Maxwell : ἡ πρώτη οἰκογένεια κατασκόπων τῆς Mossad στίς ΗΠΑ

 

Η ιστορία του αποβιώσαντος παιδεραστή και φερόμενου ως Ισραηλινού κατασκόπου Jeffrey Epstein συνεχίζει να συναρπάζει, επειδή τόσο λίγα από την αλήθεια έχουν αποκαλυφθεί, παρά τους ισχυρισμούς της κυβέρνησης ότι έχει ξεκινήσει μια διεξοδική έρευνα παρακολούθησης. Η υπόθεση φέρεται να είναι ακόμη ανοιχτή και θεωρείται δεδομένο ότι οι ερευνητές του Υπουργείου Δικαιοσύνης μπόρεσαν να εξετάσουν ορισμένες πτυχές των όσων συνέβησαν πιο εντατικά. 

Ένα σημαντικό μέρος της έρευνας αφορούσε μια ανασκόπηση των ενεργειών που έλαβαν οι τέσσερις κυβερνητικοί εισαγγελείς που συμμετείχαν πιο άμεσα στις διαπραγματεύσεις με τον Epstein και τους δικηγόρους του το 2007-8. Η 22μηνη ανασκόπηση, που διεξήχθη από το Γραφείο Επαγγελματικής Ευθύνης (OPR) του Υπουργείου Δικαιοσύνης, τελικά κατέληξε σε μια έκθεση 350 σελίδων η οποία δημοσιεύθηκε στις 12 Νοεμβρίου .

Το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ έχει πλέον επιλέξει έναν αποδιοπομπαίο τράγο για αυτό που πολλοί θεωρούν πλέον βαριά εισαγγελική αμέλεια, πιθανώς συμπεριλαμβανομένης της διαφθοράς ανώτερων κυβερνητικών αξιωματούχων. Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι πρόκειται για τον Alexander Acosta, ο οποίος ήταν ο Εισαγγελέας των ΗΠΑ για το Μαϊάμι όταν τέθηκε στο φως η υπόθεση Epstein. 

Alexander Acosta (φωτό)

Βασιζόμενη σε μεγάλο βαθμό σε εσωτερικά κυβερνητικά email, καθώς και σε επικοινωνίες μεταξύ των εισαγγελέων και της ομάδας υψηλού προφίλ δικηγόρων του Epstein για να καταλήξει στο συμπέρασμά της, η αναθεώρηση της OPR κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο Acosta επέδειξε «κακή κρίση» στον χειρισμό της συμφωνίας Epstein. Δεν ενημέρωσε τα θύματα ή τους δικηγόρους τους για τις εξελίξεις στην υπόθεση, όπως απαιτείται από το νόμο, και αγνόησε την απόφαση του επικεφαλής εισαγγελέα και των πρακτόρων του FBI, οι οποίοι υποστήριξαν ότι ο Epstein θα έπρεπε να αντιμετωπίσει σοβαρή ποινή φυλάκισης. Μάλιστα, έκλεισε συμφωνία με τον Epstein πριν ολοκληρωθεί η έρευνα για τα εγκλήματά του. Οι ερευνητές της OPR διαπίστωσαν επίσης ότι πολλά email που θα είχαν βοηθήσει ουσιαστικά τους ενάγοντες δεν τέθηκαν στη διάθεση των δικηγόρων τους, ένα μειονέκτημα που η έκθεση απέδωσε σε «τεχνολογικό σφάλμα».

Το κενό στα email καλύπτει το χρονικό διάστημα από τον Μάιο του 2007, όταν η εισαγγελία ετοίμασε ένα σχέδιο κατηγορητηρίου 53 σελίδων κατά του Epstein, έως τον Απρίλιο του 2008, λίγο πριν η παραδοχή ενοχής του Epstein και η καταδίκη του σε πολιτειακό δικαστήριο τερματίσουν την ομοσπονδιακή έρευνα. Οι συνήγοροι υπεράσπισης του Epstein είχαν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου εμπλακεί σε μια επιθετική εκστρατεία άσκησης πίεσης για να πείσουν τους ομοσπονδιακούς εισαγγελείς να ανακαλέσουν το κατηγορητήριο και να κλείσουν την ομοσπονδιακή υπόθεση. Η «συμφωνία αγάπης» του Epstein με την ομοσπονδιακή κυβέρνηση ακύρωσε μια πιθανή καταδίκη για σοβαρά εγκλήματα εναντίον 19 φερόμενων θυμάτων, τα περισσότερα από τα οποία ήταν ανήλικοι. Αντί για μια πιθανή ποινή φυλάκισης μεταξύ 14 και 17 ετών σε ομοσπονδιακή φυλακή, ο Epstein ενθαρρύνθηκε από τους ομοσπονδιακούς εισαγγελείς να δηλώσει ένοχος για δύο εγκλήματα που σχετίζονται με την πορνεία σε πολιτειακό δικαστήριο για να επιλύσει την υπόθεση. Εξέτισε 13 μήνες από μια ποινή 18 μηνών σε μια φυλακή κομητείας σε ένα πρόγραμμα φιλελεύθερης απελευθέρωσης από την εργασία, συχνά κοιμόταν στο σπίτι του, και η ομοσπονδιακή υπόθεση έκλεισε δεόντως.

Είναι, φυσικά, αξιοσημείωτο ότι ούτε ο Acosta, ο οποίος πιθανώς έχει πλέον αποσυρθεί από τη δημόσια ζωή, ούτε οποιοσδήποτε άλλος θα τιμωρηθεί για αυτό που ήταν σαφώς μια κατάφωρη δικαστική πλάνη. Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί η κυβέρνηση αυτές τις μέρες. Υπάρχει όμως και ένα πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα με την έκθεση, το οποίο είναι ότι ουσιαστικά δεν έδωσε συνέχεια σε ένα επιχείρημα που διατύπωσε ο Acosta όταν η αταξία της υπόθεσης Epstein άρχισε να εμφανίζεται στα μέσα ενημέρωσης πέρυσι.

Στην πραγματικότητα, έχει υπάρξει συγκάλυψη ενός σημαντικού στοιχείου στην ιστορία του Epstein, δηλαδή της πιθανής σύνδεσής του με την ισραηλινή υπηρεσία πληροφοριών Mossad. Η ερευνητική δημοσιογράφος Whitney Webb ολοκλήρωσε πρόσφατα μια διεξοδική ανασκόπηση όσων γνωρίζουμε για τη συνεργό του Epstein στο έγκλημα, ερωμένη και συνεργό Ghislaine Maxell, συμπεριλαμβάνοντας και κάποια εξέταση της πιθανής εμπλοκής των αδελφών της Isabel και Christine σε δραστηριότητα που αρχικά διηύθυνε ο πατέρας τους, ο γνωστός πράκτορας της Mossad, Robert Maxwell.

Τα στοιχεία ότι ο Epstein εμπλεκόταν άμεσα σε εργασίες πληροφοριών, συμπεριλαμβανομένης της δωροδοκίας ή του εκβιασμού εξέχοντων ατόμων για να ενεργήσουν εκ μέρους του Ισραήλ, προέρχονται τόσο από τη δήλωση που έκανε ο Acosta το 2017 ότι «μου είπαν ότι ο Epstein «ανήκε στις μυστικές υπηρεσίες» και να το αφήσουν στην ησυχία του», ένα σχόλιο που το Υπουργείο Δικαιοσύνης και το FBI προφανώς δεν προσπάθησαν ποτέ να διερευνήσουν περαιτέρω. Προκύπτουν επίσης από άλλα εξωτερικά στοιχεία. Διαπιστώθηκε ότι ο Epstein έβγαζε βίντεο με τους καλεσμένους του να κάνουν σεξ με τα νεαρά κορίτσια του, κάτι που αποτελεί μια εκδοχή μιας κλασικής τεχνικής παγίδευσης πληροφοριών που χρησιμοποιείται από κάθε μεγάλη υπηρεσία κατασκοπείας παγκοσμίως, και στην έπαυλή του στο Μανχάταν είχε στη διάθεσή του μια μεγάλη ποσότητα διαμαντιών, μετρητών και ένα αυστριακό διαβατήριο σε περίπτωση που χρειαζόταν να δραπετεύσει γρήγορα.

Το γεγονός ότι ο Epstein θα συνδεόταν με το Ισραήλ και όχι με κάποια άλλη υπηρεσία πληροφοριών οφείλεται αναπόφευκτα στη σχέση του με τον Robert Maxwell, η οποία τελικά περιελάμβανε και την κόρη του Ghislaine. Ο Robert, ένας Τσέχος Εβραίος που πολιτογραφήθηκε Βρετανός πολίτης, θεωρούνταν από τη CIA και άλλες υπηρεσίες πληροφοριών ως μακροχρόνιος πράκτορας της Mossad. Μετά τον θάνατό του υπό μυστηριώδεις συνθήκες, έγινε κηδεία δημοσία δαπάνη στο Ισραήλ στην οποία παρευρέθηκαν όλοι οι νυν και πρώην επικεφαλής της υπηρεσίας πληροφοριών του εβραϊκού κράτους, καθώς και ο πρωθυπουργός της χώρας Yitzhak Shamir, ο οποίος απήγγειλε τον επικήδειο λόγο του: «Έχει κάνει περισσότερα για το Ισραήλ από όσα μπορούν να ειπωθούν σήμερα». Η  Ghislaine φέρεται να έγινε η κύρια πηγή έμπνευσης των νεαρών κοριτσιών θυμάτων του Epstein.

Επίσης, επιβεβαιώνοντας την ιστορία της κατασκοπείας, ακόμη και αν φαίνεται να μην ενδιαφέρει το FBI και το Υπουργείο Δικαιοσύνης, είναι ένα βιβλίο με τίτλο Epstein: Dead Men Tell No Tales, γραμμένο από έναν πρώην ισραηλινό αξιωματικό των μυστικών υπηρεσιών, ο οποίος στην πραγματικότητα διηύθυνε την επιχείρηση «Robert Maxwell», στο οποίο περιγράφεται, μεταξύ άλλων, πώς ο Epstein και ο Maxwell εκβίαζαν εξέχοντες πολιτικούς για λογαριασμό της Mossad. Σύμφωνα με τον Ari Ben-Menashe, οι δύο εργάζονταν απευθείας για την ισραηλινή κυβέρνηση από τη δεκαετία του 1980 και η επιχείρησή τους, η οποία χρηματοδοτήθηκε από τη Mossad, αλλά και από εξέχοντες Αμερικανοεβραίους, ήταν μια κλασική «παγίδα» που χρησιμοποιούσε ανήλικα κορίτσια ως δόλωμα για να προσελκύσει γνωστούς πολιτικούς από όλο τον κόσμο, μια λίστα που περιλάμβανε τον Πρίγκιπα Άντριου και τον Μπιλ Κλίντον. Οι πολιτικοί φωτογραφίζονταν και βιντεοσκοπούνταν όταν ήταν στο κρεβάτι με τα κορίτσια.

Παρά τα στοιχεία, όμως, ο ρόλος της Ghislaine, η οποία βρίσκεται υπό κράτηση σε φυλακή υψίστης ασφαλείας στο Μπρούκλιν, είναι λιγότερο γνωστός και πιθανώς αποκρύπτεται σκόπιμα από την κυβέρνηση Τραμπ, η οποία είναι επιρρεπής στο να κάνει χάρες στο Ισραήλ. Ακόμα λιγότερο γνωστοί είναι οι πιθανοί ρόλοι των δύο αδερφών της. Η Webb περιγράφει λεπτομερώς πώς ο Μάξγουελ και οι χειριστές του στην Ισραηλινή Mossad έθεσαν σε κίνδυνο το άκρως απόρρητο σύστημα πληροφοριών που χρησιμοποιούσε τότε η κυβέρνηση των ΗΠΑ. Παρατηρεί ότι:

 «Ενώ οι δεσμοί της Ghislaine με τις μυστικές υπηρεσίες έχουν... έρθει στο φως σε σχέση με τον κρίσιμο ρόλο της στη διευκόλυνση της επιχείρησης σεξουαλικού εκβιασμού του Jeffrey Epstein,... ελάχιστη, αν όχι καθόλου, προσοχή έχει δοθεί στα αδέλφια της, ιδιαίτερα στην Christine και την δίδυμη αδερφή της Isabel, παρά το γεγονός ότι κατείχαν ανώτερες θέσεις στην ισραηλινή εταιρεία πληροφοριών που διευκόλυνε τη μεγαλύτερη πράξη κατασκοπείας του πατέρα τους για λογαριασμό του Ισραήλ, την πώληση του λογισμικού PROMIS που είχε υποκλαπεί στα εθνικά εργαστήρια των ΗΠΑ στην καρδιά του συστήματος πυρηνικών όπλων της χώρας... Η ίδια η Ghislaine ενεπλάκη επίσης σε αυτές τις [εκβιαστικές] υποθέσεις, όπως και ο Jeffrey Epstein μετά την πρώτη του σύλληψή, καθώς άρχισαν να φλερτάρουν με τα μεγαλύτερα ονόματα στην αμερικανική τεχνολογική σκηνή, από τις πιο ισχυρές εταιρείες επιχειρηματικών κεφαλαίων της Silicon Valley έως τους πιο γνωστούς γίγαντες της. Αυτό συνδυάστηκε επίσης με τις επενδύσεις του Epstein σε ισραηλινές εταιρείες τεχνολογίας που συνδέονται με τις μυστικές υπηρεσίες και τους ισχυρισμούς του ότι είχε εκβιάσει εξέχοντες διευθύνοντες συμβούλους τεχνολογικών εταιρειών κατά την ίδια περίοδο».

Μετά τον μυστηριώδη θάνατο του Robert Maxwell το 1991, οι γιοι του, Kevin και Ian, ανέλαβαν τον έλεγχο πολλών από τις αλληλένδετες εταιρείες που ο πατέρας τους είχε χρησιμοποιήσει τόσο για να αποκρύψει περιουσιακά στοιχεία όσο και για να αποκτήσει πρόσβαση και πληροφορίες, ενώ η Ghislaine παρέμεινε στην περιοχή της Νέας Υόρκης και δύο άλλες κόρες, η Isabel και η Christine , επέλεξαν να εκμεταλλευτούν το διαδίκτυο ως πηγή πληροφοριών για να αξιοποιήσουν την «κληρονομιά» του πατέρα τους.

Η ΙIsabel, ειδικότερα, κινήθηκε επιθετικά και τελικά αναγνωρίστηκε ως ο αυτοαποκαλούμενος σύνδεσμος μεταξύ της κυβέρνησης του Ισραήλ και της Σίλικον Βάλεϊ. Η Whitney Webb αφηγείται με αρκετές λεπτομέρειες πώς «κινήθηκε στους «ίδιους κύκλους με τον πατέρα της» και ορκίστηκε να «εργάζεται μόνο σε θέματα που αφορούν το Ισραήλ»... [για να γίνει] ένας κεντρικός σύνδεσμος για την είσοδο ισραηλινών τεχνολογικών εταιρειών που συνδέονται με τις μυστικές υπηρεσίες στη Σίλικον Βάλεϊ με τη βοήθεια των δύο συνιδρυτών της Microsoft, του Paul Allen και του Bill Gates».

Κάποιος θα μπορούσε να υποψιαστεί ότι μια ιστορία για τη Mossad που διευθύνει ένα μεγάλο δίκτυο κατασκοπείας στις ΗΠΑ χρησιμοποιώντας έναν παιδεραστή και νεαρά κορίτσια μπορεί να είναι υπερβολική για ορισμένους ανθρώπους στην εξουσία και έχουν φροντίσει ώστε η αληθινή ιστορία να μην δει ποτέ το φως της δημοσιότητας. Αλλά η ιστορία για το πώς η εξέχουσα φαινομενικά βρετανική οικογένεια Maxwell, ενεργώντας για τη Mossad, μπορεί να κατασκόπευε συστηματικά τις Ηνωμένες Πολιτείες επί σειρά ετών, συχνά σχεδόν στο φως, και το FBI και το Υπουργείο Δικαιοσύνης έκριναν σκόπιμο να κάνουν τα στραβά μάτια, είναι ακόμη μεγαλύτερη. 

Αυτή είναι η πραγματική ιστορία. Το Ισραήλ για άλλη μια φορά κατασκοπεύει και η Ουάσινγκτον το αρνείται.

Ἀπό : unz.com

Ὑπερβολική ; Χμμ... Ἴσως τό πλέον σημαντικό πού μπορεῖ νά μᾶς βάλλῃ σέ πολλές σκέψεις καί κυρίως περίεργες ὅσον ἀφορᾷ τούς στόχους τῆς Καμπαλαρίας, εἶναι ὅτι ὑπάρχει ἡ ὑπόνοια πώς ἡ ἀληθινή ἱστορία μπορεῖ καί νά μήν βγῆ στήν ἐπιφάνεια ποτέ ! Καί αἰτία αὐτοῦ, προφανῶς εἶναι οἱ ἐμπλεκόμενοι καί οἱ ὑψηλές θέσεις πού κατέχουν. 

Γιά σκεφτεῖτε, ὅταν ἔχουμε σέ μία ὑπόθεσιν ἑνός κόμματος πού ψηφίζεται ἀπό πλέον τοῦ μισοῦ ἑκατομμυρίου ψηφοφόρων πού τό καθιστοῦν γ΄μεγάλη πολιτική δύναμιν στά πολιτικά πράγματα μίας χώρας, κι᾿ἀποδεικνύεται μέσῳ τῶν ἀποκαλυπτικῶν ἀρχείων τῆς ὑποθέσεως Epstein, πώς ἔχει ἐμπλακεῖ στήν δίωξη, φυλάκιση δεκάδων μελῶν τοῦ κόμματος καί στήν ἀνακήρυξή του ὡς ἐγκληματική ὀργάνωση καί ἀπαγόρευσή του ἀπό τίς ἐκλογικές διαδικασίες, ὁ ἐπικεφαλής τοῦ Ἀμερικανικοῦ Ἑβραϊκοῦ Κογκρέσου  (AJC) μέ ἀναφορές του στόν ἴδιο τόν Epstein, δίδοντας ἐντολές ἀπ᾿εὐθείας στόν τότε πρωθυπουργό τῆς Ἑλλάδος, τότε πραγματικῶς πιστεύω πώς ἡ διάστασις τῆς ὑποθέσεως εἶναι τέτοια πού τό πλέον πιθανό εἶναι νά μήν ᾿δῇ ποτέ τό φῶς τῆς δημοσιότητος. 

Γιά ἀκοῦστε τί λέει ὁ Ἠλίας Κασιδιάρης : 

Καί μετά ἀναρωτηθεῖτε γιατί προωθεῖται ἡ χαροκαμένη μάνα...

Πόσο μυαλό χρειάζεται πιά ;

Ἡ Πελασγική

Ἀποκάλυψις ΤΩΡΑ

"Ἄς ξεκινήσει τό πάρτυ !"

ἐδῶ

τό βίντεο ἀπό ΕΔΩ 

Οἱ ἐχθροί σου ΔΕΝ εἶναι στήν Ῥωσσία ! (ἐδῶ)

Κοινή γνώμη τῶν Ἰσραηλινῶν στήν Γάζα : 82% ὑποστηρίζουν τήν ἐθνική κάθαρση στήν Γάζα. 65% ὑποστηρίζουν τόν  "Ἀμαλήκ " , σκοτώνοντας κάθε ἄνδρα, γυναῖκα καί παιδί ( ἐδῶ ) 

...καί νῦν πορεύου καί πατάξεις τόν Ἀμαλήκ καί Ἱερίμ καἰ πάντα τά αὐτοῦ καί οὐ περιποιήσῃ ἐξ αὐτοῦ καί ἐξολοθρεύσεις αὐτόν καί ἀναθεματιεῖς αὐτόν καί πάντα τά αὐτοῦ καί οὐ φείσῃ ἀπ᾿ αὐτοῦ καί ἀποκτενεῖς ἀπό ἀνδρὸς καί ἕως γυναικός καί ἀπό νηπίου ἕως θηλάζοντος καί ἀπό μόσχου ἕως προβάτου καί ἀπό καμήλου ἕως ὄνου... ( τούς παρότρυνε ὁ Γιαχβέ τους ἀπό τότε... ( Σαμουήλ Α΄ ἤ  Βασιλειῶν Α΄ κεφ. 15, ἐδαφ. 3 ) 

Ἡ μοῖρα κάθε ἐξήγησης εἶναι νά κλείσῃ μία πόρτα μόνο γιά ν᾿ ἀνοίξῃ μία ἄλλη...  Charles Fort  ( διαβᾶστε γιά τά ἀνεξήγητα φαινόμενα, ἐδῶ)

20χρονος ἐμμονικός μέ τήν ἄσκηση ἐναντίον 45χρονου τῆς Γενιᾶς Χ μέ 40 χρόνια ὁργῆς  ἐδῶ 

 Ὁ πιό ἑβραῖος ἄνθρωπος στόν κόσμο ! 

Ἀστεῖο μέν, ΑΛΗΘΕΙΑ δέ... ( τό εἶδα ἐδῶ )

Στήν Ἰρλανδία, ἔνοπλες ὀμάδες Ἰρλανδῶν πολιτῶν λένε ὅτι θά διώξουν τούς ἀνθρώπους πού βοηθοῦν στήν πλημμυρίδα τῆς Ἰρλανδίας μέ ξένους. ἐδῶ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ SUPERBOWL ΣΤΗΝ ΟΥΑΣΙΝΓΚΤΟΝ!

χειροκρότημα γιά τό Ἰσραήλ ἐδῶ

Ἐάν εἴχαμε ἴσα δικαιώματα σ᾿αὐτή τήν χώρα ἡ κληρονομιά μου ἀπό τόν Νότο δέν θά ἦταν ἐξ ἴσου σημαντική μέ τήν ἱστορία τῶν μαύρων ; ( Stephen Clay McGehee ) 

ΣΚΑΝΔΑΛΩΔΕΣ 

( ἐδῶ ) 

Καί τό πάρτυ συνεχίζεται ... 

ἐδῶ

Ἡ Πελασγική

Ὁ Τράμπ, ὁ " μαϊμοῦ Ὀμπάμα " καί ἡ συγγνώμη πού δέν ἦρθε

 Ο Τραμπ αρνείται να ζητήσει συγγνώμη για το meme με τον μαϊμού του Ομπάμα

Ο Λευκός Οίκος αναφέρει ότι ένας υπάλληλος δημοσίευσε ένα βίντεο που απεικονίζει κατά λάθος τον πρώην πρόεδρο και τη σύζυγό του ως πιθήκους.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ αρνήθηκε να ζητήσει συγγνώμη μετά τη δημοσίευση στον λογαριασμό του στο Truth Social ενός βίντεο που απεικονίζει τον πρώην πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα και τη σύζυγό του Μισέλ ως πιθήκους. Το βίντεο, το οποίο έχει πλέον διαγραφεί, καταδικάστηκε τόσο από τους Δημοκρατικούς όσο και από τους Ρεπουμπλικάνους ως ρατσιστικό και βαθιά προσβλητικό.

Σύμφωνα με το Axios, το βίντεο δημοσιεύτηκε στον λογαριασμό του Τραμπ το βράδυ της Πέμπτης και παρέμεινε online για σχεδόν 12 ώρες. Το κλιπ που δημιουργήθηκε από τεχνητή νοημοσύνη δημιουργήθηκε αρχικά από έναν λογαριασμό που δημοσιεύει memes υπέρ του Τραμπ.

Η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, Karoline Leavitt, απέρριψε την αντίδραση το πρωί της Παρασκευής ως «ψεύτικη αγανάκτηση». Το βίντεο αργότερα κατέβηκε και ένας αξιωματούχος του Λευκού Οίκου δήλωσε ότι «ένα μέλος του προσωπικού έκανε κατά λάθος την ανάρτηση».

Ο Τραμπ αποστασιοποιήθηκε από το περιστατικό όταν ρωτήθηκε από δημοσιογράφους. Ερωτηθείς αν θα ζητούσε συγγνώμη, απάντησε: «Όχι, δεν έκανα κάποιο λάθος».

«Αν το είχαν κοιτάξει, θα το είχαν δει και πιθανώς θα είχαν την λογική να το κατεβάσουν», είπε ο Τραμπ. Όταν ρωτήθηκε αν καταδικάζει το περιεχόμενο του βίντεο, απάντησε: «Φυσικά και το κάνω».

«Υποθέτω ότι στο τέλος, υπήρχε κάποια εικόνα που δεν άρεσε στον κόσμο. Ούτε εμένα θα μου άρεσε, αλλά δεν την είδα», είπε ο Τραμπ στο Air Force One.

Ο αρχηγός της μειοψηφίας της Βουλής των Αντιπροσώπων, Hakeem Jeffries, Δημοκρατικός από τη Νέα Υόρκη, κατηγόρησε τον Τραμπ ότι δημοσίευσε σκόπιμα «αυτό το αηδιαστικό βίντεο» .

« F**k  ο Ντόναλντ Τραμπ και η άθλια, ρατσιστική και κακοήθης συμπεριφορά του. Αυτός ο τύπος είναι ένας ανισόρροπος οπορτουνιστής», είπε ο Jeffries σε βιντεοσκοπημένη ομιλία του στο Instagram.

Ο Ρεπουμπλικάνος γερουσιαστής Tim Scott καταδίκασε το βίντεο ως «το πιο ρατσιστικό πράγμα που έχω δει από τον Λευκό Οίκο».

Ο βουλευτής Brian Fitzpatrick, Ρεπουμπλικάνος από την Πενσυλβάνια, δήλωσε ότι η ανάρτηση ισοδυναμεί με «σοβαρή αποτυχία κρίσης» και ζήτησε «μια σαφή και κατηγορηματική συγγνώμη».

Ἀπό : swentr.site

Χμμ... Ἀσχολίαστον...

Ἡ Πελασγική

Ὁ Ἡράκλειτος τοῦ Oswald Spengler

 Δημοσίευσις ἀπό τόν Constantin von Hoffmeister

Νέο βιβλίο από τις εκδόσεις Multipolar Press!

Αυτό το βιβλίο ξεκινά με τη διδακτορική διατριβή του Oswald Spengler ( Πελασγ. ἀναφορές στόν Spengler, ἔχουμε κατά καιρούς δημοσιεύσει ΕΔΩ ),  ενός από τους πιο διεισδυτικούς ερμηνευτές του ιστορικού πεπρωμένου, στην οποία προσεγγίζει τον Ηράκλειτο ως φιλόσοφο του γίγνεσθαι, παρουσιάζοντας έναν κόσμο που διέπεται από νόμο, ένταση και αέναο μετασχηματισμό. Το είναι αποκαλύπτεται ως διαδικασία, η τάξη ως μέτρο και η ιστορία ως το ξεδίπλωμα της εσωτερικής αναγκαιότητας και όχι του ανθρώπινου σχεδιασμού. Οι πολιτισμοί αναδύονται, ωριμάζουν και μεταδίδουν τη δύναμή τους σύμφωνα με πρότυπα που πρέπει να μάθουμε να βλέπουμε αντί να αντιστεκόμαστε.

Ο τόμος ολοκληρώνεται με την εντυπωσιακή διάλεξη του Spengler για το άρμα, που προσφέρεται ως το συγκεκριμένο αντίστοιχο αυτού του μεταφυσικού οράματος. Αν ο Ηράκλειτος αποκαλύπτει τη δομή της πραγματικότητας, το άρμα δείχνει πώς αυτή η δομή εισέρχεται στην ιστορία μέσω των όπλων, της τεχνικής και της διοίκησης. Το άρμα εμφανίζεται ως το πρώτο μεγάλο όργανο μέσω του οποίου οι πειθαρχημένες ελίτ επέβαλαν μορφή σε τεράστιους πληθυσμούς, καθιερώνοντας την κυριαρχία ως ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο στο δράμα της ανθρωπότητας.

Μαζί, αυτά τα κείμενα φωτίζουν τις δυνάμεις που διαμορφώνουν τους πολιτισμούς και υπενθυμίζουν στον αναγνώστη ότι αυτό που φαίνεται μόνιμο ανήκει σε μια παροδική φάση μέσα στο ευρύτερο κίνημα της ιστορίας.

Αυτή η έκδοση παρουσιάζει μια νέα αγγλική μετάφραση με επιστημονικές σχολιασμούς και πρόλογο του Constantin von Hoffmeister, μαζί με πρόλογο των Astral.

ἀπό : multipolarpress.com

Παραγγείλτε τόν Ἡράκλειτο ( γιά τούς ἀγγλομαθεῖς, διότι στήν Ἑλλαδική βρισκόμαστε ἀκόμη στόν "Μπιντέ " τοῦ Χάκκα) ἐδῶ 

Ἡ Πελασγική

Ὁ Πολιτισμός τοῦ Βάαλ

 

..ποιος θα τους δικάσει; Για να δικαστούν αυτοί οι άνθρωποι, που είναι μπλεγμένοι σε τόσο τερατώδη εγκλήματα κατά παιδιών, κατά γυναικών και κατά αθώων ανθρώπων ...  πρέπει να γίνει επανάσταση...

Σε τέτοιες περιπτώσεις συνήθως καταλαμβάνουν τη Βαστίλη, κάνουν πραξικοπήματα, και στην πλατεία βγαίνουν εξαγριωμένες, έμπλεες οργής μάζες, που απλώς δεν μπορούν πια να ανεχθούν πάνω από το κεφάλι τους εκείνη τη σαβούρα που κατέλαβε την παγκόσμια εξουσία...

...είναι απολύτως προφανές ότι πίσω από αυτό βρίσκεται το Ισραήλ. Οι ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες καθοδηγούσαν και συντόνιζαν όλη αυτή τη δραστηριότητα...ο Έπσταϊν και το περιβάλλον του δεν έκρυβαν τον άμεσο σιωνιστικό ρατσισμό τους.

Ἀλεξάντερ Ντοῦγκιν 

Παρουσιαστής: Λοιπόν, το Υπουργείο Δικαιοσύνης των Ηνωμένων Πολιτειών τελικά δημοσίευσε τις λίστες Έπσταϊν. Πρόκειται για τρία εκατομμύρια αρχεία, τα οποία αυτή τη στιγμή τα ξεδιαλέγουν ενεργά οι δημοσιογράφοι. Κάποια πράγματα φαίνονται φρικτά, άλλα κωμικά, ειδικά όταν αποσπούν από τα συμφραζόμενα μεμονωμένα ονόματα που εμφανίζονται σε αυτό το υλικό. Εκεί βρήκαν και τον Ζιρινόφσκι, και τον Λένιν, και ακόμη και χαρακτήρες από ταινίες και κινούμενα σχέδια.

Εσείς, Αλεξάντρ Γκελίεβιτς, ήδη από πέρσι αναφέρατε ότι είχατε δει το επώνυμό σας σε μία από τις αλληλογραφίες. Αν συνοψίσουμε όλη αυτή την ιστορία: πώς πρέπει να την ερμηνεύουμε, δεδομένου ότι οι ειδήσεις εξαπλώνονται ραγδαία τόσο στα ρωσικά όσο και στα ξένα ΜΜΕ;

Αλεξάντρ Ντούγκιν: Κατά τη γνώμη μου, δεν θα υποβάθμιζα τη σημασία αυτού που συμβαίνει. Τώρα αποκαλύφθηκε ένα παγκόσμιο δίκτυο παιδεραστών, που ασχολούνταν με βασανιστήρια, βίαιες πράξεις και δολοφονίες, μέχρι και κανιβαλισμό και «μαύρες τελετουργίες». Αυτό το δίκτυο περιλάμβανε την ελίτ και των δύο αμερικανικών κομμάτων: από τον Τζορτζ Μπους τον πρεσβύτερο έως τον Μπαράκ Ομπάμα, τους Κλίντον και τον Μπιλ Γκέιτς. Έχει επιβεβαιωθεί η συμμετοχή σε αυτή τη δομή τόσο των ίδιων όσο και πολλών Ευρωπαίων ηγετών. Πολλοί από αυτούς τώρα παραιτούνται, επειδή η ένταξη σε αυτή την ομάδα, η είσοδος στον κύκλο άμεσων επαφών του Έπσταϊν και η επίσκεψη στο νησί του αποτελούν, κατ’ αρχήν, ολική δυσφήμηση για οποιονδήποτε πολιτικό, δημόσιο πρόσωπο, άνθρωπο με επιστημονικές φιλοδοξίες, στοχαστή, φιλόσοφο, οικονομολόγο ή επιχειρηματία. Δηλαδή, στην ουσία, η ένταξη σε αυτό το εγκληματικό δίκτυο, η γνωριμία με τον Έπσταϊν, τη Γκισλέιν Μάξγουελ και άλλους χαρακτήρες του περιβάλλοντός τους, σε οποιαδήποτε ιδιότητα, είναι ολική ομολογία εγκληματικής δραστηριότητας.

Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, είναι εξαιρετικά σοβαρό. Πρώτον, το κυριότερο είναι ότι η σύγχρονη δυτική ελίτ είναι τόσο ανήθικη, ώστε πλέον κανείς στη Δύση δεν έχει ηθικό δικαίωμα όχι μόνο να νουθετεί τη δική του κοινωνία ή να της υπαγορεύει τι να κάνει, αλλά ακόμη περισσότερο απέναντι σε άλλους λαούς αυτά τα εκφυλισμένα υποκείμενα — η παιδεραστική, φιλελεύθερη, παγκοσμιοποιητική κορυφή — απλώς δεν έχουν δικαίωμα να ανοίγουν το στόμα τους. Κατά τη γνώμη μου, το να βρίσκεσαι μαζί τους σε οποιεσδήποτε διαπραγματεύσεις ή να κάθεσαι δίπλα σε ανθρώπους που έχουν «λερωθεί» από τη «λίστα Έπσταϊν» είναι απλώς ανήθικο. Σε ανθρώπους που τιμούν την αξιοπρέπειά τους απαγορεύεται να βρίσκονται στην ίδια κατάσταση με εκείνους που καταπατούν απροκάλυπτα αυτή την αξιοπρέπεια. Είναι ήδη ζήτημα τιμής: οι άνθρωποι της λίστας Έπσταϊν έχουν χάσει πλήρως κάθε αίσθηση ότι είναι «αξιοσέβαστοι» ή ότι μπορούν να συναναστρέφονται με αξιοπρεπείς ανθρώπους. Υπάρχει ένας σκληρός όρος στη ρωσική εγκληματική αργκό — «να είσαι πεπερασμένος». Οι άνθρωποι που συμμετείχαν σε βίες πράξεις κατά παιδιών έχουν απαξιωθεί ολοκληρωτικά σε όλες τις πλευρές. Και αυτό είναι το πρώτο κολοσσιαίο συμπέρασμα. Τώρα αυτό το σκάνδαλο προσπαθούν λίγο να το καταπνίξουν, αλλά θα έχει πραγματικά τεκτονικές συνέπειες.

Παρουσιαστής: Επιτρέψτε μια επιπλέον ερώτηση: είναι δυνατόν αυτό να περάσει έτσι, ατιμώρητο, για τους δυτικούς πολιτικούς και αξιωματούχους που βρέθηκαν δεμένοι σε αυτή την ιστορία; Ή όλα θα περιοριστούν μόνο σε ηχηρές παραιτήσεις, που παρακολουθούμε ήδη τώρα — όπως, ας πούμε, την αποχώρηση του Πίτερ Μάντελσον στη Βρετανία ή του Μίροσλαβ Λάιτσακ στη Σλοβακία;

Αλεξάντρ Ντούγκιν: Εδώ δεν μπορώ να πω με βεβαιότητα, αλλά το θέμα είναι: ποιος θα τους δικάσει; Για να δικαστούν αυτοί οι άνθρωποι, που είναι μπλεγμένοι σε τόσο τερατώδη εγκλήματα κατά παιδιών, κατά γυναικών και κατά αθώων ανθρώπων — συμπεριλαμβανομένων απειλών να θάψουν στα χωράφια του Τραμπ εκείνα τα ανήλικα κορίτσια που προσπάθησαν να διαμαρτυρηθούν για όσα τους έκαναν — πρέπει να γίνει επανάσταση. Πρέπει να εμφανιστούν άνθρωποι πραγματικά ελεύθεροι από οποιεσδήποτε επαφές με αυτό το περιβάλλον. Κι εδώ αποδεικνύεται ότι και ο Μασκ, και ο Μπάνον — για να μη μιλήσω για τον ίδιο τον Τραμπ — ο Τραμπ είναι ολοκληρωτικά λερωμένος από αυτόν τον στενό κύκλο του Έπσταϊν, συμπεριλαμβανομένης της πρώτης κυρίας. Ποιος, λοιπόν, μπορεί στην πραγματικότητα να τους δικάσει; Να τους δικάσεις σημαίνει να δικάσεις όλη τη σύγχρονη Δύση, να δικάσεις τη δυτική ελίτ και εκείνους που αυτή τη στιγμή κυβερνούν τον κόσμο.

Και στα δύο, τόσο στο Δημοκρατικό όσο και στο Ρεπουμπλικανικό κόμμα, βρέθηκαν δύο προβεβλημένοι πολιτικοί, που επέμειναν στη δημοσίευση αυτών των αρχείων. Αυτό δεν συνέβη καθόλου χάρη σε μια ευνοϊκή στάση του Τραμπ, ο οποίος ο ίδιος ήταν άμεσος συμμετέχων σε παιδεραστικές εκδηλώσεις στο νησί του Έπσταϊν. Πρόκειται για το ότι ο Ρεπουμπλικανός Τόμας Μάσσι και ο Δημοκρατικός Ρο Χάννα, που σίγουρα δεν είχαν καμία σχέση με αυτό, κατάφεραν να επιβάλουν αυτή την απόφαση μέσα από λυσσαλέα αντίσταση των ελίτ. Ο Τραμπ για ένα διάστημα ισχυριζόταν ότι αυτά τα έγγραφα δεν υπάρχουν και ότι όλα είναι επινοήσεις, αλλά τώρα αποδείχθηκε: δεν είναι επινοήσεις, αλλά μια πραγματική καταδίκη των δυτικών ελίτ. Πώς να τους δικάσεις, όταν αυτοί είναι η ίδια η εξουσία στη Δύση;

Σε τέτοιες περιπτώσεις συνήθως καταλαμβάνουν τη Βαστίλη, κάνουν πραξικοπήματα, και στην πλατεία βγαίνουν εξαγριωμένες, έμπλεες οργής μάζες, που απλώς δεν μπορούν πια να ανεχθούν πάνω από το κεφάλι τους εκείνη τη σαβούρα που κατέλαβε την παγκόσμια εξουσία. Προς το παρόν αυτό δεν φαίνεται, και δεν είναι γνωστό τι θα γίνει παρακάτω, αλλά, σε κάθε περίπτωση, πρόκειται για ένα ισχυρό θεμέλιο για μια ολική αντι-ελιτίστικη επανάσταση στις ΗΠΑ και σε άλλες χώρες. Δεν γνωρίζω στην ιστορία άλλο προηγούμενο όπου κάτι τέτοιο θα περνούσε έτσι. Τώρα κάποιοι το βάζουν στα πόδια, κάποιοι κρύβονται, κάποιοι προσπαθούν να θάψουν το σκάνδαλο και να υποβαθμίσουν τη σημασία της δημοσίευσης των αρχείων, αλλά όσο περισσότερο ο κόσμος τα διαβάζει, τόσο περισσότερο φρίττει. Στα αρχεία υπάρχει πληροφορία όχι απλώς για βία κατά παιδιών, αλλά για εμπορία ανθρώπων στο ανώτατο επίπεδο.

Αυτή είναι η πρώτη παρατήρηση. Η δεύτερη είναι ότι δημιουργείται η εντύπωση πως πολλοί δεν πήγαιναν στο νησί του Έπσταϊν για να ικανοποιήσουν τις διαστροφές τους. Πήγαιναν εκεί σαν σε ένα είδος «τμήματος προσωπικού» της παγκόσμιας κυβέρνησης, για να συμμετάσχουν σε μια εγκληματική πράξη, η οποία καταγράφεται σε φιλμ και γίνεται αντικείμενο εκβιασμού. Χωρίς αυτό τον φάκελλο, που συνδέεται με το νησί του Έπσταϊν, απλώς δεν μπαίνεις στην ελίτ. Πρόκειται για μια καλά οργανωμένη, συστημική δυσφήμηση των δυτικών πολιτικών, η οποία αποτελεί αναγκαίο «εισιτήριο» για την εξουσία — πράγμα από μόνο του τερατώδες. Κάποτε κατηγορούσαν γι’ αυτά την KGB ή τα φιλοσοβιετικά καθεστώτα της Ανατολικής Ευρώπης, αλλά αποδεικνύεται ότι στη Δύση αυτό είναι ανεπτυγμένο σε ακόμη πιο γκροτέσκες μορφές. Σε εμάς αυτό το ζήτημα παραμένει ανοικτό· δεν θέλω να μπω σε λεπτομέρειες, αλλά εκεί αυτό είναι ήδη ένα καταγεγραμμένο γεγονός: θέλεις να μπεις στην ελίτ — διέπραξε ένα τερατώδες έγκλημα υπό καταγραφή, και τότε, όντας πλήρως δυσφημισμένος, θα μπορείς να μπεις στην εξουσία και να εκτελείς εντολές κάποιου κέντρου.

Τώρα το τρίτο ερώτημα: και τι κέντρο είναι αυτό; Είναι ενδιαφέρον ότι στα αρχεία του Έπσταϊν ένα σημαντικό μέρος των εγγράφων δεν είναι αφιερωμένο στους βιασμούς, αλλά στη διακυβέρνηση του κόσμου. Σε αλληλογραφίες με υψηλόβαθμους πολιτικούς συζητούνται μετατοπίσεις εξουσίας και πραξικοπήματα στη Ρωσία και στην Ουκρανία. Στην Ουκρανία το σχέδιο πέτυχε, και ο Έπσταϊν χαίρεται γι’ αυτό. Στη Ρωσία, το 2012, αυτός ο κύκλος είχε την ιδέα να απομακρύνει τον νόμιμο πρόεδρο Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν, βάζοντας στη θέση του εκπροσώπους της αντιπολίτευσης — εκεί αναφέρονται ο Ιλιά Πονομαριόφ και ο Αλεξέι Ναβάλνι. ( Πελασγ. Ἔχουμε δημοσιεύσει ἀρκετά θέματα σχετικά μέ τόν ἐπιλεγμένο Ναβάλνι στό παρελθόν ΕΔΩ ἀλλά διαβᾶστε κυρίως αὐτό )  Επιπλέον, στην αλληλογραφία του Έπσταϊν και του Μπάνον αναφέρεται και το όνομά μου στο πλαίσιο της ύπαρξης στη Ρωσία συντηρητικών παραδοσιοκρατικών κύκλων που τάσσονται υπέρ ενός πολυπολικού κόσμου και αρνούνται στη Δύση την ηγεμονία.

Με αυτή την ιδιότητα αναφέρονται εκεί πολλοί. Δεν είχαν όλοι όσοι αναφέρονται στα αρχεία σχέση με εγκλήματα: ο πρόεδρός μας, ο Βλαντίμιρ Πούτιν, για παράδειγμα, εμφανίζεται εκεί ως στόχος για εξόντωση, πίεση και ανατροπή. Περιγράφονται και φίλοι και εχθροί. Τίθεται το ερώτημα: τι είναι αυτή η αρχή; Αυτοί οι κύκλοι όχι μόνο προμηθεύουν «ζωντανό εμπόρευμα» και συγκεντρώνουν εκβιαστικό υλικό, αλλά εργάζονται για κάποιον ακόμη, έχοντας δικό τους σχέδιο για την αναδιάταξη του κόσμου, τη στήριξη ορισμένων καθεστώτων και τη δυσφήμηση άλλων.

Και εδώ αποκαλύπτεται ένα ακόμη τρομερό πράγμα, που προκάλεσε κολοσσιαίο σκάνδαλο στις ΗΠΑ: είναι απολύτως προφανές ότι πίσω από αυτό βρίσκεται το Ισραήλ. Οι ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες καθοδηγούσαν και συντόνιζαν όλη αυτή τη δραστηριότητα. Ο πατέρας της Γκισλέιν Μάξγουελ ήταν επίσημα αξιωματικός των μυστικών υπηρεσιών της Μοσάντ στις ΗΠΑ. Τώρα προκύπτει μια σαφής εικόνα: το Ισραήλ, μέσω ενός τέτοιου πράκτορα, έλεγχε την αμερικανική και, ενδεχομένως, την παγκόσμια πολιτική. Αυτό αλλάζει απολύτως όλες τις αντιλήψεις και τους συσχετισμούς. Η Αμερική θεωρούσε τον εαυτό της κυρίαρχο, και το Ισραήλ — απλώς σύμμαχο στη Μέση Ανατολή, αλλά ξαφνικά αποδεικνύεται ότι είναι το αντίστροφο: ακριβώς το Ισραήλ καθοδηγούσε την αμερικανική πολιτική, συντονίζοντας τη διαδικασία εκβιασμού. Και μάλιστα ο Έπσταϊν και το περιβάλλον του δεν έκρυβαν τον άμεσο σιωνιστικό ρατσισμό τους. Στα αρχεία συζητούν: «θα είναι στο πάρτι μόνο οι δικοί μας, ή και αυτοί οι καταραμένοι γκόιμ;» Και ο Έπσταϊν απαντά: «ναι, δυστυχώς θα είναι και γκόιμ». Αυτό είναι απροκάλυπτη συνενοχή σε ένα σιωνιστικό σχέδιο ελέγχου της Δύσης. Παλαιότερα γι’ αυτά μιλούσαν μόνο περιθωριακοί υποστηρικτές θεωριών συνωμοσίας, τους οποίους κανείς δεν πίστευε, θεωρώντας ότι μια τόσο μεγάλη χώρα δεν μπορεί να είναι εργαλείο στα χέρια ενός μικρού κράτους. Και τώρα η Αμερική, φρίττοντας, είδε ότι μπορεί κάλλιστα να είναι.

Ποιες άλλες υποψίες επιβεβαιώνονται και τι άλλο θα βρεθεί σε αυτά τα αρχεία, δεδομένου ότι έχει δημοσιευθεί μόνο το μισό; Και, τέλος, είναι εξαιρετικά σημαντικό να σημειωθεί ότι στον ιστότοπο του Υπουργείου Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, υπό την ηγεσία της Πάμελα Μπόντι, για μερικές ώρες εμφανίστηκαν αρχεία που συνδέονται με τον ίδιο τον Τραμπ. Τα έγγραφα επιβεβαίωναν τη συνενοχή του σε πράξεις παιδεραστίας. Εκεί επίσης εμφανίζεται ιστορία για τη Μελάνια Τραμπ, για τον δήμαρχο της Νέας Υόρκης, για πολλούς εκπροσώπους ευρωπαϊκών ελίτ, για τη βασιλική οικογένεια (συμπεριλαμβανομένου του πρίγκιπα Άντριου) και για ανθρώπους από το στενό περιβάλλον του Μακρόν. Όλοι αυτοί βρέθηκαν σε αυτή τη λίστα, και, παρεμπιπτόντως, και ο Έλον Μασκ βρέθηκε εκεί.

Παρουσιαστής: Θα διευκρινίσω ορισμένες λεπτομέρειες. Πρώτα απ’ όλα, υπενθυμίζω: ο Ιλιά Πονομαριόφ και ο εκλιπών Αλεξέι Ναβάλνι έχουν ενταχθεί στον κατάλογο τρομοκρατών και εξτρεμιστών.

Ενώ συζητάμε αυτό το θέμα, τα γεγονότα εξελίσσονται ραγδαία. Ο Τραμπ μόλις δημοσίευσε στο TruthSocial ξεχωριστή ανάρτηση, όπου δήλωσε κατηγορηματικά πως: ποτέ δεν βρέθηκε στο νησί του Έπσταϊν και ούτε καν πλησίασε. Αυτό ήταν η αντίδρασή του σε ένα αστείο του Τρέβορ Νόα στην τελετή των Γκράμι. Προκύπτει το ερώτημα: έχει νόημα τώρα να κουνάμε γροθιές, όταν η δημοσίευση — έστω κι αν κράτησε μόνο μία ώρα — έχει ήδη διαδοθεί; Γιατί, όπως είναι γνωστό, το ίντερνετ θυμάται τα πάντα.

Αλεξάντρ Ντούγκιν: Ο Τραμπ γενικά, πώς να το πω, είτε είναι πραγματικά εκτός εαυτού, είτε απλώς δεν έχει καμία ευθύνη για τα λόγια του. Μόνο μέσα σε αυτόν τον χρόνο της δεύτερης προεδρικής του θητείας έχει αλλάξει τις δηλώσεις του τόσες φορές: πρώτα υποσχέθηκε στους ψηφοφόρους ότι τα αρχεία του Έπσταϊν θα δημοσιευθούν, μετά ορκιζόταν ότι δεν υπάρχουν καθόλου, και τώρα, όταν τον ανάγκασαν να τα δώσουν στη δημοσιότητα, δηλώνει ότι υπάρχουν αλλά ότι ο ίδιος δεν έχει καμία σχέση. Μπορεί κανείς να ακούει σοβαρά και να παίρνει στα σοβαρά ένα τέτοιο πρόσωπο; Προσέξτε: αυτός ο ηλικιωμένος άνθρωπος, μπλεγμένος σε τέτοια πράγματα, λέει συνεχώς ψέματα και προβαίνει σε πράξεις απρόκλητης επιθετικότητας εναντίον σύγχρονων κρατών. Μπορεί κανείς με μια τέτοια φιγούρα να συμφωνήσει σε κάτι σοβαρό, μπορεί κανείς να τον εμπιστευτεί; Τα λόγια του έχουν χάσει πλήρως κάθε αξία. Είναι μέρος αυτού του δικτύου, και είναι απολύτως φυσικό ότι θα δικαιολογείται, αρνούμενος το προφανές. Ωστόσο τα έγγραφα έχουν σωθεί, δημοσιεύθηκαν στον ιστότοπο του Υπουργείου Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, και μπορεί να τα μελετήσει ο καθένας.

Αναμφίβολα, πρόκειται για ένα μεγαλειώδες σκάνδαλο, που γέννησε τη λογική ιδέα: εφόσον τώρα γνωρίζουμε αξιόπιστα ότι την Αμερική τη διοικούν η Μοσάντ, το Ισραήλ και επιθετικοί δεξιοί σιωνιστές, τότε η δημοσίευση του εκβιαστικού υλικού ακριβώς τώρα έχει τους λόγους της. Στα δυτικά δίκτυα συζητούν ότι ο Τραμπ δήθεν προσπαθεί να αντισταθεί στον πόλεμο με το Ιράν, τον οποίο επιβάλλουν αυτοί οι κύκλοι. Δεν θέλω να εκφέρω οριστική κρίση· εδώ πρέπει να κατανοήσουμε την εσωτερική φύση της δυτικής κοινωνίας, αλλά δημιουργείται η εντύπωση ότι η στιγμιαία εμφάνιση του υλικού είναι εργαλείο των γεωπολιτικών δυνάμεων που βρίσκονταν πίσω από τον Έπσταϊν. Ο στόχος είναι απλός: μέσω εκβιασμού να σπρώξουν τον Τραμπ στην έναρξη πολέμου με το Ιράν ή σε κλιμάκωση των σχέσεων με τη Ρωσία. Αποδεικνύεται ότι η αμερικανική ελίτ βρίσκεται πλήρως υπό τον έλεγχο αυτού του κέντρου, και οι δημόσιες δηλώσεις τους είναι απλώς κάλυψη για αόρατες διαδικασίες, που διοικούνται από ένα μικρό κράτος στη Μέση Ανατολή.

Αυτή η εικόνα αλλάζει ριζικά την αντίληψή μας για το τι είναι η Δύση. Βλέπουμε τη συνολική ηθική της πτώση και την αποκάλυψη της πραγματικά σατανικής φύσης του δυτικού πολιτισμού. Ο πρόεδρός μας έχει επανειλημμένα επισημάνει ότι η Δύση έχει γίνει σατανική, και τώρα έχουμε πραγματικές επιβεβαιώσεις: «μαύρες τελετουργίες», σατανιστικά τελετουργικά, παγκόσμια παιδεραστία και μία απόλυτα εγκληματική ουσία των ελίτ. Οι πιο φοβερές υποψίες και οι πιο σκληρές εκφράσεις εκείνων που έβλεπαν στη Δύση «το μυστήριο της ανομίας» έγιναν καθολικό γεγονός. Πώς να έχεις σχέσεις με τέτοιους ανθρώπους; Δεν πρέπει πια να εκπλησσόμαστε από τα ψέματά τους, την παραβίαση συμφωνιών και τη στήριξη τρομοκρατικών καθεστώτων στην Ουκρανία ή στη Μέση Ανατολή. Είναι έτοιμοι να κάνουν αλλαγές καθεστώτων οπουδήποτε, χρησιμοποιώντας εργαλεία πίεσης ακόμη και σε όσους δεν το θέλουν.

Ξυπνήσαμε σε έναν άλλο κόσμο. Όταν άρχισαν να δημοσιεύονται αυτά τα αρχεία, τα δικά μας ΜΜΕ έμειναν για μια στιγμή άναυδα από το σοκ. Όλες οι πιο σκληρές μας περιγραφές της Δύσης αποδείχθηκαν υπερβολικά «σεμνές». Εμείς θεωρούσαμε ότι είναι απλώς άνθρωποι με τις απόψεις τους, αλλά η αλληλογραφία του Έπσταϊν δείχνει κάτι άλλο: προώθηση της τρανς ιδεολογίας, νομιμοποίηση του ΛΟΑΤΚΙ (κινήματος που απαγορεύεται στη Ρωσική Ομοσπονδία) και άμεση σύνδεση με σατανικές ομάδες. Είναι σημαντικό να τονιστεί: αυτό δεν έχει καμία σχέση με τον παραδοσιακό θρησκευτικό ιουδαϊσμό, όπου υπάρχει πίστη στον Θεό. Αυτό που είδαμε είναι ένα δαιμονικό σύστημα παγκόσμιας κυβέρνησης. Είναι ζωντανή ενσάρκωση των προφητειών της ορθόδοξης κουλτούρας για τη βασιλεία του Αντιχρίστου. Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς κάτι πιο παραστατικό από αυτά τα αρχεία, που επιβεβαιώνει τη σκέψη ότι ζούμε στην εποχή του Αντιχρίστου, και ότι ο δυτικός πολιτισμός είναι ο πολιτισμός του.

Ο Έπσταϊν λειτουργούσε ως ένα είδος «προσωπάρχη» για μια παγκόσμια κυβέρνηση. Οι υποψήφιοι για την παγκόσμια εξουσία περνούσαν από ορισμένες τελετουργίες που περιλάμβαναν και εγκλήματα εκεί, συμπεριλαμβανομένης της κακοποίησης ανηλίκων, της δολοφονίας και του κανιβαλισμού, όλα καταγεγραμμένα σε φιλμ για μελλοντικό έλεγχο και εκβιασμό.

Ο δυτικός κόσμος έχει καταρρεύσει. Κανένας δυτικός πολιτικός ηγέτης, είτε στις Ηνωμένες Πολιτείες είτε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν διατηρεί πλέον οποιοδήποτε ηθικό κύρος. Πρόκειται για μια δημόσια αποκάλυψη: σχεδόν ολόκληρη η Παγκόσμια Δύση εμφανίζεται ως μια παιδοφιλική σατανιστική οργάνωση. Είναι το τέλος κάθε αξίωσης ηγεσίας. Οι Παιδόφιλοι Πρόεδροι και τα Αρχεία Έπσταϊν

Παρουσιαστής: Υπενθυμίζουμε ότι ο σατανισμός έχει αναγνωριστεί επίσημα στη Ρωσία ως τρομοκρατικό και εξτρεμιστικό κίνημα και έχει απαγορευτεί. Και ξέρετε, με όλα αυτά, δεν μένει πια χώρος για έκπληξη. Όταν πρώην συνεργάτες του Ζελένσκι και δυτικοί ηγέτες αρχίζουν σοβαρά να αναφέρουν τελετουργικά, κούκλες βουντού και μαύρη μαγεία, υπάρχει η αίσθηση ότι όλες οι μάσκες έπεσαν μέσα σε μια νύχτα. Εδώ συμφωνώ απολύτως μαζί σας.

Ήδη αρχίσαμε να χτίζουμε γέφυρα προς το ιρανικό θέμα μέσα από το πρίσμα των αρχείων Έπσταϊν. Πώς νομίζετε: είναι ικανή αυτή η δημοσίευση και το τεράστιο σκάνδαλο που δημιουργήθηκε γύρω της να τραβήξει προς τα πίσω ή ακόμη και να αναβάλει την έναρξη ενός πιθανού πολέμου των Ηνωμένων Πολιτειών εναντίον του Ιράν;

Αλεξάντρ Ντούγκιν: Νομίζω ότι, με βάση τη γενική ισορροπία διαθέσεων στη δυτική κοινωνία και στις ΗΠΑ, αυτό μάλλον θα εντείνει τη στρατιωτική επιθετικότητα εναντίον του Ιράν. Για να αποσπαστεί τώρα η προσοχή από τις αναπόφευκτες συνέπειες της δημοσίευσης των αρχείων Έπσταϊν, πρέπει να συμβεί κάτι πραγματικά μεγαλειώδες: είτε ένας μεγάλος πόλεμος είτε — δεν το αποκλείω καν — μια πυρηνική σύγκρουση. Η δυσφήμηση των δυτικών ελίτ είναι τόσο βαθιά, και η ανάλυση αυτών των τριών εκατομμυρίων αρχείων είναι τόσο μοιραία καταδικαστική για το κατεστημένο, ώστε για να καλυφθεί αυτό το γεγονός χρειάζεται κάτι όχι λιγότερο βαρύ.

Μου φαίνεται ότι ένας συνηθισμένος πόλεμος με το Ιράν ούτε καν θα καλύψει την κλίμακα του σκανδάλου, εκτός αν από την αρχή χρησιμοποιηθεί πυρηνικό όπλο. Ο κόσμος στέκεται στο κατώφλι μιας πραγματικής καταστροφής. Η ύπαρξη στη Δύση μιας ελίτ που τώρα αποκαλύφθηκε ως πραγματικά σατανική — χωρίς εισαγωγικά και μεταφορές — κάνει την κατάστασή μας εντελώς διαφορετική από ό,τι φαινόταν πρόσφατα. Νομίζαμε ότι με κάποιους μπορείς να συμφωνήσεις, άλλους να πείσεις, τρίτους να τους δείξεις δύναμη ή να τους φέρεις επιχειρήματα. Αλλά αυτό που αποκαλύφθηκε τώρα αποδεικνύει ότι αυτό δεν λειτουργεί. Χρειάζονται εντελώς άλλες μέθοδοι όταν να έχεις να κάνεις με έναν σατανικό πολιτισμό.

Θεωρητικά σε αυτόν τον πολιτισμό πρέπει να κηρυχθεί πόλεμος από όλες τις δυνάμεις που δεν είναι μέρος του. Όλες οι δυνάμεις που δεν βρίσκονται υπό τον απόλυτο έλεγχο αυτού του παγκόσμιου «νησιού του Έπσταϊν» και του παιδεραστικού δικτύου των φιλελεύθερων ελίτ, πρέπει να εξεγερθούν. Εναντίον αυτού φωνάζει ήδη το ίδιο το θρησκευτικό καθήκον: ακόμη και για ιουδαϊκούς κύκλους που βλέπουν πού οδηγούν την ανθρωπότητα εκείνοι που κρύβονται πίσω από το όνομά τους. Νομίζω ότι είναι το κοινό μας καθήκον, και σε αυτό βρίσκεται το πιο σοβαρό συμπέρασμα. Λοιπόν, και σε ό,τι αφορά το Ιράν...

Παρουσιαστής: Μόνο να διευκρινίσω αμέσως και να υπενθυμίσω στους ακροατές: το διεθνές σατανιστικό κίνημα έχει αναγνωριστεί στη Ρωσία ως εξτρεμιστικό και έχει απαγορευτεί.

Κύριε Αλεξάντρ Γκελίεβιτς, μιλάτε για αναπόφευκτο μεγάλο πολέμο ή καταστροφή, αλλά ταυτόχρονα το Axios αναφέρει σήματα που οι ΗΠΑ στέλνουν στο Ιράν σχετικά με πιθανή συμφωνία. Αν, όπως λέτε, ακόμη και ένας τέτοιος πόλεμος μπορεί να μη «σκεπάσει» σε επίδραση την ιστορία με τα αρχεία Έπσταϊν, τότε μια οποιαδήποτε συμφωνία ακόμη περισσότερο δεν θα μπορούσε να εξουδετερώσει αυτό το σκάνδαλο. Ή κάνω λάθος στις εκτιμήσεις μου;

Αλεξάντρ Ντούγκιν: Μια συμφωνία απλώς κανείς δεν θα την προσέξει, πόσο μάλλον όταν δεν μπορείς να πιστέψεις την Αμερική. Αυτοί κάλεσαν τη ΧΑΜΑΣ σε συμφωνία και ακριβώς την ίδια στιγμή εξόντωσαν όλη την πολιτική της ηγεσία. Τη Δύση δεν μπορείς να την πιστέψεις ούτε για ένα δευτερόλεπτο. Η συμφωνία δεν θα αποσπάσει την προσοχή από τίποτα, άρα δεν θα υπάρξει. Ή, στην καλύτερη περίπτωση, θα αποδειχθεί ένα πονηρό σχέδιο για να εξοντώσουν την ιρανική ελίτ. Αλλά για την εξόντωση της ελίτ θέλω να προσέξετε πόσο ζοφερή κλίμακα παίρνει όλο αυτό τώρα. Σήμερα βλέπουμε εντελώς απροκάλυπτες επιχειρήσεις των ΗΠΑ, της Δύσης γενικά και των συμμάχων τους (ή τώρα πια το ερώτημα είναι ποιος είναι σύμμαχος ποιου: εννοώ το Ισραήλ, ίσως τελικά η Δύση είναι σύμμαχος του Ισραήλ και όχι το αντίστροφο). Τέλος πάντων, ποιες μέθοδοι της Δύσης αποκαλύπτονται όλο και περισσότερο, όλο και συχνότερα: κάθε μέρα τις χρησιμοποιούν εναντίον εκείνων των χωρών και πολιτικών συστημάτων που δεν αποδέχονται τη θέλησή τους και δεν συμφωνούν να συνθηκολογήσουν.

Προσέξτε, όλα ξεκίνησαν με την εξόντωση από το Ισραήλ της πολιτικής ηγεσίας της ΧΑΜΑΣ. Εκεί ακόμη θα μπορούσε κανείς να πει ότι η ΧΑΜΑΣ επιτέθηκε στο Ισραήλ και υπάρχει κάποια επίφαση ισορροπίας ή συμμετρίας. Δεν μπορείς να πεις ότι αυτό είναι δικαιοσύνη, αλλά, εν πάση περιπτώσει, εντάξει: η στρατιωτική ηγεσία της ΧΑΜΑΣ εξοντώθηκε, ανεξάρτητα από το πού βρισκόταν. Μετά γίνεται εξόντωση της ηγεσίας της Χεζμπολάχ, η οποία επίσημα δεν είχε μπει σε πόλεμο με το Ισραήλ στον Λίβανο, παρά τις δηλώσεις στήριξης στη ΧΑΜΑΣ. Τώρα η πολιτική ηγεσία μιας ακόμη χώρας εξοντώνεται στοχευμένα. Μετά, κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης Ισραήλ, ΗΠΑ και Ιράν, με ισραηλινούς πυραύλους και άλλες τεχνολογίες εξοντώνονται οι ανώτατοι ηγέτες του στρατιωτικο-πολιτικού σκέλους του Ιράν, συμπεριλαμβανομένων επιστημόνων που εργάζονταν και σε πυρηνικά προγράμματα. Δηλαδή ξανά βλέπουμε στοχευμένη εξόντωση ηγετών πολιτικών καθεστώτων που δεν χωρούν στο πρόγραμμα του Ισραήλ και των ΗΠΑ.

Ύστερα συμβαίνει η σύλληψη του νόμιμου προέδρου της Βενεζουέλας μέσα σε λίγες ώρες. Έπειτα βλέπουμε επιθέσεις drones, ουκρανικών drones, στην κατοικία του προέδρου της Ρωσίας. Και γενικά τώρα το ταμπού, ο άγραφος περιορισμός να μην εξοντώνεις πολιτικούς και στρατιωτικούς ηγέτες άλλης χώρας, με την οποία — πόσο μάλλον — δεν έχεις άμεσο και δηλωμένο πόλεμο, γίνεται γενική πρακτική. Και σε αυτό μπορεί να προστεθεί η πρόσφατη απόπειρα στρατιωτικού πραξικοπήματος στην Κίνα. Γι’ αυτό μιλάμε λίγο, αλλά σχεδόν όλη η στρατιωτική ηγεσία εκεί απομακρύνθηκε όχι τυχαία, συμπεριλαμβανομένου του επικεφαλής όλης της κινεζικής πολεμικής μηχανής, του Τζανγκ Γιουσιά — ενός ανθρώπου πολύ κοντινού στον Σι Τζινπίνγκ. Όλοι οι υπόλοιποι, πρακτικά όλη η στρατιωτική ηγεσία, απομακρύνθηκαν σε μία μέρα, επειδή, σύμφωνα με τα ίδια τα κινεζικά ΜΜΕ (που καλύπτουν πολύ φειδωλά την κατάσταση), συμμετείχαν σε συνωμοσία εναντίον της πολιτικής ηγεσίας της ΛΔΚ υπέρ των ΗΠΑ. Και μέσα στην ίδια την Κίνα η Δύση προσπαθεί να πραγματοποιήσει επιχείρηση αλλαγής καθεστώτος. Μόλις πριν λίγο καιρό μαίνονταν, με στήριξη των ΗΠΑ και του Ισραήλ, διαμαρτυρίες στο ίδιο το Ιράν, που δεν έφεραν το επιθυμητό αποτέλεσμα: δεν έγινε ανατροπή του πολιτικού καθεστώτος του Βελαγιάτ-ε Φακίχ, που είναι το πολιτικό και θρησκευτικό σύστημα του Ιράν. Λοιπόν, τότε θα γίνουν τα επόμενα βήματα.

Έτσι λοιπόν: επιχειρήσεις αλλαγής καθεστώτος, φυσική εξόντωση πολιτικών ηγετών εκείνων των κρατών και συστημάτων που δεν θέλουν να αποδεχθούν αυτόν τον άγριο, απαγορευμένο στη Ρωσία σατανικό πολιτισμό της φιλελεύθερης Δύσης — πρέπει να ετοιμαζόμαστε ακριβώς γι’ αυτό. Φυσικά, αν τώρα ο εχθρός καταφέρει να εξοντώσει τις βασικές φιγούρες που είναι καθοριστικές για αυτά τα κράτη (ιδίως κράτη-πολιτισμούς που έχουν μέσα τους το θάρρος, την αξιοπρέπεια και τη δύναμη μιας τέτοιας πνευματικής κλήσης να αντισταθούν σε αυτό με το οποίο έχουμε να κάνουμε στη Δύση), θα το εκμεταλλευτούν. Αν αυτή η δυνατότητα υπάρχει, και αυτή η δυνατότητα εξαρτάται μόνο από αυτούς, τότε τίποτα δεν θα τους συγκρατήσει: κανένα επιχείρημα ότι αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ολικό πόλεμο ή στη χρήση πυρηνικών όπλων.

Όλα αυτά τα επιχειρήματα δεν λειτουργούν πια. Αυτό ακριβώς συνιστά τον τρόμο της κατάστασής μας. Και αυτό που βλέπουμε — πώς οι ΗΠΑ πραγματοποιούν επιχειρήσεις αλλαγής καθεστώτος και προσπαθούν να εξοντώσουν τους πολιτικούς τους αντιπάλους, ανεξάρτητα από το αξίωμα, ακόμη και προέδρους ή αρχηγούς κρατών, και κάποιες φορές, δυστυχώς, τους πετυχαίνει — όλα αυτά βάζουν όλες τις κοινωνίες (Ιράν, Κίνα και Ρωσία, που είναι το πιο σημαντικό) σε εντελώς νέες συνθήκες. Δηλαδή, αν η Δύση είναι εκτός ελέγχου, αν έχει επιστρατεύσει εναντίον μας όλες τις μεθόδους και ήδη δεν αποτρέπει καθόλου τα χτυπήματα των δικών της δορυφόρων στον πρόεδρό μας, τότε η ενεργοποίηση επιχείρησης αλλαγής καθεστώτος μέσα στην ίδια τη Ρωσία είναι κάτι που πρέπει να φοβόμαστε και να περιμένουμε στο αμέσως προσεχές διάστημα.

Υπενθυμίζω πάλι την αλληλογραφία του Έπσταϊν με τον απαγορευμένο στη Ρωσία εξτρεμιστή Ιλιά Πονομαριόφ: συζητούσαν επιχείρηση αλλαγής καθεστώτος ήδη από το 2012. Και τώρα η Ρωσία, που βρίσκεται στην πρωτοπορία του αγώνα εναντίον του σατανιστικού πολιτισμού της Δύσης, φυσικά αποτελεί γι’ αυτούς τεράστιο κίνδυνο. Στην ουσία, στον πρόεδρό μας, στον λαό μας, στον στρατό μας και στην κοινωνία μας στηρίζεται όλος ο άξονας αντίστασης στον πολιτισμό του Αντιχρίστου. Φυσικά, μπορεί να πουν ότι υπάρχει και η Κίνα, αλλά η Κίνα προσπαθούσε με κάθε τρόπο να τραβήξει πίσω αυτή την άμεση σύγκρουση. Ούτε καν μας στήριξε ιδιαίτερα ενεργά στην αρχή του πολέμου στην Ουκρανία. Εμείς αντέξαμε ουσιαστικά μόνοι μας στο πρώτο στάδιο αυτό το πλήγμα. Αλλά ποια ήταν η ανταμοιβή για αυτή την ουδετερότητα της Κίνας; Η απόπειρα να ρίξουν τον Σι Τζινπίνγκ και να φέρουν στην εξουσία ακόμη πιο φιλοδυτικούς πολιτικούς. Δηλαδή κανείς δεν είναι ελεύθερος και προστατευμένος από τη Δύση, που μπήκε σε μια κρίσιμη εποχή της ιστορικής της κατάστασης.

Πρόκειται για έναν απολύτως παράφρονα, καθαρά δαιμονικό πολιτισμό, χωρίς κανέναν ηθικό περιορισμό, που πέρασε μέσα από αυτές τις απάνθρωπες δοκιμασίες για να μπει στην ελίτ. Φανταστείτε ποιος είναι ο Τραμπ, τι έχει στο κεφάλι του αυτός ο άνθρωπος. Μπορούν άραγε να υπάρξουν ηθικά, πολιτικά ή νομικά επιχειρήματα που να τον συγκρατήσουν; Ο ίδιος πρόσφατα δήλωσε ότι διεθνές δίκαιο δεν υπάρχει. Ηθικό είναι ό,τι εγώ θεωρώ ηθικό. Αν αυτό το λέει ένας παιδεραστής (ας σκεφτούμε και ας συνδυάσουμε την πληροφορία για τα παιδεραστικά του «πειράματα» ως εν ενεργεία προέδρου των ΗΠΑ, που για λίγο εμφανίστηκε στον ιστότοπο του Υπουργείου Δικαιοσύνης, με τη δήλωσή του περί ηθικής), τότε γι’ αυτόν η παιδεραστία είναι ηθική. Άρα αυτό έγινε νόμος για όλη τη Δύση. Καταλαβαίνετε σε τι βαθιά άρρωστο, διεστραμμένο κόσμο βρεθήκαμε σιγά-σιγά και ανεπαίσθητα. Κι εμείς θέλαμε να τον ακολουθήσουμε ακόμη πριν τριάντα χρόνια. Και τι τριάντα — πριν πέντε-έξι χρόνια, πριν την έναρξη της Ειδικής Στρατιωτικής Επιχείρησης. Μοιραζόμασταν τις λεγόμενες αξίες του, θέλαμε να τηρήσουμε την κυριαρχία, να διατηρήσουμε τις ιδιαιτερότητες του εθνικού πολιτισμού, αλλά γενικά απέναντι στη Δύση δεν είχαμε τίποτα. Στη δεκαετία του ’90 απλώς ορμούσαμε προς τα εκεί, και οι ελίτ μας πήγαν να ενσωματωθούν σε αυτούς τους παγκόσμιους κύκλους.

Παρεμπιπτόντως, για το «ρωσικό ίχνος» στα αρχεία του Έπσταϊν λέγονται λίγα: εμφανίζονται δευτερεύοντα πρόσωπα, κάποιες γυναίκες ελευθέρων ηθών. Αυτά είναι ψιλά, αλλά δεν ξέρουμε τα πάντα. Μπορεί να αναδυθούν και πιο σοβαρές φιγούρες από το φιλελεύθερο στρατόπεδο, αντίπαλοι του προέδρου μας και της κυριαρχίας. Και τέτοιοι, πριν την Ειδική Στρατιωτική Επιχείρηση, στο νόμιμο πεδίο ήταν πάρα πολλοί. Μπορεί κι αυτοί να πέρασαν από αυτές τις μορφές «μύησης» σε σατανιστικές λατρείες στο νησί του Έπσταϊν. Αυτό ακόμη δεν το ξέρουμε, τα αρχεία δεν έχουν επεξεργαστεί πλήρως. Αλλά σε κάθε περίπτωση, ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι δεν πήγε τόσο βαθιά, και ότι οι άνθρωποι απλώς αγόρασαν την εξωτερική ελκυστικότητα της Δύσης... Δεν ξέρω τι άρρωστος ή κοντόφθαλμος άνθρωπος πρέπει να είναι κανείς, τι σκοταδιστής αμαθής, για να θεωρεί τον εαυτό του φιλελεύθερο και οπαδό του δυτικισμού. Αλλά αυτό ας το αφήσουμε: συμβαίνουν διάφορα, οι άνθρωποι καμιά φορά δεν ξέρουν γλώσσες και αγοράζουν, σαν άγριοι, γυαλικά. Εντάξει, αλλά τώρα οι μάσκες έπεσαν.

Κατά τη γνώμη μου, η κατάσταση είναι πολύ σοβαρή. Αν δεν μπορούμε να έχουμε καμία εγγύηση από τη Δύση, βλέποντας την ηθική κατάσταση των ελίτ τους, τότε χρειαζόμαστε πλήρη κινητοποίηση της κοινωνίας. Πρέπει να ενισχύσουμε τα πατριωτικά στρώματα μέσα στη Ρωσία, ώστε να μην προδώσουμε τον πρόεδρό μας.

Στη Δύση μπορεί να διαμορφωθεί μια ψευδής εικόνα: ότι ο μεγαλύτερος αντίπαλος της Δύσης είναι προσωπικά ο Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν, ενώ όλο το περιβάλλον του είναι έτοιμο για συμβιβασμούς. Αλλά αυτό σημαίνει να θέσεις σε κίνδυνο τη ζωή και την ασφάλεια του ανώτατου αρχιστράτηγου μας. Πρέπει να έχουν την αίσθηση ότι, αν — ο Θεός να φυλάξει — πάθει κάτι ο πρόεδρός μας, τότε πίσω του θα σηκωθούν τέτοιες πολιτικές δυνάμεις, που η Δύση δεν θα το πιστεύει. Αυτό που έχουν τώρα είναι μια ορθή, μετρημένη και υπεύθυνη συμπεριφορά, που απλώς δεν αποδέχεται την ηγεμονία τους. Η επόμενη όμως φάση πρέπει να τρομάξει τόσο πολύ τη Δύση, ώστε να έρθουν εκείνοι που δεν θα διαπραγματευτούν καθόλου, θα χαρακτηρίσουν τη Δύση οριστικά σατανικό πολιτισμό και θα διακόψουν όλες τις σχέσεις, εκτός από την πυρηνική κλιμάκωση. Αυτό θα είναι η εγγύηση ότι δεν θα συμβεί τίποτα στον πρόεδρό μας.

Προς το παρόν, αν στη Δύση υπάρχει η αίσθηση ότι ο μοναδικός φορέας του ανεξάρτητου πνεύματός μας και της ρωσικής ιδέας είναι μόνο αυτός, ενώ όλοι οι άλλοι είναι έτοιμοι για συμβιβασμούς, αυτό είναι ουσιαστικά πρόσκληση να επιχειρούν ξανά και ξανά αλλαγή καθεστώτος ή φυσική εξόντωση του ηγέτη μας. Εκεί βρίσκεται ο κίνδυνος. Και το θέμα δεν είναι καν οι φιλελεύθεροι: μπορεί όλο το περιβάλλον του προέδρου να είναι πεπεισμένοι πατριώτες — είμαι έτοιμος να το πιστέψω. Αλλά αυτό πρέπει να φανεί, γιατί αλλιώς πολλοί είναι σαν να έχουν καταπιεί τη γλώσσα τους: δεν ξέρουμε τι σκέφτονται για την Ειδική Στρατιωτική Επιχείρηση, για τη Δύση, για τον Χριστό και για τη ρωσική ιδέα. Ο πρόεδρος, ναι, δεν μιλά μόνο, κάνει τα πάντα. Πρέπει να δείξουμε ότι αν πέσει τρίχα από το κεφάλι του, η Δύση θα έρθει αντιμέτωπη με εφιάλτη. Αυτόν τον εφιάλτη πρέπει να τον δείξουμε τώρα, για την ασφάλεια του συστήματος. Οποιοσδήποτε υπαινιγμός φιλελευθερισμού ή «ευελιξίας» προς τη Δύση, συμπεριλαμβανομένου του Τραμπ, πρέπει να εξαλειφθεί. Αυτό το στάδιο τελείωσε. Προσπαθούσαμε να μην ενοχλούμε τον Τραμπ, βλέποντας τη σύγκρουσή του με άλλες ελίτ, αλλά τώρα, βλέποντας αυτά τα ντοσιέ, είναι προφανές: ανάμεσα σε τέτοιους ανθρώπους δεν μπορεί να υπάρχουν δικοί μας σύμμαχοι. Δεν μπορείς να τους εμπιστευτείς, δεν μπορείς να συμφωνήσεις μαζί τους. Γι’ αυτό, όταν λένε ότι ο Κιρίλ Ντμίτριεφ πέταξε στο Μαϊάμι και πρόοδος δεν υπάρχει — νομίζω ότι το αεροπλάνο του πετούσε ακριβώς τη στιγμή που πάνω από τον Ατλαντικό δημοσιεύονταν αυτά τα αρχεία. Θα ήταν καλό αν το αεροπλάνο του, όπως κάποτε το αεροπλάνο του Πριμακόφ, γύριζε πίσω πάνω από τον ωκεανό λέγοντας: «λοιπόν, και με ποιον θα διαπραγματευτούμε;» — με τέτοιους δεν διαπραγματεύεσαι.

Παρουσιαστής: Να διευκρινίσω: άρα δεν πρέπει να προσπαθήσουμε να «ξεμεθύσουμε» τις δυτικές ελίτ ή να θεραπεύσουμε το αθεράπευτο, αλλά πρέπει πρώτα απ’ όλα να εστιάσουμε στην εσωτερική ασφάλεια και στην πνευματική κινητοποίηση; Χρειαζόμαστε κατανόηση του ίδιου μας του εαυτού, των στόχων του κράτους και επίγνωση του ποιος βρίσκεται επικεφαλής αυτού του κράτους.

Αλεξάντρ Ντούγκιν: Μπορεί να το πει κανείς κι έτσι. Νομίζω ότι πρέπει να συσπειρωθούμε γύρω από τον πρόεδρό μας. Πρέπει όσο γίνεται πιο γρήγορα να περάσουμε με νέα ταχύτητα στην εμπέδωση των παραδοσιακών αξιών στην κοινωνία μας. Όλα αυτά έχουν διακηρυχθεί, αλλά κινούνται τόσο αργά, σκαλώνουν τόσο πολύ. Ακόμη και τώρα, σε πολλούς θεσμούς — δεν θα δείξω με το δάχτυλο — κρέμονται πορτρέτα «ξένων πρακτόρων» σε ανθρωπιστικές σχολές. Κινούμαστε πολύ αργά σε αυτή την κατεύθυνση, και αυτή η ταχύτητα ήδη είναι απαράδεκτη. Ναι, πρέπει πρώτα απ’ όλα να προετοιμάσουμε τη χώρα για σοβαρές δοκιμασίες που είναι ακόμη μπροστά. Τίποτα δεν τελείωσε: όλα μόλις αρχίζουν, δυστυχώς — η σύγκρουση με αυτόν τον σατανικό πολιτισμό.

Και από την άλλη πλευρά, σε αυτό με το οποίο ξεκινήσατε στην ερώτησή σας: να τους πείσουμε να σταματήσουν να είναι διαβολόλατρες, σατανιστές και παιδεραστές. Μα αυτό είναι γελοίο. Πώς μπορούμε, στέλνοντας τον Κιρίλ Ντμίτριεφ, να πείσουμε αμετανόητους εγκληματίες, σαδιστές και κανίβαλους να μην είναι τέτοιοι; Έχει ο Κιρίλ Ντμίτριεφ τέτοια όψη ώστε να μπορεί να θυμίζει ορθόδοξο κήρυκα ή άγιο, που ήρθε σε αμετανόητους ειδωλολάτρες, δολοφόνους και βαρβάρους για να μεταφέρει τη χριστιανική μας αλήθεια; Μπορεί να είναι πολύ καλός άνθρωπος, αλλά προφανώς δεν είναι από αυτό το είδος.

Πρέπει να καλούμε τις ελίτ και τη δυτική κοινωνία σε μετάνοια, σε επιστροφή στην παράδοση και στην ανθρώπινη μορφή. Αυτό είναι αναγκαίο. Αλλά πρέπει να το κάνουμε με άλλους τρόπους, όχι μόνο λέγοντας: «εμείς τώρα θα σταματήσουμε να πολεμάμε, και μετά θα ξανακάνουμε μπίζνες». Πρέπει να βρούμε άλλο μητρώο λόγου στη στάση μας προς τη Δύση και να μη φοβόμαστε, ειλικρινά, μαρτυρίες προφητικού τύπου, όπως οι μαρτυρίες του Ηλία και του Ενώχ, που εμφανίζονται στο τέλος των καιρών και αρχίζουν στην πλατεία να ξεσκεπάζουν την εξουσία του Αντιχρίστου. Βρισκόμαστε κάπου σε τέτοια κατάσταση, άρα πρέπει να καταλάβουμε: αυτό είναι δύσκολο. 

Όμως η πνευματική μας αποστολή πρέπει να εκπληρωθεί. Για χάρη αυτής της αποστολής — της αντίστασης στον Αντίχριστο — και επιλέχθηκε από τον Χριστό ο ρωσικός μας λαός.

Μετάφραση: Οικονόμου Δημήτριος

Ἀπό : geopolitika.ru

Ο Έπσταϊν είναι το σύμπτωμα. Η ελίτ είναι η ασθένεια.

Ἡ Πελασγική

Πόσο μυαλό χρειάζεται πιά ;

φωτό

Κάθε φορά πού ἀνακαλύπτω τό πόσο χαμηλά ἔχει πέσει αὐτός ὁ λαός τῆς Ἑλλαδικῆς, ἐκπλήσσομαι πραγματικά ! Ὄχι πώς δέν τό περιμένω, ἀλλά σέ τέτοιο βαθμό ; !  Καί περισσότερο ἀπογοητεύομαι διότι αὐτό εἶναι μία ἀπόδειξις πώς ὅλο καί πιό λίγοι βάζουν σέ λειτουργία τό μυαλό τους ἤ ἀκόμη χειρότερα, ἀπό τήν πολύ "μπουγάδα " πού ἔχει πέσει ( βλέπε σιωνιστοκρατοὐμενα μμε καί μέσα κοινωνικῆς δικτυώσεως ) προφανῶς κι᾿ἔχει φθαρεῖ ἤ ἐπί τό ἀκριβέστερον φυράνει ! Ἕνα ἄδειο τσερβέλο πού τοῦ ῥίχνουν ὅ, τι θέλουν οἱ χειραγωγοί καί τό ἀφομοιώνουν σέ βαθμό πού νομίζουν οἱ ἔρμοι κάτοικοι τῆς Ἑλλαδικῆς, πώς εἶναι δικές τους ἀντιλήψεις.

Τόν Σεπτέμβριο πού μᾶς πέρασε ( καί νά φανταστῇς πώς δέν εἶναι καθόλου μακριά χρονικῶς ὥστε νά αἰτιολογεῖ τήν ...ἀμνησία ) τά ἐν Ἑλλάδι κουμμούνια βράβευσαν τήν χαροκαμένη μάννα πού θέλει νά ...σώσῃ τήν Ἑλλάδα, μέ κάποιο βραβεῖο Εἰρήνης στό ὄνομα ἑνός κομμουνιοῦ.  Ἴσως τό πιό σημαντικό, πού λογικῶς, λογικῶς λέω, θά ἔπρεπε νά βάλῃ σέ σκέψεις, τοὐλάχιστον ἐκείνους ἀπό τούς συμπαθεῖς τῆς ἐν λόγῳ πού θέλουν νά τιτλοφοροῦνται "πατριῶτες -ἐθνικιστές ", ἦταν πού μοιράστηκε τό βραβεῖο μέ τήν μάννα Φύσσαινα κι᾿ἕναν ἀντιφασίστα γερμανό εὑροβουλευτή. Δῆλα δή μέ ἄλλα λόγια ἀκριβῶς αὐτούς πού στέκονται μέ τόν χείριστο τρόπο ( ὄχι λόγο ὅπως θά ἔπρεπε ) ἀπέναντί τους. ! 

Φύσσαινα καί πέταγμα μπουκαλιῶν σέ δικαστική αἴθουσα, παρούσης τῆς Ἕδρας χωρίς καμμία ἀπολύτως ἐπίπτωσιν ! Ἐδῶ ὑφίσταται τό "δημοκρατικό δικαίωμα" ! Βλέπεις δικάζονταν σχεδόν 70 ἄνθρωποι ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΘΩΟΙ, οἱ ὁποῖοι καταδικάστηκαν, στό ὄνομα καί πάλι τῆς δημοκρατίας τους καί κατ᾿ἐντολήν τῶν ἀφεντάδων τῶν δημοκραταραίων. Ξέρετε, ξέρετε... Τό ὅτι καταστράφησαν 70 οἰκογένειες, μόνον ἐπεί δή ἀγαποῦσαν τήν Πατρίδα τους καί τό Ἔθνος τους εἶναι ...ψιλοπράγματα πού ἡ δημοκρατία τους ὄχι ἁπλῶς τά παρακάμπτει, ἀλλά τά ἐκμεταλλεύεται 

ἀναλόγως... ( φωτό ) 

Μέ αὐτήν ἀγκαλιάστηκε ὁλόθερμα ἡ χαροκαμένη μάννα πού θέλει νά σώσῃ τήν Ἑλλάδα ! Καί οἱ "πατριῶτες -ἐθνικιστές", τό ἐγκρίνουν...

φωτό

Ὅμως ὅλο αὐτό τό σκηνικό πού ἴσως ξύπναγε τοὐλάχιστον τούς Ἐθνικιστές, κάποιους φόβησε. Κάποιους πού τρέμουν μόνον ἕναν ἀπό τόν ἐθνικιστικό χῶρο. Ἕναν πού ἐπίσης καταδικάστηκε χωρίς ΚΑΝΕΝΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ νομικό ἀδίκημα καί τόν ὁποῖο κρατοῦν παρανόμως ἐδῶ καί 2 χρόνια στήν φυλακή. Ναί, αὐτόν πού σᾶς ἔρχεται στό μυαλό καί πού εἶναι ἴσως ὁ μόνος πού ἔχει τήν ἰκανότητα νά ἑνώσῃ τούς Ἕλληνες τοῦ χώρου. Τρέμουν... ! Κι᾿ἐπεί δή τρέμουν κάνουν τά πάντα νά στείλουν πακέτο τούς ἐθνικιστές στήν ἀγωνίστρια τοῦ Ὀξυγόνου...

Μή τυχόν καί ξεφύγει κανένας λοιπόν, ὅταν ἡ ἐν λόγῳ ἔκανε λόγο γιά διακιώματα γυναίκας, δικαιώματα ἀγέννητου παιδιοῦ ( πρός διαβούλευσιν λέει, λές καί δέν εἶναι εὔλογον πώς ἡ ἄμβλωσις ἀποτελεῖ πρᾶξιν ἐγκληματική. Εἶναι πρωτίστως ἡ ζωή τοῦ ἐμβρύου καί μετά ἔρχεται τό θέμα τῆς ὐπογεννητικότητος πού ἔχει χτυπήσει κόκκινο ἐδῶ καί δεκαετίες. Καί καθώς ἔρχονται οἱ πλημμύρες τῶν ἀφροασιανῶν, μαῦρα τά μαντάτα γιά τό μέλλον τῆς Ἑλλάδος. ) Καί ξέρετε ποιοί ἀνήκουν στήν κατηγορία τῶν δικαιωματάκηδων ἔτσι ; 

Ἔρχεται λοιπόν, τό ῥετάλι τῆς νουδου, ὁ Σπυρίδων "Ἄδωνις " Γεωργιάδης καί πετᾶ τό δόλωμα : 

Το στίγμα της Καρυστιανού είναι ακροδεξιό... 

Πόσο μυαλό χρειάζεται γιά νά καταλάβουν οἱ ...πατριῶτες, πώς τούς πέταξαν τό δόλωμα ; Τό καλλίτερο δόλωμα λέμε !!! Ἀπό τό στόμα τοῦ σιχάματος ! 

Ἀλλά ποῦ νά τό καταλάβουν ! 

Ἔτσι μέ μεγἀλη ἀπογοήτευσιν εἶδα ἐχθές ( καθώς ἔψαχνα κάτι στό φ/β ) μία οὐρά ἀπό σελίδες "φίλων καί ὑποστηρικτῶν τῆς Καρυστιανοῦ " ! 

ἀπό ἐδῶ 

Μέ πολλές χιλιάδες μέλη ἡ κάθε μιά...

Κι᾿ἀναρωτιέμαι : Πόσο πιό κάτω ; Πόσο μακριά μπορεῖ νά πάῃ ἡ κατάντια ἑνός λαοῦ  ; Ἐν τάξει, γιά τούς κατοίκους τῆς Ἑλλαδικῆς ὁ λόγος, ἀλλά γιά κάτσε βρέ παιδί μου καί σκέψου : Ἦταν ἔτσι οἱ Ἕλληνες ; Χμμ... Ναί, μᾶλλον εἶσαι σέ σωστό δρόμο. Κι᾿ἐγώ αὐτό ἀκριβῶς διαπιστώνω ἐδῶ καί τοὐλάχιστον 30 χρόνια... 

Λές καί ἀφορᾷ κάποιον ἄλλον λαό κι᾿ὄχι αὐτούς πού κληρονόμησαν τέτοιον πνευματικό πλοῦτο !!! 

Καί τέλος τό νά σέ ἐπαινεῖ ἡ Ἐφημερίδα τῶν Συντακτῶν, προφανῶς λέει πάααρα πολλά ! Τήν γνωρίζετε καλά, εἶναι αὐτή πού πρωτοστάτησε σέ συνεργασία μέ τούς γερμανούς κομμουνιστές τῆς Μερκελ ( τό γερμανικό ΥΠΕΞ , χρηματοδότησε τά βιβλία τοῦ Ψαρρᾶ κατά τῆς Χ.Α.) , στήν φυλάκιση τῶν 70 ἐθνικιστῶν καί τήν καταστροφή τῶν οἰκογενειῶν τους. 

"Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ "

Ἄ παρεμπιπτόντως, ξέρετε πῶς χαρακτηρίζει ὁ Ψαρρᾶς, τά Πρωτόκκολα τῶν Σοφῶν τῆς Σιών ; Χμμ... Μπέστ σέλλερ ΜΙΣΟΥΣ ! χά,χά,χά ! 

ἐδῶ

Ποιός εἶναι μαριονέτα ; Ξέρετε ποιῶν ...  Καλέ, ἐλᾶτε τώρα τί κάνει νιάου, νιάου στά κεραμίδια ; 

Ἄ ξέχασα καί τό σπουδαιότερο : Τί σημαίνει ὅταν εἶσαι συνεχῶς καλεσμένος ὅπως ἡ χαροκαμένη μάνα, στά πορνοκάλα τῶν ΑΑΡΔ ; Σέ κυνηγοῦν ἤ σέ σπρώχνουν μέ τά χίλια ; Ἔλα ντέ !!! Κι᾿ἄμα σέ σπρώχνει τό Σύστημα, ὅλο καί κάτι σημαίνει , ἔτσι ; ....................

Πόσο μυαλό χρειάζεται πιά ;

Ναί, βρέθηκε ὁ ἡγέτης πού θά ...σώσῃ τήν Ἑλλαδική..... (φωτό) 

Ἡ Πελασγική

Ἡ Δύση στήν τελική της φάση

 Ο Αλεξάντερ Ντούγκιν θεωρεί ότι η σύγχρονη Δύση είναι ένας πολιτισμός που βρίσκεται σε ηθική, πολιτική και πνευματική παρακμή.

Ποιος θα πέσει πρώτος; Αυτό είναι το πραγματικό ερώτημα. Όλα τα υπόλοιπα δεν είναι παρά προπαγάνδα.

Κατεβαίνουμε, όλο και πιο χαμηλά. Η πολυπολικότητα είναι μια υγιής εναλλακτική. Το MAGA φάνηκε κάποτε να είναι κάτι αντίστοιχο. Όχι τώρα, όχι πια. Ο Τραμπ πολεμά την πολυπολικότητα, προδίδει το MAGA. Άρα συνεχίζουμε να κατεβαίνουμε.

Τίποτα δεν εμπνέει ελπίδα. Κάθε επιλογή βρίσκεται ανάμεσα στο κακό και στο χειρότερο. Και στο έσχατο.

Η αμερικανική ελίτ, τόσο των Δημοκρατικών όσο και των Ρεπουμπλικανών, είναι πλήρως διεφθαρμένη. Μηδενική ηθική αυθεντία, μόνο ωμή ισχύς. Μια αηδιαστική χώρα, μια αηδιαστική κοινωνία. Ο Τραμπ είναι απλώς μέρος αυτής της πραγματικότητας. Οι φάκελοι Έπσταϊν, ακόμη και στη μερική και λογοκριμένη εκδοχή τους, το αποδεικνύουν πέρα από κάθε αμφιβολία.

Η τεχνική πρόοδος είναι η άλλη όψη της επιταχυνόμενης ηθικής παρακμής. Η δυτική νεωτερικότητα ξεκίνησε με την αντιχριστιανικότητα. Τώρα το τρένο φτάνει στον τερματικό σταθμό· το «Νησί Έπσταϊν». Παιδόφιλοι, διεστραμμένοι, ψεύτες, απατεώνες, δολοφόνοι, εκφυλισμένοι, σατανιστές είναι το λογικό αποτέλεσμα.

Φαίνεται πως ολόκληρες οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται στους φακέλους Έπσταϊν. Εσείς επιλέξατε αυτούς τους ανθρώπους, τους αφήσατε να σας κυβερνούν, τους θαυμάζετε και τους στηρίζετε την ώρα που επιτίθενται σε άλλα έθνη από απληστία και λαιμαργία. Είστε συνένοχοι.

Ολόκληρη η Βόρεια Αμερική είναι ένα τεράστιο Νησί Έπσταϊν.

Η σύγχρονη Δύση είναι επίσης γνωστή ως Παγκόσμιο Νησί Έπσταϊν.

Η αμερικανική ελίτ είναι ένας συλλογικός Αντίχριστος. Ο Τραμπ φάνηκε να είναι κάτι διαφορετικό· και ίσως να είναι. Μην ξεχνάτε ότι επί της προεδρίας του δημοσιεύθηκαν οι φάκελοι Έπσταϊν, συμπεριλαμβανομένου και του δικού του φακέλου με φρικτές πράξεις. Ίσως η ψυχή του να παλεύει απελπισμένα να μετανοήσει.

Τα πάντα στις Ηνωμένες Πολιτείες, στη Δύση και στο Ισραήλ πρέπει πλέον να τεθούν υπό αμφισβήτηση· πολιτική, μέσα μαζικής ενημέρωσης, πολιτισμός, οικονομία. Τα πάντα και όλοι είναι συμβιβασμένοι. Αυτή είναι η τελική στιγμή της απάτης που ονομάστηκε «σύγχρονος φιλελεύθερος δυτικός πολιτισμός». Αξίζει να πεθάνει.

Ο Peter Andreas Thiel είχε δίκιο: το Νησί Έπσταϊν είναι η Νέα Ατλαντίδα του Francis Bacon. Όμως ακόμη και οι πιο ριζοσπαστικοί επικριτές της παγκοσμιοποιητικής κάστας φαίνεται να είναι οι ίδιοι μέρος του κόσμου του Έπσταϊν. Εκεί βρίσκεται το πρόβλημα. Τίποτα δεν μπορεί να σώσει τη Δύση που κυβερνάται από καθαρά σατανικές ελίτ. Οι χειρότερες κατηγορίες επιβεβαιώνονται.

Μετάφραση: Οικονόμου Δημήτριος

Ἀπό : geopolitika.ru

Ἡ Πελασγική

Ἡ Κίνα καί τό τέλος τῆς κυριαρχίας τοῦ δολλαρίου

Γράφει ὁ  Constantin von Hoffmeister

Η Κίνα μπαίνει στο παγκόσμιο λογιστικό βιβλίο σαν ένα όνειρο που αρνείται το φως της ημέρας. Το μελάνι γίνεται παλιρροϊκό. Οι αριθμοί αρχίζουν να αναπνέουν. Ο Xi ανασηκώνει το γιουάν από την αφαίρεση των λογιστών και το αφήνει ελεύθερο στην κυκλοφορία του πλανήτη: ένα νόμισμα που θέλει κυκλοφορία, τριβή και τη μεταλλική γεύση της απόστασης. 

Οι έμποροι στη Σιγκαπούρη, οι υπουργοί στο Ριάντ, οι τραπεζίτες στο Σάο Πάολο νιώθουν τον τρόμο πριν προλάβει η γλώσσα. Η Αμερική αισθάνεται τη διαταραχή όπως ένας παλιός καθεδρικός ναός αισθάνεται τις ρωγμές που διασχίζουν την πέτρα. Οι αυτοκρατορίες αναγνωρίζουν τον επερχόμενο καιρό πολύ πριν ακουστεί η πρώτη βροντή.

Η οικονομική δύναμη αναπτύσσεται από φούρνους, οπτικές ίνες και εργαστήρια όπου οι μηχανικοί κάνουν πρόβες για το μέλλον. Η Κίνα μελετά τη δική της μάζα και ανακαλύπτει την πυκνότητα. Χάλυβας, δεδομένα στοιχεία (data ), πλοία, σπάνιες γαίες: τα στοιχεία τραγουδούν μαζί. Η δύναμη απαιτεί έκφραση· η έκφραση απαιτεί ένα νόμισμα ίσο με την κλίμακα παραγωγής. Η πολυπολικότητα λάμπει εδώ ως ατμοσφαιρική μετατόπιση: ο ουρανός που κάποτε έφερε έναν μόνο ήλιο τώρα συγκεντρώνει πολλά κέντρα καύσης, καθένα από τα οποία επιμένει στα βαρυτικά δικαιώματα.

Το δολάριο εξακολουθεί να επιπλέει παντού: σε συμβόλαια πετρελαίου, σε κρατικά θησαυροφυλάκια και στη μυϊκή μνήμη του παγκόσμιου εμπορίου. Κι όμως, κάτι φασματικό το διαπερνά. Οι διαχειριστές αποθεματικών μετακινούν κλάσματα σε υπολογιστικά φύλλα με τη φροντίδα χειρουργών που ανακατευθύνουν τη ροή του αίματος. Οι κυρώσεις καλπάζουν στις ηπείρους σαν σιδερένιες πόρτες που κλείνουν με δύναμη. Κάθε κλείσιμο διδάσκει το ίδιο μάθημα: η εξάρτηση οξύνει τον κίνδυνο σε δόγμα. Ακόμα και οι εταίροι των συνθηκών ακούν. Ειδικά οι εταίροι των συνθηκών ακούν. Η πολυπολικότητα επεκτείνεται μέσω αυτών των μικρο-αποφάσεων, μέσω προσεκτικών ανακατανομών που συσσωρεύονται μέχρι να αρχίσει να γέρνει μια ολόκληρη αρχιτεκτονική.

Το εμπόριο κάνει πρόβες για οδούς διαφυγής. Εμφανίζονται διμερείς διακανονισμοί. Τα κέντρα συμψηφισμού πολλαπλασιάζονται. Οι ψηφιακοί διάδρομοι δημιουργούνται αστραπιαία. Η απειλή της αποβολής από το SWIFT ( Εταιρεία για τις Παγκόσμιες Διατραπεζικές Χρηματοοικονομικές Τηλεπικοινωνίες ) κρέμεται στα γραφεία πολιτικής σαν λεπίδα που κρέμεται από ένα νήμα. Για γενιές, το δολάριο προχωρούσε δίπλα σε στόλους και αεροπορίες, με τον χρηματοπιστωτικό τομέα να πλέκεται σφιχτά με την προβολή δύναμης. Φανταστείτε τη χορογραφία να αλλάζει: το γιουάν να ανεβαίνει μέσα από τους εμπορικούς ανέμους, ενώ το δολάριο κατεβαίνει σε ένα πιο αμφισβητούμενο υψόμετρο. Οι παραγγελίες σπάνια θρυμματίζονται. Υγροποιούνται, διαρρέουν και ανασυντάσσονται γύρω από νέους μαγνήτες εμπιστοσύνης.

Το Πεκίνο μιλάει με μεγαλύτερο χρονικό πνεύμονα, ευθυγραμμίζοντας τη νομισματική φιλοδοξία με κύκλους σχεδιασμού που εκτείνονται πέρα ​​από την εκλογική φαντασία. Τα λόγια του Xi φέρουν την υφή του αναπόφευκτου, σχεδόν γεωλογικού. Η ορμή συγκεντρώνεται πρώτα στη σιωπή. Πέρα από τον ωκεανό, οι Ηνωμένες Πολιτείες ακτινοβολούν δύναμη προς τα έξω, ενώ οι εσωτερικές συχνότητες τρεμοπαίζουν: πόλωση, δημοσιονομική πίεση και θέατρο δημοκρατικής ανάφλεξης. Οι αγορές λατρεύουν τη συνέχεια. Μόλις η συνέχεια φαίνεται εύθραυστη, το κεφάλαιο αναπτύσσει μια τάση για περιπλάνηση. Οι στρατηγικοί σχεδιαστές ξανασχεδιάζουν τους άτλαντές τους. Η διπλωματία αποκτά νέα γεωμετρία. Το ζήτημα του δολαρίου μετατρέπεται στο κεντρικό αίνιγμα που βουίζει κάτω από την παγκόσμια πολιτική.

Η ευκολία διαλύεται σε μια τέτοια ώρα. Σε περίπτωση που ο νομισματικός πυλώνας της αμερικανικής κυριαρχίας διαβρωθεί περαιτέρω, η δημοκρατία εξακολουθεί να ασκεί τεράστια στρατιωτική δύναμη, μια κεραυνοβόλα δύναμη που έχει συσσωρευτεί εδώ και δεκαετίες. 

Ωστόσο, ο αιώνας κλίνει προς τη διασπορά, προς έναν αστερισμό παρά προς ένα στέμμα. Τα νομίσματα συγκεντρώνουν συμβολική τάση. Οι εμπορικοί δρόμοι μεταλλάσσονται σε πολιτισμικές υπογραφές. Η εξουσία μεταναστεύει σε πολλές πρωτεύουσες ταυτόχρονα. Η πολυπολικότητα παύει να λειτουργεί ως θεωρία και γίνεται ατμόσφαιρα που εισπνέουν οι αγορές και εκπνέουν τα κράτη, μέχρι που ο ίδιος ο πλανήτης να νιώθει οργανωμένος λιγότερο σαν μονοπολική αυτοκρατορία και περισσότερο σαν ένα πεδίο αντίπαλων αστεριών, το καθένα από τα οποία ακτινοβολεί τον δικό του νόμο αξίας.

Ἀπό :  multipolarpress.com

Ἡ Πελασγική