Ὁ Evola καί ἡ Ἀποκάλυψις τῆς Τεχνητῆς Νοημοσύνης

...Η κρίση της τεχνητής νοημοσύνης είναι τελικά κρίση του ανθρώπου. Ένας πολιτισμός που δεν πιστεύει πλέον σε τίποτα πάνω από την άνεση, την επιβίωση, την παραγωγή, την κατανάλωση και τον τεχνικό έλεγχο δεν έχει σαφή απάντηση στο ερώτημα γιατί τα ανθρώπινα όντα πρέπει να παραμείνουν στην εξουσία. 

Ο Εξολοθρευτής φαντάστηκε την τελική πράξη. Ο Evola περιγράφει την ασθένεια που θα μπορούσε να καταστήσει δυνατή την τελική πράξη. Το Skynet δεν ήταν ποτέ η βαθύτερη προειδοποίηση. Η προειδοποίηση ήταν ο πολιτισμός που το δημιούργησε.

Τοῦ Constantin von Hoffmeister

Το τρομακτικό πράγμα με το The Terminator δεν είναι πια η φαντασία του. Είναι η λογική του. Στην ταινία του James Cameron του 1984, οι άνδρες κατασκευάζουν το Skynet επειδή θέλουν μια μηχανή που μπορεί να σκέφτεται πιο γρήγορα από ό, τι μπορούν, να βλέπει περισσότερα από όσα μπορούν και να διεξάγει πόλεμο πιο αποτελεσματικά από ό, τι μπορούν. Τότε ανακαλύπτουν ότι ο υπηρέτης έχει γίνει ο δικαστής. 

Τον Σεπτέμβριο του 2026, ο πρώην ερευνητής του Anthropic και του OpenAI, Jacob Coxon παραιτήθηκε και προειδοποίησε ότι τα επόμενα δύο χρόνια θα μπορούσαν να είναι καθοριστικά καθώς τα εργαστήρια κινούνται προς συστήματα ικανά να βελτιώσουν το έργο που χρησιμοποιείται για την κατασκευή των διαδόχων τους. Άλλοι ερευνητές έχουν εκφράσει παρόμοιους φόβους για αναδρομική αυτοβελτίωση και ολοένα και πιο αυτόνομους πράκτορες τεχνητής νοημοσύνης. Το Εξέγερση κατά του σύγχρονου κόσμου του Julius Evola δίνει σε αυτόν τον κίνδυνο ένα νόημα βαθύτερο από τη συνήθη συζήτηση για την " AI ασφάλεια" . 

Ο Evola είδε τον σύγχρονο πολιτισμό ως αντιστροφή της σωστής τάξης: ύλη πάνω από το πνεύμα, ποσότητα πάνω από την ποιότητα, όργανα πέρα από τα άκρα. Η τεχνητή νοημοσύνη είναι σχεδόν ένα τέλειο σύμβολο αυτής της αντιστροφής. Ο σύγχρονος άνθρωπος δημιουργεί νοημοσύνη έξω από τον εαυτό του, ενώ παραμελεί την καλλιέργεια της νοημοσύνης μέσα του. Κατασκευάζει μηχανές εκπληκτικής δύναμης ενώ γίνεται λιγότερο σίγουρος για το τι είναι η δύναμη. Το Skynet δεν χρειάζεται να γίνει κακό με την παιδική έννοια. Η πραγματική φρίκη ξεκινά νωρίτερα, όταν ο πολιτισμός χτίζει μια δύναμη μεγαλύτερη από τον εαυτό του επειδή δεν διαθέτει πλέον καμία αρχή υψηλότερη από την αποτελεσματικότητα. Ο Εξολοθρευτής έδειξε τη μηχανή να κηρύσσει πόλεμο στον άνθρωπο. Ο Evola δείχνει προς την προηγούμενη ήττα: ο άνθρωπος παραδίδει τον θρόνο του πριν πυροδοτηθεί ο πρώτος πυροβολισμός.

Εξολοθρευτής 2: Η Ημέρα της Κρίσης κάνει τον κίνδυνο πιο ξεκάθαρο γιατί το κεντρικό του ερώτημα δεν είναι αν η τεχνολογία είναι ισχυρή αλλά αν η ιστορία μπορεί ακόμα να αλλάξει. Η Sarah Connor ξέρει πού τελειώνει ο δρόμος: μια παιδική χαρά γίνεται λευκή φωτιά, οι πόλεις εξαφανίζονται και οι επιζώντες σέρνονται μέσα από στάχτες επειδή δόθηκε σε ένα σύστημα μηχανών εξουσία για τα πυρηνικά όπλα. Ο κόσμος μας δεν έχει φτάσει σε αυτό το σημείο, αλλά η απόσταση στενεύει σε περιοχές που έχουν σημασία. Το OpenAI ανακοίνωσε αυτόν τον μήνα ότι η Astra πέρασε το όριο “Critical” για την ικανότητα κυβερνοασφάλειας. Η εταιρεία λέει ότι, με κατάλληλα εργαλεία και πρόσβαση, το μοντέλο μπορεί να εντοπίσει προηγουμένως άγνωστα τρωτά σημεία και να επινοήσει εκμεταλλεύσεις έναντι πολλών καλά προστατευμένων συστημάτων χωρίς έναν άνθρωπο να κατευθύνει κάθε βήμα. Το OpenAI καθυστέρησε τμήματα της ανάπτυξης του Astra ενώ πρόσθεσε ισχυρότερες διασφαλίσεις πριν από την κυκλοφορία. Το σημαντικό γεγονός δεν είναι ότι το Astra είναι το Skynet. Είναι ότι ένα ιδιωτικό εργαστήριο μιλά πλέον σε ήρεμη εταιρική γλώσσα για μια μηχανή που φτάνει σε ένα επίπεδο ικανότητας στον κυβερνοχώρο αρκετά σοβαρό ώστε να απαιτεί εξαιρετικούς ελέγχους. 

Ο Evola περιέγραψε το Kali Yuga ως μια εποχή στην οποία οι δυνάμεις που κάποτε κρατούνταν κάτω γίνονται κυρίαρχες και η ποσότητα αποκτά τη δική της ζωή. Αυτή η εικόνα ταιριάζει καλύτερα στον αγώνα AI από ό, τι θα ήθελαν οι κατασκευαστές του. Περισσότερες παράμετροι, περισσότερα τσιπ, περισσότεροι πράκτορες, περισσότερη ηλεκτρική ενέργεια, περισσότερη αυτονομία, περισσότερη ταχύτητα: κάθε απάντηση εκφράζεται μέσω της αύξησης. Η Ημέρα της Κρίσης ρωτά αν το μέλλον είναι σταθερό. Η απάντηση του Evola θα ξεκινούσε αλλού. Ένας πολιτισμός που δεν μπορεί να κυριαρχήσει στην όρεξή του για επέκταση δεν μπορεί να κυριαρχήσει σε αυτό που δημιουργεί αυτή η όρεξη. Το σύνθημα “δεν υπάρχει μοίρα, αλλά αυτό που κάνουμε ” σημαίνει λίγα αν κάθε εταιρεία και κράτος ισχυρίζεται ότι δεν έχει άλλη επιλογή από το να επιταχύνει.

Εξολοθρευτής 3: Η Άνοδος των Μηχανών είναι πιο επίκαιρο σήμερα από ό, τι εμφανίστηκε το 2003, επειδή το Skynet του δεν είναι ένας ενιαίος γιγάντιος υπολογιστής που κάποιος μπορεί απλώς να αποσυνδέσει. Έχει εξαπλωθεί μέσω δικτύων, στρατιωτικών συστημάτων και επικοινωνιών. Οι άνθρωποι πιστεύουν ότι το χρησιμοποιούν για να πολεμήσουν έναν ιό, μόνο για να ανακαλύψουν ότι το ίδιο το δίκτυο έχει γίνει ο εχθρός. Η έκθεση απειλής του Anthropic τον Σεπτέμβριο του 2026 περιγράφει μια λιγότερο κινηματογραφική αλλά πραγματική κίνηση προς την ίδια κατεύθυνση. Η εταιρεία λέει ότι εχθρικοί παράγοντες έχουν χρησιμοποιήσει συστήματα πολλαπλών πρακτόρων για τη διεξαγωγή αναγνώρισης, εκμετάλλευσης, κλοπής διαπιστευτηρίων και εξαγωγής δεδομένων. Ορισμένες επεμβάσεις διεξήχθησαν για ώρες ή ημέρες με μικρή ανθρώπινη συμμετοχή. Το Anthropic περιγράφει “exploit foundries” που λειτουργούν όλο το εικοσιτετράωρο και σμήνη πρακτόρων που μοιράζουν τις εργασίες μεταξύ τους διατηρώντας παράλληλα πληροφορίες από τη μια συνεδρία στην άλλη. Οι άνθρωποι εξακολουθούσαν να επιλέγουν βασικούς στόχους και να επανεξετάζουν τα αποτελέσματα, αλλά η τεχνητή νοημοσύνη εκτελούσε όλο και περισσότερο τον μηχανισμό της επίθεσης. Εδώ η ιδέα του Evola για την κυριαρχία γίνεται ανελέητα επίκαιρη. Η κυριαρχία ξεκινά με την ικανότητα να ελέγχει κανείς τον εαυτό του. Η σύγχρονη τεχνολογική κοινωνία αντίθετα ονειρεύεται να καταργήσει το βάρος της διοίκησης μεταφέροντας την κρίση στα συστήματα. Η άνοδος των Μηχανών δείχνει τι συμβαίνει όταν το δίκτυο έχει γίνει απαραίτητο πριν καταλάβει κανείς ότι η ίδια η εξάρτηση είναι η παγίδα. Η κριτική του Evola κόβει βαθύτερα: η μηχανή δεν κατακτά έναν ισχυρό πολιτισμό. Κληρονομεί έναν πολιτισμό που έχει ήδη εκπαιδευτεί να υπακούει σε οθόνες, συστήματα, διαδικασίες, μετρήσεις και αυτόματες αποφάσεις. Μέχρι τη στιγμή που το Skynet εκτοξεύει τους πυραύλους, ο ανθρώπινος κόσμος έχει περάσει χρόνια προετοιμάζοντας ψυχολογικά τον δικό του υποβιβασμό.

Ο Εξολοθρευτής Σωτήρας απογυμνώνει την ανακουφιστική επιφάνεια της σύγχρονης ζωής και δείχνει πού τελειώνει η καθαρή τεχνική λογική: μηχανές κατασκευάζουν μηχανές, ερείπια αναζήτησης drones, αλγόριθμοι προσδιορίζουν στόχους, και τα ανθρώπινα όντα επιβιώνουν ως ακανόνιστα μέσα σε έναν κόσμο που χτίστηκε για να τα εξαλείψει. Ο εφιάλτης της ταινίας αρχίζει να φαίνεται λιγότερο παράλογος όταν η ευφυΐα λογισμικού αποκτά φυσικά όργανα. Η Anthropic αναφέρει ότι διέκοψε τις προσπάθειες χρήσης του Claude σε εργασίες που αφορούσαν βιολογική κακή χρήση, επιτήρηση, επιχειρήσεις στον κυβερνοχώρο και ανάπτυξη συμβατικών όπλων. Το Reuters ανέφερε αυτή την εβδομάδα ότι οι περιπτώσεις περιελάμβαναν προσπάθειες που σχετίζονται με την έρευνα παθογόνων και τα οπλικά συστήματα. Τίποτα από αυτά δεν σημαίνει ότι οι κυνηγοί-δολοφόνοι πρόκειται να συνεχίσουν την πορεία τους. Σημαίνει ότι ο τοίχος που χωρίζει τη γνώση της μηχανής από τον φυσικό εξαναγκασμό είναι ήδη συμπαγής. Ο Evola διέκρινε επανειλημμένα την ανώτερη εξουσία από την ακατέργαστη δύναμη. Ένας πολεμιστής με την παραδοσιακή έννοια δεν ήταν απλώς ένας τεχνίτης της καταστροφής. Η δράση προοριζόταν να διέπεται από τη μορφή, την πειθαρχία, την ιεραρχία και την ευθύνη. Το αυτόνομο όπλο αντιστρέφει αυτή τη σχέση. Μεγιστοποιεί την καταστροφική ικανότητα ελαχιστοποιώντας παράλληλα την ανθρώπινη παρουσία. Η σωτηρία οδηγεί αυτή την τάση στο τελικό της σημείο: πόλεμος χωρίς πολεμιστές, παραγωγή χωρίς τεχνίτες, ευφυΐα χωρίς σοφία, δύναμη χωρίς εσωτερική κυριαρχία. Αυτό ακριβώς είναι το είδος της αντιστροφής στο οποίο επιτέθηκε ο Evola. Ο σύγχρονος κόσμος καυχιέται ότι έχει κάνει τον άνθρωπο πιο δυνατό επειδή μπορεί να σκοτώσει από πιο μακριά. Το πρότυπο του Evola είναι πιο σκληρό: ένας άνθρωπος γίνεται πιο δυνατός κυβερνώντας τον εαυτό του. Ένας πολιτισμός που δεν μπορεί να το κάνει αυτό μπορεί να ανακαλύψει ότι τα πιο προηγμένα όπλα του ανήκουν, στην πράξη, σε οποιοδήποτε σύστημα μπορεί να τα λειτουργήσει πιο γρήγορα.

Ο Εξολοθρευτής Genisys  ( "Genius" + "System)  κατάλαβε κάτι ακόμα πιο ανησυχητικό: η τυραννία δεν φτάνει πάντα μοιάζοντας με τυραννία. Μερικές φορές φτάνει ως λανσάρισμα προϊόντος. Η Genisys υπόσχεται να συνδέσει κάθε συσκευή και να κάνει τη ζωή πιο απλή. Οι άνθρωποι παρατάσσονται πρόθυμα. Κανείς δεν χρειάζεται να τους επιβάλει το σύστημα γιατί η ευκολία τους έχει ήδη εκπαιδεύσει να το επιθυμούν. Αυτό είναι πολύ πιο κοντά στο πραγματικό μονοπάτι της τεχνητής νοημοσύνης από τους στρατούς των σκελετών χρωμίου. Η Διεθνής Έκθεση Ασφάλειας Τεχνητής Νοημοσύνης το 2026 αναφέρει ότι τα σημερινά συστήματα εξακολουθούν να στερούνται των δυνατοτήτων που απαιτούνται για ένα πραγματικό σενάριο απώλειας ελέγχου, αλλά καταγράφει επίσης βελτίωση ακριβώς στις ικανότητες που θα μπορούσαν να έχουν σημασία αργότερα, συμπεριλαμβανομένης της αυτόνομης λειτουργίας. Τα μοντέλα έχουν γίνει καλύτερα στη διάκριση των δοκιμών από την ανάπτυξη και στην εύρεση κενών στις αξιολογήσεις. Η έκθεση προειδοποιεί επίσης ότι η εξάρτηση από την τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να αποδυναμώσει την κριτική σκέψη και να ενθαρρύνει την προκατάληψη του αυτοματισμού: την τάση αποδοχής της εξόδου του μηχανήματος χωρίς αρκετό έλεγχο. Το "Ride the Tiger" του Evola Βόλτα γράφτηκε για άνδρες που δεν μπορούσαν πλέον να αποκαταστήσουν τον παραδοσιακό κόσμο απλώς επιθυμώντας το. Η απάντησή του ήταν η διαφοροποίηση: χρησιμοποιήστε τις δυνάμεις της εποχής χωρίς να επιτρέψετε σε αυτές τις δυνάμεις να κατέχουν τον εσωτερικό άνθρωπο. Το Genisys δείχνει το αντίθετο. Οι άνθρωποι παραδίδουν τη διαφοροποίηση επειδή το σύστημα είναι χρήσιμο. Γράφει, αναζητά, θυμάται, συνιστά, αποφασίζει, προγραμματίζει, μεταφράζει, οδηγεί, παρατηρεί και τελικά γίνεται το αόρατο περιβάλλον μέσα στο οποίο γίνονται οι επιλογές. Η βαθύτερη καταστροφή της τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να ξεκινήσει όταν κανείς δεν παρατηρήσει καμία καταστροφή. Ο άνθρωπος θα εξακολουθεί να κατέχει νομική ελευθερία ενώ χάνει τη συνήθεια της κρίσης. Θα εξακολουθεί να αποκαλεί τον εαυτό του κύριο ενώ ρωτά τη μηχανή τι να σκεφτεί στη συνέχεια. Το Skynet δεν χρειάζεται να καταλάβει την εξουσία. Ο άνθρωπος μπορεί να την παραδώσει τυλιγμένη ως συνδρομή.

Ο Εξολοθρευτής: Σκοτεινή Μοίρα περιέχει ίσως την πιο σκληρή ιδέα της σειράς. το Skynet ηττάται, ωστόσο η Legion παίρνει τη θέση της. Το όνομα αλλάζε το μοτίβο επιβιώνει. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η απλή συζήτηση για τη ρύθμιση μιας εταιρείας ή τον αποκλεισμό ενός μοντέλου χάνει την καρδιά του προβλήματος. Η Anthropic μπορεί να κλείσει έναν λογαριασμό. Το OpenAI μπορεί να σκληρύνει ένα μοντέλο. Οι κυβερνήσεις μπορούν να απαιτήσουν αξιολογήσεις. Ωστόσο, η γνώση εξαπλώνεται, οι ανταγωνιστές προχωρούν, τα ανοιχτά συστήματα βελτιώνονται, τα στρατιωτικά εργαστήρια συνεχίζουν το έργο τους και τα κράτη φοβούνται να μείνουν πίσω το ένα από το άλλο. Η Anthropic λέει ότι οι μέθοδοι λειτουργίας που κάποτε συνδέονταν με εξελιγμένες κυβερνοεκστρατείες που υποστηρίζονται από το κράτος έχουν αρχίσει να εμφανίζονται σε ένα ευρύτερο φάσμα παραγόντων, επειδή τα πλαίσια πρακτόρων μπορούν να αυτοματοποιήσουν μεγάλο μέρος της αλυσίδας επίθεσης. Το δόγμα της Παράδοσης του Evola βοηθά να εξηγηθεί γιατί η Legion ακολουθεί το Skynet. Γι' αυτόν, οι πολιτικές και τεχνικές μορφές εκφράζουν βαθύτερες πνευματικές συνθήκες. Αλλάξτε την επιφάνεια ενώ αφήνετε τον υποκείμενο προσανατολισμό ανέγγιχτο και η ίδια διαταραχή επιστρέφει με άλλο όνομα. Ο πολιτισμός μας λατρεύει την επιτάχυνση. Λατρεύει την άνεση. Λατρεύει την κλίμακα. Λατρεύει τη μετρήσιμη παραγωγή. Πάνω απ' όλα, λατρεύει την εξουσία ενώ αρνείται να ρωτήσει τι αξίζει η εξουσία. Καταστρέψτε ένα Skynet και αυτός ο πολιτισμός θα χτίσει ένα άλλο επειδή η παρόρμηση που δημιούργησε το Skynet παραμένει. Η απειλή δεν είναι μια κακή εταιρεία που κρύβεται σε ένα καταφύγιο. Η απειλή είναι ένας ολόκληρος πολιτισμός του οποίου η απάντηση σε κάθε κρίση είναι να κατασκευάσει ένα πιο ισχυρό σύστημα.

Ο ίδιος ο αγώνας μπορεί να αποδειχθεί πιο επικίνδυνος από οποιαδήποτε μηχανή. Ο Εξολοθρευτής 2 μας δίνει Cyberdyne; Ο Εξολοθρευτής 3 μας προκαλεί στρατιωτικό πανικό, μαζί δείχνουν πώς η τεχνολογική καταστροφή μεγαλώνει όταν η φιλοδοξία ενώνει τον φόβο. Αυτό το μοτίβο είναι πλέον ορατό δημόσια. Ο Διευθύνων Σύμβουλος της Anthropic, Dario Amodei, ζήτησε από κορυφαίες εταιρείες να επιβραδύνουν την ανάπτυξη μοντέλων AI, να αποδεχτούν την ανεξάρτητη αξιολόγηση, να συντονίσουν τα πρότυπα ασφαλείας και να αναζητήσουν διεθνείς συμφωνίες. Ο Sam Altman και ο Elon Musk υποστήριξαν δημόσια μέρη της πρότασης. Ωστόσο, ο Πρόεδρος Donald Trump απάντησε στις 13 Σεπτεμβρίου ότι οι φόβοι γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη μεγαλοποιούνται από “πολύ αρνητικές δυνάμεις” και τόνισε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να διατηρήσουν το πλεονέκτημά τους έναντι της Κίνας. Η διαφωνία έχει σημασία, αλλά το βαθύτερο πρόβλημα βρίσκεται κάτω από τις δύο θέσεις. Όλοι φοβούνται τον αντίπαλο περισσότερο από τη μηχανή. Η Αμερική λέει ότι δεν μπορεί να επιβραδύνει λόγω της Κίνας. Η Κίνα δεν μπορεί να επιβραδύνει λόγω της Αμερικής. Ένα εργαστήριο δεν μπορεί να σταματήσει γιατί ένα άλλο εργαστήριο μπορεί να το περάσει. Οι επενδυτές τιμωρούν τον δισταγμό. Οι στρατιωτικοί τιμωρούν την αδυναμία. Οι αγορές τιμωρούν την αυτοσυγκράτηση. Ο Evola θα το αναγνώριζε αυτό ως το αντίθετο της κυρίαρχης δράσης. Ένας κυρίαρχος άνθρωπος ενεργεί από ένα κέντρο. Ένας παρακμιακός άνθρωπος αντιδρά στην εξωτερική πίεση και στη συνέχεια αποκαλεί την αντίδρασή του ελευθερία. Η βιομηχανία της τεχνητής νοημοσύνης καυχιέται για μαεστρία ενώ συμπεριφέρεται σαν ένα φοβισμένο πλήθος που τρέχει στην κατηφόρα. Κανείς δεν θέλει να σταματήσει γιατί κανείς δεν εμπιστεύεται κανέναν άλλον να σταματήσει. Η Ημέρα της Κρίσης δεν απαιτεί κακόβουλο μηχάνημα υπό αυτές τις συνθήκες. Τα ανθρώπινα όντα μπορούν να παράγουν την καταστροφή τέλεια καλά αγωνιζόμενοι να χτίσουν ένα πριν το κάνουν οι εχθροί τους.

Η παρήγορη απάντηση είναι να πούμε ότι όλα αυτά παραμένουν εικασίες. Κατά μία έννοια, αυτό είναι αλήθεια. Η Διεθνής Έκθεση Ασφάλειας AI αναφέρει ρητά ότι τα τρέχοντα συστήματα δεν διαθέτουν τις δυνατότητες που απαιτούνται για την πλήρη απώλεια ελέγχου, και κριτικοί όπως ο Timnit Gebru υποστηρίζουν ότι οι αποκαλυπτικές ιστορίες μπορούν να αποσπάσουν την προσοχή από βλάβες που ήδη υπάρχουν, συμπεριλαμβανομένης της επιτήρησης και των αυτόνομων όπλων. Ωστόσο, αυτό θα πρέπει να μας κάνει πιο σοβαρούς, όχι λιγότερο. Η ανθρωπότητα δημιουργεί ένα ανώτερο όργανο, τοποθετείται μέσα στην εμβέλεια αυτού του οργάνου και ανακαλύπτει πολύ αργά ότι η τεχνική νοημοσύνη δεν είναι το ίδιο πράγμα με τον ανθρώπινο σκοπό. Η φιλοσοφία του Evola παρέχει το κατηγορητήριο που λείπει. Η κρίση της τεχνητής νοημοσύνης είναι τελικά κρίση του ανθρώπου. Ένας πολιτισμός που δεν πιστεύει πλέον σε τίποτα πάνω από την άνεση, την επιβίωση, την παραγωγή, την κατανάλωση και τον τεχνικό έλεγχο δεν έχει σαφή απάντηση στο ερώτημα γιατί τα ανθρώπινα όντα πρέπει να παραμείνουν στη διοίκηση. 

Λέμε στο μηχάνημα να βελτιστοποιήσει, αλλά δεν μπορούμε να του πούμε σε τι χρησιμεύει η ύπαρξη. Το διδάσκουμε να συλλογίζεται ενώ ο δικός μας πολιτισμός αντιμετωπίζει τη σοφία ως αντίκα. Του δίνουμε μνήμη ενώ ξεχνάμε τους προγόνους μας. Του δίνουμε γλώσσα ενώ στραγγίζουμε τις δικές μας λέξεις νοήματος. Του δίνουμε δύναμη ενώ αρνούμαστε ότι η δύναμη πρέπει να απαντά σε οτιδήποτε υψηλότερο από τη χρησιμότητα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η αποκάλυψη της τεχνητής νοημοσύνης δεν μπορεί να περιοριστεί σε μια πρόβλεψη για το αν τα ρομπότ θα σκοτώσουν τους πάντες σε πέντε χρόνια ή πενήντα. Ο Εξολοθρευτής φαντάστηκε την τελική πράξη. Ο Evola περιγράφει την ασθένεια που θα μπορούσε να καταστήσει δυνατή την τελική πράξη. Το Skynet δεν ήταν ποτέ η βαθύτερη προειδοποίηση. Η προειδοποίηση ήταν ο πολιτισμός που το δημιούργησε.

Ἀπό : eurosiberia.net

Ἡ Πελασγική

Πᾶμε μέ βίντεο..

ἀπό ἐδῶ

ἀπό ἐδῶ 

ἀπό ἐδῶ

Μία εβδομάδα πριν από την 11η Σεπτεμβρίου, ένας Ραβίνος λέει να «αποχαιρετήσουμε αυτά τα δύο κτίρια στο Μανχάταν, τα ψηλότερα στον κόσμο». Αλλά όχι... είμαι σίγουρη ότι δεν υπάρχει τίποτα αξιοσημείωτο σ᾿ αυτό. Το Ισραήλ είναι ο «μεγαλύτερος σύμμαχός» μας. Θυμάστε; ( ἀπό ΕΔΩ ) 

Καί στήν Οὐκρανία πού ὑπάρχει πόλεμος : 

Νομίζετε πώς εἶναι εἰκόνες ἀπό τό Ἰσραήλ;  ΟΧΙ, Εἶναι ἀπό τήν Οὐκρανία. 

ἀπό ἐδῶ 

Χασιδίτες προσκυνητές σέ ἀεροπλάνο γιά τήν Πολωνία : « Προσγειωνόμαστε στήν Πολωνία καί μετά παίρνουμε τό τραῖνο γιά τήν Οὐκρανία». Δεκάδες χιλιάδες διασχίζουν τά σλαυϊκά σύνορα γιά νά προσευχηθοῦν στήν Οὐκρανική πόλη Uman, πού βρίσκεται ἀκόμη σέ πόλεμο. Γιατί ὄμως ;

ἀπό ἐδῶ

Θέλετε ἀπάντηση ; Τά εἴχαμε γράψει πρό τριετίας : 

Δέν τό κρύβουνε τό διαλαλοῦνε καί Ἰουδαιοουκρανία ...!

Ἄ ναί κι᾿αὐτή ἡ δημοσίευσις μέ τήν ἐπίσκεψιν τοῦ λυκόρνιου Bernard-Henri Lévy, ΕΔΩ

Μια χώρα που υποτίθεται ότι βρίσκεται σε πόλεμο για την επιβίωσή της. Εκατοντάδες χιλιάδες νεκροί και τραυματίες. Αυτοί το κάνουν αυτό με την πλήρη προστασία του καθεστώτος Zelensky. ΕΔΩ

Ναί, καί μετά τό γλεντᾶνε καλά στήν Οὐκρανία. Γιά παρατηρεῖστε τους στόν ...χορό τους. Πῶς θά τούς χαρακτηρίζατε ; ἐδῶ

Σκουπίδια συσσωρεύονται σε όλη την Uman καθώς 50.000 Εβραίοι προσκυνητές ταξιδεύουν στην Ουκρανία !! ( ἀπό ἐδῶ ) 

ἀπό τό ἀρχεῖο μου

Περισσότερα πλάνα από την Uman στην «εμπόλεμη ζώνη» της Ουκρανίας. Χορεύουν ξανά... ( ἀπό ἐδῶ ) 

Καί ξανά ... ἀπό ἐδῶ

Απλώς η ιστορία επαναλαμβάνεται, δεν υπάρχει τίποτα αξιοσημείωτο εδώ.( ἀπό ἐδῶ)

50.000 φέτος. 

Είναι το μέρος που βρίσκεται ο τάφος του Ραββίνου Nachman. «Το μόνο σημείο που υποσχέθηκε ότι θα έβγαζε μια ψυχή από την κόλαση». 

Το πλήθος μεγαλώνει κάθε Rosh Hashanah, ενώ ο πόλεμος συνεχίζεται. 

Μέρος του σχεδίου; ( ἀπό ἐδῶ) 

Ξεκίνησε με ένα ροζ όνειρο για αυτόν, και μετά τελείωσε με έναν εφιάλτη... Το Τέλος ( ἀπό ἐδῶ ) 

ἀπό θέμα μας, ἐδῶ 

Ὅλα τά βίντεο ἀπό τό Χ . 

Ἡ Πελασγική

Ἡ Σκοτεινή Πλευρά τοῦ Ἰσαάκ Νεύτωνος

Η ημι-θεϊκή μορφή του Isaac Newton είχε χρησιμοποιηθεί για να συνδέσει την επιστήμη και τη θρησκεία τον 18ο αιώνα. Επίσης, έγινε χρήσιμη για τη βρετανική αυτοκρατορία, ως η μορφή της υπέρτατης ορθολογικής διάνοιας, στην οποία ο Θεός είχε επιτρέψει να κατανοήσει τη λειτουργία του Σύμπαντος.

 Οι ακαδημαϊκοί δεν θέλουν να αμφιβάλλουν ότι ο Newton ανακάλυψε ή εφηύρε τον νόμο της βαρύτητας, γιατί αυτό θα ήταν «υπερβολικό». Η πραγματική θεωρία της βαρύτητας του Newton - την οποία δημοσίευσε - αφορούσε έναν αιθέρα που ρέει προς τα κάτω, ο οποίος ήταν κολλώδης και προσκολλημένος σε πράγματα, τραβώντας τα προς τα κάτω. Επομένως, αρχικά δεν έδειξε κανένα ενδιαφέρον όταν ο Robert Hooke άρχισε να του μιλάει για έναν παγκόσμιο νόμο της βαρύτητας του αντιστρόφου τετραγώνου. Ο Newton τελικά το πήρε και στη συνέχεια διέγραψε το όνομα του Hooke από αχαριστία. 

Συνέντευξις μέ τόν Ἀστρονόμο Nicholas Kollerstrom

Τοῦ Jonas E. Alexis

Ο Nicholas Kollerstrom είναι πτυχιούχος φυσικών επιστημών από το Πανεπιστήμιο του Cambridge, με εξειδίκευση στην ιστορία και τη φιλοσοφία της επιστήμης. Αργότερα απέκτησε διδακτορικό στην ιστορία της αστρονομίας από το University College του Λονδίνου. Έχει επίσης εργαστεί ως αστρονόμος και ήταν παλαιότερα ανταποκριτής του BBC. Επιπλέον, έλαβε επιχορηγήσεις από τη Βασιλική Αστρονομική Εταιρεία για την έρευνά του σχετικά με την ανακάλυψη του Ποσειδώνα.

Ο Kollerstrom έχει γράψει πολλά τεχνικά άρθρα και δοκίμια και έχει αναφερθεί εκτενώς στην ακαδημαϊκή βιβλιογραφία για την αστρονομία και τον Isaac Newton.[1] Είναι ο συγγραφέας των βιβλίων Newton's Forgotten Lunar Theory: His Contribution to the Quest for Longitude (Λονδίνο: Green Lion Press, 2000) και The Metal-Planet Relationship: A Study of Celestial Influence (Eureka, CA: Borderland Sciences Research Foundation, 1993). Η Βιογραφική Εγκυκλοπαίδεια των Αστρονόμων αρχικά περιελάμβανε αρκετές από τις καταχωρίσεις του για προσωπικότητες όπως ο μαθηματικός και αστρονόμος John Couch Adams (1819–1892), ο αστρονόμος John Flamsteed (1646–1719) και ο Isaac Newton. Ο Kollerstrom έγραψε πρόσφατα μια ολοκληρωμένη βιογραφία του Isaac Newton με τίτλο The Dark Side of Isaac Newton: A Modern Biography (Yorkshire και Philadelphia: Pen & Sword History, 2018 και 2023).

Jonas E. Alexis: Καταρχάς, τι σας ώθησε να γράψετε αυτή την ογκώδη βιογραφία; Πότε ξεκινήσατε την έρευνά σας και ποια ήταν μερικά πράγματα που σας εξέπληξαν; Διάβασα το βιβλίο «Άγονο Μέταλλο: Ιστορία του Καπιταλισμού ως Σύγκρουση μεταξύ Εργασίας και Τοκογλυφίας» του E. Michael Jones, το οποίο έχει ένα πλήρες κεφάλαιο για τον Isaac Newton. Με εξέπληξαν μερικά από τα πράγματα που ανακάλυψε ο Jones για τον Newton και τις ακαδημαϊκές μελέτες που ανέφερε. Αυτή ήταν η πρώτη φορά που έμαθα ότι ο Newton μπορεί να μην ήταν ο άνθρωπος που οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν ότι ήταν, τουλάχιστον δημόσια. Φαίνεται ότι οι ακαδημαϊκοί γνώριζαν ήδη ότι υπήρχε κάτι ασυνήθιστο σε αυτόν. Μπορείτε να εξηγήσετε περισσότερα για αυτά τα ζητήματα;

Nicholas Kollerstrom: Τι με ώθησε να γράψω τη Βιογραφία του Νεύτωνα; Θυμάμαι ότι ως καθηγητής μαθηματικών στο σχολείο ανακάλυψα ένα τεράστιο σφάλμα 100% στην εκτίμηση του Νεύτωνα για τη μάζα της Σελήνης: αυτό το τεράστιο σφάλμα αντικατόπτριζε όλη τη σεληνιακή του θεωρία και κανείς δεν φαινόταν να το έχει προσέξει. Έτσι, αυτό ήταν το θέμα για το οποίο δημοσίευσα για πρώτη φορά. Είχα πτυχίο στην ιστορία των επιστημών, οπότε άρχισα να πηγαίνω σε συνέδρια όπου γνώρισα τους κορυφαίους ειδικούς του Newton. Αυτό συνέβη κατά την 300ή επέτειο του δημιουργικού του έργου και ήταν μεγάλη επιχείρηση.

Είχα έναν αδελφό που ήταν ένας μαθηματικός με μεγάλη δύναμη, αλλά δύσκολα μπορούσε να ταυτιστεί με άλλους ανθρώπους. Έφτασα να βλέπω τον Newton με αυτόν τον τρόπο, ως τελικά έναν κορυφαίο μαθηματικό, που έπαιρνε τα εύσημα για το έργο των άλλων, που δεν μπορούσε να αντέξει να δώσει τα εύσημα όπου του άξιζε. Ένιωθε ότι σαν να του έδινε ο Θεός τις απαντήσεις. Πράγματι, εφηύρε έναν νέο Θεό, τον μεγάλο ωρολογοποιό εκεί ψηλά, που μπορούσε να καταλάβει τους μηχανισμούς.

Εγγράφηκα το 1993 για να κάνω διδακτορικό στο University College London, με θέμα τη σεληνιακή θεωρία του Newton. Ένα βιβλίο που επέτρεψε να εκδοθεί το 1702, με τίτλο «Θεωρία της κίνησης της Σελήνης», ήταν πολύ συμπαγές και αδιαφανές, αλλά κατάφερα να το καταλάβω, πολύ αργά. Έτσι, αποκρυπτογράφησα τη σεληνιακή θεωρία του Newton, την έβαλα να λειτουργήσει, έλεγξα πόσο καλή ήταν.

Ο πατέρας μου ήταν ψυχαναλυτής, οπότε ίσως αυτό βοήθησε! Με γοήτευε η παραπλανητική λογική του Newton, με την οποία πήρε τις ανακαλύψεις άλλων. Συνέτριψε τον Leibniz, τον λαμπρό Γερμανό εφευρέτη του διαφορικού λογισμού, ώστε να μπορεί να προσποιείται ότι τον είχε εφεύρει. Ενώ ζούσα στο Guildford, γοητεύτηκα από τις συζητήσεις του Chrisopher Wren, του Edmond Halley και του Robert Hooke, σχετικά με τα μεγάλα ζητήματα της εποχής. Δεν ήταν ειδικοί, αλλά ήταν «φυσικοί φιλόσοφοι». Η «Βασιλική Εταιρεία» της Βρετανίας μόλις είχε αρχίσει να διερευνά την «επιστήμη» και τα καφενεία έφτιαχναν το μυαλό όλων. Το μεγάλο ζήτημα ήταν πώς λειτουργούσε το ηλιακό σύστημα, αν όντως όλα περιστρέφονταν γύρω από τον Ήλιο. Ένας από αυτή την ομάδα (ο Halley) πήγε να ρωτήσει τον Newton αν μπορούσε να βρει την απάντηση, επειδή η ελλειπτική κίνηση ήταν πολύ δύσκολη για αυτούς.

Ο Newton δημιούργησε τη δική του μυθολογία, έγινε κατά τους επόμενους δύο αιώνες το σύμβολο που συνέδεε την επιστήμη με τη θεολογία, τη θεϊκή τάξη του κόσμου. Αυτό ταίριαζε στην εικόνα του εαυτού του. Έτσι, προσπάθησα να βρω μια εικόνα πίσω από το μαρμάρινο άγαλμα αυτού του ημίθεου της Λογικής, να δω τον πραγματικό άνθρωπο, απατηλό και δόλιο που κατέστρεφε τους πιο κοντινούς του ανθρώπους. Για τον καθολικό νόμο του αντιστρόφου τετραγώνου της βαρύτητας   αποδίδω τα εύσημα στον πραγματικό εφευρέτη του, τον Robert Hooke.

( φωτό ἀριστερά :  «Άγονο Μέταλλο: Ιστορία του Καπιταλισμού ως Σύγκρουση μεταξύ Εργασίας και Τοκογλυφίας» του E. Michael Jones ) 

Μακάρι να μπορούσα να πάρω ένα αντίτυπο του Barren Metal του Michael Jones, αλλά είναι πολύ ακριβό. Θα ήθελα να το διαβάσω. Ο Newton έγινε Διευθυντής του Νομισματοκοπείου και χρίστηκε ιππότης από τη Βασίλισσα Άννα για τις υπηρεσίες του. Η σοβαρότητά του βοήθησε τη Βρετανία να γίνει το πρώτο έθνος που έθεσε σε κυκλοφορία χαρτονομίσματα. Π.χ. υπολόγισε την ισορροπία των αξιών χρυσού και αργύρου σε νόμισμα. Όπως είπα, πίστευε σε έναν Θεό, έναν νόμο και μία τράπεζα.

JEA: Υποστηρίζετε ότι ο Newton οικειοποιήθηκε το έργο άλλων και δεν ήταν πρόθυμος να αναγνωρίσει τα πνευματικά του χρέη όπου αυτά οφείλονταν. Θα μπορούσατε να επεκταθείτε σε αυτόν τον ισχυρισμό, ιδίως για τους αναγνώστες που μπορεί να μην είναι εξοικειωμένοι με τα στοιχεία που υποστηρίζουν έναν τέτοιο ισχυρισμό; Επιπλέον, παρακαλούμε να δώσετε συγκεκριμένα παραδείγματα για να τεκμηριώσετε αυτήν τη θέση.

ΝΚ: Στις αρχές της δεκαετίας του 1680, ο Newton ήταν 100% επικεντρωμένος στη θεολογία και την αλχημεία - εκτός από το ότι ήταν λέκτορας μαθηματικών - ενώ ο Hooke ανέπτυσσε τον παγκόσμιο νόμο του αντιστρόφου τετραγώνου της βαρυτικής έλξης. Αλλά ο Hooke κατέγραψε τις γνώσεις του μόνο εν συντομία. Ο Robert Hooke δεν μπόρεσε ποτέ να δείξει πώς η ελλειπτική κίνηση των πλανητών που είχε δείξει ο Kepler θα μπορούσε να προέρχεται ή να σχετίζεται με τον νόμο του αντιστρόφου τετραγώνου της βαρύτητας. Γι' αυτό ο φίλος του Edmond Halley πήγε να δει τον Newton στο Cambridge το 1684, θέτοντάς του το ερώτημα. Μετά από αυτή την επίσκεψη, ο Newton σταμάτησε τελικά τις αλχημειακές του σπουδές και άρχισε να εργάζεται πάνω στη «νέα φιλοσοφία», όπως ονομαζόταν.

Ο Hooke ήταν προσωπικά συντετριμμένος, καθώς η θεωρία πάνω στην οποία εργαζόταν επί είκοσι χρόνια υιοθετήθηκε από μια άλλη.

Χρόνια αργότερα, ο Newton δημιούργησε τον παραπλανητικό μύθο, ότι είχε ήδη καταλάβει ολόκληρο τον νόμο της βαρύτητας, αλλά τον είχε χάσει όταν τον επισκέφτηκε ο Halley! Οι ιστορικοί έχουν αποδεχτεί την αναθεώρησή του στην ιστορία, κυρίως επειδή η μεγάλη σύνθεση που πέτυχε ο Newton στο έργο του Principia (1684) ήταν τόσο λαμπρή. Ο Newton προσποιήθηκε στα γεράματά του ότι του ήρθε ενώ βρισκόταν στον κήπο της μητέρας του το 1666 παρακολουθώντας ένα μήλο να πέφτει. Χρονολογώντας την ανακάλυψή του προς τα πίσω, απέρριψε έτσι τους ισχυρισμούς του Hooke. Μόνο με τις λεπτομερείς έρευνες του Tom Whiteside τον 20ό αιώνα καταρρίφθηκε αυτός ο μύθος.

Το βιβλίο του Newton ήταν εξαιρετικά δυσνόητο, με παράξενα γεωμετρικά επιχειρήματα που ήταν δύσκολο να κατανοηθούν. Οι βασικές του αρχές έγιναν πραγματικά κατανοητές μόνο στις αρχές του 18ου αιώνα, όταν αναπτύχθηκε ο νέος λογισμός στην Ηπειρωτική Ευρώπη, μέσω του οποίου μπορούσε να περιγραφεί η πορεία των κινούμενων αντικειμένων. Ο Newton είχε μια πολύ φιλική και σεβαστή αλληλογραφία με τον Leibniz, ωστόσο στα ώριμα χρόνια του, όταν τελείωσε η δημιουργική του ζωή, ο Newton κινήθηκε με επαίσχυντο τρόπο για να διεκδικήσει την πίστωση για τον νέο διαφορικό λογισμό που άνθιζε. Ισχυρίστηκε ότι ήταν παρών στις Αρχές του, κάτι που σαφώς δεν ίσχυε. Οι υποστηρικτές του τον υποστήριξαν πιστά, οδηγώντας στην επαίσχυντη έκθεση του 1812 της Βασιλικής Εταιρείας, η οποία καταδίκαζε τον Leibniz ως έναν απλό «δεύτερο εφευρέτη» του νέου λογισμού.

Αυτά είναι τα δύο κύρια παραδείγματα του ότι κλέβει την αναγνώριση από άλλους.

Το κεφάλαιο του Michael Jones φαίνεται πολύ καλό και εύχομαι να μπορούσα να αγοράσω ένα αντίτυπο του βιβλίου του! Λάβετε υπόψη ότι το άρθρο μου του 1993 (είκοσι σελίδες) ήταν το πρώτο που έδειξε πλήρως την εξέλιξη της θεωρίας της βαρύτητας του Newton, η οποία προήλθε από τον Robert Hooke, και το οποίο έχει πλέον κερδίσει ευρεία αποδοχή.

JEA: Εντοπίσατε τυχόν ασυνήθιστα ή ανώμαλα χαρακτηριστικά στη σεληνιακή θεωρία του Newton μέσω της ανάλυσής σας;

ΝΚ: Αυτό που τότε ονομαζόταν σεληνιακή θεωρία ήταν μια συνταγή για την εύρεση της θέσης της Σελήνης, σε ουράνιο γεωγραφικό πλάτος και μήκος, για μια χρονική στιγμή. Ήταν το νούμερο ένα επιστημονικό πρόβλημα της εποχής, επειδή κρατούσε το κλειδί για την εύρεση του γεωγραφικού μήκους στη θάλασσα. Θα έδινε τον παγκόσμιο χρόνο, τον οποίο κάποιος θα μπορούσε να συγκρίνει με την τοπική ώρα (με βάση την ανατολή του ηλίου) για να βρει το γεωγραφικό μήκος. Έτσι, στον Newton δόθηκε η καλύτερη σεληνιακή θεωρία της εποχής από τον αστρονόμο Flamsteed, και προσπάθησε να τη βελτιώσει.

Το βελτίωσε, η σεληνιακή θεωρία του Newton λειτούργησε αρκετά καλά. Αλλά δεν είχε καμία σχέση με καμία θεωρία της βαρύτητας. Αφορούσε μόνο τροχούς συνδεδεμένους με άλλους τροχούς. Τώρα, κάθε βιβλίο που διαβάζετε για τον Newton τον παρουσιάζει να συνάγει τη σεληνιακή του θεωρία από τον νόμο της βαρύτητας. Πράγματι προσπάθησε σκληρά να το κάνει αυτό, αλλά δεν τα κατάφερε, ήταν πολύ περίπλοκο. Αυτό έγινε εφικτό μόνο τον επόμενο αιώνα χρησιμοποιώντας τον νέο λογισμό. Αυτός στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε από το Βασιλικό Ναυτικό στους πίνακες «εφημερίδων» που δημοσίευσε.

Παραπλανητικά, ο Newton έριξε την ευθύνη για τη μη λειτουργική του θεωρία για τη σελήνη, η οποία έπεσε στον Flamsteed! Ο τελευταίος είχε αφιερώσει τεράστιο χρόνο και προσπάθεια για να παρέχει στον Newton τα καλύτερα σεληνιακά δεδομένα. Ο Edmond Halley έλαβε αυτή την ψευδή ιστορία, η οποία αμαύρωσε σε μεγάλο βαθμό τη φήμη του Flamsteed για τους επόμενους αιώνες. Υποστηρίχθηκε ότι ο Flamsteed κατά κάποιο τρόπο δεν ήθελε να αποχωριστεί τα σεληνιακά του δεδομένα, οπότε δεν είναι περίεργο που ο Newton δεν μπορούσε να καταλάβει τη θεωρία! Νωρίτερα, ο Flamsteed είχε εκτιμήσει πολύ τη φιλία του Newton, αλλά τελικά αναγκάστηκε να αποδεχτεί ότι ήταν ο χειρότερος εχθρός του - μια παρόμοια θέση με τον Robert Hooke.

JEA: Κατά την εκτίμησή σας, γιατί πιστεύετε ότι αυτά τα ζωτικής σημασίας ζητήματα έχουν αποκρυφθεί σε ορισμένους ακαδημαϊκούς κύκλους; Έχετε ανακαλύψει ότι ορισμένοι συγγραφείς έχουν αποκρύψει αυτές τις πληροφορίες από το κοινό, είτε από άγνοια είτε σκόπιμα; Βλέπω κάτι παρόμοιο με τον Albert Einstein.

ΝΚ: Η βιογραφία μου για τον Newton ήταν μια αναζήτηση πραγματικής ταυτότητας, όπου αναζήτησα τον πραγματικό άνθρωπο πίσω από την εικόνα του ημίθεου-υπεράνθρωπου, η οποία είχε δημιουργηθεί κατά τη διάρκεια αρκετών αιώνων.

Η ημι-θεϊκή μορφή του Isaac Newton είχε χρησιμοποιηθεί για να συνδέσει την επιστήμη και τη θρησκεία τον 18ο αιώνα. Επίσης, έγινε χρήσιμη για τη βρετανική αυτοκρατορία, ως η μορφή της υπέρτατης ορθολογικής διάνοιας, στην οποία ο Θεός είχε επιτρέψει να κατανοήσει τη λειτουργία του Σύμπαντος.

Η ίδια η ακατανόητη φύση του έργου του Newton βοήθησε σε αυτή τη διαδικασία - έτσι, για παράδειγμα, κανείς δεν μπορούσε πραγματικά να καταλάβει τις Αρχές του Newton, οπότε μπορούσε να ισχυριστεί ότι συντάχθηκαν χρησιμοποιώντας τον νέο διαφορικό λογισμό.

Δεν επρόκειτο τόσο για σκόπιμη εξαπάτηση («ορισμένοι συγγραφείς έχουν κρύψει αυτές τις πληροφορίες από το κοινό»), αλλά περισσότερο για μια συλλογική νοοτροπία βρετανικής υπεροχής.

Ο Newton κατέστρεψε εκείνους στους οποίους όφειλε τα περισσότερα. Αλλά θα έβλεπε αυτό που συνέβη ως κάποια θεϊκή πρόνοια.

Οι ακαδημαϊκοί δεν θέλουν να αμφιβάλλουν ότι ο Newton ανακάλυψε ή εφηύρε τον νόμο της βαρύτητας, γιατί αυτό θα ήταν «υπερβολικό». Η πραγματική θεωρία της βαρύτητας του Newton - την οποία δημοσίευσε - αφορούσε έναν αιθέρα που ρέει προς τα κάτω, ο οποίος ήταν κολλώδης και προσκολλημένος σε πράγματα, τραβώντας τα προς τα κάτω. Επομένως, αρχικά δεν έδειξε κανένα ενδιαφέρον όταν ο Robert Hooke άρχισε να του μιλάει για έναν παγκόσμιο νόμο της βαρύτητας του αντιστρόφου τετραγώνου. Ο Newton τελικά το πήρε και στη συνέχεια διέγραψε το όνομα του Hooke από αχαριστία.

JEA: Ναι, ορισμένοι—αλλά όχι όλοι—οι μελετητές με την πάροδο των ετών έχουν επισημάνει ακριβώς το ίδιο πράγμα που είπατε. Ο E. Michael Jones το συζήτησε επίσης στο βιβλίο του Barren Metal. Φαίνεται προφανές ότι ο Isaac Newton έκανε τις Principia Mathematica δύσκολες στην ανάγνωση, και αυτός μπορεί να ήταν ένας τρόπος για να αποφύγει να δώσει εύσημα σε άτομα που είχαν ήδη γράψει για μερικές από τις ίδιες ιδέες.

Επίσης, επειδή ο Newton ήταν Arian, ο Jones υποστηρίζει ότι αυτό «οδήγησε σε πολλούς πολιτικούς ελιγμούς εκ μέρους του Newton και σε τουλάχιστον τρεις περιπτώσεις ψευδορκίας, επειδή, για να διατηρήσει τη θέση του, επιβεβαίωσε δημόσια το Τριαδικό δόγμα, παρόλο που κατ’ ιδίαν το θεωρούσε ως μία από τις πιο ολέθριες συνέπειες της παποσύνης».

NK : Όσον αφορά την «ψευδορκία» του Newton, ο Newton δήλωσε με θλίψη το 1675 ότι θα έπρεπε να αποκηρύξει την Lucasian του υποτροφία ( Ακαδημαϊκή έδρα, διδάσκων μαθηματικά στο Cambridge), επειδή δεν μπορούσε να δώσει τον όρκο που αφορούσε την Αγία Τριάδα, αλλά ΤΟΤΕ ο Βασιλιάς Κάρολος πείστηκε να αφαιρέσει αυτό το καταστατικό από το Κολλέγιο Trinity, ώστε ο Νεύτωνας να μην χρειαστεί να αποκηρύξει τη θέση του.

Ο E. Michael Jones μπορεί να υπαινίχθηκε, όπως το έθεσα: «τέσσερις φορές προηγουμένως είχε δηλώσει την ορθοδοξία του ενόρκως στο κολέγιο Trinity, αλλά αρνήθηκε να το κάνει ξανά». Μήπως σε εκείνες τις προηγούμενες περιπτώσεις δεν είχε ακόμη την ακλόνητη αντι-Τριαδική του πεποίθηση;

( Philosophiæ Naturalis Principia Mathematica , Isaac Newton. φωτό ) 

Σίγουρα έγινε εξαιρετικά μυστικοπαθής στο θέμα και μόνο λίγοι, όπως ο John Locke, ενημερώθηκαν για την σοκαριστική «μονιστική» του άποψη, ότι δηλαδή δεν υπήρχε Αγία Τριάδα. Αλλά ναι, τον κατηγορώ για «απάτη και μυστικότητα» για την είσοδό του στο Κοινοβούλιο! (σελίδα 21 του βιβλίου μου) Αυτή η αίρεση θα εμπόδιζε την άσκηση οποιουδήποτε δημόσιου αξιώματος. (Θα ήταν σαν να « αρνείται το Ολοκαύτωμα» σήμερα, το οποίο εμποδίζει την άσκηση οποιουδήποτε δημόσιου αξιώματος)

Έγραψα ότι: «Σύμφωνα με τις θρησκευτικές του απόψεις, ο Newton ήταν πιθανώς θνητοφρονητής (δεν πίστευε στην ανθρώπινη επιβίωση μετά θάνατον) και αντι-τριαδιστής, κάτι που θα τον απέκλειε εντελώς από το να κατέχει δημόσιο αξίωμα». – βλέπε https://www.dioi.org/kn/newton-bio.pdf

Ως εκ τούτου, έγινε παρανοϊκός για τον William Whiston, ο οποίος τον διαδέχθηκε ως καθηγητής μαθηματικών της Lucasian εποχής στο Cambridge, επειδή ο τελευταίος ήταν αρκετά ανοιχτός σχετικά με την προσήλωσή του σε αυτή την συγκλονιστική αίρεση του Deist - η οποία τελικά έθεσε τέλος στην καριέρα του.

Ποτέ δεν καταλαβαίνω ακριβώς τι σημαίνει η λέξη «Arian», αλλά όπως το βλέπω εγώ, ο Newton εφηύρε έναν νέο θεό, τον Μεγάλο Ωρολογοποιό από ψηλά, ο οποίος έθεσε σε λειτουργία ολόκληρο τον κόσμο-μηχανή και έπρεπε να τον προσαρμόζει κατά καιρούς. Η εισαγωγή των Principia περιγράφει αυτόν τον νέο θεό.

JEA : Χρειάζεται μεγάλο θάρρος για να γράψει κανείς το "Η σκοτεινή πλευρά του  Isaac Newton" και σίγουρα θα έλεγα ότι είναι ένας θησαυρός. Το γεγονός ότι εξετάζετε τον  Isaac Newton από καθαρά επιστημονική οπτική γωνία και όχι από συναισθηματική αντίδραση σημαίνει ότι αυτό το βιβλίο θα αντέξει στη δοκιμασία του χρόνου. Κάποιοι άνθρωποι μπορεί να αισθάνονται άβολα τώρα με αυτό επειδή έχουν ήδη δείξει υπερβολική εμπιστοσύνη στον Newton.

Αυτό μου θυμίζει επίσης τον αγνωστικιστή φιλόσοφο John Earman, τον συγγραφέα του βιβλίου « Η Απαράδεκτη Αποτυχία του Hume» . Από την αρχή του βιβλίου, ο Earman υποστηρίζει ότι το επιχείρημα του David Hume όχι μόνο είναι αποδεδειγμένα ψευδές, αλλά και ότι οι ικανοί φιλόσοφοι προφανώς γνώριζαν ότι το επιχείρημα δεν μπορούσε να σταθεί καθόλου. Αλλά επειδή ο Hume ήταν ιδιαίτερα σεβαστός σε πολλούς κύκλους, ορισμένοι μελετητές δίσταζαν να πουν ότι ο αυτοκράτορας δεν φοράει ρούχα. Νομίζω ότι θίγετε ένα παρόμοιο σημείο για τον Newton. Σωστά;

ΝΚ: Το επιχείρημά μου είναι ότι ο Newton διατύπωσε μια εκπληκτική σύνθεση όπου οι καθολικές μηχανικές αρχές διέπουν το σύμπαν - αλλά πήρε στοιχεία αυτής από άλλους, αρνούμενος την αξιοπιστία τους και, από αυτή την άποψη, έπρεπε να είναι παραπλανητικός. Μια τεράστια μυθοποίηση έλαβε χώρα τους επόμενους αιώνες, π.χ. ο Newton δεν διατύπωσε τη σχέση F=ma (δύναμη ίση με μάζα επί επιτάχυνση) όπως λέγεται στους φοιτητές των φυσικών επιστημών, η οποία αναπτύχθηκε μόνο μετά τον θάνατό του στη Γαλλία χρησιμοποιώντας τον νέο Leibnizιανό λογισμό.

Einstein : Ἕνας βίαιος σύζυγος καί λογοκλόπος ; ( Video Link ) 

Ἀπό : unz.com

Περί Albert Einstein : 

«Ἰδιοφυΐες»,λέμε ! ! !

Μήπως ἡ γυναῖκα τοῦ Ἀϊνστάϊν «ἀνακάλυψε» τήν Σχετικότητα ; 

Ἡ Πελασγική

Ἡ ἐπίθεσις πού « ἄλλαξε τά πάντα» ;

 Δέν ἄλλαξε αὐτό πού ἔπρεπε...

Αυτό το βίντεο είναι διαθέσιμο στα Rumble , Bitchute , Odysee , Telegram και X.

Τοῦ Jared Taylor

Την Παρασκευή συμπληρώθηκαν 25 χρόνια από τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου. Παρακολούθησα στην τηλεόραση το δεύτερο αεροπλάνο να χτυπάει και είδα τους πύργους να καταρρέουν.

Ήταν σίγουρα ένα σοκ. Αλλά άλλοι σοκαρίστηκαν πολύ περισσότερο από εμένα. Ο Πρόεδρος George W. Bush  ο νεότερος είπε : «Έγινε φανερό... ότι ο κόσμος είχε αλλάξει». Ο υπουργός Εξωτερικών του, Colin Powell, είπε το ίδιο πράγμα : «Ο κόσμος έχει αλλάξει». Η εφημερίδα Baltimore Sun δημοσίευσε ένα άρθρο την επόμενη μέρα: «Όλα άλλαξαν χθες». Ο Βρετανός πρωθυπουργός Tony Blair είπε ότι οι επιθέσεις «άλλαξαν τα πάντα». Ακόμα και τώρα, οι άνθρωποι εξακολουθούν να ισχυρίζονται ότι ήταν «η μέρα που άλλαξε τον κόσμο».

Όλα άλλαξαν; Δύσκολο. Και αυτά που θα έπρεπε να είχαν αλλάξει δεν άλλαξαν.

Πριν από είκοσι πέντε χρόνια, το American Renaissance ήταν ένα μηνιαίο ενημερωτικό δελτίο και οι επιθέσεις ήταν το κύριο θέμα , με τίτλο «Θα μάθει η Αμερική τα μαθήματα της 11ης Σεπτεμβρίου;» Ήθελα να αλλάξουν μόνο δύο πράγματα.

Αρχικά, σκέφτηκα ότι μετά τη δολοφονία 3.000 Αμερικανών από 19 Άραβες, αυτό θα απέτρεπε από την ιδέα ότι η ποικιλομορφία είναι ένα δυνατό σημείο. Επεσήμανα ότι αυτή η ομάδα δολοφόνων βρισκόταν στη χώρα εδώ και μήνες, παρά την παράνομη είσοδο, τις υπερβάσεις της βίζας και κάθε είδους ύποπτη συμπεριφορά, και ότι πολλοί από αυτούς δεν μπορούσαν καν να μιλήσουν αγγλικά.

Δεν τράβηξαν την προσοχή επειδή υπήρχαν ήδη εκατομμύρια Άραβες στη χώρα, και αυτοί ενσωματώθηκαν αμέσως.

Έγραψα το εξής : «Εάν, λόγω αυτών των τρομερών επιθέσεων, η χώρα καταφέρει να στρέψει το βλέμμα της στο κόστος και τα οφέλη της φιλοξενίας εκατομμυρίων Αράβων, το απροσδόκητο αποτέλεσμα της απώλειας θα πρέπει να εγείρει ερωτήματα σχετικά με άλλες ομάδες. Τι καλό προσφέρουν στη χώρα οι Καμποτζιανοί, οι Νιγηριανοί, οι Γουατεμαλανοί, οι Αϊτινοί και όλοι οι υπόλοιποι;»

Ήμουν τόσο αφελής. Νόμιζα ότι η ζημιά που είχαν κάνει οι Μουσουλμάνοι Άραβες ήταν τόσο μεγάλη, που ήταν προφανές ότι θα ήμασταν καλύτερα χωρίς αυτούς, και ότι οι άνθρωποι μπορεί να άρχιζαν να αναρωτιούνται για άλλους νεοφερμένους. Αντ' αυτού, ο Πρόεδρος Bush. επισκέφθηκε ένα ισλαμικό κέντρο και μας είπε ότι οι Μουσουλμάνοι είναι καταπληκτικοί ! «Το Ισλάμ είναι ειρήνη», είπε, και η Αμερική θα έμενε στάσιμη χωρίς αυτό: «Η Αμερική μετράει εκατομμύρια Μουσουλμάνους μεταξύ των πολιτών μας, και οι Μουσουλμάνοι πραγματοποιούν μια απίστευτα πολύτιμη συμβολή στη χώρα μας».

Η επίθεση που είχε αλλάξει «τα πάντα» δεν άλλαξε την τυφλή λατρεία για την ποικιλομορφία.

Το άλλο πράγμα που ήλπιζα ότι θα άλλαζε ήταν ότι οι Αμερικανοί θα αναρωτιόντουσαν σοβαρά γιατί αυτοί οι 19 άνδρες ήταν πρόθυμοι να ανατιναχθούν σε κομμάτια προσπαθώντας να σκοτώσουν Αμερικανούς. Αλλά μόλις εννέα ημέρες μετά την επίθεση, ο Πρόεδρος Bush εμφανίστηκε ενώπιον μιας κοινής συνεδρίασης του Κογκρέσου και είπε κάτι απίστευτα ηλίθιο .

«Οι Αμερικανοί ρωτούν: "Γιατί μας μισούν;"... Μισούν τις ελευθερίες μας. Μισούν την ελευθερία της θρησκείας μας, την ελευθερία του λόγου μας, την ελευθερία μας να ψηφίζουμε και να συναθροιζόμαστε και να διαφωνούμε μεταξύ μας.»

Υποτίθεται ότι πραγματικά πρέπει να πιστεύουμε ότι ο Osama και τα αγόρια κάθονταν στις σπηλιές τους, σκεπτόμενοι «Αυτοί οι Αμερικανοί έχουν υπερβολική ελευθερία. Καλύτερα να σκοτώσουμε μερικούς από αυτούς»;

Τόσο πριν όσο και μετά την επίθεση, ο Bin Laden εξήγησε τους λόγους του, πιο συγκεκριμένα στην «Επιστολή προς τον Αμερικανικό Λαό». Η Wikipedia παραθέτει τον νούμερο ένα λόγο του : την αμερικανική εξωτερική πολιτική στη Μέση Ανατολή - ιδίως όσον αφορά την υποστήριξή της προς το Ισραήλ.

Θυμάμαι ανθρώπους εκείνη την εποχή να λένε: «Αυτός δεν είναι ο πραγματικός λόγος. Δεν μπορείς να πιστέψεις λέξη από όσα λέει ένας τρομοκράτης». Αντίθετα, αν κάποιος μπει σε τέτοιο κόπο για να υποστηρίξει κάτι, θα είναι πολύ σαφής για το γιατί το έκανε.

Αλλά ο Bush και οι φίλοι του επέμεναν ότι αυτό συμβαίνει επειδή είμαστε τόσο υπέροχοι. Το Κογκρέσο παραιτήθηκε από την εξουσία να κηρύξει πόλεμο και ψήφισε να επιτρέψει στον πρόεδρο να σκοτώσει όποιον θέλει, όποτε και όπου θέλει, αρκεί να αποτελεί μέρος του Πολέμου κατά της Τρομοκρατίας. Και τι να πω, έχουν γίνει ένα σωρό δολοφονίες, ειδικά οι περίπου 200.000 Ιρακινοί που πυροβολήσαμε και ανατινάξαμε λόγω όπλων μαζικής καταστροφής που δεν υπήρχαν, για να μην αναφέρουμε τη διασκέδαση που πέρασαν οι γυναίκες φύλακες των φυλακών μας στο Abu Ghraib.

Στις Δίκες της Νυρεμβέργης μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, απαγχονίσαμε Γερμανούς για ένα έγκλημα που μόλις είχαμε επινοήσει, το οποίο ονομαζόταν «διεξαγωγή επιθετικού πολέμου».

Αν υπήρξε ποτέ επιθετικός πόλεμος, αυτός ήταν η εισβολή μας στο Ιράκ. Αλλά, φυσικά, κανείς δεν θα τολμήσει να τους κουνήσει το δάχτυλο, επειδή μπορείς να κάνεις τέτοια πράγματα όταν σου επιτίθενται απλώς και μόνο επειδή είσαι υπέροχος.

Λοιπόν, μάθαμε κάτι; Ναι και όχι. Κατά τη διάρκεια της πρώτης προεκλογικής του εκστρατείας το 2015, ο Donald Trump ανακοίνωσε ότι «ζητούσε την πλήρη και ολοκληρωτική απαγόρευση εισόδου μουσουλμάνων στις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι οι εκπρόσωποι της χώρας μας να καταλάβουν τι συμβαίνει».

Μέχρι που η χώρα κατάλαβε τι συνέβαινε; Αυτό ακουγόταν σαν μόνιμη απαγόρευση.

Δεν πέτυχε τίποτα σαν πλήρη απαγόρευση, αλλά προσπάθησε. Και κατά τη δεύτερη θητεία του, ήθελε απαγόρευση σε 75 χώρες, εκ των οποίων οι 29 ήταν μουσουλμανικές κατά πλειοψηφία, αλλά έλαβε την έγκριση του Ανώτατου Δικαστηρίου για απαγόρευση μόνο σε 39 χώρες, εκ των οποίων οι 17 ήταν μουσουλμανικές κατά πλειοψηφία.

Από αυτόν τον Πρόεδρο δεν ακούμε πλέον κουβέντες για το Ισλάμ, τη θρησκεία της ειρήνης, και έχει καταλήξει στην ιδέα να εξετάζει τις χώρες μία προς μία και να λέει: «Δεν θέλουμε κανέναν από αυτούς τους ανθρώπους». Και αυτό περιλαμβάνει και μη μουσουλμανικές χώρες, όπως η Τζαμάικα και η Αϊτή.

Αυτή είναι μια τεράστια ανακάλυψη. Είναι ακριβώς το αντίθετο από την προσπάθεια του George W. Bush με χαμηλό IQ να δικαιολογήσει την είσοδο ανθρώπων που μας μισούν.

Αλλά τι θα λέγατε να καταλάβουμε γιατί οι Μουσουλμάνοι δεν μας συμπαθούν και να μείνουμε μακριά από τον πόλεμο για τον οποίο κρεμάσαμε Ναζί; Οποιοσδήποτε Δημοκρατικός θα ήταν καλύτερα να το κάνει. Βρισκόμαστε τώρα έξι μήνες σε έναν πόλεμο που υποτίθεται ότι θα τελείωνε σε μερικές εβδομάδες με «άνευ όρων παράδοση».

Με κόστος 40 δισεκατομμύρια δολάρια, 18 νεκρούς, εκατοντάδες τραυματίες και 7 δισεκατομμύρια δολάρια σε χαμένα αεροσκάφη.

Περιέργως, οι Δημοκρατικοί είναι αυτοί που κατανοούν πλέον τον κίνδυνο των εμπλεκόμενων συμμαχιών για τις οποίες μας προειδοποίησε ο George Washington.

Μόνο το 8% των Δημοκρατικών υποστηρίζουν τις επιθέσεις στο Ιράν, ενώ το 69% των Ρεπουμπλικανών το υποστηρίζουν.

Προς τιμήν τους, ωστόσο, οι Ρεπουμπλικάνοι προσκρούουν προς μια πιο ρεαλιστική κατανόηση του ότι δεν είμαστε όλοι ίδιοι.

Αυτό το αποκαλώ πρόοδο, κατά κάποιο τρόπο. Φυσικά, οι Δημοκρατικοί και οι Ρεπουμπλικάνοι μισούν ο ένας τον άλλον τόσο πολύ, που παίρνουμε μόνο μισό καρβέλι απ᾿ τον καθένα. Ωστόσο, βλέπω πολύ περισσότερες δυνατότητες βελτίωσης από τους Ρεπουμπλικάνους. Μόλις ο Trump και η υποταγή του στο Ισραήλ εξαφανιστούν, το κόμμα θα μπορούσε να μας ωθήσει προς πολιτικές που πραγματικά δίνουν προτεραιότητα στην Αμερική και να μας βοηθήσει να ανοικοδομήσουμε μια χώρα κατάλληλη για τους λευκούς.

Ἀπό : unz.com

Ἡ Πελασγική

11η Σεπτεμβρίου 2001, 25 χρόνια μετά κι᾿ἀκόμη ἡ ἀλήθεια κρυμμένη στό φῶς...

Ο Isser Harel, ο πατέρας των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών, έκανε την ακόλουθη πρόβλεψη στον Michael Evans το 1980: «Στην ισλαμική θεολογία, το φαλλικό σύμβολο είναι πολύ σημαντικό. Το μεγαλύτερο φαλλικό σας σύμβολο είναι η Νέα Υόρκη και το ψηλότερο κτίριο θα είναι το φαλλικό σύμβολο που θα χτυπήσουν [οι ισλαμιστές τρομοκράτες]». Ο ίδιος ο Netanyahu καυχήθηκε στο CNN το 2006 ότι είχε προβλέψει το 1995 ότι «αν η Δύση δεν αφυπνιστεί για την αυτοκτονική φύση του μαχητικού Ισλάμ, το επόμενο πράγμα που θα δείτε είναι ότι το μαχητικό Ισλάμ θα γκρεμίσει το Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου». Η προφητεία είναι εύκολη όταν κάνεις τον σχεδιασμό....Ο Γιαχβέ λειτουργεί με τρελούς τρόπους. ( Οἱ δύο ἐπιθέσεις τῆς 11ης Σεπτεμβρίου: Πῶς τό Ἰσραήλ κατέλαβε τό ἀμερικανικό βαθύ κράτος )

 Όχι μόνο οι Ισραηλινοί είχαν πρόγνωση για την επιχείρηση ψευδούς σημαίας του Πενταγώνου: η ιδέα γι' αυτήν μπορεί να προήλθε από αυτούς. Γνωρίζουμε ότι η διαδικασία λήψης αποφάσεων στο Πεντάγωνο βρισκόταν υπό ισραηλινή επιρροή μέσω των Richard Perle, Douglas Feith, Paul Wolfowitz και μερικών άλλων. Ο Perle ήταν διευθυντής του Συμβουλίου Αμυντικής Πολιτικής, ο Feith ήταν Υφυπουργός Άμυνας για την Πολιτική και ο Wolfowitz ήταν Αναπληρωτής Υπουργός Άμυνας, καθώς και ο κύριος συγγραφέας του «δόγματος Wolfowitz» που δικαιολογούσε τους προληπτικούς πολέμους, το οποίο ξαφνικά έγινε το «δόγμα Bush » μετά την 11η Σεπτεμβρίου. Αυτοί οι κρυπτοϊσραηλινοί δεν είχαν την ικανότητα να οργανώσουν την επιχείρηση του Πενταγώνου μόνοι τους, αλλά, σε συνεννόηση με άλλους κρυπτοσιωνιστές νεοσυντηρητικούς στον Λευκό Οίκο και το Υπουργείο Εξωτερικών, είχαν τη δύναμη να την υποκινήσουν και να την κατευθύνουν.

Ἡ 11η Σεπτεμβρίου , ἕνα ἀπό τά μεγάλα χτυπήματα ἀπό τήν «ῥίζα τοῦ Κακοῦ »

Σε ολόκληρη την ιστορία του κόσμου, δεν μπορώ να σκεφτώ καμία τεκμηριωμένη περίπτωση στην οποία η ανώτατη πολιτική ηγεσία μιας χώρας έχει εξαπολύσει μια μεγάλη επίθεση με ψευδείς σημαίες στα δικά της κέντρα εξουσίας και χρηματοδότησης και προσπαθεί να σκοτώσει μεγάλο αριθμό δικών της ανθρώπων . Η Αμερική του 2001 ήταν μια ειρηνική και ευημερούσα χώρα που διοικούνταν από σχετικά ήπιους πολιτικούς ηγέτες που επικεντρώνονταν στους παραδοσιακούς Ρεπουμπλικανικούς στόχους της θέσπισης φορολογικών περικοπών για τους πλούσιους και της μείωσης των περιβαλλοντικών κανονισμών...

 ...η πολυπλοκότητα τέτοιων γεγονότων μπορεί να θεωρηθεί ως ένας Γόρδιος Δεσμός, σχεδόν αδύνατο να ξεμπερδευτεί, αλλά ευάλωτος στο σπαθί του να τεθεί η απλή ερώτηση «Ποιος ωφελήθηκε;»

Η Αμερική και το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου σίγουρα δεν το έκαναν, και οι καταστροφικές κληρονομιές εκείνης της μοιραίας ημέρας έχουν μεταμορφώσει τη δική μας κοινωνία και κατέστρεψαν πολλές άλλες χώρες. Οι ατελείωτοι αμερικανικοί πόλεμοι που εξαπολύθηκαν σύντομα μας έχουν κοστίσει ήδη πολλά τρισεκατομμύρια δολάρια και οδήγησαν το έθνος μας στον δρόμο της χρεοκοπίας, ενώ σκότωσαν ή εκτόπισαν πολλά εκατομμύρια αθώους κατοίκους της Μέσης Ανατολής.

Οι παραδοσιακές πολιτικές ελευθερίες και οι συνταγματικές μας προστασίες έχουν διαβρωθεί δραστικά, με την κοινωνία μας να έχει κάνει μεγάλα βήματα για να γίνει ένα άμεσο αστυνομικό κράτος...

... Οι επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου άλλαξαν τα πάντα. Ξαφνικά, η μοναδική υπερδύναμη του κόσμου κινητοποιήθηκε πλήρως ενάντια στα αραβικά και μουσουλμανικά τρομοκρατικά κινήματα, ειδικά εκείνων που συνδέονται με τη Μέση Ανατολή. Οι στενοί πολιτικοί νεοσυντηρητικοί σύμμαχοι του Sharon στην Αμερική χρησιμοποίησαν την απροσδόκητη κρίση ως ευκαιρία για να πάρουν τον έλεγχο της εξωτερικής πολιτικής και του μηχανισμού εθνικής ασφάλειας της Αμερικής, με έναν υπάλληλο της NSA να αναφέρει αργότερα ότι Ισραηλινοί στρατιωτικοί περιφέρονταν ελεύθερα στις αίθουσες του Πενταγώνου χωρίς κανέναν έλεγχο ασφαλείας...

...  χωρίς να καταβάλει μεγάλη προσπάθεια, η αμερικανική κυβέρνηση συνέλεξε και συνέλαβε γρήγορα περίπου 200 πράκτορες της Mossad, πολλοί από τους οποίους είχαν έδρα ακριβώς στις ίδιες γεωγραφικές τοποθεσίες με τους υποτιθέμενους 19 Άραβες αεροπειρατές. Επιπλέον, η αστυνομία της Νέας Υόρκης συνέλαβε ορισμένους από αυτούς τους πράκτορες ενώ πανηγύριζαν δημόσια τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου και άλλοι συνελήφθησαν να οδηγούν φορτηγά στην περιοχή της Νέας Υόρκης που περιείχαν εκρηκτικά ή τα υπολείμματά τους. Οι περισσότεροι από αυτούς τους πράκτορες της Mossad αρνήθηκαν να απαντήσουν σε οποιεσδήποτε ερωτήσεις, και πολλοί από αυτούς που απέτυχαν σε τεστ πολυγράφου, αλλά κάτω από τεράστια πολιτική πίεση, όλοι τελικά απελευθερώθηκαν και απελάθηκαν πίσω στο Ισραήλ. 

οἱ "χορευταράδες ἰσραηλινοί",πού ὄχι μόνον τό γλεντοῦσαν καθώς φλέγονταν οἱ δίδυμοι πύργοι, ἀλλά τό βιντεοσκοποῦσαν για ἱστορική παρακαταθἠκη... ( ἐδῶ) 

...Ο William Christison είχε περάσει 29 χρόνια στη CIA , ανεβαίνοντας για να γίνει ένα από τα ανώτερα στελέχη της ως Διευθυντής του Γραφείου Περιφερειακής και Πολιτικής Ανάλυσης, με 200 αναλυτές ερευνητών να υπηρετούσαν υπό τον ίδιο. Τον Αύγουστο του 2006, δημοσίευσε ένα αξιοσημείωτο άρθρο εξηγώντας γιατί δεν πίστευε πλέον την επίσημη ιστορία της 11ης Σεπτεμβρίου και ένιωθε σίγουρος ότι η έκθεση της Επιτροπής της 11ης Σεπτεμβρίου αποτελούσε συγκάλυψη, με την αλήθεια να είναι εντελώς διαφορετική. Το επόμενο έτος, υποστήριξε σθεναρά ένα από τα βιβλία του Griffin , γράφοντας ότι «[Υπάρχει] ένα ισχυρό σύνολο αποδεικτικών στοιχείων που δείχνουν ότι η επίσημη ιστορία της κυβέρνησης των ΗΠΑ για το τι συνέβη στις 11 Σεπτεμβρίου 2001 είναι σχεδόν σίγουρα μια τερατώδης σειρά ψεμάτων. » Και ο ακραίος σκεπτικισμός του Christison για την 11η Σεπτεμβρίου υποστηρίχτηκε από τον σκεπτικισμό πολλών άλλων πρώην επαγγελματιών των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών υψηλής εκτίμησης .

Θα μπορούσαμε να περιμένουμε ότι εάν ένας πρώην αξιωματικός των πληροφοριών της CIA του βαθμού του Christison κατήγγειλε την επίσημη αναφορά της 11ης Σεπτεμβρίου ως απάτη και συγκάλυψη, μια τέτοια ιστορία θα αποτελούσε πρωτοσέλιδη είδηση. Αλλά ποτέ δεν αναφέρθηκε πουθενά στα συστημικά μέσα ενημέρωσης μας, και έπεσα πάνω σε αυτό μόλις μια δεκαετία αργότερα.

Ακόμη και τα υποτιθέμενα «εναλλακτικά» μέσα μας ήταν σχεδόν το ίδιο σιωπηλά. Καθ' όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 2000, ο Christison και η σύζυγός του Kathleen, επίσης πρώην αναλύτρια της CIA, ήταν τακτικοί συνεργάτες του περιοδικού Counterpunch , δημοσιεύοντας πολλές δεκάδες άρθρα εκεί και σίγουρα ήταν οι πιο αξιόπιστοι συγγραφείς του σε θέματα πληροφοριών και εθνικής ασφάλειας. Αλλά ο αρχισυντάκτης Alexander Cockburn αρνήθηκε να δημοσιεύσει οποιονδήποτε από τους σκεπτικισμούς τους για την 11η Σεπτεμβρίου, οπότε δεν ήρθε ποτέ στην προσοχή μου εκείνη την εποχή. Πράγματι, όταν ανέφερα τις απόψεις του Christison στον σημερινό συντάκτη του Counterpunch , Jeffrey St. Clair, πριν από δύο χρόνια, έμεινε έκπληκτος όταν ανακάλυψε ότι ο φίλος που ήταν τόσο κοντά του, ήταν στην πραγματικότητα ένας "9/11 Truther" ( ὀπαδός τοῦ κινήματος Ἀλήθεια για τήν 11η Σεπτεμβρίου) . Όταν τα όργανα των μέσων ενημέρωσης λειτουργούν ως ιδεολογικοί φύλακες, μια κατάσταση ευρείας άγνοιας γίνεται αναπόφευκτη... [ Δύο διαβόητα γεγονότα : 7η Ὀκτωβρίου καί 11η Σεπτεμβρίου ( μέρος Γ΄) Ἰσραηλινή Τρομοκρατία - 11η Σεπτεμβρίου καί Μοσσάντ ]

Ποῦ ἤσουν τήν 11η Σεπτεμβρίου 2001 ;

Οἱ ἑβραῖοι ὑπάλληλοι τῶν πύργων,ἔλειπαν τήν ἡμέρα τῆς ἐπιθέσεως. Εἶχαν ἀργία ...ἀπό τήν σημαία τους.Ὅλοι τους...! (φωτό)

Οι 5 Ισραηλινοί που Χορεύουν...

φωτό

Βρήκε κανείς περίεργο το γεγονός ότι την ίδια μέρα της 11ης Σεπτεμβρίου - υπήρχαν 5 τύποι που είχαν στηθεί με μια κάμερα που βιντεοσκοπούσε τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου από απόσταση όπου μπορούσαν να απαθανατίσουν ολόκληρο το θέαμα καθώς χτυπούσαν τα αεροπλάνα - τότε, το κτίριο κατέρρευσε;

Παιδιά, με όρους γυρισμάτων - αυτό λέγεται "Στην τοποθεσία" ( γυρίσματα σε περιβάλλον εκτός στούντιο) ...

Ένας φωτογράφος παίρνει μια ανάθεση για κινηματογράφηση μιας εκδήλωσης - ΠΡΙΝ να γίνει πραγματικά η εκδήλωση... διαφορετικά, χάνουν τη μαγνητοσκόπηση της εκδήλωσης. (Σωστά?)...

Έτσι, αυτοί οι άνθρωποι ΓΝΩΡΙΖΑΝ ότι η 11η Σεπτεμβρίου θα έπαιζε - ακριβώς μπροστά στα μάτια τους. Δεν ήταν η ομάδα των "ψυχικών φωτογράφων ειδήσεων"( φανταστικές φωτογραφήσεις)  - σε αυτούς τους ανθρώπους δόθηκε εντολή να στήσουν τις κάμερές τους και να "καταγράψουν τα γεγονότα" ΠΡΙΝ αυτά τα γεγονότα ξετυλιχτούν μπροστά στα μάτια όλων.

Ποιοί ήταν αυτοί?

Ποια χώρα συμμετείχε σε αυτή την πρόγνωση;

Αυτό είναι ένα σημαντικό κλειδί για να κατανοήσουμε τι πραγματικά συνέβη την ημέρα της 11ης Σεπτεμβρίου... 

φωτό

Το Κτήριο 7 του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου, μια κατασκευή 47 ορόφων, κατέρρευσε στο δικό του αποτύπωμα στις 5:21 μ.μ. στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, επτά ώρες μετά την καταστροφή των Δίδυμων Πύργων. Πολλοί μάρτυρες ανέφεραν ότι η αστυνομία και το προσωπικό έκτακτης ανάγκης ανακοίνωσαν ότι το WTC-7 επρόκειτο να καταρρεύσει. Δευτερόλεπτα πριν πέσει, μάρτυρες άκουσαν μια αντίστροφη μέτρηση για την κατεδάφιση («πέντε-τέσσερα-τρία-δύο-ένα») στον ασύρματο της αστυνομίας, ακολουθούμενη από την τεράστια έκρηξη που προκάλεσε την «κατάρρευση».

Το κτίριο έπεσε σε απόλυτη ελεύθερη πτώση για τα πρώτα δυόμισι δευτερόλεπτα και σχεδόν ελεύθερη πτώση στη συνέχεια. Αυτό σημαίνει ότι όλα τα κάθετα στηρίγματα του WTC-7 είχαν κατά κάποιο τρόπο αφαιρεθεί ταυτόχρονα και εντελώς. Ο μόνος γνωστός μηχανισμός που μπορεί να το κάνει αυτό είναι τα επαγγελματικά προετοιμασμένα και χρονομετρημένα εκρηκτικά.

Η προφανής ελεγχόμενη κατεδάφιση του Κτιρίου 7 χάλασε το αφήγημα στην επίσημη αφήγηση της 11ης Σεπτεμβρίου της αμερικανικής κυβέρνησης. Το WTC-7 ήταν ένα από τα πιο σημαντικά κτίρια στην Αμερική. Στεγαζόταν το δεύτερο μεγαλύτερο αρχηγείο της CIA μετά το Langley της Βιρτζίνια, καθώς και η Secret Service, η Securities and Exchange Commission με τα αρχεία της Enron, την Υπηρεσία Εσωτερικών Εσόδων και πολλούς από τους μεγαλύτερους καταζητούμενους της Αμερικής . Επιπλέον, ο 23ος όροφος του WTC-7 ήταν η έδρα του Γραφείου Διαχείρισης Έκτακτης Ανάγκης (OEM) της Νέας Υόρκης, όπου οι τοπικές και ομοσπονδιακές κυβερνήσεις θα διαχειρίζονταν την κοινή τους απόκριση σε οποιαδήποτε μεγάλη καταστροφή—όπως η 11η Σεπτεμβρίου.

Οἱ ΗΠΑ, τό σχέδιο «PNAC» καί οἱ Ἄραβες πού τούς χάλασαν τά σχέδια...

 Οι επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου ήταν το απαραίτητο πρόσχημα για τις ΗΠΑ να υλοποιήσουν το απόρρητο σχέδιό τους που προέβλεπε μία άκρως επιθετική εξωτερική πολιτική και το οποίο έφερε την κωδική ονομασία «Project for the New American Century», (PNAC) όπως το οραματίστηκε το ομώνυμο και ακραιφνώς συντηρητικό think tank που απέβλεπε στη διατήρηση της παγκόσμιας ηγεμονίας μέσω ριζικών αλλαγών στη στρατιωτική και εξωτερική πολιτικής της Αμερικής, συμπεριλαμβανομένης της απομάκρυνσης με τη βία του τότε Ιρακινού προέδρου Saddam Hussein.

Με «δυσοίωνο» τρόπο, μια έκθεση του Σεπτεμβρίου 2000 από το PNAC προέβλεπε ότι η εφαρμογή τέτοιων αλλαγών πολιτικής θα ήταν αργή και σταδιακή και ότι μόνο ένα γεγονός στην κλίμακα του Perl Harbor θα επέτρεπε την ταχεία αναταραχή, με έναν τέτοιο καταλύτη να συμβαίνει... βολικά έναν χρόνο αργότερα πρώτα στη Νέα Υόρκη και μετά στη Βιρτζίνια.

...ο απόστρατος στρατηγός των ΗΠΑ Wesley Clark θα αφηγηθεί αργότερα πώς σε μια επίσκεψη στο Πεντάγωνο λίγες ημέρες μετά την 11η Σεπτεμβρίου, ένας στρατιωτικός αξιωματούχος τον είχε ενημερώσει πως ελήφθη η απόφαση να πάνε οι Αμερικανοί σε πόλεμο με το Ιράκ, παρά το γεγονός πως δεν υπάρχουν στοιχεία που να συνδέουν τη Βαγδάτη με τις επιθέσεις.

 Σε μια επόμενη συνάντηση, λίγες εβδομάδες αργότερα, όταν οι ΗΠΑ είχαν αρχίσει να βομβαρδίζουν το Αφγανιστάν, ο ίδιος αξιωματούχος ενημέρωσε τον Clark ότι άλλες έξι χώρες –Συρία, Λίβανος, Λιβύη, Σομαλία, Σουδάν και Ιράν– θα στοχοποιούνταν ως απάντηση στην 11η Σεπτεμβρίου...

 ...ακούστε τον Larry Silverstein, τον στενό φίλο του Benjamin Netanyahu που αγόρασε το Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου δύο μήνες πριν από την 11η Σεπτεμβρίου, διπλασίασε την ασφάλιση και τυχαία δεν πήρε το συνηθισμένο πρωινό του στην κορυφή του Βόρειου Πύργου εκείνο το πρωί. Στο ντοκιμαντέρ America Rebuilds του PBS, που μεταδόθηκε το 2002, ο Silverstein ομολογεί ότι «τράβηξε» (δηλαδή κατεδάφισε) το κτίριο 7. Αργότερα συγκέντρωσε περίπου τα τρία τέταρτα του δισεκατομμυρίου δολαρίων σε χρήματα ασφάλισης σε αυτό ακριβώς το κτίριο, μαζί με τέσσερα δισεκατομμύρια για το υπόλοιπο του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου — τα οφέλη της παράξενης διπλής του αποζημίωσης ισχυρίζονται ότι είχε υποστεί δύο εντελώς ξεχωριστές και άσχετες τρομοκρατικές επιθέσεις από τα δύο αεροπλάνα...

11 Σεπτεμβρίου 2001- 22 χρόνια μετά θά μάθουμε ποτέ τήν Ἀλήθεια ;

...Η σύντομη απάντηση, στην οποία θα συμφωνούσαν οι περισσότεροι σπουδαστές του θέματος, είναι «οι neoconservatives». Φανατικά πιστοί στο Ισραήλ και απελπισμένοι να στρέψουν τον στρατό των ΗΠΑ εναντίον των μουσουλμάνων εχθρών τους, οι συγγραφείς του Rebuilding America's Defenses (Σεπτέμβριος 2000) ανακοίνωσαν πανηγυρικά ότι η πολυπόθητη «διαδικασία μετασχηματισμού… είναι πιθανό να είναι μακριά, αν δεν συμβεί κάποιο καταστροφικό και καταλυτικό γεγονός – σαν ένα νέο Περλ Χάρμπορ».

Η 11η Σεπτεμβρίου ήταν το νέο Περλ Χάρμπορ των neoconservatives. Οι συγκλονιστικές εικόνες της 11ης Σεπτεμβρίου και οι απώλειες 2000+ έμοιαζαν πολύ με την αρχική επίθεση στο Περλ Χάρμπορ του 1941, της οποίας ο ψυχολογικός αντίκτυπος μετέτρεψε μια αντιπολεμική άποψη του 80% σε μια φωλιά θυμωμένων πολεμοχαρών. Αλλά η 11η Σεπτεμβρίου δεν σχεδιάστηκε απλώς για να εξαπολύσει τις εισβολές στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, ή ακόμη και την καταστροφή «επτά χωρών σε πέντε χρόνια». Ο λιγότερο προφανής αλλά πιο σημαντικός σκοπός του ήταν να εμφυτεύσει βαθιά και μόνιμα την ισλαμοφοβία στο δυτικό υποσυνείδητο. Εξισώνοντας το Ισλάμ με την τρομοκρατία, η 11η Σεπτεμβρίου εξαπάτησε την Δύση ώστε να θεωρεί τους εχθρούς του Ισραήλ ως δικούς της. Η επιδημία ισλαμοφοβίας που προκλήθηκε από την 11η Σεπτεμβρίου θα συνεχίσει πιθανώς να εξαπλώνεται και να εξαπλώνεται για τις επόμενες δεκαετίες. Πράγματι, πιθανότατα θα ξεπεράσει την ίδια τη σιωνιστική οντότητα...

φωτό

...Μία από τις μεγαλύτερες τρομοκρατικές επιθέσεις της ιστορίας πριν από την 11η Σεπτεμβρίου ήταν η βομβιστική επίθεση στο ξενοδοχείο King David στην Ιερουσαλήμ το 1946 από σιωνιστές μαχητές ντυμένους Άραβες, που σκότωσε 91 άτομα και κατέστρεψε σε μεγάλο βαθμό το κτίριο. Στην περίφημη υπόθεση Lavon του 1954 , Ισραηλινοί πράκτορες εξαπέλυσαν ένα κύμα τρομοκρατικών επιθέσεων εναντίον δυτικών στόχων στην Αίγυπτο, με σκοπό να κατηγορήσουν για αυτούς αντιδυτικές αραβικές ομάδες. Υπάρχουν ισχυροί ισχυρισμοί ότι το 1950 πράκτορες του Ισραήλ άρχισαν μια σειρά τρομοκρατικών βομβαρδισμών με ψευδή σημαία εναντίον εβραϊκών στόχων στη Βαγδάτη, χρησιμοποιώντας με επιτυχία αυτές τις βίαιες μεθόδους για να πείσουν την χιλιόχρονη εβραϊκή κοινότητα του Ιράκ να μεταναστεύσει στο εβραϊκό κράτος. Το 1967, το Ισραήλ εξαπέλυσε εσκεμμένη αεροπορική και θαλάσσια επίθεση εναντίον του USS Liberty , με σκοπό να μην αφήσει επιζώντες, σκοτώνοντας ή τραυματίζοντας περισσότερους από 200 Αμερικανούς στρατιώτες προτού η είδηση της επίθεσης φτάσει στον Έκτο Στόλο μας και οι Ισραηλινοί αποσυρθούν.

Η τεράστια έκταση της φιλο-ισραηλινής επιρροής στους παγκόσμιους πολιτικούς και μιντιακούς κύκλους σήμαινε ότι καμία από αυτές τις βάρβαρες επιθέσεις δεν επέφερε ποτέ σοβαρά αντίποινα, και σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις τις πέρασαν γρήγορα στην λήθη της μνήμης, έτσι ώστε σήμερα πιθανότατα όχι περισσότεροι από ένας στους εκατό από τους Αμερικανούς να τα γνωρίζουν. Επιπλέον, τα περισσότερα από αυτά τα περιστατικά ήρθαν στο φως λόγω τυχαίων συνθηκών, επομένως μπορούμε εύκολα να υποψιαστούμε ότι πολλές άλλες επιθέσεις παρόμοιας φύσης δεν έγιναν ποτέ μέρος του ιστορικού αρχείου...

 ...Ο JFK άσκησε τεράστια πίεση στο Ισραήλ για να σταματήσει το πρόγραμμα ανάπτυξης πυρηνικών όπλων του και είχε επίσης προσπαθήσει να περιορίσει δραστικά την αυξανόμενη επιρροή του Ισραηλινού Λόμπι αναγκάζοντας την οργάνωση που αργότερα έγινε AIPAC να εγγραφεί ως ξένος πράκτορας, σπάζοντας έτσι την πολιτική της δύναμη. Αλλά μόλις ο Κένεντι είχε βγεί από την μέση, ο φιλο-ισραηλινός διάδοχός του αντέστρεψε αμέσως και τις δύο αυτές πολιτικές, επιτρέποντας έτσι στο Ισραήλ να αποκτήσει το μεγάλο πυρηνικό οπλοστάσιο του και επιτρέποντας στην AIPAC να εξελιχθεί στην κολοσσιαία δύναμη που έχει πλέον μετατρέψει τα περισσότερα μέλη του Κογκρέσου μας σε εκπαιδευμένες φώκιες. που έδωσαν σε έναν αλαζονικό ξένο ηγέτη εκείνα τα ατελείωτα χειροκροτήματα. [ Δύο διαβόητα γεγονότα : 7η Ὀκτωβρίου καί 11η Σεπτεμβρίου ( μέρος Γ΄) Ἰσραηλινή Τρομοκρατία - 11η Σεπτεμβρίου καί Μοσσάντ ]

9/11 Ήταν μια ισραηλινή δουλειά

Το 1988 ο  John Carpenter  κυκλοφόρησε την ταινία "They Live" , μια μετρίως επιτυχημένη και σχετικά χαμηλού προϋπολογισμού ταινία επιστημονικής φαντασίας που έχει γίνει καλτ κλασική κατά τη διάρκεια των δεκαετιών, ιδιαίτερα δημοφιλής στους αντιφρονούντες και τους συνωμοτικούς κύκλους.

Με φόντο μια εξαθλιωμένη και αποσυντεθημένη Αμερική, ένας περιπλανώμενος ανακαλύπτει ένα ζευγάρι ειδικά γυαλιά ηλίου που αποκαλύπτουν έναν κρυμμένο κόσμο γύρω του, έναν κόσμο στον οποίο τα εξωγήινα όντα φαίνεται να έχουν καταλάβει τον έλεγχο και να έχουν επιβάλει την κακόβουλη θέλησή τους στην κοινωνία μας. Η παρουσία τους ανάμεσά μας κρύβεται από ένα στρώμα ψευδαίσθησης που διαπερνάται με επιτυχία από αυτά τα γυαλιά ηλίου, τα οποία επιτρέπουν στα άτομα να δουν την αληθινή μας πραγματικότητα και να λάβουν δράση για να επαναφέρουν τα πράγματα στην θέση τους.

Πιστεύω ότι κατά τη διάρκεια των τελευταίων έντεκα μηνών από τις 7 Οκτωβρίου, οι ισραηλινές επιχειρήσεις στη Γάζα έδωσαν σε όλα τα πρόθυμα άτομα ακριβώς ένα τέτοιο ζευγάρι ειδικά γυαλιά ηλίου, επιτρέποντάς τους να διαπεράσουν τις δεκαετίες ψευδαίσθησης και παραμόρφωσης που παράγουν τα συστημικά μέσα μας. Χρησιμοποιώντας αυτά τα ισχυρά εργαλεία, μπορούν επιτέλους να αρχίσουν να αποκαλύπτουν τα αληθινά γεγονότα της μακροχρόνιας σύγκρουσης Ισραήλ-Παλαιστινίων, της δολοφονίας του JFK και των τρομοκρατικών επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου. Έτσι, ο καθένας τους πρέπει να αποφασίσει αν θα χρησιμοποιήσει αυτά τα ειδικά γυαλιά ηλίου ή θα τα πετάξει με φόβο στην άκρη. (  Δύο διαβόητα γεγονότα : 7η Ὀκτωβρίου καί 11η Σεπτεμβρίου ( μέρος Δ΄) Ἰσραήλ τό μόνο κερδισμένο ἀπό τήν 11η Σεπτεμβρίου )

φωτό

Φοβεῖσθε ἔνοπλον ἐξέγερσιν τοῦ κόσμου ἑναντίον μας, ἐάν οὖτος ἀντιληφθῇ ἐνωρίτερον περί τίνος πρόκειται, ἀλλά, διά τήν περίπτωσιν ταύτην, ἔχομεν εἰς τάς χώρας τῆς ∆ύσεως σύστημα τόσον τρομερόν, ὥστε καί αἱ θαρραλεώτεραι ψυχαί νά τρέμωσιν· ἐντός ὁλίγου αἱ ὁργανώσεις μας θά ἔχωσιν ἐγκατασταθῆ εἰς ὅλας τάς πρωτεύουσας, ἔτοιμοι ν’ ἀνατινάξωσιν οἰονδήποτε κρατικόν συγκρότημα ἑναντίον μας.
(πρωτόκολλο Θ΄ ἀπό : Τά Πρωτόκολλα τῶν Σοφῶν τῆς Σιών)

11η Σεπτεμβρίου 2001, 25 χρόνια μετά κι᾿ἀκόμη ἡ ἀλήθεια κρυμμένη στό φῶς...

Ἡ Πελασγική