«Μια χώρα δέχεται κυρώσεις, απειλείται, βομβαρδίζεται και δαιμονοποιείται λόγω του φόβου για τα πυρηνικά όπλα. Η άλλη τα έχει ήδη — και ο κόσμος αναμένεται να αποστρέψει το βλέμμα του.»
Τό βλέπεις αὐτό Pammy; Ὅλοι ἀνησυχούσαμε γιά τό ἄν τό Ἰράν ἀποκτήσει πυρηνικά ὅπλα, ἐνῷ θά ἔπρεπε ν᾿ ἀνησυχούσαμε περισσότερο γιά τό Ἰσραήλ, ἀφοῦ δέν ἔχουν ὑπογράψει τήν συνθήκη γιά τήν μή διάδοση πυρηνικῶν ὅπλων καί ἔχουν ἕνα μυστικό ὁπλοστάσιο πυρηνικῶν πού ἔχουν ἀποθηκεύσει χωρίς τίς περιοριστικές ἀπαγορεύσεις τοῦ διεθνοῦς δικαίου καί τό τρέχον θεοκρατικό ὑπερθνικιστικό καθεστώς τους, καθοδηγεῖται ἀπό τρομακτικούς κακούργους, γενοκτόνους ῥατσιστές, μαζικούς δολοφόνους. ( Ἀπό : Mr. Fish cartoons )
Τοῦ Joshua Scheer
Το σκίτσο του Mr. Fish μου έμεινε στο μυαλό επειδή διαπερνά την τρέλα ολόκληρης της συζήτησης. Μια χώρα έχει ήδη πυρηνικά όπλα και στον κόσμο λένε να μην μιλάει γι' αυτά, ενώ μια άλλη χώρα που ακόμα δεν τα έχει αντιμετωπίζεται σαν άμεση απειλή για τον πολιτισμό. Όσο περισσότερο παρατηρούσα το σκίτσο, τόσο περισσότερο άρχισα να εμβαθύνω στην ιστορία που κρύβεται πίσω από αυτήν - και η υποκρισία γινόταν όλο και πιο δύσκολο να αγνοηθεί.
Επί δεκαετίες μας τρομοκρατούσαν για τη χώρα που δεν έχει πυρηνικά όπλα, ενώ προσποιούμαστε ότι δεν παρατηρούμε τη χώρα που στην πραγματικότητα έχει. Το Ιράν δέχεται κυρώσεις, δολοφονίες, βομβαρδισμούς και ατελείωτη υστερία στα μέσα ενημέρωσης για το τι μπορεί κάποια μέρα να κατασκευάσει. Το Ισραήλ χρησιμοποιεί ένα αδήλωτο πυρηνικό οπλοστάσιο εκτός της Συνθήκης για τη Μη Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων και η πολιτική/μιντιακή τάξη συμπεριφέρεται σαν όλοι να υποτίθεται ότι πρέπει ευγενικά να το βουλώσουν.
Το σκίτσο του Mr. Fish καταδεικνύει αυτό το θέατρο.
Το Ισραήλ δεν έχει ποτέ επιβεβαιώσει επίσημα το πρόγραμμα πυρηνικών όπλων του, ωστόσο ειδικοί και ομάδες εποπτείας εκτιμούν ότι διαθέτει περίπου 90 πυρηνικές κεφαλές και διατηρεί μία από τις πιο μυστικές πυρηνικές υποδομές στη Γη. Σε αντίθεση με το Ιράν, το Ισραήλ δεν έχει υπογράψει τη Συνθήκη για τη Μη Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων και οι διεθνείς επιθεωρητές δεν είχαν ποτέ πλήρη πρόσβαση στις εγκαταστάσεις της Dimona ( Πελασγ. Θυμηθεῖτε τό σχετικό θέμα μας, ἐδῶ ) που πιστεύεται ότι αποτελούν τη βάση του πυρηνικού του προγράμματος.
Dimona : ...η μόνη αξιόπιστη πληροφορία είναι από τον Shimon Peres , ο οποίος έγραψε στα απομνημονεύματά του το 1995 ότι αυτός και ο David Ben-Gurion συγκέντρωσαν 40 εκατομμύρια δολάρια, «την μισή τιμή ενός αντιδραστήρα… [από] φίλους του Ισραήλ σε όλο τον κόσμο».
Οι ρίζες του πυρηνικού προγράμματος του Ισραήλ ανάγονται σε δεκαετίες. Η Ισραηλινή Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας ιδρύθηκε το 1952 και ο πρώτος πρόεδρός της, Ernst David Bergmann, υποστήριξε ανοιχτά ότι τα πυρηνικά όπλα θα διασφάλιζαν «ότι δεν θα οδηγηθούμε ποτέ ξανά σαν αρνιά στη σφαγή», σύμφωνα με την Εβραϊκή Εικονική Βιβλιοθήκη. Όπως συμβαίνει με μεγάλο μέρος του δόγματος εθνικής ασφάλειας του Ισραήλ, το τραύμα και η μνήμη του Ολοκαυτώματος επικαλέστηκαν ως κεντρική δικαιολογία για την οικοδόμηση και τη διατήρηση του προγράμματος.
Έγγραφα δείχνουν ότι ήδη από το 1968 , η CIA είχε ήδη ενημερώσει τον Πρόεδρο Lyndon B. Johnson ότι το Ισραήλ είτε κατείχε πυρηνικά όπλα είτε βρισκόταν στα πρόθυρα της ανάπτυξής τους. Αλλά αντί να αντιμετωπίσει το ζήτημα δημόσια, η Ουάσινγκτον επέλεξε τη σιωπή. Ο Πρόεδρος Richard Nixon αργότερα κατέληξε σε μυστική συμφωνία με την Ισραηλινή πρωθυπουργό Golda Meir: Το Ισραήλ ούτε θα αναγνώριζε επίσημα ούτε θα δοκίμαζε το πυρηνικό του οπλοστάσιο και σε αντάλλαγμα, οι ΗΠΑ θα απέρριπταν τις απαιτήσεις για επιθεωρήσεις και εποπτεία. Από εκείνο το σημείο και μετά, ένα από τα χειρότερα κρυμμένα μυστικά του κόσμου έγινε επίσημη πολιτική - μην ρωτάς, μην το λες.
Δεν έκαναν εικασίες. Ακόμα και οι αναφορές της δεκαετίας του 1970 υποδείκνυαν αυτό που γνώριζαν ήδη οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες. Όπως αποκάλυψαν αργότερα οι New York Times, η CIA αποκάλυψε σε μια αξιολόγηση του 1974 ότι το Ισραήλ είχε ήδη αναπτύξει πυρηνικά όπλα — εν μέρει χρησιμοποιώντας ουράνιο που αποκτήθηκε «με κρυφά μέσα».
Εν τω μεταξύ, το Ιράν — παρά τα χρόνια κυρώσεων, δολοφονιών, κυβερνοπολέμου και βομβαρδισμών — παραμένει υπό συνεχή διεθνή έλεγχο ακριβώς επειδή επίσημα βρίσκεται εντός του πλαισίου μη διάδοσης. Ακόμη και μέλη του Κογκρέσου των ΗΠΑ έχουν αρχίσει να αμφισβητούν ανοιχτά την αντίφαση, προειδοποιώντας ότι η πολιτική της Αμερικής περί «επίσημης ασάφειας» γύρω από το οπλοστάσιο του Ισραήλ καθιστά σχεδόν αδύνατη οποιαδήποτε συνεκτική πολιτική μη διάδοσης.
Αυτή είναι η άβολη αλήθεια που κρύβεται κάτω από το σύννεφο-μανιτάρι στην απεικόνιση του Mr. Fish: το ζήτημα δεν ήταν ποτέ απλώς τα πυρηνικά όπλα. Πάντα αφορούσε το ποιος επιτρέπεται να έχει εξουσία, ποιος επιτρέπεται να απειλεί με αφανισμό και ποιανού η βία αντιμετωπίζεται ως «ασφάλεια» αντί για εξτρεμισμό.
Το ζευγάρι από τα προάστια στο σκίτσο που κοιτάζει ήρεμα την αποκάλυψη αποτυπώνει το ηθικό μούδιασμα στο επίκεντρο της συζήτησης. Ολόκληροι πληθυσμοί έχουν εθιστεί σε πανικό για υποθετικά προγράμματα όπλων, ενώ αποδέχονται πραγματικά οπλοστάσια, πραγματικές κατοχές και πραγματικούς μαζικούς θανάτους ως κάποια μικρή φασαρία. Ο κίνδυνος δεν είναι μόνο η βόμβα - είναι η ομαλοποίηση των μόνιμων διπλών μέτρων και σταθμών που επιβάλλονται μέσω της στρατιωτικής κυριαρχίας και της πολιτικής σιωπής.
Το Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων ( CFR) υπονομεύει άμεσα τον ισχυρισμό ότι το Ιράν αποτελεί άμεση πυρηνική απειλή. Το CFR γράφει ότι «πολλοί ειδικοί στην εξωτερική πολιτική προειδοποιούν ότι ένα Ιράν με πυρηνικά όπλα θα αποσταθεροποιούσε τη Μέση Ανατολή και τις κοντινές περιοχές» και υποστηρίζει ότι το Ισραήλ θεωρούσε την πιθανή κατοχή πυρηνικών όπλων από το Ιράν ως «μεγάλη, ίσως υπαρξιακή, απειλή» - ένας φόβος που χρησιμοποιήθηκε για να δικαιολογήσει τις επιθέσεις του Ισραήλ τον Ιούνιο του 2025 σε ιρανικές πυρηνικές και στρατιωτικές εγκαταστάσεις, ακολουθούμενες από τις κοινές επιθέσεις ΗΠΑ-Ισραήλ τον Φεβρουάριο του 2026.
Αλλά ακόμη και το CFR αναγνωρίζει ένα κρίσιμο γεγονός που συχνά κρύβεται κάτω από την πολεμική ρητορική: το Ιράν δεν διαθέτει επί του παρόντος πυρηνικά όπλα. Ο οργανισμός σημειώνει ότι ενώ το Ιράν διαθέτει την επιστημονική γνώση και την υποδομή για να κατασκευάσει ένα πυρηνικό όπλο γρήγορα, δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένα στοιχεία ότι η ηγεσία του έχει αποφασίσει να το πράξει.
Ο Κένεντι πίεσε την κυβέρνηση του Πρωθυπουργού Ντέιβιντ Μπεν-Γκουριόν να αποτρέψει ένα στρατιωτικό πυρηνικό πρόγραμμα, ιδιαίτερα μετά από διαχειριζόμενες περιοδείες στις εγκαταστάσεις της Dimona για επιστήμονες της κυβέρνησης των ΗΠΑ το 1961 και το 1962 που προκάλεσαν υποψίες στις υπηρεσίες πληροφοριών των ΗΠΑ ότι το Ισραήλ μπορεί να κρύβει τους πυρηνικούς του στόχους. Ο μακροπρόθεσμος στόχος του Κένεντι, όπως δείχνουν τα έγγραφα, ήταν να διευρύνει και να θεσμοθετήσει τις επιθεωρήσεις της Dimona από τη Διεθνή Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας ( Kennedy, Dimona and the Nuclear Proliferation Problem: 1961-1962)
Σε αυτή την πραγματικότητα, ο ισχυρισμός ότι το Ιράν αποτελούσε άμεση πυρηνική απειλή έρχεται σε έντονη αντίθεση με δεκαετίες αξιολογήσεων των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών . Η Εθνική Εκτίμηση των ΗΠΑ για το 2007 κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το Ιράν σταμάτησε το δομημένο πρόγραμμα πυρηνικών όπλων του το 2003. Διαδοχικοί αξιωματούχοι των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών - συμπεριλαμβανομένου του πρώην διευθυντή της CIA, William Burns - έχουν επανειλημμένα δηλώσει ότι το Ιράν δεν είχε λάβει την απόφαση να κατασκευάσει πυρηνική βόμβα. Οι επιθεωρητές του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας (ΔΟΑΕ), συμπεριλαμβανομένου του πρώην επικεφαλής Mohamed ElBaradei, ανέφεραν επίσης ότι δεν βρήκαν στοιχεία για ενεργό ιρανικό πρόγραμμα πυρηνικών όπλων.
Ακόμη και η ίδια η Διευθύντρια Εθνικών Πληροφοριών του Τραμπ, Tulsi Gabbard, πρόσφατα αντέκρουσε την αφήγηση περί κλιμάκωσης της κυβέρνησης. Στην κατάθεσή της στη Γερουσία, η Gabbard δήλωσε ότι το Ιράν δεν είχε ανασυγκροτήσει ένα πρόγραμμα πυρηνικών όπλων μετά τις επιθέσεις του 2025 - υπονομεύοντας άμεσα τους ισχυρισμούς που χρησιμοποιήθηκαν για να δικαιολογήσουν τη συνεχιζόμενη αντιπαράθεση και την στρατιωτική κλιμάκωση.
Η αλλαγή θέσης της, μήνες αργότερα, ήρθε αφότου ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε δημόσια ότι έκανε «λάθος» και επέμεινε ότι οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών έδειξαν ότι το Ιράν είχε συσσωρεύσει «τεράστια ποσότητα υλικού» και θα μπορούσε να κατασκευάσει πυρηνικό όπλο «μέσα σε λίγους μήνες ». Φυσικά, αυτό που έχει δηλωθεί εδώ ξανά και ξανά είναι ότι το Ιράν δεν διαθέτει πυρηνικό όπλο.
Το ψέμα, φυσικά, είναι ότι το Ισραήλ δεν αντιμετωπίζεται ως νόμιμη πυρηνική και υπαρξιακή απειλή, ενώ το Ιράν - το οποίο εξακολουθεί να μην διαθέτει πυρηνικό όπλο - παρουσιάζεται ως ο απόλυτος κίνδυνος. Αυτή, φυσικά, είναι η ίδια λογική που έχει τροφοδοτήσει δεκαετίες ατελείωτου πολέμου: ο ισχυρισμός ότι το Ιράν θα μπορούσε κάποια μέρα να κατασκευάσει ένα όπλο αντιμετωπίζεται ως δικαιολογία για μόνιμη επιθετικότητα σήμερα. Ωστόσο, το Ιράν εξακολουθεί να μην διαθέτει πυρηνικό όπλο - και ένας λόγος μπορεί να είναι προφανής: χώρες όπως η Βόρεια Κορέα έμαθαν ότι μόλις αποκτήσεις ένα , γίνεσαι άτρωτος, ενώ τα έθνη χωρίς αυτά παραμένουν στο έλεος του επόμενου στόχου της αυτοκρατορίας.
Την τελευταία εβδομάδα, μέλη του Κογκρέσου άρχισαν να θέτουν το ίδιο ερώτημα — γιατί ποιος δεν μπορεί πλέον να δει τι βρίσκεται ακριβώς μπροστά στα μάτια μας; Καθώς οι βουλευτές πίεζαν το Υπουργείο Εξωτερικών για διαφάνεια σχετικά με το αδήλωτο πυρηνικό οπλοστάσιο του Ισραήλ, η υποκρισία στο επίκεντρο της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ γινόταν όλο και πιο δύσκολο να αγνοηθεί.
Σε επιστολή που έστειλαν στον Υπουργό Εξωτερικών Marco Rubio, οι Δημοκρατικοί βουλευτές επεσήμαναν άμεσα τον πόλεμο ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν ως απόδειξη ότι χρειάζεται επειγόντως μεγαλύτερη σαφήνεια.
«Το Κογκρέσο έχει συνταγματική ευθύνη να είναι πλήρως ενημερωμένο για την πυρηνική ισορροπία στη Μέση Ανατολή, τον κίνδυνο κλιμάκωσης από οποιοδήποτε μέρος σε αυτή τη σύγκρουση και τον σχεδιασμό και τις απρόβλεπτες ενέργειες της κυβέρνησης για τέτοια σενάρια», ανέφερε η επιστολή, που υπογράφηκε από 30 μέλη του Κογκρέσου. «Δεν πιστεύουμε ότι έχουμε λάβει αυτές τις πληροφορίες».
Οι βουλευτές προειδοποίησαν επίσης ότι η διατήρηση «επίσημης ασάφειας» σχετικά με τις πυρηνικές δυνατότητες ενός κράτους, ενώ απειλεί με πόλεμο για τις πυρηνικές δυνατότητες ενός άλλου, καθιστά αδύνατη την πραγματική μη διάδοση των πυρηνικών όπλων στη Μέση Ανατολή.
«Μια πολιτική επίσημης ασάφειας σχετικά με τις πυρηνικές δυνατότητες ενός μέρους σε αυτή τη σύγκρουση καθιστά αδύνατη μια συνεκτική πολιτική μη διάδοσης στη Μέση Ανατολή», ανέφερε η επιστολή, «για το Ιράν, για τη Σαουδική Αραβία και για κάθε άλλο κράτος στην περιοχή που λαμβάνει αποφάσεις με βάση τις αντιλήψεις του για τις δυνατότητες των γειτόνων του».
«Αυτή η πρωτοβουλία λαμβάνει χώρα με φόντο τον επιθετικό πόλεμο ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν», δήλωσε ο Josh Ruebner του Ινστιτούτου για το Έργο Πολιτικής Κατανόησης της Μέσης Ανατολής. «Ένας από τους στόχους του Τραμπ για τον τερματισμό αυτού του πολέμου περιλαμβάνει διαπραγματεύσεις για την άρση των κυρώσεων κατά του Ιράν με αντάλλαγμα τη δέσμευση του Ιράν να μην αναπτύξει πυρηνικά όπλα».
«Τα μέλη του Κογκρέσου έχουν δίκιο να αμφισβητούν γιατί η ανάπτυξη πυρηνικών όπλων από το Ισραήλ παίρνει το ελεύθερο, ενώ εμείς προσπαθούμε να εμποδίσουμε το Ιράν να τα αποκτήσει», πρόσθεσε ο Ruebner.
Φυσικά, καθ' όλη τη δεκαετία του 1970 και έκτοτε, οι Ισραηλινοί αξιωματούχοι διατήρησαν την ίδια προσεκτικά διατυπωμένη φράση : «Το Ισραήλ δεν θα είναι η πρώτη χώρα που θα εισαγάγει πυρηνικά όπλα στη Μέση Ανατολή». Είναι μια δήλωση βασισμένη στην ασάφεια — μια δήλωση που επέτρεπε σε όλους να προσποιούνται ότι δεν βλέπουν αυτό που ήταν ήδη προφανές.
Αλλά τώρα, καθώς ο κόσμος πλησιάζει όλο και περισσότερο σε αυτό που μοιάζει ολοένα και περισσότερο με έναν τρίτο παγκόσμιο πόλεμο και το Ρολόι της Ημέρας της Κρίσης πλησιάζει περισσότερο από ποτέ τα μεσάνυχτα, το πραγματικό ερώτημα δεν είναι πλέον αν αυτά τα όπλα υπάρχουν. Το ερώτημα είναι πότε - και υπό ποια ηγεσία - θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν.
Αυτός ο φόβος γίνεται ακόμη πιο επικίνδυνος υπό έναν πρόεδρο των ΗΠΑ, του οποίου η ψυχική υγεία έχει γίνει σοβαρή δημόσια ανησυχία και ο οποίος έχει επανειλημμένα χρησιμοποιήσει αποκαλυπτική ρητορική για το «εξαφανισμό από προσώπου γης». Διότι αν το Ισραήλ αντιμετωπίζεται ως μια αδήλωτη πυρηνική δύναμη πέρα από κάθε ευθύνη, οι Ηνωμένες Πολιτείες παραμένουν η απόλυτη πυρηνική υπερδύναμη - η αυτοκρατορία που στέκεται πίσω από αυτό με το μεγαλύτερο οπλοστάσιο στη Γη.
Ἀπό : unz.com
