..ποιος θα τους δικάσει; Για να δικαστούν αυτοί οι άνθρωποι, που είναι μπλεγμένοι σε τόσο τερατώδη εγκλήματα κατά παιδιών, κατά γυναικών και κατά αθώων ανθρώπων ... πρέπει να γίνει επανάσταση...
Σε τέτοιες περιπτώσεις συνήθως καταλαμβάνουν τη Βαστίλη, κάνουν πραξικοπήματα, και στην πλατεία βγαίνουν εξαγριωμένες, έμπλεες οργής μάζες, που απλώς δεν μπορούν πια να ανεχθούν πάνω από το κεφάλι τους εκείνη τη σαβούρα που κατέλαβε την παγκόσμια εξουσία...
...είναι απολύτως προφανές ότι πίσω από αυτό βρίσκεται το Ισραήλ. Οι ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες καθοδηγούσαν και συντόνιζαν όλη αυτή τη δραστηριότητα...ο Έπσταϊν και το περιβάλλον του δεν έκρυβαν τον άμεσο σιωνιστικό ρατσισμό τους.
Ἀλεξάντερ Ντοῦγκιν
Παρουσιαστής: Λοιπόν, το Υπουργείο Δικαιοσύνης των Ηνωμένων Πολιτειών τελικά δημοσίευσε τις λίστες Έπσταϊν. Πρόκειται για τρία εκατομμύρια αρχεία, τα οποία αυτή τη στιγμή τα ξεδιαλέγουν ενεργά οι δημοσιογράφοι. Κάποια πράγματα φαίνονται φρικτά, άλλα κωμικά, ειδικά όταν αποσπούν από τα συμφραζόμενα μεμονωμένα ονόματα που εμφανίζονται σε αυτό το υλικό. Εκεί βρήκαν και τον Ζιρινόφσκι, και τον Λένιν, και ακόμη και χαρακτήρες από ταινίες και κινούμενα σχέδια.
Εσείς, Αλεξάντρ Γκελίεβιτς, ήδη από πέρσι αναφέρατε ότι είχατε δει το επώνυμό σας σε μία από τις αλληλογραφίες. Αν συνοψίσουμε όλη αυτή την ιστορία: πώς πρέπει να την ερμηνεύουμε, δεδομένου ότι οι ειδήσεις εξαπλώνονται ραγδαία τόσο στα ρωσικά όσο και στα ξένα ΜΜΕ;
Αλεξάντρ Ντούγκιν: Κατά τη γνώμη μου, δεν θα υποβάθμιζα τη σημασία αυτού που συμβαίνει. Τώρα αποκαλύφθηκε ένα παγκόσμιο δίκτυο παιδεραστών, που ασχολούνταν με βασανιστήρια, βίαιες πράξεις και δολοφονίες, μέχρι και κανιβαλισμό και «μαύρες τελετουργίες». Αυτό το δίκτυο περιλάμβανε την ελίτ και των δύο αμερικανικών κομμάτων: από τον Τζορτζ Μπους τον πρεσβύτερο έως τον Μπαράκ Ομπάμα, τους Κλίντον και τον Μπιλ Γκέιτς. Έχει επιβεβαιωθεί η συμμετοχή σε αυτή τη δομή τόσο των ίδιων όσο και πολλών Ευρωπαίων ηγετών. Πολλοί από αυτούς τώρα παραιτούνται, επειδή η ένταξη σε αυτή την ομάδα, η είσοδος στον κύκλο άμεσων επαφών του Έπσταϊν και η επίσκεψη στο νησί του αποτελούν, κατ’ αρχήν, ολική δυσφήμηση για οποιονδήποτε πολιτικό, δημόσιο πρόσωπο, άνθρωπο με επιστημονικές φιλοδοξίες, στοχαστή, φιλόσοφο, οικονομολόγο ή επιχειρηματία. Δηλαδή, στην ουσία, η ένταξη σε αυτό το εγκληματικό δίκτυο, η γνωριμία με τον Έπσταϊν, τη Γκισλέιν Μάξγουελ και άλλους χαρακτήρες του περιβάλλοντός τους, σε οποιαδήποτε ιδιότητα, είναι ολική ομολογία εγκληματικής δραστηριότητας.
Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, είναι εξαιρετικά σοβαρό. Πρώτον, το κυριότερο είναι ότι η σύγχρονη δυτική ελίτ είναι τόσο ανήθικη, ώστε πλέον κανείς στη Δύση δεν έχει ηθικό δικαίωμα όχι μόνο να νουθετεί τη δική του κοινωνία ή να της υπαγορεύει τι να κάνει, αλλά ακόμη περισσότερο απέναντι σε άλλους λαούς αυτά τα εκφυλισμένα υποκείμενα — η παιδεραστική, φιλελεύθερη, παγκοσμιοποιητική κορυφή — απλώς δεν έχουν δικαίωμα να ανοίγουν το στόμα τους. Κατά τη γνώμη μου, το να βρίσκεσαι μαζί τους σε οποιεσδήποτε διαπραγματεύσεις ή να κάθεσαι δίπλα σε ανθρώπους που έχουν «λερωθεί» από τη «λίστα Έπσταϊν» είναι απλώς ανήθικο. Σε ανθρώπους που τιμούν την αξιοπρέπειά τους απαγορεύεται να βρίσκονται στην ίδια κατάσταση με εκείνους που καταπατούν απροκάλυπτα αυτή την αξιοπρέπεια. Είναι ήδη ζήτημα τιμής: οι άνθρωποι της λίστας Έπσταϊν έχουν χάσει πλήρως κάθε αίσθηση ότι είναι «αξιοσέβαστοι» ή ότι μπορούν να συναναστρέφονται με αξιοπρεπείς ανθρώπους. Υπάρχει ένας σκληρός όρος στη ρωσική εγκληματική αργκό — «να είσαι πεπερασμένος». Οι άνθρωποι που συμμετείχαν σε βίες πράξεις κατά παιδιών έχουν απαξιωθεί ολοκληρωτικά σε όλες τις πλευρές. Και αυτό είναι το πρώτο κολοσσιαίο συμπέρασμα. Τώρα αυτό το σκάνδαλο προσπαθούν λίγο να το καταπνίξουν, αλλά θα έχει πραγματικά τεκτονικές συνέπειες.
Παρουσιαστής: Επιτρέψτε μια επιπλέον ερώτηση: είναι δυνατόν αυτό να περάσει έτσι, ατιμώρητο, για τους δυτικούς πολιτικούς και αξιωματούχους που βρέθηκαν δεμένοι σε αυτή την ιστορία; Ή όλα θα περιοριστούν μόνο σε ηχηρές παραιτήσεις, που παρακολουθούμε ήδη τώρα — όπως, ας πούμε, την αποχώρηση του Πίτερ Μάντελσον στη Βρετανία ή του Μίροσλαβ Λάιτσακ στη Σλοβακία;
Αλεξάντρ Ντούγκιν: Εδώ δεν μπορώ να πω με βεβαιότητα, αλλά το θέμα είναι: ποιος θα τους δικάσει; Για να δικαστούν αυτοί οι άνθρωποι, που είναι μπλεγμένοι σε τόσο τερατώδη εγκλήματα κατά παιδιών, κατά γυναικών και κατά αθώων ανθρώπων — συμπεριλαμβανομένων απειλών να θάψουν στα χωράφια του Τραμπ εκείνα τα ανήλικα κορίτσια που προσπάθησαν να διαμαρτυρηθούν για όσα τους έκαναν — πρέπει να γίνει επανάσταση. Πρέπει να εμφανιστούν άνθρωποι πραγματικά ελεύθεροι από οποιεσδήποτε επαφές με αυτό το περιβάλλον. Κι εδώ αποδεικνύεται ότι και ο Μασκ, και ο Μπάνον — για να μη μιλήσω για τον ίδιο τον Τραμπ — ο Τραμπ είναι ολοκληρωτικά λερωμένος από αυτόν τον στενό κύκλο του Έπσταϊν, συμπεριλαμβανομένης της πρώτης κυρίας. Ποιος, λοιπόν, μπορεί στην πραγματικότητα να τους δικάσει; Να τους δικάσεις σημαίνει να δικάσεις όλη τη σύγχρονη Δύση, να δικάσεις τη δυτική ελίτ και εκείνους που αυτή τη στιγμή κυβερνούν τον κόσμο.
Και στα δύο, τόσο στο Δημοκρατικό όσο και στο Ρεπουμπλικανικό κόμμα, βρέθηκαν δύο προβεβλημένοι πολιτικοί, που επέμειναν στη δημοσίευση αυτών των αρχείων. Αυτό δεν συνέβη καθόλου χάρη σε μια ευνοϊκή στάση του Τραμπ, ο οποίος ο ίδιος ήταν άμεσος συμμετέχων σε παιδεραστικές εκδηλώσεις στο νησί του Έπσταϊν. Πρόκειται για το ότι ο Ρεπουμπλικανός Τόμας Μάσσι και ο Δημοκρατικός Ρο Χάννα, που σίγουρα δεν είχαν καμία σχέση με αυτό, κατάφεραν να επιβάλουν αυτή την απόφαση μέσα από λυσσαλέα αντίσταση των ελίτ. Ο Τραμπ για ένα διάστημα ισχυριζόταν ότι αυτά τα έγγραφα δεν υπάρχουν και ότι όλα είναι επινοήσεις, αλλά τώρα αποδείχθηκε: δεν είναι επινοήσεις, αλλά μια πραγματική καταδίκη των δυτικών ελίτ. Πώς να τους δικάσεις, όταν αυτοί είναι η ίδια η εξουσία στη Δύση;
Σε τέτοιες περιπτώσεις συνήθως καταλαμβάνουν τη Βαστίλη, κάνουν πραξικοπήματα, και στην πλατεία βγαίνουν εξαγριωμένες, έμπλεες οργής μάζες, που απλώς δεν μπορούν πια να ανεχθούν πάνω από το κεφάλι τους εκείνη τη σαβούρα που κατέλαβε την παγκόσμια εξουσία. Προς το παρόν αυτό δεν φαίνεται, και δεν είναι γνωστό τι θα γίνει παρακάτω, αλλά, σε κάθε περίπτωση, πρόκειται για ένα ισχυρό θεμέλιο για μια ολική αντι-ελιτίστικη επανάσταση στις ΗΠΑ και σε άλλες χώρες. Δεν γνωρίζω στην ιστορία άλλο προηγούμενο όπου κάτι τέτοιο θα περνούσε έτσι. Τώρα κάποιοι το βάζουν στα πόδια, κάποιοι κρύβονται, κάποιοι προσπαθούν να θάψουν το σκάνδαλο και να υποβαθμίσουν τη σημασία της δημοσίευσης των αρχείων, αλλά όσο περισσότερο ο κόσμος τα διαβάζει, τόσο περισσότερο φρίττει. Στα αρχεία υπάρχει πληροφορία όχι απλώς για βία κατά παιδιών, αλλά για εμπορία ανθρώπων στο ανώτατο επίπεδο.
Αυτή είναι η πρώτη παρατήρηση. Η δεύτερη είναι ότι δημιουργείται η εντύπωση πως πολλοί δεν πήγαιναν στο νησί του Έπσταϊν για να ικανοποιήσουν τις διαστροφές τους. Πήγαιναν εκεί σαν σε ένα είδος «τμήματος προσωπικού» της παγκόσμιας κυβέρνησης, για να συμμετάσχουν σε μια εγκληματική πράξη, η οποία καταγράφεται σε φιλμ και γίνεται αντικείμενο εκβιασμού. Χωρίς αυτό τον φάκελλο, που συνδέεται με το νησί του Έπσταϊν, απλώς δεν μπαίνεις στην ελίτ. Πρόκειται για μια καλά οργανωμένη, συστημική δυσφήμηση των δυτικών πολιτικών, η οποία αποτελεί αναγκαίο «εισιτήριο» για την εξουσία — πράγμα από μόνο του τερατώδες. Κάποτε κατηγορούσαν γι’ αυτά την KGB ή τα φιλοσοβιετικά καθεστώτα της Ανατολικής Ευρώπης, αλλά αποδεικνύεται ότι στη Δύση αυτό είναι ανεπτυγμένο σε ακόμη πιο γκροτέσκες μορφές. Σε εμάς αυτό το ζήτημα παραμένει ανοικτό· δεν θέλω να μπω σε λεπτομέρειες, αλλά εκεί αυτό είναι ήδη ένα καταγεγραμμένο γεγονός: θέλεις να μπεις στην ελίτ — διέπραξε ένα τερατώδες έγκλημα υπό καταγραφή, και τότε, όντας πλήρως δυσφημισμένος, θα μπορείς να μπεις στην εξουσία και να εκτελείς εντολές κάποιου κέντρου.
Τώρα το τρίτο ερώτημα: και τι κέντρο είναι αυτό; Είναι ενδιαφέρον ότι στα αρχεία του Έπσταϊν ένα σημαντικό μέρος των εγγράφων δεν είναι αφιερωμένο στους βιασμούς, αλλά στη διακυβέρνηση του κόσμου. Σε αλληλογραφίες με υψηλόβαθμους πολιτικούς συζητούνται μετατοπίσεις εξουσίας και πραξικοπήματα στη Ρωσία και στην Ουκρανία. Στην Ουκρανία το σχέδιο πέτυχε, και ο Έπσταϊν χαίρεται γι’ αυτό. Στη Ρωσία, το 2012, αυτός ο κύκλος είχε την ιδέα να απομακρύνει τον νόμιμο πρόεδρο Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν, βάζοντας στη θέση του εκπροσώπους της αντιπολίτευσης — εκεί αναφέρονται ο Ιλιά Πονομαριόφ και ο Αλεξέι Ναβάλνι. ( Πελασγ. Ἔχουμε δημοσιεύσει ἀρκετά θέματα σχετικά μέ τόν ἐπιλεγμένο Ναβάλνι στό παρελθόν ΕΔΩ ἀλλά διαβᾶστε κυρίως αὐτό ) Επιπλέον, στην αλληλογραφία του Έπσταϊν και του Μπάνον αναφέρεται και το όνομά μου στο πλαίσιο της ύπαρξης στη Ρωσία συντηρητικών παραδοσιοκρατικών κύκλων που τάσσονται υπέρ ενός πολυπολικού κόσμου και αρνούνται στη Δύση την ηγεμονία.
Με αυτή την ιδιότητα αναφέρονται εκεί πολλοί. Δεν είχαν όλοι όσοι αναφέρονται στα αρχεία σχέση με εγκλήματα: ο πρόεδρός μας, ο Βλαντίμιρ Πούτιν, για παράδειγμα, εμφανίζεται εκεί ως στόχος για εξόντωση, πίεση και ανατροπή. Περιγράφονται και φίλοι και εχθροί. Τίθεται το ερώτημα: τι είναι αυτή η αρχή; Αυτοί οι κύκλοι όχι μόνο προμηθεύουν «ζωντανό εμπόρευμα» και συγκεντρώνουν εκβιαστικό υλικό, αλλά εργάζονται για κάποιον ακόμη, έχοντας δικό τους σχέδιο για την αναδιάταξη του κόσμου, τη στήριξη ορισμένων καθεστώτων και τη δυσφήμηση άλλων.
Και εδώ αποκαλύπτεται ένα ακόμη τρομερό πράγμα, που προκάλεσε κολοσσιαίο σκάνδαλο στις ΗΠΑ: είναι απολύτως προφανές ότι πίσω από αυτό βρίσκεται το Ισραήλ. Οι ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες καθοδηγούσαν και συντόνιζαν όλη αυτή τη δραστηριότητα. Ο πατέρας της Γκισλέιν Μάξγουελ ήταν επίσημα αξιωματικός των μυστικών υπηρεσιών της Μοσάντ στις ΗΠΑ. Τώρα προκύπτει μια σαφής εικόνα: το Ισραήλ, μέσω ενός τέτοιου πράκτορα, έλεγχε την αμερικανική και, ενδεχομένως, την παγκόσμια πολιτική. Αυτό αλλάζει απολύτως όλες τις αντιλήψεις και τους συσχετισμούς. Η Αμερική θεωρούσε τον εαυτό της κυρίαρχο, και το Ισραήλ — απλώς σύμμαχο στη Μέση Ανατολή, αλλά ξαφνικά αποδεικνύεται ότι είναι το αντίστροφο: ακριβώς το Ισραήλ καθοδηγούσε την αμερικανική πολιτική, συντονίζοντας τη διαδικασία εκβιασμού. Και μάλιστα ο Έπσταϊν και το περιβάλλον του δεν έκρυβαν τον άμεσο σιωνιστικό ρατσισμό τους. Στα αρχεία συζητούν: «θα είναι στο πάρτι μόνο οι δικοί μας, ή και αυτοί οι καταραμένοι γκόιμ;» Και ο Έπσταϊν απαντά: «ναι, δυστυχώς θα είναι και γκόιμ». Αυτό είναι απροκάλυπτη συνενοχή σε ένα σιωνιστικό σχέδιο ελέγχου της Δύσης. Παλαιότερα γι’ αυτά μιλούσαν μόνο περιθωριακοί υποστηρικτές θεωριών συνωμοσίας, τους οποίους κανείς δεν πίστευε, θεωρώντας ότι μια τόσο μεγάλη χώρα δεν μπορεί να είναι εργαλείο στα χέρια ενός μικρού κράτους. Και τώρα η Αμερική, φρίττοντας, είδε ότι μπορεί κάλλιστα να είναι.
Ποιες άλλες υποψίες επιβεβαιώνονται και τι άλλο θα βρεθεί σε αυτά τα αρχεία, δεδομένου ότι έχει δημοσιευθεί μόνο το μισό; Και, τέλος, είναι εξαιρετικά σημαντικό να σημειωθεί ότι στον ιστότοπο του Υπουργείου Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, υπό την ηγεσία της Πάμελα Μπόντι, για μερικές ώρες εμφανίστηκαν αρχεία που συνδέονται με τον ίδιο τον Τραμπ. Τα έγγραφα επιβεβαίωναν τη συνενοχή του σε πράξεις παιδεραστίας. Εκεί επίσης εμφανίζεται ιστορία για τη Μελάνια Τραμπ, για τον δήμαρχο της Νέας Υόρκης, για πολλούς εκπροσώπους ευρωπαϊκών ελίτ, για τη βασιλική οικογένεια (συμπεριλαμβανομένου του πρίγκιπα Άντριου) και για ανθρώπους από το στενό περιβάλλον του Μακρόν. Όλοι αυτοί βρέθηκαν σε αυτή τη λίστα, και, παρεμπιπτόντως, και ο Έλον Μασκ βρέθηκε εκεί.
Παρουσιαστής: Θα διευκρινίσω ορισμένες λεπτομέρειες. Πρώτα απ’ όλα, υπενθυμίζω: ο Ιλιά Πονομαριόφ και ο εκλιπών Αλεξέι Ναβάλνι έχουν ενταχθεί στον κατάλογο τρομοκρατών και εξτρεμιστών.
Ενώ συζητάμε αυτό το θέμα, τα γεγονότα εξελίσσονται ραγδαία. Ο Τραμπ μόλις δημοσίευσε στο TruthSocial ξεχωριστή ανάρτηση, όπου δήλωσε κατηγορηματικά πως: ποτέ δεν βρέθηκε στο νησί του Έπσταϊν και ούτε καν πλησίασε. Αυτό ήταν η αντίδρασή του σε ένα αστείο του Τρέβορ Νόα στην τελετή των Γκράμι. Προκύπτει το ερώτημα: έχει νόημα τώρα να κουνάμε γροθιές, όταν η δημοσίευση — έστω κι αν κράτησε μόνο μία ώρα — έχει ήδη διαδοθεί; Γιατί, όπως είναι γνωστό, το ίντερνετ θυμάται τα πάντα.
Αλεξάντρ Ντούγκιν: Ο Τραμπ γενικά, πώς να το πω, είτε είναι πραγματικά εκτός εαυτού, είτε απλώς δεν έχει καμία ευθύνη για τα λόγια του. Μόνο μέσα σε αυτόν τον χρόνο της δεύτερης προεδρικής του θητείας έχει αλλάξει τις δηλώσεις του τόσες φορές: πρώτα υποσχέθηκε στους ψηφοφόρους ότι τα αρχεία του Έπσταϊν θα δημοσιευθούν, μετά ορκιζόταν ότι δεν υπάρχουν καθόλου, και τώρα, όταν τον ανάγκασαν να τα δώσουν στη δημοσιότητα, δηλώνει ότι υπάρχουν αλλά ότι ο ίδιος δεν έχει καμία σχέση. Μπορεί κανείς να ακούει σοβαρά και να παίρνει στα σοβαρά ένα τέτοιο πρόσωπο; Προσέξτε: αυτός ο ηλικιωμένος άνθρωπος, μπλεγμένος σε τέτοια πράγματα, λέει συνεχώς ψέματα και προβαίνει σε πράξεις απρόκλητης επιθετικότητας εναντίον σύγχρονων κρατών. Μπορεί κανείς με μια τέτοια φιγούρα να συμφωνήσει σε κάτι σοβαρό, μπορεί κανείς να τον εμπιστευτεί; Τα λόγια του έχουν χάσει πλήρως κάθε αξία. Είναι μέρος αυτού του δικτύου, και είναι απολύτως φυσικό ότι θα δικαιολογείται, αρνούμενος το προφανές. Ωστόσο τα έγγραφα έχουν σωθεί, δημοσιεύθηκαν στον ιστότοπο του Υπουργείου Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, και μπορεί να τα μελετήσει ο καθένας.
Αναμφίβολα, πρόκειται για ένα μεγαλειώδες σκάνδαλο, που γέννησε τη λογική ιδέα: εφόσον τώρα γνωρίζουμε αξιόπιστα ότι την Αμερική τη διοικούν η Μοσάντ, το Ισραήλ και επιθετικοί δεξιοί σιωνιστές, τότε η δημοσίευση του εκβιαστικού υλικού ακριβώς τώρα έχει τους λόγους της. Στα δυτικά δίκτυα συζητούν ότι ο Τραμπ δήθεν προσπαθεί να αντισταθεί στον πόλεμο με το Ιράν, τον οποίο επιβάλλουν αυτοί οι κύκλοι. Δεν θέλω να εκφέρω οριστική κρίση· εδώ πρέπει να κατανοήσουμε την εσωτερική φύση της δυτικής κοινωνίας, αλλά δημιουργείται η εντύπωση ότι η στιγμιαία εμφάνιση του υλικού είναι εργαλείο των γεωπολιτικών δυνάμεων που βρίσκονταν πίσω από τον Έπσταϊν. Ο στόχος είναι απλός: μέσω εκβιασμού να σπρώξουν τον Τραμπ στην έναρξη πολέμου με το Ιράν ή σε κλιμάκωση των σχέσεων με τη Ρωσία. Αποδεικνύεται ότι η αμερικανική ελίτ βρίσκεται πλήρως υπό τον έλεγχο αυτού του κέντρου, και οι δημόσιες δηλώσεις τους είναι απλώς κάλυψη για αόρατες διαδικασίες, που διοικούνται από ένα μικρό κράτος στη Μέση Ανατολή.
Αυτή η εικόνα αλλάζει ριζικά την αντίληψή μας για το τι είναι η Δύση. Βλέπουμε τη συνολική ηθική της πτώση και την αποκάλυψη της πραγματικά σατανικής φύσης του δυτικού πολιτισμού. Ο πρόεδρός μας έχει επανειλημμένα επισημάνει ότι η Δύση έχει γίνει σατανική, και τώρα έχουμε πραγματικές επιβεβαιώσεις: «μαύρες τελετουργίες», σατανιστικά τελετουργικά, παγκόσμια παιδεραστία και μία απόλυτα εγκληματική ουσία των ελίτ. Οι πιο φοβερές υποψίες και οι πιο σκληρές εκφράσεις εκείνων που έβλεπαν στη Δύση «το μυστήριο της ανομίας» έγιναν καθολικό γεγονός. Πώς να έχεις σχέσεις με τέτοιους ανθρώπους; Δεν πρέπει πια να εκπλησσόμαστε από τα ψέματά τους, την παραβίαση συμφωνιών και τη στήριξη τρομοκρατικών καθεστώτων στην Ουκρανία ή στη Μέση Ανατολή. Είναι έτοιμοι να κάνουν αλλαγές καθεστώτων οπουδήποτε, χρησιμοποιώντας εργαλεία πίεσης ακόμη και σε όσους δεν το θέλουν.
Ξυπνήσαμε σε έναν άλλο κόσμο. Όταν άρχισαν να δημοσιεύονται αυτά τα αρχεία, τα δικά μας ΜΜΕ έμειναν για μια στιγμή άναυδα από το σοκ. Όλες οι πιο σκληρές μας περιγραφές της Δύσης αποδείχθηκαν υπερβολικά «σεμνές». Εμείς θεωρούσαμε ότι είναι απλώς άνθρωποι με τις απόψεις τους, αλλά η αλληλογραφία του Έπσταϊν δείχνει κάτι άλλο: προώθηση της τρανς ιδεολογίας, νομιμοποίηση του ΛΟΑΤΚΙ (κινήματος που απαγορεύεται στη Ρωσική Ομοσπονδία) και άμεση σύνδεση με σατανικές ομάδες. Είναι σημαντικό να τονιστεί: αυτό δεν έχει καμία σχέση με τον παραδοσιακό θρησκευτικό ιουδαϊσμό, όπου υπάρχει πίστη στον Θεό. Αυτό που είδαμε είναι ένα δαιμονικό σύστημα παγκόσμιας κυβέρνησης. Είναι ζωντανή ενσάρκωση των προφητειών της ορθόδοξης κουλτούρας για τη βασιλεία του Αντιχρίστου. Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς κάτι πιο παραστατικό από αυτά τα αρχεία, που επιβεβαιώνει τη σκέψη ότι ζούμε στην εποχή του Αντιχρίστου, και ότι ο δυτικός πολιτισμός είναι ο πολιτισμός του.
Ο Έπσταϊν λειτουργούσε ως ένα είδος «προσωπάρχη» για μια παγκόσμια κυβέρνηση. Οι υποψήφιοι για την παγκόσμια εξουσία περνούσαν από ορισμένες τελετουργίες που περιλάμβαναν και εγκλήματα εκεί, συμπεριλαμβανομένης της κακοποίησης ανηλίκων, της δολοφονίας και του κανιβαλισμού, όλα καταγεγραμμένα σε φιλμ για μελλοντικό έλεγχο και εκβιασμό.
Ο δυτικός κόσμος έχει καταρρεύσει. Κανένας δυτικός πολιτικός ηγέτης, είτε στις Ηνωμένες Πολιτείες είτε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν διατηρεί πλέον οποιοδήποτε ηθικό κύρος. Πρόκειται για μια δημόσια αποκάλυψη: σχεδόν ολόκληρη η Παγκόσμια Δύση εμφανίζεται ως μια παιδοφιλική σατανιστική οργάνωση. Είναι το τέλος κάθε αξίωσης ηγεσίας. Οι Παιδόφιλοι Πρόεδροι και τα Αρχεία Έπσταϊν
Παρουσιαστής: Υπενθυμίζουμε ότι ο σατανισμός έχει αναγνωριστεί επίσημα στη Ρωσία ως τρομοκρατικό και εξτρεμιστικό κίνημα και έχει απαγορευτεί. Και ξέρετε, με όλα αυτά, δεν μένει πια χώρος για έκπληξη. Όταν πρώην συνεργάτες του Ζελένσκι και δυτικοί ηγέτες αρχίζουν σοβαρά να αναφέρουν τελετουργικά, κούκλες βουντού και μαύρη μαγεία, υπάρχει η αίσθηση ότι όλες οι μάσκες έπεσαν μέσα σε μια νύχτα. Εδώ συμφωνώ απολύτως μαζί σας.
Ήδη αρχίσαμε να χτίζουμε γέφυρα προς το ιρανικό θέμα μέσα από το πρίσμα των αρχείων Έπσταϊν. Πώς νομίζετε: είναι ικανή αυτή η δημοσίευση και το τεράστιο σκάνδαλο που δημιουργήθηκε γύρω της να τραβήξει προς τα πίσω ή ακόμη και να αναβάλει την έναρξη ενός πιθανού πολέμου των Ηνωμένων Πολιτειών εναντίον του Ιράν;
Αλεξάντρ Ντούγκιν: Νομίζω ότι, με βάση τη γενική ισορροπία διαθέσεων στη δυτική κοινωνία και στις ΗΠΑ, αυτό μάλλον θα εντείνει τη στρατιωτική επιθετικότητα εναντίον του Ιράν. Για να αποσπαστεί τώρα η προσοχή από τις αναπόφευκτες συνέπειες της δημοσίευσης των αρχείων Έπσταϊν, πρέπει να συμβεί κάτι πραγματικά μεγαλειώδες: είτε ένας μεγάλος πόλεμος είτε — δεν το αποκλείω καν — μια πυρηνική σύγκρουση. Η δυσφήμηση των δυτικών ελίτ είναι τόσο βαθιά, και η ανάλυση αυτών των τριών εκατομμυρίων αρχείων είναι τόσο μοιραία καταδικαστική για το κατεστημένο, ώστε για να καλυφθεί αυτό το γεγονός χρειάζεται κάτι όχι λιγότερο βαρύ.
Μου φαίνεται ότι ένας συνηθισμένος πόλεμος με το Ιράν ούτε καν θα καλύψει την κλίμακα του σκανδάλου, εκτός αν από την αρχή χρησιμοποιηθεί πυρηνικό όπλο. Ο κόσμος στέκεται στο κατώφλι μιας πραγματικής καταστροφής. Η ύπαρξη στη Δύση μιας ελίτ που τώρα αποκαλύφθηκε ως πραγματικά σατανική — χωρίς εισαγωγικά και μεταφορές — κάνει την κατάστασή μας εντελώς διαφορετική από ό,τι φαινόταν πρόσφατα. Νομίζαμε ότι με κάποιους μπορείς να συμφωνήσεις, άλλους να πείσεις, τρίτους να τους δείξεις δύναμη ή να τους φέρεις επιχειρήματα. Αλλά αυτό που αποκαλύφθηκε τώρα αποδεικνύει ότι αυτό δεν λειτουργεί. Χρειάζονται εντελώς άλλες μέθοδοι όταν να έχεις να κάνεις με έναν σατανικό πολιτισμό.
Θεωρητικά σε αυτόν τον πολιτισμό πρέπει να κηρυχθεί πόλεμος από όλες τις δυνάμεις που δεν είναι μέρος του. Όλες οι δυνάμεις που δεν βρίσκονται υπό τον απόλυτο έλεγχο αυτού του παγκόσμιου «νησιού του Έπσταϊν» και του παιδεραστικού δικτύου των φιλελεύθερων ελίτ, πρέπει να εξεγερθούν. Εναντίον αυτού φωνάζει ήδη το ίδιο το θρησκευτικό καθήκον: ακόμη και για ιουδαϊκούς κύκλους που βλέπουν πού οδηγούν την ανθρωπότητα εκείνοι που κρύβονται πίσω από το όνομά τους. Νομίζω ότι είναι το κοινό μας καθήκον, και σε αυτό βρίσκεται το πιο σοβαρό συμπέρασμα. Λοιπόν, και σε ό,τι αφορά το Ιράν...
Παρουσιαστής: Μόνο να διευκρινίσω αμέσως και να υπενθυμίσω στους ακροατές: το διεθνές σατανιστικό κίνημα έχει αναγνωριστεί στη Ρωσία ως εξτρεμιστικό και έχει απαγορευτεί.
Κύριε Αλεξάντρ Γκελίεβιτς, μιλάτε για αναπόφευκτο μεγάλο πολέμο ή καταστροφή, αλλά ταυτόχρονα το Axios αναφέρει σήματα που οι ΗΠΑ στέλνουν στο Ιράν σχετικά με πιθανή συμφωνία. Αν, όπως λέτε, ακόμη και ένας τέτοιος πόλεμος μπορεί να μη «σκεπάσει» σε επίδραση την ιστορία με τα αρχεία Έπσταϊν, τότε μια οποιαδήποτε συμφωνία ακόμη περισσότερο δεν θα μπορούσε να εξουδετερώσει αυτό το σκάνδαλο. Ή κάνω λάθος στις εκτιμήσεις μου;
Αλεξάντρ Ντούγκιν: Μια συμφωνία απλώς κανείς δεν θα την προσέξει, πόσο μάλλον όταν δεν μπορείς να πιστέψεις την Αμερική. Αυτοί κάλεσαν τη ΧΑΜΑΣ σε συμφωνία και ακριβώς την ίδια στιγμή εξόντωσαν όλη την πολιτική της ηγεσία. Τη Δύση δεν μπορείς να την πιστέψεις ούτε για ένα δευτερόλεπτο. Η συμφωνία δεν θα αποσπάσει την προσοχή από τίποτα, άρα δεν θα υπάρξει. Ή, στην καλύτερη περίπτωση, θα αποδειχθεί ένα πονηρό σχέδιο για να εξοντώσουν την ιρανική ελίτ. Αλλά για την εξόντωση της ελίτ θέλω να προσέξετε πόσο ζοφερή κλίμακα παίρνει όλο αυτό τώρα. Σήμερα βλέπουμε εντελώς απροκάλυπτες επιχειρήσεις των ΗΠΑ, της Δύσης γενικά και των συμμάχων τους (ή τώρα πια το ερώτημα είναι ποιος είναι σύμμαχος ποιου: εννοώ το Ισραήλ, ίσως τελικά η Δύση είναι σύμμαχος του Ισραήλ και όχι το αντίστροφο). Τέλος πάντων, ποιες μέθοδοι της Δύσης αποκαλύπτονται όλο και περισσότερο, όλο και συχνότερα: κάθε μέρα τις χρησιμοποιούν εναντίον εκείνων των χωρών και πολιτικών συστημάτων που δεν αποδέχονται τη θέλησή τους και δεν συμφωνούν να συνθηκολογήσουν.
Προσέξτε, όλα ξεκίνησαν με την εξόντωση από το Ισραήλ της πολιτικής ηγεσίας της ΧΑΜΑΣ. Εκεί ακόμη θα μπορούσε κανείς να πει ότι η ΧΑΜΑΣ επιτέθηκε στο Ισραήλ και υπάρχει κάποια επίφαση ισορροπίας ή συμμετρίας. Δεν μπορείς να πεις ότι αυτό είναι δικαιοσύνη, αλλά, εν πάση περιπτώσει, εντάξει: η στρατιωτική ηγεσία της ΧΑΜΑΣ εξοντώθηκε, ανεξάρτητα από το πού βρισκόταν. Μετά γίνεται εξόντωση της ηγεσίας της Χεζμπολάχ, η οποία επίσημα δεν είχε μπει σε πόλεμο με το Ισραήλ στον Λίβανο, παρά τις δηλώσεις στήριξης στη ΧΑΜΑΣ. Τώρα η πολιτική ηγεσία μιας ακόμη χώρας εξοντώνεται στοχευμένα. Μετά, κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης Ισραήλ, ΗΠΑ και Ιράν, με ισραηλινούς πυραύλους και άλλες τεχνολογίες εξοντώνονται οι ανώτατοι ηγέτες του στρατιωτικο-πολιτικού σκέλους του Ιράν, συμπεριλαμβανομένων επιστημόνων που εργάζονταν και σε πυρηνικά προγράμματα. Δηλαδή ξανά βλέπουμε στοχευμένη εξόντωση ηγετών πολιτικών καθεστώτων που δεν χωρούν στο πρόγραμμα του Ισραήλ και των ΗΠΑ.
Ύστερα συμβαίνει η σύλληψη του νόμιμου προέδρου της Βενεζουέλας μέσα σε λίγες ώρες. Έπειτα βλέπουμε επιθέσεις drones, ουκρανικών drones, στην κατοικία του προέδρου της Ρωσίας. Και γενικά τώρα το ταμπού, ο άγραφος περιορισμός να μην εξοντώνεις πολιτικούς και στρατιωτικούς ηγέτες άλλης χώρας, με την οποία — πόσο μάλλον — δεν έχεις άμεσο και δηλωμένο πόλεμο, γίνεται γενική πρακτική. Και σε αυτό μπορεί να προστεθεί η πρόσφατη απόπειρα στρατιωτικού πραξικοπήματος στην Κίνα. Γι’ αυτό μιλάμε λίγο, αλλά σχεδόν όλη η στρατιωτική ηγεσία εκεί απομακρύνθηκε όχι τυχαία, συμπεριλαμβανομένου του επικεφαλής όλης της κινεζικής πολεμικής μηχανής, του Τζανγκ Γιουσιά — ενός ανθρώπου πολύ κοντινού στον Σι Τζινπίνγκ. Όλοι οι υπόλοιποι, πρακτικά όλη η στρατιωτική ηγεσία, απομακρύνθηκαν σε μία μέρα, επειδή, σύμφωνα με τα ίδια τα κινεζικά ΜΜΕ (που καλύπτουν πολύ φειδωλά την κατάσταση), συμμετείχαν σε συνωμοσία εναντίον της πολιτικής ηγεσίας της ΛΔΚ υπέρ των ΗΠΑ. Και μέσα στην ίδια την Κίνα η Δύση προσπαθεί να πραγματοποιήσει επιχείρηση αλλαγής καθεστώτος. Μόλις πριν λίγο καιρό μαίνονταν, με στήριξη των ΗΠΑ και του Ισραήλ, διαμαρτυρίες στο ίδιο το Ιράν, που δεν έφεραν το επιθυμητό αποτέλεσμα: δεν έγινε ανατροπή του πολιτικού καθεστώτος του Βελαγιάτ-ε Φακίχ, που είναι το πολιτικό και θρησκευτικό σύστημα του Ιράν. Λοιπόν, τότε θα γίνουν τα επόμενα βήματα.
Έτσι λοιπόν: επιχειρήσεις αλλαγής καθεστώτος, φυσική εξόντωση πολιτικών ηγετών εκείνων των κρατών και συστημάτων που δεν θέλουν να αποδεχθούν αυτόν τον άγριο, απαγορευμένο στη Ρωσία σατανικό πολιτισμό της φιλελεύθερης Δύσης — πρέπει να ετοιμαζόμαστε ακριβώς γι’ αυτό. Φυσικά, αν τώρα ο εχθρός καταφέρει να εξοντώσει τις βασικές φιγούρες που είναι καθοριστικές για αυτά τα κράτη (ιδίως κράτη-πολιτισμούς που έχουν μέσα τους το θάρρος, την αξιοπρέπεια και τη δύναμη μιας τέτοιας πνευματικής κλήσης να αντισταθούν σε αυτό με το οποίο έχουμε να κάνουμε στη Δύση), θα το εκμεταλλευτούν. Αν αυτή η δυνατότητα υπάρχει, και αυτή η δυνατότητα εξαρτάται μόνο από αυτούς, τότε τίποτα δεν θα τους συγκρατήσει: κανένα επιχείρημα ότι αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ολικό πόλεμο ή στη χρήση πυρηνικών όπλων.
Όλα αυτά τα επιχειρήματα δεν λειτουργούν πια. Αυτό ακριβώς συνιστά τον τρόμο της κατάστασής μας. Και αυτό που βλέπουμε — πώς οι ΗΠΑ πραγματοποιούν επιχειρήσεις αλλαγής καθεστώτος και προσπαθούν να εξοντώσουν τους πολιτικούς τους αντιπάλους, ανεξάρτητα από το αξίωμα, ακόμη και προέδρους ή αρχηγούς κρατών, και κάποιες φορές, δυστυχώς, τους πετυχαίνει — όλα αυτά βάζουν όλες τις κοινωνίες (Ιράν, Κίνα και Ρωσία, που είναι το πιο σημαντικό) σε εντελώς νέες συνθήκες. Δηλαδή, αν η Δύση είναι εκτός ελέγχου, αν έχει επιστρατεύσει εναντίον μας όλες τις μεθόδους και ήδη δεν αποτρέπει καθόλου τα χτυπήματα των δικών της δορυφόρων στον πρόεδρό μας, τότε η ενεργοποίηση επιχείρησης αλλαγής καθεστώτος μέσα στην ίδια τη Ρωσία είναι κάτι που πρέπει να φοβόμαστε και να περιμένουμε στο αμέσως προσεχές διάστημα.
Υπενθυμίζω πάλι την αλληλογραφία του Έπσταϊν με τον απαγορευμένο στη Ρωσία εξτρεμιστή Ιλιά Πονομαριόφ: συζητούσαν επιχείρηση αλλαγής καθεστώτος ήδη από το 2012. Και τώρα η Ρωσία, που βρίσκεται στην πρωτοπορία του αγώνα εναντίον του σατανιστικού πολιτισμού της Δύσης, φυσικά αποτελεί γι’ αυτούς τεράστιο κίνδυνο. Στην ουσία, στον πρόεδρό μας, στον λαό μας, στον στρατό μας και στην κοινωνία μας στηρίζεται όλος ο άξονας αντίστασης στον πολιτισμό του Αντιχρίστου. Φυσικά, μπορεί να πουν ότι υπάρχει και η Κίνα, αλλά η Κίνα προσπαθούσε με κάθε τρόπο να τραβήξει πίσω αυτή την άμεση σύγκρουση. Ούτε καν μας στήριξε ιδιαίτερα ενεργά στην αρχή του πολέμου στην Ουκρανία. Εμείς αντέξαμε ουσιαστικά μόνοι μας στο πρώτο στάδιο αυτό το πλήγμα. Αλλά ποια ήταν η ανταμοιβή για αυτή την ουδετερότητα της Κίνας; Η απόπειρα να ρίξουν τον Σι Τζινπίνγκ και να φέρουν στην εξουσία ακόμη πιο φιλοδυτικούς πολιτικούς. Δηλαδή κανείς δεν είναι ελεύθερος και προστατευμένος από τη Δύση, που μπήκε σε μια κρίσιμη εποχή της ιστορικής της κατάστασης.
Πρόκειται για έναν απολύτως παράφρονα, καθαρά δαιμονικό πολιτισμό, χωρίς κανέναν ηθικό περιορισμό, που πέρασε μέσα από αυτές τις απάνθρωπες δοκιμασίες για να μπει στην ελίτ. Φανταστείτε ποιος είναι ο Τραμπ, τι έχει στο κεφάλι του αυτός ο άνθρωπος. Μπορούν άραγε να υπάρξουν ηθικά, πολιτικά ή νομικά επιχειρήματα που να τον συγκρατήσουν; Ο ίδιος πρόσφατα δήλωσε ότι διεθνές δίκαιο δεν υπάρχει. Ηθικό είναι ό,τι εγώ θεωρώ ηθικό. Αν αυτό το λέει ένας παιδεραστής (ας σκεφτούμε και ας συνδυάσουμε την πληροφορία για τα παιδεραστικά του «πειράματα» ως εν ενεργεία προέδρου των ΗΠΑ, που για λίγο εμφανίστηκε στον ιστότοπο του Υπουργείου Δικαιοσύνης, με τη δήλωσή του περί ηθικής), τότε γι’ αυτόν η παιδεραστία είναι ηθική. Άρα αυτό έγινε νόμος για όλη τη Δύση. Καταλαβαίνετε σε τι βαθιά άρρωστο, διεστραμμένο κόσμο βρεθήκαμε σιγά-σιγά και ανεπαίσθητα. Κι εμείς θέλαμε να τον ακολουθήσουμε ακόμη πριν τριάντα χρόνια. Και τι τριάντα — πριν πέντε-έξι χρόνια, πριν την έναρξη της Ειδικής Στρατιωτικής Επιχείρησης. Μοιραζόμασταν τις λεγόμενες αξίες του, θέλαμε να τηρήσουμε την κυριαρχία, να διατηρήσουμε τις ιδιαιτερότητες του εθνικού πολιτισμού, αλλά γενικά απέναντι στη Δύση δεν είχαμε τίποτα. Στη δεκαετία του ’90 απλώς ορμούσαμε προς τα εκεί, και οι ελίτ μας πήγαν να ενσωματωθούν σε αυτούς τους παγκόσμιους κύκλους.
Παρεμπιπτόντως, για το «ρωσικό ίχνος» στα αρχεία του Έπσταϊν λέγονται λίγα: εμφανίζονται δευτερεύοντα πρόσωπα, κάποιες γυναίκες ελευθέρων ηθών. Αυτά είναι ψιλά, αλλά δεν ξέρουμε τα πάντα. Μπορεί να αναδυθούν και πιο σοβαρές φιγούρες από το φιλελεύθερο στρατόπεδο, αντίπαλοι του προέδρου μας και της κυριαρχίας. Και τέτοιοι, πριν την Ειδική Στρατιωτική Επιχείρηση, στο νόμιμο πεδίο ήταν πάρα πολλοί. Μπορεί κι αυτοί να πέρασαν από αυτές τις μορφές «μύησης» σε σατανιστικές λατρείες στο νησί του Έπσταϊν. Αυτό ακόμη δεν το ξέρουμε, τα αρχεία δεν έχουν επεξεργαστεί πλήρως. Αλλά σε κάθε περίπτωση, ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι δεν πήγε τόσο βαθιά, και ότι οι άνθρωποι απλώς αγόρασαν την εξωτερική ελκυστικότητα της Δύσης... Δεν ξέρω τι άρρωστος ή κοντόφθαλμος άνθρωπος πρέπει να είναι κανείς, τι σκοταδιστής αμαθής, για να θεωρεί τον εαυτό του φιλελεύθερο και οπαδό του δυτικισμού. Αλλά αυτό ας το αφήσουμε: συμβαίνουν διάφορα, οι άνθρωποι καμιά φορά δεν ξέρουν γλώσσες και αγοράζουν, σαν άγριοι, γυαλικά. Εντάξει, αλλά τώρα οι μάσκες έπεσαν.
Κατά τη γνώμη μου, η κατάσταση είναι πολύ σοβαρή. Αν δεν μπορούμε να έχουμε καμία εγγύηση από τη Δύση, βλέποντας την ηθική κατάσταση των ελίτ τους, τότε χρειαζόμαστε πλήρη κινητοποίηση της κοινωνίας. Πρέπει να ενισχύσουμε τα πατριωτικά στρώματα μέσα στη Ρωσία, ώστε να μην προδώσουμε τον πρόεδρό μας.
Στη Δύση μπορεί να διαμορφωθεί μια ψευδής εικόνα: ότι ο μεγαλύτερος αντίπαλος της Δύσης είναι προσωπικά ο Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν, ενώ όλο το περιβάλλον του είναι έτοιμο για συμβιβασμούς. Αλλά αυτό σημαίνει να θέσεις σε κίνδυνο τη ζωή και την ασφάλεια του ανώτατου αρχιστράτηγου μας. Πρέπει να έχουν την αίσθηση ότι, αν — ο Θεός να φυλάξει — πάθει κάτι ο πρόεδρός μας, τότε πίσω του θα σηκωθούν τέτοιες πολιτικές δυνάμεις, που η Δύση δεν θα το πιστεύει. Αυτό που έχουν τώρα είναι μια ορθή, μετρημένη και υπεύθυνη συμπεριφορά, που απλώς δεν αποδέχεται την ηγεμονία τους. Η επόμενη όμως φάση πρέπει να τρομάξει τόσο πολύ τη Δύση, ώστε να έρθουν εκείνοι που δεν θα διαπραγματευτούν καθόλου, θα χαρακτηρίσουν τη Δύση οριστικά σατανικό πολιτισμό και θα διακόψουν όλες τις σχέσεις, εκτός από την πυρηνική κλιμάκωση. Αυτό θα είναι η εγγύηση ότι δεν θα συμβεί τίποτα στον πρόεδρό μας.
Προς το παρόν, αν στη Δύση υπάρχει η αίσθηση ότι ο μοναδικός φορέας του ανεξάρτητου πνεύματός μας και της ρωσικής ιδέας είναι μόνο αυτός, ενώ όλοι οι άλλοι είναι έτοιμοι για συμβιβασμούς, αυτό είναι ουσιαστικά πρόσκληση να επιχειρούν ξανά και ξανά αλλαγή καθεστώτος ή φυσική εξόντωση του ηγέτη μας. Εκεί βρίσκεται ο κίνδυνος. Και το θέμα δεν είναι καν οι φιλελεύθεροι: μπορεί όλο το περιβάλλον του προέδρου να είναι πεπεισμένοι πατριώτες — είμαι έτοιμος να το πιστέψω. Αλλά αυτό πρέπει να φανεί, γιατί αλλιώς πολλοί είναι σαν να έχουν καταπιεί τη γλώσσα τους: δεν ξέρουμε τι σκέφτονται για την Ειδική Στρατιωτική Επιχείρηση, για τη Δύση, για τον Χριστό και για τη ρωσική ιδέα. Ο πρόεδρος, ναι, δεν μιλά μόνο, κάνει τα πάντα. Πρέπει να δείξουμε ότι αν πέσει τρίχα από το κεφάλι του, η Δύση θα έρθει αντιμέτωπη με εφιάλτη. Αυτόν τον εφιάλτη πρέπει να τον δείξουμε τώρα, για την ασφάλεια του συστήματος. Οποιοσδήποτε υπαινιγμός φιλελευθερισμού ή «ευελιξίας» προς τη Δύση, συμπεριλαμβανομένου του Τραμπ, πρέπει να εξαλειφθεί. Αυτό το στάδιο τελείωσε. Προσπαθούσαμε να μην ενοχλούμε τον Τραμπ, βλέποντας τη σύγκρουσή του με άλλες ελίτ, αλλά τώρα, βλέποντας αυτά τα ντοσιέ, είναι προφανές: ανάμεσα σε τέτοιους ανθρώπους δεν μπορεί να υπάρχουν δικοί μας σύμμαχοι. Δεν μπορείς να τους εμπιστευτείς, δεν μπορείς να συμφωνήσεις μαζί τους. Γι’ αυτό, όταν λένε ότι ο Κιρίλ Ντμίτριεφ πέταξε στο Μαϊάμι και πρόοδος δεν υπάρχει — νομίζω ότι το αεροπλάνο του πετούσε ακριβώς τη στιγμή που πάνω από τον Ατλαντικό δημοσιεύονταν αυτά τα αρχεία. Θα ήταν καλό αν το αεροπλάνο του, όπως κάποτε το αεροπλάνο του Πριμακόφ, γύριζε πίσω πάνω από τον ωκεανό λέγοντας: «λοιπόν, και με ποιον θα διαπραγματευτούμε;» — με τέτοιους δεν διαπραγματεύεσαι.
Παρουσιαστής: Να διευκρινίσω: άρα δεν πρέπει να προσπαθήσουμε να «ξεμεθύσουμε» τις δυτικές ελίτ ή να θεραπεύσουμε το αθεράπευτο, αλλά πρέπει πρώτα απ’ όλα να εστιάσουμε στην εσωτερική ασφάλεια και στην πνευματική κινητοποίηση; Χρειαζόμαστε κατανόηση του ίδιου μας του εαυτού, των στόχων του κράτους και επίγνωση του ποιος βρίσκεται επικεφαλής αυτού του κράτους.
Αλεξάντρ Ντούγκιν: Μπορεί να το πει κανείς κι έτσι. Νομίζω ότι πρέπει να συσπειρωθούμε γύρω από τον πρόεδρό μας. Πρέπει όσο γίνεται πιο γρήγορα να περάσουμε με νέα ταχύτητα στην εμπέδωση των παραδοσιακών αξιών στην κοινωνία μας. Όλα αυτά έχουν διακηρυχθεί, αλλά κινούνται τόσο αργά, σκαλώνουν τόσο πολύ. Ακόμη και τώρα, σε πολλούς θεσμούς — δεν θα δείξω με το δάχτυλο — κρέμονται πορτρέτα «ξένων πρακτόρων» σε ανθρωπιστικές σχολές. Κινούμαστε πολύ αργά σε αυτή την κατεύθυνση, και αυτή η ταχύτητα ήδη είναι απαράδεκτη. Ναι, πρέπει πρώτα απ’ όλα να προετοιμάσουμε τη χώρα για σοβαρές δοκιμασίες που είναι ακόμη μπροστά. Τίποτα δεν τελείωσε: όλα μόλις αρχίζουν, δυστυχώς — η σύγκρουση με αυτόν τον σατανικό πολιτισμό.
Και από την άλλη πλευρά, σε αυτό με το οποίο ξεκινήσατε στην ερώτησή σας: να τους πείσουμε να σταματήσουν να είναι διαβολόλατρες, σατανιστές και παιδεραστές. Μα αυτό είναι γελοίο. Πώς μπορούμε, στέλνοντας τον Κιρίλ Ντμίτριεφ, να πείσουμε αμετανόητους εγκληματίες, σαδιστές και κανίβαλους να μην είναι τέτοιοι; Έχει ο Κιρίλ Ντμίτριεφ τέτοια όψη ώστε να μπορεί να θυμίζει ορθόδοξο κήρυκα ή άγιο, που ήρθε σε αμετανόητους ειδωλολάτρες, δολοφόνους και βαρβάρους για να μεταφέρει τη χριστιανική μας αλήθεια; Μπορεί να είναι πολύ καλός άνθρωπος, αλλά προφανώς δεν είναι από αυτό το είδος.
Πρέπει να καλούμε τις ελίτ και τη δυτική κοινωνία σε μετάνοια, σε επιστροφή στην παράδοση και στην ανθρώπινη μορφή. Αυτό είναι αναγκαίο. Αλλά πρέπει να το κάνουμε με άλλους τρόπους, όχι μόνο λέγοντας: «εμείς τώρα θα σταματήσουμε να πολεμάμε, και μετά θα ξανακάνουμε μπίζνες». Πρέπει να βρούμε άλλο μητρώο λόγου στη στάση μας προς τη Δύση και να μη φοβόμαστε, ειλικρινά, μαρτυρίες προφητικού τύπου, όπως οι μαρτυρίες του Ηλία και του Ενώχ, που εμφανίζονται στο τέλος των καιρών και αρχίζουν στην πλατεία να ξεσκεπάζουν την εξουσία του Αντιχρίστου. Βρισκόμαστε κάπου σε τέτοια κατάσταση, άρα πρέπει να καταλάβουμε: αυτό είναι δύσκολο.
Όμως η πνευματική μας αποστολή πρέπει να εκπληρωθεί. Για χάρη αυτής της αποστολής — της αντίστασης στον Αντίχριστο — και επιλέχθηκε από τον Χριστό ο ρωσικός μας λαός.
Ἀπό : geopolitika.ru
Ἡ Πελασγική
