Ἡ ἐπίθεσις πού « ἄλλαξε τά πάντα» ;

 Δέν ἄλλαξε αὐτό πού ἔπρεπε...

Αυτό το βίντεο είναι διαθέσιμο στα Rumble , Bitchute , Odysee , Telegram και X.

Τοῦ Jared Taylor

Την Παρασκευή συμπληρώθηκαν 25 χρόνια από τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου. Παρακολούθησα στην τηλεόραση το δεύτερο αεροπλάνο να χτυπάει και είδα τους πύργους να καταρρέουν.

Ήταν σίγουρα ένα σοκ. Αλλά άλλοι σοκαρίστηκαν πολύ περισσότερο από εμένα. Ο Πρόεδρος George W. Bush  ο νεότερος είπε : «Έγινε φανερό... ότι ο κόσμος είχε αλλάξει». Ο υπουργός Εξωτερικών του, Colin Powell, είπε το ίδιο πράγμα : «Ο κόσμος έχει αλλάξει». Η εφημερίδα Baltimore Sun δημοσίευσε ένα άρθρο την επόμενη μέρα: «Όλα άλλαξαν χθες». Ο Βρετανός πρωθυπουργός Tony Blair είπε ότι οι επιθέσεις «άλλαξαν τα πάντα». Ακόμα και τώρα, οι άνθρωποι εξακολουθούν να ισχυρίζονται ότι ήταν «η μέρα που άλλαξε τον κόσμο».

Όλα άλλαξαν; Δύσκολο. Και αυτά που θα έπρεπε να είχαν αλλάξει δεν άλλαξαν.

Πριν από είκοσι πέντε χρόνια, το American Renaissance ήταν ένα μηνιαίο ενημερωτικό δελτίο και οι επιθέσεις ήταν το κύριο θέμα , με τίτλο «Θα μάθει η Αμερική τα μαθήματα της 11ης Σεπτεμβρίου;» Ήθελα να αλλάξουν μόνο δύο πράγματα.

Αρχικά, σκέφτηκα ότι μετά τη δολοφονία 3.000 Αμερικανών από 19 Άραβες, αυτό θα απέτρεπε από την ιδέα ότι η ποικιλομορφία είναι ένα δυνατό σημείο. Επεσήμανα ότι αυτή η ομάδα δολοφόνων βρισκόταν στη χώρα εδώ και μήνες, παρά την παράνομη είσοδο, τις υπερβάσεις της βίζας και κάθε είδους ύποπτη συμπεριφορά, και ότι πολλοί από αυτούς δεν μπορούσαν καν να μιλήσουν αγγλικά.

Δεν τράβηξαν την προσοχή επειδή υπήρχαν ήδη εκατομμύρια Άραβες στη χώρα, και αυτοί ενσωματώθηκαν αμέσως.

Έγραψα το εξής : «Εάν, λόγω αυτών των τρομερών επιθέσεων, η χώρα καταφέρει να στρέψει το βλέμμα της στο κόστος και τα οφέλη της φιλοξενίας εκατομμυρίων Αράβων, το απροσδόκητο αποτέλεσμα της απώλειας θα πρέπει να εγείρει ερωτήματα σχετικά με άλλες ομάδες. Τι καλό προσφέρουν στη χώρα οι Καμποτζιανοί, οι Νιγηριανοί, οι Γουατεμαλανοί, οι Αϊτινοί και όλοι οι υπόλοιποι;»

Ήμουν τόσο αφελής. Νόμιζα ότι η ζημιά που είχαν κάνει οι Μουσουλμάνοι Άραβες ήταν τόσο μεγάλη, που ήταν προφανές ότι θα ήμασταν καλύτερα χωρίς αυτούς, και ότι οι άνθρωποι μπορεί να άρχιζαν να αναρωτιούνται για άλλους νεοφερμένους. Αντ' αυτού, ο Πρόεδρος Bush. επισκέφθηκε ένα ισλαμικό κέντρο και μας είπε ότι οι Μουσουλμάνοι είναι καταπληκτικοί ! «Το Ισλάμ είναι ειρήνη», είπε, και η Αμερική θα έμενε στάσιμη χωρίς αυτό: «Η Αμερική μετράει εκατομμύρια Μουσουλμάνους μεταξύ των πολιτών μας, και οι Μουσουλμάνοι πραγματοποιούν μια απίστευτα πολύτιμη συμβολή στη χώρα μας».

Η επίθεση που είχε αλλάξει «τα πάντα» δεν άλλαξε την τυφλή λατρεία για την ποικιλομορφία.

Το άλλο πράγμα που ήλπιζα ότι θα άλλαζε ήταν ότι οι Αμερικανοί θα αναρωτιόντουσαν σοβαρά γιατί αυτοί οι 19 άνδρες ήταν πρόθυμοι να ανατιναχθούν σε κομμάτια προσπαθώντας να σκοτώσουν Αμερικανούς. Αλλά μόλις εννέα ημέρες μετά την επίθεση, ο Πρόεδρος Bush εμφανίστηκε ενώπιον μιας κοινής συνεδρίασης του Κογκρέσου και είπε κάτι απίστευτα ηλίθιο .

«Οι Αμερικανοί ρωτούν: "Γιατί μας μισούν;"... Μισούν τις ελευθερίες μας. Μισούν την ελευθερία της θρησκείας μας, την ελευθερία του λόγου μας, την ελευθερία μας να ψηφίζουμε και να συναθροιζόμαστε και να διαφωνούμε μεταξύ μας.»

Υποτίθεται ότι πραγματικά πρέπει να πιστεύουμε ότι ο Osama και τα αγόρια κάθονταν στις σπηλιές τους, σκεπτόμενοι «Αυτοί οι Αμερικανοί έχουν υπερβολική ελευθερία. Καλύτερα να σκοτώσουμε μερικούς από αυτούς»;

Τόσο πριν όσο και μετά την επίθεση, ο Bin Laden εξήγησε τους λόγους του, πιο συγκεκριμένα στην «Επιστολή προς τον Αμερικανικό Λαό». Η Wikipedia παραθέτει τον νούμερο ένα λόγο του : την αμερικανική εξωτερική πολιτική στη Μέση Ανατολή - ιδίως όσον αφορά την υποστήριξή της προς το Ισραήλ.

Θυμάμαι ανθρώπους εκείνη την εποχή να λένε: «Αυτός δεν είναι ο πραγματικός λόγος. Δεν μπορείς να πιστέψεις λέξη από όσα λέει ένας τρομοκράτης». Αντίθετα, αν κάποιος μπει σε τέτοιο κόπο για να υποστηρίξει κάτι, θα είναι πολύ σαφής για το γιατί το έκανε.

Αλλά ο Bush και οι φίλοι του επέμεναν ότι αυτό συμβαίνει επειδή είμαστε τόσο υπέροχοι. Το Κογκρέσο παραιτήθηκε από την εξουσία να κηρύξει πόλεμο και ψήφισε να επιτρέψει στον πρόεδρο να σκοτώσει όποιον θέλει, όποτε και όπου θέλει, αρκεί να αποτελεί μέρος του Πολέμου κατά της Τρομοκρατίας. Και τι να πω, έχουν γίνει ένα σωρό δολοφονίες, ειδικά οι περίπου 200.000 Ιρακινοί που πυροβολήσαμε και ανατινάξαμε λόγω όπλων μαζικής καταστροφής που δεν υπήρχαν, για να μην αναφέρουμε τη διασκέδαση που πέρασαν οι γυναίκες φύλακες των φυλακών μας στο Abu Ghraib.

Στις Δίκες της Νυρεμβέργης μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, απαγχονίσαμε Γερμανούς για ένα έγκλημα που μόλις είχαμε επινοήσει, το οποίο ονομαζόταν «διεξαγωγή επιθετικού πολέμου».

Αν υπήρξε ποτέ επιθετικός πόλεμος, αυτός ήταν η εισβολή μας στο Ιράκ. Αλλά, φυσικά, κανείς δεν θα τολμήσει να τους κουνήσει το δάχτυλο, επειδή μπορείς να κάνεις τέτοια πράγματα όταν σου επιτίθενται απλώς και μόνο επειδή είσαι υπέροχος.

Λοιπόν, μάθαμε κάτι; Ναι και όχι. Κατά τη διάρκεια της πρώτης προεκλογικής του εκστρατείας το 2015, ο Donald Trump ανακοίνωσε ότι «ζητούσε την πλήρη και ολοκληρωτική απαγόρευση εισόδου μουσουλμάνων στις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι οι εκπρόσωποι της χώρας μας να καταλάβουν τι συμβαίνει».

Μέχρι που η χώρα κατάλαβε τι συνέβαινε; Αυτό ακουγόταν σαν μόνιμη απαγόρευση.

Δεν πέτυχε τίποτα σαν πλήρη απαγόρευση, αλλά προσπάθησε. Και κατά τη δεύτερη θητεία του, ήθελε απαγόρευση σε 75 χώρες, εκ των οποίων οι 29 ήταν μουσουλμανικές κατά πλειοψηφία, αλλά έλαβε την έγκριση του Ανώτατου Δικαστηρίου για απαγόρευση μόνο σε 39 χώρες, εκ των οποίων οι 17 ήταν μουσουλμανικές κατά πλειοψηφία.

Από αυτόν τον Πρόεδρο δεν ακούμε πλέον κουβέντες για το Ισλάμ, τη θρησκεία της ειρήνης, και έχει καταλήξει στην ιδέα να εξετάζει τις χώρες μία προς μία και να λέει: «Δεν θέλουμε κανέναν από αυτούς τους ανθρώπους». Και αυτό περιλαμβάνει και μη μουσουλμανικές χώρες, όπως η Τζαμάικα και η Αϊτή.

Αυτή είναι μια τεράστια ανακάλυψη. Είναι ακριβώς το αντίθετο από την προσπάθεια του George W. Bush με χαμηλό IQ να δικαιολογήσει την είσοδο ανθρώπων που μας μισούν.

Αλλά τι θα λέγατε να καταλάβουμε γιατί οι Μουσουλμάνοι δεν μας συμπαθούν και να μείνουμε μακριά από τον πόλεμο για τον οποίο κρεμάσαμε Ναζί; Οποιοσδήποτε Δημοκρατικός θα ήταν καλύτερα να το κάνει. Βρισκόμαστε τώρα έξι μήνες σε έναν πόλεμο που υποτίθεται ότι θα τελείωνε σε μερικές εβδομάδες με «άνευ όρων παράδοση».

Με κόστος 40 δισεκατομμύρια δολάρια, 18 νεκρούς, εκατοντάδες τραυματίες και 7 δισεκατομμύρια δολάρια σε χαμένα αεροσκάφη.

Περιέργως, οι Δημοκρατικοί είναι αυτοί που κατανοούν πλέον τον κίνδυνο των εμπλεκόμενων συμμαχιών για τις οποίες μας προειδοποίησε ο George Washington.

Μόνο το 8% των Δημοκρατικών υποστηρίζουν τις επιθέσεις στο Ιράν, ενώ το 69% των Ρεπουμπλικανών το υποστηρίζουν.

Προς τιμήν τους, ωστόσο, οι Ρεπουμπλικάνοι προσκρούουν προς μια πιο ρεαλιστική κατανόηση του ότι δεν είμαστε όλοι ίδιοι.

Αυτό το αποκαλώ πρόοδο, κατά κάποιο τρόπο. Φυσικά, οι Δημοκρατικοί και οι Ρεπουμπλικάνοι μισούν ο ένας τον άλλον τόσο πολύ, που παίρνουμε μόνο μισό καρβέλι απ᾿ τον καθένα. Ωστόσο, βλέπω πολύ περισσότερες δυνατότητες βελτίωσης από τους Ρεπουμπλικάνους. Μόλις ο Trump και η υποταγή του στο Ισραήλ εξαφανιστούν, το κόμμα θα μπορούσε να μας ωθήσει προς πολιτικές που πραγματικά δίνουν προτεραιότητα στην Αμερική και να μας βοηθήσει να ανοικοδομήσουμε μια χώρα κατάλληλη για τους λευκούς.

Ἀπό : unz.com

Ἡ Πελασγική

11η Σεπτεμβρίου 2001, 25 χρόνια μετά κι᾿ἀκόμη ἡ ἀλήθεια κρυμμένη στό φῶς...

Ο Isser Harel, ο πατέρας των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών, έκανε την ακόλουθη πρόβλεψη στον Michael Evans το 1980: «Στην ισλαμική θεολογία, το φαλλικό σύμβολο είναι πολύ σημαντικό. Το μεγαλύτερο φαλλικό σας σύμβολο είναι η Νέα Υόρκη και το ψηλότερο κτίριο θα είναι το φαλλικό σύμβολο που θα χτυπήσουν [οι ισλαμιστές τρομοκράτες]». Ο ίδιος ο Netanyahu καυχήθηκε στο CNN το 2006 ότι είχε προβλέψει το 1995 ότι «αν η Δύση δεν αφυπνιστεί για την αυτοκτονική φύση του μαχητικού Ισλάμ, το επόμενο πράγμα που θα δείτε είναι ότι το μαχητικό Ισλάμ θα γκρεμίσει το Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου». Η προφητεία είναι εύκολη όταν κάνεις τον σχεδιασμό....Ο Γιαχβέ λειτουργεί με τρελούς τρόπους. ( Οἱ δύο ἐπιθέσεις τῆς 11ης Σεπτεμβρίου: Πῶς τό Ἰσραήλ κατέλαβε τό ἀμερικανικό βαθύ κράτος )

 Όχι μόνο οι Ισραηλινοί είχαν πρόγνωση για την επιχείρηση ψευδούς σημαίας του Πενταγώνου: η ιδέα γι' αυτήν μπορεί να προήλθε από αυτούς. Γνωρίζουμε ότι η διαδικασία λήψης αποφάσεων στο Πεντάγωνο βρισκόταν υπό ισραηλινή επιρροή μέσω των Richard Perle, Douglas Feith, Paul Wolfowitz και μερικών άλλων. Ο Perle ήταν διευθυντής του Συμβουλίου Αμυντικής Πολιτικής, ο Feith ήταν Υφυπουργός Άμυνας για την Πολιτική και ο Wolfowitz ήταν Αναπληρωτής Υπουργός Άμυνας, καθώς και ο κύριος συγγραφέας του «δόγματος Wolfowitz» που δικαιολογούσε τους προληπτικούς πολέμους, το οποίο ξαφνικά έγινε το «δόγμα Bush » μετά την 11η Σεπτεμβρίου. Αυτοί οι κρυπτοϊσραηλινοί δεν είχαν την ικανότητα να οργανώσουν την επιχείρηση του Πενταγώνου μόνοι τους, αλλά, σε συνεννόηση με άλλους κρυπτοσιωνιστές νεοσυντηρητικούς στον Λευκό Οίκο και το Υπουργείο Εξωτερικών, είχαν τη δύναμη να την υποκινήσουν και να την κατευθύνουν.

Ἡ 11η Σεπτεμβρίου , ἕνα ἀπό τά μεγάλα χτυπήματα ἀπό τήν «ῥίζα τοῦ Κακοῦ »

Σε ολόκληρη την ιστορία του κόσμου, δεν μπορώ να σκεφτώ καμία τεκμηριωμένη περίπτωση στην οποία η ανώτατη πολιτική ηγεσία μιας χώρας έχει εξαπολύσει μια μεγάλη επίθεση με ψευδείς σημαίες στα δικά της κέντρα εξουσίας και χρηματοδότησης και προσπαθεί να σκοτώσει μεγάλο αριθμό δικών της ανθρώπων . Η Αμερική του 2001 ήταν μια ειρηνική και ευημερούσα χώρα που διοικούνταν από σχετικά ήπιους πολιτικούς ηγέτες που επικεντρώνονταν στους παραδοσιακούς Ρεπουμπλικανικούς στόχους της θέσπισης φορολογικών περικοπών για τους πλούσιους και της μείωσης των περιβαλλοντικών κανονισμών...

 ...η πολυπλοκότητα τέτοιων γεγονότων μπορεί να θεωρηθεί ως ένας Γόρδιος Δεσμός, σχεδόν αδύνατο να ξεμπερδευτεί, αλλά ευάλωτος στο σπαθί του να τεθεί η απλή ερώτηση «Ποιος ωφελήθηκε;»

Η Αμερική και το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου σίγουρα δεν το έκαναν, και οι καταστροφικές κληρονομιές εκείνης της μοιραίας ημέρας έχουν μεταμορφώσει τη δική μας κοινωνία και κατέστρεψαν πολλές άλλες χώρες. Οι ατελείωτοι αμερικανικοί πόλεμοι που εξαπολύθηκαν σύντομα μας έχουν κοστίσει ήδη πολλά τρισεκατομμύρια δολάρια και οδήγησαν το έθνος μας στον δρόμο της χρεοκοπίας, ενώ σκότωσαν ή εκτόπισαν πολλά εκατομμύρια αθώους κατοίκους της Μέσης Ανατολής.

Οι παραδοσιακές πολιτικές ελευθερίες και οι συνταγματικές μας προστασίες έχουν διαβρωθεί δραστικά, με την κοινωνία μας να έχει κάνει μεγάλα βήματα για να γίνει ένα άμεσο αστυνομικό κράτος...

... Οι επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου άλλαξαν τα πάντα. Ξαφνικά, η μοναδική υπερδύναμη του κόσμου κινητοποιήθηκε πλήρως ενάντια στα αραβικά και μουσουλμανικά τρομοκρατικά κινήματα, ειδικά εκείνων που συνδέονται με τη Μέση Ανατολή. Οι στενοί πολιτικοί νεοσυντηρητικοί σύμμαχοι του Sharon στην Αμερική χρησιμοποίησαν την απροσδόκητη κρίση ως ευκαιρία για να πάρουν τον έλεγχο της εξωτερικής πολιτικής και του μηχανισμού εθνικής ασφάλειας της Αμερικής, με έναν υπάλληλο της NSA να αναφέρει αργότερα ότι Ισραηλινοί στρατιωτικοί περιφέρονταν ελεύθερα στις αίθουσες του Πενταγώνου χωρίς κανέναν έλεγχο ασφαλείας...

...  χωρίς να καταβάλει μεγάλη προσπάθεια, η αμερικανική κυβέρνηση συνέλεξε και συνέλαβε γρήγορα περίπου 200 πράκτορες της Mossad, πολλοί από τους οποίους είχαν έδρα ακριβώς στις ίδιες γεωγραφικές τοποθεσίες με τους υποτιθέμενους 19 Άραβες αεροπειρατές. Επιπλέον, η αστυνομία της Νέας Υόρκης συνέλαβε ορισμένους από αυτούς τους πράκτορες ενώ πανηγύριζαν δημόσια τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου και άλλοι συνελήφθησαν να οδηγούν φορτηγά στην περιοχή της Νέας Υόρκης που περιείχαν εκρηκτικά ή τα υπολείμματά τους. Οι περισσότεροι από αυτούς τους πράκτορες της Mossad αρνήθηκαν να απαντήσουν σε οποιεσδήποτε ερωτήσεις, και πολλοί από αυτούς που απέτυχαν σε τεστ πολυγράφου, αλλά κάτω από τεράστια πολιτική πίεση, όλοι τελικά απελευθερώθηκαν και απελάθηκαν πίσω στο Ισραήλ. 

οἱ "χορευταράδες ἰσραηλινοί",πού ὄχι μόνον τό γλεντοῦσαν καθώς φλέγονταν οἱ δίδυμοι πύργοι, ἀλλά τό βιντεοσκοποῦσαν για ἱστορική παρακαταθἠκη... ( ἐδῶ) 

...Ο William Christison είχε περάσει 29 χρόνια στη CIA , ανεβαίνοντας για να γίνει ένα από τα ανώτερα στελέχη της ως Διευθυντής του Γραφείου Περιφερειακής και Πολιτικής Ανάλυσης, με 200 αναλυτές ερευνητών να υπηρετούσαν υπό τον ίδιο. Τον Αύγουστο του 2006, δημοσίευσε ένα αξιοσημείωτο άρθρο εξηγώντας γιατί δεν πίστευε πλέον την επίσημη ιστορία της 11ης Σεπτεμβρίου και ένιωθε σίγουρος ότι η έκθεση της Επιτροπής της 11ης Σεπτεμβρίου αποτελούσε συγκάλυψη, με την αλήθεια να είναι εντελώς διαφορετική. Το επόμενο έτος, υποστήριξε σθεναρά ένα από τα βιβλία του Griffin , γράφοντας ότι «[Υπάρχει] ένα ισχυρό σύνολο αποδεικτικών στοιχείων που δείχνουν ότι η επίσημη ιστορία της κυβέρνησης των ΗΠΑ για το τι συνέβη στις 11 Σεπτεμβρίου 2001 είναι σχεδόν σίγουρα μια τερατώδης σειρά ψεμάτων. » Και ο ακραίος σκεπτικισμός του Christison για την 11η Σεπτεμβρίου υποστηρίχτηκε από τον σκεπτικισμό πολλών άλλων πρώην επαγγελματιών των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών υψηλής εκτίμησης .

Θα μπορούσαμε να περιμένουμε ότι εάν ένας πρώην αξιωματικός των πληροφοριών της CIA του βαθμού του Christison κατήγγειλε την επίσημη αναφορά της 11ης Σεπτεμβρίου ως απάτη και συγκάλυψη, μια τέτοια ιστορία θα αποτελούσε πρωτοσέλιδη είδηση. Αλλά ποτέ δεν αναφέρθηκε πουθενά στα συστημικά μέσα ενημέρωσης μας, και έπεσα πάνω σε αυτό μόλις μια δεκαετία αργότερα.

Ακόμη και τα υποτιθέμενα «εναλλακτικά» μέσα μας ήταν σχεδόν το ίδιο σιωπηλά. Καθ' όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 2000, ο Christison και η σύζυγός του Kathleen, επίσης πρώην αναλύτρια της CIA, ήταν τακτικοί συνεργάτες του περιοδικού Counterpunch , δημοσιεύοντας πολλές δεκάδες άρθρα εκεί και σίγουρα ήταν οι πιο αξιόπιστοι συγγραφείς του σε θέματα πληροφοριών και εθνικής ασφάλειας. Αλλά ο αρχισυντάκτης Alexander Cockburn αρνήθηκε να δημοσιεύσει οποιονδήποτε από τους σκεπτικισμούς τους για την 11η Σεπτεμβρίου, οπότε δεν ήρθε ποτέ στην προσοχή μου εκείνη την εποχή. Πράγματι, όταν ανέφερα τις απόψεις του Christison στον σημερινό συντάκτη του Counterpunch , Jeffrey St. Clair, πριν από δύο χρόνια, έμεινε έκπληκτος όταν ανακάλυψε ότι ο φίλος που ήταν τόσο κοντά του, ήταν στην πραγματικότητα ένας "9/11 Truther" ( ὀπαδός τοῦ κινήματος Ἀλήθεια για τήν 11η Σεπτεμβρίου) . Όταν τα όργανα των μέσων ενημέρωσης λειτουργούν ως ιδεολογικοί φύλακες, μια κατάσταση ευρείας άγνοιας γίνεται αναπόφευκτη... [ Δύο διαβόητα γεγονότα : 7η Ὀκτωβρίου καί 11η Σεπτεμβρίου ( μέρος Γ΄) Ἰσραηλινή Τρομοκρατία - 11η Σεπτεμβρίου καί Μοσσάντ ]

Ποῦ ἤσουν τήν 11η Σεπτεμβρίου 2001 ;

Οἱ ἑβραῖοι ὑπάλληλοι τῶν πύργων,ἔλειπαν τήν ἡμέρα τῆς ἐπιθέσεως. Εἶχαν ἀργία ...ἀπό τήν σημαία τους.Ὅλοι τους...! (φωτό)

Οι 5 Ισραηλινοί που Χορεύουν...

φωτό

Βρήκε κανείς περίεργο το γεγονός ότι την ίδια μέρα της 11ης Σεπτεμβρίου - υπήρχαν 5 τύποι που είχαν στηθεί με μια κάμερα που βιντεοσκοπούσε τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου από απόσταση όπου μπορούσαν να απαθανατίσουν ολόκληρο το θέαμα καθώς χτυπούσαν τα αεροπλάνα - τότε, το κτίριο κατέρρευσε;

Παιδιά, με όρους γυρισμάτων - αυτό λέγεται "Στην τοποθεσία" ( γυρίσματα σε περιβάλλον εκτός στούντιο) ...

Ένας φωτογράφος παίρνει μια ανάθεση για κινηματογράφηση μιας εκδήλωσης - ΠΡΙΝ να γίνει πραγματικά η εκδήλωση... διαφορετικά, χάνουν τη μαγνητοσκόπηση της εκδήλωσης. (Σωστά?)...

Έτσι, αυτοί οι άνθρωποι ΓΝΩΡΙΖΑΝ ότι η 11η Σεπτεμβρίου θα έπαιζε - ακριβώς μπροστά στα μάτια τους. Δεν ήταν η ομάδα των "ψυχικών φωτογράφων ειδήσεων"( φανταστικές φωτογραφήσεις)  - σε αυτούς τους ανθρώπους δόθηκε εντολή να στήσουν τις κάμερές τους και να "καταγράψουν τα γεγονότα" ΠΡΙΝ αυτά τα γεγονότα ξετυλιχτούν μπροστά στα μάτια όλων.

Ποιοί ήταν αυτοί?

Ποια χώρα συμμετείχε σε αυτή την πρόγνωση;

Αυτό είναι ένα σημαντικό κλειδί για να κατανοήσουμε τι πραγματικά συνέβη την ημέρα της 11ης Σεπτεμβρίου... 

φωτό

Το Κτήριο 7 του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου, μια κατασκευή 47 ορόφων, κατέρρευσε στο δικό του αποτύπωμα στις 5:21 μ.μ. στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, επτά ώρες μετά την καταστροφή των Δίδυμων Πύργων. Πολλοί μάρτυρες ανέφεραν ότι η αστυνομία και το προσωπικό έκτακτης ανάγκης ανακοίνωσαν ότι το WTC-7 επρόκειτο να καταρρεύσει. Δευτερόλεπτα πριν πέσει, μάρτυρες άκουσαν μια αντίστροφη μέτρηση για την κατεδάφιση («πέντε-τέσσερα-τρία-δύο-ένα») στον ασύρματο της αστυνομίας, ακολουθούμενη από την τεράστια έκρηξη που προκάλεσε την «κατάρρευση».

Το κτίριο έπεσε σε απόλυτη ελεύθερη πτώση για τα πρώτα δυόμισι δευτερόλεπτα και σχεδόν ελεύθερη πτώση στη συνέχεια. Αυτό σημαίνει ότι όλα τα κάθετα στηρίγματα του WTC-7 είχαν κατά κάποιο τρόπο αφαιρεθεί ταυτόχρονα και εντελώς. Ο μόνος γνωστός μηχανισμός που μπορεί να το κάνει αυτό είναι τα επαγγελματικά προετοιμασμένα και χρονομετρημένα εκρηκτικά.

Η προφανής ελεγχόμενη κατεδάφιση του Κτιρίου 7 χάλασε το αφήγημα στην επίσημη αφήγηση της 11ης Σεπτεμβρίου της αμερικανικής κυβέρνησης. Το WTC-7 ήταν ένα από τα πιο σημαντικά κτίρια στην Αμερική. Στεγαζόταν το δεύτερο μεγαλύτερο αρχηγείο της CIA μετά το Langley της Βιρτζίνια, καθώς και η Secret Service, η Securities and Exchange Commission με τα αρχεία της Enron, την Υπηρεσία Εσωτερικών Εσόδων και πολλούς από τους μεγαλύτερους καταζητούμενους της Αμερικής . Επιπλέον, ο 23ος όροφος του WTC-7 ήταν η έδρα του Γραφείου Διαχείρισης Έκτακτης Ανάγκης (OEM) της Νέας Υόρκης, όπου οι τοπικές και ομοσπονδιακές κυβερνήσεις θα διαχειρίζονταν την κοινή τους απόκριση σε οποιαδήποτε μεγάλη καταστροφή—όπως η 11η Σεπτεμβρίου.

Οἱ ΗΠΑ, τό σχέδιο «PNAC» καί οἱ Ἄραβες πού τούς χάλασαν τά σχέδια...

 Οι επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου ήταν το απαραίτητο πρόσχημα για τις ΗΠΑ να υλοποιήσουν το απόρρητο σχέδιό τους που προέβλεπε μία άκρως επιθετική εξωτερική πολιτική και το οποίο έφερε την κωδική ονομασία «Project for the New American Century», (PNAC) όπως το οραματίστηκε το ομώνυμο και ακραιφνώς συντηρητικό think tank που απέβλεπε στη διατήρηση της παγκόσμιας ηγεμονίας μέσω ριζικών αλλαγών στη στρατιωτική και εξωτερική πολιτικής της Αμερικής, συμπεριλαμβανομένης της απομάκρυνσης με τη βία του τότε Ιρακινού προέδρου Saddam Hussein.

Με «δυσοίωνο» τρόπο, μια έκθεση του Σεπτεμβρίου 2000 από το PNAC προέβλεπε ότι η εφαρμογή τέτοιων αλλαγών πολιτικής θα ήταν αργή και σταδιακή και ότι μόνο ένα γεγονός στην κλίμακα του Perl Harbor θα επέτρεπε την ταχεία αναταραχή, με έναν τέτοιο καταλύτη να συμβαίνει... βολικά έναν χρόνο αργότερα πρώτα στη Νέα Υόρκη και μετά στη Βιρτζίνια.

...ο απόστρατος στρατηγός των ΗΠΑ Wesley Clark θα αφηγηθεί αργότερα πώς σε μια επίσκεψη στο Πεντάγωνο λίγες ημέρες μετά την 11η Σεπτεμβρίου, ένας στρατιωτικός αξιωματούχος τον είχε ενημερώσει πως ελήφθη η απόφαση να πάνε οι Αμερικανοί σε πόλεμο με το Ιράκ, παρά το γεγονός πως δεν υπάρχουν στοιχεία που να συνδέουν τη Βαγδάτη με τις επιθέσεις.

 Σε μια επόμενη συνάντηση, λίγες εβδομάδες αργότερα, όταν οι ΗΠΑ είχαν αρχίσει να βομβαρδίζουν το Αφγανιστάν, ο ίδιος αξιωματούχος ενημέρωσε τον Clark ότι άλλες έξι χώρες –Συρία, Λίβανος, Λιβύη, Σομαλία, Σουδάν και Ιράν– θα στοχοποιούνταν ως απάντηση στην 11η Σεπτεμβρίου...

 ...ακούστε τον Larry Silverstein, τον στενό φίλο του Benjamin Netanyahu που αγόρασε το Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου δύο μήνες πριν από την 11η Σεπτεμβρίου, διπλασίασε την ασφάλιση και τυχαία δεν πήρε το συνηθισμένο πρωινό του στην κορυφή του Βόρειου Πύργου εκείνο το πρωί. Στο ντοκιμαντέρ America Rebuilds του PBS, που μεταδόθηκε το 2002, ο Silverstein ομολογεί ότι «τράβηξε» (δηλαδή κατεδάφισε) το κτίριο 7. Αργότερα συγκέντρωσε περίπου τα τρία τέταρτα του δισεκατομμυρίου δολαρίων σε χρήματα ασφάλισης σε αυτό ακριβώς το κτίριο, μαζί με τέσσερα δισεκατομμύρια για το υπόλοιπο του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου — τα οφέλη της παράξενης διπλής του αποζημίωσης ισχυρίζονται ότι είχε υποστεί δύο εντελώς ξεχωριστές και άσχετες τρομοκρατικές επιθέσεις από τα δύο αεροπλάνα...

11 Σεπτεμβρίου 2001- 22 χρόνια μετά θά μάθουμε ποτέ τήν Ἀλήθεια ;

...Η σύντομη απάντηση, στην οποία θα συμφωνούσαν οι περισσότεροι σπουδαστές του θέματος, είναι «οι neoconservatives». Φανατικά πιστοί στο Ισραήλ και απελπισμένοι να στρέψουν τον στρατό των ΗΠΑ εναντίον των μουσουλμάνων εχθρών τους, οι συγγραφείς του Rebuilding America's Defenses (Σεπτέμβριος 2000) ανακοίνωσαν πανηγυρικά ότι η πολυπόθητη «διαδικασία μετασχηματισμού… είναι πιθανό να είναι μακριά, αν δεν συμβεί κάποιο καταστροφικό και καταλυτικό γεγονός – σαν ένα νέο Περλ Χάρμπορ».

Η 11η Σεπτεμβρίου ήταν το νέο Περλ Χάρμπορ των neoconservatives. Οι συγκλονιστικές εικόνες της 11ης Σεπτεμβρίου και οι απώλειες 2000+ έμοιαζαν πολύ με την αρχική επίθεση στο Περλ Χάρμπορ του 1941, της οποίας ο ψυχολογικός αντίκτυπος μετέτρεψε μια αντιπολεμική άποψη του 80% σε μια φωλιά θυμωμένων πολεμοχαρών. Αλλά η 11η Σεπτεμβρίου δεν σχεδιάστηκε απλώς για να εξαπολύσει τις εισβολές στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, ή ακόμη και την καταστροφή «επτά χωρών σε πέντε χρόνια». Ο λιγότερο προφανής αλλά πιο σημαντικός σκοπός του ήταν να εμφυτεύσει βαθιά και μόνιμα την ισλαμοφοβία στο δυτικό υποσυνείδητο. Εξισώνοντας το Ισλάμ με την τρομοκρατία, η 11η Σεπτεμβρίου εξαπάτησε την Δύση ώστε να θεωρεί τους εχθρούς του Ισραήλ ως δικούς της. Η επιδημία ισλαμοφοβίας που προκλήθηκε από την 11η Σεπτεμβρίου θα συνεχίσει πιθανώς να εξαπλώνεται και να εξαπλώνεται για τις επόμενες δεκαετίες. Πράγματι, πιθανότατα θα ξεπεράσει την ίδια τη σιωνιστική οντότητα...

φωτό

...Μία από τις μεγαλύτερες τρομοκρατικές επιθέσεις της ιστορίας πριν από την 11η Σεπτεμβρίου ήταν η βομβιστική επίθεση στο ξενοδοχείο King David στην Ιερουσαλήμ το 1946 από σιωνιστές μαχητές ντυμένους Άραβες, που σκότωσε 91 άτομα και κατέστρεψε σε μεγάλο βαθμό το κτίριο. Στην περίφημη υπόθεση Lavon του 1954 , Ισραηλινοί πράκτορες εξαπέλυσαν ένα κύμα τρομοκρατικών επιθέσεων εναντίον δυτικών στόχων στην Αίγυπτο, με σκοπό να κατηγορήσουν για αυτούς αντιδυτικές αραβικές ομάδες. Υπάρχουν ισχυροί ισχυρισμοί ότι το 1950 πράκτορες του Ισραήλ άρχισαν μια σειρά τρομοκρατικών βομβαρδισμών με ψευδή σημαία εναντίον εβραϊκών στόχων στη Βαγδάτη, χρησιμοποιώντας με επιτυχία αυτές τις βίαιες μεθόδους για να πείσουν την χιλιόχρονη εβραϊκή κοινότητα του Ιράκ να μεταναστεύσει στο εβραϊκό κράτος. Το 1967, το Ισραήλ εξαπέλυσε εσκεμμένη αεροπορική και θαλάσσια επίθεση εναντίον του USS Liberty , με σκοπό να μην αφήσει επιζώντες, σκοτώνοντας ή τραυματίζοντας περισσότερους από 200 Αμερικανούς στρατιώτες προτού η είδηση της επίθεσης φτάσει στον Έκτο Στόλο μας και οι Ισραηλινοί αποσυρθούν.

Η τεράστια έκταση της φιλο-ισραηλινής επιρροής στους παγκόσμιους πολιτικούς και μιντιακούς κύκλους σήμαινε ότι καμία από αυτές τις βάρβαρες επιθέσεις δεν επέφερε ποτέ σοβαρά αντίποινα, και σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις τις πέρασαν γρήγορα στην λήθη της μνήμης, έτσι ώστε σήμερα πιθανότατα όχι περισσότεροι από ένας στους εκατό από τους Αμερικανούς να τα γνωρίζουν. Επιπλέον, τα περισσότερα από αυτά τα περιστατικά ήρθαν στο φως λόγω τυχαίων συνθηκών, επομένως μπορούμε εύκολα να υποψιαστούμε ότι πολλές άλλες επιθέσεις παρόμοιας φύσης δεν έγιναν ποτέ μέρος του ιστορικού αρχείου...

 ...Ο JFK άσκησε τεράστια πίεση στο Ισραήλ για να σταματήσει το πρόγραμμα ανάπτυξης πυρηνικών όπλων του και είχε επίσης προσπαθήσει να περιορίσει δραστικά την αυξανόμενη επιρροή του Ισραηλινού Λόμπι αναγκάζοντας την οργάνωση που αργότερα έγινε AIPAC να εγγραφεί ως ξένος πράκτορας, σπάζοντας έτσι την πολιτική της δύναμη. Αλλά μόλις ο Κένεντι είχε βγεί από την μέση, ο φιλο-ισραηλινός διάδοχός του αντέστρεψε αμέσως και τις δύο αυτές πολιτικές, επιτρέποντας έτσι στο Ισραήλ να αποκτήσει το μεγάλο πυρηνικό οπλοστάσιο του και επιτρέποντας στην AIPAC να εξελιχθεί στην κολοσσιαία δύναμη που έχει πλέον μετατρέψει τα περισσότερα μέλη του Κογκρέσου μας σε εκπαιδευμένες φώκιες. που έδωσαν σε έναν αλαζονικό ξένο ηγέτη εκείνα τα ατελείωτα χειροκροτήματα. [ Δύο διαβόητα γεγονότα : 7η Ὀκτωβρίου καί 11η Σεπτεμβρίου ( μέρος Γ΄) Ἰσραηλινή Τρομοκρατία - 11η Σεπτεμβρίου καί Μοσσάντ ]

9/11 Ήταν μια ισραηλινή δουλειά

Το 1988 ο  John Carpenter  κυκλοφόρησε την ταινία "They Live" , μια μετρίως επιτυχημένη και σχετικά χαμηλού προϋπολογισμού ταινία επιστημονικής φαντασίας που έχει γίνει καλτ κλασική κατά τη διάρκεια των δεκαετιών, ιδιαίτερα δημοφιλής στους αντιφρονούντες και τους συνωμοτικούς κύκλους.

Με φόντο μια εξαθλιωμένη και αποσυντεθημένη Αμερική, ένας περιπλανώμενος ανακαλύπτει ένα ζευγάρι ειδικά γυαλιά ηλίου που αποκαλύπτουν έναν κρυμμένο κόσμο γύρω του, έναν κόσμο στον οποίο τα εξωγήινα όντα φαίνεται να έχουν καταλάβει τον έλεγχο και να έχουν επιβάλει την κακόβουλη θέλησή τους στην κοινωνία μας. Η παρουσία τους ανάμεσά μας κρύβεται από ένα στρώμα ψευδαίσθησης που διαπερνάται με επιτυχία από αυτά τα γυαλιά ηλίου, τα οποία επιτρέπουν στα άτομα να δουν την αληθινή μας πραγματικότητα και να λάβουν δράση για να επαναφέρουν τα πράγματα στην θέση τους.

Πιστεύω ότι κατά τη διάρκεια των τελευταίων έντεκα μηνών από τις 7 Οκτωβρίου, οι ισραηλινές επιχειρήσεις στη Γάζα έδωσαν σε όλα τα πρόθυμα άτομα ακριβώς ένα τέτοιο ζευγάρι ειδικά γυαλιά ηλίου, επιτρέποντάς τους να διαπεράσουν τις δεκαετίες ψευδαίσθησης και παραμόρφωσης που παράγουν τα συστημικά μέσα μας. Χρησιμοποιώντας αυτά τα ισχυρά εργαλεία, μπορούν επιτέλους να αρχίσουν να αποκαλύπτουν τα αληθινά γεγονότα της μακροχρόνιας σύγκρουσης Ισραήλ-Παλαιστινίων, της δολοφονίας του JFK και των τρομοκρατικών επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου. Έτσι, ο καθένας τους πρέπει να αποφασίσει αν θα χρησιμοποιήσει αυτά τα ειδικά γυαλιά ηλίου ή θα τα πετάξει με φόβο στην άκρη. (  Δύο διαβόητα γεγονότα : 7η Ὀκτωβρίου καί 11η Σεπτεμβρίου ( μέρος Δ΄) Ἰσραήλ τό μόνο κερδισμένο ἀπό τήν 11η Σεπτεμβρίου )

φωτό

Φοβεῖσθε ἔνοπλον ἐξέγερσιν τοῦ κόσμου ἑναντίον μας, ἐάν οὖτος ἀντιληφθῇ ἐνωρίτερον περί τίνος πρόκειται, ἀλλά, διά τήν περίπτωσιν ταύτην, ἔχομεν εἰς τάς χώρας τῆς ∆ύσεως σύστημα τόσον τρομερόν, ὥστε καί αἱ θαρραλεώτεραι ψυχαί νά τρέμωσιν· ἐντός ὁλίγου αἱ ὁργανώσεις μας θά ἔχωσιν ἐγκατασταθῆ εἰς ὅλας τάς πρωτεύουσας, ἔτοιμοι ν’ ἀνατινάξωσιν οἰονδήποτε κρατικόν συγκρότημα ἑναντίον μας.
(πρωτόκολλο Θ΄ ἀπό : Τά Πρωτόκολλα τῶν Σοφῶν τῆς Σιών)

11η Σεπτεμβρίου 2001, 25 χρόνια μετά κι᾿ἀκόμη ἡ ἀλήθεια κρυμμένη στό φῶς...

Ἡ Πελασγική

Ἄς ξεφύγω ...ποιητικά

" Θέλω νά φύγω πιά ἀπό ᾿δῶ " 

Θέλω νὰ φύγω πιὰ ἀπὸ δῶ, θέλω νὰ φύγω πέρα, 

σὲ κάποιο τόπο ἀγνώριστο καὶ νέο, 

θέλω νὰ γίνω μιὰ χρυσῆ σκόνη μὲς στὸν αἰθέρα, 

ἁπλὸ στοιχεῖο, ἐλεύθερο, γενναῖο. 

Σὰν ὄνειρο νὰ φαίνονται ἁπαλὸ καὶ νὰ μιλοῦνε 

ἕως τὴν ψυχὴ τὰ πράγματα τοῦ κόσμου, 

ὡραῖα νά ’ναὶ τὰ πρόσωπα καὶ νὰ χαμογελοῦνε, 

ὡραῖος ἀκόμη ὁ ἴδιος ἑαυτός μου. 

Σκοτάδι τόσο ἐκεῖ μπορεῖ νὰ μὴν ὑπάρχει, θεέ μου, 

στὴ νύχτα, στὴν ἀπόγνωση τῶν τόπων, 

στὸ φοβερὸ στερέωμα, στὴν ὠρυγὴ τοῦ ἀνέμου, 

στὰ βλέμματα, στὰ λόγια τῶν ἀνθρώπων. 

Νὰ μὴν ὑπάρχει τίποτε, τίποτε πιά, μὰ λίγη 

χαρὰ καὶ ἱκανοποίηση νὰ μένει, 

κι ὅλοι νὰ λένε τάχα πῶς ἔχουν γιὰ πάντα φύγει, 

ὅλοι πὼς εἶναι τάχα πεθαμένοι. 

                                                                                                   ~ Κώστας Καρυωτάκης

"Σέ βλέπω νά φεύγῃς "

Νὰ ταξιδεύῃς θές 

Ν’ ἀφήνῃς πίσω τὴ ζωή σου 

Νὰ βρῇς μιὰν ἄλλη 

Μὰ ὅπου καὶ νὰ πᾶς πάλι θὰ φεύγῃς 

Θὰ φορᾶς τὸ νυφικό της Ὀφηλίας 

Καὶ θὰ φεύγῃς 

Τάσεις φυγῆς σὲ δυναστεύουν... 

Καὶ γὼ χωρὶς ποτὲ νά ‘χω ταξιδέψει 

Ἔστω ναύτης 

Σὲ τσακισμένο ὄνειρο 

Σὲ μεθυσμένο τρεχαντήρι 

Μένω ἐδῶ... 

Σὲ μένα, βλέπεις, τὰ φεγγάρια 

Δὲ μιλᾶνε γιὰ ταξίδια... 

Σὲ βλέπω νὰ φεύγῃς 

Μὲ τὸ λυγμό μου σοῦ φωνάζω 

Ποῦ πᾶς; Ποῦ μ’ ἀφήνεις; 

Ἂν μοῦ φύγεις 

Τῆς ζωντάνιας σου τὸ φέγγος 

Θὰ μοῦ λείψῃ 

Κι ἄλλο ἀστέρι δὲν ἔχω ἀπὸ ᾿σένα 

Στάσου μιὰ στιγμούλα Στάσου... 

Θὰ περπατήσω στὰ κύματα 

Τοῦ ἀγέρα ποὺ εἶσαι 

Καὶ θὰ σὲ φτάσω 

Νὰ σοῦ χαρίσω ἕνα λουλούδι θέλω 

Ἕνα «μὴ μὲ λησμόνει» 

Κι ὕστερα φεύγεις... 

Καὶ τώρα ποὺ μόνος μένω 

Καθὼς χάνεσαι ὀπτασία στὰ νέφη

Θέλω νὰ σοῦ πῶ 

Πὼς στὰ ταξίδια σου 

Μιὰ θλίψη πάντα διακρίνω 

-αὐτὴ μὴν τάχα θὲς ν’ ἀφήνῃς πίσω;- 

Κ’ εἶναι ἡ θλίψη σου 

Στὰ μύχια σου χωμένη 

Καὶ σὲ τραβάει καὶ χάνεσαι 

Σ’ ὀνείρωνε δαιδάλους... 

Ἄχ, τοῦ μυχοῦ τὰ μυστικὰ σου δεῖξε μου 

Νὰ βυθιστῶ στὴ δύνη τους καὶ ᾿γὼ μαζί τους 

Τὸ ψέμα, τὴν ἀλήθεια σου νὰ δῶ 

Καὶ πᾶρε μὲ μαζί σου... 

Σὲ βλέπω πάλι νὰ φεύγῃς 

Ἀέρινη, κρινόλευκη 

Καὶ τὸ λυγμό μου 

Στὴ γλῶσσα τοῦ ἀνέμου ἀκουμπῶ 

Νὰ σοῦ τὸν πέμψῃ. 

Ἂν ποτὲ γυρίσεις 

Θά ‘μαι ἐδῶ νὰ περιμένω 

Μόνος, καταμόναχος 

Μὲ τὴ θύμησή σου 

Μὲ τὴ γλυκόπικρη γεύση 

Τοῦ λειψοῦ φιλιοῦ στὰ χείλη

                                                                    ~ Γιάννης Τζήκας 

"Φυγή"

Ὅμως ἐδῶ τελείωσα. 

Ὥρα νὰ φύγω. 

Ὅπως θὰ φύγετε κάποτε κι ἐσεῖς. 

Καὶ τὰ φαντάσματα τῆς ζωῆς μου 

θὰ μ’ ἀναζητοῦν τώρα 

τρέχοντας μὲς στὴ νύχτα 

καὶ τὰ φύλλα θὰ ριγοῦν 

καὶ θὰ πέφτουν. 

Ἔτσι συνήθως ἔρχεται 

τὸ φθινόπωρο. 

Γι’ αὐτό, σᾶς λέω, 

ἂς κοιτάξουμε τὴ ζωή μας 

μὲ λίγη περισσότερη συμπόνοια

μιᾶς καὶ δὲν ἤτανε ποτὲ πραγματική.

                                                                                                            ~Τᾶσσος Λειβαδίτης

" Ὁ Ταΰγετος "

 Κανένα βουνὸ ἀπ᾿ ὅσα εἶδα στὴ ζωή μου - ἀπὸ τὸ Mont Blanc μὲ τὰ - αἰώνια ἀπάτητα χιόνια ἴσαμε τὶς πιὸ ἄγριες ἱσπανικὲς «Sierra» δέ μου ἔκανε ποτὲ τὴν ἐντύπωση ποὺ αἰσθάνθηκα, ποὺ δέχθηκα, κατάστηθα θὰ ἔπρεπε νὰ πῶ, ὅταν ἀπὸ μία ψηλὴ καμπὴ τοῦ ἁμαξιτοῦ δρόμου πρὸς τὴ Σπάρτη ἀντίκρισα τὸν Ταΰγετο σ᾿ ὅλο τοῦτο τό ἐπιβλητικὸ ὕψος. Δὲ φανταζόμουν ποτὲ ὅτι θὰ ὑπῆρχε βουνὸ μὲ τέτοιο χαρακτῆρα, τέτοιαν ἀτομικότητα. Ἡ εἰκόνα του ἦταν ἄφθαστα μεγαλοπρεπής. Παρουσιάζεται στηριγμένος σὲ τεράστιες, συμπαγεῖς πλαγιές, παρόμοιες μὲ στηρίγματα τειχῶν, χρώματος μὸβ καὶ μολυβένιου, καὶ «οἱ κορφές του, ποὺ ἔχουν σχήματα πυραμίδων ξεκόβονται στὸ γαλανὸ οὐρανὸ κατακάθαρα καὶ σκληρά. Δὲν ὑπάρχουν, ὅπως συμβαίνει μ᾿ ἄλλα ψηλὰ βουνά, μικρότερες βουνοσειρὲς νὰ τὸν μισοκρύβουν καὶ νὰ ἐμποδίζουν ν᾿ ἀγκαλιάσει κανεὶς μὲ μιὰ ματιὰ ὁλόκληρο τὸ ὕψος του. Ἀπὸ τὴν κοιλάδα τῆς Σπάρτης, ὅπου κάνει φιδίσιους ἑλιγμοὺς ὁ Εὐρώτας, καὶ ποὺ ἁπλώνεται σὰ μιὰ θάλασσα πρασινάδας, ὁ Ταΰγετος σηκώνεται ἀνεμπόδιστος, ἴσιος, ὥριμος καὶ δυνατὸς μὲ μία περήφανη ἀνάταση - ἴσαμε τὸ ὕψος τῶν χιονοσκεπασμένων κορυφῶν του. Καθὼς ἐμφανίζεται ἔτσι, δὲ δίνει μόνο μιὰ ἐντύπωση μεγαλείου, ἀλλὰ καὶ μία βαθιὰ συγκίνηση.

Δὲν τὸν φαντάζεται κανεὶς ἄψυχο: παγερὴ αἰωνιότητα ὕλης. Καθὼς ὑψώνεται θεόρατος καὶ δυνατός, σκιάζοντας τὴ μεγάλη πεδιάδα, φαντάζει σὰ μιὰ ἔμψυχη παρουσία, σὰ νὰ εἶναι ὁ τιτανικὸς φρουρός της - καὶ δίνει πραγματικὰ τὸ μάθημα ἐκεῖνο τῆς ἐνέργειας καὶ τῆς δύναμης, ποὺ ἔνοιωσε ὁ Maurice Barrès, ὅταν τὸν εἶδε καὶ μὲ τὸ ὁποῖο ἐξήγησε τὸ πολεμικὸ θαῦμα τῆς ἀρχαίας Σπάρτης. Ἀληθινά, ἀφοῦ δεῖ κανεὶς τὸν Ταΰγετο, ἐννοεῖ καλύτερα, ἐννοεῖ ἐντελῶς, πὼς ὑπῆρξε ἡ φυλὴ αὐτὴ περήφανη, ἡ ἐξαίσια ἀνδρική, ἡ λιτή, ἡ αὐστηρὴ καὶ πολεμόχαρη, ποὺ ἔζησε στὴν κοιλάδα αὐτὴ τῆς Σπάρτης χωρὶς νὰ νοιώσει ποτὲ τὴν ἀνάγκη νὰ περιτειχίσει Ἀκροπόλεις γιὰ νὰ καταφεύγει σ᾿ αὐτὲς σὲ ὧρες ἐχθρικῶν ἐπιδρομῶν. Οἱ ἄνθρωποι ποὺ ἀντίκριζαν καθημερινὰ τὸν Τιτᾶνα αὐτὸν ποὺ λέγονταν Ταΰγετος, ποὺ ἀνέπνεαν τὸν ἀέρα ποὺ κατεβαίνει ἀπὸ τὶς κορυφές του, ποὺ αἰσθάνονταν ὄχι τὸ βάρος του πάνω στὴν πεδιάδα τους, ἀλλὰ τὸ ἀγέρωχο ὕψος του, δὲν ἦταν δυνατό, στὶς ἐποχὲς ἐκεῖνες τῶν πολέμων καὶ τῶν στενῶν πατρίδων, νὰ μὴ ἀναπτυχθοῦν σὲ χαλύβδινους καὶ περήφανους πολεμιστὲς καὶ νὰ μὴ θέσουν τὴ φυλή τους ἀνώτερη καὶ ἀπὸ τὸν πολιτισμὸ τῶν Ἀθηνῶν ...

...Τώρα αἰσθάνομαι ὅτι oι Σπαρτιᾶτες «ἄφησαν» ὡς μνημεῖο τους τὸν Ταΰγετο γιατὶ, ἐμπνεόμενοι ἀπὸ τὴν περήφανη παρουσία του, ὕψωσαν σὰν τὴν ψυχή τους ἴσαμε τὴν ψηλότερη κορφή του κι ἔγιναν ἕνα μ᾿ αὐτόν...

                                                              ( ~ Κώστας Οὐράνης , Ἀπόσπασμα ἀπό τό βιβλίο "Ἑλλάδα" ) 

Ποιήματα ἀπό ἐδῶ, τό πεζό ἀπό ἐδῶ . φωτό,φωτό,φωτό,φωτό

φωτό

Maurice Barrès : Γάλλος συγγραφέας και πολιτικός, του οποίου η λογοτεχνική σταδιοδρομία εκτείνεται από τις πρώιμες εξερευνήσεις του ατομικισμού σε έργα όπως η τριλογία «Λατρεία του Εαυτού» έως την υπεράσπιση του ολοκληρωμένου εθνικισμού , δίνοντας έμφαση στους οργανικούς δεσμούς με την πατρίδα, τους προγόνους και τις τοπικές παραδόσεις ως πηγές προσωπικής και συλλογικής ζωτικότητας... ο Barrès διατήρησε εξέχοντα κοινοβουλευτικό ρόλο, αντιτιθέμενος σθεναρά στην Υπόθεση Ντρέιφους ως απειλή για την εθνική συνοχή και αργότερα υπερασπιζόμενος μοναρχικά και καθολικά στοιχεία εντός του εθνικιστικού του πλαισίου ... Ο ολοκληρωμένος εθνικισμός του Barrès έθεσε το έθνος ως μια οργανική οντότητα που στηρίζεται σε βαθιές προσκολλήσεις στην γή ( la terre ή sol ), τη φυλή και τους προγόνους ( les morts ), σχηματίζοντας μια τριάδα που αντιτάχθηκε στον ατομικισμό και τον οικουμενισμό με τον ριζωμένο ιδιαιτερισμό... 

Η αντίληψη του Maurice Barrès για τον εθνικισμό , η οποία έχει τις ρίζες της στις ζωτικές δυνάμεις της γης , της φυλής και των προγόνων, διαμόρφωσε βαθιά την γαλλική δεξιά ιδεολογία , δίνοντας έμφαση στην οργανική εθνική ενότητα έναντι των οικουμενικών αφαιρέσεων. Η θεωρία του για την αποικοδόμηση —ο ξεριζωμός των ατόμων από την πατρίδα τους που οδηγεί σε πολιτιστική παρακμή— επηρέασε τους μεταγενέστερους στοχαστές υποστηρίζοντας ότι η αληθινή ζωτικότητα πηγάζει από την προσκόλληση στην πατρίδα και τις παραδόσεις κάποιου, μια άποψη που βρήκε απήχηση στις αντιμοντερνιστικές κριτικές. Αυτό το πλαίσιο παρείχε ιδεολογική βάση για τον ολοκληρωμένο εθνικισμό , δίνοντας προτεραιότητα στην εθνική συνοχή και απορρίπτοντας τον κοσμοπολιτισμό ως επιζήμιο για την εθνική ενέργεια... ( ὅλο τό βιογραφικό ἐδῶ )

Ἡ Πελασγική