...4,6 εκατομμύρια ήταν Εβραίοι που ψήφισαν υπέρ της γενοκτονίας , είτε με το πρόσχημα του Netanyahu (2,4 εκατομμύρια) είτε του Eisenkot (2,2 εκατομμύρια)... σχεδόν κάθε εβραϊκή ψήφος πήγε σε μια λίστα που ήταν ανεκτική στη γενοκτονία και την εθνοκάθαρση... περίπου το 95% των Ισραηλινών Εβραίων είναι υπέρ της γενοκτονίας, υποστηρίζουν την εθνοκάθαρση της Παλαιστίνης και είναι σύμφωνοι με την καταστροφή του Ιράν... το 95% είναι αρκετά κοντά στο «όλοι»... «οι Εβραίοι» του Ισραήλ είναι αναμφισβήτητα φανατικοί της γενοκτονίας, πρόθυμοι να προκαλέσουν μαζικές απώλειες σε αθώους ανθρώπους για να επιτύχουν τους πολιτικούς τους στόχους. Αλλά συνιστά αυτό κατάσταση ψυχοπαθολογίας; Με άλλα λόγια, είναι οι Εβραίοι ψυχοπαθείς;
...Οι Εβραίοι πληρούν όλες τις προϋποθέσεις της ψυχοπαθολογίας. Οι Εβραίοι είναι ψυχοπαθείς - και μάλιστα γενοκτονικοί.
Το 1771, ο Βολταίρος έγραψε : «[Οι Εβραίοι] γεννιούνται όλοι με μανιασμένο φανατισμό στις καρδιές τους, όπως ακριβώς οι Βρετανοί και οι Γερμανοί γεννιούνται με ξανθά μαλλιά. Δεν θα με εξέπληττε καθόλου αν αυτοί οι άνθρωποι δεν γίνονταν κάποια μέρα θανατηφόροι για την ανθρώπινη φυλή»
 |
| φωτό |
Πότε πρέπει να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους; Δηλαδή, πότε πρέπει να σταματήσουν οι εγένειες και οι ευφημισμοί και να ειπωθεί η αλήθεια ευθέως ; Αυτό, φυσικά, είναι θέμα κρίσεως, το οποίο αποφασίζεται με βάση το πόσο επείγον και πιεστικό είναι το θέμα που αντιμετωπίζουμε, καθώς και με βάση τις συνέπειες της ωμής αλήθειας έναντι μιας πιο συμβατικής, ευγενικής προσέγγισης. Λίγοι άνθρωποι απολαμβάνουν να είναι σκόπιμα προκλητικοί, αλλά όταν η ήπια, διαλλακτική γλώσσα δεν έχει το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, τότε απαιτούνται άλλες, πιο δυνατές, πιο ξεκάθαρες λέξεις.
Όσον αφορά το Ισραήλ, την Παλαιστίνη και το Εβραϊκό Λόμπι γενικότερα, νομίζω ότι ήρθε η ώρα να μιλήσουμε ειλικρινά. Για παράδειγμα, για χρόνια, μας έλεγαν ότι κανείς δεν μπορούσε ποτέ να προφέρει τη φράση «οι Εβραίοι» επειδή, λοιπόν, απλώς... δεν... γινόταν. Το να αναφερόμαστε στους «Εβραίους» κατά κάποιον τρόπο θύμιζε τις παλιές κακές μέρες των πογκρόμ, των απελάσεων και διαφόρων άλλων άσχημων πράξεων που επιβλήθηκαν σε έναν αθώο εβραϊκό λαό. Το «Εβραίοι» αναφερόταν σε μια δαιμονοποιημένη, απρόσωπη μάζα που αποτελούσε πάντα τον αποδιοπομπαίο τράγο και άδικα διωκόμενη. Η φράση εκστομιζόταν παλαιότερα μόνο από τους πιο φανατικούς αντισημίτες, και επειδή κανείς δεν θέλει να αποκαλείται αντισημίτης σήμερα, θα μπορούσε απλώς να μην χρησιμοποιεί την επίφοβη αυτή φράση.
Αν κάποιος έθιγε το ζήτημα, πιθανότατα του έλεγαν πιο ξεκάθαρα ότι η φράση «οι Εβραίοι» ομαδοποιούσε όλους τους Εβραίους σε μία μόνο κατηγορία και, επειδή υπάρχει ένα ευρύ φάσμα απόψεων και γνωμών μεταξύ των Εβραίων, ήταν απλώς λανθασμένο να τους ομαδοποιήσουν όλους μαζί με αυτόν τον τρόπο - στην ουσία, ήταν τεχνικά λάθος να χρησιμοποιήσει μια τέτοια φράση. Αν κάποιος έτεινε να πει κάτι όπως «οι Εβραίοι είναι πλούσιοι» ή «οι Εβραίοι είναι ενοχλητικοί» ή «οι Εβραίοι είναι ισχυροί», αυτό ήταν τεχνικά λανθασμένο επειδή, προφανώς, δεν είναι όλοι οι Εβραίοι πλούσιοι, ενοχλητικοί ή ισχυροί. Και επειδή οποιαδήποτε τέτοια συζήτηση της μορφής «οι Εβραίοι είναι Χ» ή «οι Εβραίοι κάνουν Χ» ήταν τεχνικά ψευδής, τότε δεν έπρεπε ποτέ να χρησιμοποιήσει κανείς τη φράση. Μόνο ένα «κακό άτομο» θα επέμενε να χρησιμοποιεί μια τέτοια εριστική, ανταγωνιστική και προσβλητική γλώσσα.
Φυσικά, αυτή η απαγόρευση φαίνεται περίεργη σε κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο, έστω και μόνο επειδή χρησιμοποιούμε παρόμοιες φράσεις συνεχώς σε άλλα συμφραζόμενα χωρίς κανένα πρόβλημα. Αν κάποιος πει «οι Αμερικανοί είναι φιλικοί» ή «οι Γερμανοί είναι συνεπείς» ή «οι Παλαιστίνιοι υποφέρουν», κανείς δεν ανασηκώνει ούτε το φρύδι του, παρόλο που προφανώς δεν είναι όλοι οι Αμερικανοί φιλικοί και δεν είναι όλοι οι Γερμανοί συνεπείς και δεν υποφέρουν όλοι οι Παλαιστίνιοι. Όταν γίνεται κατανοητό ότι η συντριπτική πλειοψηφία μιας δεδομένης ομάδας φέρεται να έχει κάποιο συγκεκριμένο χαρακτηριστικό, τότε είναι απολύτως θεμιτό να χρησιμοποιηθεί το επίφοβο οριστικό άρθρο «οι» - τουλάχιστον, για κάθε ομάδα εκτός... από τους Εβραίους. Κατά κάποιον τρόπο, εφαρμόζονται σταθερά δύο μέτρα και δύο σταθμά, όπου η κανονική και φυσική αγγλική γλώσσα πρέπει να αλλοιώνεται από σεβασμό προς όσους ασπάζονται την εβραϊκή πίστη.
Εκλογές στο Ισραήλ
 |
| φωτό |
Στο Ισραήλ, δεν ψηφίζουν μεμονωμένα άτομα, όπως στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά μάλλον για μια «λίστα»: ουσιαστικά, ένα κόμμα ή πλατφόρμα που υποστηρίζει μια συγκεκριμένη ιδεολογική άποψη και υπόσχεται να εφαρμόσει ορισμένες πολιτικές. Στις πρόσφατες εκλογές, υπήρχαν πάνω από 15 λίστες στο ψηφοδέλτιο, που κάλυπταν ένα φάσμα απόψεων και απευθύνονταν σε διαφορετικά τμήματα του ισραηλινού πληθυσμού. Σύμφωνα με το νόμο, οποιαδήποτε λίστα που κέρδιζε περισσότερο από 3,5% της λαϊκής ψήφου θα λάμβανε μια θέση στο κοινοβούλιο (την Knesset). Όσο περισσότερες ψήφοι, τόσο περισσότερες έδρες.
Τελικά, 11 λίστες πέρασαν το όριο και κέρδισαν μια θέση στην Knesset. Ο παρακάτω πίνακας δείχνει κάθε λίστα, τον αριθμό των ψήφων που έλαβε, το ποσοστό των συνολικών ψήφων και τις έδρες που κέρδισε:
Από αυτές τις 11, οι δύο είναι «αραβικές λίστες» (The Joint List και Ra'am). Αυτές οι συνολικά 837.000 ψήφοι προήλθαν σχεδόν αποκλειστικά από Ισραηλινούς Άραβες, όχι από Εβραίους. Φυσικά, και οι δύο λίστες είναι αντισιωνιστικές και φιλοπαλαιστινιακές. Οι άλλες εννέα λίστες χωρίζονται μεταξύ των παρατάξεων του «Netanyahu» και του «Eisenkot»: το Likud και οι τέσσερις τελευταίες λίστες (Otzma, UTJ, Shas και RZP) ευθυγραμμίζονται με τον Netanyahu, ενώ οι Yashar, Together, Democrats και Yisrael ευθυγραμμίζονται με τον Gadi Eisenkot.
Αν υπολογίσουμε τα σύνολα για καθεμία από τις τρεις παρατάξεις, θα βρούμε τα εξής:
Έτσι, βλέπουμε, καταρχάς, ότι καμία παράταξη δεν κέρδισε τις 61 έδρες που απαιτούνται για μια απόλυτη κυβερνητική πλειοψηφία. Η ομάδα του Netanyahu, ωστόσο, κέρδισε τις περισσότερες συνολικές ψήφους και τις περισσότερες έδρες. Κανονικά, θα του ανατίθετο τότε να σχηματίσει κυβερνητικό συνασπισμό, αλλά λόγω εκτεταμένων προβλημάτων με την ηγεσία του - από κατηγορίες προσωπικής διαφθοράς μέχρι την επίθεση της Hamas στις 7 Οκτωβρίου 2023 και τον καταστροφικό πόλεμο στο Ιράν - ο Ισραηλινός πρόεδρος Isaac Herzog αποφάσισε να δώσει στον Eisenkot την εντολή. Τώρα έχει μερικές εβδομάδες για να συγκροτήσει έναν συνασπισμό 61 εδρών ή να επιχειρήσει να κυβερνήσει ως μειοψηφική παράταξη. Δεν είναι καθόλου σαφές ότι οποιαδήποτε από αυτές τις επιλογές είναι βιώσιμη, αλλά ο χρόνος θα δείξει.
Φυσικά, είτε ο Eisenkot είτε ο Netanyahu θα μπορούσαν να ξεπεράσουν την απαίτηση των 61 εδρών προσκαλώντας έναν ή και τους δύο από τους αραβικούς καταλόγους, αλλά επειδή και οι δύο άνδρες είναι δηλωμένοι ρατσιστές και υποστηρικτές της εβραϊκής υπεροχής, αυτό είναι απίθανο. Και οι δύο άνδρες και οι αντίστοιχες παρατάξεις τους έχουν δεσμευτεί για την εθνοκάθαρση στη Γάζα και τη Δυτική Όχθη, και και οι δύο έχουν δεσμευτεί να επεκτείνουν τα όρια του Μεγάλου Ισραήλ με κάθε απαραίτητο μέσο. Η κύρια διαφορά είναι ότι ο Netanyahu ενεργεί μέσω απειλών και ωμής βίας, ενώ ο Eisenkot προτιμά να λειτουργεί πίσω από ένα προσωπείο διπλωματίας. Οι τελικοί στόχοι και για τους δύο, όμως, είναι οι ίδιοι. Και οι δύο άνδρες είναι περισσότερο από πρόθυμοι να συνεχίσουν τις γενοκτονικές ενέργειες εναντίον των Παλαιστινίων, ανεξάρτητα από το ανθρώπινο κόστος. Και οι δύο θέλουν να καταστρέψουν ή να υποτάξουν το έθνος του Ιράν, ίσως ακόμη και μέχρι το σημείο της χρήσης πυρηνικών όπλων.
Οι Αμερικανοί και άλλοι σε όλο τον κόσμο που έχουν γίνει μάρτυρες των εγκλημάτων στην Παλαιστίνη και της βάναυσης εκστρατείας βομβαρδισμού κατά του Ιράν μπορεί να αναρωτιούνται, επομένως, για τον βαθμό δημόσιας υποστήριξης στο Ισραήλ για τέτοιες αποτρόπαιες πολιτικές. Σε ποιο βαθμό, θα μπορούσαμε να αναρωτηθούμε, υποστηρίζουν οι απλοί Ισραηλινοί αυτές τις τρομερές, εγκληματικές ενέργειες του ισραηλινού κράτους;
Οι αριθμοί είναι ενδεικτικοί. Οι παραπάνω 11 λίστες συγκέντρωσαν συνολικά 5,4 εκατομμύρια ψήφους. Από αυτές, σχεδόν 4,6 εκατομμύρια ήταν Εβραίοι που ψήφισαν υπέρ της γενοκτονίας , είτε με το πρόσχημα του Netanyahu (2,4 εκατομμύρια) είτε του Eisenkot (2,2 εκατομμύρια). Με άλλα λόγια, οι εννέα σιωνιστικές (μη αραβικές) λίστες υποστηρίζουν όλες την ύπαρξη του Ισραήλ ως εβραϊκού κράτους, με όλους τους μη Εβραίους κατοίκους να υποβιβάζονται σε δεύτερης κατηγορίας καθεστώς. Όλες υποστηρίζουν την ενσωμάτωση της Γάζας και της Δυτικής Όχθης στο Μεγάλο Ισραήλ - χωρίς τους Παλαιστίνιους. Ακόμη και οι λεγόμενες μετριοπαθείς λίστες, όπως οι αριστεροί «Δημοκρατικοί», έχουν επιλέξει να συμμαχήσουν με τον γενοκτονικό Eisenkot. Στην πραγματικότητα, σχεδόν κάθε εβραϊκή ψήφος - 4,6 εκατομμύρια από αυτές - πήγε σε μια λίστα που ήταν ανεκτική στη γενοκτονία και την εθνοκάθαρση.
Επιπλέον, στον αριθμό των 4,6 εκατομμυρίων, πρέπει να προσθέσουμε και τους Εβραίους που ψήφισαν δεξιές, σιωνιστικές, γενοκτονικές λίστες, οι οποίες δεν κατάφεραν να φτάσουν το όριο του 3,5% και επομένως δεν περιλαμβάνονται παραπάνω. Αυτοί είναι: «Reservists» (155.000 εβραϊκές ψήφοι), «Amcha Yisrael» (95.000), «Tzeva Shahor» (11.000) και «HaTzibur» (10.000), ως αποτέλεσμα ακόμη 271.000 εβραϊκές ψήφους υπέρ της γενοκτονίας.
Συνολικά, λοιπόν, έχουμε περίπου 4,9 εκατομμύρια Εβραίους που ψήφισαν υπέρ κάποιας μορφής γενοκτονίας, πολέμου ή μαζικής δολοφονίας.
Τώρα, υπάρχουν μόνο περίπου 5,6 εκατομμύρια Εβραίοι που έχουν δικαίωμα ψήφου στο Ισραήλ. Έτσι, μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι τουλάχιστον το 88% (4,9 εκατομμύρια / 5,6 εκατομμύρια) των Ισραηλινών Εβραίων είναι υπέρ της γενοκτονίας. Από τους υπόλοιπους 700.000 Εβραίους που δεν ψήφισαν, μπορούμε να εκτιμήσουμε συντηρητικά ότι τουλάχιστον οι μισοί υποστηρίζουν είτε την παράταξη Netanyahu είτε αυτή του Eisenkot, γεγονός που προσθέτει άλλες 350.000 στο σύνολό μας. Επομένως, μπορούμε εύλογα να υποστηρίξουμε ότι περίπου το 95% των Ισραηλινών Εβραίων είναι υπέρ της γενοκτονίας, υποστηρίζουν την εθνοκάθαρση της Παλαιστίνης και είναι σύμφωνοι με την καταστροφή του Ιράν.
Τώρα, για μένα, το 95% είναι αρκετά κοντά στο «όλοι» ώστε να είμαι περισσότερο από πρόθυμος να δηλώσω ότι «οι Εβραίοι» του Ισραήλ είναι αναμφισβήτητα φανατικοί της γενοκτονίας, πρόθυμοι να προκαλέσουν μαζικές απώλειες σε αθώους ανθρώπους για να επιτύχουν τους πολιτικούς τους στόχους. Αλλά συνιστά αυτό κατάσταση ψυχοπαθολογίας; Με άλλα λόγια, είναι οι Εβραίοι ψυχοπαθείς;
Σύμφωνα με την καθιερωμένη χρήση, ψυχοπαθής είναι όποιος χαρακτηρίζεται από «επίμονη έλλειψη ενσυναίσθησης, σοβαρή έλλειψη τύψεων ή ενοχής, επιφανειακή γοητεία, μεγαλομανία και χειριστική ή αντικοινωνική συμπεριφορά» (Google AI). Όποιος υποστηρίζει τη γενοκτονία, τους αδιάκοπους βομβαρδισμούς γυναικών και παιδιών, σίγουρα στερείται ενσυναίσθησης. Τα αποτελέσματα των εκλογών δείχνουν επιπλέον ότι οι Ισραηλινοί Εβραίοι στερούνται παντελώς τύψεων ή ενοχής για τα γεγονότα στη Γάζα ή το Ιράν. Η διαρκής ατμόσφαιρα του εβραϊκού υπερεθνικισμού προφανώς μετράει ως «μεγαλοπρέπεια», και αν δεχτούμε ότι η «επιφανειακή γοητεία» και η «χειριστική συμπεριφορά» αποτελούν καθοριστικά χαρακτηριστικά των Εβραίων εδώ και αιώνες, τότε ναι, έχουμε σχεδόν 100% συμφωνία: Οι Εβραίοι πληρούν όλες τις προϋποθέσεις της ψυχοπαθολογίας. Οι Εβραίοι είναι ψυχοπαθείς - και μάλιστα γενοκτονικοί.
Εν τω μεταξύ, στην Αμερική…
Τόσα για το Ισραήλ και τους Ισραηλινούς Εβραίους. Τι γίνεται στην Αμερική; Εδώ, έχουμε (μας λένε) περίπου 7 εκατομμύρια περισσότερους Εβραίους, ανάλογα με το πώς τους μετράμε. Σύμφωνα με στοιχεία έρευνας , περίπου το 16% υποστηρίζει τον Netanyahu και περίπου το 57% υποστηρίζει την παράταξη Eisenkot, η οποία δίνει συνολικά περίπου 73% υπέρ της σαφούς γενοκτονίας. Το υπόλοιπο ένα τέταρτο των Αμερικανών Εβραίων ισχυρίζεται ότι δεν έχει άποψη ή είναι ουδέτεροι στην ισραηλινή πολιτική, αλλά αυτό είναι δύσκολο να το πιστέψει κανείς. Και πάλι, είναι πιθανό ότι τουλάχιστον οι μισοί από αυτούς είναι ιδεολογικά ευθυγραμμισμένοι είτε με τον Netanyahu είτε με τον Eisenkot, αλλά δεν είναι πρόθυμοι να το παραδεχτούν. Έτσι, μπορούμε εύλογα να δηλώσουμε ότι τουλάχιστον το 85% των Αμερικανών Εβραίων υποστηρίζουν τη γενοκτονία, τον πόλεμο και τις μαζικές δολοφονίες, εφόσον τέτοια πράγματα ωφελούν το Ισραήλ ή τους Εβραίους γενικότερα.
Ένα τέτοιο ποσοστό συμφωνεί με προηγούμενα δεδομένα που δείχνουν ότι οι Αμερικανοί Εβραίοι υποστηρίζουν γενικά το Ισραήλ, παρά τη θέση του ως κράτους απαρτχάιντ, ως διεθνούς παρία και ως εμπλεκόμενο σε εθνοκάθαρση από την ίδρυσή του το 1948. Μια έρευνα του 2019 έδειξε ότι το 95% των Εβραίων είχε «ευνοϊκές απόψεις» για το Ισραήλ, ακόμη και με τον Netanyahu στην ηγεσία. Μια έρευνα του 2020 διαπίστωσε ότι το 80% των Εβραίων θεωρούσε «σημαντικό για το Ισραήλ να είναι εβραϊκό κράτος» - που σημαίνει, ρεαλιστικά, ένα κράτος όπου οι Εβραίοι είναι πλήρεις πολίτες και όλοι οι άλλοι κάτοικοι είναι δεύτερης ή τρίτης κατηγορίας, δηλαδή ένα κράτος απαρτχάιντ. Η ίδια έρευνα έδειξε ότι σχεδόν το 90% των Εβραίων θεωρούσε «σημαντικό για το Ισραήλ να είναι [μόνιμο] καταφύγιο για τον εβραϊκό λαό» - που σημαίνει ότι όλοι οι Εβραίοι παντού είναι de facto πολίτες και, ως εκ τούτου, η διπλή υπηκοότητα είναι απολύτως κατάλληλη για αυτούς. Συνδυάστε όλα αυτά με την εκτίμησή μου ότι το 85% των Αμερικανών Εβραίων υποστηρίζει τη γενοκτονία και έχουμε μια αρκετά πλήρη εικόνα της εβραϊκής νοοτροπίας.
Κανονικά, τέτοιες απόψεις θα ονομάζονταν «σιωνιστικές», αλλά όταν ερωτώνται, μόνο περίπου το 40% των Αμερικανών Εβραίων αυτοπροσδιορίζονται με αυτόν τον τρόπο. Για μένα, αυτό δείχνει ότι σχεδόν όλοι οι Εβραίοι έχουν σιωνιστικές απόψεις, ενώ αποφεύγουν την ταμπέλα επειδή έχει αποκτήσει μια τόσο κακή χροιά την τελευταία δεκαετία ή δύο. Ως εκ τούτου, αυτό συνιστά μια ακόμη εβραϊκή εξαπάτηση: υιοθετούν κατακριτέες απόψεις, αλλά στη συνέχεια αρνούνται ότι τις πρεσβεύουν!
Επιστρέφοντας στην ερώτηση του τίτλου μου, θα πρέπει να πω για άλλη μια φορά ότι, ναι, «οι Εβραίοι» της Αμερικής είναι ψυχοπαθείς γενοκτόνοι. Σίγουρα το 80% έως 90% εμπίπτει στους ορισμούς, και οι περισσότεροι από τους υπόλοιπους πιθανώς έχουν τέτοιες απόψεις, αλλά θα αρνηθούν ότι το κάνουν.
Όχι ότι πρόκειται για κάτι νέο: Οι επικριτές των Εβραίων υποστηρίζουν εδώ και καιρό ότι είναι όλοι τους αξιοκαταφρόνητοι - και όλοι τους επικίνδυνοι. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα: Σε ένα δοκίμιο του 1771, ο Βολταίρος έγραψε τα εξής: «[Οι Εβραίοι] γεννιούνται όλοι με μανιασμένο φανατισμό στις καρδιές τους, όπως ακριβώς οι Βρετανοί και οι Γερμανοί γεννιούνται με ξανθά μαλλιά». Όχι μερικοί από αυτούς, ή οι περισσότεροι από αυτούς, αλλά «όλοι τους». Και όχι λόγω της θρησκείας ή των απόψεών τους, αλλά επειδή γεννήθηκαν έτσι . Ο Βολταίρος συνεχίζει: «Δεν θα με εξέπληττε καθόλου αν αυτοί οι άνθρωποι δεν γίνονταν κάποια μέρα θανατηφόροι για την ανθρώπινη φυλή». [1] Μια εκπληκτικά προφητική δήλωση.
Τέλος, μπορούμε να αναρωτηθούμε: Πώς εξελίχθηκαν όλα αυτά στις πρόσφατες ενδιάμεσες εκλογές των ΗΠΑ; Το εκλογικό σώμα στράφηκε ξεκάθαρα και οριστικά εναντίον του Trump και των πολιτικών του, τόσο μεταξύ των Δημοκρατικών όσο και μεταξύ των ίδιων των υποστηρικτών του. Όσο για το γιατί, αρκεί να δούμε το πλέον διαβόητο tweet του JD Vance της 4ης Νοεμβρίου, στο οποίο συνοψίζονται τέσσερα αιτήματα των δυσαρεστημένων Ρεπουμπλικανών: «1) Τερματισμός του πολέμου 2) Εστίαση στο κόστος ζωής/πληθωρισμό 3) Βάλτε την Αμερική πάνω απ' όλα 4) Αλλάξτε τη σχέση μας με το Ισραήλ». Αυτή είναι μια ωραία περίληψη ολόκληρης της κατάστασης και εξηγεί συνοπτικά γιατί οι Ρεπουμπλικάνοι έχασαν τόσο άσχημα.
Στην πραγματικότητα, αυτή η σύντομη περίληψη είναι πιο αποκαλυπτική απ’ όσο ίσως αντιλήφθηκε και ο ίδιος ο Vance. Εξετάζοντας κάθε σημείο ξεχωριστά, διαπιστώνουμε ότι πρόκειται για μια υποχώρηση απέναντι στα εβραϊκά συμφέροντα: (1) Να τερματιστεί ο πόλεμος στο Ιράν, ο οποίος είναι ένας πόλεμος για τους Εβραίους· (2) ο πληθωρισμός οφείλεται σε μεγάλο βαθμό (τουλάχιστον το 2026) στο αυξανόμενο κόστος ενέργειας που αποδίδεται στον πόλεμο στο Ιράν, και πάλι για τους Εβραίους· (3) το να βάζουμε την Αμερική πάνω απ' όλα έρχεται σε αντίθεση με την πραγματικότητα του Trump να βάζει το Ισραήλ πάνω απ' όλα· και (4) μπορούμε να «αλλάξουμε» ουσιαστικά τη σχέση με το Ισραήλ μόνο περιορίζοντάς την ή διακόπτοντάς την.
Ως εκ τούτου, τα τέσσερα αιτήματα του Vance θα μπορούσαν να είχαν συνοψιστεί σε ένα: «Σταματήστε να υποκύπτετε στις απαιτήσεις των Εβραίων!»
Για ό,τι αξίζει, νομίζω ότι ο Vance είναι από τους πιο έξυπνους ανθρώπους στους κύκλους του MAGA, και φαίνεται να καταλαβαίνει πραγματικά πώς λειτουργούν τα πράγματα στην Ουάσινγκτον. Και υποψιάζομαι ότι είναι πραγματικά αναστατωμένος από αυτό, αλλά αναγκάστηκε να υποτάξει τα προσωπικά του συναισθήματα για να υπηρετήσει τον Trump και τον ευρύτερο σκοπό του MAGA. Αυτό υποδηλώνει ότι μπορεί τώρα να αρχίσει να προωθεί τις δικές του απόψεις, συμπεριλαμβανομένης, προφανώς, μιας σοβαρής μείωσης της εβραϊκής υποκρισίας. Ο Vance είναι αρκετά έξυπνος για να συνειδητοποιήσει ότι αν μπορούσε να προσφέρει κάτι σαν το « MAGA χωρίς τον Εβραίο », θα είχε μεγάλες πιθανότητες να πετύχει το 2028. Με άλλα λόγια, να εφαρμόσει όλα τα καλά πράγματα του MAGA - να κλείσει τα σύνορα, να απελάσει όλους τους παράνομους μετανάστες, να τερματίσει το DEI, να υποστηρίξει τις καθημερινές ανάγκες των πραγματικών Αμερικανών - αλλά χωρίς να υποκύπτει στις επιθυμίες του Ισραήλ, τους Εβραίους ή τα εβραϊκά συμφέροντα. Αυτό θα σήμαινε, για παράδειγμα: 1) τερματισμό κάθε στρατιωτικής και οικονομικής βοήθειας προς το Ισραήλ, 2) διακοπή όλων των εταιρικών δεσμών, 3) τερματισμό των δυνατοτήτων διπλής υπηκοότητας, 4) σύναψη ειρήνης με τη Ρωσία, το Ιράν και τους Παλαιστίνιους, 5) απομάκρυνση όλων των Εβραίων από ηγετικές θέσεις σε ομοσπονδιακές υπηρεσίες και 6) εξασφάλιση μη ύπαρξης Εβραίων στο Προεδρικό Υπουργικό Συμβούλιο.
Αν ο Vance μπορούσε να το προσφέρει αυτό ως υποψήφιος πρόεδρος, θα κέρδιζε με σαρωτική νίκη, για να μην αναφέρουμε ότι θα κέρδιζε μια θέση ως πραγματικά μεγάλος Αμερικανός ήρωας.
Αλλά ακόμα κι αν, με κάποιο θαύμα, συνέβαινε αυτό, θα είχαμε ακόμα ένα τεράστιο πρόβλημα στα χέρια μας: τι να κάνουμε με τους περίπου 7 εκατομμύρια Εβραίους στις ΗΠΑ, σχεδόν όλοι γενοκτονικοί ψυχοπαθείς. Πρέπει να αναρωτηθούμε: Γιατί επιτρέπουμε τέτοιους ανθρώπους στη χώρα μας; Τι κάνουν για την Αμερική, εκτός από το να πλουτίζουν οι ίδιοι, να διαφθείρουν την κυβέρνηση, να υπονομεύουν τον πολιτισμό και να δίνουν στη χώρα μας μια απαίσια φήμη παγκοσμίως; Σοβαρά - γιατί είναι εδώ;
Η ιθαγένεια δεν περιλαμβάνει μόνο δικαιώματα αλλά και καθήκοντα, και αυτά τα καθήκοντα πρέπει να στοχεύουν στη γενική ευημερία και βελτίωση όλων των Αμερικανών, όχι μόνο ενός υποσυνόλου 2% του πληθυσμού. Αν οι Εβραίοι αποτύχουν στο πιο βασικό επίπεδο του πολιτικού καθήκοντος, και επιπλέον χρησιμεύουν ως ένα ισχυρό ψυχοπαθολογικό στοιχείο ανάμεσά μας, τότε... γιατί είναι εδώ;
Μπορούμε να τα πάμε καλύτερα. Οι Ρεπουμπλικάνοι μπορούν να τα πάνε καλύτερα. Δεν είναι μυστικό ούτε μυστήριο. Ξέρουμε τι πρέπει να γίνει. Χρειαζόμαστε μόνο το θάρρος και το όραμα για να το κάνουμε.
Ἀπό : theoccidentalobserver.net
[1] Lettres de Memmius á Ciceron, in Oeuvres complètes XXVIII, p. 440. ΕΔΩ
Ἡ Πελασγική
