Κι᾿ἔτσι νά τό ᾿δοῦμε, ἴδιο τό ἀποτέλεσμα...

Οἱ ἐκλογές στίς ΗΠΑ, ὅπως καί σ᾿ὅλο τόν δυτικό κόσμο,μέ ...ἄλλη ματιά...

Κόκκινος ἑβραῖος, μπλέ ἑβραῖος. Μία ψῆφος στόν ἕναν εἶναι μία ψῆφος γιά δύο.

Ὁλόκληρο τό ἀπόσπασμα ἀπό τήν ὁμιλία τοῦ Ἀδόλφου Χῖτλερ πού ἀποτυπώνει ἐπ᾿ἀκριβῶς τήν σημερινή πραγματικότητα: 

«Καὶ ὅλα προσαρμόστηκαν σὲ ἕνα ἰδιαίτερο ἀνθρώπινο χαρακτηριστικό: στὸ ὅτι ὁ ἄνθρωπος βαριέται κάτι ποὺ ἔχει γιὰ πολὺ καιρό. Θέλει κάτι καινούργιο. Καὶ ἔτσι, χρειάζονταν δύο κόμματα. Τὸ ἕνα κυβερνᾶ καὶ τὸ ἄλλο ἀποτελεῖ τὴν ἀντιπολίτευση. Ὅταν τὸ ἕνα κόμμα φθαρεῖ [παίξει τὸν ρόλο του], ἔρχεται στὴν ἐξουσία τὸ κόμμα τῆς ἀντιπολίτευσης, καὶ τὸ φθαρμένο κόμμα παίρνει τώρα τὴ σειρά του ὡς ἀντιπολίτευση. 

Μετὰ ἀπὸ κάποια χρόνια, τὸ νέο κόμμα φθείρεται μὲ τὴ σειρά του καὶ τὸ παιχνίδι ἐπαναλαμβάνεται ἀπὸ τὴν ἀρχή. Στὴν πραγματικότητα, αὐτὸ εἶναι ἀναμφίβολα ἕνας δαιμόνιος μύλος [μηχανισμὸς] μέσα στὸν ὁποῖο ἀλέθονται τὰ συμφέροντα ἑνὸς ἔθνους. Ὅπως εἶναι γνωστό, κάτι τέτοιο ὀνομάζεται "ὁ λαός στήν ἐξουσία"  [Δῆμος+Κράτος]. 

Σὲ αὐτὴ τὴ διαδικασία, βρίσκουμε πάντα ὡς βιτρίνα δύο βασικὰ συνθήματα: τὴν "ἐλευθερία" καὶ τὴ "δημοκρατία". Ὡς ἐλευθερία ἐννοεῖται —τοὐλάχιστον μεταξὺ τῶν ἐξουσιαστικῶν ὀργάνων ποὺ κυβερνοῦν στὴν πραγματικότητα— ἡ δυνατότητα νὰ λεηλατοῦνται οἱ εὐρεῖες μᾶζες.

Γι' αὐτὸν τὸν σκοπό, τὸ σύστημα χρειάζεται μιὰ ἀριστερὰ καὶ μιὰ δεξιά. Ἡ ἀριστερὰ ἔχει ὡς καθῆκον νὰ ξεσηκώνῃ τὸν λαό, νὰ τὸν παρασύρῃ σὲ τυφλὸ μῖσος, νὰ καταστρέφῃ τὴν ἐθνικὴ οἰκονομία καὶ νὰ ὑποσκάπτῃ τὴν κρατικὴ ἐξουσία, ὥστε νὰ τὴν παραδώσῃ ἀποδυναμωμένη στοὺς ἐκμεταλλευτές της. 

Ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρά, ἡ δεξιὰ ἔχει ὡς καθῆκον νὰ ἐμφανίζεται ὡς ὁ προστάτης τῆς τάξης, τῆς ἰδιοκτησίας καὶ τῆς παράδοσης, ὥστε νὰ καθησυχάζῃ τὴν ἀστικὴ τάξη, νὰ τὴν κρατᾷ ἀπαθῆ καὶ νὰ τὴν ἐμποδίζῃ νὰ ἀντιδράσῃ δυναμικά. 

Καὶ οἱ δύο πλευρές, ὡστόσο, ἐργάζονται γιὰ τὸ ἴδιο ἀποτέλεσμα: τὴν ὑποδούλωση τοῦ ἔθνους. Οἱ μᾶζες πιστεύουν ὅτι μάχονται ἡ μία ἐναντίον τῆς ἄλλης, ἀλλὰ στὴν πραγματικότητα οἱ ἡγέτες τους κάθονται στὸ ἴδιο τραπέζι. Ἡ δημοκρατία δὲν εἶναι τίποτα ἄλλο παρὰ τὸ κατάλληλο προπέτασμα καπνοῦ γιὰ νὰ κρυφτῇ ἡ δικτατορία τοῦ χρηματιστηριακοῦ κεφαλαίου... » 

 ( « Ὁ Ἀγών μου» βιβλίο α΄, Κεφάλαιο 3. Ἀπό ὀμιλία στό Μόναχο, 28 Ιουλίου 1922) 

Μισοῦν τὴν πατρίδα μας. Θὰ προσκαλέσουν τοὺς οἰκονομικοὺς μετανάστες ἀπό ὅλο τόν κόσμο, θὰ σέ χαρακτηρίσουν ρατσιστὴ ἐὰν ἐναντιωθεῖς σὲ αὐτό, θὰ μεταφέρουν τὶς θέσεις ἐργασίας σου στὸ ἐξωτερικό, θὰ σεξουαλικοποιήσουν τὰ παιδιά σου καὶ θὰ σέ κατασκοπεύουν ἐὰν τὸ ἐπισημάνεις.

 Οἱ ἴδιοι ἀκριβῶς, μὲ τὴ μόνη διαφορὰ ὅτι προσποιοῦνται πὼς ἐναντιώνονται σὲ αὐτό.

Ἡ φυλετική κατανομή τῶν exit polls τῶν ἐνδιάμεσων ἐκλογῶν δείχνει ὅτι οἱ Λευκοί ἀποτελοῦν τήν κύρια ὁμάδα πού ὑποστηρίζει τούς Ρεπουμπλικανούς, ἐνῷ οἱ Λατῖνοι, οἱ Ἀσιᾶτες καί οἱ Μαῦροι ψηφίζουν κατά πλειοψηφία τούς ( μπλέ) Δημοκρατικούς.

Ἡ ψευδαίσθησις τῆς ἐπιλογῆς...............

Οἱ Ἀμερικανοί δέν ψηφίζουν γιά Πρόεδρο. Ψηφίζουν γιά ἕναν Ἰσραηλινό πράκτορα...

Λοιπόν, εἶναι ἡ ἡμέρα τῶν ἐκλογῶν, ξανά. Καί οἱ ἐπιλογές σας εἶναι τό διεφθαρμένο κόμμα Α ἤ Β 

Καί νά θυμᾶστε : Ὁ ἀριθμός 729 ἀντιστοιχεῖ σέ προϊόντα, τρόφιμα, ὑπηρεσίες πού κατασκευάζονται- παρέχονται ἀπό τό Ἰσραήλ. Μήν τά πλησιάζετε μέ τίποτα.Ἀρκετά πληρώνουμε γιά τούς αρουραίους...

Καί ὁ ἀρχι-ἀρουραίος πού θέλει νά βάλῃ φωτιά στόν κόσμο...

Ὅλες οἱ φωτό ἀπό : gab.com

Ἡ Πελασγική

Ἡ πρώτη πικρή "γεύσις" τῶν ἐκλογικῶν ἀποτελεσμάτων στίς ΗΠΑ

 Τί ἔπρεπε νά πράξουν οἱ Ἀμερικανοί ψηφοφόροι, ἐάν εἶχαν συνειδητοποιήσει τά οὐσιώδη ; Νά ψηφίσουν μαζικῶς, τούς ἀνεξάρτητους ὑποψηφίους. Νά ἀποδείξουν πώς εἴτε Ρεπουμπλικανοί εἴτε δημοκρατικοί κι᾿ἄν βρίσκονται στήν ἐξουσία τό σκηνικό παραμένει τό ἴδιο καί ἄκρως βλαπτικό καί μελλοντικῶς καταστροφικό γιά τήν κοινωνία τους, τήν χώρα τους, τό Ἔθνος τους. Δέν τό ἔκαναν, ἁπλῶς ἀπέδειξαν πώς ἡ ἄγνοια, ἡ ἀνύπαρκτη λογική ἐπεξεργασία τῶν γεγονότων,ἡ ἀδιάφορη στάσις ἀπέναντι στήν Ἱστορία πού μιλᾶ ἀπό μόνη της, τούς ἔχει παγιδευμένους καί καταδικασμένους νά παίζουν, κυρίως ἄθελά τους, τό παιχνίδι τῶν ἐξουσιαστῶν καί νά ἐγκρίνουν οὐσιαστικῶς τήν δική τους καταστροφή. 

Ἡ πρώτη πικρή "γεύσις" τῶν ἐκλογικῶν ἀποτελεσμάτων στίς ΗΠΑ

Ἀπό ἐχθές ἡ συζήτηση περιστρέφεται στό τί περιμένουμε νά ᾿δοῦμε, σέ παγκόσμιο ἐπίπεδον, μετά τά ἀποτελέσματα τῶν ἐνδιάμεσων ἐκλογῶν στίς ΗΠΑ. Ἡ πρώτη ἀπάντησις στό ἐρώτημα ἔρχεται, ἀπό ποῦ ἀλλοῦ ; Ἀπό τό θέμα τῆς Οὐκρανίας. Ὁ θρασύτατος κοντοπίθαρος ἑβραιοουκρανός Zelensky δίνει τό δυσοίωνο στίγμα : 

Μιλώντας σε Ουκρανούς δημοσιογράφους την Πέμπτη, ο Zelensky ρωτήθηκε αν το Κίεβο αναμένει ένα ακόμη σημαντικό αμερικανικό πακέτο βοήθειας μετά τη νίκη των Δημοκρατικών στις ενδιάμεσες εκλογές. Το τελευταίο πακέτο εγκρίθηκε υπό τον πρώην πρόεδρο Joe Biden το 2024, ενώ ο πρόεδρος Donald Trump προσπάθησε να μετακυλίσει το βάρος της χρηματοδότησης του Κιέβου στα ευρωπαϊκά μέλη του ΝΑΤΟ.

«Πρέπει να εργαστούμε πάνω σε αυτό. Πρέπει σίγουρα να θέσουμε το ζήτημα ότι, βάσει προηγούμενων συμφωνιών και αποφάσεων, 16 δισεκατομμύρια δολάρια είχαν παγώσει και 16 δισεκατομμύρια δολάρια δεν είχαν παρασχεθεί», ισχυρίστηκε ο Zelensky.

«Είμαστε ευγνώμονες για όλα όσα δόθηκαν, αλλά η Ουκρανία πρέπει να αγωνιστεί τουλάχιστον για αυτά τα χρήματα. Ας μην προσβληθεί κανείς στις Ηνωμένες Πολιτείες... οι Δημοκρατικοί μιλούν πολύ ξεκάθαρα για την υποστήριξη της Ουκρανίας και την παροχή βοήθειας σ᾿αυτήν »

Εἶναι ἀκριβῶς αὐτό πού ἔγραφα προχθές πώς μία νίκη τῶν "δημοκρατικῶν" θά φέρῃ τά χειρώτερα στήν ἐπιφάνεια, πρός κάθε κατεύθυνσιν. Γιατί ; Ἔγραφα μία ἡμέρα πρό τῶν ἐνδιάμεσων ἐκλογῶν : 

...Ἐάν ὅμως πάρουν κεφάλι οἱ δημοκρατικοί νά εἶστε σίγουροι πώς ὄχι μόνον ἕνα πυρηνικό ὁλοκαύτωμα θά εἶναι πολύ κοντά, ἀλλά κάθε κακό πρός πάσα κατεύθυνσιν. Ὁ λόγος εἶναι ἕνας : εἶναι στό αἷμα τους ἡ καταστροφή καί τό μῖσος τους ἐγγενές χαρακτηριστικό διότι ὁ ἰδεολογικός τους πατέρας εἶναι τέτοιος. Καί ὅλοι πιά γνωρίζετε ποιός εἶναι αὐτός... 

Καί τό ἀναμενόμενο μετά τά ἀποτελέσματα : 

...Τό ζητούμενο τώρα εἶναι πώς αὐτή ἡ ἦττα θά ἔχῃ τά χειρώτερα ἀποτελέσματα στό ἄμεσο μέλλον. Τόσο στό μέτωπο τῆς Οὐκρανίας μέ τήν ἀποθράσυνση τοῦ κοντοπίθαρου ἑβραίου ( σημειῶστε πώς βγαίνει κι᾿ἀπό τήν δύσκολη θέση πού βρέθηκε τίς τελευταῖες ἡμέρες μέ τό ἄκρως σοκαριστικό θέμα τῶν φυλακῶν -βασανιστηρίων τό ὁποῖο προκάλεσε καί ἔντονες διαμαρτυρίες γιά τό καθεστώς του, στήν χώρα ) ὅσο καί στό θέμα τοῦ Ἰράν ὅπου ἐκεῖ τά πράγματα λαμβάνουν περίεργες διαστάσεις καθώς πολλές εἶναι οἱ φωνές πού προειδοποιοῦν γιά πυρηνικά χτυπήματα...

Μπορεῖ αὐτή ἡ ἦττα τοῦ Trump νά ἔδειξε πώς οἱ ἀμερικανοί ἔχουν ἀντιληφθεῖ σέ μεγάλο βαθμό πώς ἡ χώρα τους μόνον ἐλεύθερη δέν εἶναι καί πώς τό σιωνιστικό κατεστημένο ἀπό τό παρασκήνιο μέν οὐσιαστικῶς δέ, τήν ἐξουσιάζει ἀπολύτως καί τό ἐξέφρασαν μέ τήν ψῆφο τους ἀπέναντι σ᾿ἕναν Πρόεδρο τόν ὁποῖο βλέπουν νά σέρνεται σέ ἐπιζήμιες γιά τήν χώρα ἀποφάσεις χάριν τῶν ἑβραϊκῶν -σιωνιστικῶν συμφερόντων. Ὅμως ἐάν ἦσαν πιό διορατικοί θά ἀντιλαμβάνονταν πώς ἕνα πολύ ὕπουλο παιχνίδι στήθηκε σέ βάρος τους καί αὐτό δέν ἦταν ἄλλο παρά ἡ θεατρική παρουσίασις τῶν "δημοκρατικῶν" ὡς ὑπερασπιστές τόσο τοῦ Παλαιστινιακοῦ ζητήματος ὅσο καί τῶν "ἀντι-πολεμικῶν" άντιθέσεῶν τους στό Ἰρανικό ζήτημα. Ἕνα θέατρο πού ὡς μόνη ἐπιδίωξιν εἶχε τήν νόμιμη καί διά τῆς λαϊκῆς ψήφου ἐκφραζόμενης ἐπιστροφῆς τους στήν ἐξουσία. Δέν εἶναι καινοφανεῖς οἱ τακτικές αὐτές. Ἀπεναντίας, δοκιμασμένες καί καταγεγραμμένες στήν Παγκόσμια Ἱστορία. Δεῖτε τήν "Γαλλική Ἐπανάστασιν", τήν Μπολσεβίκικη Ἐπανάστασιν, τήν δρᾶσιν τῶν κομμουνιστῶν κατά τόν Β΄Π.Π. Ἕνας ὁ σκοπός : ἡ κατάληψις τῆς ἐξουσίας καί ἐν συνεχείᾳ ἡ καταστροφή τῶν θεμελίων, τῶν βάσεων αὐτοῦ πού λέγεται Δυτικός Πολιτισμός. 

Τί ἔπρεπε νά πράξουν οἱ Ἀμερικανοί ψηφοφόροι, ἐάν εἶχαν συνειδητοποιήσει τά οὐσιώδη ; Νά ψηφίσουν μαζικῶς, τούς ἀνεξάρτητους ὑποψηφίους. Νά ἀποδείξουν πώς εἴτε Ρεπουμπλικανοί εἴτε δημοκρατικοί κι᾿ἄν βρίσκονται στήν ἐξουσία τό σκηνικό παραμένει τό ἴδιο καί ἄκρως βλαπτικό καί μελλοντικῶς καταστροφικό γιά τήν κοινωνία τους, τήν χώρα τους, τό Ἔθνος τους. Δέν τό ἔκαναν, ἁπλῶς ἀπέδειξαν πώς ἡ ἄγνοια, ἡ ἀνύπαρκτη λογική ἐπεξεργασία τῶν γεγονότων,ἡ ἀδιάφορη στάσις ἀπέναντι στήν Ἱστορία πού μιλᾶ ἀπό μόνη της, τούς ἔχει παγιδευμένους καί καταδικασμένους νά παίζουν, κυρίως ἄθελά τους, τό παιχνίδι τῶν ἐξουσιαστῶν καί νά ἐγκρίνουν οὐσιαστικῶς τήν δική τους καταστροφή. 

Τώρα ἄς στραγγίξουν τά σχεδόν ἄδεια, πορτοφόλια τους γιά νά γεμίσουν τίς τσέπες τοῦ ἑβραίου Zelensky καί τῆς κλίκας του καί νά περιμένουν τά ἀκόμη χειρώτερα ἀπό τήν πλευρά τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, ὅπου θά στέλνουν ὄχι μόνον ὄπλα καί ζεστό χρῆμα, ἀλλά καί τά παιδιά τους γιά νά πεθάνουν στόν ὄνομα τοῦ σιωνισμοῦ καί τῆς παγκόσμιας κυριαρχίας του.

Υ.Γ. Λάβετε ὑπ᾿ὅψιν καί αὐτό τό νέο :

προσέξτε φάτσα καί βγᾶλτε συμπέρασμα

Ο Αντιστράτηγος Christian Freuding διορίστηκε ως ο ανώτατος στρατιωτικός διοικητής της Γερμανίας, ανακοίνωσε το Υπουργείο Άμυνας...είναι γνωστός για την ένθερμη υποστήριξή του στην Ουκρανία και τη σκληρή στάση του απέναντι στη Ρωσία.   

Ο υποστράτηγος «διαθέτει όλα τα απαραίτητα προσόντα για να αποτελέσει πρότυπο για τους στρατιώτες μας» και να τους οδηγήσει σε μια «νέα εποχή», δήλωσε ο υπουργός Άμυνας Boris Pistorius σε ανακοίνωσή του την Πέμπτη, ανακοινώνοντας τον διορισμό. Επαίνεσε τον στρατηγό, λέγοντας ότι «διατηρεί την ψυχραιμία του, λαμβάνει γρήγορα τις σωστές αποφάσεις και τις θέτει σε εφαρμογή».

Τό πήρατε καί αὐτό τό μήνυμα ; Φαντάζομαι ναί. Μιάς γερμανίας ( ναί μέ μικρό γ ) ἡ ὁποία, δυστυχῶς γιά τήν Ἱστορία της, ἔχει καταντήσει τό ἀπόλυτο δουλικό τῆς σιών. Μέ ὅ,τι σημαίνει αὐτό γιά τό μέλλον τῆς Εὑρώπης πού ὡς φαίνεται μπαίνει γιά τά καλά στόν χορό ἐνός πολέμου μέ ἀπρόβλεπτες διαστάσεις. Προσθέστε σ᾿αὐτό καί ὅλο τόν συρφετό τῶν δεκάδων ἑκατομμυρίων ἀφροασιανῶν, πού ἀποδεδειγμένως ( βλέπε Γαλλία τόν τελευταῖο μῆνα ) ἀποτελοῦν τό μεγάλο ἀτού τοῦ σιωνισμοῦ καί γιά τήν ἐπίσημη καταστροφή τῆς Γηραιᾶς Ἡπείρου...

Ἡ Πελασγική 

Τό Ἰράν νίκησε τόν Τράμπ !

Ο Trump, ο φαν του τσίρκου της Kosher Nostra, και ο στρατός του από εγκεφαλικά νεκρούς συκοφάντες, μόλις υπέστησαν μια από τις μεγαλύτερες πολιτικές συντριβές όλων των εποχών στην ιστορία των ΗΠΑ.

Για δεύτερη φορά στην 47χρονη ιστορία της, η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν κατέστρεψε μια αμερικανική προεδρία. Έριξε την κυβέρνηση Carter το 1979 και στις ενδιάμεσες εκλογές της 3/11/2026 νίκησε και τον Donald Trump.

... το Ιράν, με την πνευματική και θρησκευτική καθοδήγησή του και την υψηλού επιπέδου πνευματική καθοδήγηση από τη μεγάλη παράδοση των ιερατικών σχολών, έχει επιλέξει ένα διαφορετικό μονοπάτι: ένα μονοπάτι όπου η ηθική παίζει βασικό ρόλο στη διακυβέρνηση.

Η αντίθεση σήμερα δεν θα μπορούσε να είναι πιο έκδηλη ανάμεσα σε αυτό το σύστημα —όπου η ηθική είναι θεσμοθετημένη στο πλαίσιο της διακυβέρνησης μιας μεγάλης δύναμης— και στις Ηνωμένες Πολιτείες.

 ...ο κόσμος έχει αναγκαστεί να δει ότι οι προκαταλήψεις του από την προπαγάνδα των σιωνιστικών μέσων ενημέρωσης δεν είναι η αληθινή ιστορία ...Και έτσι αυτό αλλάζει τον κόσμο με πολλούς τρόπους, συμπεριλαμβανομένης της δημιουργίας τεράστιας δυναμικής για το κίνημα για έναν πραγματικά πολυπολικό κόσμο με πραγματικά κυρίαρχες χώρες που μπορούν να επιλέξουν τις δικές τους οδούς με τον τρόπο που το έκανε το Ιράν. 

φωτό

Τοῦ Kevin Barrett

 Για δεύτερη φορά στην 47χρονη ιστορία της, η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν κατέστρεψε μια αμερικανική προεδρία. Για άλλη μια φορά, η καθοριστική στιγμή ήρθε στις 4 Νοεμβρίου, όταν ο κόσμος ξύπνησε με την είδηση ​​της συντριπτικής ήττας του Trump στις ενδιάμεσες εκλογές.

Στις 4/11/79—ακριβώς πριν από 47 χρόνια—Ιρανοί φοιτητές σκαρφάλωσαν ηρωικά στους τοίχους της αμερικανικής πρεσβείας, αφόπλισαν ένα απόσπασμα των Αμερικανών Πεζοναυτών (χωρίς να σημειωθεί καμία απώλεια) και κατέλαβαν το συγκρότημα. Ανακάλυψαν ότι ολόκληρος ο δεύτερος όροφος του κεντρικού κτιρίου, της Πρεσβείας, αποτελούνταν από εξοπλισμό παρακολούθησης από άκρη σε άκρη. Ολόκληρο το σύστημα επικοινωνιών της Τεχεράνης είχε δρομολογηθεί μέσω της αμερικανικής πρεσβείας που διοικούνταν από τη CIA!

Οι πανικόβλητοι πράκτορες της CIA κατάφεραν να καταστρέψουν χιλιάδες σελίδες με αποδεικτικά στοιχεία για τα εγκλήματά τους προτού τους πιάσουν ομήρους οι φοιτητές, οι οποίοι στη συνέχεια, επιδεικνύοντας εκπληκτική εφευρετικότητα και επιμονή, ανασυναρμολόγησαν και δημοσίευσαν με επιτυχία σχεδόν όλες τις χιλιάδες σελίδες. Το αποτέλεσμα είναι μια σειρά βιβλίων 77 τόμων με τίτλο «Έγγραφα από το λημέρι της κατασκοπείας των ΗΠΑ» .

Οι φοιτητές κράτησαν τους εγκληματίες της αμερικανικής κατοχής φυλακισμένους στο δικό τους « άντρο κατασκοπείας » για 444 ημέρες, απελευθερώνοντάς τους λίγα λεπτά αφότου ο Ronald Reagan -ο οποίος νίκησε τον τότε πρόεδρο Jimmy Carter λόγω της κρίσης των ομήρων- έδωσε τον όρκο του. Με άλλα λόγια, το Ιράν κατέστρεψε σκόπιμα την προεδρία του Κάρτερ, στέλνοντας ένα ισχυρό μήνυμα. Ο Trump δεν έλαβε το μήνυμα. Τώρα υφίσταται παρόμοια μοίρα.

Οποιαδήποτε 4η Νοεμβρίου είναι μια καλή μέρα για να ακούσετε τον ιρανικό επαναστατικό ύμνο «Ιράν, Ιράν, Ιράν» - αλλά σήμερα είναι μια ιδιαίτερα όμορφη επέτειος για να απολαύσει κανείς λίγη κλασική μουσική της Ισλαμικής Επανάστασης.

Ορίστε λοιπόν ένα σωρό από τα αποτελέσματα των χθεσινών εκλογών! Ο Trump, ο φαν του τσίρκου της Kosher Nostra, και ο στρατός του από εγκεφαλικά νεκρούς συκοφάντες, μόλις υπέστησαν μια από τις μεγαλύτερες πολιτικές συντριβές όλων των εποχών στην ιστορία των ΗΠΑ. Το να πούμε ότι ο Assman Trump δέχτηκε μία ξεγυρισμένη κλωτσιά θα ήταν υποτίμηση. Και παρόλο που κάποιοι, όπως ο Sulaiman Ahmed και ο Ryan Dawson, λένε « Το Ισραήλ κερδίζει ξανά τις εκλογές των ΗΠΑ » λόγω της έντονης σιωνιστικής επιρροής και στα δύο κόμματα, αυτή είναι μόνο η μισή αλήθεια. Το 80% των Δημοκρατικών έχουν πλέον μια αρνητική άποψη για το Ισραήλ, επομένως οι νεοεκλεγέντες βουλευτές, παρά το γεγονός ότι εξακολουθούν να ανησυχούν για τα χρήματα των Σιωνιστών, τα μέσα ενημέρωσης των Σιωνιστών , τον εκβιασμό τύπου Epstein και την πιθανή δολοφονία, είναι πιθανό να είναι λιγότερο ισραηλινοκεντρικοί από οποιοδήποτε εκπρόσωπο του Κογκρέσου στην εποχή μετά τη δολοφονία του JFK.

Ο Trump, όπως και ο Carter πριν από αυτόν, γκρεμίστηκε από το Ιράν. Όπως ο Carter με την κρίση των ομήρων, ο Trump βρέθηκε μπλεγμένος σε μια σύγκρουση με το Ιράν στην οποία δεν μπορούσε να κερδίσει.

φωτό 

Οι 366 ημέρες μεταξύ της κατάληψης της πρεσβείας στις 4 Νοεμβρίου 1979 και των εκλογών της 4ης Νοεμβρίου 1980 στις οποίες έχασε ο Carter κυριαρχήθηκαν από τίτλους και συζητήσεις σχετικά με την κρίση των ομήρων. Κάθε μέρα που περνούσε, ο Carter φαινόταν όλο και πιο αβοήθητος. Στις 24-25 Απριλίου 1980, ο Carter έστειλε ελικόπτερα του Ναυτικού και μεταγωγικά αεροσκάφη C-130 για να προσπαθήσουν να ανακτήσουν τους ομήρους. Η «Επιχείρηση Νύχι του Αετού» απέτυχε παταγωδώς. Ένα ελικόπτερο συγκρούστηκε με ένα C-130, σκοτώνοντας 8 στρατιωτικούς. Ο αετός έστρεψε τα φτερά της ουράς του και τράπηκε σε φυγή. Το Ιράν κατέλαβε πέντε άθικτα ελικόπτερα, μυστικά έγγραφα και τις σορούς και των οκτώ Αμερικανών στρατιωτών. Η μοίρα του Carter ήταν προδιαγεγραμμένη.

Παρένθεση: Για μια συζήτηση σχετικά με το πώς η εκστρατεία του Reagan κατέληξε κρυφά σε μια συμφωνία με το Ιράν για να κρατήσει τους ομήρους φυλακισμένους προκειμένου να νικήσει τον Carter, δείτε τις συνεντεύξεις μου με τους δύο συγγραφείς δύο διαφορετικών βιβλίων με τίτλο « October Surprise»* , την Barbara Honegger και τον Gary Sick (κείμενο συνέντευξης εδώ ). Σημειώστε ότι αυτή η «θεωρία συνωμοσίας» απορρίφθηκε ως τρελή παρανοϊκή παραληρηματικότητα για δεκαετίες, μέχρι που τελικά, στις 18 Μαρτίου 2023, τα συστημικά μέσα ενημέρωσης παραδέχτηκαν τελικά ότι ήταν αλήθεια, χάρη στην ομολογία στα τέλη της ζωής του Ben Barnes, ενός συμμετέχοντα στην προδοτική συμφωνία της εκστρατείας του Reagan .

Στις 3 Απριλίου 2026, ακολουθώντας τα βήματα του Carter, ο Trump διέταξε την «Επιχείρηση Νύχι του Αετού II». Μια ποικιλία από αμερικανικά στρατιωτικά αεροσκάφη, drones και ελικόπτερα κατευθύνθηκαν προς τη Natanz, την κύρια εγκατάσταση πυρηνικού εμπλουτισμού του Ιράν, με σχέδια να εισβάλουν, να αρπάξουν το ουράνιο και να διαφύγουν. Το Ιράν τους αιφνιδίασε. Πριν τελειώσει, ένα F-15E είχε καταρριφθεί και συντρίμμια αμερικανικών ελικοπτέρων, drones και αεροσκαφών μεταφοράς στρατευμάτων ήταν σκορπισμένα σε όλο το σημείο προσγείωσης .

Δυστυχώς, τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης του 2026, υπό σχεδόν πλήρη σιωνιστική κυριαρχία , δεν ήταν πλέον ελεύθερα να αναφέρουν για το Eagle Claw II με τον τρόπο που είχαν αναφέρει για το Eagle Claw I. Ωστόσο, οι Αμερικανοί, αν και σε μεγάλο βαθμό βρίσκονταν σε καθεστώς πλήρους άγνοιας και παραπληροφόρησης (κρατούνταν στο σκοτάδι και ταΐζονταν με περιττώματα), δεν μπορούσαν παρά να παρατηρήσουν ότι ο πόλεμος του Trump στο Ιράν ήταν μια πλήρης καταστροφή. Σχεδόν την ίδια στιγμή, ο Trump επέμενε ότι το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα είχε καταστραφεί πλήρως και οριστικά, και στη συνέχεια έλεγε ή υπαινισσόταν ότι θα έπρεπε να καταφύγει σε πυρηνικά όπλα για να προσπαθήσει να σταματήσει το ίδιο ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα! Εν τω μεταξύ, το Ιράν συνέχιζε να πνίγει το Στενό του Ορμούζ, ανεβάζοντας τις τιμές των καυσίμων και τον πληθωρισμό. Οι παράξενες απαντήσεις του Trump, απίστευτα ασυνεπείς και ασυνάρτητες, έχουν μόνο υπογραμμίσει την αδυναμία και την ανικανότητά του. Σε σύγκριση με τον Trump του 2026, ο «αποσβολωμένος» του 1979-1980 Carter στην πραγματικότητα φαίνεται σχετικά λογικός και ότι είχε τον έλεγχο της κατάστασης.

Ο Trump δεν βοήθησε το κόμμα του με το καταληκτικό του μήνυμα την ημέρα των εκλογών: « Αν οι άνθρωποι βαρεθούν να με έχουν στις ΗΠΑ, θα μετακομίσω στο Ισραήλ και θα γίνω πρωθυπουργός ». Οι ψηφοφόροι απάντησαν: «Προχώρα, Trump! Ετοιμάστε τις βαλίτσες σου και φύγε όσο είναι ακόμη προλαβαίνεις».

Το μάθημα από τις συγκρούσεις του Carter και του Trump με το Ιράν είναι σαφές: Σταματήστε να κακομεταχειρίζεστε την Ισλαμική Δημοκρατία! Οι Ιρανοί είναι πολυμήχανοι, θαρραλέοι, επίμονοι και πλήρως ικανοί να ξεπεράσουν τις προσδοκίες και να εξοντώσουν τις αμερικανικές προεδρίες. Ήρθε η ώρα να ζητήσουμε συγγνώμη και να κάνουμε μία νέα αρχή: Να παραδεχτούμε ότι το Ιράν είναι ένα κυρίαρχο έθνος και αναδυόμενος περιφερειακός ηγεμόνας και να αρχίσουμε να το αντιμετωπίζουμε ορθολογικά και με σεβασμό, κάνοντας συμφωνίες win-win και λέγοντας στην Γενοκτονική Σιωνιστική Οντότητα να πάει στην κόλαση, από όπου προήλθε και στην οποία ανήκει. Για μια «διπλωματική» άποψη επαγγελματιών διπλωματών για το πώς θα μπορούσε να γίνει αυτό, δείτε το βιβλίο των Flynt και Hillary Levett « Going to Tehran».

Απομαγνητοφώνηση της συνέντευξης στο Press TV ( 4 Νοεμβρίου 2026)

Press TV: Ποια ήταν η ιστορική σημασία της κατάληψης της αμερικανικής πρεσβείας στις 4 Νοεμβρίου 1979;

Kevin Barrett: Ήταν ένα από τα ορόσημα του αιώνα που έβαλε θαυμαστικό στην επανάσταση-ορόσημο του αιώνα. Η Ρωσική Επανάσταση δεν κράτησε. Ο κομμουνισμός έληξε το 1989. Και η Αλγερινή Επανάσταση περίπου του 1960 ήταν επιτυχής βραχυπρόθεσμα, αλλά εκφυλίστηκε σε κάποιο βαθμό σε στρατιωτική δικτατορία.

Η Ιρανική Επανάσταση, αντίθετα, έχει διαρκέσει. Έχει αντέξει, έχει δημιουργήσει ένα εναλλακτικό μοντέλο διακυβέρνησης και έχει αλλάξει τον κόσμο. Ουσιαστικά νίκησε δύο προεδρικές κυβερνήσεις των ΗΠΑ. Έριξε την κυβέρνηση Carter το 1979 και, με βάση τα  αποτελέσματα των εκλογών σήμερα το πρωί, νίκησε και τον Donald Trump. Και ειλικρινά, η νίκη επί του Donald Trump είναι ακόμη μεγαλύτερη νίκη για τις δυνάμεις του καλού, ή τουλάχιστον για τις δυνάμεις του λιγότερο κακού, έναντι των δυνάμεων του κακού.

Η διαμαρτυρία των φοιτητών στην αμερικανική πρεσβεία, η οποία αποκάλυψε το γεγονός ότι η Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών των Ηνωμένων Πολιτειών κρυβόταν στο κτίριο και αφιέρωνε έναν ολόκληρο όροφο για να παρακολουθεί, να ελέγχει και να ακούει τα πάντα που περνούσαν μέσω τηλεπικοινωνιών στην Τεχεράνη - που σημαίνει ότι ουσιαστικά τους ανήκε ο χώρος - ήταν μνημειώδης. Δημιούργησε μια κατάσταση δημοσίων σχέσεων στην οποία τα βλέμματα όλου του κόσμου ήταν καρφωμένα στην Τεχεράνη και σε αυτήν την κατάσταση στην πρεσβεία, και στο αν οι Ηνωμένες Πολιτείες, η υπερδύναμη που ουσιαστικά αποίκιζε το Ιράν μέχρι που εκδιώχθηκε από την επανάσταση, θα μπορούσε να κάνει κάτι γι' αυτό στρατιωτικά.

Και προσπάθησαν και απέτυχαν, όπως ακριβώς αποτυγχάνουν σήμερα στον πόλεμό τους κατά του Ιράν. Και το αποτέλεσμα ήταν ότι έχουμε ένα νέο μοντέλο διακυβέρνησης που είναι έτοιμο να απελευθερώσει τη Δυτική Ασία από την αμερικανική σιωνιστική αυτοκρατορία ακριβώς τη στιγμή που ο κόσμος μεταβαίνει από έναν μονοπολικό κόσμο που κυριαρχείται από την αμερικανική σιωνιστική αυτοκρατορία σε έναν πραγματικά πολυπολικό κόσμο στον οποίο αυτά τα περιφερειακά έθνη και μπλοκ θα έχουν κάτι που πλησιάζει την πραγματική κυριαρχία. Έτσι, κατά μία έννοια, εκείνοι οι φοιτητές έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο στην απελευθέρωση ολόκληρου του κόσμου από μια εποχή ιμπεριαλισμού και αποικιοκρατίας. Αν και αυτή η διαδικασία δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη, σίγουρα έχουμε προχωρήσει, και εκείνοι οι φοιτητές και άλλοι άνθρωποι που συμμετείχαν στην Ισλαμική Επανάσταση του 1979 έχουν κερδίσει τη θέση τους στην ιστορία.

Press TV: Άλλαξαν οι φοιτητές την ιστορία;

Kevin Barrett: Ναι, φυσικά. Όλα όσα έχουν συμβεί έκτοτε, και ιδιαίτερα ο φρικτός πόλεμος κατά του Ιράν που διεξάγει αυτή η παρακμιακή, διεφθαρμένη και ανίκανη κυβέρνηση Trump, η οποία μόλις επικρίθηκε από τους Αμερικανούς ψηφοφόρους χθες το βράδυ, δείχνει ότι οι άνθρωποι που ξεσηκώθηκαν και ανέτρεψαν τις ΗΠΑ, την έμμεση κατοχή του Ιράν υπό τον Σάχη, και πέτυχαν πραγματική κυριαρχία, καθώς και ένα πραγματικά νέο μοντέλο διακυβέρνησης, το οποίο υπόσχεται πολλά για τους λαούς του μουσουλμανικού κόσμου και μάλιστα ολόκληρου του κόσμου - ήταν στη σωστή πλευρά της ιστορίας. Έκαναν τη σωστή επιλογή. Και αυτό γίνεται ολοένα και πιο σαφές τώρα, καθώς η αυτοκρατορία των ΗΠΑ έχει φτάσει σε μια υπερ-παρακμιακή φάση όπου διοικείται από δισεκατομμυριούχους ολιγάρχες που είναι δυσανάλογα Εβραίοι Σιωνιστές, δηλαδή, άτομα εβραϊκής εθνικότητας, συνήθως καθόλου θρησκευόμενοι, οι οποίοι ουσιαστικά σχηματίζουν ένα είδος εγκληματικής συμμορίας που βασίζεται σε εθνικούς δεσμούς. Αυτό το δίκτυο Εβραίων δισεκατομμυριούχων, το οποίο αντιπροσωπεύει περίπου τους μισούς Αμερικανούς δισεκατομμυριούχους και ένα σημαντικό ποσοστό των Δυτικών δισεκατομμυριούχων γενικά, είναι βασικά πιστό στο Κράτος του Ισραήλ, το οποίο λειτουργεί ως η βάση του οργανωμένου εγκλήματος.

Αυτοί οι άνθρωποι, με την εξαιρετική τους επιρροή στις Ηνωμένες Πολιτείες, έχουν τοποθετήσει αυτήν την γκανγκστερική κυβέρνηση Trump για να προσπαθήσει να αποτελειώσει το Ιράν, να προσπαθήσει να επιδιώξει κάποιο είδος ολοκληρωτικής στρατιωτικής λύσης. Το πρόβλημα για το Ισραήλ είναι ότι το Ιράν είναι η μόνη σημαντική, ισχυρή χώρα στην περιοχή που είναι αφοσιωμένη στον παλαιστινιακό σκοπό, στη δικαιοσύνη για τους Παλαιστίνιους, και είναι πρόθυμη να θυσιαστεί, είναι πρόθυμη να δεχτεί πλήγμα στα δικά της συμφέροντα για να υποστηρίξει το σωστό για την Παλαιστίνη, για τον Λίβανο, για την Υεμένη, για το Ιράκ, τη Συρία και οπουδήποτε αλλού.

Η ηθική στην πραγματικότητα υπεισέρχεται στον υπολογισμό. Δεν είναι απλώς το καθαρό προσωπικό συμφέρον. Και έτσι αυτή είναι μια κατάσταση που είναι πραγματικά πολύ ασυνήθιστη ιστορικά. Τις περισσότερες φορές οι άνθρωποι που κυβερνούν τις μεγάλες χώρες αναγκάζονται, ουσιαστικά, σε αυτό το πλέγμα του προσωπικού συμφέροντος γύρω τους. Είναι παγιδευμένοι στο πλέγμα του προσωπικού συμφέροντος και δεν έχουν πολλές επιλογές από το να ακολουθήσουν αυτές τις πολύ ιδιοτελείς, realpolitik, διψασμένες για εξουσία πολιτικές. Και το Ιράν, με την πνευματική και θρησκευτική καθοδήγησή του και την υψηλού επιπέδου πνευματική καθοδήγηση από τη μεγάλη παράδοση των ιερατικών σχολών, έχει επιλέξει ένα διαφορετικό μονοπάτι: ένα μονοπάτι όπου η ηθική παίζει βασικό ρόλο στη διακυβέρνηση.

Η αντίθεση σήμερα δεν θα μπορούσε να είναι πιο έκδηλη ανάμεσα σε αυτό το σύστημα —όπου η ηθική είναι θεσμοθετημένη στο πλαίσιο της διακυβέρνησης μιας μεγάλης δύναμης— και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εκεί, γινόμαστε μάρτυρες της παρουσίας ενός σχεδόν κλόουν και προκλητικά ανήθικου γελωτοποιού, ο οποίος λειτουργεί ως βιτρίνα ενός εγκληματικού καθεστώτος που διαπράττει γενοκτονία —μια γενοκτονία που μεταδίδεται σε ζωντανή ροή— εδώ και τρία χρόνια.

Και έτσι αυτή η αντίθεση έχει δημιουργήσει ένα είδος ηθικού θεάτρου για τον κόσμο. Και ο κόσμος έχει αναγκαστεί να δει ότι οι προκαταλήψεις του από την προπαγάνδα των σιωνιστικών μέσων ενημέρωσης δεν είναι η αληθινή ιστορία - ότι το Ιράν είναι στην πραγματικότητα μια πολύ πιο συμπαθητική και μια πολύ πιο αξιοθαύμαστη χώρα από ό,τι είναι οι εχθροί του σήμερα.

Και έτσι αυτό αλλάζει τον κόσμο με πολλούς τρόπους, συμπεριλαμβανομένης της δημιουργίας τεράστιας δυναμικής για το κίνημα για έναν πραγματικά πολυπολικό κόσμο με πραγματικά κυρίαρχες χώρες που μπορούν να επιλέξουν τις δικές τους οδούς με τον τρόπο που το έκανε το Ιράν.

Ἀπό : unz.com

* Σχετικῶς μέ τήν « Ἔκπληξη τοῦ Ὀκτωβρίου » γράφαμε ἐδῶ 

Ἡ Πελασγική

Πῶς ὁ Σιωνισμός ὁδήγησε τόν Τράμπ στήν καταστροφή

 Ο Trump οδηγήθηκε στην πλήρη καταστροφή στις ενδιάμεσες εκλογές από την έκτη φάλαγγα εντός του δικού του περιβάλλοντος ...αυτή ήταν το Ισραήλ του Netanyahu

Υπέστη μια συντριπτική και ηχηρή ήττα, κυρίως επειδή έδειξε απόλυτη περιφρόνηση για αυτό που ήθελε ο λαός. Ο αμερικανικός λαός αντιτίθεται στον πόλεμο και το ξένο λόμπινγκ και θέλει να αντιμετωπιστούν τα εσωτερικά του προβλήματα - κάτι που ο Trump παρέβλεψε, χειροτερεύοντας τα πράγματα.

Η συνθηκολόγηση του Trump με τους νεοσυντηρητικούς και το σιωνιστικό λόμπι σφράγισε το πολιτικό του τέλος

Μετά την καταστροφική ήττα του Trump στις ενδιάμεσες εκλογές, τα γεγονότα σε όλο τον κόσμο θα λάβουν έναν ιδιαίτερα δυσοίωνο χαρακτήρα.

Τοῦ Alexander Dugin

Ο Trump οδηγήθηκε στην πλήρη καταστροφή στις ενδιάμεσες εκλογές από την έκτη φάλαγγα εντός του δικού του περιβάλλοντος. Η έκτη φάλαγγα είναι το πιο τρομερό πράγμα που μπορεί να συμβεί σε μια χώρα και ένα πολιτικό καθεστώς. Υπάρχει σε κάθε κοινωνία, αν και ο προσανατολισμός, η δομή και η υποταγή της σε εξωτερικά κέντρα λήψης αποφάσεων διαφέρουν από χώρα σε χώρα. Στην περίπτωση του Trump, αυτό το κέντρο ήταν το Ισραήλ του Netanyahu. Σε άλλες περιπτώσεις, οι ίδιες οι Ηνωμένες Πολιτείες, το ΝΑΤΟ ή η ΕΕ παίζουν αυτόν τον ρόλο. Αλλά ο υποκείμενος μηχανισμός παραμένει ο ίδιος. Μέσα στις ελίτ, υπάρχουν πάντα εκείνοι που δεν υπηρετούν τα συμφέροντα του λαού και του κράτους τους, αλλά κάποια εξωτερική δύναμη. Και ο μεγαλύτερος κίνδυνος της έκτης φάλαγγας είναι ότι τα μέλη της κρύβονται πίσω από μια βιτρίνα πλήρους πίστης και αφοσίωσης προς τον κυβερνήτη. Η πέμπτη φάλαγγα λειτουργεί ανοιχτά, διευκολύνοντας τον εντοπισμό και, εάν υπάρχει πολιτική βούληση, την καταστολή της. Η αποκάλυψη της έκτης φάλαγγας απαιτεί ιδιαίτερη ιδεολογική εμπειρογνωμοσύνη. Η απλή τήρηση εντολών και η υπακοή στο νόμο δεν είναι αρκετή. Αυτά είναι ακριβώς τα παραθυράκια μέσω των οποίων η έκτη φάλαγγα διεισδύει στο σύστημα.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το κίνημα MAGA ταλαντεύτηκε μεταξύ του ιδεολογικού πυρήνα του δεξιού εθνικισμού και των νεοσυντηρητικών που συμμάχησαν με τους καθαρόαιμους Σιωνιστές και τους «Χριστιανούς» Σιωνιστές. Οι εθνικιστές αντιτάχθηκαν στις ξένες επεμβάσεις (ειδικά στον πόλεμο με το Ιράν), στο Βαθύ Κράτος και στην τάξη Epstein. Οι νεοσυντηρητικοί και οι Σιωνιστές υποστήριξαν και τα τρία: ξένες επεμβάσεις, το ξέπλυμα της υπόθεσης Epstein και το Βαθύ Κράτος (το οποίο οι ίδιοι αποτελούν). Αρχικά, και τα δύο στρατόπεδα ήταν απόλυτα πιστά στον Trump. Αλλά οι εθνικιστές πίστευαν πραγματικά στην Αμερική, ενώ οι νεοσυντηρητικοί την θεωρούσαν απλώς ως ένα μέσο για την επιδίωξη μιας εντελώς διαφορετικής ατζέντας. Ο Trump απέρριψε το πρώτο και ενέκρινε την εμπιστοσύνη του στο δεύτερο. 

Υπέστη μια συντριπτική και ηχηρή ήττα, κυρίως επειδή έδειξε απόλυτη περιφρόνηση για αυτό που ήθελε ο λαός. Ο αμερικανικός λαός αντιτίθεται στον πόλεμο και το ξένο λόμπινγκ και θέλει να αντιμετωπιστούν τα εσωτερικά του προβλήματα - κάτι που ο Trump παρέβλεψε, χειροτερεύοντας τα πράγματα.

Αυτό, επομένως, δεν ήταν τυχαίο, αλλά μια αναπόφευκτη συνέπεια. Παρακολουθώντας αυτές τις εξελίξεις, πρέπει να βγάλουμε τα δικά μας συμπεράσματα. Η έκτη φάλαγγα όχι μόνο υπάρχει στη Ρωσία. Η ύπαρξή της είναι αναπόφευκτη. Μετά από δεκαετίες ανοιχτά φιλοδυτικής και φιλελεύθερης επιρροής, είναι σχεδόν σίγουρα ευρέως διαδεδομένη μεταξύ των ελίτ της Ρωσίας, όπου είναι πιθανό να είναι ιδιαίτερα εδραιωμένη.

Υπάρχει και κάτι άλλο: η Ρωσία είναι ο στόχος μιας σκόπιμης εκστρατείας δικτυακού πολέμου. Αυτός ο πόλεμος έχει πολλά μέτωπα και χρησιμοποιεί πολυάριθμες μεθόδους, αλλά το κύριο όπλο του είναι ακριβώς η έκτη φάλαγγα. Είναι το πιο αποτελεσματικό όργανο του εχθρού επειδή χτυπά από μέσα, επειδή το εχθρικό στοιχείο είναι ενσωματωμένο στις δομές της εξουσίας, μέσα στον ίδιο τον μηχανισμό της κυβέρνησης, και όχι έξω από αυτόν, στην αντιπολίτευση (η οποία μπορεί να μην υπάρχει καν).

Είμαι πεπεισμένος ότι οι υπηρεσίες αντικατασκοπείας μας έχουν κατακτήσει τις αρχές του δικτυακού πολέμου. Τώρα είναι η ώρα να εφαρμόσουμε αυτές τις δεξιότητες στο μέγιστο βαθμό. Μετά την καταστροφική ήττα του Trump στις ενδιάμεσες εκλογές, τα γεγονότα σε όλο τον κόσμο θα λάβουν έναν ιδιαίτερα δυσοίωνο χαρακτήρα. Όλες οι ελπίδες ότι η κατάσταση στο ουκρανικό μέτωπο θα επιλυθεί με κάποιο τρόπο είναι ανεύθυνες και μάταιες. Το καθεστώς του Κιέβου θα ενδυναμωθεί τώρα (ο Zelensky και οι ηγέτες της ΕΕ ήταν πεπεισμένοι ότι ο Trump έπαιζε στα χέρια της Ρωσίας, κάτι που στην πραγματικότητα δεν ίσχυε καθόλου) και δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς πού θα οδηγήσει αυτό. Ο Zelensky δεν έχανε ευκαιρία να προκαλεί τον Trump τις τελευταίες εβδομάδες, σίγουρος ότι οι ενδιάμεσες εκλογές θα άφηναν τον Αμερικανό πρόεδρο βαριά λαβωμένο..

Πρέπει να αναγνωρίσουμε και να αναλύσουμε προσεκτικά όλα όσα έχουν συμβεί στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς και όσα συνέβησαν στις ισραηλινές εκλογές (η ήττα του Netanyahu) και όσα εκτυλίσσονται τώρα στην Ευρώπη (όπου όλα γίνονται στάχτη).

Ένα συγκεκριμένο κεφάλαιο της σύγχρονης ιστορίας έφτασε στο τέλος του. Το τέλος ενός πράγματος είναι η αρχή ενός άλλου. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι η Ρωσία συμμετέχει σε αυτό το νέο κεφάλαιο ως ανεξάρτητος παράγοντας, ενεργά και αποφασιστικά.

Ἀπό : multipolarpress.com

Μία σπασμωδική κίνηση τοῦ Trump ἦταν ἡ ἀπόφαση νά σταματήσῃ τήν ἐτήσια στρατιωτική βοήθεια τῶν 4 δις δολλαρίων πρός τό Ἰσραήλ, μόλις μία ἡμέρα πρό τῶν ἐνδιάμεσων ἐκλογῶν : 

«Τους δίνουμε περισσότερα από οποιονδήποτε άλλον και δεν τα χρειάζονται πλέον. Το κάνουμε εδώ και χρόνια. Το κάνω εγώ, αλλά το Ισραήλ είναι μια πολύ ακμάζουσα χώρα. Δεν τα χρειάζονται», εἶπε ὁ Trump ἐλπίζοντας τί ; Πῶς θά ἀνακτοῦσε ὡς διά μαγείας ὅ,τι μέ τήν ἡλιθιότητά του ἔχασε μέσα σέ 2 χρόνια ; 

Σέ ὅ,τι καί νά ἤλπιζε, πρῶτον τό ἔκανε ἀργά καί δεύτερον ἄφησε τήν πόρτα ὀρθάνοιχτη γιά ὁλική ἐπαναφορά τῆς ἐτήσιας χρηματοδότησης λέγοντας : 

 «Κάναμε μια συμφωνία πριν από μήνες ότι σταματάμε», εἶπε, προσθέτοντας ὅτι ἡ Οὐάσινγκτον θα «συνεχίσει» εάν η Δυτική Ιερουσαλήμ εξακολουθεί να χρειάζεται βοήθεια». 

Ἔτσι ὅσο βλακωδῶς καί νά πίστευε πώς θά μάζευε τά ἀμάζευτα, μέ τό « έάν » αὐτό δέν ἐπέτυχε παρά μία τρῦπα στό νερό, ἀφοῦ πλέον ὁ κόσμος του γνωρίζει πῶς ἕνας «Εἰρηνοποιός-Ἑνωποιός» μεταβάλλεται σέ πολεμοχαρές ἁρπακτικό ὑπό τήν ἀπόλυτη καθοδήγηση τῆς σιών. 

Το σκάνδαλο κρατήσεων στην Ουκρανία βαθαίνει Οι ισχυρισμοί για βασανιστήρια σε εγκαταστάσεις της Εθνοφρουράς κοντά στο Κίεβο έχουν πυροδοτήσει κατηγορίες ότι η κακοποίηση εκτείνεται πολύ πέρα ​​από ένα υπόγειο.

Τό ζητούμενο τώρα εἶναι πώς αὐτή ἡ ἦττα θά ἔχῃ τά χειρώτερα ἀποτελέσματα στό ἄμεσο μέλλον. Τόσο στό μέτωπο τῆς Οὐκρανίας μέ τήν ἀποθράσυνση τοῦ κοντοπίθαρου ἑβραίου ( σημειῶστε πώς βγαίνει κι᾿ἀπό τήν δύσκολη θέση πού βρέθηκε τίς τελευταῖες ἡμέρες μέ τό ἄκρως σοκαριστικό θέμα τῶν φυλακῶν -βασανιστηρίων τό ὁποῖο προκάλεσε καί ἔντονες διαμαρτυρίες γιά τό καθεστώς του ) ὅσο καί στό θέμα τοῦ Ἰράν ὅπου ἐκεῖ τά πράγματα λαμβάνουν περίεργες διαστάσεις καθώς πολλές εἶναι οἱ φωνές πού προειδοποιοῦν γιά πυρηνικά χτυπήματα. 

Ο Υπουργός Εξωτερικών Marco Rubio και ο διευθυντής της CIA John Ratcliffe ακολουθούν επίσης το παράδειγμα του Netanyahu, όπως και οι ηγέτες του Δημοκρατικού Κόμματος. Σε πρόσφατη συνάντηση για το θέμα, ο πρώην πρόεδρος Barack Obama δήλωσε ότι αντιτίθεται στην τρέχουσα ειρηνευτική συμφωνία με το Ιράν που καταρτίζεται στη Ντόχα... πολυάριθμες αναφορές για στρατιωτικά εφόδια, πυρομαχικά, πολεμικά πλοία και βομβαρδιστικά B-2 που μετακινούνται σε απόσταση βολής από το Ιράν τις τελευταίες εβδομάδες. Αρκετοί αναλυτές έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι κάτι μεγάλο πρόκειται να συμβεί ΕΔΩ κι᾿ ΕΔΩ 

Συνεπῶς, ὅπως λέει καί ὁ Alexander Dugin : 

 Μετά την καταστροφική ήττα του Trump τα γεγονότα σε όλο τον κόσμο θα λάβουν έναν ιδιαίτερα δυσοίωνο χαρακτήρα...

Ἡ Πελασγική

Ἡ κατάντια τῆς Γερμανίας

Ο πρόεδρος της Γερμανίας Frank-Walter Steinmeier με κιπά στο κεφάλι: 

«Όποιος φωνάζει "Θάνατος στους Εβραίους" στους δρόμους ή απαιτεί την εξόντωση του εβραϊκού κράτους δεν πρέπει να βρει κατανόηση ή χειροκροτήματα σε κανένα πολιτικό κόμμα. 

Όπου διαπραγματεύονται συνασπισμοί και σχηματίζονται κυβερνήσεις, αυτός πρέπει να είναι ένας όρος.

Ο αντισημιτισμός δεν πρέπει να επιτρέπεται να επηρεάζει την κυβερνητική πολιτική οπουδήποτε στη Γερμανία».  ( ἀπό ἐδῶ ) 

Ἐάν αὐτό δέν εἶναι κατάντια, πῶς ἀλλιῶς μπορεῖ νά τό ᾿πῇ κανείς ; Ἕνας πρόεδρος κράτους, νά μεταμφιέζεται σέ ἑβραῖο καί νά ἐκφοβίζῃ πάντες μέ ἀπειλές γιά νά προστατεύσῃ τούς γενοκτόνους τῆς Μέσης Ἀνατολῆς ! Αὐτούς πού ἀπειλοῦν κυρίαρχα κράτη μέ ἀφανισμό ! 

Πῶς μπορεῖ νά φαίνεται κάτι τέτοιο πέραν ἀπό τήν ἀπόλυτη γελοιοποίησιν ἑνός κράτους,τῶν θεσμῶν του, τῶν πολιτῶν του, τῆς ἱστορίας του ;  

Ἔχοντας δέ κατά νοῦ κανείς, πώς αὐτούς πού ὑπερασπίζεται τόσο ἔνθερμα, μεταμφιερσμένος σέ ἑβραῖο, εἶναι αὐτοί πού ζητοῦσαν κάποτε τόν ἀφανισμό τους ! 

Θυμᾶστε τόν ἑβραῖο ἐξ Ἀμερικῆς Theodore Kaufman : « Ἡ Γερμανία πρέπει νά ἀφανισθῇ » 

 «Ὅσον ἀφορᾷ τά ἀρσενικά πού ὑπόκεινται σέ στείρωσιν :οἱ στρατιωτικές ὁμάδες,ὡς ὁργανωμένες μονάδες θά ἦταν ἡ εὐκολότερη καί ταχύτερη ἀντιμετώπισις. Ἔχοντας 20.000 χειρουργούς καί μέ τήν προϋπόθεσιν ὅτι ὁ καθένας θά πραγματοποιοῦσε τοὐλάχιστον 25 ἐπεμβάσεις καθημερινῶς,θά χρειαζόταν περίπου ἕναν μῆνα,τό πολύ,γιά ὁλοκληρωθῇ ἡ στείρωσις τῶν ἀνδρῶν... Ἠ ἐξισορρόπισις τοῦ ἀνδρικοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ τῆς Γερμανίας θά μποροῦσε νά ἀντιμετωπισθῇ ἐντός τριῶν μηνῶν. Ἐφ ὅσον ἡ στείρωσις τῶν γυναικῶν χρειάζεται λίγο περισσότερο χρόνον,μπορεῖ νά ὑπολογισθῇ πώς γιά ὁλόκληρο τόν γυναικεῖο πληθυσμό τῆς Γερμανίας θά στειρωνόταν ἐντός μιᾶς περιόδου τριῶν ἐτῶν ἤ λιγότερο.» ( σελ. 88) 

ἐδῶ

Τήν ἡθική διαφθορά πού προωθοῦσαν ἀπό τήν πρώτη δεκαετία τοῦ 1900,τήν ἐξαθλίωση ἑνός λαοῦ στά μεταπολεμικά χρόνια καί κυρίως τήν καλλιέργεια τοῦ συμπλέγματος ἐνοχῆς. Καί αὐτό τό τελευταῖο τό βλέπουμε, εἰδικῶς σήμερα, ὡς τήν ἀπόλυτη κατάντια καί μάλιστα μή ἀναστρέψιμη πλέον...

Ἀπό τήν μενορά πού ἄναβε ὁ πρώην καγκελάριος Σόλτς, στήν Πύλη τοῦ Βραδεμβούργου μέχρι τόν σημερινό πρόεδρο Steinmeier μεταμφιεσμένο σέ ἑβραῖο ἡ ἀπόδειξις τῆς κατάντιας καταδεικνύει ταυτοχρόνως καί τούς φόβους τῶν ἡθικῶν αὐτουργῶν ὅλου αὐτοῦ. Ποιοί εἶναι ; Τά εὐκόλως ἐννοούμενα... 

Παρεμπιπτόντως, νά σᾶς θυμίσω καί ἀκόμη ἕνα γεγονός μέ τόν Steinmeier, πού εἶχε σχέσιν μέ τήν ἐπίσκεψίν του στήν Ἑλλάδα, πρό 2ετιας.Ὁ λόγος τῆς ἐπισκέψεώς του καί πάλι οἱ ἑβραῖοι  : 

« ...Εμείς είμαστε της άποψης ότι νομικά αυτό το θέμα θεωρείται λήξαν ( γιά τίς πολεμικές ἀποζημιώσεις ) ἀλλά παραμένουμε δεσμευμένοι απέναντι στην ιστορική μας ευθύνη, όχι μόνον αναφορικά με τη Θεσσαλονίκη. Αυτός ήταν και ο λόγος που με ώθησε να έρθω σε επαφή με τους επιζήσαντες στη Θεσσαλονίκη, με την Εβραϊκή Κοινότητα και να συζητήσουμε πώς θα μπορούσαμε να δημιουργήσουμε ένα μνημείο για τη μνήμη των ανθρώπων που χάθηκαν. Αυτή αποτέλεσε και την εκκίνηση αν θέλετε της όλης ιδέας να δημιουργηθεί στη Θεσσαλονίκη ένα μουσείο όχι μόνον αναφορικά με τα θύματα του Ολοκαυτώματος ... Και ευχαριστώ ιδιαίτερα για το γεγονός ότι τόσο η Ελλάδα, δηλαδή η ελληνική Κυβέρνηση, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα, με την υποστήριξη της Γερμανίας, συμβάλλουν ώστε να μπορούμε τώρα να υλοποιήσουμε αυτό το έργο, του οποίου την πρόοδο διαπιστώσαμε χθες στη Θεσσαλονίκη.

Διαβᾶστε καί ἄλλα ἐμετικά πού εἶχε πεῖ ἡ ἑβραϊκή μαριονέτα τῆς Γερμανίας, ἐδῶ

Λοιπόν, πόσο πιό κάτω να πέσῃ κανείς γιά χάριν τῆς ῥίζας τοῦ κακοῦ ; Ἕνα ὁλόκληρο κράτος ἔχει τελειώσει...

Ἡ Πελασγική

Μία πολύ σημαντική ἡμέρα ἡ αὐριανή...

Υπό την πίεση του Ισραηλινού πρωθυπουργού Benjamin Netanyahu, η κυβέρνηση Trump μπορεί να βρίσκεται μόνο λίγες μέρες από την έναρξη μιας πυρηνικής επίθεσης στο Ιράν. 

Ο στόχος θα ήταν το όρος Pickax στο κεντρικό Ιράν, όπου οι ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες ισχυρίζονται ότι η ιρανική κυβέρνηση έχει επανεκκινήσει το πρόγραμμα πυρηνικού εμπλουτισμού. Κανένα συμβατικό όπλο στο αμερικανικό οπλοστάσιο δεν μπορεί να διαπεράσει 300 πόδια συμπαγούς γρανίτη για να καταστρέψει τις σήραγγες όπου υποτίθεται ότι λαμβάνει χώρα ο εμπλουτισμός. Η μόνη στρατιωτική επιλογή είναι μια πυρηνική επίθεση. Ο Netanyahu πιέζει σκληρά για μια τέτοια επίθεση. «Ο Bibi τηλεφωνεί στον Trump για αυτό κάθε μέρα», λέει ένας ενημερωμένος παρατηρητής. 

Ο Netanyahu είναι στριμωγμένος και απελπισμένος. Μετά τα αποτελέσματα των εκλογών της περασμένης εβδομάδας, δεν μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση εκτός εάν ο Trump παρέμβει άμεσα στην ισραηλινή πολιτική και μεσολαβήσει σε μια συμφωνία με άλλα κόμματα που θα δώσει στον Netanyahu 61 έδρες στην Κνεσέτ. Διαφορετικά, θα αποχωρήσει από την πρωθυπουργία και θα κατευθυνθεί προς την ατιμία, τις έρευνες και ενδεχομένως τη φυλακή. Ο Netanyahu πρέπει να παραμείνει κοντά στον Trump. Χρειάζεται αυτόν τον πόλεμο. Για τον σκοπό αυτό, έχει ασκήσει τη μέγιστη πίεση στους στενότερους συμμάχους του στην κυβέρνηση, συμπεριλαμβανομένου του Υπουργού Άμυνας Pete Hegseth και του διοικητή της CENTCOM Brad Cooper. Και οι δύο αντιτίθενται σε μια διαπραγματευτική διευθέτηση του πολέμου που έχουν τόσο σοβαρά κακοδιαχειριστεί. Και οι δύο πιέζουν για την επανέναρξη σημαντικών πολεμικών επιχειρήσεων. 

Ο Υπουργός Εξωτερικών Marco Rubio και ο διευθυντής της CIA John Ratcliffe ακολουθούν επίσης το παράδειγμα του Netanyahu, όπως και οι ηγέτες του Δημοκρατικού Κόμματος. Σε πρόσφατη συνάντηση για το θέμα, ο πρώην πρόεδρος Barack Obama δήλωσε ότι αντιτίθεται στην τρέχουσα ειρηνευτική συμφωνία με το Ιράν που καταρτίζεται στη Ντόχα. Οι υπόλοιποι μακροχρόνιοι σύμμαχοι της Αμερικής στη Μέση Ανατολή τρομοκρατούνται από την προοπτική ενός μεγαλύτερου πολέμου. 

Στις 27 Σεπτεμβρίου, ο Netanyahu πέταξε κρυφά στο Άμπου Ντάμπι για να εμπλέξει τα ΗΑΕ στην προσπάθειά του να ασκήσει πιέσεις για μια τελική επίθεση στο Ιράν. Οι Εμίρηδες αρνήθηκαν. Μετά από οκτώ μήνες σύγκρουσης, οι οικονομίες του Κόλπου κλονίζονται. Το ίδιο και οι παγκόσμιες αγορές ενέργειας και λιπασμάτων. Δεν θα ανακάμψουν σύντομα. Σε παγκόσμιο επίπεδο, υπάρχουν συνολικά περίπου 850 υπερδεξαμενόπλοια που χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά πετρελαίου από τους παραγωγούς στον υπόλοιπο κόσμο. Μόνο τον Οκτώβριο, 11 από αυτά υπέστησαν σοβαρές ζημιές στο Ορμούζ. Με αυτόν τον ρυθμό, μια παγκόσμια ύφεση είναι επικείμενη. Ένα πυρηνικό χτύπημα θα επιτάχυνε ριζικά την καταστροφή. 

Τα πυρηνικά φαινόμενα από μια έκρηξη εδάφους στο όρος Pickax θα μολύνουν τον Περσικό Κόλπο, δηλητηριάζοντας την παροχή νερού για 100 εκατομμύρια ανθρώπους. 

Και αυτές είναι μόνο μερικές από τις άμεσες συνέπειες για την περιοχή. Ο υπόλοιπος κόσμος είναι εξίσου εκτεθειμένος. Καμία χώρα εκτός από τις Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχει χρησιμοποιήσει ποτέ πυρηνικά όπλα σε πόλεμο. Κάποιοι θα ήθελαν. Μια αμερικανική πυρηνική επίθεση στο Ιράν θα δημιουργούσε ένα νέο προηγούμενο. Οι Ρώσοι έχουν ήδη πει σε τουλάχιστον δύο άλλες κυβερνήσεις ότι ένα αμερικανικό πυρηνικό χτύπημα στο Ιράν θα τους έδινε τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσουν πυρηνικά όπλα εναντίον της Ουκρανίας. Το Πακιστάν και η Ινδία θα μπουν στον πειρασμό να κάνουν το ίδιο μεταξύ τους, όπως και η Βόρεια Κορέα εναντίον της Σεούλ. Μετά το πρώτο πυρηνικό χτύπημα, ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος είναι αναπόφευκτος. 

Αυτός ο πόλεμος θα ήταν σύντομος και οριστικός. Υπνοβατούμε προς αυτή τη στιγμή εδώ και μήνες. Από τον Φεβρουάριο, η κυβέρνηση έχει ξαναγράψει σιωπηλά το πυρηνικό δόγμα της Αμερικής για να κάνει την πρώτη χρήση των λεγόμενων «πυρηνικών πεδίων μάχης» ευκολότερη και επομένως πιο πιθανή. Κανείς στην Ουάσινγκτον, σε κανένα από τα δύο κόμματα, δεν φαίνεται να είναι ενοχλητικό αυτό. Τώρα βρισκόμαστε στα πρόθυρα του. Όσοι παρακολουθούν στενά τό θέμα λένε ότι ο Trump είναι πιθανό να αποφασίσει μέχρι το επόμενο Σαββατοκύριακο αν θα χρησιμοποιήσει ή όχι πυρηνικά όπλα. Αυτό θα γίνει στις 7 Νοεμβρίου, σε έξι ημέρες από τώρα. Προς τιμήν του, διστάζει. 

Αυτή τη στιγμή, ο Trump ακούει τον αντιπρόεδρό του, JD Vance, και τον απεσταλμένο και φίλο του, Steve Witkoff, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι μπορεί να επιτευχθεί συμφωνία με το Ιράν. Έχουν δίκιο, αν και δεν θα είναι απλό. Οι Ιρανοί είναι γνωστοί για την απογοήτευση που αντιμετωπίζουν οι διαπραγματεύσεις υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, και στοιχεία αυτής της κυβέρνησης έχουν γίνει πιο ριζοσπαστικά από τότε που ο Ayatollah Ali Khamenei και η οικογένειά του σκοτώθηκαν τον περασμένο Φεβρουάριο. Μετά από δεκαετίες απομόνωσης, ακόμη και οι σχετικά μετριοπαθείς Ιρανοί ηγέτες φαίνονται μπερδεμένοι από τον τρόπο με τον οποίο λαμβάνονται οι αποφάσεις στη Δύση. (Για παράδειγμα, στην Τεχεράνη υπάρχει μια ευρέως διαδεδομένη πεποίθηση ότι η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών ελέγχεται από το Ισραήλ.) 

Αλλά συνολικά, άτομα που έχουν μιλήσει με υπεύθυνους λήψης αποφάσεων στο Ιράν λένε ότι υπάρχει συναίνεση εκεί ότι ένας περισσότερος πόλεμος είναι κακός για όλους και ότι αξίζει να γίνει μια συμφωνία. 

Μια ομάδα με την οποία δεν έχει ζητηθεί η γνώμη μέχρι στιγμής είναι ο παγκόσμιος πληθυσμός - οι εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι που θα σκοτωθούν μαζί με τα παιδιά τους εάν ο Trump πιεστεί από τον Netanyahu να εξαπολύσει πυρηνικό πλήγμα την επόμενη εβδομάδα. Τώρα θα ήταν η ώρα να μιλήσουν.

Ἔγραψε στό Χ, ὁ  Tucker Carlson

Νετανιάχου, Τράμπ, Ἰράν καί τό « ἐπικίνδυνο 3ήμερο »

Η σαφής πλειοψηφία των Ισραηλινών υποστηρίζει αυτές τις πολιτικές και εμπιστεύεται ότι ο Netanyahu θα «τελειώσει τη δουλειά».

«... Είναι στο χέρι μας, μαζί με τον υπέροχο φίλο μας Πρόεδρο Trump, να εξαλείψουμε την ιρανική απειλή μια για πάντα...  ιστορική, μοναδική ευκαιρία στη ζωή ».

Οι ΗΠΑ σχεδιάζουν το Σενάριο του Εφιάλτη.

Το IRGC θα επιτίθετο επίσης στη Dimona και σε πιθανές υπόγειες εγκαταστάσεις για το πυρηνικό οπλοστάσιο του Ισραήλ. Σε λίγες ώρες, το Ισραήλ θα μπορούσε να μετατραπεί σε ραδιενεργό ερημιά. Και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους εκδίδουν αυτές τις αινιγματικές, αλλόκοτες προειδοποιήσεις, επειδή δεν έχουν ιδέα για το εύρος της τεχνολογικής ανάπτυξης του Ιράν...

Πιστεὐω πώς ὅλα θά ἐξαρτηθοῦν ἀπό τό ἀποτέλεσμα τῶν Ἐνδιάμεσων ἐκλογῶν στίς ΗΠΑ, αὔριο. Ἐάν νικήσει ὁ Τράμπ, ἔστω καί ὁριακά,θά παιχτῇ τό "παιχνίδι" μπορεῖ νά χτυπήσω καίρια τό Ἰράν, μπορεῖ καί ὄχι. Ἐάν ὅμως πάρουν κεφάλι οἱ δημοκρατικοί νά εἶστε σίγουροι πώς ὄχι μόνον ἕνα πυρηνικό ὁλοκαύτωμα θά εἶναι πολύ κοντά, ἀλλά κάθε κακό πρός πάσα κατεύθυνσιν. Ὁ λόγος εἶναι ἕνας : εἶναι στό αἷμα τους ἡ καταστροφή καί τό μῖσος τους ἐγγενές χαρακτηριστικό διότι ὁ ἰδεολογικός τους πατέρας εἶναι τέτοιος. Καί ὅλοι πιά γνωρίζετε ποιός εἶναι αὐτός. Πῶς τό εἶπε ὁ γενοκτόνος Netanyahu ; 

«Με θαρραλέες αποφάσεις, μαζί με ένα ισραηλινό κοινό που στάθηκε σταθερό, και χάρη στους ηρωικούς στρατιώτες μας, κάναμε θαύματα που άλλαξαν το πρόσωπο της Μέσης Ανατολής... Δημιουργήσαμε ζώνες ασφαλείας βαθιά μέσα στη Γάζα, στον Λίβανο, στη Συρία. Απομακρύναμε μια άμεση υπαρξιακή απειλή που μας κάλυπτε, τον κίνδυνο της άμεσης καταστροφής. Χτυπήσαμε το ιρανικό καθεστώς και το φέραμε στο χείλος της αβύσσου. Το Ιράν είναι πιο αδύναμο από ποτέ. Το Ισραήλ είναι πιο δυνατό από ποτέ...Νικήσαμε τους εχθρούς μας και μαζί θα τους νικήσουμε και στο μέλλον. Μη φοβάσαι, Ισραήλ, μη φοβάσαι...»  »

Νά προβλέψω πώς πολύ σύντομα θά γίνῃ πραγματικότητα τό «νά φοβᾶσαι Ἰσραήλ, νά φοβᾶσαι...» 

Ἀλλάζουν ΟΛΑ ὁσονούπω...

«Ἀνήκουν αὐτοί οἱ περιτετμημένοι εἰς τήν φυλή τῶν Ναφθαλείμ ἢ τοῦ Ἠσαχάρ, πολύ ὀλίγο μέ ἐνδιαφέρει, αὐτοί ἐν πάσῃ περιπτώσει εἶναι οἱ πλέον λωποδύτες, οἱ ὁποῖοι ρυπαίνουν τήν ἐπιφάνεια τῆς γῆς...
» ...δέν θά βρεῖτε στούς ἑβραίους παρά ἕνα λαό ἀμαθῆ καί βάρβαρο ὁ ὁποῖος συγκεντρώνει ἀπό πολλοῦ τήν πλέον αἰσχρή φιλαργυρία, τήν ἀπεχθῆ δεισιδαιμονία μέ τό ἀκατανίκητο μῖσος γιά ὅλους τούς λαούς οἱ ὁποῖοι τόν ἀνέχονται καί τόν πλουτίζουν...»
                                                                                                                             ~ Voltaire

Ἡ Πελασγική

Πῶς μία Ἐλβετική Διαταγή Ἀπέλασης πυροδότησε μία Ἐθνική Ἑβραϊκή Διαμαρτυρία τό 1857

...Αν και η ολοκληρωτική κατάληψη που βλέπουμε σήμερα δεν είχε ακόμη διαμορφωθεί πλήρως τον 19ο αιώνα, οι σπόροι σπάρθηκαν κατά τη διάρκεια αυτού του διπλωματικού περιστατικού, το οποίο χρησίμευσε ως η πρώτη εθνική άσκηση για να αναγκαστεί η Washington να δράσει προς όφελος του οργανωμένου εβραϊσμού. Όταν σε τέτοιες ανατρεπτικές ομάδες δίνεται έστω και ένα μικρό περιθώριο για να ασκήσουν πολιτική επιρροή, δεν θα σταματήσουν μέχρι να καταλάβουν ολόκληρο το πολιτικό οικοδόμημα...

Τοῦ Jose Nino

Το 1856, ένας Αμερικανός έμπορος ονόματι AH Gootman έλαβε εντολή να εγκαταλείψει το La Chaux-de-Fonds, μια πόλη στο ελβετικό καντόνι Neuchâtel όπου είχε δραστηριοποιηθεί επιχειρηματικά για 5 χρόνια. Οι αρχές ανέφεραν έναν λόγο: ο Gootman ήταν Εβραίος. ( φωτό ἀριστερά : Απεικόνιση των Εβραίων στην Ελβετία σε γκραβούρα του 1840. Ελβετικό Εθνικό Μουσείο )

Η ανακοίνωση απέλασής του επανέφερε στην επιφάνεια ένα ξεχασμένο πρόβλημα. Η Washington είχε επικυρώσει μια εμπορική συνθήκη με την Ελβετία τον Νοέμβριο του 1855, η οποία άφηνε τα ελβετικά καντόνια ελεύθερα να απομακρύνουν τους Αμερικανούς Εβραίους, και η διακήρυξη είχε περάσει χωρίς ιδιαίτερη προσοχή. Οι Αμερικανοί Εβραίοι είχαν πολεμήσει αυτή τη συνθήκη από το 1851, όταν η Γερουσία την ανέλαβε [την συνθήκη ] για πρώτη φορά, και η υπόθεση Gootman αναβίωσε την εκστρατεία τους. Το 1857, οι συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας εξαπλώθηκαν από το Charleston στην Indianapolis, και μια συνέλευση Εβραίων αντιπροσώπων στη Baltimore τον Οκτώβριο έστειλε μια αντιπροσωπεία στον Πρόεδρο James Buchanan.

Ο Theodore Fay, ο Αμερικανός υπουργός στη Βέρνη, ανέλαβε την υπόθεση, αν και στην αρχή δεν έδειξε ιδιαίτερη διάθεση για σύγκρουση. Στην συνέχεια δεσμεύτηκε περισσότερο και πίεζε τους Ελβετούς για χρόνια. Αν και η θέση του ήταν αδύναμη. Η ελβετική νομοθεσία άφηνε κάθε καντόνι υπεύθυνο για το ποιος μπορούσε να εγκατασταθεί εντός των συνόρων του, και το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο στη Βέρνη δεν είχε καμία εξουσία να τα παρακάμψει. Το λήμμα της Εβραϊκής Εγκυκλοπαίδειας για τις Ηνωμένες Πολιτείες, από τους Cyrus Adler, Herbert Friedenwald και συναδέλφους τους, καταγράφει το αποτέλεσμα απερίφραστα. «Κατάφερε να εξασφαλίσει άδεια για να παραμείνει ο Gootman, αλλά μόνο ως πράξη χάριτος, όχι δικαιωματικά».

Αυτό που ξεκίνησε ως διαμάχη ενός άνδρα για την άδεια παραμονής έγινε ζήτημα επίσημης πολιτικής των ΗΠΑ. Στις 25 Νοεμβρίου 1850, ο ειδικός πράκτορας A. Dudley Mann υπέγραψε μια εμπορική σύμβαση με την Ελβετική Συνομοσπονδία στη Βέρνη. Ο Πρόεδρος Millard Fillmore την έστειλε στη Γερουσία στις 13 Φεβρουαρίου 1851 και παρέθεσε την προσβλητική ρήτρα της σε ένα ειδικό μήνυμα . «Λόγω του περιεχομένου του ομοσπονδιακού συντάγματος της Ελβετίας, μόνο οι Χριστιανοί δικαιούνται να απολαμβάνουν τα προνόμια που εγγυάται το παρόν άρθρο στα Ελβετικά Καντόνια». Ο Fillmore χαρακτήρισε τη ρήτρα «καθοριστική αντίρρηση» και ανέφερε την αρχή που διακυβεύεται. «Είναι απολύτως βέβαιο ότι ούτε από νόμο, ούτε από συνθήκη, ούτε από οποιαδήποτε άλλη επίσημη διαδικασία είναι αρμόδια η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών να θεσπίσει οποιαδήποτε διάκριση μεταξύ των πολιτών της που βασίζεται σε διαφορές στις θρησκευτικές πεποιθήσεις».

Η ρήτρα αντικατόπτριζε το ελβετικό δίκαιο. Ο ιστορικός Patrik Süess, γράφοντας για το Ελβετικό Εθνικό Μουσείο, εξηγεί ότι το Άρθρο 41 του ομοσπονδιακού συντάγματος του 1848 έδινε άνευ όρων δικαίωμα εγκατάστασης μόνο σε «Ελβετούς πολίτες χριστιανικού δόγματος». Επομένως, τα καντόνια μπορούσαν να απαγορεύσουν την είσοδο σε Εβραίους, και τα περισσότερα κατέληξαν να το κάνουν.

Οι Αμερικανοί Εβραίοι κινητοποιήθηκαν γρήγορα . Ο Υπουργός Εξωτερικών Daniel Webster και ο Γερουσιαστής Henry Clay αντιτάχθηκαν στη ρήτρα τον Φεβρουάριο του 1851, ενώ ο Isaac Leeser του εβραϊκού περιοδικού The Occident , ο Rabbi David Einhorn, J. M. Cardozo από το Charleston και ο Capt. Jonas P. Levy από την New York ηγήθηκαν της αναταραχής. Ο Γερουσιαστής Lewis Cass από το Michigan τάχθηκε κατά της συνθήκης το 1854 και, στις 19 Απριλίου του ίδιου έτους, παρουσίασε μια αίτηση που είχαν υπογράψει Εβραίοι σε όλη τη χώρα κατόπιν παρότρυνσης μιας επιτροπής της New York υπό την προεδρία του Alexander J. Kursheedt. Η Γερουσία τροποποίησε το κείμενο και η Washington ανακήρυξε τη συνθήκη στις 9 Νοεμβρίου 1855.

Η επικυρωμένη διατύπωση απάλειψε την πρόταση που κατονόμαζε τους Χριστιανούς, αλλά εξακολουθούσε να υπόκειται στα δικαιώματα των ξένων πολιτών στις νομικές διατάξεις κάθε καντονιού. Η ιστορική αναφορά της Εβραϊκής Εγκυκλοπαίδειας έκρινε τη διόρθωση απλώς ως αισθητική. «Ωστόσο, η τροποποίηση, αν και λιγότερο απαράδεκτη στη φρασεολογία, διατήρησε την ίδια χροιά και κατέστησε δυνατό, σύμφωνα με τους όρους της, για τα ελβετικά καντόνια να κάνουν διακρίσεις εις βάρος των Εβραίων με τον τρόπο που είχαν υιοθετήσει το 1851».

Σε απάντηση, οι Εβραίοι πραγματοποίησαν συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας το 1857 στο Pittsburgh, την Indianapolis, το Easton, το Charleston και την Baltimore. Ο Isaac Mayer Wise επιτέθηκε στη συνθήκη μέσῳ του εντύπου The Israelite, ο Einhorn μέσῶ του Sinai, και ο Leeser από το The Occident. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, μια συνέλευση Εβραίων αντιπροσώπων συναντήθηκε στη Baltimore και 7 από αυτούς, από το Maryland, το Ohio, το Kentucky και το Illinois, υπέγραψαν ένα υπόμνημα προς τον Πρόεδρο James Buchanan με ημερομηνία 29 Οκτωβρίου. Στη συνέχεια, η συνέλευση έστειλε μια αντιπροσωπεία στην Washington για να του ζητήσει να ακυρώσει τη συνθήκη. Η βιογραφία του Wise στην εγκυκλοπαίδεια αναφέρει: 

 James Buchanan φωτό

«Το 1857, όταν επρόκειτο να συναφθεί μια νέα συνθήκη μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ελβετίας, επισκέφθηκε την Washington ως πρόεδρος μιας αντιπροσωπείας για να διαμαρτυρηθεί κατά της επικύρωσης αυτής της συνθήκης, εκτός εάν η Ελβετία σταματούσε τις διακρίσεις της κατά των Αμερικανών Εβραίων». Ο Buchanan, αναφέρει η κύρια καταχώρηση , «υποσχέθηκε να λάβει μέτρα για να ικανοποιήσει το αίτημά τους, στο μέτρο του δυνατού».

Η αναταραχή συνεχίστηκε και μετά την αντιπροσωπεία στον Buchanan. Κοινότητες, εκδότες και δημοτικές συνελεύσεις συνέχισαν την εκστρατεία μέχρι που σχηματίστηκε το Συμβούλιο Αντιπροσώπων Αμερικανών Ισραηλιτών τον Νοέμβριο του 1859, εν μέρει ως απάντηση στην υπόθεση Mortara - μια υπόθεση που αφορούσε ένα εβραιόπαιδο από την Bologna, το οποίο η παπική αστυνομία πήρε από τους γονείς του επειδή μια χριστιανή υπηρέτρια είπε ότι το είχε βαφτίσει κρυφά. Η εκτελεστική επιτροπή του Συμβουλίου προχώρησε στη συνέχιση της ελβετικής αναταραχής το 1860. Ο ιστορικός Jacob Rader Marcus, ο οποίος αναφέρεται σε μια καταχώρηση καταλόγου για την Έκθεση του Κογκρέσου του 1860 σχετικά με την υπόθεση, είδε το βαθύτερο νόημα. «Το μεγαλύτερο όφελος που προέκυψε για τον Αμερικανικό Εβραϊσμό», παρατήρησε ο Marcus, «ήταν η ανάπτυξη ενός αισθήματος εβραϊκής ομοιογένειας στη χώρα. Μια κοινή απειλή δημιούργησε έναν κοινό Εβραϊσμό... η εθνική αναταραχή συνέβαλε στην εθνική εβραϊκή ενότητα. Δεν υπήρχε ακόμη εθνική οργάνωση που να συνδέει τους Εβραίους, αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η εθνική εβραϊκή ενότητα σφυρηλατούνταν αργά αλλά σταθερά».

Η εβραϊκή ομάδα υπεράσπισης B'nai B'rith αργότερα ανέλαβε ηγετικό ρόλο. Το επίσημο χρονοδιάγραμμά της αναφέρει την προσπάθεια στο 1851. «Η B'nai B'rith μεσολαβεί στον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Daniel Webster, τον γερουσιαστή Henry Clay και άλλους Αμερικανούς ηγέτες, για να μιλήσουν ανοιχτά κατά των διακρίσεων της Ελβετίας κατά των Εβραίων κατοίκων».

Ο Fay, αρχικά διστακτικός, έγινε ο κύριος Αμερικανός παράγοντας στις διαπραγματεύσεις. Το 1859 παρέδωσε μια εκτενή «Ισραηλιτική Διακοίνωση» στο Ελβετικό Ομοσπονδιακό Συμβούλιο . Ο Süess παραθέτει την αναφορά στην έκθεση για έναν Εβραίο Αμερικανό που ταξιδεύει στη Γαλλία ή την Πρωσία χωρίς προβλήματα, «αλλά μόλις φτάσει στην Ελβετία, η κατάσταση αλλάζει. Θεωρείται απατεώνας, τοκογλύφος, εχθρός, παρόλο που δεν έχει έρθει εδώ για να βλάψει κανέναν. […] Εάν δεν απελαθεί αμέσως και ανεπίσημα από το καντόνι από έναν χωροφύλακα, σύντομα εμφανίζεται ένας αστυνομικός, για να τον κατακλύσει με ύβρεις και να απαιτήσει υπερβολική αμοιβή». Το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο πρόσφερε γερμανικές και γαλλικές μεταφράσεις προς πώληση, και το Graubünden, η Zurich και το St. Gallen ήραν τους περιορισμούς τους στον εβραϊκό εποικισμό. Όσο ίσχυε το Άρθρο 41, όμως, κανένα καντόνι δεν ήταν υποχρεωμένο να ακολουθήσει.

Υπό την ηγεσία του Lincoln, ο Υπουργός Εξωτερικών William H. Seward συνέχισε την πίεση. Αφού ο πρόεδρος του Συμβουλίου των Αντιπροσώπων, Henry I. Hart, έθεσε το θέμα σε αυτόν το 1861, ο Seward είπε στον διάδοχο του Fay, George G. Fogg, να δώσει συνέχεια. Η εντολή του της 14ης Σεπτεμβρίου 1861 έκρινε ότι οι προσπάθειες του Fay να άρει τους περιορισμούς, «αν και όχι πλήρως επιτυχημένες, αναμφίβολα είχαν μεγάλη επίδραση στην εξομάλυνση του δρόμου προς ένα τέτοιο αποτέλεσμα».

George G. Fogg

Το Παρίσι παρείχε την αποφασιστική μόχλευση. Η Ολλανδία αρνήθηκε να επικυρώσει μια ελβετική εμπορική συμφωνία το 1863, γράφει ο Süess , και η Γαλλία αρνήθηκε να διαπραγματευτεί περαιτέρω, εκτός αν η Ελβετία δεχόταν τους Γάλλους Εβραίους. Στις 2 Ιουλίου 1864, ο Fogg ανέφερε στον Seward: «Σε σχέση με το ισραηλιτικό ζήτημα, οι ανάγκες του εμπορίου το λύνουν γρήγορα και είναι πολύ σημαντικές για να αντέξουν για πολύ λίγα μικρά καθολικά καντόνια στις ανεκτικές τάσεις της εποχής». Ο Ελβετός Ομοσπονδιακός Πρόεδρος Jakob Dubs προέτρεψε για επικύρωση και υποστήριξε: «Κανένα έθνος δεν επιθυμεί πλέον να συνάψει συμφωνία μαζί μας στην οποία δυσφημούμε ένα μέρος των πολιτών του. Αυτή η θέση έχει καταστεί αβάσιμη χωρίς μεγάλη βλάβη στην τιμή και τα συμφέροντά μας». 

Στις 29 Αυγούστου, ο Fogg προέβλεψε : «Μόλις επικυρωθεί η συνθήκη με τη Γαλλία, ολόκληρο το ζήτημα έχει πρακτικά διευθετηθεί. Όταν οι χιλιάδες Γάλλοι Εβραίοι γίνουν ανεκτοί και προστατευμένοι, θα είναι παράλογο να απαγορεύονται και να διώκονται οι δεκάδες ή εκατοντάδες άλλα έθνη». Η Ομοσπονδιακή Συνέλευση επικύρωσε τη γαλλική συνθήκη τον Οκτώβριο του ίδιου έτους με πολύ μεγάλη πλειοψηφία, ανέφερε ο Fogg, αν και προστάτευε μόνο τους Γάλλους Εβραίους.

Αποδείχθηκε ότι είχε δίκιο. Στις 14 Ιανουαρίου 1866, οι Ελβετοί ψηφοφόροι ήραν την απαίτηση για χριστιανική εγκατάσταση με 53,2% υποστήριξη και πλειοψηφία στα καντόνια. Το σύνταγμα του 1874 τελικά εγγυήθηκε ευρεία θρησκευτική ελευθερία.

Η Washington διατήρησε τη συνθήκη της σε ισχύ. Η εγκυκλοπαίδεια σημείωσε το 1905 ότι «η συνθήκη του 1855 εξακολουθεί να ισχύει». Ο Βρετανός Εβραίος ιστορικός Lucien Wolf αναδημοσίευσε το πρώτο άρθρο της στη διπλωματική ιστορία του 1919. Η διπλωματία απέφερε μέτρια οφέλη. Το διαρκές αποτέλεσμα ήρθε στην πατρίδα τους, όπου οι Αμερικανοί Εβραίοι έμαθαν να ενεργούν ως ενιαίο εθνικό μέτωπο για να αλλάξουν την πολιτική των ΗΠΑ προς όφελός τους.

Είναι άβολο να το παραδεχτούμε, αλλά οι Ηνωμένες Πολιτείες λειτουργούν εδώ και καιρό ως φιλοσημιτική πολιτεία, διαθέτοντας μια βαθιά ριζωμένη, ιστορική αδυναμία για τα εβραϊκά συμφέροντα. Αν και η ολοκληρωτική κατάληψη που βλέπουμε σήμερα δεν είχε ακόμη διαμορφωθεί πλήρως τον 19ο αιώνα, οι σπόροι σπάρθηκαν κατά τη διάρκεια αυτού του διπλωματικού περιστατικού, το οποίο χρησίμευσε ως η πρώτη εθνική άσκηση για να αναγκαστεί η Washington να δράσει προς όφελος του οργανωμένου εβραϊσμού. Όταν σε τέτοιες ανατρεπτικές ομάδες δίνεται έστω και ένα μικρό περιθώριο για να ασκήσουν πολιτική επιρροή, δεν θα σταματήσουν μέχρι να καταλάβουν ολόκληρο το πολιτικό οικοδόμημα. 

Οι Εθνικοί θα ήταν σοφό να λάβουν υπόψη αυτό το μάθημα για χάρη της ευημερίας των πολιτισμών.

Ἀπό : theoccidentalobserver.net

Ἡ Πελασγική