Πρόκειται για τον Χριστό, τη Λευκότητα ή τη Ρώμη;
η ύψιστη σκέψη της Ρώμης βρίσκεται στην ελληνορωμαϊκή φιλοσοφική παράδοση, που συνδέει τη λογική, την επιστήμη, τη μεταφυσική και την ηθική. Αυτή είναι η πνευματική κληρονομιά που πρόδωσε η Ρώμη αφήνοντας την Ιερουσαλήμ να κατακτηθεί
... Αν οι Εβραίοι μας μισούν επειδή είμαστε Χριστιανοί, γιατί εξακολουθούν να μας μισούν τώρα που έχουμε, σε μεγάλο μέρος, πάψει να είμαστε Χριστιανοί;
... Σήμερα υπάρχουν περισσότεροι Χριστιανοί που πηγαίνουν στην εκκλησία στην υποσαχάρια Αφρική από ό,τι στην Ευρώπη. Γιατί οι Εβραίοι είναι τόσο πρόθυμοι να κατακλύσουν τις χώρες μας με αυτούς και να μας κάνουν να διασταυρωθούμε μαζί τους;
...Το εβραϊκό μίσος δεν στρέφεται κατά των Χριστιανών, αλλά κατά των Λευκών. Όσο οι Λευκοί ήταν στην συντριπτική τους πλειοψηφία Χριστιανοί και ο Χριστιανισμός ήταν η θρησκεία των Λευκών, η διάκριση ήταν πιθανώς ασήμαντη στο μυαλό ορισμένων Εβραίων όπως ο Al Goldstein. Συνειδητά ή όχι, το όνομα «Χριστός» ήταν συνώνυμο της «Λευκότητας».
...Η απόλυτη απόδειξη ότι μας μισούν ως λευκούς είναι ότι θέλουν να μας σκουρίνουν. Είναι ενοχλητικά προφανές. Αλλά τι σχέση έχει με τον Χριστιανισμό; Αφορά τη Λευκότητα. Το «Black Lives Matter» είναι ένας ευγενής σκοπός, ενώ το «White Lives Matter» βρωμάει ναζισμό.
... οι ίδιοι οι Εβραίοι είναι διχασμένοι ως προς το αν είναι λευκοί ή όχι.
...Το σημαντικό συμπέρασμα είναι ότι η Λευκότητα δεν είναι ακόμα το πραγματικό αντικείμενο του μίσους τους. Βρισκόμαστε στο ίδιο σημείο που βρισκόμασταν και πριν όσον αφορά τους Εβραίους και τον Χριστιανισμό: δεν είναι η Λευκότητα αυτό που μισούν σε εμάς, όπως ακριβώς δεν είναι και ο Χριστιανισμός.
...με τον όρο «Λευκός» δεν είναι το χρώμα του δέρματος, ούτε ένα γενετικό χαρακτηριστικό, ούτε καν μια κοινή καταγωγή. Είναι μια ιστορία δύο χιλιάδων ετών, παλαιότερη από τον ίδιο τον Χριστιανισμό.
Μας μισούν. Σχεδόν όλα όσα φαίνεται να έχουν επινοηθεί ειδικά για να μας βλάψουν προέρχονται από αυτούς. Υπάρχουν εξαιρέσεις, αλλά ο κανόνας «κάθε φορά» ισχύει σχεδόν κάθε φορά. Δεν θα κάνω μια λίστα με αυτά που μας κάνουν. Είναι εθνοκτονία. Είναι μαζική πνευματική δολοφονία. Είναι η Γάζα με διαφορετικά μέσα. Είναι τόσο σίγουροι ότι θα μας αποτελειώσουν σύντομα που τώρα μας φτύνουν το μίσος τους κατάμουτρα, αλλά απαιτούν να το ονομάσουμε αγάπη. Αν απλώς επισημαίνουμε το μίσος τους για τους Goyim, φωνάζουν «μίσος για τους Εβραίους!».
Το μίσος τους είναι προγονικό, οργανωμένο, επίμονο, ακλόνητο, ευρηματικό, μυστικιστικό. Νομίζουν ότι είναι θεόπνευστο. Είναι βέβαιοι, ότι ο ίδιος ο Θεός μάς μισεί.
Το μίσος τους είναι άσχημο και προτιμάμε να μην το βλέπουμε. Είναι ένα δυσάρεστο και περίπλοκο θέμα, δύσκολο να το κατανοήσει κανείς, ακόμη πιο δύσκολο να το εκφράσει. Δεν φαίνεται καν να διαθέτουμε τα γνωστικά εργαλεία για να το συλλάβουμε εννοιολογικά. Είναι τόσο αλλόκοτο!
Ωστόσο, δεν υπάρχει πιο επείγον καθήκον από το να αναλύσουμε αυτό το μίσος ορθολογικά, επιστημονικά. Πρέπει να μελετήσουμε την ιστορική του προέλευση, τα γνωστικά του πρότυπα, τους τρόπους μετάδοσής του. Πρέπει να προσπαθήσουμε να φτάσουμε στη ρίζα του, ακόμα κι αν είναι απύθμενο.
Γιατί μας μισούν; Τι μισούν σε εμάς; Παραδόξως, η κατανόηση του πώς μας βλέπουν μπορεί να μας βοηθήσει να καταλάβουμε ποιοι είμαστε, ποιοι ήμασταν και ποιοι μπορεί να θέλουμε να γίνουμε. Αν καταλάβουμε γιατί μας μισούν, θα μάθουμε κάτι για αυτούς, αλλά και κάτι για «εμάς».
Μπορεί να πείτε ότι το μίσος τους δεν έχει καμία σχέση με εμάς, αλλά έχει να κάνει με τη δική τους συλλογική κοινωνιοπάθεια. Είναι ένα μίσος γραμμένο στο Ιερό τους Βιβλίο. Αυτό είναι αλήθεια, και το λέω τα τελευταία δέκα χρόνια. Είναι ένα μίσος που χαράζεται στη σάρκα τους μόλις γεννιούνται. Αυτό μπορεί επίσης να είναι αλήθεια.
Αλλά γιατί αυτό το μίσος στρέφεται εναντίον μας ; Ποιοι είμαστε στα μάτια τους;
Μισούν οι Εβραίοι τους Χριστιανούς;
Η χριστιανική θεωρία είναι ότι οι Εβραίοι μας μισούν ως Χριστιανούς. Αυτό που μισούν μέσα μας είναι ο Χριστιανισμός, επειδή διακατέχονται από ένα σατανικό μίσος για τον Χριστό. Εφόσον ο Χριστός είναι Θεός, το να μισούμε τον Χριστό είναι σαν να μισούμε τον Θεό. Το επακόλουθο είναι ότι, αν μόνο οι Εβραίοι δέχονταν τον Ιησού στην καρδιά τους, θα σταματούσαν να μας μισούν.
Αυτή η θεωρία είναι αποδεδειγμένα λανθασμένη και είναι καιρός να το συνειδητοποιήσουμε. Οι Εβραίοι δεν μισούν τον Χριστό, για τον απλό λόγο ότι δεν πιστεύουν στην ύπαρξη του Χριστού. Στο μυαλό των περισσότερων Εβραίων, ο Ιησούς είναι ένας Γαλιλαίος Εβραίος που πίστευε λανθασμένα - ή μήπως μόνο οι οπαδοί του; - ότι ήταν ο Μεσσίας. Αν ο Ιησούς ήταν απλώς ένας Εβραίος που έζησε σε ταραγμένες εποχές και εκτελέστηκε από τους Ρωμαίους υπό την πίεση ενός διεφθαρμένου ιερατείου, γιατί οι Εβραίοι να τρέφουν ένα αιώνιο και άπειρο μίσος γι' αυτόν; Δεν τρέφουν. Οι περισσότεροι Εβραίοι που έχω ακούσει ποτέ να μιλάνε για τον Ιησού δεν τρέφουν έντονη εχθρότητα απέναντί του και μάλλον θα κατηγορήσουν τον Παύλο για τον Χριστιανισμό. Δείτε τι λέει για τον Ιησού τον εβραίο, ο Ραββίνος Shmuley, που μας μισεί.
Οι Χριστιανοί κάνουν μεγάλη κουβέντα για το Ταλμουδικό απόσπασμα που λέει ότι ο Ιησούς τιμωρείται με καυτά περιττώματα, αλλά το ίδιο απόσπασμα εξηγεί ότι όποιος χλευάζει τα λόγια των σοφών τιμωρείται με τον ίδιο τρόπο.[1] Ο Ιησούς δεν τυγχάνει ειδικής μεταχείρισης. Στο ίδιο Ταλμούδ, ο Βαλαάμ, ένας μάντης που αναφέρεται στους Αριθμούς 22-24 της Παλαιάς Διαθηκης, λέγεται ότι «μαγειρέυτηκε σε βραστό σπέρμα». (Μερικοί Χριστιανοί ισχυρίζονται ότι ο Βαλαάμ είναι μια κωδική λέξη για τον Ιησού, αλλά για κανέναν άλλο λόγο ο Βαλαάμ υποτίθεται ότι πέθανε περίπου στην ίδια ηλικία.)[2]
Η ιδέα ότι το Ταλμούδ είναι γεμάτο βλασφημία κατά του Χριστού είναι μια χριστιανική φαντασίωση, όπως ακριβώς και η ιδέα ότι οι Εβραίοι καταναλώνονται από το μίσος για τον Χριστό. Υπάρχουν μόνο επτά αποσπάσματα στα δύο Ταλμούδ που αναφέρουν έναν Γεσού, και μόνο δύο αναφέρονται αναμφισβήτητα στον Ιησού. Στο δεύτερο, ο Γεσού χα-Νοτζρί - που μεταφράζεται διστακτικά ως Ιησούς ο Ναζωραίος - λιθοβολείται μέχρι θανάτου από ένα εβραϊκό δικαστήριο, «επειδή ασκούσε μαγεία και δελέαζε και παρέσυρε τον Ισραήλ».[3] Αυτό δύσκολα αντικατοπτρίζει την αφήγηση του Ευαγγελίου και, σε κάθε περίπτωση, δεν μοιάζει με την έκφραση ενός βαθέος, μεταφυσικού μίσους.
Δεν μπορείς να μισείς κάτι αν δεν πιστεύεις ότι υπάρχει. Ένας Χριστιανός θα υποστήριζε ότι, βαθιά μέσα στην καρδιά του, ξέρει ότι απέρριψε τον Θεό και τη σωτηρία του και καταναλώνεται από την καταπιεσμένη ενοχή του, η οποία τον τρελαίνει. Αλλά αν δεν είσαι Χριστιανός και δεν πιστεύεις ότι ο Ιησούς ήταν Θεός, τότε μπορείς να καταλάβεις ότι οι Εβραίοι, που ούτε αυτοί το πιστεύουν, απλώς δεν νοιάζονται και τόσο για τον Χριστό. Ακόμα και από τον τρόπο που κάποιοι αρέσκονται να τον κοροϊδεύουν, μπορείς να καταλάβεις ότι δεν τον παίρνουν στα σοβαρά. Απλώς κοροϊδεύουν τη γοτθική μας θρησκεία.
Η χριστιανική θεωρία σχετικά με την προέλευση του εβραϊκού μίσους είναι όπως κάθε χριστιανική θεωρία: καθαρή ανοησία. Είναι μια επιβεβαιωτική προκατάληψη που ενισχύει την πεποίθηση των ίδιων των Χριστιανών ότι ο Ιησούς είναι ο Υιός του Θεού - τον οποίο οι Εβραίοι θα έπρεπε να είχαν αναγνωρίσει, αν και έπρεπε να τον απορρίψουν, επειδή αν δεν υπήρχε σταύρωση, τότε δεν υπήρχε και ανάσταση, κ.λπ.
Η χριστιανική θεωρία αποδεικνύεται ψευδής με την αποχριστιανοποίηση της Δύσης. Αν οι Εβραίοι μας μισούν επειδή είμαστε Χριστιανοί, γιατί εξακολουθούν να μας μισούν τώρα που έχουμε, σε μεγάλο μέρος, πάψει να είμαστε Χριστιανοί;
Και γιατί εμείς, μεταξύ των Χριστιανών; Σήμερα υπάρχουν περισσότεροι Χριστιανοί που πηγαίνουν στην εκκλησία στην υποσαχάρια Αφρική από ό,τι στην Ευρώπη. Γιατί οι Εβραίοι είναι τόσο πρόθυμοι να κατακλύσουν τις χώρες μας με αυτούς και να μας κάνουν να διασταυρωθούμε μαζί τους; Δεν έχει καμία σχέση με την καταστροφή του Χριστιανισμού, αλλά έχει να κάνει με την καταστροφή της Λευκότητας. Οι μόνοι Χριστιανοί που μισούν είναι οι Λευκοί Χριστιανοί. Και όταν μισούν τους Λευκούς Χριστιανούς, είναι το «Λευκό» κομμάτι που μισούν. Μισούν τον Χριστιανισμό μόνο στο βαθμό που - και για όσο διάστημα - ο Χριστιανισμός είναι ουσιαστικό μέρος του να είσαι Λευκός Ευρωπαίος.
Και έχετε παρατηρήσει ότι, όσο λιγότερο Χριστιανοί είμαστε, τόσο περισσότερο αρχίζουν να συμπαθούν τον Χριστό και τον Χριστιανισμό; Στην πραγματικότητα ανησυχούν για την παρακμή του Χριστιανισμού στη Δύση. Ο Ben Shapiro είναι ένας Ορθόδοξος Εβραίος που έγραψε : «Όλοι όσοι μεγάλωσαν σε χριστιανικό σπίτι και των οποίων οι παππούδες ήταν Χριστιανοί πρέπει να πηγαίνουν στην εκκλησία. Όλοι». Ο Yoram Hazony, συγγραφέας του ψευδο-ακαδημαϊκού hasbara, θρηνεί που οι Εθνικοί δεν γνωρίζουν πλέον την Παλαιά Διαθήκη τους. Το σιωνιστικό ανδρείκελο Mike Huckabee θέλει οι Αμερικανοί να επιστρέψουν στην Εκκλησία για να ξεπεράσουν τον «βιβλικό αναλφαβητισμό» τους. Η Γαλλία δεν έχει πιο ενθουσιώδη υποστηρικτή του Καθολικισμού από τον (κρυφά Ορθόδοξο) Εβραίο και υποψήφιο πρόεδρο Eric Zemmour: κι αυτός έγραψε ένα βιβλίο που καλεί τους Γάλλους να έρθουν σε επαφή με τον εσωτερικό τους Εβραίο επιστρέφοντας στην Εκκλησία.
Μισούν οι Εβραίοι τους Λευκούς;
Θυμάμαι ότι πριν από περίπου μια δεκαετία, είχα προβληματιστεί όταν διάβασα στο διαβόητο άρθρο του Nathan Abrams το 2004 με θέμα «Εβραίοι στην αμερικανική βιομηχανία πορνό», ότι ο Al Goldstein, ο εκδότης του Screw, όταν ρωτήθηκε γιατί τόσοι πολλοί Εβραίοι ασχολούνται με τη βιομηχανία πορνό, απάντησε: «Ο μόνος λόγος που οι Εβραίοι ασχολούνται με την πορνογραφία είναι ότι πιστεύουμε ότι ο Χριστός δεν αξίζει τίποτα».[4] Αυτή η δήλωση ενός Εβραίου πορνογράφου κυκλοφορεί ευρέως από τους Χριστιανούς ως απόδειξη της θεωρίας τους. Αλλά αναρωτιέμαι. Πώς βλάπτει η πορνογραφία τον Χριστό; Στοχεύει η πορνογραφία συγκεκριμένα τους Χριστιανούς; Όχι. Αναμφισβήτητα, οι Χριστιανοί είναι καλύτερα οπλισμένοι εναντίον της από τους άθεους. Βλάπτει η πορνογραφία τον Χριστιανισμό; Ούτε λίγο. Μπορεί στην πραγματικότητα να αυξήσει τον αριθμό των ευσεβών Χριστιανών, καθώς εκατομμύρια εθισμένοι στην πορνογραφία χρειάζονται σωτηρία. Η πορνογραφία είναι ένα όπλο μαζικής ηθικής καταστροφής εναντίον των Λευκών, όχι εναντίον των Χριστιανών.
Το εβραϊκό μίσος δεν στρέφεται κατά των Χριστιανών, αλλά κατά των Λευκών. Όσο οι Λευκοί ήταν στην συντριπτική τους πλειοψηφία Χριστιανοί και ο Χριστιανισμός ήταν η θρησκεία των Λευκών, η διάκριση ήταν πιθανώς ασήμαντη στο μυαλό ορισμένων Εβραίων όπως ο Al Goldstein. Συνειδητά ή όχι, το όνομα «Χριστός» ήταν συνώνυμο της «Λευκότητας».
Τα πράγματα έχουν αλλάξει. Πρέπει να έχετε παρατηρήσει ότι, την τελευταία δεκαετία ή δύο δεκαετίες, οι Εβραίοι έχουν πάψει να μισούν τους Χριστιανούς. Μπορεί ακόμα να παραπονιούνται, περιστασιακά, για τον Χριστιανισμό που τους κατηγορεί για θεοκτονία, αλλά αυτό είναι ρητορικό. Τώρα είναι ειλικρινείς: μισούν τους Λευκούς, ανεξαρτήτως θρησκείας. Και αυτό που μισούν στους Λευκούς είναι η Λευκότητα.
Η τάση δεν είναι εντελώς καινούργια. Ήταν το 1967 που η Susan Sontag αποκάλεσε τη λευκή φυλή «τον καρκίνο της ανθρώπινης ιστορίας».[5] Οι εβραϊκές επιθέσεις κατά της λευκής φυλής έγιναν πιο κοινότοπες και mainstream τη δεκαετία του 1990. Ήταν το 1993 που ο καθηγητής Noel Ignatiev, με σπουδές στο Harvard, ίδρυσε το περιοδικό Race Traitor, με το σύνθημα: «Η προδοσία στη λευκότητα είναι πίστη στην ανθρωπότητα». Το εναρκτήριο κύριο άρθρο του πρώτου τεύχους , με τίτλο «Καταργήστε τη Λευκή Φυλή—Με Οποιοδήποτε Μέσο Είναι Απαραίτητο», τόνισε το εξής: «Το κλειδί για την επίλυση των κοινωνικών προβλημάτων της εποχής μας είναι η κατάργηση της λευκής φυλής. Μέχρι να ολοκληρωθεί αυτό το έργο, ακόμη και η μερική μεταρρύθμιση θα αποδεικνύεται ανέφικτη...»
Η απόλυτη απόδειξη ότι μας μισούν ως λευκούς είναι ότι θέλουν να μας σκουρίνουν. Είναι ενοχλητικά προφανές. Αλλά τι σχέση έχει με τον Χριστιανισμό; Αφορά τη Λευκότητα. Το «Black Lives Matter» είναι ένας ευγενής σκοπός, ενώ το «White Lives Matter» βρωμάει ναζισμό.
Μερικοί Χριστιανοί θα υποστηρίξουν ότι το μίσος των Εβραίων για τους Λευκούς αποτελεί κάλυψη για το μίσος τους για τον Χριστό. Νομίζω ότι ισχύει το αντίθετο. Οι Εβραίοι, ούτως ή άλλως, έχουν μια εθνική άποψη για την ανθρωπότητα, παρά μια θρησκευτική. Γι' αυτό μπορούν να γίνουν Χριστιανοί -ή Βουδιστές- χωρίς να πάψουν να είναι Εβραίοι. Ξέρουν -αλλά εμείς όχι- ότι τα ανθρώπινα όντα είναι γενεαλογικά στον πυρήνα τους. Η πίστη είναι πολιτισμική.
Αλλά εδώ έρχεται η αντίρρηση: πώς μπορούν οι Εβραίοι να μισούν τους Λευκούς όταν είναι και οι ίδιοι Λευκοί;
Μια άλλη αντίρρηση είναι ότι η «λευκότητα» είναι μια πρόσφατη έννοια και το μίσος για τους Εβραίους είναι πολύ παλαιότερο. Είναι βιβλικό.
Ας ρίξουμε λοιπόν μια πιο προσεκτική ματιά σε αυτή την έννοια του «Λευκού» και ας προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε τι πραγματικά εννοούν όταν οι Εβραίοι λένε «Λευκός».
Είναι οι Εβραίοι λευκοί;
Η σχέση των Εβραίων με τη Λευκότητα είναι περίπλοκη. Σε ένα άρθρο της Washington Post το 2016 , ο Ραββίνος Jonah Dov Pesner έγραψε: «Φέτος, όταν ψάξω την ψυχή μου, θα επικεντρωθώ στην αντιμετώπιση του δικού μου λευκού προνομίου». Αλλά σε ένα άλλο άρθρο της Washington Post που δημοσιεύτηκε το προηγούμενο έτος, ο Ραββίνος Gil Steinlauf έγραψε: «Πρέπει να σταματήσουμε να θεωρούμε τους εαυτούς μας μέρος του κοινωνικού οικοδομήματος της λευκότητας...» Το ερώτημα του κατά πόσον οι Εβραίοι είναι λευκοί είναι το θέμα του άρθρου της Cynthia Levine-Rasky με τίτλο «Λευκό Προνόμιο» που δημοσιεύτηκε στο Journal of Modern Jewish Studies το 2008. Το επιχείρημά της είναι ότι η εβραϊκότητα και η λευκότητα είναι ασταθείς κατηγορίες, εξαρτώμενες από το εκάστοτε πλαίσιο.
Έτσι, οι ίδιοι οι Εβραίοι είναι διχασμένοι ως προς το αν είναι λευκοί ή όχι. Στην πραγματικότητα, ένας Εβραίος μπορεί να έχει δύο αντίθετες απόψεις επί του θέματος. Αυτό συμβαίνει επειδή το ερώτημα αν οι Εβραίοι είναι λευκοί ή όχι είναι σαν το ερώτημα αν η εβραϊκότητα είναι εθνικότητα ή θρησκεία. Εξαρτάται από τα συμφραζόμενα, δηλαδή από το σε ποιον μιλάς.
Πρέπει να καταλάβουμε ότι, ως λαός διασκορπισμένος στα έθνη ενώ μοιράζεται το μίσος του Θεού για τα έθνη, οι Εβραίοι έχουν αναπτύξει όχι μόνο μια διπλή αφοσίωση, αλλά μια διπλή ταυτότητα και μια διπλή προσωπικότητα. Έχουν μια κεντρική, συμπαγή προσωπικότητα για το εβραϊκό τους περιβάλλον και μια ρευστή, μιμητική για την αντιμετώπιση των Εθνικών. Μπορούν να είναι Λευκοί ανάμεσα σε Λευκούς Εθνικούς, αλλά το αίσθημα του ανήκειν στη Λευκότητα είναι περιστασιακό, όχι ουσιώδες. Γι' αυτό οι Εβραίοι μπορούν να συζητούν αν οι Εβραίοι είναι Λευκοί, αλλά δεν θα ρωτούσαν ποτέ αν οι Λευκοί είναι Εβραίοι.
Η εβραϊκή τους προσωπικότητα είναι αφοσιωμένη στην εβραϊκή αλληλεγγύη, ενώ η μη-Εβραϊκή προσωπικότητά τους θα προσπαθήσει να ενσωματωθεί, αλλά, όταν είναι δυνατόν, θα εργαστεί για την αποδυνάμωση του έθνους υποδοχής. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η μη-Εβραϊκή προσωπικότητά τους μπορεί να είναι εξαιρετικά ατομικιστική, ανατρεπτική και επαναστατική, ενώ παραμένουν φατρικοί και κομφορμιστές ως Εβραίοι. Η εβραϊκή επιβίωση ως λαός εξαρτάται από την ικανότητά τους να διατηρήσουν αυτές τις δύο ταυτότητες λειτουργικές και σαφώς ξεχωριστές.
Όταν γράφω έτσι, ουσιοποιώ τους Εβραίους, πράγμα που σημαίνει ότι στην πραγματικότητα μιλάω για την εβραϊκότητα, ή τους Εβραίους στο μέτρο της σημασίας που δίνουν στο να είναι Εβραίοι. Μερικοί άνθρωποι εβραϊκής καταγωγής, υποθέτω, δεν αισθάνονται πολύ Εβραίοι, ή μόνο ανάμεσα σε άλλους Εβραίους, ή στα γεράματά τους, κ.λπ. Η εβραϊκότητα, όπως και η Λευκότητα, είναι μια αφαίρεση· αλλά δεν είναι μια σταθερή, αμετάβλητη Πλατωνική Ιδέα. Μιλάω εδώ για τη σύγχρονη εβραϊκότητα που είναι σχεδόν συνώνυμη με την «υποστήριξη του γενοκτονικού κράτους του Ισραήλ».
Οι παραπάνω σκέψεις βοηθούν να εξηγηθεί, ελπίζω, γιατί ο ίδιος Εβραίος μπορεί να παρουσιάσει τον εαυτό του ως λευκό που χτυπάει το στήθος του για το λευκό του προνόμιο, και την επόμενη μέρα να πει ήρεμα ότι δεν είναι λευκός. Σε αυτόν τον ιστότοπο παρατίθενται παραδείγματα Εβραίων συγγραφέων που γράφουν ως Λευκοί κατά της Λευκότητας: Tim Wise ( White Like Me ), Jonathan Metzl ( Dying of Whiteness ), Paul Kivel ( Uprooting Racism ), Maurice Berger ( White Lies: Myths of Whiteness ), Michel Kimmel ( Angry White Men ), George Liptsitz ( The Possessive Investment in Whiteness ), Eric Kaufmann ( Whiteshift ), Paula Rothenberg ( White Privilege ), Barbara Appelbaum ( Being White: Being Good ).
Όλοι αυτοί είναι Εβραίοι που προσπαθούν να διδάξουν στους λευκούς συνανθρώπους τους να μισούν τη δική τους Λευκότητα, ενώ παράλληλα παραμένουν άτρωτοι στην παθολογία που διαδίδουν. Σε αντίθεση με εμάς, οι Εβραίοι μπορούν ανά πάσα στιγμή να φορέσουν ή να αφαιρέσουν - ή ακόμα και να απορρίψουν εντελώς - τη λευκή τους ταυτότητα. Μπορούν να την υποστηρίξουν όταν χρειαστεί ή να μας την επιβάλουν για να μας κατηγορήσουν ή και τα δύο ταυτόχρονα.
Το σημαντικό συμπέρασμα είναι ότι η Λευκότητα δεν είναι ακόμα το πραγματικό αντικείμενο του μίσους τους. Βρισκόμαστε στο ίδιο σημείο που βρισκόμασταν και πριν όσον αφορά τους Εβραίους και τον Χριστιανισμό: δεν είναι η Λευκότητα αυτό που μισούν σε εμάς, όπως ακριβώς δεν είναι και ο Χριστιανισμός. Το «Οι Εβραίοι μισούν τους Λευκούς» είναι μια άλλη λανθασμένη ένδειξη, αν και προς τη σωστή γενική κατεύθυνση.
Μερικοί Εβραίοι όντως μισούν τους Λευκούς, αλλά αυτό που εννοούν με τον όρο «Λευκός» δεν είναι το χρώμα του δέρματος, ούτε ένα γενετικό χαρακτηριστικό, ούτε καν μια κοινή καταγωγή. Είναι μια ιστορία δύο χιλιάδων ετών, παλαιότερη από τον ίδιο τον Χριστιανισμό.
Συνεχίζεται
Ἀπό : unz.com
Ἡ Πελασγική
