" ...μητρός τε καί πατρός καί τῶν ἄλλων προγόνων ἁπάντων τιμιώτερόν ἐστιν πατρίς καί σεμνότερον καί ἁγιώτερον καί ἐν μείζονι μοίρᾳ καί παρά θεοῖς καί παρ᾽ ἀνθρώποις τοῖς νοῦν ἔχουσι..." Σωκράτης

Σάββατο, 29 Φεβρουαρίου 2020

Ἄ,ναί τό καλό τῶν συνανθρώπων τους,σκέφτηκαν...

Περιμένοντας τόν Ἰούνιο...
Αναβάλλεται για τα τέλη Μαΐου-αρχές Ιουνίου το 5ο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών που επρόκειτο να ξεκινήσει την ερχόμενη Πέμπτη 5 Μαρτίου λόγω του κορωνοϊού, όπως ανακοίνωσαν οι διοργανωτές
...όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, που αναβάθμισε την εκτίμηση του κινδύνου μετάδοσης του κορωνοϊού Covid-19 :
«μας υποχρεώνει να αναβάλουμε την εκδήλωση, σκεπτόμενοι πρωτίστως την προστασία και την ασφάλεια όλων των συνέδρων από την Ελλάδα και το εξωτερικό, τους εργαζόμενους στο Φόρουμ και τους κατοίκους της περιοχής» (ἀπό ἐδῶ)

Ἐννοεῖται,πώς δέν εἶχαν κανέναν σκοπό νά τό ἀκυρώσουν ἀφοῦ μέχρι καί ἐχθές ἀνακοίνωναν πού θά δοθῇ καί τό βάρος τῶν συζητήσεων ( ποῦ ἀλλοῦ πέραν τοῦ «μεταναστευτικοῦ»...). Τί προέκυψε καί ἀνέκρουσαν πρύμναν ; 

Δύο τινά : Πρῶτον καί κυριώτερον τό στραπάτσο πού ἔχει πάθῃ ἡ κυβέρνησις στά νησιά μέ τίς ἀντιδράσεις τῶν κατοίκων,τά ἐπεισόδια μέ τίς δυνάμεις καταστολῆς ( βλέπε τούς μισθοφόρους τους πού ἔστειλαν κατά τῶν Ἑλλήνων τῶν νησιῶν) τίς ἐν εἴδη στρατιωτικῶν ἀποβάσεων νέες ἀποστολές ΜΑΤ πού γιά ἀκόμη μία φορά ἔφαγαν τά μοῦτρα τους καί βεβαίως τίς ἐπιδρομές τῶν ὀρδῶν τοῦ Ἐρντογάν πού προσπαθοῦν ἀπό ἐχθές,ἀνεπιτυχῶς (δυστυχῶς) ν᾿ἀποτρεψουν τήν εἰσβολή τους,ἀπό τά σύνορα στόν Ἔβρο

Ποιός ἀπό τούς ὁμιλητές στό φόρουμ,θά ἔλεγε καί τί ἀκριβῶς γιά τό «μεταναστευτικό» μετά ἀπό ὅλα αὐτά; Ὁ Κούλης,ὁ Μηταράκης ἤ ὁ Καιρίδης ! ! ! 

(Διαβάζουμε ΞΑΝΑ,ἐδῶ,ἐδῶ,ἐδῶ,ἐδῶ,ἐδῶ,ἐδῶ,ἐδῶ,ἐδῶ,ἐδῶ καί ΕΔΩ)

Δεύτερον καί οὐσιαστικότατον (γιά τήν τσέπη τῶν διοργανωτῶν),οἱ ἀκυρώσεις τῶν συμμετεχόντων οἱ ὁποῖες,τοὐλάχιστον ὅσον ἀφορᾷ τούς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καλεσμένους ὀμιλητές,θά ἦταν σαρωτικές,φαντάζομαι. Διότι οἱ ἄνθρωποι αὐτοί δέν ψοφοῦν γιά προβολή ( καί σιγά τήν τεραστίας ἀξίας ἐκδήλωσιν ...!)ὅπως κάτι ...μήν πῶ,ἐγχώρια,ἀλλά πρωτίστως λαμβάνουν ὑπ᾿ὅψιν τήν σοβαρότητα θεμάτων πού ἄπτονται τῆς προστασίας τῆς ὑγείας,τῆς δικῆς τους σαφῶς,ἀλλά καί τῶν ἄλλων μέ τούς ὁποίους ἀναποφεύκτως θά ἔρθουν σ᾿ἐπαφή.



Συνεπῶς,δέν μποροῦσαν νά κάνουν ἀλλιῶς ! Καί βεβαίως,γιά νά καταλαγιάσουν καί τό πρᾶγμα,ἀπό τό ξεφώνημα πού θά εἶχαν,κυρίως ἀπό τήν Ἀχαΐα καί τό οἰκονομικό στραπάτσο πού ἔπαθε λόγῳ ἀκυρώσεως τῶν καρναβαλικῶν ἐκδηλώσεων,ἔκαναν λόγο,στήν ἀνακοίνωσίν των,πώς σκέφθηκαν τό καλό τῶν ἐργαζομένων καί τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς...

Βρέ ΟΥΣΤ ! πού θά μᾶς παρουσιασθεῖτε καί ...εὐαισθητούληδες ! ! !  Ἐάν εἴσαστε καί νοιώθατε,ἀληθῶς,τό καλό τῶν συνανθρώπων σας,θά τό εἴχατε ἀκυρώσῃ ἀμέσως μετά τίς ἀκυρώσεις πού ἀνακοινώθηκαν σέ πανελλαδικό ἐπίπεδον. Τίς ὑποκρισίες,φαρισαῖοι,ἀλλοῦ. Διότι εἶσθε ὅντως ὑποκριτές καί φαρισαῖοι ἀφοῦ δέν ἀποφασίσατε ἀκύρωσιν ἀλλά ΑΝΑΒΟΛΗ ! Ὅπερ σημαίνει πώς μετά τριμήνου θά πραγματοποιήσετε τήν ἐκδήλωσιν.Τό ὅφελος,δῆλα δῆ,ἀπό αὐτήν,ὅποιο καί νά εἶναι,θά τό ἔχετε οὔτως ἤ ἄλλως,ἐσεῖς...

Βρέ οὔστ,ὑποκριταί καί φαρισαῖοι ! 


Ἡ Πελασγική 

Παρασκευή, 28 Φεβρουαρίου 2020

Ἡ ἐκδήλωσις τοῦ οἰκονομικοῦ φόρουμ Δελφῶν,δέν θά ἀκυρωθῆ;


Δέν ἔχουμε ἀκούσῃ,μέχρι στιγμῆς,νά γίνεται κανένας λόγος περί ἀκυρώσεως τῆς ἐκδηλώσεως τοῦ οἰκονομικοῦ φόρουμ στούς Δελφούς. Ἄν καί ἔχουν ἀκυρωθῇ,πανελλαδικῶς ὅλες οἱ ἑορταστικές ἐκδηλώσεις τῶν Ἀπόκρεω,ἀλλά καί αὐτές τῆς Καθαρᾶς Δευτέρας,ἀκόμη καί ποδοσφαιρικές συναντήσεις νά γίνονται ἄνευ θεατῶν ἀκούσθηκε,ὅμως περί τοῦ φόρουμ τῶν Δελφῶν ἄχνα !

Καί εἶναι ἄκρως περίεργον πού δέν ἔχει ἀνακοινωθῇ ἡ ἀκύρωσίς του,ἀφοῦ ἡ συγκεκριμένη ἐκδήλωσις συγκεντρώνει ὁμιλητές,καλεσμένους ἀλλά καί ἁπλούς συμμετέχοντες,ἀπ᾿ὅλο τόν κόσμον !

Τό δέ σημεῖο πραγματώσεώς του,οἱ Δελφοί,εἶναι τόσο κοντά μέ τήν Ἀχαΐα ἡ ὁποία δέχεται μεγάλο ὄγκο ἐπισκεπτῶν,στό λιμάνι τῆς Πάτρας,ἀπό Ἰταλία ὅπου ἡ καραντίνα ἔνεκα τοῦ ἰοῦ, εἶναι στήν μεγαλύτερη ἔκτασιν ἀπό κάθε ἄλλο εὐρωπαϊκό κράτος !

Ὄχι μόνον δέν σκοπεύουν,ἀπ᾿ὅτι φαίνεται,νά τό ἀκυρώσουν ἀλλά πρό μίας ἡμέρας,διαβάζουμε,καί ποῦ ἀκριβῶς θά δοθῇ τό ...βάρος τῶν συζητήσεων :

Έμφαση στο Μεταναστευτικό ζήτημα στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών
Πέμπτη 5 έως την Κυριακή 8 Μαρτίου 2020, στο Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο των Δελφών και το ξενοδοχείο Αμαλία



Καί γιά νά καταλάβουμε καί ἐμεῖς τώρα,ἐπεί δῆ φαίνεται πώς δέν εἴμεθα καί τόσο ...ἔξυπνοι...Τό καρναβάλι τῶν Πατρῶν ἀκυρώθηκε.Ἡ ἐκδήλωσις τῆς Καθαρᾶς Δευτέρας τό ἴδιο. Ὅμως,γιά τό φόρουμ τῶν Δελφῶν πού θά γίνῃ 3 ἡμέρες μετά,δέν ὑπάρχει κανένα πρόβλημα,ἔ



Καί πῶς ἀκριβῶς γίνεται αὐτή ἡ διάκρισις; Τί παίζει ῥόλον πού δέν ἔχουμε ἐμεῖς κατανοήσῃ; Μήπως οἱ «ἐκλεκτοί» καλεσμένοι κι᾿ἐπισκέπτες εἶναι ὑπεράνω πάσης ὑποψίας συνεπῶς ἐντελῶς ...ἀσφαλεῖς; Νά μᾶς ἔλεγαν καί πῶς γίνεται νά τό γνωρίζουν αὐτό ;

Ὅλοι αὐτοί δέν θά ἔρθουν σ᾿ἐπαφή μέ τούς χώρους τοῦ ξενοδοχείου ; Μέ τούς ὑπαλλήλους αὐτοῦ ; Μέ τό συνεδριακό κέντρο ἐπίσης;Τούς ἐκθεσιακούς χώρους ;

Λοιπόν,ἄν θεωρεῖται τόσο,μά τόσο σημαντικόν ἡ ἐκδήλωσις τοῦ κ.Συμεών Τσομώκου καί τῶν περί αὐτόν,ἡ συζήτησις γιά τό ...μεταναστευτικό τό ὁποῖον εἶναι ἄμεσα συνδεδεμένο μέ τό γενικώτερο θέμα πού τούς καίει «μέ τό βλέμμα στήν Ἀνατολική Μεσόγειον»,μ᾿ὅ,τι σημαίνει αὐτό,τότε ναί,μπορεῖ νά αἰτιολογηθῆ καί τό γιατί τέτοια ...προστασία καί ἰδιαιτέρα μεταχείρισις στό συγκεκριμένο φόρουμ...

Ἄλλως τε,πῶς ἀλλιῶς θά πραγματοποιηθοῦν καί οἱ ...βαρύγδουπες ὁμιλίες τοῦ Μητσοτακέϊκου ; Πῶς ἀλλιῶς θά προβληθοῦν καί θά κάνουν τίς ἐπαφές τους,οἱ κύριοι καί κυρίες τοῦ φόρουμ; Ἔλα ντέ;

Οἰκονομικό Φόρουμ Δελφῶν ΚΑΙ αὐτό μέ τό βλέμμα στήν Ἀνατολική Μεσόγειον...


Υ.Γ. Τελικῶς,τήν εἴδαμε τήν σχετικήν ἀνακοίνωσιν : 

Κανονικά θα διεξαχθεί το Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών 

Ναί κανονικά,κανονικά ΟΥΔΕΙΣ ΛΟΓΟΣ ΑΝΗΣΥΧΙΑΣ,ἐννοεῖται...


Υ.Γ.2 Μπορεῖτε νά δεῖτε ὅλους τούς ὁμιλητές τοῦ φετεινοῦ φόρουμ, ΕΔΩ

Ὁμιλητής ΚΑΙ ὁ Χρυσοχοΐδης,παρακαλῶ...Ἀλλά καί ὁ Κόντε Δένδιας...

Καί τό καλλίτερο; Καί ὁ  Δημητρώφ τῶν σκοπίων,ὡς ὑπουργός ἐξωτερικῶν τῆς βόρειας Μακεδονίας  ! ! ! Πάλι καλά πού δέν ἔβαλαν σκέτο Μακεδονίας...

Καλά, ὁ Ἐλισάφ,ὁ ἑβραῖος δήμαρχος τῶν Ἰωαννίνων καί ὁ Ντόκος,θά ἔλειπε; Ἐδῶ θά μιλήσῃ ἡ Ἀλεξία τοῦ μητσοτακέϊκου καί ἡ Παναγοπούλου,ξέρετε,ἡ μοδίστρα πού παντρεύτηκε τόν Περικλῆ Παναγόπουλο,τόν ἐφοπλιστή καλέ...



Καί ἐννοεῖται : Λείπει ὁ Μάρτης ἀπ᾿τήν Σαρακοστή; 

Τό ἴδιο καί ὁ μαϊντανός πού ...ΚΟΛΛΑΕΙ ΠΑΝΤΟΥ ! 


Αὐτούς δέν τούς ...πιάνει κανένας ...ἰός ! ! ! 


Ἡ Πελασγική

Πέμπτη, 27 Φεβρουαρίου 2020

Ἱερό Χρέος ἡ προστασία τῶν ὁσίων καί ἱερῶν τῆς Φυλῆς !


Φωτιά, καπνός κι αντάρα στα παράλια της Μεσογείου. Τα κουρσάρικα καράβια των Σαρακηνών οργώνουν ελεύθερα τα καταγάλανα νερά του Αιγαίου και σκορπούν τη συμφορά και τον όλεθρο στα δαντελωτά ακρογιάλια του. Οι Σαρακηνοί, σαν γύπες, αράζουν όπου μυρίζονται τροφή κι ανοίγουν τις μπουκαπόρτες τους και ξερνούν ό,τι χειρότερο μπορεί να δείξει το ανθρώπινο γένος. Κορμιά μαύρα σαν το σκοτάδι, ανθρώπους θεριά, τους φοβερούς Σαρακηνούς, τη φοβέρα των παραλίων οικισμών, τη συμφορά.

   Δεν έχουν τίποτα το ιερό, δεν πιστεύουν σε κανένα Θεό, γι’ αυτούς Θεός είναι το πλιάτσικο, σύντροφός τους ο μπαλτάς και το μαχαίρι, ευχαρίστησή τους το άλικο αίμα και το κρασί. Μοιάζουν πολύ τα δύο αυτά και τ’ αγαπούν εξίσου.

   Ορμούν σαν πληγές του Φαραώ στις παράλιες πόλεις και τα χωριά και σκορπούν την συμφορά. Σφάζουν ανθρώπους και ζωντανά. Καίνε και ρημάζουν στο πέρασμα τους.


   Την πιο μεγάλη όμως ερήμωση, την έπαθαν τα νησιά μας. Απροστάτευτα καθώς ήταν και σκορπισμένα μέσα στη γαλανή αγκαλιά του Αιγαίου, τράβηξαν πιότερο την προσοχή και τη λαιμαργία των Σαρακηνών. Οι κάτοικοι, όσοι πρόλαβαν να γλυτώ­νουν, τραβήχτηκαν στο εσωτερικό για να αποφύγουν τη μανία των Σαρακηνών.

   Η Λέσβος, ένα από τα πιο όμορφα και πλούσια νησιά μας, υπήρξε στόχος περισσότερο των Σαρακηνών. Ίσως γιατί η πλούσια γη της και το ανεπτυγμένο εμπόριο των κατοίκων των παραθαλασσίων συνοικισμών που έκαμαν τα αρχοντικά σπίτια τους, να είναι γεμάτα από γεννήματα και πολίτικα και Βενετσιάνικα ασημικά και χρυσαφικά, ήταν ένα μεγάλο κίνητρο για τους αρπαγές.

   Την εποχή εκείνη, το Βυζαντινό κράτος δεν μπορούσε να αντιδράσει και να τους χτυπήσει, επειδή είχε να κάνει με πολλούς και σπουδαιότερους εχθρούς, ίσως πάλι γιατί το νησί μεγάλο καθώς είναι, και με ακρογιαλιές, γεμάτες κολπίσκους, φυσικά λιμά­νια, απόμερα, απήνεμα και ασφαλή από τα μάτια κάθε εχθρού, να έκανε τους Σαρακηνούς να το βλέπουν με περισσότερη σιγου­ριά και πολλές φορές σαν τόπο ανεφοδιασμού και ανάπαυλας. Γι’ αυτό και μέχρι σήμερα, πολλά τέτοια μέρη απόμερα, από ανθρώπους και ανέμους, με κολπίσκους και αραξοβόλια, ονομά­ζονται Σαρακήνα, Σαρακηνιό, Σαρακονήσι κ.λπ..  Αυτές οι τοπο­θεσίες δεν ήταν παρά λημεριάσματα Σαρακηνών και πήραν την ονομασία τους απ’ αυτούς.

   Κατά τα τέλη του Θ΄ αιώνα και τις αρχές του ΙΑ (δηλαδή το 900 με 1000) οι Σαρακηνοί ήταν στις δόξες τους. Κανέναν δεν φοβόταν και κανείς δεν τους κυνηγούσε. Τα νησιά γι’ αυτούς ήταν τσιφλίκια τους, οπόταν τους άρεσε, έβαζαν πλώρη σ’ αυτά, έκαιαν τα χωριά, έκλεβαν, σκότωναν, ερήμωναν τον τόπο και γέ­μιζαν τα καράβια τους από σκλάβους και λάφυρα για τα σκλα­βοπάζαρα και τις πλούσιες αγορές της Ανατολής.

   Σ’ αυτήν ακριβώς την εποχή, δηλαδή το 900 με 1000, η ζω­ντανή παράδοση του Μανταμάδου, τοποθετεί την κατασκευή της εικόνας του Αρχαγγέλου Μιχαήλ με αίμα των μοναχών που σφαγιάσθηκαν από τους Σαρακηνούς. Η παράδοση είναι τόσο ζωντανή και τα γεγονότα και οι τοποθεσίες που αναφέρονται πραγματικές, που θα πρέπει να έχουν άμεση σχέση με την ιστο­ρία. Οι αιώνες δεν κατόρθωσαν στο πέρασμά τους να παραλεί­ψουν ή να προσθέσουν κάτι στα γεγονότα που διαδραματίστηκαν τις φοβερές εκείνες ημέρες.

   Στη θέση «Λεσβάδος» (τοποθεσία στον Ταξιάρχη, δύο περί­που χιλιόμετρα από το Μανταμάδο), που έχει πάρει την ονομα­σία της από τον πρώτο κάτοικο του νησιού, υπήρχε ένα Μονα­στήρι προς τιμήν των Ταξιαρχών, που η ίδρυσή του χάνεται στα βάθη των αιώνων.

   Οι μοναχοί του λιγοστοί, δεκαοκτώ τον αριθμό, κατά την παράδοση, το είχαν οχυρώσει με τείχη και πύργο (ο πύργος δια­τηρείται μέχρι σήμερα), για να αποκρούουν τις επιδρομές των Σα­ρακηνών. Και τα κατάφεραν πάρα πολλές φορές, σε σημείο που ο αρχιπειρατής Σιρχάν, να έχει τόσο πεισμωθεί και θυμώσει, που περισσότερο από γινάτι παρά από λεηλασία ήθελε να το κάψει.

   Ήταν άνοιξη. Η μυροβόλος Λέσβος, φορώντας την καταπράσινη πλουμιστή της φορεσιά, λικνιζότανε σαν πεντάμορφη νύφη πάνω στα καταγάλανα νερά του Αιγαίου. Ο βαρύς χειμώνας πέρασε ήσυχος. Οι πειρατές, φοβούμενοι τον άγριο θυμό του Αιγαίου, που το χειμώνα είναι περισσότερο αψύς, είχαν αράξει στα λημέρια της πατρίδας τους, να γλεντήσουν τα πλιάτσικά τους, να διορθώσουν τις ζημιές και να ετοιμαστούν για τις νέες τους επιδρομές.

   Οι μοναχοί, μετά από την ανάπαυλα του βαρύ χειμώνα, με τις πρώτες ανοιξιάτικες μέρες, άρχισαν τις προετοιμασίες για το Πάσχα. Τα κελιά, η μεγάλη αυλή και όλοι οι χώροι του Μοναστηριού ασπρίζονταν και έπαιρναν μια εορταστική όψη. Ο χειμώνας έκαμε τους μοναχούς να ξεχάσουν κάπως τους φοβερούς πειρατές και να μην προσέχουν όσο έπρεπε τη φρούρηση του Μοναστηριού. Η σκέψη τους ήταν περισσότερο δοσμένη στις κατανυκτικές ακολουθίες της Μ. Τεσσαρακοστής και στις προετοιμασίες για το λαμπροφόρο γεγονός της Αναστάσεως του Κυρίου.


   Όμως οι Σαρακηνοί, με τις πρώτες γαληνές της άνοιξης, σήκωσαν πανιά για το Αιγαίο. Το κουρσάρικο του αρχιπειρατή Σιρχάν, με σηκωμένα όλα του τα πανιά, πλησίαζε τις ακρογιαλιές της Λέσβου. Είχε παρακάμψει τη Μήθυμνα με το άπαρτό της Κάστρο και έβαζε πλώρη για τη Σαρακήνα, παραλιακή τοποθεσία του Μανταμάδου, τρία τέταρτα δρόμο περίπου από το Μοναστήρι των Ταξιαρχών. Η ημέρα άρχιζε να γέρνει. Ο ανοιξιάτικος λαμπερός ήλιος κατηφόριζε για τις παραδεισένιες του πορφυρές πύλες της δύσης και αμέτρητα χρώματα είχαν απλωθεί πάνω στα καταγάλανα νερά της θάλασσας.

   Πάνω στο πειρατικό του, ο αρχιπειρατής Σιρχάν κάλεσε όλο το τσούρμο του. Ήταν ένας μιγάς πελώριος, κοντά δυο μέτρα. Επί των ημερών του, όλη η Λέσβος γνώρισε τη χειρότερη ερήμωση και καταστροφή. Στάθηκε στη γέφυρα, αγριωπός. Το πρόσωπό του σου θύμιζε άρχοντα της κόλασης. Στη μύτη του και στ’ αφτιά του κρέμονταν χρυσοί κρίκοι, που έκαναν το μελαμψό πρόσωπό του περισσότερο χτυπητό και άγριο. Τα χείλη του κόκκινα και φουσκωμένα και καθώς μιλούσε φαινόταν μια σειρά μεγάλα κάτασπρα δόντια, όπλα φοβερά πολλές φορές και αυτά στη φοβερή μάχη. Το γερακίσιο του μάτι, γιατί το άλλο ήταν πάντοτε σκεπασμένο με ένα μαύρο πανί που δενόταν πίσω στ’ αριστερό του αφτί, έβγαζε σκέτη φωτιά όταν σε κοιτούσε.

   Γυμνό το σώμα του από τη μέση και πάνω και το φαρδύ του στήθος το σκέπαζε κατάμαυρο σγουρό τρίχωμα. Τα χέρια του, χέρια γορίλλα, τριχωτά και γεροδεμένα, που ο μπαλτάς στα μακριά του δάκτυλα φαινόταν σα μικρό εργαλείο στα χέρια ενός τεχνίτη. Τη μέση του την έσφιγγε ένα χρωματιστό ζωνάρι, που κρατούσε σφικτά και κατακρέατα τον μπαλτά και τη σπάθα. Όταν στεριωνόταν καταμεσής στο τσούρμο του με τα πόδια του ανοιχτά, εξείχε τουλάχιστον μια σπιθαμή απ’ αυτό. Η φωνή του, ένας τηλεβόας, έκαμε σε κάθε προσταγή του το τσούρμο να ζαρώνει.

   «Ακούστε με καλά», είπε με φωνή δυνατή, «τούτη τη φορά θα μπούμε μέσα στο μοναστήρι. Όλα είναι δικά σας. Κάψτε, ρημάξτε, λεηλατήστε, κάντε του κεφιού σας, εγώ θέλω μόνο το χρυσό ποτήρι που μ’ αυτό λειτουργούν οι καλόγηροι, για να πίνω το κρασί μου, όλα τα άλλα τα χρυσαφικά, ασημικά και βιος, είναι δικά σας. Όποιος λιποτακτήσει θα τον κρεμάσω από τ’ άρμενα. Αν δεν το πάρουμε και τούτη τη φορά, θα σας αφήσω στο νησί και θα σαλπάρω για να σας παλουκώσουν οι γραικοί. Δεν σηκώνει άλλη αναβολή. Τ’ ακούσατε καλά;»

   Αλαλαγμοί και ξεφωνητά ήταν η καταφατική απάντηση του τσούρμου του μαύρου πειρατή. Η βροντερή του φωνή ακούστηκε πάλι, κάνοντας να σιγήσουν οι πάντες.

   «Θα αράξουμε στο παλιό μας λημέρι και, όταν σκοτεινιάσει για τα καλά, θα ξεκινήσουμε για να τους ριχτούμε τα βαθιά χαράματα, που δεν θα μας περιμένουν. Προσέξτε. Δεν πρέπει να μας βρει η μέρα, θα είναι η καταστροφή μας. Γι’ αυτό δεν έχετε άλλη λύση. Ή θα το πάρουμε στα γρήγορα και θα κατηφορίσουμε στο καράβι ή θα μας πάρουν χαμπάρι οι γραικοί τριγύρω και ενωμένοι θα μας πετσοκόψουν.

   Ο πανούργος αρχιπειρατής τα κανόνισε έτσι ώστε από τη μια η λαχτάρα του πλιάτσικου, από την άλλη ο φόβος να μην αργήσουν και χάσουν τη ζωή τους, τους προετοίμαζε να ενεργήσουν προσεκτικά και με φανατισμό για να επιτύχει η επιδρομή. Στο Μοναστήρι, η ζωή συνεχιζόταν κανονικά, η προσοχή των μοναχών ήταν δοσμένη στις κατανυκτικές ακολουθίες και στις προετοιμασίες. Το βράδυ της ημέρας αυτής, οι μοναχοί, όπως κάθε βράδυ μετά από το μεγάλο απόδειπνο, τραβήχτηκαν στα κελιά τους για να ησυχάσουν και να ξεκουραστούν από τον κόπο της ημέρας. Το σκοτάδι είχε για καλά αγκαλιάσει τον τόπο τριγύρω και η ησυχία που απλωνότανε ήταν απαλή και γαλήνια. Τίποτα δεν προμήνυε το κακό που θα ακολουθούσε μες στη νύχτα αυτή.

   Στο λημέρι των Σαρακηνών, τελείωναν οι προετοιμασίες για την επιδρομή. Ούτε φωτιά, ούτε θόρυβος. Όλα γίνονταν μέσα στο σκοτάδι, αθόρυβα, για να μην αντιληφθεί την παρουσία τους κανένας τσομπάνος και γίνει γνωστός στους κατοίκους ο ερχομός τους. Κατά τα μεσάνυχτα ξεκίνησαν για το Μοναστήρι. Περπατούσαν σιγά, με προφύλαξη. Το παν ήταν ο αιφνιδιασμός. Τη διαδρομή των τριών τετάρτων την έκαναν περισσότερο από δυο ώρες. Δεν πήραν το μονοπάτι, αλλά μέσα από τα κτήματα και το δάσος. Έφτασαν σε λίγη απόσταση απ’ το Μοναστήρι και κρύφτηκαν στα δέντρα. Περίμεναν την κατάλληλη ώρα.

   «Είναι ώρα», λέει το πρωτοπαλίκαρο του αρχιπειρατή. «Όλοι κοιμούνται, δεν θα μας πάρει κανείς χαμπέρι».

   «Όχι», λέει ο αρχιπειρατής, «είναι πολύ επικίνδυνο. Μας έχουν αποκρούσει με ζημιές πολλές φορές οι καλόγεροι. Μωρέ θα τους ήθελα στο τσούρμο μου τέτοια παλικάρια που είναι. Αλλά δεν γίνεται, θα τους χτυπήσουμε όταν δεν το περιμένουν μέσα στην εκκλησιά τους τα χαράματα που θα πάν' να λειτουργηθούν. Τώρα είναι πολύ επικίνδυνα. Θα μας βάλουν στη μέση από τα μπουντρούμια τους (κελιά) και θα μας λιανίσουν. Ξέρω εγώ. Μόνο να μη σας πάρουν είδηση, αλίμονο σας».


   Οι ώρες περνούσαν με τους πειρατές έξω από το Μοναστήρι να καιροφυλαχτούν, όταν την απαλή σιγαλιά της βαθιάς αυγής την έσκισε το γλυκόηχο σήμαντρο του Μοναστηριού, που καλούσε τους μοναχούς στην ορθινή λειτουργία της προηγιασμένης. Καλά - καλά δεν είχε σταματήσει το σήμαντρο και τα βαριά βήματα των μοναχών ακούγονταν ρυθμικά πάνω στον ξύλινο εξώστη του Μοναστηρίου, που κατηφόριζαν για τον ναό. Σε λίγο και πάλι ησυχία. Όλοι οι μοναχοί είχαν συγκεντρωθεί στον ναό.

   Οι πειρατές περίμεναν λίγο ακόμη και έπειτα, σιγά - σιγά, ξετρύπωσαν από την κρυψώνα τους και πλησίασαν με πολλές προφυλάξεις το τείχος του Μοναστηριού. Το πρωτοπαλίκαρο ξετύλιξε από τη μέση τον γάντζο, τύλιξε στα άγκιστρά του ένα μεγάλο πανί για να μην ακουστεί καθώς θα το πετούσε πάνω στο τείχος να γαντζωθεί, έκανε τον γάντζο να γυρίσει μερικές φορές γύρω από το σώμα του και τον πέταξε με δύναμη και τέχνη πολύ ψηλά και ίσια στην πλάτη του τείχους. Τράβηξε το σχοινί για να διαπιστώσει ότι έπιασε καλά, γύρισε, έκανε νόημα στον αρχιπειρατή και άρχισε να ανεβαίνει με προσοχή.

   Στο νόημα του πειρατή έτρεξαν όλοι στη μεγάλη καστρόπορτα του Μοναστηριού, που το πρωτοπαλίκαρο θα άνοιγε από μέσα. Σε λίγο ο πειρατής με τον γάντζο βρισκόταν στην αυλή και, προστατευόμενος από το βαθύ σκοτάδι, σύρθηκε ως την πόρτα και, τραβώντας το μεγάλο σύρτη, την άνοιξε. Σαν δαίμονες της κόλασης, οι πειρατές όρμησαν με αλαλαγμούς μέσα στο Μοναστήρι και μπήκαν στην εκκλησιά. Οι μοναχοί τα έχασαν και, πριν προλάβουν να συνέλθουν, πέθαιναν σφαγμένοι από τους μπαλτάδες των Σαρακηνών.

   Ο Γαβριήλ, το δόκιμο καλογεροπαίδι που βρισκόταν στο Ιερό του Ναού, βοηθώντας τον ηγούμενο στα λειτουργικά του καθήκοντα, συνήλθε κάπως γρηγορότερα και, ανοίγοντας το στενό παράθυρο του Ιερού, αναρριχήθηκε στη σκεπή του Ναού. Όμως οι κινήσεις του δεν ξέφυγαν από τα μάτια των Σαρακηνών, που, φοβούμενοι μην τρέξει και ειδοποιήσει τριγύρω τους συνοικισμούς, βγήκαν έξω να τον κυνηγήσουν. Μερικοί κατόρθωσαν να μισοανεβούν στη σκεπή με κάτι σκάλες που είχαν αφήσει οι μοναχοί αποβραδίς, ασβεστώνοντας τους τοίχους του Μοναστηριού.


   Αλλά, Κύριε των δυνάμεων! Ένας άνεμος και μια βουή ακούστηκε απ’ τη σκεπή του Ναού, η οποία μετατράπηκε σε φουρτουνιασμένο πέλαγος και πάνω στ’ ασπρισμένα κύματα ένας πελώριος στρατιώτης, αγριωπός, με σπάθα που έβγαζε φωτιές, κινούσε καταπάνω στους πειρατές. Οι τρίχες της κεφαλής των πειρατών σηκώθηκαν σαν βελόνες και με άναρθρες φωνές, αφήνοντας όπλα και κλοπιμαία, ξεχύθηκαν στον κατήφορο.

   Ο μοναχός, βλέποντας το μεγάλο αυτό θαύμα να τον σώζει, έχασε τις αισθήσεις του. Όταν συνήλθε, γλυκοχάραζε. Στην αρχή τα είχε χαμένα. Μα τι συνέβη; αναρωτήθηκε. Σιγά σιγά όμως άρχισαν να έρχονται στον νου του όλες οι φοβερές εικόνες που διαδραματίστηκαν προ ολίγου. Όταν αναλογίστηκε τα συμβάντα, σταυροκοπήθηκε τραυλίζοντας το απολυτίκιο των Ταξιαρχών. Κατέβηκε έπειτα κάτω και μπήκε στον ναό. Το αίμα του πάγωσε βλέποντας όλους τους συντρόφους του σφαγμένους. Το σώμα του κέρωσε και τα πόδια του έμειναν καρφωμένα στο δάπεδο. Έμεινε στη θέση αυτή πολλή ώρα με τα μάτια του ορθάνοιχτα και τρομαγμένα. Ο ιερός χώρος του ναού, που πριν από λίγο ευωδίαζε από το θυμίαμα και τον ζωντάνευαν οι ψαλμωδίες των μοναχών, τώρα έμοιαζε με κοιμητήρι. Ένα απαλό χάϊδεμα της πρωινής αύρας, που τρύπωσε αθόρυβα απ’ το ανοιχτό παράθυρο που είχε αφήσει ο μοναχός στην προσπάθειά του να σωθεί τον συνέφερε. Κοίταξε τριγύρω του, σαν να ξυπνούσε εκείνη τη στιγμή, και έπειτα έτρεξε με αγωνία και γονάτισε στον καθένα αιμόφυρτο σύντροφό του με την ελπίδα ότι θα έβρισκε έστω και έναν ζωντανό. Οι ελπίδες του όμως διαψεύστηκαν. Οι μοναχοί, όλοι, ήταν άψυχοι.

   Με ξεχειλισμένη την ψυχή του από θλίψη για τον χαμό των συντρόφων του και τη σκέψη του θολή από τα συμβάντα, ξαναχάνει τις αισθήσεις του. Κρατήθηκε όμως την τελευταία στιγμή με πείσμα. Έσυρε τα βήματά του στο εικονοστάσι του Αρχαγγέλου και σχεδόν κρεμάστηκε σ’ αυτό με τα δύο του χέρια γαντζωμένα στις γωνιές του. Σήκωσε με κόπο τη ματιά του στην εικόνα του Αρχαγγέλου και νοερά ζήτησε βοήθεια και φώτιση.

   Το τρεμουλιαστό, ιλαρό φως των κανδηλιών, χάιδευε κυματιστά το πρόσωπο του Αγίου. Ένιωσε κάτι ισχυρό να διαπέρνα όλο του το είναι, να τον δυναμώνει. Μέσα από τις κυματιστές σκιές της εικόνας, σιγά σιγά τα μάτια του έβλεπαν το πρόσωπο του Αρχαγγέλου, ένα πρόσωπο! Θεέ μου! Αέρινο, ζωντανό, υπερκόσμιο!

   «Ταξιάρχη μου, Ταξιάρχη μου», σχεδόν κραύγασε. «Τις ψυχές των αδελφών μου μοναχών πάρε στα χέρια Σου εσύ και παν πλημμέλημα ή ανόμημα τον Κύριο παρακάλεσε να συγχωρήσει».

   Το πρόσωπο του Αρχαγγέλου γλύκανε. Ω τι θεϊκή γλύκα! Άρχισε να γαληνεύει και η δική του ψυχή. Αχ, να μπορούσε να απεικονίσει κάπου την εξαίσια αυτή μορφή. Να την κάνει εικόνα. Όμως δεν γνώριζε από αγιογραφία και ούτε καν τα στοιχειώδη υλικά δεν είχε για μια τέτοια εργασία.

   «Γιατί; Γιατί; Ταξιάρχη μου να μη μπορώ ο αμαρτωλός;», μονολογούσε.

   Έσφιξε με απόγνωση τα δάκτυλά του σφιχτά και ένιωσε τα νύχια του να χώνονται στις σάρκες του. Πόνεσε, άνοιξε τα δάκτυλα του, κοίταξε μέσα στην παλάμη του. Πάνω στη λευκή επιδερμίδα, δύο-τρεις σταγόνες αίμα σαν ρουμπινένιες μικρές χάντρες. Τις κοίταξε αφηρημένα και απότομα, σαν να ανακάλυπτε κάτι το σπουδαίο, κάτι το συγκλονιστικό, φώναξε:

   «Αίμα, Αίμα. Αυτό είναι. Ευχαριστώ, Ταξιάρχη μου, ευχαριστώ». Και αφού έκανε το σημείο του Σταυρού, βιαστικά, σαν σίφουνας, όρμησε έξω από το Ναό, ανηφόρησε τις σκάλες και χώθηκε στο κελάρι του. Σε λίγο έβγαινε βιαστικά κρατώντας μια πήλινη λεκάνη και έναν σπόγγο. Μπήκε στον ναό. Εκεί, με μεγάλη προσοχή και ευλάβεια, άρχισε να συγκεντρώνει το αίμα των μοναχών μέσα στη λεκάνη, μουρμουρίζοντας:

   «Σ’ ευχαριστώ Ταξιάρχη μου, σ’ ευχαριστώ που με φώτισες και μ’ έδειξες τον τρόπο». Και αποτεινόμενος στους νεκρούς του συντρόφους:


   «Αγαπημένοι μου αδελφοί, το αίμα σας δεν θα πάει χαμένο. Μ’ αυτό θα φτιάξω την εικόνα του Αρχάγγελου Μιχαήλ, για να τον ευχαριστήσω από μέρους σας, που μεταφέρει στα άγια Του χέρια, τις ψυχές σας στον Δημιουργό».

   Όταν τελείωσε την περισυλλογή του αίματος, βγήκε πάλι από τον ναό για να γυρίσει σε λίγο έχοντας μέσα σε μια μεγάλη χωμάτινη κούπα ψιλοκοσκινισμένο ασπρόχωμα. Την έθεσε κοντά στη λεκάνη με το αίμα, ανασηκώθηκε, έφερε τα βήματά του κοντά στο εικονοστάσι του Αρχαγγέλου, έκανε τρεις μετάνοιες, ασπάσθηκε την εικόνα και είπε:

   «Αρχάγγελέ μου, σε παρακαλώ, βοήθησέ με. Ξέρεις ότι δεν έχω ιδέα από τέτοιου είδους εργασίες και, αν το αποφάσισα, ήταν με τη δική σου φώτιση. Σε παρακαλώ, σε ικετεύω, κράτησέ μου τα χέρια».

   Έκανε και πάλι τον σταυρό του, έσκυψε πάνω στις δύο κούπες και άρχισε να πλάθει πηλό με το αίμα των μοναχών και το ασπρόχωμα. Σε λίγο η μεγάλη χωμάτινη λεκάνη είχε γεμίσει από ένα σκούρο ροδακινόχρωμο πηλό.

   Ο μοναχός ανασηκώθηκε, έστρεψε το πρόσωπο του ψηλά, ζήτησε τη βοήθεια του Αγίου Θεού και του Αρχαγγέλου Του, Μιχαήλ, έκανε τον σταυρό του και άρχισε με τρεμάμενα χέρια να φιλοτεχνεί την εικόνα του Αρχαγγέλου. Με τις πρώτες κινήσεις άρχισε να ζει ζωηρά τα γεγονότα της σκεπής. Τα τρεμάμενα, στην αρχή, χέρια του άρχισαν να γίνονται σταθερά, να δουλεύουν με σιγουριά, ταχύτητα και χάρη, λες και κάποια αόρατη δύναμη τα βοηθούσε. Το πρόσωπο του Αρχάγγελου της σκεπής, το αγριωπό μα και θεϊκό μαζί, ήταν θαρρείς μπροστά του, ολοζώντανο, με κάθε λεπτομέρεια. Αυτό τον βοηθούσε να ανατυπώνει τα χαρακτηριστικά του πάνω στον αιματοπότιστο πηλό με μεγάλη ευχέρεια.

   Πέρασε πολλή ώρα εργαζόμενος κι, όταν σταμάτησε για λίγο και κοίταξε από κάποια απόσταση το έργο του, έμεινε κατάπληκτος από την απόλυτη ομοιότητα των χαρακτηριστικών του Αρχαγγέλου της σκεπής. Κοίταξε έπειτα τη χωμάτινη λεκάνη και τότε συνειδητοποίησε ότι ο πηλός είχε μείνει ελάχιστος. Θεέ μου! Και δεν είχε φτιάξει παρά το πρόσωπο του Αγίου, τις φτερούγες Του και την πύρινη ρομφαία. Πάνω στην ένταση και την προσπάθεια ν’ απαθανατίσει τα χαρακτηριστικά του Αγίου, δεν πρόσεξε το υλικό του πηλού που λιγόστευε. Να χαλάσει ό,τι έφτιαξε και να ξαναρχίσει από την αρχή; Αδύνατον. Δεν ήταν πια βέβαιος ότι θα πετύχαινε αυτό που τώρα εμπρός του καμάρωνε ευχαριστημένος.

   Μα τότε; Έσκυψε, πήρε τον υπόλοιπο πηλό, και όπως ακριβώς ένα άπειρο παιδί ζωγραφίζει σε χαρτί ένα ανθρώπινο σώμα, σχεδιάζοντας τον κορμό, τα χέρια και τα πόδια του ανθρώπου, με μια μόνο χονδρή κοντυλιά, έτσι και κείνος με τον λίγο πηλό που του έμεινε, σχεδίασε το υπόλοιπο σώματος Αρχαγγέλου, πολύ άτεχνο μεν από το λαιμό και κάτω, αλλά ολοκληρωμένο. Το βλέπουμε και σήμερα όταν ανοίξουμε το ασφαλισμένο κουβούκλιο του Αρχαγγέλου που κρύβει το υπόλοιπο σώμα Του.


   Πολλές εκατοντάδες χρόνια πέρασαν από τότε που η ανάγλυφη εικόνα του Αρχαγγέλου με το σκούρο αιμάτινο χρώμα της παραμένει αναλλοίωτη, ζωντανή, μακριά από τον νόμο της φθοράς και του χρόνου. Μακριά από τη φθορά του ασπασμού χιλιάδων πιστών που κάθε χρόνο κατακλύζουν τον Ιερό Ναό Του και χαϊδεύουν και σκουπίζουν πολλές φορές με βαμβάκι (!) τον ιδρώτα του προσώπου Του και τα δάκρυά Του. Ακόμη δε επικολλούν στο μέτωπο και στα μάγουλά του νομίσματα μεταλλικά παντός είδους, τα οποία σημαδεύουν το πρόσωπό Του, αλλά τα σημάδια αυτά εξαλείφονται έπειτα. Όλα αυτά είναι αρκετά να πείσουν κάθε χριστιανό, με πόση χάρη, αγάπη και ενδιαφέρον αγκαλιάζει ο Αρχάγγελος Μιχαήλ τη χειροποίητη ανάγλυφη εικόνα Του.

   «Πάντας τοὺς τὴν θείαν καὶ σεπτήν, Σοῦ ἀσπαζόμενους εἰκόνα, Μιχαὴλ Μέγιστε Πάσης ἀπολύτρωσαι ὀργῆς καὶ θλίψεως καὶ θανάτου ἀπάλλαξον, πικροῦ αἰφνιδίου, καὶ δεινῆς κακώσεως, σοφὲ Ταξίαρχε, ὅπως προστασίαις Σου θείαις, πάντοτε σῳζόμενοι πόθῳ, τὸ σεπτόν Σου ὄνομα γεραίρομεν».

+ Πρωτοπρεσβύτερος Ευστράτιος Δήσσος

Ιερατικός Προϊστάμενος

Ιερού Ναού Παμμεγίστων Ταξιαρχών

Μανταμάδου


(ἀπό τήν σελίδα :taxiarhismantamadou)


Δῖπλα σ᾿αὐτόν,λοιπόν,τόν ἱερό τόπον θέλουν οἱ ἐξουσιαστές νά δημιουργήσουν τήν ἐγκατάστασιν τῶν συγχρόνων σαρακηνῶν ! Ὅ,τι δέν ἐπέτυχαν πρό χιλίων ἐτῶν οἱ σαρακηνοί τοῦ Σιρχάν θά τό ἐπιτύχῃ ὁ Κούλης τῆς ἰσλαμοποίησης τῆς Ἑλλάδος ! Ἀντιλαμβάνεται λοιπόν ὁ καθείς γιατί οἱ νησιώτες μας ἀντιδροῦν με τέτοιο πεῖσμα κατά τῶν ὑπούλων αὐτῶν σχεδίων.Διότι ἀλήθεια,πόσο τυχαῖον μπορεῖ νά εἶναι κάτι τέτοιο;Μία τέτοια ἐπιλογή συγκεκριμένων συμβολικῶν τοποθεσιῶν;

«Κάθε μία τέτοια κίνησι ἔχει ἕναν συμβολισμό.Ὅπως καί,τό νά κάνῃς τέμενος κάτω άπό τήν σκιά τῆς Ἀκροπόλεως, ἔχει συμβολισμόν.
Σοῦ λέει : Κάτω ἀπό τήν σκιά τῆς Ἀκροπόλεως θά ἔχομε ἕνα τεράστιο τέμενος ! Κάτω ἀπό τήν σκιά τῆς Ἀκροπόλεως θά ὑπάρχει ἡ ἡμισέληνος...
Οἱ ἐνέργειες αὐτές εἶναι ἡ προπαγάνδα πού τό Σύστημα χρησιμοποιεῖ καί εἶναι πολύ συγκεκριμένη. Πᾶνε,σέ τοποθεσίες πού ἔχουν ἕναν ἱσχυρό συμβολισμό γιά ὅλους ἐμᾶς πού παραμένουμε πιστοί στόν Ἑλληνισμό,στήν Ὀρθοδοξία,στήν Παράδοσίν μαςἈσφαλῶς καί θέλουν νά περάσουν ὅτι ὅλα αὐτά τελειώσανε...
...Πολύ σύντομα στήν Ἀθῆνα θ᾿ἀρχίσῃ νά λειτουργῇ τό ἰσλαμικό τέμενος. Ὅλοι αὐτοί πού ψήφισαν γιά τήν δημιουργία του,τολμοῦν καί μιλοῦν γιά τό 1821 ! Ξεχνοῦν,λοιπόν,ὅλοι αὐτοί πού ὁργανώνουν τέτοιες φιέστες,πώς ὅλοι ἐκεῖνοι πού θυσιάστηκαν τό 1821,θυσιάστηκαν γιά νά φύγῃ τό Ἰσλάμ,νά φύγῃ ἡ ἡμισέληνος,νά φύγουν ὅλοι οἱ ἰσλαμιστές κι᾿ἀνθέλληνες ἀπό τήν χώρα μας».


Οὔτε βεβαίως,εἶναι τυχαῖον πού ὁ γνωστός Δημητρᾶς,ἐμήνυσε τόν Πρωτοπρεσβύτερον Εὐστράτιον Δῆσσον τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ «Παμμεγίστων Ταξιαρχῶν» Μανταμάδου Λέσβου, γιά« ἰσλαμοφοβική ρητορική μίσους»,σχετικῶς μέ τήν ἐπιστολή πού ἔστειλε στόν ὑπουργό μεταναστεύσεως ὅπου τόν καλεῖ νά ἀναθεωρήσῃ τήν ἀπόφασίν του γιά δημιουργία δομῆς στό νησί.Συγκεκριμένως γιά τήν περιοχή κοντά στήν Μονή καί τόν Ἱερό Ναό ἀναφέρει:

«Πολύ πλησίον σε επαφή σχεδόν με την κωμόπολη 'Μανταμάδος' υπάρχει η παλαιά μονή, 'Ο Ταξιάρχης', σπουδαίο εκκλησιαστικό μνημείο. Ο 'Ταξιάρχης' αποτελεί όχι Παλλεσβιακό μόνο προσκύνημα αλλά Πανελλήνιον. Τον ευλαβούνται και τον επικαλούνται και οι άνδρες των ενόπλων μας δυνάμεων και δη της Αεροπορίας και έχουν αναστηλώσει πολεμικό αεροπλάνο στην είσοδο του Προσκυνήματος. Η προσέλευση Χριστιανών από όλη την Ελλάδα αλλά και από το εξωτερικό, είναι ακατάπαυστη και πολυπληθής. Στον ναό βρίσκεται αποθησαυρισμένη η ανάγλυφη θαυματουργή εικόνα του Ταξιάρχη αρχαγγέλου Μιχαήλ που πλάστηκε με το ματωμένο χώμα από τον σφαγιασμό των μοναχών από Αγαρηνούς επιδρομείς πειρατές. Και να, που τώρα, απόγονοι αυτών των ανθρώπων ήδη άρχισαν να προσβάλλουν τα ιερά και όσιά μας, καταστρέφοντας εικονοστάσια και προκαλώντας βανδαλισμούς σε Εκκλησιές και Εξωκκλήσια της Περιοχής, προγραμματίζεται να εγκατασταθούν τόσο κοντά! Αν είναι δυνατόν! Οι συνέπειες και η επιβάρυνση του χώρου και του πληθυσμού θα είναι δραματικές

Τό τί ἐπιδιώκεται ἤδη τό ἔχουμε καταλάβῃ ὅλοι οἱ Ἕλληνες. Τό ἄν τούς ἀφήσουμε νά τό ἐπιτύχουν ἐπαφίεται πλέον σ᾿ἐμᾶς πού ὡς ἀπόγονοι ἐκείνων πού ἔδωσαν τό αἷμα τους,τήν ἴδια τους τήν ζωή γιά ν᾿ἀπελευθερωθῇ ἡ χώρα μας ἀπό τήν ἰσλαμική κατοχή ἔχουμε Ἱερό Χρέος νά πράξουμε τό πᾶν δυνατόν πρός ἀποτροπή τῶν ὑπούλων σχεδίων τους ! 


Ἡ Πελασγική 

Τετάρτη, 26 Φεβρουαρίου 2020

Περίεργες συμπτώσεις ἤ τά νέα «παιχνίδια» τοῦ Συστήματος ...;


Ἐάν ἡ ὑπόθεσις τοῦ Γενικοῦ Εἰσαγγελέως τῆς Κροατίας,ὁ ὁποῖος πρό ἐβδομάδος παραιτήθη,δέν σᾶς ἔκανε ἐντύπωσιν,τότε θά σᾶς κάνῃ ἐντύπωσιν τά ὅσα κατέθεσε ὁ Σαμπί Μιωνῆ στήν προανακριτική ἐπιτροπή τῆς βουλῆς,γιά τόν Δημήτριο Παπαγγελόπουλο.
Καί ἄν δέν θυμᾶστε,ὁ Παπαγγελόπουλος ἦταν δικαστικός στόν εἰσαγγελικό κλάδο  καί πρώην ὑπουργός Δικαιοσύνης τοῦ τσυριζα :



Υπηρέτησε ως εισαγγελέας στις εισαγγελίες πρωτοδικών Κορίνθου και Αθηνών, καθώς και στην εισαγγελία Εφετών Αθηνών, ενώ κατά την περίοδο 2003 - 2006 διετέλεσε προϊστάμενος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών. Το 2006 τοποθετήθηκε εποπτεύων εισαγγελέας στην Υποδιεύθυνση Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος της Διεύθυνσης Ασφαλείας Αττικής και εν συνεχεία και πρόεδρος του Συμβουλίου Συντονισμού Ανάλυσης και Ερευνών (αρμόδιος εισαγγελέας για την τρομοκρατία). Στις 14 Ιουλίου 2009 παραιτήθηκε από αντεισαγγελέας Εφετών για να τοποθετηθεί διοικητής της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, στην οποία παρέμεινε μέχρι τις 13 Οκτωβρίου 2009. (ἐδῶ)

Ἐπίσης διαβάζουμε γιά τόν Παπαγγελόπουλο :

Ως εισαγγελέας είχε αναλάβει σημαντικές υποθέσεις όπως τη διερεύνηση των φερόμενων ως παράνομων χρηματοδοτήσεων προς τη Νέα Δημοκρατία (υπόθεση MAYO, μπήκε στο αρχείο το 2002), τη διερεύνηση του τροχαίου ατυχήματος των Κεντέρη - Θάνου, την υπόθεση των υποκλοπών, την υπόθεση της απαγωγής των Πακιστανών και άλλες.
Για τον χειρισμό του σε αυτές τις υποθέσεις έχει επικριθεί από μερίδα του τύπου για απραξία.

Ως προϊστάμενος της εισαγγελίας πρωτοδικών Αθηνών είχε δεχτεί σφοδρή κριτική από το ΠΑΣΟΚ για συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία ενώ κριτική έχει δεχτεί και από τον πρόεδρο του ΛΑΟΣ Γιώργο Καρατζαφέρη.(ἐδῶ)


Αὐτόν λοιπόν ὁ Ἀλιέξι τόν ἔκανε ὑπουργό Δικαιοσύνης,θέσιν πού διετήρησε καί στήν ὑπηρεσιακή τῆς Θἀνου (δικαστικός καί αὐτή) !



Στήν προανακριτική πού συστάθηκε γιά ὅσα τοῦ καταμαρτυροῦνται σχετικῶς μέ τήν ὑπόθεσιν Novartis :

Ο πρώην υπουργός μίλησε για σκευωρία σε βάρος του και επέμεινε στην θέση που είχε διατυπώσει ότι η Novartis αποτελεί το μεγαλύτερο σκάνδαλο στην ιστορία του νεοελληνικού κράτους.Ο ίδιος μίλησε για «βρώμικο και ολοκληρωτικό πόλεμο» εναντίον του από «διεφθαρμένους, διαπλεκόμενους και επίορκους».
Τόνισε μάλιστα πως οι τέσσερις εισαγγελείς, Ράικου, Τσατάνη, Αγγελής και Αθανασίου «λένε ψέματα» και τον στοχοποιούν γιατί

«Και οι τέσσερις είναι πικραμένοι. Κάτι θέλανε και δεν το πήρανε».

Υποστήριξε μάλιστα πως αν κινηθεί πειθαρχική διαδικασία εναντίον τους «θα πάνε φυλακή».

«Έχω τη στήριξη του μεγαλύτερου μέρους του ελληνικού λαού. Έχω τη στήριξη των παλιών συναδέλφων μου. Και έχω τη στήριξη του Αλέξη Τσίπρα και των πρώην υπουργών και βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ» (ἐδῶ)




Καί ἔρχεται ,σήμερα,ὁ Σαμπί Μιωνῆ,μέ τίς σοβαρότατες καταγγελίες,μέσῳ τῶν ὁποίων χαρακτηρίζει τόν Παπαγγελόπουλο ὡς : «ἀρχηγό  ἐγκληματικῆς ὁργάνωσης »

Καταθέτω μήνυση εναντίον του κ.Παπαγγελόπουλου, του κ.Φιλιππάκη, του κ.Τάρκα και της κ.Παπαδάκου για σύσταση συμμορίας, για δωροληψία και εκβιασμό. Όλα όσα έζησα ήταν σαν ταινία τρόμου. Πέσαμε θύματα μιας εγκληματικής οργάνωσης, μιας συμμορίας με αρχηγό τον κ.Παπαγγελόπουλο και μέλη την κ.Παπαδάκου, τον κ. Φιλιππάκη και τον κ.Τάρκα. Όλοι αυτοί μας στοχοποίησαν σε χρόνο ρεκόρ. Προσπάθησαν να μας εμπλέξουν στη λίστα Λαγκάρντ. Τόνους λάσπης και τρομοκρατία. Το εκβιαστικό μέσο τους ήταν να μου ζητηθεί ένα μεγάλο χρηματικό ποσό από τον κ.Παπαγγελόπουλο για να κλείσει υποθέσεις» φέρεται να ανέφερε ενώπιον των μελών της Προανακριτικής Επιτροπής.(ἐδῶ)



Τί λέτε,σᾶς θυμίζει τήν ὑπόθεσιν τοῦ Κροάτη Drazen Jelenic ; Καί σ᾿ἐκείνη ἐμπλεκόμενοι ἦσαν ὁ Είσαγγελεύς,ἕνας ἐπικεφαλής μασονικῆς στοᾶς καί τρεῖς δημοσιογράφοι ! Καί ἐκείνη ἡ ὑπόθεσις περιεῖχε ἐκβιασμό-ἀπειλές, γιά κλείσιμο ἐρεύνης σέ ὑπόθεσιν πού ἀφοροῦσε ἀποκαλύψεις συγκεκριμένης ἐφημερίδος. (ἐδῶ)

Περίεργες «συμπτώσεις» ἔ ; !

Τώρα γιά τόν Σαμπί Μιωνῆ ξαναθυμηθεῖτε ( ἐδῶ,ἐδῶ,ἐδῶ ). Ἐπίσης εἶναι σημαντικόν νά σημειώσουμε πώς ὁ Μιωνῆ ἔχει δικαιωθῇ σχετικῶς μέ ὅσα φέρεται πώς ἔχει ἀποκαλύψῃ ἡ δημοσιογράφος Παπαδάκου ἐναντίον του :

στις 28 Μαΐου 2019, ο Άρειος Πάγος με την υπ’ αρ. 579/2019 απόφασή Του, κήρυξε αμετάκλητα εκτελεστή στην Ελλάδα την από 22.07.2014 διαταγή του βρετανικού δικαστηρίου κατά της Γιάννας Παπαδάκου για την συκοφαντική δυσφήμιση σε βάρος μου. Σύμφωνα με την βρετανική διαταγή, η Γιάννα Παπαδάκου υποχρεούται να μου καταβάλει το ποσό των 116.290,86 λιρών Αγγλίας ως αποζημίωση για τη συκοφαντική μου δυσφήμηση και δικαστικά έξοδα.
...«Κατέθεσα σήμερα μήνυση εναντίον της δημοσιογράφου Γιάννας Παπαδάκου για το αδίκημα της καταδολίευσης δανειστών και της απάτης. Συγχρόνως κατέθεσα σε βάρος της και σε βάρος του Κύπριου δικηγόρου της Χαράλαμπου Κληρίδη αγωγή διάρρηξης καθώς η Κυπριακή εταιρεία Promanus Limited που συνέστησε φαίνεται ότι αγόρασε το 50% του σπιτιού της Γιάννας Παπαδάκου στα Μελίσσια στην εξευτελιστική τιμή των 5.000 ευρώ μετά την έκδοση της αμετάκλητης απόφασης του Αρείου Πάγου σε βάρος της». (ἐδῶ)

Δεν έχει τέλος το σήριαλ μεταξύ του επιχειρηματία Σάμπυ Μιωνή και της δημοσιογράφου Γιάννας Παπαδάκου, η οποία είχε συκοφαντήσει – χωρίς ποτέ να ζητήσει συγγνώμη σε αντίθεση με τον Σταύρο Ψυχάρη ο οποίος αναγνώρισε το λάθος του– τον επιχειρηματία μέσα από το άρθρο της «Πώς έμαθα για τα 500 εκατ δολάρια»… Ο επιχειρηματίας αντέδρασε άμεσα και το ζήτημα πλέον έχει περάσει από την δικαιοσύνη και τους δικαστικούς κλητήρες στον πλειστηριασμό… Έτσι, στις 8 Μαίου 2020 με επισπεύδων τον Σάμπυ Μιωνή, θα βγουν στο σφυρί – για την αποζημίωση των 128.345,43 ευρώ που όρισε το αγγλικό δικαστήριο και επικύρωσε η ελληνική δικαιοσύνη αλλά ποτέ δεν κατέβαλλε η Γιάννα – όλο της το νοικοκυριό και η γκαρνταρόμπα της… (ἐδῶ)

Ἔτσι λοιπόν σειρά ἔχουν τώρα γιά τόν Σαμπί Μιωνῆ «ὁ Παπαγγελόπουλος καί ἡ ἐγκληματική του συμμορία»,ὅπως ὁ ἴδιος τούς χαρακτηρίζει. Νά δοῦμε κάποια σημεῖα τῆς μαρτυρίας του :

«Φτάνουνε τώρα στις 10 Μαρτίου (2015)οπότε κανονίστηκε συνάντηση στο Μέγαρο Μαξίμου με εμένα, τον Νίκο Παππά και τον κ.Παπαγγελόπουλο για να αποσυμφορηθούν τα ζητήματα που υπήρχαν μεταξύ μας. Ήταν σαφές ότι όσα έκανε ο Νίκος Παππάς ήταν σε γνώση του πρωθυπουργού. Επισης ήταν σαφές σε μένα ότι Παπαγγελόπουλος και Φιλιππάκης ήταν συνεργάτης. Ο Ν. Παππάς έκανε σύνοψη των συναντήσεων που είχαν προηγηθεί. Για μένα να αποσυρθούν τα παράνομα εντάλματα για τον Μεταξά και για τον Φιλιππάκη να αποσύρω τη μήνυση που του είχα κάνει.Εκείνη τη στιγμή παρενέβη ο Παπαγγελόπουλος και είπε "και των εξόδων που του έχει δημιουργήσει".
...Έγινε συνάντηση των δικηγόρων μου με τον Φιλιππάκη και τον Τάργκα προκειμένου να βρεθεί μία λύση. Ζήτησαν 350.000 ευρώ να παραιτηθώ από τις αγωγές μου...

»οι κκ..Φιλιππάκης και Τάρκας για να μου αποδείξουν ότι μπορούν να πραγματοποιήσουν τις απειλές τους δεσμεύτηκαν εγγράφως ότι θα κλείσουν όλες τις ποινικές μου υποθέσεις. Ουσιαστικά μου έλεγαν οτι ελέγχουν τον κ. Παπαγγελόπουλο που ελέγχει τις υποθέσεις.»

»...Ο Παπαγγελόπουλος όμως τους είχε παραμυθιάσει, ένιωθα ότι είχε μεγάλη εξουσία και στα θέματα της Δικαιοσύνης θα έλεγα πως ήταν κράτος εν κράτει. Η τότε κυβέρνηση είχε υιοθετήσει ένα ψέμα για τον κ. Παπασταύρου, ο οποίος ήταν πολιτικό εργαλείο, και μετά προσπαθούσαν να το μαζέψουν»



Σύμφωνα με όσα φέρεται να κατέθεσε ο κ. Μιωνή, το δικαστικό σύστημα ήταν: Τουλουπάκη, Ντζούρας, Καλούδης, Παπαγγελόπουλος. «Έχω πει από την αρχή ότι η δράση της συμμορίας είχε τριπλό σκοπό: 1. το οικονομικό όφελος 2. το πολιτικό όφελος λόγω Παπασταύρου και 3. να σταματήσουν την ακτιβιστική μου δράση»

Δ. Μαρκόπουλος( ἐκ τῆς προανακριτικῆς ἐπιτροπῆς): Είπατε ότι έχετε στοιχεία για όσα μας καταθέτετε. Έχετε και ηχητικά ντοκουμέντα;

Σ. Μιωνής: Δεν υπάρχει λέξη που να σας έχω πει και να μην έχω αποδείξεις γι αυτό. Όποτε μου ζητηθεί από τη Δικαιοσύνη θα τα καταθέσω

Δ. Μαρκόπουλος: Η κα Τουλουπάκη είχε εμπλοκή;

Σ. Μιωνής: Σοβαρά μιλάτε; Προφανώς. Βγάζει παράνομα εντάλαματα και όλα τα άλλα. Δεν συζητώ οτι η κα Τουλουπάκη ήταν μέλος αυτής της ομάδας. Είναι παιδί του Παπαγγελόπουλου και κολλητή της Παπαδάκου όπως η δεύτερη μου έχει πει.

επικράτησε ένταση με τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Γιάννη Ραγκούση και Σπύρο Λάππα να τον διακόπτουν και εκείνος να συμβουλεύεται τις σημειώσεις του. 

Σύμφωνα με πληροφορίες, στην Προανακριτική Επιτροπή ο κ. Ι.Μπούγας δήλωσε: Αφήστε τον μάρτυρα να καταθέσει. Φαίνεται να μην θέλετε να καταθέσει.



οι καταγγελλόμενοι ως συμμορία είχαν στοχοποιήσει τον Σάμπυ Μιωνή, τον συνέταιρό του, Άγγελο Μεταξά, και το δικηγόρο τους, Σταύρο Παπασταύρου τους οποίους παρουσίαζαν μαζί με την εταιρία CMA, ως εγκληματική οργάνωση που ξέπλενε μαύρο χρήμα που μάλιστα κατέληγε σε πολιτικά πρόσωπα.

Η CMA είχε πουληθεί το 2006 από τον κ. Μιωνή και κ. Μεταξά στον ελβετικό τραπεζικό όμιλο «EFG International» συμφερόντων Λάτση και είχε στο Advisory Board της τον πρώην πρωθυπουργό του Ισραήλ, Ehud Barak. Αυτήν την εταιρία την παρουσίασαν ως εγκληματική οργάνωση

• Ο Μιωνής κατέθεσε ότι όλα αυτά έγιναν, προκειμένου να τους αποσπάσουν μεγάλο χρηματικό ποσό και επειδή ο Σταύρος Παπασταύρου ήταν συνεργάτης του Σαμαρά. Όπως χαρακτηριστικά είπε, πούλησε ο Παπαγγελόπουλος στην Κυβέρνηση Τσίπρα ένα παραμύθι με δράκους έναν πλούσιο Εβραίο και έναν Παπασταύρου, συνεργάτη του Σαμαρά.
...
• Κατέθεσε, επίσης, έκθεση ενός από τους κορυφαίους παγκοσμίως ακαδημαϊκούς στην καταπολέμηση της διαφθοράς, τον Luis Moreno Ocampo, τον πρώτο Γενικό Εισαγγελέα του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, η οποία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι, στην Ελλάδα, υπήρχε ένα δίκτυο δημόσιων λειτουργών με επικεφαλής τον κ. Παπαγγελόπουλο που είχε ως αποτέλεσμα ο κ. Μιωνής να αποτελέσει στόχο μιας σειράς αβάσιμων ποινικών διαδικασιών.(ἀπό ἐδῶ)

Καί τί εἶπε σχετικῶς ὁ συριζα : 


Η συνάντηση στην οποία αναφέρεται ο κ. Μιωνής έλαβε χώρα κατόπιν αιτήματος της ισραηλινής κυβέρνησης.Ο ισχυρισμός λοιπόν, ότι εκβιάστηκε σε συνάντηση την οποία ο ίδιος επιθυμούσε διακαώς και η ισραηλινή κυβέρνηση ζήτησε να γίνει καθίσταται ασόβαρος, ενώ οι δήθεν μίζες παραδέχθηκε ότι τελικά δεν ήταν μίζες αλλά εξωδικαστικός συμβιβασμός μεταξύ δύο ιδιωτών.(ἀπό ἐδῶ)

Νά πῶ,τά συμπεράσματα δικά σας.προσθέτοντας μόνον πώς καί στήν περίπτωσιν τοῦ Κροάτη Εἰσαγγελέως ἡ ἄλλη πλευρά δήλωσε καί ἐκείνη,ὅπως ὁ Μιωνῆ,πώς ἔχει καταγεγραμμένα ντοκουμέντα...! 

Ἐπίσης κάτι πολύ σημαντικόν καί δέν καταλαβαίνω γιά ποιόν λόγο νά πρέπῃ κάποιος πού θεωρεῖ τόν ἑαυτό του ἀθῶο καί μάλιστα μέ τέτοια στοιχεῖα (ὅπως λέει) νά τό χρησιμοποιήσῃ.Καί ἐννοῶ τήν ἔκθεσιν τοῦ πρώτου Γενικοῦ Εἰσαγγελέως τοῦ Δικαστηρίου τῆς Χάγης ἑνός «από τους κορυφαίους παγκοσμίως ακαδημαϊκούς στην καταπολέμηση της διαφθοράς» ! Πρός τί,αὐτό ἀλήθεια; 

Ἐν κατακλείδι,ὅλο αὐτό δέν ἀπέχει πολύ ἀπό περίεργες συμπτώσεις νά εἶναι καί τό νέο «παιχνίδι» τοῦ Συστήματος ἤ ὄχι ...; 


Υ.Γ. Μετά τίς καταγγελίες Μιωνῆ,ἡ δημοσιογράφος Γιάννα Παπαδάκου ἔκανε δήλωσιν τήν ὁποία μπορεῖτε νά διαβάσετε καί νά βγάλετε τά συμπεράσματά σας...

Δήλωση της Γιάννας Παπαδάκου για τις καταγγελίες του Σάμπυ Μιωνή



Ἡ Πελασγική

Προφανῶς καί ΤΙΠΟΤΑ,δέν τούς σταματᾶ !


Νωρίς το μεσημέρι εξαγριωμένοι κάτοικοι της Χίου έκαναν έφοδο σε δύο ξενοδοχεία όπου διαμένουν οι αστυνομικοί των ΜΑΤ και τα έκαναν όλα «καλοκαιρινά».



Το μαινόμενο πλήθος εισέβαλε στο παραθαλάσσια resort, μπήκε στα δωμάτια των αστυνομικών και άρχισε να σπάει και να πετάει τα πράγματα τους στο δρόμο από τα μπαλκόνια.

Ακολούθησε κλεφτοπόλεμος, έγινε χρήση χημικών, ενώ έχουν σημειωθεί σύμφωνα με αστυνομικές πηγές και πέντε τραυματισμοί αστυνομικών από την Υποδιεύθυνση Μέτρων Τάξης. 

 Χίος: Έφοδος των κατοίκων στα ξενοδοχεία των ΜΑΤ - 5 τραυματίες (φωτό)

Νά πῶ καλά τούς ἔκαναν;

Πῶς τό εἶπε ὁ Διηνέκης :

Πρέπει να είναι πολύ ΣΚΑΤΟΨΥΧΟΣ κάποιος (ή ΤΟΥΡΚΑΛΒΑΝΟΣ) για να χτυπάη Έλληνες Ακρίτες... Πραγματικά ΣΚΑΤΟΨΥΧΟΣ... ΑΛΗΤΑΜΠΟΥΡΑΣ... ΚΑΘΑΡΜΑ... ΑΠΟ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΡΕΤΑΛΙΑ ΤΗΣ ΦΥΛΗΣ. Ο ΚΑΤΙΜΑΣ. ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΘΙΖΗΜΑΤΑ...



Ἡ Πελασγική

Κῦττα νά δῆς πού βρῆκαν τήν ...λύσιν οἱ ἐξουσιαστές ...





 Σε συναγερμό έχει τεθεί εδώ και λίγη ώρα το νοσοκομείο Μυτιλήνης καθώς εξετάζονται δυο ύποπτα περιστατικά – μητέρα και παιδί από την κεντρική Λέσβο με συμπτώματα λοίμωξης του αναπνευστικού που προσομοιάζουν με αυτά του κορονοϊού μεταφέρθηκαν στο Νοσοκομείο Μυτιλήνης. Ιδιώτης ιατρός που εξέτασε το παιδί και είδε τα συμπτώματα συνέστησε τη μεταφορά στο Νοσοκομείο καθώς επέστρεψε αυτές τις ημέρες από την Ιταλία και το διάστημα μέσα στο οποίο εκδήλωσε τα συμπτώματα καλύπτει τις προϋποθέσεις που έχει θέσει ο παγκόσμιος οργανισμός υγείας για την επώαση του ιού.

Κι᾿ἔτσι θά γυρίσουν σπίτια τους ὅλοι ! Καί σέ καραντίνα,ἔ; 

Οἱ ἐργάτες γιά τίς ἐργασίες τοῦ κέντρου ...φιλοξενίας,θά γυρίσουν; Οἱ διμοιρίες τῶν εἰδικῶν δυνάμεων καταστολῆς ;


Τί γίνεται σέ ἐτοῦτο τόν τόπον ! ! !


Ἡ Πελασγική

Τρίτη, 25 Φεβρουαρίου 2020

Καί ὁ Δημητρᾶς ...μηνύει...


Ξύλο,χημικά,ἄγρια καταστολή κατά τῶν Ἑλλήνων πού βλέπουν τήν ἰσλαμοποίησιν τῆς χώρας νά πραγματοποιεῖται πᾶσῃ θυσία...

Ξαναρχίζει το άγριο ξύλο (και) σε Λέσβο - Χίο...



Διαταγές εκτελεί ο Μητσοτάκουλας και δεν τον ενδιαφέρει τίποτα λέμε: Η χώρα ΙΣΛΑΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ μπροστά στα μάτια μας. Περνάμε ΤΩΡΑ, ΟΛΟΙ, ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ !!! Τα καρακώλια ξανάρχισαν τα γνωστά τους... Για ρωτήστε τους... «Ξέρετε ελληνικά»; Αν τα μιλούν, τα μιλούν καλά ή έχουν καμμιά βαριά προφορά; Μυτιληνιοί και Χιώτες, μην εκπλαγείτε αν διαπιστώσετε ότι είναι Κ Α Ι Ρουμάνοι, Βούλγαροι, τουρκαλβαναριά (και αλβανά και original τουρκομόγγολα) και γυφτοσκοπιανοί. Πάλι την SEEBRIG (South Eastern Europe BRIGade) έβγαλαν... Η ταξιαρχία αυτή, δρα ΜΑΖΙ με δικά μας καρακώλια. Είναι ανάμικτες οι διμοιρίες.

καί ἀπό κοντά,ὁ Δημητρᾶς μέ τίς μηνύσεις...

Ο Δημητράς μήνυσε και τον ιερέα του Ι.Ν. “Παμμεγίστων Ταξιαρχών” Μανταμάδου Λέσβου για… ισλαμοφοβία!!!



Για «ισλαμοφοβική ρητορική μίσους» μηνύει ιερέα της Λέσβου το Παρατηρητήριο Ρατσιστικών Εγκλημάτων μέσω του εκπροσώπου του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ), Παναγιώτη Δημητρά.
 Αιτία η ανοιχτή επιστολή του Πρωτοπρεσβυτέρου Ευστρατίου Δήσσου του Ι.Ν. “Παμμεγίστων Ταξιαρχών” Μανταμάδου Λέσβου προς τον υπουργό Μετανάστευσης και Ασύλου Νότη Μηταράκη με την οποία τον καλεί να αναθεωρήσει την απόφασή του για δημιουργία κλειστής δομής στο νησί.

Στό ἴδιο ἔργο (ἰσλαμοποίησιν Ἑλλάδος ΤΩΡΑ ) ΚΑΙ αὐτός,πρωταγωνιστής ! 


Ἡ Πελασγική