέσα σε αυτό το στρατηγικά ζωτικό κέντρο, η πλούσια οικογένεια Raskin σχεδόν αναπόφευκτα θα είχε σφυρηλατήσει συμμαχίες με τους Polyakov και άλλες εξέχουσες εβραϊκές δυναστείες. Αυτό το δίκτυο πιθανότατα παρείχε την προγονική σύνδεση με τα υψηλότερα επίπεδα της ρωσικής αυτοκρατορικής ιεραρχίας, την οποία ο νεαρός Rothbard ανέφερε στο δοκίμιό του, αν και μόνο περαιτέρω επαγγελματική γενεαλογική μελέτη μπορεί να καταστήσει τη σύνδεση βέβαιη.
Ανιχνεύοντας αυτές τις ρίζες και τις συνδέσεις, βλέπουμε ότι η πνευματική πρωτοπορία της σύγχρονης αμερικανικής πολιτικής σκέψης -τόσο στην Αριστερά όσο και στη Δεξιά- μοιράζεται μια μοναδική προγονική εστία στην αυτοκρατορική Ρωσία. Η στρατηγική συμμαχία του Rothbard με τη Νέα Αριστερά ήταν μια άμεση συνέχεια ενός γενεαλογικού πολέμου ενάντια στον εθνικισμό και τον ιμπεριαλισμό, μια αποστολή που μοιραζόταν με τους πιθανούς συγγενείς του, τον Marcus και τον Jamie Raskin. Οι πληρεξούσιοι του δικτύου Rothschild-Schiff-Polyako έχουν περάσει πάνω από έναν αιώνα εκτελώντας την ίδια θεμελιώδη αποστολή, αποδεικνύοντας ότι μεγάλο μέρος της σύγχρονης αρχιτεκτονικής της αμερικανικής πολιτικής διαφωνίας γεννήθηκε πριν από πολύ καιρό υπό την προστασία των Rothschild μεταξύ των Εβραίων επαναστατών κυρίων του Gomel.
Τα συμπτώματα των εμβολιασμένων
-
Τα συμπτώματα των εμβολιασμένων Τι έχουμε παρατηρήσει εδώ και χρόνια αλλά
και τι βλέπουμε να συμβαίνει με αυτούς που έχουν
The post Τα συμπτώματα των εμβ...
Γιατί τόσοι Εβραίοι αναζητούν εξωγήινους;
-
Από άρθρα που δημοσιεύτηκαν στο Tablet mag και το Forward / ΚΟ
Και το Tablet magazine και το Forward είναι αγγλόφωνες εβραϊκές
ιστοσελίδες.
Ο πρωτότυ...
.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου