Ronald Lauder : Ὁ ἑβραῖος σύμμαχος τοῦ Τράμπ καί ἡ συμμετοχή του στήν πτώση τοῦ κόμματος τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς

φωτό

 ...ο Lauder απέδειξε για άλλη μια φορά τις παγκόσμιες φιλοδοξίες ενός εβραϊκού σχηματισμού εξουσίας που έχει δεσμευτεί για την εξουδετέρωση της εθνικής κυριαρχίας εντός της Δύσης. Κάποιος αναρωτιέται πόσα χρήματα διανεμήθηκαν από τον Lauder (καθαρή αξία περίπου 4,8 δισεκατομμύρια δολάρια ) και τους συναδέλφους του ακτιβιστές σε Έλληνες πολιτικούς για την επίτευξη αυτού του στόχου. 

Η παρέμβαση του Ronald Lauder το 2013 δεν απαγόρευσε από μόνη της τη Χρυσή Αυγή. Μόνο η ελληνική δικαιοσύνη μπορούσε να το κάνει αυτό. Ωστόσο, η ομιλία του στη Θεσσαλονίκη αναφέρεται ευρέως ως σημείο καμπής στις διεθνείς πιέσεις προς την κυβέρνηση Σαμαρά, και το Παγκόσμιο Εβραϊκό Κογκρέσο διατήρησε συνεχή υποστήριξη καθ' όλη τη διάρκεια της δεκαετούς διαδικασίας που τελικά έφερε το τέλος της Χρυσής Αυγής...

Τοῦ Jose Nino

φωτό 

Ο Ronald Lauder έχει ανανεωθεί κατά τη δεύτερη θητεία του Ντόναλντ Τραμπ χάρη στην εξάχρονη φιλία του με τον πρόεδρο και την οικογενειακή του σχέση με τον υπουργό Οικονομικών Kevin Warsh , ο οποίος είναι παντρεμένος με την κόρη του Lauder, Τζέιν. Όπως ανέφερε το Politico , όταν ο Warshς εμφανίστηκε για πρώτη φορά ως υποψήφιος για την προεδρία της Ομοσπονδιακής Τράπεζας το 2017, ο βιογράφος του Τραμπ, Tim O’Brien, παρατήρησε ότι «Κάθε φορά που κάποιος έχει μια σχέση με κάποιον που είναι ισχυρός ή διάσημος, αυτό έχει τεράστια σημασία για τον Ντόναλντ Τραμπ».

Αλλά για να κατακτήσει κανείς τον Ronald Lauder απαιτείται να τον αναγνωρίσει ως μία από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες στον παγκόσμιο Εβραϊκό χώρο. Από το 2007, ο Lauder κατέχει την προεδρία του Παγκόσμιου Εβραϊκού Κογκρέσου . Οι συνεργασίες του περιλαμβάνουν τη Διάσκεψη Προέδρων των Μεγάλων Αμερικανικών Εβραϊκών Οργανώσεων, το Εβραϊκό Εθνικό Ταμείο, την Ένωση κατά της Δυσφήμισης, το Yad Vashem και την Αμερικανική Εβραϊκή Κοινή Επιτροπή Διανομής. Τον Μάιο του 2025, ο Ισραηλινός Πρόεδρος Isaac Herzog απένειμε στον Lauder το Προεδρικό Μετάλλιο Τιμής του Ισραήλ.

Οι δεσμοί του με την ισραηλινή πολιτική είναι ακόμη βαθύτεροι. Ο Lauder πιστώνεται ευρέως ότι βοήθησε τον Benjamin Netanyahu να εξασφαλίσει τη νίκη στις ισραηλινές εκλογές του 1996, όταν ο Netanyahu υστερούσε κατά 30 μονάδες σε σχέση με τον νυν πρόεδρο Shimon Peres. Το 1998, ο Netanyahu ζήτησε προσωπικά από τον Lauder να διεξάγει διαπραγματεύσεις Track II με τον τότε ηγέτη της Συρίας Hafez al Assad, και το σχέδιο ειρηνευτικής συνθήκης του Lauder έγινε μέρος των επακόλουθων ισραηλινο-συριακών διπλωματικών προσπαθειών.

Μία από τις πιο σαφείς ενδείξεις της προθυμίας του Lauder να παρέμβει άμεσα στις εσωτερικές υποθέσεις κυρίαρχων εθνών ήρθε στην Ελλάδα, όπου ηγήθηκε μιας διεθνούς εκστρατείας για να πιέσει την κυβέρνηση να απαγορεύσει τη Χρυσή Αυγή, ένα εθνικιστικό κόμμα που αναδύθηκε από την αφάνεια για να γίνει η τρίτη μεγαλύτερη πολιτική δύναμη της χώρας κατά τη διάρκεια της κρίσης χρέους της δεκαετίας του 2010.

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ Α. ΣΑΜΑΡΑ ΣΤΟ ΙΣΡΑΗΛ - «Ποτέ Ξανά», έγραψε στο βιβλίο επισκεπτών του Yad Vashem (φωτό) Ὀκτώβριος 2013, ἕνα μῆνα μετά τήν ἐπιτυχή παγίδα κατά τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς. Τό ἀπόλυτο προσκύνημα !!! 

Ο Lauder ταξίδεψε στη Θεσσαλονίκη στις 17 Μαρτίου 2013, απευθυνόμενος σε μια τελετή για τον εορτασμό της απέλασης και καταστροφής της εβραϊκής κοινότητας των 50.000 ατόμων της πόλης από τη ναζιστική Γερμανία το 1943. Κατά τη διάρκεια των δηλώσεών του, ο Lauder απαίτησε δημόσια από τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά και την ελληνική κυβέρνηση να λάβουν πιο σκληρή θέση κατά της Χρυσής Αυγής, δηλώνοντας ρητά ότι το κόμμα θα πρέπει να εξεταστεί για απαγόρευση επειδή απειλούσε την ελληνική δημοκρατία. Όπως ανέφερε αργότερα το Παγκόσμιο Εβραϊκό Κογκρέσο , ο Lauder συναντήθηκε επίσης προσωπικά με τον Σαμαρά τον Μάρτιο και στη συνέχεια ταξίδεψε στην Ουγγαρία τον Μάιο για να εκδώσει παρόμοιες προειδοποιήσεις σχετικά με την αναζωπύρωση των εθνικοσοσιαλιστικών κινημάτων σε όλη την Ευρώπη.

Το αμερικανικό παράρτημα της Χρυσής Αυγής αντέδρασε σχεδόν αμέσως, εκδίδοντας μια δήλωση που καλούσε σε μποϊκοτάζ των καλλυντικών Estée Lauder και κατηγορώντας την Lauder ότι εξαπέλυσε «εχθρική επίθεση στην ελληνική κυριαρχία, ελευθερία και συμφέροντα». Η δήλωση του κόμματος παρουσίασε το Παγκόσμιο Εβραϊκό Κογκρέσο ως έναν ξένο θεσμό που απαιτούσε από την Ελλάδα να καταστείλει το «τρίτο μεγαλύτερο κόμμα» της, ρωτώντας ρητορικά γιατί ο Σαμαράς θα συντάχθηκε με «5.000 Εβραίους έναντι 1 εκατομμυρίου Ελλήνων». Το Παγκόσμιο Εβραϊκό Κογκρέσο απάντησε αποκαλώντας την πίεση για μποϊκοτάζ «θυμίζοντας τις ναζιστικές ενέργειες εναντίον εβραϊκών καταστημάτων τη δεκαετία του 1930».

Ο ίδιος ο Lauder παραδέχτηκε ότι για μήνες μετά το δημόσιο αίτημά του, δεν συνέβησαν πολλά. Η υποσχεθείσα ελληνική νομοθεσία για τη ρητορική μίσους έμεινε σε αδιέξοδο. Όλα άλλαξαν αργότερα εκείνο το έτος με τη δολοφονία του ράπερ Παύλου Φύσσα.

Η Χρυσή Αυγή ανάγεται στο 1980, όταν ο Νικόλαος Μιχαλολιάκος, ο οποίος είχε υπηρετήσει στις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις και καταδικάστηκε , μετά από σύλληψη τον Ιούλιο του 1978, για παράνομη οπλοφορία όπλων και εκρηκτικών ως μέλος εθνικιστικής ομάδας, ξεκίνησε ένα περιοδικό με τίτλο Χρυσή Αυγή , το οποίο ασπαζόταν την εθνικοσοσιαλιστική ιδεολογία . Ίδρυσε το κίνημα της Χρυσής Αυγής το 1985 ( καταχωρήθηκε ως πολιτικό κόμμα το 1993 ) , αναδυόμενο από το περιβάλλον αντισημιτικών ακροδεξιών προσωπικοτήτων, συμπεριλαμβανομένου του Κωνσταντίνου Πλεύρη και του «Κόμματος της 4ης Αυγούστου», το οποίο πήρε το όνομά του από την ημερομηνία του πραξικοπήματος της 4ης Αυγούστου 1936 που άνοιξε το δρόμο για τη δικτατορία του Ιωάννη Μεταξά. Η ηγεσία του κόμματος είχε ιδεολογικούς και, στην περίπτωση του Μιχαλολιάκου, άμεσους προσωπικούς δεσμούς με τη στρατιωτική χούντα που κυβέρνησε την Ελλάδα από το 1967 έως το 1974 και βασίστηκε στο παλαιότερο ρεύμα της ελληνικής εθνικιστικής δεξιάς, που είχε τις ρίζες του στη συμμαχία της εποχής του πολέμου με την Εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία. Για χρόνια η Χρυσή Αυγή δεν είχε εκλογική σημασία: συμμετείχε για πρώτη φορά στις εκλογές του 1994, κερδίζοντας λιγότερο από το 1% των ψήφων , και μέχρι τις εκλογές του Οκτωβρίου 2009 παρέμεινε κάτω από το 1%. Έπειτα ήρθε η ελληνική οικονομική καταστροφή.

Ἔλαβε τά εὔσημα ἀπό τούς ἑβραίους...

Πῆρε καί τό βραβεῖο του. Τό Shabbos goy, γιά τίς ὑπηρεσίες του, είδικῶς καί γενικῶς ...

Ὅλοι πῆραν τά βραβεῖα τους !

Η πλατφόρμα του κόμματος συνδύαζε τον εθνοεθνικισμό με την έντονη εχθρότητα απέναντι στη μαζική μετανάστευση και άλλες προσπάθειες αποδυνάμωσης του εθνοτικού αποθέματος της ιστορικής ελληνικής πολιτείας. Τα μέλη διηύθυναν περιπολίες στις γειτονιές που προστάτευαν τις ελληνικές κοινότητες από την κακή συμπεριφορά των μεταναστών και το κόμμα καταδίκασε τις διεθνείς συμφωνίες διάσωσης, παρουσιάζοντας την ελληνική πολιτική τάξη ως διεφθαρμένους προδότες. Ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής, Ηλίας Κασιδιάρης, διάβασε απόσπασμα από τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών στο κοινοβούλιο τον Οκτώβριο του 2012 και υπέδειξε ότι αρνείται το Ολοκαύτωμα.

Η βάση των ψηφοφόρων της Χρυσής Αυγής επηρεάστηκε σε μεγάλο βαθμό από την οικονομική κατάρρευση. Πριν από την κρίση, το κόμμα λάμβανε μόνο περίπου το 0,5% των ψήφων . Μέχρι το 2013, στις δημοσκοπήσεις το ποσοστό του ήταν περίπου 13%. Σύμφωνα με το Human Rights First , περίπου το 16,6% των ανέργων στην Ελλάδα ψήφισε το κόμμα στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015. Η συνολική ανεργία στην Ελλάδα έφτασε σχεδόν το 28% το 2013, με την ανεργία των νέων να φτάνει το 62%, και περίπου το 29% των ψηφοφόρων της Χρυσής Αυγής χαρακτήρισαν την ψήφο τους ως «διαμαρτυρία» ενάντια στο κατεστημένο πολιτικό σύστημα.

Η κριτική κατά της Χρυσής Αυγής προήλθε από όλο το πολιτικό φάσμα. Όλα τα συστημικά ελληνικά κόμματα καταδίκασαν το κόμμα. Ο Επίτροπος Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης, Nils Muiznieks, τον Απρίλιο του 2013 χαρακτήρισε επίσημα τη Χρυσή Αυγή ως «νεοναζιστικό και βίαιο πολιτικό κόμμα», δηλώνοντας ότι η Ελλάδα που «εντάχθηκε πλήρως στα δικαιώματά της βάσει του διεθνούς δικαίου για τα ανθρώπινα δικαιώματα» να την απαγορεύσει. Ζήτησε αυστηρότερα μέτρα κατά της ρατσιστικής βίας.

  Ὅλη ἡ ἀνθρωπότητα πρέπει νά θυμᾶται τό ...χρέος της ( κι᾿ἐδῶ)

Οι εβραϊκές οργανώσεις ασκούσαν συνεχή πίεση. Ο τότε εθνικός διευθυντής της ADL, Abraham Foxman, καταδίκαζε επανειλημμένα τη Χρυσή Αυγή. Όταν ένας πρώην ναζί πανκ ρόκερ ορκίστηκε βουλευτής της Χρυσής Αυγής τον Ιούλιο του 2012, ο Foxman δήλωσε ότι «Είναι εξωφρενικό, αλλά όχι εκπληκτικό, το γεγονός ότι το τελευταίο μέλος του νεοναζιστικού κόμματος Χρυσή Αυγή που εντάχθηκε στο ελληνικό κοινοβούλιο έχει ιστορικό προώθησης του αντισημιτισμού και του ρατσισμού μέσω της μουσικής του». Αφού ο Κασιδιάρης αυτοπροσδιορίστηκε ανοιχτά ως αρνητής του Ολοκαυτώματος στο κοινοβούλιο τον Ιούνιο του 2013, η ADL κάλεσε την Ελλάδα να ψηφίσει αμέσως νομοθεσία κατά του ρατσισμού και χαρακτήρισε τις δηλώσεις «απαράδεκτες».

Το σημείο καμπής ήρθε τον Σεπτέμβριο του 2013, όταν το μέλος της Χρυσής Αυγής, Γιώργος Ρουπακιάς, μαχαίρωσε θανάσιμα τον ράπερ Παύλο Φύσσα. Η αστυνομία έκανε έφοδο στα σπίτια πολιτικών της Χρυσής Αυγής σε όλη την Αθήνα και ο ηγέτης Νίκος Μιχαλολιάκος και αρκετοί βουλευτές συνελήφθησαν σε σχέση με εγκληματική οργάνωση. Το ελληνικό κοινοβούλιο ψήφισε με 235 ψήφους υπέρ και 0 κατά την αναστολή της κρατικής χρηματοδότησης του κομμάτων του οποίου η ηγεσία κατηγορείται για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση, παγώνοντας την κρατική επιχορήγηση της Χρυσής Αυγής.

Η ποινική δίκη διήρκεσε πεντέμισι χρόνια —χαρακτηρίστηκε από το Al Jazeera ως η μεγαλύτερη δίκη φασιστών στην Ευρώπη από τη Νυρεμβέργη. Στις 7 Οκτωβρίου 2020, ένα τριμελές εφετείο καταδίκασε και τους 18 πρώην βουλευτές του κόμματος που δικάζονταν με την κατηγορία της συμμετοχής σε εγκληματική οργάνωση — επτά από αυτούς, συμπεριλαμβανομένου του Μιχαλολιάκου, κατηγορούμενους για διεύθυνση της οργάνωσης, και τους άλλους 11 απλώς ως μέλη. Ο Ρουπακιάς καταδικάστηκε για τη δολοφονία του Φύσσα. Κατά την επιβολή της ποινής μια εβδομάδα αργότερα, οι επτά ηγέτες έλαβαν 13 χρόνια ο καθένας, οι άλλοι πρώην βουλευτές πέντε έως επτά χρόνια, και ο Ρουπακιάς καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη. Τον Μάρτιο του 2026, ένα πενταμελές πάνελ στο Εφετείο Ποινικών Υποθέσεων επικύρωσε ομόφωνα τις καταδίκες του 2020 σε 42 μέλη και συνεργάτες του κόμματος, κατόπιν τελικής έφεσης.

«Ὅσοι εἶναι ἀπέναντί μας θά τούς στοχοποιήσουμε » ( φωτό)

Ως αποτέλεσμα αυτής της καταστολής, η Χρυσή Αυγή ως επίσημη οντότητα είναι ουσιαστικά νεκρή, αλλά το πολιτικό της ρεύμα συνεχίζει να προσαρμόζεται. Αφού το κόμμα δεν κατάφερε να ξεπεράσει το όριο του 3% στις εθνικές εκλογές του Ιουλίου 2019 και έχασε όλες τις έδρες του, ο Κασιδιάρης προσπάθησε να κρατήσει το κίνημα ζωντανό μέσω κομμάτων που διοικούσε. Το Ανώτατο Δικαστήριο της Ελλάδας απαγόρευσε το κόμμα του " Έλληνες" πριν από τις εκλογές του 2023. Στη συνέχεια, απαγόρευσε στο κόμμα των "Σπαρτιατών" να συμμετάσχει στις εκλογές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου του 2024. Τον Ιούνιο του 2025, ένα εκλογικό δικαστήριο αφαίρεσε από τρεις βουλευτές των Σπαρτιατών τις βουλευτικές τους έδρες, με τους ψηφοφόρους να έχουν «εξαπατηθεί» επειδή ο Κασιδιάρης ήταν ο πραγματικός ηγέτης, παραβιάζοντας τον εκλογικό νόμο. ( Σημ. Πελασγικῆς : Βεβαίως ὁ ἀρθρογράφος προφανῶς δέν γνωρίζει τήν τελεσίδικη ἀπόφασιν τόσο τοῦ α΄δικαστηρίου οὔτε τοῦ Ἐφετείου, ἐπί τοῦ θέματος πού ἀθώωσε τόν Ἠλία Κασιδιάρη ἀπό τήν κατηγορία : Ἀθῶος ΚΑΙ στο Ἐφετεῖο )

Ο ίδιος ο Κασιδιάρης παραμένει φυλακισμένος, εκτίοντας την ποινή φυλάκισης 13 ετών. Συνεχίζει να μεταδίδει από τη φυλακή, προσελκύοντας δεκάδες χιλιάδες θεατές στο YouTube, και παραμένει ο ιδεολογικός κόμβος για ό,τι έχει απομείνει από το ελληνικό εθνικοσοσιαλιστικό πολιτικό ρεύμα.

Η παρέμβαση του Ronald Lauder το 2013 δεν απαγόρευσε από μόνη της τη Χρυσή Αυγή. Μόνο η ελληνική δικαιοσύνη μπορούσε να το κάνει αυτό. Ωστόσο, η ομιλία του στη Θεσσαλονίκη αναφέρεται ευρέως ως σημείο καμπής στις διεθνείς πιέσεις προς την κυβέρνηση Σαμαρά, και το Παγκόσμιο Εβραϊκό Κογκρέσο διατήρησε συνεχή υποστήριξη καθ' όλη τη διάρκεια της δεκαετούς διαδικασίας που τελικά έφερε το τέλος της Χρυσής Αυγής.

Αξιοποιώντας την τεράστια επιρροή του για να απαιτήσει την καταστροφή της Χρυσής Αυγής, ο Lauder απέδειξε για άλλη μια φορά τις παγκόσμιες φιλοδοξίες ενός εβραϊκού σχηματισμού εξουσίας που έχει δεσμευτεί για την εξουδετέρωση της εθνικής κυριαρχίας εντός της Δύσης. Κάποιος αναρωτιέται πόσα χρήματα διανεμήθηκαν από τον Lauder (καθαρή αξία περίπου 4,8 δισεκατομμύρια δολάρια ) και τους συναδέλφους του ακτιβιστές ( σημ.  Πελασγ.  βλέπε David Harris καί  AJC ) σε Έλληνες πολιτικούς για την επίτευξη αυτού του στόχου. 

Καθώς κοιτάμε το βαρέλι της πλήρους δημογραφικής λήθης, γίνεται όλο και πιο σαφές ότι το τρέχον κύμα εθνικιστικών κινημάτων δεν θα πετύχει ποτέ τίποτα για τον λαό μας. Διαχειρίζονται αποτελεσματικά από τα ίδια εβραϊκά συμφέροντα που με επιτυχία χρησιμοποίησαν την κρατική εξουσία ως όπλο για να φιμώσουν τους Έλληνες εθνικιστές, αποδεικνύοντας ότι μόνο η πλήρης αποσύνδεση από αυτό το συμβιβασμένο σύστημα είναι ο μόνος δρόμος προς τα εμπρός.

Ἀπό : theoccidentalobserver.net

πρόεδρος του WJC,Ronald Lauder : «ἕνα μικρό δῶρο μέ μεγάλο συμβολισμόν» 

Ἀκριβῶς μετά τήν ἐπαίσχυντη, προδοτική συμφωνία τῶν Πρεσπῶν

Rosh Hashanah,μεγάλη ἑορτή γιά τούς ἑβραίους,μεγάλη βράβευσις γιά τόν Κοτζιᾶ !

Βεβαίως δέν εἶναι ἡ πρώτη φορά πού μᾶς ἀπασχολεῖ αὐτός ὁ ἐβραῖος. Θυμηθεῖτε παλαιώτερα θέματά μας : ἐδῶ, ἐδῶ,ἐδῶ

Ὅποιος καί νά ἦταν κυβέρνηση τό ἴδιο θά ἔκανε. Καμμία ἀμφιβολία γιά τά Shabbos goy (φωτό)

Καί γι᾿αὐτά πού σᾶς δουλεύουν ψιλό γαζί,ἐπίσης καμμία ἀμφιβολία : 

Ἡ μία χαροκαμένη [ Φύσσαινα]ἀγκαλιά μέ τήν ἄλλη χαροκαμένη πού θέλει νά γίνῃ ἡ νέα πρωθυπουργός τῆς Ἑλλαδικῆς... 

Shabbos goy

Ἡ Πελασγική 

«Τά πράγματα πού ἀγαπᾶμε μᾶς λένε τί εἴμαστε»

 

«Γιὰ κάποιον ποὺ ἔχει πίστη, καμία ἐξήγηση δὲν εἶναι ἀπαραίτητη. Γιὰ κάποιον χωρὶς πίστη, καμία ἐξήγηση δὲν εἶναι δυνατή.» 

«Τρία πράγματα εἶναι ἀπαραίτητα γιὰ τὴν σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου: νὰ ξέρῃ τί πρέπει νὰ πιστεύη, νὰ ξέρῃ τί πρέπει νὰ ἐπιθυμῇ καὶ νὰ ξέρῃ τί πρέπει νὰ κάνῃ.» 

«Ἂν ὁ ὕψιστος στόχος ἑνὸς καπετάνιου ἦταν νὰ διατηρήσῃ ἀσφαλὲς τὸ πλοῖο του, θὰ τὸ κρατοῦσε στὸ λιμάνι γιὰ πάντα.» 

«Τὸ νὰ ἀγαπᾶς σημαίνει νὰ ἐπιθυμῇς τὸ καλὸ τοῦ ἄλλου.» 

«Ἐνῷ ἡ ἀδικία εἶναι ἡ χειρότερη ἁμαρτία, ἡ ἀπελπισία εἶναι ἡ πιὸ ἐπικίνδυνη· γιατί ὅταν εἶσαι σὲ ἀπόγνωση, δὲν νοιάζεσαι οὔτε γιὰ τὸν ἑαυτό σου οὔτε γιὰ τοὺς ἄλλους.» 

«Ἕνα τραγούδι εἶναι ἡ ἀγαλλίαση τοῦ νοῦ ποὺ σκέφτεται τὰ αἰώνια πράγματα, ποὺ ξεσπᾶ στὴ φωνή του.» 

«Ὁ ἄνθρωπος ἔχει ἐλεύθερη ἐπιλογή, ἀλλιῶς οἱ συμβουλές, οἱ προτροπές, οἱ ἐντολές, οἱ ἀπαγορεύσεις, οἱ ἀνταμοιβὲς καὶ οἱ τιμωρίες θὰ ἦταν μάταιες.» 

«Ἀπὸ τὴ φύση τους ὅλοι οἱ ἄνθρωποι εἶναι ἴσοι στὴν ἐλευθερία, ἀλλὰ ὄχι σὲ ἄλλα χαρίσματα.» 

«Εἶναι παράλογο καὶ ἀπεχθὴς ντροπὴ νὰ ἐπιτρέπουμε νὰ ἀλλάζουν οἱ παραδόσεις ποὺ ἔχουμε παραλάβει ἀπὸ τοὺς πατέρες τῶν ἀρχαίων χρόνων.» 

«Ἀπὸ ὅλες τὶς ἀνθρώπινες ἐπιδιώξεις, ἡ ἐπιδίωξη τῆς σοφίας εἶναι ἡ πιὸ τέλεια, ἡ πιὸ ὑπέροχη, ἡ πιὸ χρήσιμη καὶ ἡ πιὸ εὐχάριστη.» 

«Ἡ φιλία εἶναι τὸ βαθύτερο μέρος τῆς ἀγάπης» 

«Ἀλλὰ ἡ τελειότητα τῆς θείας καλοσύνης βρίσκεται σὲ ἕνα ἁπλὸ πρᾶγμα» 

«Δὲν εἶναι τὸ σῶμα μας ποὺ αἰσθάνεται, οὔτε τὸ μυαλό μας ποὺ σκέφτεται, ἀλλὰ ἐμεῖς, ὡς μεμονωμένα ἀνθρώπινα ὄντα, ποὺ καὶ νιώθουμε καὶ σκεφτόμαστε.» 

«Γιατί ἡ μεγαλύτερη χαρὰ βιώνεται ὅταν μποροῦμε νὰ παρατηρήσουμε κάτι ποὺ ἀφορᾶ τὶς ὑψηλότερες πραγματικότητες, ἀκόμα κι ἂν ἡ ματιά μας σὲ αὐτὲς εἶναι σύντομη καὶ ἀδύναμη.» 

«Ὅταν κάποιος ἀποδέχεται ἢ ἀπορρίπτει ἀπόψεις, δὲν πρέπει νὰ ἐπηρεάζεται ἀπὸ τὴν ἀγάπη ἢ τὸ μῖσος γιὰ αὐτὸν ποὺ τὶς προσφέρει, ἀλλὰ μόνο ἀπὸ τὴ βεβαιότητα τῆς ἀλήθειας.» 

«Γιατί ὅπως εἶναι καλύτερο νὰ φωτίζεις παρὰ ἁπλῶς νὰ λάμπεις, ἔτσι εἶναι καλύτερο νὰ δίνεις στοὺς ἄλλους τους καρπούς τοῦ στοχασμοῦ σου παρὰ ἁπλῶς νὰ στοχάζεσαι.» 

«Ὅταν ἡ λογικὴ ἀποτυγχάνει, τότε ἡ πίστις οἰκοδομεῖται.» 

«Ἡ πίστη ἔχει νὰ κάνει μὲ πράγματα ποὺ δὲν φαίνονται καὶ ἡ ἐλπίδα μὲ πράγματα ποὺ δὲν εἶναι ἐφικτά.» 

«Τὰ πράγματα ποὺ ἀγαπᾶμε μᾶς λένε τί εἴμαστε» 

Θωμᾶς Ἀκινάτης 

Οἱ ῥήσεις ἀπό ἐδῶ. φωτὀ, φωτό

Ἡ Πελασγική

Ἡ Ἀλβανία, ὁ γαμπρός τοῦ Τράμπ καί ἡ αἰώνια ῥίζα τοῦ Κακοῦ

φωτό

Ο μηχανισμός που λειτουργεί στην Αλβανία είναι ο ίδιος μηχανισμός που λειτουργεί παντού όπου το εβραϊκό κεφάλαιο επιτυγχάνει επαρκή πολιτική κυριαρχία. Το έργο του Βελιγραδίου κατέρρευσε υπό την πίεση του κοινού, οπότε το δίκτυο απλώς στράφηκε νότια, στα Τίρανα, όπου ο πρωθυπουργός ήταν πιο πλήρως υποταγμένος. Για τον παγκόσμιο Εβραϊσμό, κάθε χώρα είναι μια παιδική χαρά. Κάθε προστατευόμενη περιοχή είναι ένας χώρος " ανάπτυξης" . Κάθε γκόιμ που αντιτίθεται είναι εχθρός του Ισραήλ. Το σύστημα λειτουργεί τέλεια μέχρι ο λαός να αποφασίσει ότι δεν έχει τίποτα άλλο να χάσει και να αντισταθεί σθεναρά σε αυτές τις εβραϊκές μηχανορραφίες.

Τοῦ  Jose Nino

 Όταν ιδιωτικοί φύλακες ασφαλείας επιτέθηκαν σωματικά σε περιβαλλοντικούς ακτιβιστές στη χερσόνησο Zvernec στα τέλη Μαΐου 2026, το βίντεο της αντιπαράθεσης εξαπλώθηκε γρήγορα στα αλβανικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης και πυροδότησε μια πανεθνική εξέγερση που έχει εγείρει άβολα ερωτήματα σχετικά με το ποιος πραγματικά κατέχει το μέλλον της Αλβανίας.

Η πλήρης κλίμακα της αλβανικής δυσαρέσκειας έγινε σαφής στις 30 Μαΐου 2026, όταν περιβαλλοντικοί ακτιβιστές που περπατούσαν προς τη χερσόνησο Zvernec ανακάλυψαν βαριά μηχανήματα που ήδη κατέστρεφαν προστατευμένους παράκτιους αμμόλοφους και μεσογειακό πευκοδάσος. Νεόκτιστα τσιμεντένια φράγματα και συρματοπλέγματα περικύκλωσαν το χώρο, φυλασσόμενο από ιδιωτική εταιρεία security που απομάκρυνε βίαια τους διαδηλωτές. Η αστυνομία ήταν παρούσα, αλλά δεν παρενέβη καθώς ένας διαδηλωτής σύρθηκε μέσα στην περιφραγμένη περιοχή.

Μέσα σε λίγες μέρες, χιλιάδες ξεχύθηκαν στους δρόμους των Τιράνων φωνάζοντας «Η Αλβανία δεν πωλείται» και «Ακυρώστε το έργο», με πολλούς να κρατούν φουσκωτά ροζ φλαμίνγκο ως σύμβολο της απειλούμενης άγριας ζωής στους προστατευόμενους υγροτόπους -που φιλοξενούν φλαμίνγκο, φώκιες και σημεία ωοτοκίας θαλάσσιων χελωνών- και πανό που έγραφαν «Ivanka, πήγαινε σπίτι σου». Διαδηλωτές συγκεντρώνονταν κάθε βράδυ έξω από το γραφείο του πρωθυπουργού Έντι Ράμα. Μια παράλληλη διαδήλωση ξέσπασε στο ίδιο το Zvernec, όπου ντόπιοι από την ελληνική μειονότητα της χώρας συγκρούστηκαν με την ιδιωτική ασφάλεια, ωθώντας το Υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδας να εκφράσει «σοβαρή ανησυχία» και να επιβεβαιώσει ότι ένας Έλληνας πολίτης ήταν μεταξύ των τραυματισμένων κατοίκων, με την Ελληνική Πρεσβεία στα Τίρανα να καταθέτει επίσημα διαβήματα στην αλβανική κυβέρνηση.

 Είναι η Ελλάδα πίσω από τις αντικυβερνητικές διαμαρτυρίες στην Αλβανία; 

Μέχρι τις 4 Ιουνίου, το Al Jazeera ανέφερε ότι οι διαμαρτυρίες αυξάνονταν αντί να υποχωρούν, αφού ο Ράμα απέρριψε τα αιτήματα των διαδηλωτών και δήλωσε στο κοινοβούλιο ότι δεν είχε ακόμη εκδοθεί τελική άδεια ανάπτυξης. Οι διαδηλωτές αντέτειναν ότι μηχανήματα έργων βρίσκονταν ήδη στο πεδίο και επέμειναν στην απομάκρυνση όλου του βαρέος εξοπλισμού και στην αποκατάσταση των οικοτόπων πριν από οποιεσδήποτε συνομιλίες. Ο Ράμα χαρακτήρισε την αυξανόμενη αναταραχή ως «υβριδικό πόλεμο» που διεξάγεται από «εχθροί της Αλβανίας και του Ισραήλ». Σε μια σημαντική νομική εξέλιξη, το OCCRP ανέφερε ότι η Ειδική Εισαγγελία της Αλβανίας κατά της Διαφθοράς και του Οργανωμένου Εγκλήματος διέταξε προληπτική κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων που ανήκουν στην Albania Land Development, την εταιρεία που αγόρασε τα αμφισβητούμενα οικόπεδα στην παραλία του Zvernec.

Το έργο που βρίσκεται στο επίκεντρο της εξέγερσης έχει δύο συνιστώσες. Το πρώτο αφορά ένα πολυτελές θέρετρο στο ακατοίκητο νησί Sazan, έκτασης 5,7 τετραγωνικών χιλιομέτρων - μια πρώην ιταλική, σοβιετική και αλβανική στρατιωτική βάση στις εκβολές του κόλπου του Αυλώνα, όπου η Αδριατική συναντά το Ιόνιο Πέλαγος - για το οποίο έχει προβλεφθεί ανάπτυξη ύψους 1,4 δισεκατομμυρίων ευρώ, προσβάσιμη με πλοίο. Το δεύτερο αφορά ένα εκτεταμένο συγκρότημα ξενοδοχείων και βιλών στο προστατευόμενο τοπίο Αιώνα-Νάρτα , κοντά στο Zvernec, μια περιοχή αναγνωρισμένη από την UNESCO που φιλοξενεί φλαμίνγκο, φώκιες μοναχούς, θαλάσσιες χελώνες καρέτα-καρέτα και άλλα προστατευόμενα είδη. Οι εκτιμήσεις για τα συνδυασμένα έργα έχουν φτάσει τα 4 δισεκατομμύρια ευρώ , με προτεινόμενα έως και 10.000 δωμάτια ξενοδοχείων και βίλες .

Οι δεσμοί του Jared Kushner με την Αλβανία είναι βαθύτεροι από ό,τι πολλοί αρχικά είχαν καταλάβει. Το επενδυτικό του όχημα, η Affinity Partners , μια εταιρεία ιδιωτικών κεφαλαίων που υποστηρίζεται από περίπου 4,6 δισεκατομμύρια δολάρια, κυρίως από τα κρατικά επενδυτικά ταμεία της Σαουδικής Αραβίας και άλλα κρατικά επενδυτικά ταμεία της Μέσης Ανατολής, συγκέντρωσε αυτό το διττό αλβανικό μεγα-έργο μέσω της θυγατρικής της Atlantic Incubation Partners LLC. Ο Kushner επισκέφθηκε την Αλβανία πολλές φορές και περιέγραψε την ακτογραμμή ως «μεγαλοπρεπή» και «απίστευτο καμβά» για πολυτελή ανάπτυξη. Η Επιτροπή Στρατηγικών Επενδύσεων της Αλβανίας, υπό την προεδρία του Ράμα, ενέκρινε το έργο Sazan στις 30 Δεκεμβρίου 2024 , χορηγώντας του το καθεστώς του «στρατηγικού επενδυτή» που επιταχύνει τις άδειες και την πρόσβαση σε κρατική γη - λίγες εβδομάδες πριν από την ορκωμοσία του Donald Trump.

Η γη στο Zvernec φέρεται να αποκτήθηκε από μια εταιρεία με την επωνυμία Albania Land Development, η οποία ανήκε στους Καταριανούς επιχειρηματίες και Ραμέζ Αλ-Καγιάτ, οι οποίοι ήταν προηγούμενοι συνεργάτες του Kushner σε συμφωνίες ακινήτων στο Μπρούκλιν. Στις 2 Ιουνίου 2026, η Ειδική Εισαγγελία της Αλβανίας κατά της Διαφθοράς και του Οργανωμένου Εγκλήματος ανακοίνωσε επίσημη έρευνα για τις οικονομικές συναλλαγές που χρησιμοποιήθηκαν για την απόκτηση τίτλων γης και την πώλησή τους σε επενδυτές και πάγωσε τους τραπεζικούς λογαριασμούς της Albania Land Development. Η έρευνα στοχεύει σε φερόμενους ως δόλιους τίτλους ιδιοκτησίας και την αμφιλεγόμενη αναταξινόμηση των περιβαλλοντικά προστατευόμενων ζωνών του 2024 που άνοιξε την πόρτα στην κατασκευή.

Αυτή η αλβανική ιστορία αντικατοπτρίζει στενά την επιχείρηση του Kushner στο Βελιγράδι της Σερβίας - ένα σχεδιαζόμενο πολυτελές ξενοδοχείο και οικιστικό συγκρότημα αξίας 500 εκατομμυρίων δολαρίων στα βομβαρδισμένα ερείπια του πρώην αρχηγείου του Γενικού Επιτελείου του Γιουγκοσλαβικού Στρατού, το οποίο καταστράφηκε από το ΝΑΤΟ το 1999. Το έργο αυτό αντιμετώπισε επίσης μαζική δημόσια αντίθεση και μια κατηγορία για διαφθορά από την κυβέρνηση πριν η Affinity Partners αποσυρθεί στις 16 Δεκεμβρίου 2025 , ανακοινώνοντας: «Επειδή τα ουσιαστικά έργα πρέπει να ενώνουν και όχι να διχάζουν, και από σεβασμό προς τον λαό της Σερβίας και την πόλη του Βελιγραδίου, αποσύρουμε την αίτησή μας». Οι επικριτές είδαν το αλβανικό έργο ως μια απλή στροφή του Kushner προς τα νότια μετά την κατάρρευση του Βελιγραδίου.

Τί συμβαίνει στήν Άλβανία ;

Οι διαμαρτυρίες δεν συμβαίνουν στο κενό. Συνδυάζονται με μια ευρύτερη, σιγοβράζουσα συζήτηση εντός της Αλβανίας σχετικά με το εάν η κυβέρνηση Ράμα παραδίδει την αλβανική κυριαρχία, την περιβαλλοντική κληρονομιά και τη μουσουλμανική ταυτότητα της χώρας σε ισχυρά ξένα συμφέροντα.Η κατανόηση αυτής της έντασης απαιτεί την εξέταση της ιστορικά μοναδικής σχέσης της Αλβανίας με το Ισραήλ και του πώς αυτή η σχέση έχει διαταραχθεί από τις 7 Οκτωβρίου 2023.

Ο ιδιόμορφος δεσμός της Αλβανίας με το Ισραήλ έχει τις ρίζες του σε ένα από τα πιο εξαιρετικά επεισόδια αλληλεγγύης εν καιρώ πολέμου στην ευρωπαϊκή ιστορία. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ενώ σχεδόν κάθε άλλη κατεχόμενη ευρωπαϊκή χώρα παρέδωσε Εβραίους κατοίκους στις γερμανικές αρχές, η Αλβανία έκανε το αντίθετο —κρύβοντας Εβραίους κατοίκους από τη Γερμανία, την Αυστρία, την Ελλάδα και τη Γιουγκοσλαβία, πλαστογραφώντας έγγραφα ταυτότητας και παρέχοντας καταφύγιο βάσει του Besa , ενός αρχαίου αλβανικού κώδικα τιμής που σήμαινε «να τηρείς την υπόσχεση». ( ἡ μπέσα πού λέμε καί στά ...ἑλληνικά ) 

Αυτή η κληρονομιά της συνεργασίας με τον Εβραϊσμό έχει αξιοποιηθεί σε μεγάλο βαθμό διπλωματικά στη σύγχρονη εποχή.Η Αλβανία αναγνώρισε επίσημα το Ισραήλ το 1949, αν και υπό την κομμουνιστική δικτατορία του Ενβέρ Χότζα από το 1946 έως το 1991, η στάση της Αλβανίας άλλαξε απότομα. Το καθεστώς έθεσε εκτός νόμου όλες τις θρησκείες τον Φεβρουάριο του 1967 -συμπεριλαμβανομένου του Ιουδαϊσμού- και αποκήρυξε το Ισραήλ ως «τον μικρό διάβολο»των Ηνωμένων Πολιτειών.Οι επίσημες διπλωματικές σχέσεις αποκαταστάθηκαν στις 19 Αυγούστου 1991 μετά την πτώση του κομμουνισμού.

Από το 1991, οι δύο κυβερνήσεις έχουν αναπτύξει ισχυρούς διμερείς δεσμούς στους τομείς της τεχνολογίας, της κυβερνοασφάλειας, της γεωργίας, της ενέργειας και του τουρισμού. Υπό τον Ράμα, η Αλβανία έχει καλλιεργήσει μια από τις στενότερες ευρωπαϊκές σχέσεις με το Ισραήλ, εκτός από μια χούφτα κράτη της Κεντρικής Ευρώπης. Τον Ιανουάριο του 2026, ο Ράμα απευθύνθηκε στην Κνεσέτ σε μια ιστορική ομιλία, ξεκινώντας με τη φράση «Θα κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ, αγαπητέ Μπίμπι, για να επιβιώσω από την κρίση σου», επικαλούμενος το ιστορικό της Αλβανίας στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και δηλώνοντας ότι «ο δεσμοφύλακας της Γάζας είναι η Χαμάς, κανένας άλλος εκτός από τη Χαμάς». Έλαβε όρθια χειροκροτήματα από τους Ισραηλινούς βουλευτές.Άραβες μέλη της Κνεσέτ μποϊκοτάρουν την ομιλία του σε ένδειξη διαμαρτυρίας.

Ωστόσο, η αλβανική κοινή γνώμη διχάζεται έντονα μεταξύ της επίσημης φιλοϊσραηλινής στάσης της κυβέρνησης και ενός πιο σύνθετου, συχνά συμπαθητικού προς την Παλαιστίνη, αισθήματοςβάσης - ένα χάσμα που έχει διευρυνθεί δραματικά από τις 7 Οκτωβρίου 2023. Σύμφωνα με την απογραφή του 2023 στην Αλβανία, το Ισλάμ είναι η μεγαλύτερη θρησκευτική πεποίθηση της χώρας , αλλά δεν αποτελεί πλέον σαφή πλειοψηφία: περίπου το 45,9% αυτοπροσδιορίζεται ως Μουσουλμάνος (συντριπτικά Σουνίτης) και ένα επιπλέον 4,8% ως Μπεκτασήδες , συνολικά περίπου 51% - απότομα μειωμένο από περίπου 56,7% που αυτοπροσδιορίζονταν ως Μουσουλμάνοι το 2011. Μια έκθεση του Εβραϊκού Τηλεγραφικού Πρακτορείου από τον Οκτώβριο του 2023 διαπίστωσε ότιτο φιλοϊσραηλινό αίσθημα είχε ήδη μειωθεί αμέσως μετά την επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου και την επακόλουθη στρατιωτική αντίδραση του Ισραήλ στη Γάζα, ακόμη και όταν η κυβέρνηση στα Τίρανα άνοιξε δύο νέα μουσεία εβραϊκής κληρονομιάς.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στα τέλη Αυγούστου 2025, σχεδόν 300 Αλβανοί μουσουλμάνοι θρησκευτικοί ηγέτες —ιμάμηδες, ακαδημαϊκοί και ηγέτες κοινοτήτων— υπέγραψαν μια άνευ προηγουμένου κοινή δήλωση που καταδίκαζε τον πόλεμο του Ισραήλ στη Γάζα ως γενοκτονία και καλούσε τους μουσουλμάνους παγκοσμίως να μποϊκοτάρουν εταιρείες που συνεργούν στην στρατιωτική εκστρατεία του Ισραήλ. Ο Αλβανός ιστορικός Olsi Jazexhi δήλωσε στο Middle East Eye ότι η δήλωση «αντανακλά την αυξανόμενη απογοήτευση εντός της αλβανικής κοινωνίας των πολιτών για τη σιωπή του αλβανικού κράτους» και τη στάση του πρωθυπουργού Έντι Ράμα, ακόμη και όταν τα Τίρανα συνεχίζουν να συνεργάζονται πλήρως με το Ισραήλ.

Η πιο έντονη δημόσια έκφραση μεταβαλλόμενου συναισθήματος ήρθε στις 3 Ιουνίου 2026, όταν η Αλβανία φιλοξένησε το Ισραήλ για έναν διεθνή φιλικό αγώνα ποδοσφαίρου στο στάδιο Air Albania στα Τίρανα. Ο εθνικός ύμνος του Ισραήλ, Hatikvah, έγινε δεκτός με δυνατές αποδοκιμασίες και σφυρίγματα από τμήματα του αλβανικού πλήθους.

Ισραηλινοί υπήκοοι έχουν επίσης βρεθεί στο επίκεντρο πολλαπλών αλβανικών αντιπαραθέσεων. Η πιο προβεβλημένη υπόθεση αφορά τον Yoel Kaplan Ισραηλινοί υπήκοοι έχουν επίσης βρεθεί στο επίκεντρο πολλαπλών αλβανικών αντιπαραθέσεων. Η πιο προβεβλημένη υπόθεση αφορά τον Yoel Kaplan, έναν Ισραηλινό-Αμερικανό διπλό πολίτη, ο οποίος υπηρετεί ως αρχιραβίνος της Αλβανίας από το 2010. Τον Σεπτέμβριο του 2024, κυκλοφόρησε ένα βίντεο του Kaplan να γιορτάζει την καταστροφή στη Γάζα και να ηγείται ισραηλινών στρατευμάτων σε προσευχή στο μέτωπο. Ο  Kaplan επιβεβαίωσε στο Middle East Eye ότι είχε πολεμήσει τόσο στη Γάζα όσο και στον Λίβανο, προσθέτοντας «Είμαι πολύ ενεργός [στον στρατό] και νομίζω ότι είναι η ώρα να είμαι ενεργός γιατί αν όχι σε αυτόν τον πόλεμο, πότε;» Φωτογραφήθηκε φορώντας στρατιωτική στολή με το 55ο Τάγμα Αλεξιπτωτιστών της 98ης Μεραρχίας του ισραηλινού στρατού, μια μονάδα που έδρασε στο Khan Younis κατά τη διάρκεια ορισμένων από τις πιο δύσκολες φάσεις της εκστρατείας στη Γάζα.

Τον Σεπτέμβριο του 2025, το Διεθνές Κέντρο Δικαιοσύνης για τους Παλαιστίνιους, μια οργάνωση υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο, υπέβαλε επίσημη καταγγελία στον γενικό εισαγγελέα της Αλβανίας ζητώντας τη σύλληψη και τη δίωξη του Kaplan για εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, επικαλούμενη τις υποχρεώσεις της Αλβανίας ως συμβαλλόμενου μέρους που έχει υπογράψει τόσο το Καταστατικό της Ρώμης όσο και τη Σύμβαση για τη Γενοκτονία. Μέχρι τα μέσα του 2026, οι αλβανικές αρχές δεν είχαν δεσμευτεί δημόσια να ενεργήσουν επί της καταγγελίας.

Η ομιλία του Ράμα στην Κνεσέτ τον Ιανουάριο του 2026 —όπου αποκάλεσε τον Νετανιάχου έναν από τους κορυφαίους ομιλητές στον κόσμο και είπε ότι «τα γόνατά του τρέμουν» στο ισραηλινό κοινοβούλιο— έγινε θερμά δεκτή στο Ισραήλ, αλλά επιδείνωσε μια εσωτερική κρίση νομιμότητας. Αναλυτές στην Αλβανία χαρακτήρισαν δημόσια την ομιλία «μονόπλευρη» και σημείωσαν ότι ο Ράμα δεν είχε αναφέρει τους θανάτους δεκάδων χιλιάδων Παλαιστινίων πολιτών. Η διαμάχη επιδεινώνεται από το γεγονός ότι η Αλβανία επιβεβαίωσε την πρόσκληση να ενταχθεί στο προτεινόμενο «Συμβούλιο Ειρήνης» του Donald Trump για τη μεταβατική διακυβέρνηση της Γάζας, ευθυγραμμίζοντας περαιτέρω τα Τίρανα με την Ουάσινγκτον και το Τελ Αβίβ με τρόπους που πολλοί Αλβανοί βρίσκουν βαθιά άβολα.

Ο Ράμα έχει δηλώσει ότι «δεν υπάρχει ούτε μια πιθανότητα [το έργο του Kushner] να σταματήσει για όσο είμαι εδώ» και απέρριψε τις διαμαρτυρίες ως πολιτικά υποκινούμενες. Δήλωσε στο Politico , στη σύνοδο κορυφής Ευρώπης-Δυτικών Βαλκανίων στο Μαυροβούνιο, ότι «αν δεν ήταν ο Jared, δεν θα έδιναν δεκάρα για το τι συμβαίνει στην Αλβανία». Η Ελλάδα έχει προειδοποιήσει ότι η προστασία των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας των μειονοτήτων και των οικολογικών περιοχών αποτελεί «προϋπόθεση για την πρόοδο στη διαδικασία ένταξης» και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επανέλαβε αυτές τις ανησυχίες για το κράτος δικαίου και το περιβάλλον, προτρέποντας τα Τίρανα να «δράσουν χωρίς καθυστέρηση» για να ευθυγραμμιστούν με το περιβαλλοντικό δίκαιο της ΕΕ.

Ο μηχανισμός που λειτουργεί στην Αλβανία είναι ο ίδιος μηχανισμός που λειτουργεί παντού όπου το εβραϊκό κεφάλαιο επιτυγχάνει επαρκή πολιτική κυριαρχία. Το έργο του Βελιγραδίου κατέρρευσε υπό την πίεση του κοινού, οπότε το δίκτυο απλώς στράφηκε νότια, στα Τίρανα, όπου ο πρωθυπουργός ήταν πιο πλήρως υποταγμένος. Για τον παγκόσμιο Εβραϊσμό, κάθε χώρα είναι μια παιδική χαρά. Κάθε προστατευόμενη περιοχή είναι ένας χώρος " ανάπτυξης" . Κάθε γκόιμ που αντιτίθεται είναι εχθρός του Ισραήλ. Το σύστημα λειτουργεί τέλεια μέχρι ο λαός να αποφασίσει ότι δεν έχει τίποτα άλλο να χάσει και να αντισταθεί σθεναρά σε αυτές τις εβραϊκές μηχανορραφίες.

Ἀπό :  theoccidentalobserver.net

Ἡ Πελασγική

Σαββατόβραδο καί τραγούδι, ΜΟΝΟΝ !

φωτό

 Ἀπόψε καμμία διάθεσις γιά ὅ,τι ἄλλο παρά μόνον τραγούδι. Τραγούδια ἀπό τήν δεκαετία μου. Δεκαετία ᾿60 ! 

Righteous Brothers – Unchained Melody (1965)

Bee Gees – To Love Somebody (1967)

Sonny & Cher – I Got You Babe ( 1965)

Steppenwolf – Born to Be Wild (1968)

Mary Hopkin - Those were the days ( 1968 )

Cream - Sunshine Of Your Love (1968)

Nancy Sinatra – These Boots Are Made For Walkin’ (1965)

Frankie Valli – Can’t Take My Eyes Off You (1967)

 Tom Jones "Delilah" ( 1968)

Frank Sinatra – My Way (1969)

Μά δέν εἶναι ἡ καλύτερη δεκαετία ἀπό ὅλες ; Ναί εἶναι. Κι᾿ὅσοι εἴχαμε τήν τύχη νά γεννηθοῦμε ἐκεῖνα τά χρόνια ξέρουμε πολύ καλά τί σημαίνει δεκαετία ᾿60, ἀπό κάθε ἄποψιν ! 

Καλό Σαββατόβραδο σ᾿ὅλους κι᾿ὅλες ! 

ἀπό τό ἀρχεῖο μου 

Ἡ Πελασγική

Δύο διαφορετικές πραγματικότητες

Ἐνῷ ὁ κόσμος γιορτάζει τὸ Παγκόσμιο Κύπελλο, ἡ Γάζα βιώνει ἄλλη μιὰ μέρα ἐπιθέσεων. Οἱ ἰσραηλινὲς ἐπιδρομὲς συνεχίζονται σὲ ὅλη τὴ Λωρίδα. Οἱ οἰκογένειες ἀντιμετωπίζουν φόβο, ἀπώλεια καὶ ἀβεβαιότητα. Δύο πολὺ διαφορετικὲς πραγματικότητες ποὺ ἐκτυλίσσονται ταυτόχρονα. 

                                                                                                             

Ἰσραηλινοὶ ἔποικοι καῖνε τὴν Taybeh στὴν κατεχόμενη Παλαιστίνη. Ἕνα χωριὸ ποὺ στέκει ὄρθιο ἐδῶ καὶ χιλιάδες χρόνια. Ἕνα μέρος ὅπου περπάτησε κάποτε ὁ Ἰησοῦς. Ἕδρα τῆς παλαιότερης ἐν ζωῇ χριστιανικῆς κοινότητας στὸν κόσμο. Καὶ οὔτε μιὰ λέξη ἀπὸ τὰ συστημικά δυτικὰ μέσα ἐνημέρωσης.

Ἂν δὲν μπορεῖτε νὰ ἀπελευθερώσετε τοὺς Παλαιστίνιους κρατουμένους, τοὐλάχιστον μὴν μένετε σιωπηλοὶ γι' αὐτούς... 

Ἀπό :  Amir Alshanti 

Ἀλλά ὁ Κόσμος εἶναι ...ἀπασχολημένος. Ἑορτάζει τό παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου. Πολύ μεγάλη ὑπόθεσις γιά νά στρέψῃ τό βλέμμα του ἐκεῖ πού πρέπει.

Ἔτσι εἶναι ὁ ...Πολιτισμός πού ἔφτιαξαν ἤ μᾶλλον διαστρέβλωσαν, ξέρετε ποιοί, στό πέρασμα τῶν χρόνων, ἐκδικούμενοι τόν Ἄνθρωπο. Κι᾿αὐτός ἔχει ὑποταχθεῖ στήν διαστροφή, στόν σατανισμό τους. 

Ἑορτάζετε κι᾿ἐσεῖς τό Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου ; 

Ἡ Πελασγική

Ὁ Μακιαβέλι, ἡ πολιτική δεξιοτεχνία καί ὁ Θεός

«Οι ηγεμόνες και οι δημοκρατίες που επιθυμούν να διατηρηθούν ελεύθεροι από τη διαφθορά πρέπει πάνω απ’ όλα να διαφυλάττουν την καθαρότητα όλων των θρησκευτικών τελετουργιών και να τις αντιμετωπίζουν με τον δέοντα σεβασμό, διότι δεν υπάρχει μεγαλύτερη ένδειξη της παρακμής μιας χώρας από το να βλέπει κανείς τη θρησκεία να περιφρονείται.»

… η σκληρότητα μπορεί να χρησιμοποιηθεί καλά ή κακά· καλά χρησιμοποιείται όταν εφαρμόζεται μία φορά από ανάγκη αυτοσυντήρησης και κατόπιν δεν συνεχίζεται, αλλά μετατρέπεται όσο το δυνατόν περισσότερο προς το δημόσιο καλό… Εκείνοι που ακολουθούν την πρώτη πρακτική μπορούν να επανορθώσουν την κατάστασή τους ενώπιον του Θεού.»

Τοῦ Hei Sing Tso

 Ο Μακιαβέλι έχει διαστρεβλωθεί δραστικά. Πολλοί άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένων μελετητών σε ολόκληρο τον κόσμο, θεωρούν ότι ο Μακιαβέλι ήταν ένα ανήθικο και άθρησκο πρόσωπο. Πρέπει να υποστηρίξω ότι ο Μακιαβέλι δεν ήταν μόνο χριστιανός, αλλά ότι οι ιδέες και οι θεωρίες του συνδέονται στενά με τη χριστιανική του πνευματικότητα. Πράγματι, ορισμένοι μελετητές τα τελευταία χρόνια έχουν αναθεωρήσει το ενδιαφέρον τους ώστε να μελετήσουν τη σύνδεση μεταξύ των πολιτικών θεωριών του Μακιαβέλι και του Ρεπουμπλικανικού Χριστιανισμού της εποχής του.

Η Αναγέννηση στην Ιταλία έδωσε ώθηση στον Ανθρωπισμό και στον πολιτισμικό μετασχηματισμό. Ωστόσο, δεν έκοψε πλήρως τον δεσμό με τον Θεό στην καρδιά του Μακιαβέλι. Για τον Μακιαβέλι, το κράτος και η πίστη είναι συνδεδεμένα. Η Caritas είναι μία βασική χριστιανική αρετή. Σημαίνει άνευ όρων και θυσιαστική αγάπη. Μια απόλυτα αφοσιωμένη αγάπη για το κοινό καλό είναι η Caritas. Ο Μακιαβέλι θεωρεί ότι η άνευ όρων αγάπη προς την πατρίδα είναι Caritas. Ο πατριωτισμός είναι μία μορφή και διαδικασία φιλανθρωπίας, που οδηγεί στην τέλεια Caritas. Κάθε άνθρωπος και πολίτης θα πρέπει να είναι πατριώτης ώστε να γίνει περισσότερο όμοιος με τον Θεό.

Επιπλέον, ο Μακιαβέλι αποδεχόταν το χριστιανικό ιδεώδες ότι κάποιος πρέπει να έχει τη φιλία του Θεού, όπως ο Μωυσής. Η φιλία του Θεού είναι χάρη. Μόλις κάποιος αποκτήσει τη φιλία του Θεού, μπορεί να συνομιλεί μαζί Του. Ωστόσο, ο Θεός δεν ήταν πρόθυμος να κάνει τα πάντα εκ μέρους του ανθρώπου, αλλά η βοήθειά Του ήταν καθοριστική για την εξασφάλιση της επιτυχίας. Σύμφωνα με αυτή τη θεολογική λογική, αν όλοι οι άνθρωποι είναι πραγματικά πατριώτες και αγαπούν την πατρίδα τους, ο Θεός θα βοηθήσει ασφαλώς τον ιταλικό λαό να λυτρώσει την πατρίδα του, καθώς θα έχει τη φιλία του Θεού.

Πρέπει ένας χριστιανός να επιδιώκει τη δόξα; Ο Μακιαβέλι διέκρινε ανάμεσα στη δόξα και τη φήμη. Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, ο Θεός δεν θα κάνει τα πάντα για τους ανθρώπους. Αν οι άνθρωποι πραγματοποιούν μεγάλα έργα λύτρωσης, αυτό οφείλεται πάντοτε στον Θεό. Τα μεγάλα έργα δεν αποτελούν προσωπική δόξα αλλά φήμη χάρη στον Θεό. Συνεπώς, οι άνθρωποι, είτε ηγέτες είτε πολίτες, πρέπει να επιδιώκουν τη φήμη και όχι τη δόξα. Ο Μακιαβέλι ορίζει τη δική του ιεραρχία της φήμης. Οι πλέον επαινετοί είναι εκείνοι που υπήρξαν επικεφαλής θρησκευτικών ταγμάτων. Έπειτα ακολουθούν όσοι ίδρυσαν ή μεταρρύθμισαν δημοκρατίες και βασίλεια. Όσο μεγαλύτερη φήμη αποκτούν, τόσο περισσότερο μοιάζουν με τον Θεό.

Σύμφωνα με τη θεολογική κοσμολογία του Μακιαβέλι, το σύμπαν κινείται κυκλικά και τα πάντα επιστρέφουν στην αρχή τους. Γράφει:

«Δεν υπάρχει τίποτε πιο αληθινό από το ότι όλα τα πράγματα αυτού του κόσμου έχουν ένα όριο στην ύπαρξή τους· αλλά μόνο εκείνα διανύουν ολόκληρη την πορεία που τους έχει ορίσει ο Ουρανός, τα οποία δεν επιτρέπουν στο σώμα τους να αποδιοργανωθεί, αλλά το διατηρούν αμετάβλητο σύμφωνα με την τάξη που έχει καθοριστεί· ή, αν το αλλάζουν, το κάνουν προς όφελός τους και όχι προς βλάβη τους… όπως οι δημοκρατίες ή οι θρησκευτικές αιρέσεις, λέγω ότι εκείνες οι αλλαγές είναι ωφέλιμες που τις επαναφέρουν στις αρχικές τους αρχές.»

Ενδιαφέρον είναι ότι η κοσμολογία του μοιάζει πολύ με τις ιδέες του Λάο Τσε, του ιδρυτή της Ταοϊστικής φιλοσοφικής σχολής της αρχαίας Κίνας. Σύμφωνα με τον Λάο Τσε, τα πάντα ακολουθούν το Τάο, δηλαδή ανέρχονται και κατόπιν επιστρέφουν στην αρχή τους μέσα σε έναν κύκλο. Κάθε κράτος ή πολιτικός θεσμός έχει την τάση να απομακρύνεται από την καλή του αρχή, έτσι ώστε να απαιτούνται αλλαγές για να αναχαιτίζεται αυτή η τάση και να διατηρείται η σύνδεση με την αρχική προέλευση. Ο κόσμος δεν είναι στατικός και οι αλλαγές είναι αναπόφευκτες. Ωστόσο, ο Θεός μάς δίνει την επιλογή να πραγματοποιούμε καλές αλλαγές.

Αυτό εξηγεί γιατί ένας ηγεμόνας ή πολιτικός άνδρας που προβαίνει σε μεταρρυθμίσεις για να λυτρώσει ένα κράτος από την παρακμή αποκτά τη φιλία του Θεού και τη βοήθειά Του. Για τον Μακιαβέλι, οι αλλαγές μέσω μεταρρυθμιστικής κρατικής τέχνης είναι ουσιώδεις. Αυτό μοιάζει με τη φιλοσοφία της Νομικιστικής Σχολής της αρχαίας Κίνας. Η εσωτερική μεταρρύθμιση είναι αναγκαία για τη διαφύλαξη της κρατικής υπόστασης και ακόμη και της ασφάλειας απέναντι σε ξένες εισβολές. Οι Κινέζοι Νομικιστές έδιναν έμφαση στη μεταρρύθμιση των νόμων και των θεσμών. Ομοίως, ο Μακιαβέλι γράφει:

«Αν η Ρώμη επιθυμούσε να διατηρήσει την ελευθερία της μέσα στη διαφθορά, θα έπρεπε να είχε τροποποιήσει το σύνταγμά της, όπως ακριβώς κατά την πορεία της ύπαρξής της είχε θεσπίσει νέους νόμους· διότι οι θεσμοί και οι μορφές πρέπει να προσαρμόζονται στο αντικείμενο… Αλλά όταν το σύνταγμα ενός κράτους αποδεικνύεται πλέον ακατάλληλο, πρέπει να μεταρρυθμίζεται είτε αμέσως είτε σταδιακά, καθώς κάθε ελάττωμα γίνεται γνωστό.»

Ο Μακιαβέλι ανησυχούσε βαθιά για τη διαφθορά, καθώς κατανοούσε πλήρως ότι η αδυναμία ενός κράτους προέρχεται από εσωτερικούς εχθρούς. Παραδόξως, το καλύτερο μέσο πρόληψης της διαφθοράς δεν είναι ο νόμος και η τιμωρία. Είναι η θρησκεία. Γράφει:

«Οι ηγεμόνες και οι δημοκρατίες που επιθυμούν να διατηρηθούν ελεύθεροι από τη διαφθορά πρέπει πάνω απ’ όλα να διαφυλάττουν την καθαρότητα όλων των θρησκευτικών τελετουργιών και να τις αντιμετωπίζουν με τον δέοντα σεβασμό, διότι δεν υπάρχει μεγαλύτερη ένδειξη της παρακμής μιας χώρας από το να βλέπει κανείς τη θρησκεία να περιφρονείται.»

Ασφαλώς, ο Μακιαβέλι ήλπιζε ότι τόσο οι ηγέτες όσο και οι πολίτες θα είχαν αληθινή και αφοσιωμένη πίστη, αντί να αντιμετωπίζουν τη θρησκεία απλώς ως τυπικότητα και θεσμό για πλούτο και εξουσία. Οι κυβερνήσεις και οι πολιτικοί θα έπρεπε να αντλήσουν διδάγματα από τη σοφία του Μακιαβέλι σχετικά με το πώς οι σύγχρονες πολιτικές έχουν καταστρέψει τον Χριστιανισμό, ιδιαίτερα στη Δύση.

Πολλοί άνθρωποι αντιτάχθηκαν στις ιδέες του Μακιαβέλι περί δραστικών και σκληρών μέτρων. Δεν θα πρέπει να βιαζόμαστε να καταλήγουμε σε συμπεράσματα.

Γράφει σχετικά με τη σκληρότητα:

«Κάποιοι μπορεί να απορούν πώς ο Αγαθοκλής και άλλοι σαν αυτόν, ύστερα από άπειρες προδοσίες και σκληρότητες, μπόρεσαν να ζήσουν για μεγάλο χρονικό διάστημα με ασφάλεια στις χώρες των οποίων είχαν σφετεριστεί την εξουσία, και μάλιστα να αμυνθούν επιτυχώς απέναντι σε εξωτερικούς εχθρούς, χωρίς οι ίδιοι οι πολίτες τους να συνωμοτούν εναντίον τους… η σκληρότητα μπορεί να χρησιμοποιηθεί καλά ή κακά· καλά χρησιμοποιείται όταν εφαρμόζεται μία φορά από ανάγκη αυτοσυντήρησης και κατόπιν δεν συνεχίζεται, αλλά μετατρέπεται όσο το δυνατόν περισσότερο προς το δημόσιο καλό… Εκείνοι που ακολουθούν την πρώτη πρακτική μπορούν να επανορθώσουν την κατάστασή τους ενώπιον του Θεού.»

Η σκληρότητα σχετίζεται επίσης με την αταξία, όπως γράφει ο Μακιαβέλι:

«…για να αποκατασταθεί η τάξη μεταξύ των κατοίκων και η υπακοή προς τον ηγεμόνα, ήταν αναγκαίο να εγκαθιδρυθεί εκεί μια καλή και ισχυρή κυβέρνηση. Για τον σκοπό αυτό διόρισε ως κυβερνήτη της επαρχίας τον Ντον Ραμίρο ντ’ Όρκο, έναν άνθρωπο σκληρό αλλά ταυτόχρονα μεγάλης ενεργητικότητας, στον οποίο έδωσε πλήρη εξουσία. Σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα ο ντ’ Όρκο επανέφερε την επαρχία στην ειρήνη και την τάξη, αποκτώντας έτσι τη μέγιστη φήμη.»

Επομένως, για τον Μακιαβέλι, τα δραστικά και σκληρά μέτρα, όταν εφαρμόζονται επιδέξια και με φρόνηση, επιτρέπονται από τον Θεό για την επίλυση της αταξίας και του χάους μέσα σε ένα κράτος και μια κοινωνία.

Συμπερασματικά, οι άνθρωποι παρερμήνευσαν τον Μακιαβέλι ως κοσμικό στοχαστή. Στην πραγματικότητα, οι ιδέες του διαμορφώνονται από τη χριστιανική πίστη και κοσμολογία. Οι αρετές και οι αξίες έχουν ύψιστη σημασία για την κατανόηση της πολιτικής και της κρατικής του τέχνης.

Ἀπό : geopolitika.ru

Ἡ Πελασγική 

Ὁ Μῆνας τῆς Παναγίας καί ὁ Μῆνας τής Ὁμοφυλοφιλικῆς Ὑπερηφάνειας

 

 Η ομοφυλοφιλική κατάσταση έχει γίνει πηγή υπερηφάνειας, ένα μετάλλιο ανδρείας. Τίποτα το παράξενο σε έναν πολιτισμό που πεθαίνει από πρόοδο, δικαιώματα και ψεύτικες ελευθερίες. 

Η ομοφυλόφιλη, υπερήφανη αυτοκτονία του πολιτισμού, που ήταν δικός μας, προχωρά όλο το χρόνο και φτάνει στο αποκορύφωμά της τον Ιούνιο. Στην προοδευτική, απελευθερωμένη, φιλελεύθερη και ελευθεριακή μεταμοντερικότητά μας, μπορούμε μόνο να προσπαθήσουμε να μείνουμε μακριά... 

Τοῦ Roberto Pecchioli

Δεν υπάρχει αμφιβολία: η πρόοδος προχωρά ραγδαία στην τελική μεταμοντερνικότητα. Πρώτα είχαμε τον Μάιο, τον μήνα των τριαντάφυλλων και της Παναγίας, τώρα έχουμε τον Ιούνιο, τον μήνα της ομοφυλοφιλικής υπερηφάνειας , της ομοφυλοφιλικής και τρανς υπερηφάνειας, και όσο περισσότερες τόσο το καλύτερο. Υπάρχουν δεκάδες σεξουαλικοί προσανατολισμοί, αλίμονο σε όποιον τους αποκαλεί αλλιώς· εξ ου και το σύμβολο + (συν) στο τέλος της LGBT λιτανείας. 

Το φετινό επίκεντρο είναι το Τορίνο, και -παρά τον πόλεμο για τον αριθμό των συμμετεχόντων στα βακχικά - η εκδήλωση δεν απογοητεύει. Οι συνήθεις υπερβολές, η επίδειξη κάθε διαστροφής ( συγγνώμη, ένας χαρούμενος τρόπος έκφρασης λιμπιντικών παρορμήσεων), ποικίλες αισχρότητες, προκλήσεις, αλλόκοτες πράξεις, προσβολές, βλασφημίες. Το καταστασιακό συμβάν της κοινωνίας του θεάματος, τώρα μελαγχολικό και επαναλαμβανόμενο, έχει παρόλα αυτά τροποποιήσει το σενάριο με την ένταξη των παιδιών. Οι πρώτες επιπτώσεις της «συναισθηματικής εκπαίδευσης» των ομοφυλόφιλων που έχει φτάσει στα σχολεία, ή η νοσηρή ανοησία ορισμένων γονέων 1, 2, 3, εγκύων ή μη, φυσικών (διόρθωσης, βιολογικών) ή παρένθετων. Ένα αγόρι περίπου οκτώ ετών κράταγε μια ταμπέλα με το σύνθημα του ουράνιου τόξου «περισσότεροι ομοφυλόφιλοι, λιγότεροι φασίστες». Μια διακεκριμένη πολιτική ατζέντα που θα έπρεπε να ανησυχεί ακόμη και την Εθνική Ένωση Ιταλών Παρτιζάνων (ANPI). Σε κοντινή απόσταση, άλλα παιδιά προφανώς παρατηρούσαν με διασκέδαση τις αμφισβητήσιμες επιδόσεις, τις υπερβολές και τα ντροπιαστικά ρούχα ορισμένων μελών της LGBT κοινότητας.

φωτό

Είναι δυνατόν μόνο ο γέρος γραμματέας να είναι εξοργισμένος από μια τόσο κραυγαλέα παιδική κατήχηση; Κανείς δεν προστατεύει τα παιδιά; Αν κάποιος χρησιμοποιήσει τη λέξη «αδερφός» -ή «γκέϊ»- οι πύλες του ουρανού ανοίγουν, αλλά μπορούν να κάνουν τα πάντα, περήφανοι κήρυκες της ανεστραμμένης μεταμοντερνικότητας. Μια μικρή ομάδα LGBT Καθολικών κατάφερε να φέρει σε δύσκολη θέση τον επίσκοπο της Padova -τον φίλο τους- οργανώνοντας μια «εκδήλωση». Η υπέροχη και προοδευτική τύχη της ανθρωπότητας. Αυτός ο συγγραφέας μελετά το ημερολόγιο των εκδηλώσεων ομοφυλοφιλικής υπερηφάνειας (τώρα βιαστικά ονομάζονται « υπερηφάνεια », η κατ᾿εξοχήν υπερηφάνεια, η μόνη που επιτρέπεται), όλες χρηματοδοτούμενες από τον Δήμο, ώστε να αποφευχθεί η σύγκρουση με την αδελφότητα. 

Βραβεία «Ουράνιο Τόξο»: Η δήμαρχος Silvia Salis ανακηρύχθηκε Πολιτική Προσωπικότητα της Χρονιάς

Η Γένοβα υπερηφανεύεται που έχει έναν σύμβουλο για θέματα LGBT με προϋπολογισμό 156.000 ευρώ ετησίως. Έχει κάνει όνομα με βίαιες και χυδαίες δηλώσεις εναντίον των αποκρουστικών «ομοφοβικών» και έχει κατηγορήσει την Καθολική Εκκλησία για δολοφονία. Η σιωπή της Curia (κεντρικός διοικητικός μηχανισμός του Βατικανού)  ήταν εκκωφαντική. Ήταν καλύτερα να σιωπήσουν παρά να πουν ανοησίες. Όταν η δήμαρχος Silvia Salis ανέλαβε για πρώτη φορά δράση, εγγράφοντας ένα παιδί με δύο μητέρες, ο αρχιεπίσκοπος, όπως οποιοσδήποτε άλλος Don Abbondio, δήλωσε ότι επρόκειτο για αδιαμφισβήτητες αποφάσεις των πολιτικών αρχών.

φωτό

 Στο Τορίνο, οι θεωρητικοί της υπερηφάνειας θρήνησαν την απουσία ορισμένων «δικαιωμάτων». Ποια από αυτά, παρακαλώ πείτε; Ίσως οι ομοφυλόφιλοι, οι τρανσέξουαλ και το υπόλοιπο queer σύμπαν δεν μπορούν να εργαστούν, να μιλήσουν ή να διαδώσουν τον λόγο τους; Μήπως κάποιος τους διώχνει από τη χώρα; Κάποιες σκέψεις είναι σωστές, ήρεμα αλλά όχι πολύ ήρεμα. Πριν από την ομοφυλοφιλική έκρηξη των τελευταίων είκοσι ετών, ο συγγραφέας δεν είχε τίποτα εναντίον τους. Αποδοκίμαζε αλλά αναγνώριζε την ελευθερία να συμπεριφέρεται κανείς όπως θέλει μεταξύ των ενηλίκων. Αλλά το πολύ είναι πάρα πολύ. Η ομοφυλοφιλική κατάσταση έχει γίνει πηγή υπερηφάνειας, ένα μετάλλιο ανδρείας. Τίποτα το παράξενο σε έναν πολιτισμό που πεθαίνει από πρόοδο, δικαιώματα και ψεύτικες ελευθερίες. Το ηθικό καθήκον της διαφωνίας παραμένει. Ξεκινώντας με τη χρήση των λέξεων. Δεν μετανιώνω για τους χυδαίους ή προσβλητικούς ορισμούς, αλλά απορρίπτω τη λέξη « ομοφυλόφιλος ». Έχοντας γίνει παγκόσμια - όπως όλα τα απεχθή - σημαίνει χαρούμενη, ευτυχισμένη. Για ποιο μυστηριώδη λόγο η κατάσταση του ομοφυλόφιλου είναι ευτυχισμένη και όχι αυτή του σεξουαλικά φυσιολογικού υποκειμένου ( ετεροφυλόφιλος , στα προ- παγκοσμιοποιημένα αγγλικά ) ή, αν έχετε αποδεχτεί την εχθρική Νέα Ομιλία, του ετεροφυλόφιλου ή του cisgender ; Μήπως η πλειοψηφία των ανδρών και των γυναικών είναι λυπημένοι ή σκυθρωποί επειδή έχουν «φυσιολογικές» προσωπικές προτιμήσεις;

Γιατί πρέπει μια συμπεριφορά που μέχρι πριν από μερικές δεκαετίες θεωρούνταν επίσημα διαταραχή ή παθολογία να επιδεικνύεται ως υπερηφάνεια; Ίσως όχι, αλλά μια κοινωνία δεν μπορεί να συντηρηθεί, μαραίνεται και δικαίως πεθαίνει εν μέσω αμφίβολων, ανεστραμμένων απολαύσεων, οι οποίες έχουν γίνει ο σκοπός της ύπαρξης και κεντρικό στοιχείο της ταυτότητας, αν αγιοποιεί πρότυπα και τρόπους ζωής που αντιτίθενται σε αυτά που έχει καθιερώσει η φύση. Μπορεί, ίσως θα έπρεπε, να τα ανεχτεί για χάρη της ελευθερίας, αλλά δεν μπορεί να τα προτείνει ως πρότυπα, πόσο μάλλον να τα αποκαλεί υπερηφάνεια. Δεν νιώθω υπερηφάνεια που νιώθω έλξη προς το αντίθετο φύλο. Απλώς πιστεύω ότι αντιστοιχώ στο σχέδιο της φύσης, της εξέλιξης ή του Θεού για τη δημιουργία. Αυτό το σχέδιο μας έχει μεταβιβαστεί καθώς διαδοχικές γενιές έχουν γεννήσει νέα μέλη μέσω της συναισθηματικής και σεξουαλικής συνάντησης μεταξύ άνδρα και γυναίκας. Ίσως είμαι πολύ αδαής για να θεωρήσω την υπερηφάνεια της αναστροφής φυσιολογική (αυτή η απαγορευμένη λέξη...).

Ο όρος ομοφοβία είναι παραπλανητικός, καθώς και ιδεολογικά προκατειλημμένος. Σημαίνει - ή θα έπρεπε να σημαίνει, με γλωσσικούς όρους - τη λέξη για το «όμοιος». Μια απάτη. Εδώ και μερικά χρόνια, η λέξη - η οποία έχει μια επίμονη παθολογική εστίαση, καθώς οι φοβίες είναι νευρικές διαταραχές - έχει συνδεθεί με την τρανσφοβία, την αποστροφή ή τον φόβο για τα τρανσεξουαλικά άτομα, ακόμη και με την αμφιφυλοφιλία, την αντιπάθεια για τα αμφιφυλόφιλα άτομα. Ο συγγραφέας παραδέχεται μια ακαταμάχητη αποστροφή στην προσπάθεια διάδοσης της τρανσεξουαλικότητας σε ανήλικους, ακόμη και σε παιδιά, μέσω της δυσφορίας φύλου, της υποτιθέμενης αναντιστοιχίας μεταξύ του πραγματικού φύλου και της σεξουαλικής αυτοαντίληψης, ενός ακόμη κουβαριού εξαντλημένης μεταμοντερνικότητας.

φωτό

Μπορούμε μόνο να ελπίζουμε ότι θα συνηθίσουμε τα γεγονότα του μήνα «αντίστροφα» σε σημείο αδιαφορίας, όπως συνέβη με το έργο του Ennio Flaiano «Ένας Αρειανός στη Ρώμη», αλλά αυτό δεν θα συμβεί. Θα ανεβάζουν συνεχώς τον πήχη και θα συνεχίζουν να βλάπτουν τις νεότερες γενιές, συμπεριλαμβανομένων των παιδιών που παρελαύνουν, με ταμπέλες ανά χείρας, ρούχα και μερικές φορές συμπεριφορά ασύμβατη με την ηλικία και την κατάλληλη εκπαίδευσή τους. Όχι οι ομοφυλόφιλοι ως τέτοιοι - πολλοί από τους οποίους απεχθάνονται την επίδειξη - αλλά ορισμένοι θεωρητικοί και ακτιβιστές είναι αφόρητοι, αν αυτό μπορεί να ειπωθεί χωρίς να διαπραχθεί έγκλημα μίσους. Ας κάνουν ό,τι θέλουν ανάμεσα σε ενήλικες στα υπνοδωμάτιά τους, αλλά ας αφήνουν τους ανηλίκους και τα παιδιά ήσυχα, και ας μην αποκαλούν τα αγαπημένα τους πράγματα υπερηφάνεια. Σε έναν πολιτισμό που δεν έχει ακόμη σαπίσει, οι συγκεντρώσεις ουράνιου τόξου θα κατακλύζονταν όχι από ηθικολογία αλλά από γελοιοποίηση.

Στην προοδευτική, απελευθερωμένη, φιλελεύθερη και ελευθεριακή μεταμοντερνικότητά μας, μπορούμε μόνο να προσπαθήσουμε να μείνουμε μακριά. Η ομοφυλόφιλη, υπερήφανη αυτοκτονία του πολιτισμού, που ήταν δικός μας, προχωρά όλο το χρόνο και φτάνει στο αποκορύφωμά της τον Ιούνιο. Ο Μάιος ήταν καλύτερος, ανάμεσα σε αρωματικά τριαντάφυλλα, γάμους μεταξύ ανδρών και γυναικών, αφοσίωση στην Παρθένο Μαρία. Σήμερα, Ιούνιος σημαίνει ομοφυλοφιλική υπερηφάνεια , αλλά αύριο θα πάνε στη Μέκκα. Η τιμωρία των αντιποίνων.

Ἀπό : ereticamente.net

Ἡ Πελασγική