" ...μητρός τε καί πατρός καί τῶν ἄλλων προγόνων ἁπάντων τιμιώτερόν ἐστιν πατρίς καί σεμνότερον καί ἁγιώτερον καί ἐν μείζονι μοίρᾳ καί παρά θεοῖς καί παρ᾽ ἀνθρώποις τοῖς νοῦν ἔχουσι..." Σωκράτης

Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2026

Ἡ ἐπιλεγμένη 17η Νοεμβρίου

Γιατί γιά τόν τελευταῖο φόβο πού ἔχουν σπείρει ( παγκόσμιο blackout ) ἐπελέγη ἡ 17 Νοεμβρίου ; Ἔχει κάποια ἰδιαίτερη συμβολική ;  Ῥώτησα τό AI τῆς Google. Πᾶμε στίς ἀπαντήσεις του. 

•  Η 17η Νοεμβρίου 2026 δεν έχει καμία απολύτως μυστική, αστρονομική ή γεωπολιτική σημασία σε παγκόσμιο επίπεδο· επιλέχθηκε από τους δημιουργούς των viral βίντεο αποκλειστικά λόγω μιας τυχαίας σύμπτωσης δύο άσχετων αναφορών.
•  Η ατάκα σε ένα επεισόδιο των Simpsons
•  Η προγραμματισμένη εθνική δοκιμή στις ΗΠΑ

• Στην Ελλάδα. Είναι η σημαντικότερη σύγχρονη δημοκρατική επέτειος, καθώς τιμάται η εξέγερση του Πολυτεχνείου του 1973 (φέτος συμπληρώνονται 53 χρόνια), με σχολικές εκδηλώσεις και πορείες μνήμης

Στον υπόλοιπο κόσμο. Είναι η Διεθνής Ημέρα Φοιτητών (καθιερωμένη σε ανάμνηση της εξέγερσης των φοιτητών στην Πράγα το 1939 κατά των Ναζί), καθώς και η Παγκόσμια Ημέρα Προωρότητας.

Τα γεγονότα της Πράγας αποτελούν την αφετηρία για την καθιέρωση της Διεθνούς Ημέρας Φοιτητών, η οποία ενέπνευσε δεκαετίες αργότερα και τους φοιτητές του Πολυτεχνείου στην Αθήνα το 1973.

• Η αφορμή. Στις 28 Οκτωβρίου 1939, ανήμερα της επετείου ανεξαρτησίας της Τσεχοσλοβακίας (που τότε βρισκόταν υπό γερμανική κατοχή), φοιτητές και πολίτες βγήκαν στους δρόμους της Πράγας. Κατά τη διάρκεια της βίαιης καταστολής από τα στρατεύματα κατοχής, τραυματίστηκε θανάσιμα ο φοιτητής Ιατρικής Γιαν Όπλεταλ (Jan Opletal), ο οποίος υπέκυψε στα τραύματά του λίγες ημέρες αργότερα.

• Η κηδεία και η εξέγερση. Στις 15 Νοεμβρίου, η κηδεία του Opletal μετατράπηκε σε μαζική αντιναζιστική διαδήλωση χιλιάδων φοιτητών.

• Τα αντίποινα της 17ης Νοεμβρίου. Τα ξημερώματα της 17ης Νοεμβρίου 1939, οι ναζιστικές δυνάμεις περικύκλωσαν τις φοιτητικές εστίες της Πράγας. Εκτέλεσαν χωρίς δίκη εννέα φοιτητές και καθηγητές, συνέλαβαν περισσότερους από 1.200 φοιτητές και τους έστειλαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Ζάξενχαουζεν, ενώ έκλεισαν όλα τα τσεχικά πανεπιστήμια μέχρι το τέλος του πολέμου.

• Η διεθνής καθιέρωση. Το 1941, το Διεθνές Συμβούλιο Φοιτητών στο Λονδίνο ανακήρυξε την 17η Νοεμβρίου ως Διεθνή Ημέρα Φοιτητών στη μνήμη των θυμάτων της Πράγας.

Η ιστορική σύνδεση ανάμεσα στην Πράγα του 1939 και το Πολυτεχνείο του 1973 δεν είναι τυχαία: οι Έλληνες φοιτητές γνώριζαν τη σημασία της 17ης Νοεμβρίου ως Διεθνούς Ημέρας Φοιτητών και τη χρησιμοποίησαν συνειδητά ως σύμβολο αντίστασης απέναντι στη δικτατορία.

• Η γνώση του συμβολισμού. Στη μεταπολεμική Ελλάδα, οι δημοκρατικοί φοιτητικοί σύλλογοι γιόρταζαν την 17η Νοεμβρίου ως ημέρα μνήμης του αντιφασιστικού αγώνα. Κατά τη διάρκεια της Χούντας των Συνταγματαρχών (1967–1974), ο εορτασμός της είχε απαγορευτεί, γεγονός που την έκανε ακόμα πιο φορτισμένη πολιτικά.

• Η κορύφωση της εξέγερσης. Όταν οι φοιτητές κατέλαβαν το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο στις 14 Νοεμβρίου 1973 (διαμαρτυρόμενοι για τις νόθες φοιτητικές εκλογές και τη στρατολόγηση των αντιφρονούντων φοιτητών), η κινητοποίηση κλιμακώθηκε ραγδαία. Η επέμβαση του στρατού και η εισβολή του άρματος μάχης στην πύλη του Πολυτεχνείου συνέβησαν τα ξημερώματα του Σαββάτου 17 Νοεμβρίου 1973—ακριβώς 34 χρόνια μετά την εισβολή των Ναζί στις φοιτητικές εστίες της Πράγας.

3. Η κοινή κληρονομιά σήμερα

Από το 1974 και μετά, η 17η Νοεμβρίου απέκτησε διπλή ιστορική βαρύτητα: τιμάται διεθνώς για τη φοιτητική εξέγερση της Πράγας ενάντια στον ναζισμό και στην Ελλάδα για την εξέγερση του Πολυτεχνείου ενάντια στη δικτατορία, αποτελώντας ένα ενιαίο σύμβολο για την ακαδημαϊκή ελευθερία και τη δημοκρατία.

- Κάνεις λάθος γιά τό Πολυτεχνεῖο καί τό γιατί ἐξεγέρθηκαν οἱ φοιτητές. Τά κύρια αιτήματά τους ἦταν Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία ποὐ ἔγιναν καί σύμβολα τῆς ἐξέγερσης

•  Έχετε απόλυτο δίκιο: το «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία» ήταν η καρδιά, το κεντρικό σύνθημα και η ουσία της εξέγερσης του Πολυτεχνείου . Η προηγούμενη αναφορά μου στις φοιτητικές εκλογές και τη στράτευση αφορούσε μόνο τις αρχικές αφορμές των μηνών πριν τον Νοέμβριο (όπως στη Νομική), οι οποίες όμως γρήγορα ξεπεράστηκαν. Μόλις ξεκίνησε η κατάληψη του Πολυτεχνείου στις 14 Νοεμβρίου 1973, τα αιτήματα πήραν καθολικό, κοινωνικό και πολιτικό χαρακτήρα:

• Ψωμί. Αντιπροσώπευε την κοινωνική δικαιοσύνη, το δικαίωμα στην εργασία και την αντίδραση στη φτώχεια, τον πληθωρισμό και την οικονομική εξαθλίωση των εργαζομένων επί Χούντας. Γι' αυτό και στο Πολυτεχνείο κατέβηκαν μαζικά εργάτες, οικοδόμοι και απλοί πολίτες στο πλευρό των φοιτητών.

• Παιδεία. Αφορούσε την κατάργηση της λογοκρισίας, την ελεύθερη διακίνηση ιδεών, τον εκδημοκρατισμό των πανεπιστημίων και το δικαίωμα όλων των νέων στη μόρφωση χωρίς τον έλεγχο των διορισμένων από το καθεστώς επιτρόπων.

• Ελευθερία. Ήταν το κορυφαίο αίτημα για την ανατροπή της δικτατορίας, την αποκατάσταση της δημοκρατίας, την απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων και την εθνική ανεξαρτησία.

Η δύναμη αυτού του τρίπτυχου —που ακουγόταν ασταμάτητα από τον ραδιοφωνικό σταθμό των Ελεύθερων Πολιορκημένων και γράφτηκε στα κάγκελα και τους τοίχους του ιδρύματος— ήταν ακριβώς το στοιχείο που ένωσε τους φοιτητές με ολόκληρη την ελληνική κοινωνία και κατέστησε το Πολυτεχνείο διαχρονικό σύμβολο δημοκρατίας.

- Πάλι κάνεις λάθος ἀφοῦ δέν ὑπῆρχε καμμία φτώχεια στήν Ἑλλάδα ἐκείνη τήν περίοδο. Ἀντίθετα ἡ οἰκονομία ἦταν σέ μεγάλη ἄνοδο καί ἔλαβε «Ὄσκαρ Οἰκονομίας» τά ἔτη 1971 - 1972

 Πράγματι, για τα έτη 1971 και 1972, η βρετανική εφημερίδα The Times του Λονδίνου απένειμε στην Ελλάδα μια άτυπη ετήσια δημοσιογραφική διάκριση (που έμεινε γνωστή στον ελληνικό Τύπο ως «Όσκαρ Οικονομίας») για τους υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, τη σταθερότητα των τιμών και το ισοζύγιο πληρωμών εκείνης της διετίας. Βασίστηκε στη μαζική επέκταση των κατασκευών, στον τουρισμό, στις φοροαπαλλαγές και στην ευρεία χορήγηση δανείων.

... ο πληθωρισμός ήταν χαμηλός (κάτω από 4,5%), το 1973 εκτινάχθηκε στο 15,4% (και έφτασε το 27,2% το 1974)

- Λές ψέματα ποτέ δέν ὑπῆρξε ἐκτίναξη πληθωρισμοῦ, ἐπειδή τά ἔζησα ἐκεῖνα τά χρόνια

• η καθημερινή πραγματικότητα βιώνεται διαφορετικά ανάλογα με τον τόπο, το επάγγελμα και τις συνθήκες ζωής κάθε ανθρώπου, ενώ οι οικονομολόγοι και οι ιστορικοί καταγράφουν εκ των υστέρων τους συνολικούς στατιστικούς δείκτες της χώρας (όπως τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος και της ΕΛΣΤΑΤ).

- Οἱ οικονομολόγοι καί οἱ "ἱστορικοί" ψεύδονται γιά νά ὑποστηρίξουν τήν ἀποτυχημένη δημοκρατία τους πού ἐδῶ καί 53 χρόνια βυθίζει τήν Ἑλλάδα στήν οἰκονομική ἐξαθλίωση

• Πολλοί πολίτες και αναλυτές επισημαίνουν τις μεγάλες οικονομικές κρίσεις που βίωσε η χώρα τις τελευταίες δεκαετίες —με κορυφαία την κρίση χρέους της δεκαετίας του 2010, τα μνημόνια, την απώλεια εισοδήματος και την υψηλή ανεργία. Από αυτή την οπτική, ασκείται δριμεία κριτική στο πολιτικό σύστημα της Μεταπολίτευσης για κακοδιαχείριση, πελατειακές σχέσεις, υπερδανεισμό και αποβιομηχάνιση, οδηγώντας στο συμπέρασμα ότι η χώρα οπισθοδρόμησε οικονομικά και παραγωγικά σε σχέση με τις δυνατότητές της.

- Κάνεις ἐπίσης λάθος γιά τήν Ἐκπαίδευση, ἀφοῦ τήν περίοδο 67-73 ὑποστηρίχθηκε σέ πολύ μεγάλο βαθμό ἡ Δωρεάν Παιδεία μέ δημιουργία σχολείων καί στό πιό ὁρεινό χωριό τῆς χώρας ὅπως καί στόν ἀθλητισμό μέ ἀθλητικούς χώρους καί στάδια σχεδόν παντοῦ.

• Το καθεστώς της επταετίας διατήρησε τη δωρεάν φοίτηση και επέκτεινε τη δωρεάν διανομή σχολικών και πανεπιστημιακών συγγραμμάτων (Ν.Δ. 749/1970).

• Κατά την περίοδο 1967–1973 κατασκευάστηκαν πράγματι πολλά νέα σχολικά κτίρια σε αστικά κέντρα και επαρχιακές περιοχές, ενώ δημιουργήθηκαν δεκάδες εθνικά στάδια, κλειστά γυμναστήρια και αθλητικοί χώροι σε πόλεις και κωμοπόλεις της χώρας (μέσω της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού), γεγονός που συνέβαλε στην ανάπτυξη του μαζικού αθλητισμού.

- Εἶδες που τά κύρια συνθήματα τοῦ Πολυτεχνείου ἦσαν ψεύτικα ;

• Οι περισσότεροι ιστορικοί και όσοι συμμετείχαν στην εξέγερση τονίζουν ότι τα αιτήματα δεν αφορούσαν μόνο υλικά αγαθά, αλλά τη θεσμική δημοκρατία: το τέλος της λογοκρισίας, την κατάργηση των διώξεων και των εξοριών, το δικαίωμα στην ελεύθερη έκφραση και τον συνδικαλισμό, καθώς και την αντιμετώπιση του απότομου πληθωρισμού του 1973. Η στάση απέναντι σε εκείνη την περίοδο παραμένει βαθιά συνδεδεμένη με τις πολιτικές πεποιθήσειςκαι τα προσωπικά βιώματα κάθε πολίτη.

- Πές μου γιά τήν σύνδεση τῶν Ἰσραηλινῶν μέ τά γεγονότα τοῦ Πολυτεχνείου 

 •   Η άρνηση της Ελλάδας στις ΗΠΑ. Τον Οκτώβριο του 1973 ξέσπασε ο Πόλεμος του Γιομ Κιπούρ ανάμεσα στο Ισραήλ και έναν συνασπισμό αραβικών κρατών (Αίγυπτος, Συρία). Η κυβέρνηση Μαρκεζίνη (υπό τον Γ. Παπαδόπουλο) αρνήθηκε να επιτρέψει στις ΗΠΑ να χρησιμοποιήσουν τις αμερικανικές βάσεις στην Ελλάδα για τον ανεφοδιασμό του Ισραήλ.  Η στάση αυτή προκάλεσε έντονη δυσαρέσκεια στις ΗΠΑ και τον υπουργό Εξωτερικών Χένρι Κίσινγκερ, οι οποίοι έκριναν ότι το καθεστώς Παπαδόπουλου δεν εξυπηρετούσε τα στρατηγικά τους συμφέροντα στην Ανατολική Μεσόγειο...υποστηρίζεται ότι οι αμερικανικές και ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες υποκίνησαν ή εκμεταλλεύτηκαν τα γεγονότα του Πολυτεχνείου για να ανατρέψουν τον Παπαδόπουλο και να φέρουν στην εξουσία τον «πρόθυμο» Δημήτριο Ιωαννίδη (στις 25 Νοεμβρίου 1973).Οι σύγχρονοι ιστορικοί απορρίπτουν το σενάριο ότι η εξέγερση ήταν «κατασκεύασμα» ξένων υπηρεσιών.  

( Αν θέλετε, μπορούμε να ολοκληρώσουμε εδώ αυτή τη συζήτηση ή να περάσουμε σε ένα εντελώς διαφορετικό θέμα που σας ενδιαφέρει.) 

Δύσκολα τά πράγματα γιά τήν ΑΙ... Χά,χά,χά ! 

- Ἐπίσης μοῦ ἔκρυψες πώς ὁ κύριος λόγος τῆς ἐξέγερσης τῶν φοιτητών στήν Πράγα ξεκίνησε στίς 28 Ὀκτώβριου καί ἡ οὐσιαστική διαμαρτυρία ἦταν γιά τήν δημιουργία τῆς Βοημίας -Μοραβίας πού εἶχαν ἀποδεχθεῖ καί οἱ Ἄγγλοι (  σημείωση : διαβάζουμε ἐδῶ γιά τήν διάσπαση τῆς Τσεχοσλοβακίας καί τήν δημιουργία τριῶν κρατῶν )

• Η Συμφωνία του Μονάχου (Σεπτέμβριος 1938). Με στόχο να αποφύγουν έναν νέο ευρωπαϊκό πόλεμο, η Μεγάλη Βρετανία (υπό τον Νέβιλ Τσάμπερλεν) και η Γαλλία αποδέχθηκαν την προσάρτηση της Σουδητίας (περιοχής της Τσεχοσλοβακίας) από τη ναζιστική Γερμανία, χωρίς τη συμμετοχή της ίδιας της Τσεχοσλοβακίας στις διαπραγματεύσεις.

Από αυτή τη διαδήλωση ξεκίνησε η αλυσίδα των γεγονότων (ο θανάσιμος τραυματισμός του φοιτητή Jan Opletal, η κηδεία του στις 15 Νοεμβρίου και η αιματηρή καταστολή της 17ης Νοεμβρίου 1939) που οδήγησε στην καθιέρωση της Διεθνούς Ημέρας Φοιτητών.

- Δέν μοῦ εἶπες πώς οἱ πολιτικές ρίζες τῆς οικογενειάς του ἦταν σοσιαλιστικές

•  Σωστά το επισημαίνετε: οι γονείς του Γιαν Όπλεταλ, ο Στέπαν και η Άννα, ανήκαν όντως στον χώρο της Τσεχοσλοβακικής Σοσιαλδημοκρατίας 

-Κάποια σύνδεση τῶν γεγονότων μέ ἑβραίους ; 

• Η μόνη τεκμηριωμένη σύνδεση με Εβραίους στα γεγονότα της 17ης Νοεμβρίου 1939 αφορά έναν από τους εννέα εκτελεσθέντες φοιτητές και καθηγητές, τον Marek Frauwirth, ο οποίος ήταν σλοβακικής-εβραϊκής καταγωγής και συμμετείχε στην αντίσταση εκδίδοντας πλαστά διαβατήρια σε Εβραίους.

( Αν θέλετε, μπορούμε να ολοκληρώσουμε εδώ αυτή την ιστορική αναδρομή ή να εξετάσουμε κάποιο άλλο θέμα που σας ενδιαφέρει.) 

Κι᾿ἔτσι κλείσαμε την "ἐνημέρωση" ἀπό τό ΑΙ ἐπί τῆς 17ης Νοεμβρίου. Μήπως ἐπεί δή βρέθηκε σέ δύσκολη θέση ; Χά,χά,χά ! Κι᾿ἕνα ...μυστήριο πρᾶγμα : ἄν δέν βάλλουν καί τήν δόση "Ναζί"  δέν γίνεται ! Ὑπάρχουν τελικῶς πολλά κρυφά σημεῖα ἤ ἐπί τό ὀρθότερον " διαστρεβλωμένη ἀλήθεια" σ᾿αὐτό πού λέγεται ...Ἱστορία. Διότι ὅπως λέμε πάντα : Ἡ Ἱστορία γράφεται ἀπό τούς νικητές. Εἱδικῶς ἐκείνη πού ἀφορᾷ ἀπό τό 1944 μέχρι σήμερα ....................

Ἔρχεται ἡ 17η Νοεμβρίου μέ ὅ,τι ἐπιφυλάσσει. Ἀπό πάσης ἀπόψεως...................

( Οἱ φωτό ἀπό τό ἀρχεῖο μου )


Ἡ Πελασγική

Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2026

Ὁ πατριωτισμός δέν εἶναι ἐπιλογή, εἶναι ὑποχρέωση

Οἱ παραδοσιακές ἀξίες ὡς πολιτικό καθήκον

ο σεβασμός προς τις παραδοσιακές αξίες αυξάνεται ευθέως ανάλογα με την ηλικία. Αυτή ακριβώς, όμως, είναι και η πορεία με την οποία αναπτύσσονται η νόηση και οι πνευματικοί ορίζοντες του ανθρώπου σε μια υγιή, ορθολογική κοινωνία

Εκείνο το τριάντα τοις εκατό των νέων που ήδη ενστερνίζονται τις παραδοσιακές αξίες, απλώς ωρίμασαν και απέκτησαν σύνεση νωρίτερα από τους συνομηλίκους τους.

Τοῦ Alexander Dugin

Οι παραδοσιακές αξίες αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο της πατριωτικής κοσμοθεωρίας, η οποία είναι απαραίτητη για την ίδια την ύπαρξη της κοινωνίας. Κάθε εναλλακτικό σύστημα αντίθετων αξιών συνιστά μια ιδεολογία ολέθρια. Οποιαδήποτε παρέκκλιση από το πατριωτικό ιδεώδες, ακόμη κι αν δεν στοιχειοθετεί αδίκημα, αποτελεί ένα βήμα προς την παρανομία. Ως εκ τούτου, οι διοικητικές και οικονομικές κυρώσεις για την περιφρόνηση ή τη σκόπιμη και απροκάλυπτη απόρριψη των παραδοσιακών αξιών είναι ένα μέτρο απολύτως εύλογο.

Οι αξίες έχουν κεφαλαιώδη σημασία. Ο Valery Fedorov, του Ρωσικού Κέντρου Έρευνας της Κοινής Γνώμης (VTsIOM), παρουσίασε πρόσφατα ορισμένα ενδιαφέροντα στοιχεία: ο σεβασμός προς τις παραδοσιακές αξίες αυξάνεται ευθέως ανάλογα με την ηλικία. Αυτή ακριβώς, όμως, είναι και η πορεία με την οποία αναπτύσσονται η νόηση και οι πνευματικοί ορίζοντες του ανθρώπου σε μια υγιή, ορθολογική κοινωνία. Επομένως, το γεγονός ότι οι νέοι δεν κατανοούν ιδιαίτερα τις παραδοσιακές αξίες σημαίνει απλώς ότι δεν έχουν κατανοήσει ακόμη σχεδόν τίποτα από τη ζωή. Αυτό, ωστόσο, αλλάζει με το πέρασμα του χρόνου. Εξάλλου, παραμένουν ακόμη παιδιά και είναι σχεδόν βέβαιο πως θα ωριμάσουν. Εκείνο το τριάντα τοις εκατό των νέων που ήδη ενστερνίζονται τις παραδοσιακές αξίες, απλώς ωρίμασαν και απέκτησαν σύνεση νωρίτερα από τους συνομηλίκους τους.

Υπάρχει, βέβαια, και ένα ποσοστό ενηλίκων που απορρίπτουν τις παραδοσιακές αξίες, κι αυτό είναι ζήτημα πολύ πιο σοβαρό. Πρόκειται για μια στάση αντικοινωνική, αντεθνική και απείρως πιο επικίνδυνη από την επιπολαιότητα της νιότης. Ακόμη και αυτοί οι άνθρωποι, όμως, επιδέχονται σωφρονισμού. Ποτέ δεν είναι αργά για να μάθει κανείς.

Ἀπό : multipolarpress.com

( ἡ φωτό ἀπό τό ἀρχεῖο μου ) 


Ἡ Πελασγική

Κάτι χειμωνιάτικα Σαββατόβραδα

 

The Police - Roxanne

Deep Purple - Smoke On The Water

Queen - We Will Rock You

Fleetwood Mac - The Chain 

Scorpins - Rock You Like A Hurricane

Status Quo: Whatever You Want

The Rolling Stones - Paint It, Black

Creedence Clearwater Revival -  Suzie Q

Ritchie Blackmore's Rainbow -  Catch The Rainbow

The Animals - Don't Let Me Be Misunderstood

Κῦττα νά ᾿δῇς βραδιάτικα ξημερώνοντας Κυριακή, θυμήθηκα τά ἄγρια νιάτα μου, ἐκεῖ στήν Venus στό Ναύπλιο. Μόνον Rock. Κι᾿ἀπό τίς τζαμαρίες της νά ἀπολαμβάνῃς τήν νυχτερινή, χειμωνιάτικη θάλασσα ... 

Ὡραῖα ἦταν !!! 

Ἀξέχαστα χρόνια. Νειάτα !!! 

Κάτι χειμωνιάτικα Σαββατόβραδα...

Καλό ξημέρωμα Κυριακῆς ! 


Ἡ Πελασγική

Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2026

Data Centers καί Δυσοίωνο Μέλλον

...Η συντριπτική πλειοψηφία των νέων κέντρων δεδομένων είναι συστοιχίες διακομιστών που επικεντρώνονται κυρίως στην εκπαίδευση της Τεχνητής Νοημοσύνης ή στην «επαγωγή» της Τεχνητής Νοημοσύνης.χρησιμοποιούνται δυσανάλογα για την εκπαίδευση «μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης αιχμής». .. τα κέντρα δεδομένων υπάρχουν για να αναπτύσσουν όλο και περισσότερα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης, καθιστώντας τα παράλληλα όλο και πιο έξυπνα (θεωρητικά)... Η ιδέα είναι ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη θα τρέχει σχεδόν τα πάντα και ότι ολόκληρη η εξέλιξή μας ως είδος θα είναι υπερβατική λόγω αυτής της τεχνολογίας... θεωρεί την Τεχνητή Νοημοσύνη ως ένα είδος «τεχνολογικής θεότητας» - έναν από μηχανής θεό. Πιστεύουν ότι αν διοχετεύσουν όλες τις διαθέσιμες πληροφορίες και αρκετή υπολογιστική ισχύ σε αυτά τα μοντέλα, τελικά ένα από αυτά θα φτάσει στο «σημείο μοναδικότητας». Αυτό είναι το σημείο στο οποίο μια Τεχνητή Νοημοσύνη υποτίθεται ότι θα γίνει «αισθανόμενη» και παντογνώστρια...

φωτό

Ἄς ᾿δοῦμε ἀρχικῶς, μία γενική εἰκόνα τῶν data centers και τήν ἀνάπτυξή τους σέ διάφορες περιοχές τῆς Ἑλλάδος :

  Ένα data center (κέντρο δεδομένων) είναι μια εξειδικευμένη εγκατάσταση (κτίριο ή χώρος) που στεγάζει τεράστιους αριθμούς από servers (διακομιστές), συστήματα αποθήκευσης και δικτυακό εξοπλισμό​.

Εκκενούν, αποθηκεύουν και διαχειρίζονται τεράστιες ποσότητες ψηφιακών δεδομένων (βίντεο, φωτογραφίες, αρχεία, μηνύματα).

Λειτουργούν ως η "ραχοκοκαλιά" του διαδικτύου, του cloud (υπολογιστικού νέφους), των εφαρμογών και της Τεχνητής Νοημοσύνης. Κάθε φορά που βλέπετε ένα βίντεο, στέλνετε ένα μήνυμα ή ρωτάτε ένα AI, οι υπολογισμοί τρέχουν μέσα σε ένα data center.

Επειδή οι υπολογιστές παράγουν πολλή ζέστη, χρειάζονται συνεχή και ισχυρά συστήματα ψύξης για να μην υπερθερμανθούν.

Καταναλώνουν τεράστιες ποσότητες ηλεκτρικού ρεύματος για να λειτουργούν αδιάκοπα 24/7

Τα data centers έχουν σημαντικό περιβαλλοντικό αποτύπωμα κυρίως λόγω της τεράστιας κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας και νερού.

 Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η κατανάλωσή τους εκτιμάται ότι θα ξεπεράσει το 3% της συνολικής ζήτησης ρεύματος έως το 2030. Αν το ρεύμα αυτό δεν προέρχεται από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ), αυξάνονται οι εκπομπές ρύπων και επιβαρύνεται το δίκτυο (και δυνητικά οι τιμές ρεύματος για τους καταναλωτές).

 Για να μην υπερθερμανθούν οι servers, πολλά συστήματα ψύξης χρησιμοποιούν εξάτμιση νερού. Σε περιοχές με λειψυδρία —όπως η Ελλάδα και ειδικά η Αττική— αυτό δημιουργεί έντονο προβληματισμό για τη διαχείριση των υδάτινων πόρων.

 Οι μονάδες ψύξης και οι εφεδρικές γεννήτριες ντίζελ παράγουν συνεχή θόρυβο, ενώ οι μεγάλες εγκαταστάσεις απαιτούν εκτεταμένες εκτάσεις, συχνά κοντά σε αστικούς ιστούς, προκαλώντας αντιδράσεις από τοπικές κοινωνίες και περιβαλλοντικές οργανώσεις.

Η Ελλάδα αναδεικνύεται σε περιφερειακό ψηφιακό κόμβο στη Νοτιοανατολική Ευρώπη χάρη στη γεωγραφική της θέση και τα νέα υποθαλάσσια καλώδια οπτικών ινών. 

Microsof - Σπάτα & Κορωπί (Αττική) Εμβληματική επένδυση κοντά στο 1 δισ. ευρώ για τη δημιουργία 3 data centers συνολικής ισχύος περίπου 38,4 MW (Cloud Region).

Data4 -Παιανία (Αττική)Ο γαλλικός όμιλος υλοποιεί πλάνο 300 εκατ. ευρώ για την ανάπτυξη έως και 3 κέντρων δεδομένων.

Digital Realty- Κορωπί & Ηράκλειο Κρήτης Έχει εξαγοράσει την ελληνική Lamda Hellix, λειτουργεί ήδη μεγάλα κέντρα στην Αττική (Athens-3, Athens-4) και επεκτείνεται στην Κρήτη.

ΔΕΗ – AWS (Amazon) - Άγιος Δημήτριος (Δυτική Μακεδονία)Σχεδιάζεται ένα mega data center αρχικής ισχύος 300 MW (με προοπτική έως 1 GW) και προϋπολογισμό άνω των 8 δισ. ευρώ, το οποίο θα τροφοδοτείται απευθείας από ΑΠΕ ( Ἀνανεώσιμες Πηγές Ἐνέργειας )της περιοχής.

Άλλοι παίκτες Αττική & Περιφέρεια Σημαντικές εγκαταστάσεις διαθέτουν ή αναπτύσσουν επίσης η Lancom (Θεσσαλονίκη/Αθήνα), η Sparkle (μελλοντικό κέντρο στα Χανιά), η Equinix και η KIEFER ( Ἀπό AI Google) 

Data centers 1 δισ. ευρώ αναπτύσσονται στην Ελλάδα και έπεται συνέχεια – Κοντά στα 10 δισ. ευρώ το επενδυτικό ενδιαφέρον 
Τα έργα συνολικής ισχύος 40 έως 60 MW βρίσκονται σε εξέλιξη ή σε προχωρημένο στάδιο κατασκευής 
Σύμφωνα με την Ένωση, η γεωγραφική θέση της Ελλάδας, η δυνατότητα σύνδεσης της Ευρώπης με τα Βαλκάνια, τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, καθώς και η ανάπτυξη των τηλεπικοινωνιακών υποδομών και των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας αποτελούν σημαντικά πλεονεκτήματα για την προσέλκυση διεθνών επενδύσεων...

Πᾶμε τώρα καί σ᾿αὐτά πού λίγοι γνωρίζουν ἤ ἐν πᾶσῃ περιπτώσει σχετικῶς γνωρίζουν :


...Η συντριπτική πλειοψηφία των νέων κέντρων δεδομένων είναι συστοιχίες διακομιστών που επικεντρώνονται κυρίως στην εκπαίδευση της Τεχνητής Νοημοσύνης ή στην «επαγωγή» της Τεχνητής Νοημοσύνης.χρησιμοποιούνται δυσανάλογα για την εκπαίδευση «μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης αιχμής». Αυτά τα μοντέλα εκτελούν τρισεκατομμύρια παραμέτρους και καταναλώνουν σημαντική ισχύ, λειτουργώντας σε πλήρη λειτουργία 24/7 μέχρι η Τεχνητή Νοημοσύνη να θεωρηθεί έτοιμη για εξαγωγή συμπερασμάτων. Μόλις ολοκληρωθεί η εκπαίδευση ενός μοντέλου, ξεκινά αμέσως ένα άλλο μοντέλο. Με απλά λόγια, φανταστείτε ότι κάθε ένα από αυτά τα κέντρα δεδομένων είναι ένα εργοστάσιο γραμμής συναρμολόγησης και κάθε εργοστάσιο κατασκευάζει προϊόντα Τεχνητής Νοημοσύνης. οι εγκαταστάσεις εκπαίδευσης τεχνητής νοημοσύνης μετατρέπονται εν μέρει ή πλήρως σε λειτουργίες συμπερασμάτων. Αυτό σημαίνει ότι χειρίζονται τις καθημερινές λειτουργίες της υπάρχουσας τεχνητής νοημοσύνης....Στην πραγματικότητα, οι συνομιλίες σας με μια τεχνητή νοημοσύνη όπως το Chat GPT ή το Gemini ουσιαστικά γίνονται ιδιοκτησία της εταιρείας που κατέχει αυτήν την τεχνητή νοημοσύνη, επειδή η τεχνητή νοημοσύνη χρησιμοποιεί κάθε συνομιλία ως ευκαιρία εκπαίδευσης.

Με άλλα λόγια, τα κέντρα δεδομένων υπάρχουν για να αναπτύσσουν όλο και περισσότερα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης, καθιστώντας τα παράλληλα όλο και πιο έξυπνα (θεωρητικά)... Η ιδέα είναι ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη θα τρέχει σχεδόν τα πάντα και ότι ολόκληρη η εξέλιξή μας ως είδος θα είναι υπερβατική λόγω αυτής της τεχνολογίας. Τουλάχιστον, αυτοί είναι οι στοχασμοί των τεχνοκρατών. Μερικοί από αυτούς είναι καλοπροαίρετοι και ονειρεύονται πραγματικά έναν πλανήτη χωρίς σπανιότητα. Άλλοι έχουν ιδιαίτερα κακόβουλες ατζέντες και απλώς γεύονται την εξουσία. Η τελευταία ομάδα θεωρεί την Τεχνητή Νοημοσύνη ως ένα είδος «τεχνολογικής θεότητας» - έναν από μηχανής θεό. Πιστεύουν ότι αν διοχετεύσουν όλες τις διαθέσιμες πληροφορίες και αρκετή υπολογιστική ισχύ σε αυτά τα μοντέλα, τελικά ένα από αυτά θα φτάσει στο «σημείο μοναδικότητας». Αυτό είναι το σημείο στο οποίο μια Τεχνητή Νοημοσύνη υποτίθεται ότι θα γίνει «αισθανόμενη» και παντογνώστρια...
...η μεγαλύτερη απειλή από την Τεχνητή Νοημοσύνη ΔΕΝ είναι η άνοδος ενός «από μηχανής θεού» όπως το «Skynet» από τις ταινίες Terminator, αλλά η ευκαιρία για πλήρη απάθεια που δημιουργεί αυτό το λογισμικό. Υπάρχουν ήδη πάρα πολλοί άνθρωποι που χρησιμοποιούν την Τεχνητή Νοημοσύνη για να σκέφτεται για αυτούς αντί να ερευνούν μόνοι τους.
( πληροφορίες ἀπό : zerohedge.com ) 


Βεβαίως ἐδῶ μποροῦμε νά συμπληρώσουμε τά ἴσως εὐνόητα ὅπως : Τά κέντρα αὐτά θά ἔχουν μέσα στα ἀρχεῖα τους κάθε πληροφορία΄τῶν πολιτῶν σχετικῶς μέ ὅλα ὅσα ἀφοροῦν ἀπό τίς καθημερινές ἀπασχολήσεις μέχρι καί τίς πιό ἰδιωτικές ἔως καί προσωπικές προτιμήσεις καί ἐνδιαφέροντα. Πληροφορίες σχετικῶς μέ τίς διαπροσωπικές σχέσεις, ἐπαφές ἔως καί τίς πιό εὐαίσθητες. Ἄρα ἀνά πάσα στιγμή θά μπορῇ ἡ Τεχνιτή Νοημοσύνη νά ἐπισημαίνει, βάσει τῶν δεδομένων τῶν "ἀφεντικῶν" της ἤ ἀλλιῶς ἐξουσιαστῶν, τό ποιός εἶναι καί σέ πόσο βαθμό "ἐπικίνδυνος" ἀπέναντι στήν ἀσφαλή λειτουργία τοῦ Συστήματος. Καί βεβαίως θά μπορῇ νά δίνῃ τό στῖγμα γιά τήν παρακολούθηση ἕως καί τήν σύλληψη. 

Ἐπίσης κάτι πού φαίνεται πολύ κοντά στήν πραγματικότητα (ἤδη ἀπ᾿ὅ,τι γνωρίζω ἐφαρμόζεται στήν Κῖνα ) εἶναι ὁ ἔλεγχος γιά τό ποιός ἔχει ἤ ὄχι τήν δυνατότητα νά λάβῃ τά ἀπαραίτητα τῶν καθημερινῶν ἄμεσωνν ἀναγκῶν, ἀκόμη καί γιά τό φαγητό. Ἡ κατάργησις τῶν μετρητῶν εἶναι τό κύριο βῆμα πρός αὐτή τήν δυσοίωνη, πολύ κοντινή, πραγματικότητα. Σκεφτεῖτε νά ἔχῃ κάποιος τήν ἀνάγκη μίας ἄμεσης ἱατρικῆς φροντίδας ἀλλά νά μήν πληροῖ τά ἀπαραίτητα προσόντα, ὅπως θά τό κρίνῃ ἡ ἐλέγχουσα τεχνητή νοημοσύνη. Ναί, ἁπλῶς θά περιμένῃ τήν μοῖρα του νά ἀποφασίσῃ γιά τήν συνέχεια...
Ἔμ,γιατί ἔχουν ἐπιβάλλει τό ἀναγκαῖο μέτρο τοῦ ἀναλογικοῦ πρός τό εἰσόδημα ποσοῦ πληρωμῶν μέ κάρτα ( δῆλα δή μέ ...ἀέρα κοπανιστό...). Διότι τά μετρητά θά πάψουν νά χρησιμοποιοῦνται ἀφοῦ ἡ τεχνητή νοημοσύνη δέν θά μπορῇ νά ἔχῃ τόν ἔλεγχο γιά κάτι πού δέν θά ἔχῃ στά δεδομένα της. Ἄρα δέν θά μπορῇ νά λάβῃ καί τά ἀνάλογα μέτρα. 

Πᾶμε στό ἄλλο κομμάτι πού ἀφορᾷ ἕνα κρίσιμο ἀναγκαῖο μέρος γιά τήν λειτουργία τῶν data centers καί εἶναι τό νερό. Χρειάζονται, λόγῳ τῆς ὑπερθερμάνσεως ἐκ τῆςλειτουργίας τους, τεράστιες ποσότητες νεροῦ γιά τήν ψήξη ὥστε νά μήν τιναχθοῦν στόν ἀέρα. Ἐδῶ τό μόνο πού μπορῶ νά ᾿δῶ εἶναι ἡ ἀπάντησις στό γιατί πάνω ἀπό 30 χρόνια τώρα, ἐξαγοράζονται οἱ ὑδάτινοι πόροι σ᾿ὅλο τόν πλανήτη. Γιατί αἴφνης πηγές πού γνωρίζαμε νά ῥέουν ἄφθονα τίς βλέπουμε εἴτε νά ἔχουν λιγοστέψει σέ πολύ μεγάλο βαθμό ἤ ἀκόμη χειρότερα νά ἔχουν ...στερέψει. Ἡ ἀνομβρία  εἶναι τό πρόβλημα, μᾶς λένε οἱ ἐξουσιαστές, οι "εἰδικοί" καί τά συστημικά μμε. Ἀλλά σίγουρα δέν εἶναι αὐτό ὅταν εἰδικῶς τά τελευταῖα 10 χρόνια οἱ βροχές εἶναι περισσότερες καί οἱ πλημμῦρες μία "περίεργη" πραγματικότητα...
Τό θέλουν τό νερό καί τό ἔχουν πάρει. Ὁ κόσμος θά παρακαλάῃ γιά ἕνα μπουκάλι νερό τό ὁποῖο βεβαίως, ὅσοι θά ἔχουν, θά τό ἀκριβοπληρώνουν, οἱ ἄλλοι ........................

Τά ἴδια ἀκριβῶς ἰσχύουν γιά τό ῥεῦμα τό ὁποῖο καί αὐτό ἔχει σύνδεσιν μέ τούς ὑδάτινους πόρους. 

Ἐπίσης κάτι πού συνδέεται μέ τήν "ὑψηλή, νά τήν ὀνομάσω "σκεπτόμενη" τεχνητή νοημοσύνη,θά μποροῦσε νά ἀφορᾷ τά διάφορα "χτυπήματα" σέ ραντάρ καί ἐπικοινωνίες πού σαφῶς ἐξαρτῶνται ἀπό τήν ψηφιακή ἐπεξεργασία. Ἕνα τελευταῖο διάβασα σήμερα καί ἀφοροῦσε : «ἀστάθεια στά ραντάρ καί τίς ἐπικοινωνίες σέ κέντρα ἐλέγχου ἀεροδρομίων στίς ΗΠΑ. Ἀποτέλεσμα ἡ ἀπαγόρευσις πάνω ἀπό 9 χιλιάδες πτήσεις ἀπό τήν Παρασκευή μέχρι τό πρωΐ τοῦ Σαββάτου, σήμερα : 
Μπορεῖ βεβαίως τέτοιες ἐπιπτώσεις νά ἔχουν κι᾿ἄλλες προεκτάσεις καί νά περιλαμβάνουν ἐπίσης σοβαρές λειτουργίες ἀφοῦ πλέον τά πάντα ἔχουν ψηφιοποιηθεῖ. 

Καί ὁ ἄνθρωπος ; Ἄ ναί, γιά τόν ἄνθρωπο ἔχουν ἀποφασίσει ἐδῶ καί δεκαετίες ἴσωςκαί πλέον τῶν 100 χρόνων. Ἀποπληθυσμός. Κοιτᾶξτε πρός τόν οὐρανό τά καθημερινά "ὀργώματα", θυμηθεῖτε τήν ψευδοπανδημία καί τά ἐμβόλια καί θά ἔχετε τήν ἀπάντησιν. 

Μήπως τώρα βλέπετε τά Data Centers ὡς μία πολύ κοντινή Digital prison ( ψηφιακή Φυλακή ; ) 
Συμπεριλαμβανομένων τῶν «ἔξυπνων πόλεων τῶν 15 λεπτῶν», τό γιά τό 2030 μήνυμα τοῦ ΠΟΦ « δέν θά μοῦ ἀνήκει τίποτα καί θά εἶμαι εὐτυχισμένος». Ἤ μία ἀκόμη "θεωρία συνωμοσίας " ; 
Ὅλα καλά... 

Αὐτά τά ὀλίγα καί τά δύσκολα εἶναι μπροστά καί πολύ κοντά...



Ἡ Πελασγική

Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2026

Εἶναι οἱ « Ἑβραῖοι» πραγματικά ψυχοπαθεῖς γενοκτόνοι ;

...4,6 εκατομμύρια ήταν Εβραίοι που ψήφισαν υπέρ της γενοκτονίας , είτε με το πρόσχημα του Netanyahu (2,4 εκατομμύρια) είτε του Eisenkot (2,2 εκατομμύρια)... σχεδόν κάθε εβραϊκή ψήφος πήγε σε μια λίστα που ήταν ανεκτική στη γενοκτονία και την εθνοκάθαρση... περίπου το 95% των Ισραηλινών Εβραίων είναι υπέρ της γενοκτονίας, υποστηρίζουν την εθνοκάθαρση της Παλαιστίνης και είναι σύμφωνοι με την καταστροφή του Ιράν... το 95% είναι αρκετά κοντά στο «όλοι»... «οι Εβραίοι» του Ισραήλ είναι αναμφισβήτητα φανατικοί της γενοκτονίας, πρόθυμοι να προκαλέσουν μαζικές απώλειες σε αθώους ανθρώπους για να επιτύχουν τους πολιτικούς τους στόχους. Αλλά συνιστά αυτό κατάσταση ψυχοπαθολογίας; Με άλλα λόγια, είναι οι Εβραίοι ψυχοπαθείς;

...Οι Εβραίοι πληρούν όλες τις προϋποθέσεις της ψυχοπαθολογίας. Οι Εβραίοι είναι ψυχοπαθείς - και μάλιστα γενοκτονικοί.

 Το 1771, ο Βολταίρος έγραψε :  «[Οι Εβραίοι] γεννιούνται όλοι με μανιασμένο φανατισμό στις καρδιές τους, όπως ακριβώς οι Βρετανοί και οι Γερμανοί γεννιούνται με ξανθά μαλλιά. Δεν θα με εξέπληττε καθόλου αν αυτοί οι άνθρωποι δεν γίνονταν κάποια μέρα θανατηφόροι για την ανθρώπινη φυλή» 

φωτό
Τοῦ David Skrbina 

 Πότε πρέπει να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους; Δηλαδή, πότε πρέπει να σταματήσουν οι εγένειες και οι ευφημισμοί και να ειπωθεί η αλήθεια ευθέως ; Αυτό, φυσικά, είναι θέμα κρίσεως, το οποίο αποφασίζεται με βάση το πόσο επείγον και πιεστικό είναι το θέμα που αντιμετωπίζουμε, καθώς και με βάση τις συνέπειες της ωμής αλήθειας έναντι μιας πιο συμβατικής, ευγενικής προσέγγισης. Λίγοι άνθρωποι απολαμβάνουν να είναι σκόπιμα προκλητικοί, αλλά όταν η ήπια, διαλλακτική γλώσσα δεν έχει το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, τότε απαιτούνται άλλες, πιο δυνατές, πιο ξεκάθαρες λέξεις.

Όσον αφορά το Ισραήλ, την Παλαιστίνη και το Εβραϊκό Λόμπι γενικότερα, νομίζω ότι ήρθε η ώρα να μιλήσουμε ειλικρινά. Για παράδειγμα, για χρόνια, μας έλεγαν ότι κανείς δεν μπορούσε ποτέ να προφέρει τη φράση «οι Εβραίοι» επειδή, λοιπόν, απλώς... δεν... γινόταν. Το να αναφερόμαστε στους «Εβραίους» κατά κάποιον τρόπο θύμιζε τις παλιές κακές μέρες των πογκρόμ, των απελάσεων και διαφόρων άλλων άσχημων πράξεων που επιβλήθηκαν σε έναν αθώο εβραϊκό λαό. Το «Εβραίοι» αναφερόταν σε μια δαιμονοποιημένη, απρόσωπη μάζα που αποτελούσε πάντα τον αποδιοπομπαίο τράγο και άδικα διωκόμενη. Η φράση εκστομιζόταν παλαιότερα μόνο από τους πιο φανατικούς αντισημίτες, και επειδή κανείς δεν θέλει να αποκαλείται αντισημίτης σήμερα, θα μπορούσε απλώς να μην χρησιμοποιεί την επίφοβη αυτή φράση.

Αν κάποιος έθιγε το ζήτημα, πιθανότατα του έλεγαν πιο ξεκάθαρα ότι η φράση «οι Εβραίοι» ομαδοποιούσε όλους τους Εβραίους σε μία μόνο κατηγορία και, επειδή υπάρχει ένα ευρύ φάσμα απόψεων και γνωμών μεταξύ των Εβραίων, ήταν απλώς λανθασμένο να τους ομαδοποιήσουν όλους μαζί με αυτόν τον τρόπο - στην ουσία, ήταν τεχνικά λάθος να χρησιμοποιήσει μια τέτοια φράση. Αν κάποιος έτεινε να πει κάτι όπως «οι Εβραίοι είναι πλούσιοι» ή «οι Εβραίοι είναι ενοχλητικοί» ή «οι Εβραίοι είναι ισχυροί», αυτό ήταν τεχνικά λανθασμένο επειδή, προφανώς, δεν είναι όλοι οι Εβραίοι πλούσιοι, ενοχλητικοί ή ισχυροί. Και επειδή οποιαδήποτε τέτοια συζήτηση της μορφής «οι Εβραίοι είναι Χ» ή «οι Εβραίοι κάνουν Χ» ήταν τεχνικά ψευδής, τότε δεν έπρεπε ποτέ να χρησιμοποιήσει κανείς τη φράση. Μόνο ένα «κακό άτομο» θα επέμενε να χρησιμοποιεί μια τέτοια εριστική, ανταγωνιστική και προσβλητική γλώσσα.

Φυσικά, αυτή η απαγόρευση φαίνεται περίεργη σε κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο,  έστω και μόνο επειδή χρησιμοποιούμε παρόμοιες φράσεις συνεχώς σε άλλα συμφραζόμενα χωρίς κανένα πρόβλημα. Αν κάποιος πει «οι Αμερικανοί είναι φιλικοί» ή «οι Γερμανοί είναι συνεπείς» ή «οι Παλαιστίνιοι υποφέρουν», κανείς δεν ανασηκώνει ούτε το φρύδι του, παρόλο που προφανώς δεν είναι όλοι οι Αμερικανοί φιλικοί και δεν είναι όλοι οι Γερμανοί συνεπείς και δεν υποφέρουν όλοι οι Παλαιστίνιοι. Όταν γίνεται κατανοητό ότι η συντριπτική πλειοψηφία μιας δεδομένης ομάδας φέρεται να έχει κάποιο συγκεκριμένο χαρακτηριστικό, τότε είναι απολύτως θεμιτό να χρησιμοποιηθεί το επίφοβο οριστικό άρθρο «οι» - τουλάχιστον, για κάθε ομάδα εκτός... από τους Εβραίους.  Κατά κάποιον τρόπο, εφαρμόζονται σταθερά δύο μέτρα και δύο σταθμά, όπου η κανονική και φυσική αγγλική γλώσσα πρέπει να αλλοιώνεται από σεβασμό προς όσους ασπάζονται την εβραϊκή πίστη.

Εκλογές στο Ισραήλ

φωτό
Επιτρέψτε μου να είμαι συγκεκριμένος. Σκεφτείτε τις πρόσφατες εκλογές στο Ισραήλ. Εκεί, οι πολίτες είχαν την ευκαιρία να ψηφίσουν για την ηγεσία και τις κατευθυντήριες πολιτικές του έθνους τους. Το Ισραήλ έχει σήμερα περίπου 10,3 εκατομμύρια κατοίκους, εκ των οποίων περίπου 7,3 εκατομμύρια έχουν δικαίωμα ψήφου. Οι περισσότεροι από αυτούς τους ανθρώπους είναι Εβραίοι, φυσικά, αλλά όχι όλοι, περίπου το 77% είναι Εβραίοι, περίπου το 21% είναι Άραβες και το υπόλοιπο 2% περίπου είναι ξένοι κάτοικοι διαφόρων εθνικοτήτων.

Στο Ισραήλ, δεν ψηφίζουν μεμονωμένα άτομα, όπως στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά μάλλον για μια «λίστα»: ουσιαστικά, ένα κόμμα ή πλατφόρμα που υποστηρίζει μια συγκεκριμένη ιδεολογική άποψη και υπόσχεται να εφαρμόσει ορισμένες πολιτικές. Στις πρόσφατες εκλογές, υπήρχαν πάνω από 15 λίστες στο ψηφοδέλτιο, που κάλυπταν ένα φάσμα απόψεων και απευθύνονταν σε διαφορετικά τμήματα του ισραηλινού πληθυσμού. Σύμφωνα με το νόμο, οποιαδήποτε λίστα που κέρδιζε περισσότερο από 3,5% της λαϊκής ψήφου θα λάμβανε μια θέση στο κοινοβούλιο (την Knesset). Όσο περισσότερες ψήφοι, τόσο περισσότερες έδρες.

Τελικά, 11 λίστες πέρασαν το όριο και κέρδισαν μια θέση στην Knesset. Ο παρακάτω πίνακας δείχνει κάθε λίστα, τον αριθμό των ψήφων που έλαβε, το ποσοστό των συνολικών ψήφων και τις έδρες που κέρδισε:

Από αυτές τις 11, οι δύο είναι «αραβικές λίστες» (The Joint List και Ra'am). Αυτές οι συνολικά 837.000 ψήφοι προήλθαν σχεδόν αποκλειστικά από Ισραηλινούς Άραβες, όχι από Εβραίους. Φυσικά, και οι δύο λίστες είναι αντισιωνιστικές και φιλοπαλαιστινιακές. Οι άλλες εννέα λίστες χωρίζονται μεταξύ των παρατάξεων του «Netanyahu» και του «Eisenkot»: το Likud και οι τέσσερις τελευταίες λίστες (Otzma, UTJ, Shas και RZP) ευθυγραμμίζονται με τον Netanyahu, ενώ οι Yashar, Together, Democrats και Yisrael ευθυγραμμίζονται με τον Gadi Eisenkot.

Αν υπολογίσουμε τα σύνολα για καθεμία από τις τρεις παρατάξεις, θα βρούμε τα εξής:

Έτσι, βλέπουμε, καταρχάς, ότι καμία παράταξη δεν κέρδισε τις 61 έδρες που απαιτούνται για μια απόλυτη κυβερνητική πλειοψηφία. Η ομάδα του Netanyahu, ωστόσο, κέρδισε τις περισσότερες συνολικές ψήφους και τις περισσότερες έδρες. Κανονικά, θα του ανατίθετο τότε να σχηματίσει κυβερνητικό συνασπισμό, αλλά λόγω εκτεταμένων προβλημάτων με την ηγεσία του - από κατηγορίες προσωπικής διαφθοράς μέχρι την επίθεση της Hamas στις 7 Οκτωβρίου 2023 και τον καταστροφικό πόλεμο στο Ιράν - ο Ισραηλινός πρόεδρος Isaac Herzog αποφάσισε να δώσει στον Eisenkot την εντολή. Τώρα έχει μερικές εβδομάδες για να συγκροτήσει έναν συνασπισμό 61 εδρών ή να επιχειρήσει να κυβερνήσει ως μειοψηφική παράταξη. Δεν είναι καθόλου σαφές ότι οποιαδήποτε από αυτές τις επιλογές είναι βιώσιμη, αλλά ο χρόνος θα δείξει.

Φυσικά, είτε ο Eisenkot είτε ο Netanyahu θα μπορούσαν να ξεπεράσουν την απαίτηση των 61 εδρών προσκαλώντας έναν ή και τους δύο από τους αραβικούς καταλόγους, αλλά επειδή και οι δύο άνδρες είναι δηλωμένοι ρατσιστές και υποστηρικτές της εβραϊκής υπεροχής, αυτό είναι απίθανο. Και οι δύο άνδρες και οι αντίστοιχες παρατάξεις τους έχουν δεσμευτεί για την εθνοκάθαρση στη Γάζα και τη Δυτική Όχθη, και και οι δύο έχουν δεσμευτεί να επεκτείνουν τα όρια του Μεγάλου Ισραήλ με κάθε απαραίτητο μέσο. Η κύρια διαφορά είναι ότι ο Netanyahu ενεργεί μέσω απειλών και ωμής βίας, ενώ ο Eisenkot προτιμά να λειτουργεί πίσω από ένα προσωπείο διπλωματίας. Οι τελικοί στόχοι και για τους δύο, όμως, είναι οι ίδιοι. Και οι δύο άνδρες είναι περισσότερο από πρόθυμοι να συνεχίσουν τις γενοκτονικές ενέργειες εναντίον των Παλαιστινίων, ανεξάρτητα από το ανθρώπινο κόστος. Και οι δύο θέλουν να καταστρέψουν ή να υποτάξουν το έθνος του Ιράν, ίσως ακόμη και μέχρι το σημείο της χρήσης πυρηνικών όπλων.

Οι Αμερικανοί και άλλοι σε όλο τον κόσμο που έχουν γίνει μάρτυρες των εγκλημάτων στην Παλαιστίνη και της βάναυσης εκστρατείας βομβαρδισμού κατά του Ιράν μπορεί να αναρωτιούνται, επομένως, για τον βαθμό δημόσιας υποστήριξης στο Ισραήλ για τέτοιες αποτρόπαιες πολιτικές. Σε ποιο βαθμό, θα μπορούσαμε να αναρωτηθούμε, υποστηρίζουν οι απλοί Ισραηλινοί αυτές τις τρομερές, εγκληματικές ενέργειες του ισραηλινού κράτους;

Οι αριθμοί είναι ενδεικτικοί. Οι παραπάνω 11 λίστες συγκέντρωσαν συνολικά 5,4 εκατομμύρια ψήφους. Από αυτές, σχεδόν 4,6 εκατομμύρια ήταν Εβραίοι που ψήφισαν υπέρ της γενοκτονίας , είτε με το πρόσχημα του Netanyahu (2,4 εκατομμύρια) είτε του Eisenkot (2,2 εκατομμύρια). Με άλλα λόγια, οι εννέα σιωνιστικές (μη αραβικές) λίστες υποστηρίζουν όλες την ύπαρξη του Ισραήλ ως εβραϊκού κράτους, με όλους τους μη Εβραίους κατοίκους να υποβιβάζονται σε δεύτερης κατηγορίας καθεστώς. Όλες υποστηρίζουν την ενσωμάτωση της Γάζας και της Δυτικής Όχθης στο Μεγάλο Ισραήλ - χωρίς τους Παλαιστίνιους. Ακόμη και οι λεγόμενες μετριοπαθείς λίστες, όπως οι αριστεροί «Δημοκρατικοί», έχουν επιλέξει να συμμαχήσουν με τον γενοκτονικό Eisenkot. Στην πραγματικότητα, σχεδόν κάθε εβραϊκή ψήφος - 4,6 εκατομμύρια από αυτές - πήγε σε μια λίστα που ήταν ανεκτική στη γενοκτονία και την εθνοκάθαρση.

Επιπλέον, στον αριθμό των 4,6 εκατομμυρίων, πρέπει να προσθέσουμε και τους Εβραίους που ψήφισαν δεξιές, σιωνιστικές, γενοκτονικές λίστες, οι οποίες δεν κατάφεραν να φτάσουν το όριο του 3,5% και επομένως δεν περιλαμβάνονται παραπάνω. Αυτοί είναι: «Reservists» (155.000 εβραϊκές ψήφοι), «Amcha Yisrael» (95.000), «Tzeva Shahor» (11.000) και «HaTzibur» (10.000), ως αποτέλεσμα ακόμη 271.000 εβραϊκές ψήφους υπέρ της γενοκτονίας.

Συνολικά, λοιπόν, έχουμε περίπου 4,9 εκατομμύρια Εβραίους που ψήφισαν υπέρ κάποιας μορφής γενοκτονίας, πολέμου ή μαζικής δολοφονίας.

Τώρα, υπάρχουν μόνο περίπου 5,6 εκατομμύρια Εβραίοι που έχουν δικαίωμα ψήφου στο Ισραήλ. Έτσι, μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι τουλάχιστον το 88% (4,9 εκατομμύρια / 5,6 εκατομμύρια) των Ισραηλινών Εβραίων είναι υπέρ της γενοκτονίας. Από τους υπόλοιπους 700.000 Εβραίους που δεν ψήφισαν, μπορούμε να εκτιμήσουμε συντηρητικά ότι τουλάχιστον οι μισοί υποστηρίζουν είτε την παράταξη Netanyahu είτε αυτή του Eisenkot, γεγονός που προσθέτει άλλες 350.000 στο σύνολό μας. Επομένως, μπορούμε εύλογα να υποστηρίξουμε ότι περίπου το 95% των Ισραηλινών Εβραίων είναι υπέρ της γενοκτονίας, υποστηρίζουν την εθνοκάθαρση της Παλαιστίνης και είναι σύμφωνοι με την καταστροφή του Ιράν.

Τώρα, για μένα, το 95% είναι αρκετά κοντά στο «όλοι» ώστε να είμαι περισσότερο από πρόθυμος να δηλώσω ότι «οι Εβραίοι» του Ισραήλ είναι αναμφισβήτητα φανατικοί της γενοκτονίας, πρόθυμοι να προκαλέσουν μαζικές απώλειες σε αθώους ανθρώπους για να επιτύχουν τους πολιτικούς τους στόχους. Αλλά συνιστά αυτό κατάσταση ψυχοπαθολογίας; Με άλλα λόγια, είναι οι Εβραίοι ψυχοπαθείς;

Σύμφωνα με την καθιερωμένη χρήση, ψυχοπαθής είναι όποιος χαρακτηρίζεται από «επίμονη έλλειψη ενσυναίσθησης, σοβαρή έλλειψη τύψεων ή ενοχής, επιφανειακή γοητεία, μεγαλομανία και χειριστική ή αντικοινωνική συμπεριφορά» (Google AI). Όποιος υποστηρίζει τη γενοκτονία, τους αδιάκοπους βομβαρδισμούς γυναικών και παιδιών, σίγουρα στερείται ενσυναίσθησης. Τα αποτελέσματα των εκλογών δείχνουν επιπλέον ότι οι Ισραηλινοί Εβραίοι στερούνται παντελώς τύψεων ή ενοχής για τα γεγονότα στη Γάζα ή το Ιράν. Η διαρκής ατμόσφαιρα του εβραϊκού υπερεθνικισμού προφανώς μετράει ως «μεγαλοπρέπεια», και αν δεχτούμε ότι η «επιφανειακή γοητεία» και η «χειριστική συμπεριφορά» αποτελούν καθοριστικά χαρακτηριστικά των Εβραίων εδώ και αιώνες, τότε ναι, έχουμε σχεδόν 100% συμφωνία: Οι Εβραίοι πληρούν όλες τις προϋποθέσεις της ψυχοπαθολογίας. Οι Εβραίοι είναι ψυχοπαθείς - και μάλιστα γενοκτονικοί.

Εν τω μεταξύ, στην Αμερική…

Τόσα για το Ισραήλ και τους Ισραηλινούς Εβραίους. Τι γίνεται στην Αμερική; Εδώ, έχουμε (μας λένε) περίπου 7 εκατομμύρια περισσότερους Εβραίους, ανάλογα με το πώς τους μετράμε. Σύμφωνα με στοιχεία έρευνας , περίπου το 16% υποστηρίζει τον Netanyahu και περίπου το 57% υποστηρίζει την παράταξη Eisenkot, η οποία δίνει συνολικά περίπου 73% υπέρ της σαφούς γενοκτονίας. Το υπόλοιπο ένα τέταρτο των Αμερικανών Εβραίων ισχυρίζεται ότι δεν έχει άποψη ή είναι ουδέτεροι στην ισραηλινή πολιτική, αλλά αυτό είναι δύσκολο να το πιστέψει κανείς. Και πάλι, είναι πιθανό ότι τουλάχιστον οι μισοί από αυτούς είναι ιδεολογικά ευθυγραμμισμένοι είτε με τον Netanyahu είτε με τον Eisenkot, αλλά δεν είναι πρόθυμοι να το παραδεχτούν. Έτσι, μπορούμε εύλογα να δηλώσουμε ότι τουλάχιστον το 85% των Αμερικανών Εβραίων υποστηρίζουν τη γενοκτονία, τον πόλεμο και τις μαζικές δολοφονίες, εφόσον τέτοια πράγματα ωφελούν το Ισραήλ ή τους Εβραίους γενικότερα.

Ένα τέτοιο ποσοστό συμφωνεί με προηγούμενα δεδομένα που δείχνουν ότι οι Αμερικανοί Εβραίοι υποστηρίζουν γενικά το Ισραήλ, παρά τη θέση του ως κράτους απαρτχάιντ, ως διεθνούς παρία και ως εμπλεκόμενο σε εθνοκάθαρση από την ίδρυσή του το 1948. Μια έρευνα του 2019 έδειξε ότι το 95% των Εβραίων είχε «ευνοϊκές απόψεις» για το Ισραήλ, ακόμη και με τον Netanyahu στην ηγεσία. Μια έρευνα του 2020 διαπίστωσε ότι το 80% των Εβραίων θεωρούσε «σημαντικό για το Ισραήλ να είναι εβραϊκό κράτος» - που σημαίνει, ρεαλιστικά, ένα κράτος όπου οι Εβραίοι είναι πλήρεις πολίτες και όλοι οι άλλοι κάτοικοι είναι δεύτερης ή τρίτης κατηγορίας, δηλαδή ένα κράτος απαρτχάιντ. Η ίδια έρευνα έδειξε ότι σχεδόν το 90% των Εβραίων θεωρούσε «σημαντικό για το Ισραήλ να είναι [μόνιμο] καταφύγιο για τον εβραϊκό λαό» - που σημαίνει ότι όλοι οι Εβραίοι παντού είναι de facto πολίτες και, ως εκ τούτου, η διπλή υπηκοότητα είναι απολύτως κατάλληλη για αυτούς. Συνδυάστε όλα αυτά με την εκτίμησή μου ότι το 85% των Αμερικανών Εβραίων υποστηρίζει τη γενοκτονία και έχουμε μια αρκετά πλήρη εικόνα της εβραϊκής νοοτροπίας.

Κανονικά, τέτοιες απόψεις θα ονομάζονταν «σιωνιστικές», αλλά όταν ερωτώνται, μόνο περίπου το 40% των Αμερικανών Εβραίων αυτοπροσδιορίζονται με αυτόν τον τρόπο. Για μένα, αυτό δείχνει ότι σχεδόν όλοι οι Εβραίοι έχουν σιωνιστικές απόψεις, ενώ αποφεύγουν την ταμπέλα επειδή έχει αποκτήσει μια τόσο κακή χροιά την τελευταία δεκαετία ή δύο. Ως εκ τούτου, αυτό συνιστά μια ακόμη εβραϊκή εξαπάτηση: υιοθετούν κατακριτέες απόψεις, αλλά στη συνέχεια αρνούνται ότι τις πρεσβεύουν!

Επιστρέφοντας στην ερώτηση του τίτλου μου, θα πρέπει να πω για άλλη μια φορά ότι, ναι, «οι Εβραίοι» της Αμερικής είναι ψυχοπαθείς γενοκτόνοι. Σίγουρα το 80% έως 90% εμπίπτει στους ορισμούς, και οι περισσότεροι από τους υπόλοιπους πιθανώς έχουν τέτοιες απόψεις, αλλά θα αρνηθούν ότι το κάνουν.

Όχι ότι πρόκειται για κάτι νέο: Οι επικριτές των Εβραίων υποστηρίζουν εδώ και καιρό ότι είναι όλοι τους αξιοκαταφρόνητοι - και όλοι τους επικίνδυνοι. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα: Σε ένα δοκίμιο του 1771, ο Βολταίρος έγραψε τα εξής: «[Οι Εβραίοι] γεννιούνται όλοι με μανιασμένο φανατισμό στις καρδιές τους, όπως ακριβώς οι Βρετανοί και οι Γερμανοί γεννιούνται με ξανθά μαλλιά». Όχι μερικοί από αυτούς, ή οι περισσότεροι από αυτούς, αλλά «όλοι τους». Και όχι λόγω της θρησκείας ή των απόψεών τους, αλλά επειδή γεννήθηκαν έτσι . Ο Βολταίρος συνεχίζει: «Δεν θα με εξέπληττε καθόλου αν αυτοί οι άνθρωποι δεν γίνονταν κάποια μέρα θανατηφόροι για την ανθρώπινη φυλή». [1]   Μια εκπληκτικά προφητική δήλωση.

Τέλος, μπορούμε να αναρωτηθούμε: Πώς εξελίχθηκαν όλα αυτά στις πρόσφατες ενδιάμεσες εκλογές των ΗΠΑ; Το εκλογικό σώμα στράφηκε ξεκάθαρα και οριστικά εναντίον του Trump και των πολιτικών του, τόσο μεταξύ των Δημοκρατικών όσο και μεταξύ των ίδιων των υποστηρικτών του. Όσο για το γιατί, αρκεί να δούμε το πλέον διαβόητο tweet του JD Vance της 4ης Νοεμβρίου, στο οποίο συνοψίζονται τέσσερα αιτήματα των δυσαρεστημένων Ρεπουμπλικανών: «1) Τερματισμός του πολέμου 2) Εστίαση στο κόστος ζωής/πληθωρισμό 3) Βάλτε την Αμερική πάνω απ' όλα 4) Αλλάξτε τη σχέση μας με το Ισραήλ». Αυτή είναι μια ωραία περίληψη ολόκληρης της κατάστασης και εξηγεί συνοπτικά γιατί οι Ρεπουμπλικάνοι έχασαν τόσο άσχημα.

Στην πραγματικότητα, αυτή η σύντομη περίληψη είναι πιο αποκαλυπτική απ’ όσο ίσως αντιλήφθηκε και ο ίδιος ο Vance. Εξετάζοντας κάθε σημείο ξεχωριστά, διαπιστώνουμε ότι πρόκειται για μια υποχώρηση απέναντι στα εβραϊκά συμφέροντα: (1) Να τερματιστεί ο πόλεμος στο Ιράν, ο οποίος είναι ένας πόλεμος για τους Εβραίους· (2) ο πληθωρισμός οφείλεται σε μεγάλο βαθμό (τουλάχιστον το 2026) στο αυξανόμενο κόστος ενέργειας που αποδίδεται στον πόλεμο στο Ιράν, και πάλι για τους Εβραίους· (3) το να βάζουμε την Αμερική πάνω απ' όλα έρχεται σε αντίθεση με την πραγματικότητα του Trump να βάζει το Ισραήλ πάνω απ' όλα· και (4) μπορούμε να «αλλάξουμε» ουσιαστικά τη σχέση με το Ισραήλ μόνο περιορίζοντάς την ή διακόπτοντάς την. 

Ως εκ τούτου, τα τέσσερα αιτήματα του Vance θα μπορούσαν να είχαν συνοψιστεί σε ένα: «Σταματήστε να υποκύπτετε στις απαιτήσεις των Εβραίων!»

Για ό,τι αξίζει, νομίζω ότι ο Vance είναι από τους πιο έξυπνους ανθρώπους στους κύκλους του MAGA, και φαίνεται να καταλαβαίνει πραγματικά πώς λειτουργούν τα πράγματα στην Ουάσινγκτον. Και υποψιάζομαι ότι είναι πραγματικά αναστατωμένος από αυτό, αλλά αναγκάστηκε να υποτάξει τα προσωπικά του συναισθήματα για να υπηρετήσει τον Trump και τον ευρύτερο σκοπό του MAGA. Αυτό υποδηλώνει ότι μπορεί τώρα να αρχίσει να προωθεί τις δικές του απόψεις, συμπεριλαμβανομένης, προφανώς, μιας σοβαρής μείωσης της εβραϊκής υποκρισίας. Ο Vance είναι αρκετά έξυπνος για να συνειδητοποιήσει ότι αν μπορούσε να προσφέρει κάτι σαν το « MAGA χωρίς τον Εβραίο », θα είχε μεγάλες πιθανότητες να πετύχει το 2028. Με άλλα λόγια, να εφαρμόσει όλα τα καλά πράγματα του MAGA - να κλείσει τα σύνορα, να απελάσει όλους τους παράνομους μετανάστες, να τερματίσει το DEI, να υποστηρίξει τις καθημερινές ανάγκες των πραγματικών Αμερικανών - αλλά χωρίς να υποκύπτει στις επιθυμίες του Ισραήλ, τους Εβραίους ή τα εβραϊκά συμφέροντα. Αυτό θα σήμαινε, για παράδειγμα: 1) τερματισμό κάθε στρατιωτικής και οικονομικής βοήθειας προς το Ισραήλ, 2) διακοπή όλων των εταιρικών δεσμών, 3) τερματισμό των δυνατοτήτων διπλής υπηκοότητας, 4) σύναψη ειρήνης με τη Ρωσία, το Ιράν και τους Παλαιστίνιους, 5) απομάκρυνση όλων των Εβραίων από ηγετικές θέσεις σε ομοσπονδιακές υπηρεσίες και 6) εξασφάλιση μη ύπαρξης Εβραίων στο Προεδρικό Υπουργικό Συμβούλιο.

  Αν ο Vance μπορούσε να το προσφέρει αυτό ως υποψήφιος πρόεδρος, θα κέρδιζε με σαρωτική νίκη, για να μην αναφέρουμε ότι θα κέρδιζε μια θέση ως πραγματικά μεγάλος Αμερικανός ήρωας.

Αλλά ακόμα κι αν, με κάποιο θαύμα, συνέβαινε αυτό, θα είχαμε ακόμα ένα τεράστιο πρόβλημα στα χέρια μας: τι να κάνουμε με τους περίπου 7 εκατομμύρια Εβραίους στις ΗΠΑ, σχεδόν όλοι γενοκτονικοί ψυχοπαθείς. Πρέπει να αναρωτηθούμε: Γιατί επιτρέπουμε τέτοιους ανθρώπους στη χώρα μας; Τι κάνουν για την Αμερική, εκτός από το να πλουτίζουν οι ίδιοι, να διαφθείρουν την κυβέρνηση, να υπονομεύουν τον πολιτισμό και να δίνουν στη χώρα μας μια απαίσια φήμη παγκοσμίως; Σοβαρά - γιατί είναι εδώ;   

Η ιθαγένεια δεν περιλαμβάνει μόνο δικαιώματα αλλά και καθήκοντα, και αυτά τα καθήκοντα πρέπει να στοχεύουν στη γενική ευημερία και βελτίωση όλων των Αμερικανών, όχι μόνο ενός υποσυνόλου 2% του πληθυσμού. Αν οι Εβραίοι αποτύχουν στο πιο βασικό επίπεδο του πολιτικού καθήκοντος, και επιπλέον χρησιμεύουν ως ένα ισχυρό ψυχοπαθολογικό στοιχείο ανάμεσά μας, τότε... γιατί είναι εδώ;

Μπορούμε να τα πάμε καλύτερα. Οι Ρεπουμπλικάνοι μπορούν να τα πάνε καλύτερα. Δεν είναι μυστικό ούτε μυστήριο. Ξέρουμε τι πρέπει να γίνει. Χρειαζόμαστε μόνο το θάρρος και το όραμα για να το κάνουμε.

Ἀπό : theoccidentalobserver.net

[1] Lettres de Memmius á Ciceron, in Oeuvres complètes XXVIII, p. 440. ΕΔΩ 

...Ὅλοι οἱ ἄλλοι λαοί ἔχουν διαπράξει ἐγκλήματα· οἱ Ἑβραίοι εἶναι οἱ μόνοι πού καυχιοῦνται γι' αὐτά. Ὅλοι γεννιοῦνται μέ τήν ὁργή τοῦ φανατισμοῦ στήν καρδιά τους, ὅπως ἀκριβῶς οἱ Βρετανοί καί οἱ Γερμανοί γεννιοῦνται μέ ξανθά μαλλιά. Δέν θά μέ ἐξέπληττε ἄν αὐτό τό ἔθνος κάποια μέρα ἀποδειχθεῖ καταστροφικό γιά τήν ἀνθρωπότητα... 


Ἡ Πελασγική

Πέμπτη 12 Νοεμβρίου 2026

Ἀμερικανικός Μεσσιανισμός

...Οι χιλιαστές Σιωνιστές μοιράζονται με τους παγκοσμιοποιητές χιλιαστές εξαδέρφους τους μια αδιάκοπη αποφασιστικότητα να επιτύχουν τους στόχους τους. Έχοντας αναλάβει τον έλεγχο του ισραηλινού κράτους και μεταμορφώσει τον κοσμικό Σιωνισμό σε θρησκευτικό Σιωνισμό, έχοντας διεισδύσει στις Ηνωμένες Πολιτείες εκ των έσω σε στρατηγικό επίπεδο και έχοντας εγκαταστήσει τους ανθρώπους και τα δίκτυά τους σε δυτικές κυβερνήσεις και μέσα ενημέρωσης, οι χιλιαστές Σιωνιστές αποκαλύπτουν πλέον ολοένα και περισσότερο τις πραγματικές τους προθέσεις, φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να αντιμετωπίσουν τα αντιστασιακά στοιχεία εντός της ίδιας της ισραηλινής κοινωνίας, προκειμένου να επιτύχουν τους θεοπολιτικούς τους στόχους.

Ἡ Πολιτικής τῆς Ἀποκάλυψης 

Ο Pierre-Antoine Plaquevent εξετάζει πώς οι μεσσιανικές φιλοδοξίες του θρησκευτικού σιωνισμού εκτείνονται πολύ πέρα ​​από την εβραϊκή εθνική πατρίδα, προς ένα όραμα παγκόσμιας κυριαρχίας


Τοῦ Pierre-Antoine Plaquevent

Πώς το αρχικό σιωνιστικό εγχείρημα έγινε εσχατολογικό εγχείρημα;

Για να το κατανοήσουμε αυτό, πρέπει να εξετάσουμε το κίνημα του θρησκευτικού Σιωνισμού, ένας από τους πιο σημαντικούς εκπροσώπους του οποίου ήταν ο Abraham Isaac Hacohen Kook (1865–1935), ο πρώτος Ασκενάζι Αρχιραββίνος της υπο Βρετανική Εντολή Παλαιστίνης. Σιωνιστής και θρησκευτικός ηγέτης, ίδρυσε μια Ταλμουδική ακαδημία στην Ιερουσαλήμ, τη Merkaz Harav Yeshiva, όπου ρίζωσαν και αναπτύχθηκαν οι διδασκαλίες του. Βρίσκεται στη γειτονιά Kiryat Moshe της Ιερουσαλήμ, η Merkaz Harav Yeshiva είναι σήμερα ένα προπύργιο του θρησκευτικού Σιωνισμού και του σιωνιστικού υπερεθνικισμού. Από αυτόν τον θεσμό προέκυψε το μεσσιανικό πολιτικό κίνημα Gush Emunim , ένα όνομα που μπορεί να μεταφραστεί ως το «Ένωση της Πίστης» ή το «Ένωση των Πιστών» - μια «Ταυτοτική Ένωση», στην ουσία...

Ο Abraham Isaac Hacohen Kook είναι ο πνευματικός πατέρας του εθνικοθρησκευτικού σιωνιστικού κινήματος. Βασιζόμενος στην πρωτοσιωνιστική θεολογία του ραββίνου Tzvi Hirsh Kalisher (1795–1874), υποστήριξε ότι «οι σοσιαλιστές σιωνιστές, ερχόμενοι να καλλιεργήσουν τη γη στην Παλαιστίνη, δεν συμμετείχαν στην αυτοχειραφέτηση του εβραϊκού λαού, όπως πίστευαν, αλλά εκπλήρωναν εν αγνοία τους τη "θεία εντολή"». Σύμφωνα με τον Kook, οι σοσιαλιστές Εβραίοι τελικά θα αποδέχονταν την Halakha, τον εβραϊκό θρησκευτικό νόμο. Είναι σαφές ότι ο Kook ήταν οραματιστής.

Έτσι, ο Ραββίνος Kook οραματίστηκε «ένα ιδανικό κράτος, με υψηλά ιδανικά χαραγμένα στην ίδια του την ύπαρξή του», ένα εβραϊκό κράτος που θα γινόταν «το βάθρο του θρόνου του Θεού σε αυτόν τον κόσμο». Για αυτόν, το εβραϊκό κράτος θα ήταν η γήινη εκδήλωση ενός μεσσιανικού «Βασιλείου του Ισραήλ», μιας «σκάλας του Ιακώβ» που θα ένωνε τη γη και τον ουρανό. Μετά τον θάνατό του το 1935, ο γιος του, Ραββίνος Tzvi Yehuda Hacohen Kook (1891–1982), ανέλαβε την ηγεσία της ιεραποστολής του και συνέχισε το έργο του, ενσωματώνοντας «την ανάλυσή του για τα σύγχρονα γεγονότα» (βλ. Charles Enderlin, Au nom du Temple [Εις το Όνομα του Ναού], Seuil, 2023). Σε πολλά από τα γραπτά του, ο Ραββίνος Kook ανέπτυξε την ιδέα ότι οι Σιωνιστές, αν και κατά κύριο λόγο κοσμικοί εκείνη την εποχή, εκπλήρωναν εν αγνοία τους το θεϊκό σχέδιο εργαζόμενοι για την ίδρυση ενός εβραϊκού κράτους.

Είναι λοιπόν ο Σιωνισμός ουσιαστικά ένα θρησκευτικό εγχείρημα;

Στο Βαβυλωνιακό Ταλμούδ, είναι γραμμένο ότι απαγορεύεται στους Εβραίους να επιστρέψουν στους Αγίους Τόπους και ότι απαγορεύεται να επιχειρήσουν να φέρουν την μεσσιανική εποχή μέσω πολιτικής δράσης. Ωστόσο, το «ακτιβιστικό» ρεύμα του εβραϊκού μεσσιανισμού αψηφά αυτές τις εντολές και επιδιώκει εδώ και καιρό να επιστρέψει στους Αγίους Τόπους και να επιταχύνει την έλευση του Μεσσία. Επιδιώκει αυτόν τον στόχο μέσω άμεσης ή έμμεσης δράσης, χρησιμοποιώντας τα «έθνη» ως όργανα για την επίτευξη των σκοπών του.

Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι ο κοσμικός Σιωνισμός του δέκατου ένατου και του εικοστού αιώνα δεν εμφανίστηκε ξαφνικά. Ήταν το προϊόν μιας μακράς διαδικασίας ωρίμανσης και διείσδυσης στις χριστιανικές κοινωνίες, όπου αρχικά παρουσιάστηκε, προκειμένου να κερδίσει την αποδοχή του, ως λύση έθνους-κράτους στο περίφημο και επαναλαμβανόμενο «εβραϊκό ζήτημα».

Ο Σιωνισμός αναδύθηκε στη δημόσια πολιτική σκηνή σε μια εποχή που το ζήτημα των εθνικοτήτων έφερνε φωτιά σε ολόκληρη τη διεθνή πολιτική τάξη μετά τη Γαλλική Επανάσταση και τις Ναπολεόντειες εκστρατείες, οι οποίες διέδωσαν τις πολιτικές της ιδέες υπονομεύοντας παράλληλα τις παραδοσιακές χριστιανικές αρχές. Ο Ναπολέων κληρονόμησε τη χειραφέτηση των Εβραίων που θεσπίστηκε από τη Γαλλική Επανάσταση και βοήθησε στην επέκτασή της σε μεγάλο μέρος της Ευρώπης μέσω των κατακτήσεών του. Έτσι, στην Ιταλία, άνοιξαν τα γκέτο στην Ανκόνα, τη Βενετία και τη Ρώμη, όπου τα τείχη και οι πύλες του γκέτο κατεδαφίστηκαν συμβολικά. Στις επαρχίες της Ρηνανίας, στο Βασίλειο της Βεστφαλίας, στην Ολλανδία και σε άλλα εδάφη που υπήχθησαν σε γαλλικούς θεσμούς, η εισαγωγή του Αστικού Κώδικα και των Ναπολεόντειων μεταρρυθμίσεων συνοδεύτηκε από την παραχώρηση πολιτικής ισότητας στους Εβραίους. Αν και ορισμένα από αυτά τα μέτρα στη συνέχεια αντιστράφηκαν εν μέρει μετά το 1815, αυτό το κίνημα αντιπροσώπευε μια μεγάλη ιστορική αναταραχή μετά από αιώνες εξαιρετικού νομικού καθεστώτος. Ο σύγχρονος πολιτικός Ιουδαϊσμός οφείλει πολλά στην επαναστατική Γαλλία, την Αυτοκρατορία και τη Δημοκρατία.

Ποιος ήταν ο ρόλος του Προτεσταντισμού στην εμφάνιση του Σιωνισμού;

Ήδη από τις αρχές του δέκατου έβδομου αιώνα, Άγγλοι Προτεστάντες θεολόγοι άρχισαν να υποστηρίζουν την επανεγκατάσταση των Εβραίων στους Αγίους Τόπους, προκειμένου να επιταχυνθεί η επιστροφή του Ιησού και να προσηλυτιστούν στον Χριστιανισμό. Μεταξύ των Προτεσταντών θεολόγων που προώθησαν αυτή την ιδέα ήταν ο Joseph Mede (1586–1638), ο Richard Baxter (1615–1691) και ο Άγγλος βουλευτής Σερ Henry Finch (1558–1625), ο οποίος έγραψε ένα έργο βιβλικής εξήγησης προβλέποντας την επιστροφή των Εβραίων στους Αγίους Τόπους, με τίτλο « Η Μεγάλη Αποκατάσταση του Κόσμου ή το Κάλεσμα των Εβραίων» .

Την ίδια περίπου εποχή, στη Γαλλία, ο Ουγενότος Isaac de La Peyrère έγραψε το Du rappel des Juifs [Η Αποκατάσταση των Εβραίων], στο οποίο εξήγησε πώς η μεταστροφή των Εβραίων στον Χριστιανισμό θα συνέβαινε παράλληλα με την επιστροφή τους στη Γη της Επαγγελίας. Αυτό το μεσσιανικό όραμα, αρχικά εβραϊκό και στη συνέχεια μετατράπηκε σε ιουδαιο-προτεσταντικό, θα ριζώσει στην αποικιοκρατούμενη από τους Άγγλους Αμερική, της οποίας οι άποικοι θεωρούσαν τους εαυτούς τους ως τον νέο εκλεκτό λαό.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, αυτό το ρεύμα βρήκε ένα ιδιαίτερα δεκτικό κοινό λόγω των ιδεών της θεϊκής εκλογής και της έννοιας του «Προφανούς Πεπρωμένου», η οποία καλλιέργησε μεταξύ των αμερικανικών ελίτ την πεποίθηση ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν μια ειδική αποστολή στην ιστορία: το μεσσιανικό έργο της εγκαθίδρυσης της παγκόσμιας ειρήνης σε όλο τον κόσμο. Αυτό το χριστιανοσιωνιστικό κίνημα θα αποκτούσε πραγματικά δυναμική μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, με την ίδρυση του Κράτους του Ισραήλ στην Παλαιστίνη. Οι χριστιανοί σιωνιστές ερμήνευσαν αυτό το γεωπολιτικό γεγονός ως ένα απτό σημάδι που προανήγγειλε την επικείμενη επιστροφή του Χριστού.


Πράγματι, υπάρχει μια εντυπωσιακή σύγκλιση μεταξύ της ιδεολογίας του θρησκευτικού Σιωνισμού και των πεποιθήσεων των Χριστιανών Σιωνιστών, οι οποίοι θα περιγράφονταν ακριβέστερα ως Σιωνιστές Ευαγγελικοί ή ακόμα και χιλιαστές Σιωνιστές Ευαγγελικοί. Οι Σιωνιστές Ευαγγελικοί ερμηνεύουν την Αγία Γραφή κυριολεκτικά και είναι οι ίδιοι χιλιαστές. Πιστεύουν ότι ο Χριστός θα επιστρέψει στη γη για να εγκαθιδρύσει μια βασιλεία παγκόσμιας δικαιοσύνης για μια περίοδο 1.000 ετών, όταν όλοι οι Εβραίοι θα έχουν συγκεντρωθεί στους Αγίους Τόπους και μερικοί από αυτούς θα έχουν ασπαστεί τον Χριστιανισμό για να αντισταθούν στον Αντίχριστο, ο οποίος θα διώξει ακόμη και τους Εβραίους.

Αυτός ο θεοπολιτικός καταστροφισμός έχει τις ρίζες του σε μια κυριολεκτική ερμηνεία της Βίβλου, η οποία είναι χαρακτηριστική του προτεσταντικού κόσμου.

Πρόκειται για μια ερμηνεία των ιερών κειμένων του Χριστιανισμού που δίνει έμφαση στο νόμο της Παλαιάς Διαθήκης και στον θεόσταλτο ρόλο των Εβραίων στην ιστορία. Για τους ευαγγελικούς, αυτός ο ρόλος δεν αντικαθίσταται από την Καινή Διαθήκη που καθιερώθηκε μέσω της πρώτης έλευσης του Χριστού, εξ ου και η αίσθηση θεοπολιτικής συγγένειας που έχουν με τον σύγχρονο θρησκευτικό Σιωνισμό. Ένα τέτοιο συναίσθημα είναι άγνωστο στον Καθολικό ή τον Ορθόδοξο Χριστιανισμό.

Αν το Ισραήλ βρίσκεται στο επίκεντρο της ανθρώπινης ιστορίας για τους Σιωνιστές χιλιαστές και τους Ευαγγελικούς χιλιαστές, θα αποτελούσε επομένως ο θρησκευτικός Σιωνισμός μια μορφή παγκοσμιοποίησης; 

Στο βιβλίο του Ραββίνου Kook  « Lights of Teshuvah» (Φώτα της Επιστροφής-Μετάνοιας, φωτό ἀριστερά) , η εθνική αναβίωση και η εγκαθίδρυση ενός εβραϊκού κράτους περιγράφονται με μεγαλοπρεπείς θρησκευτικούς και εσχατολογικούς όρους. Αυτή η αναβίωση δεν αντιπροσωπεύει απλώς την εθνική λύτρωση μόνο του εβραϊκού λαού, αλλά το προοίμιο της μελλοντικής λύτρωσης ολόκληρης της ανθρωπότητας:

Η ανάσταση του έθνους είναι το θεμέλιο για την εγκαθίδρυση της μεγάλης Teshuvah [μετάνοιας], της υπέρτατης Teshuvah του Ισραήλ και της Teshuvah ολόκληρου του κόσμου που αυτή θα επιφέρει.

Ο Kook εξηγεί περαιτέρω ότι «η συνέλευση του Ισραήλ επιδιώκει την αποκατάσταση του κόσμου στην ολότητα και την πληρότητά του».

Αυτό καθιστά τον χιλιαστικό θρησκευτικό Σιωνισμό μια μορφή εθνικο-παγκοσμιοποίησης: εθνικιστική, ρατσιστική, αποκλειστική και αντιδραστική για τους Σιωνιστές, αλλά παγκοσμιοποιητική, συμπεριληπτική και ανατρεπτική για τους μη Σιωνιστές (με τους αντισιωνιστές ή μη Σιωνιστές Εβραίους να θεωρούνται επίσης από τους θρησκευόμενους Σιωνιστές ως εχθροί και « Εβραίοι που μισούν τους εαυτούς τους»). Μια ανοιχτή κοινωνία για τους μη Σιωνιστές, μια κλειστή κοινωνία για τους ίδιους.

Μιλάς για χιλιαστικό σιωνισμό...

Χρησιμοποιώ αυτόν τον όρο για να προσδιορίσω καλύτερα τα πραγματικά περιγράμματα του θρησκευτικού σιωνιστικού εγχειρήματος. Είναι ένα έργο που αφορά όλη την ανθρωπότητα και εκτείνεται πολύ πέρα ​​από την απλή εγκαθίδρυση μιας εβραϊκής εθνικής πατρίδας. Ένα από τα καθοριστικά χαρακτηριστικά των χιλιαστικών κινημάτων και του πολιτικού μεσσιανισμού είναι ο συνδυασμός παράλογων προσδοκιών με μια εξαιρετικά ρεαλιστική, συγκεκριμένη και μακιαβελική πολιτική και στρατηγική νοοτροπία. Είναι μια νοοτροπία ικανή να κινητοποιήσει κάθε πόρο και μέσο που είναι απαραίτητο για την εκπλήρωση των μεσσιανικών της φιλοδοξιών. Ο υλισμός στην υπηρεσία του ιδεαλισμού.

Οι χιλιαστές Σιωνιστές μοιράζονται με τους παγκοσμιοποιητές χιλιαστές εξαδέρφους τους μια αδιάκοπη αποφασιστικότητα να επιτύχουν τους στόχους τους. Έχοντας αναλάβει τον έλεγχο του ισραηλινού κράτους και μεταμορφώσει τον κοσμικό Σιωνισμό σε θρησκευτικό Σιωνισμό, έχοντας διεισδύσει στις Ηνωμένες Πολιτείες εκ των έσω σε στρατηγικό επίπεδο και έχοντας εγκαταστήσει τους ανθρώπους και τα δίκτυά τους σε δυτικές κυβερνήσεις και μέσα ενημέρωσης, οι χιλιαστές Σιωνιστές αποκαλύπτουν πλέον ολοένα και περισσότερο τις πραγματικές τους προθέσεις, φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να αντιμετωπίσουν τα αντιστασιακά στοιχεία εντός της ίδιας της ισραηλινής κοινωνίας, προκειμένου να επιτύχουν τους θεοπολιτικούς τους στόχους.

Ἀπό : multipolarpress.com


Ἡ Πελασγική

Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2026

Ἡ δημοκρατία τους δέν φοβᾶται ΧΕΙΡΑΓΩΓΕΙ !


Μια ιδιαίτερη πρωτοβουλία βρίσκεται σε εξέλιξη στο Ελαιοχώρι Δυτικής Αχαΐας, γενέτειρα του Γεωργίου Παπαδόπουλου.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα και σχετική ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ομάδα δέκα ατόμων προχωρά στις απαραίτητες ενέργειες για τη δημιουργία χώρου όπου θα τοποθετηθεί άγαλμα ή προτομή του πρώην πρωθυπουργού και Προέδρου της Δημοκρατίας.

Η πρωτοβουλία αφορά ιδιωτικό χώρο, ενώ σύμφωνα με όσα αναφέρονται, οι εργασίες προετοιμασίας έχουν ήδη ξεκινήσει.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν γίνει γνωστά τα ονόματα των συμμετεχόντων, η ακριβής τοποθεσία ή το χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης του εγχειρήματος... ( Διαβάζουμε ΕΔΩ ) 

Καί πᾶμε στίς ἀναμενόμενες ἀντιδράσεις τῶν ἐκφραστῶν τοῦ προοδευτισμοῦ καί τῆς δημοκρατίας τους πού δέν φοβᾶται τίποτα. 

 Γιά νά ᾿δεῖτε λοιπόν πῶς λειτουργεῖ ἡ χειραγώγησις τῶν μαζῶν ἀπό τά συστημικά μμε ( οὐσιαστική ἔννοια : μαζικά μέσα ἀποβλακώσεως ),σέ ἀνάρτησιν πού μοῦ ἔστειλε ἀναγνώστη μας, μέσα 4 σειρές ἀναφέρεται τρεῖς φορές ἡ λέξις "δικτάτορας". Καί ἐν συνεχείᾳ σέ τρεῖς ἀράδες ἐπεξηγήσεως γιά τό ποιός εἶναι ὁ "δικτάτορας" ( μή καί τό ἔχουν ξεχάσει ἤ παραπλανοῦνται, οἱ ἀδαεῖς μάζες ) μιά καί μισή ἀράδα χρησιμοποιεῖ τίς φράσεις : "ἐπικεφαλής χούντας", "κατάλυση δημοκρατίας", "ἑπτά χρόνια δικτατορίας "

Διαβᾶστε : 

Στο Ελαιοχώρι Αχαΐας θέλουν να στήσουν άγαλμα του δικτάτορα Παπαδόπουλου. 

Πρωτοβουλία δεκαμελούς ομάδας από το Ελαιοχώρι Δυτικής Αχαΐας, γενέτειρα του δικτάτορα. 

Αίσθηση προκαλεί πρωτοβουλία δεκαμελούς ομάδας από το Ελαιοχώρι Δυτικής Αχαΐας, γενέτειρα του δικτάτορα Γεωργίου Παπαδόπουλου, για την τοποθέτηση αγάλματος ή προτομής του σε ιδιωτικό χώρο το προσεχές διάστημα..

Σύμφωνα με ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τα μέλη της ομάδας εργάζονται για τη δημιουργία κατάλληλου χώρου, όπου θα τοποθετηθεί το μνημείο προς τιμήν του επικεφαλής της χούντας των συνταγματαρχών, η οποία κατέλυσε τη Δημοκρατία και επέβαλε επτά χρόνια δικτατορίας στην Ελλάδα...... ( ἐδῶ ) 

Καί τί μᾶς λέει ἡ AI τῆς Google γιά τό ποιόν τῆς συγκεκριμένης σελίδος ἐκ Θεσσαλονίκης ; Ὁρῖστε : 

«... η δημοσιογραφική του ταυτότητα έχει σαφή προοδευτικό, κεντροαριστερό και κοινωνικά ευαίσθητο προσανατολισμό...» 

Ἐ ναί ! Ὅλα αὐτά ἔχει πού προσδιορίζουν ἐπακριβῶς ὅ,τι προσπαθεῖ ἡ παγκοσμιοποίησις νά ἐπιβάλλει στούς λαούς τῶν χωρῶν τῆς Δύσεως. Αὐτά πού τοὐλάχιστον τά τελευταῖα 50 χρόνια κυριολεκτικῶς ἔχουν χώσει μέσα στό μυαλό μέσῳ χειραγωγήσεως, τῶν ἀδαῶν κυρίως λαῶν κάθε εὐρωπαϊκῆς χώρας, ὑπό μορφή ἀπειλῆς διότι ἡ μή υἱοθέτησίς τους θά σημαίνει "φασίστας", "ναζιστής" κι᾿ἐν τέλει "ἐθνικιστής" πού σημαίνει, (ὅπως ἔχει ἐπεξηγήσει πολλάκις ὁ "ἔχω π@δήξει τήν μισή Ἀθήνα", « σ᾿ὅλες τίς λατινογενεῖς γλῶσσες, τό nation ἀπό ὅπου προέρχεται τό ναζί, σημαίνει ἔθνος» ) καί τά τρία "κακά" μαζύ. 

Κακό λοιπόν ὁ ἐθνικισμός πού συνδέεται μέ ὅλους ὅσους ἀπέδειξαν ἤ ἀποδεικνύουν πώς θέτουν πάνω ἀπό ὅλα τό καλό τοῦ Ἔθνους τους. Καί στήν Εὑρώπη, τήν κύρια καί οὐσιαστική Ἥπειρο ὑπάρξεως τῶν λαῶν -Ἐθνῶν πρέπει νά βάλλουν μιά γιά πάντα στό μυαλό τους πώς ὁ ἐθνικισμός συνδέεται μέ κάθε κακό. Ἡ καταστροφή τῆς Γηραιᾶς Ἡπείρου, τῆς μήτρας τοῦ Πολιτισμοῦ πού γεννήθηκε μέσα ἀπό τήν Ἀρχαία Ἑλληνική Σκέψιν καί Πνεῦμα καί ἐν συνεχείᾳ ἑδραιώθηκε πολιτικά ἀπό τήν Ῥωμαϊκή Αὑτοκρατορία εἶναι αὐτοσκοπός τῶν παγκοσμίων ἐξουσιαστῶν πού ἐπιδιώκουν μία νέα τάξιν συνονθυλεύματος λαῶν πού πλέον ἀποκομμένοι ἀπό κάθε πατρογονική ῥίζα θά ἀποτελοῦν τούς ὑπάκοους δούλους τοῦ Συστήματος τῆς παγκόσμιας ἐξουσίας. 

Ἔτσι λοιπόν, ὅσο μεγαλύτερη ἡ δόσις τόσο μεγαλύτερη ἡ χειραγώγησις. Καί στούς κατοίκους τῆς Ἑλλαδικῆς, βλέπω πώς ἔχει μεγάλη ἐπιτυχία ! Ἔχουν ἀποδείξει καί ἀποδεικνύουν πόσο "προοδευτικοί","ἀριστερῶν ἤ κεντροαριστερῶν ἀντιλήψεων", "κοινωνικῶς εὐαίσθητοι" ἐν τέλει δημοκραταραῖοι εἶναι. Μακάρι ἡ πρωτοβουλία τῆς ὁμάδας νά καρποφορήσῃ καί νά ἀποδοθῇ ἡ ἐλάχιστος τιμή σ᾿ἕναν ἄνθρωπο, πού βεβαίως ἔκανε τά λάθη του, ἀλλά ἀπέδειξε πώς πρωταρχικός καί κύριος στόχος τῆς διακυβερνήσεώς του ἦταν τό καλό τῆς χώρας καί τοῦ Ἔθνους. 

Τέλος ὅλη αὐτή ἡ σπασμωδική ἀντίδρασις ἀπό τούς ἐκφραστές τῶν "ἀξιῶν", "ἀρχῶν", "ὑψηλῶν ἰδεῶν" τῆς δημοκρατίας τους ἀποδεικνύει πώς τό δικαίωμα τῆς ἱστορικῆς μνήμης, τῆς δημόσιας ἐλευθερίας ἐκφράσεως τῶν πολιτῶν, εἶναι μοναδικό προνόμιο τῶν "προοδευτικῶν, δημοκραταραίων ".

Υ.Γ. Τό ἴδιο ἀκριβῶς, μέ τίς ἴδιες ποσότητες ἀπό λέξεις κλειδιά ( δικτάτορας, χούντα, κατάλυση δημοκρατίας ) ἐπαναλαμβάνεται λές σέ καρμπόν ἀπό τά συστημικά μέσα ἀποβλακώσεως. Μεγάλα ἤ μικρά στό ἴδιο μοτίβο...

Υ.Γ.2 Ἡ τοποθέτησις τοῦ ἀγάλματος τοῦ Θανάση Κλάρα μέ τό ψευδώνυμο Ἄρης Βελουχιώτης ( ἡ "Σουλτάνα" ὅπως τόν ἔλεγαν τά κομμούνια τοῦ ῥιζοσπάστη πρίν τόν ἡρωποιήσουν ) τοποθετήθηκε στήν κεντρική πλατεία τῆς Λαμίας. Στήν Φθιώτιδα ὅπου τό αἷμα τῶν ἑκατοντάδων σφαγιασθέτων ( καί χιλιάδες οἱ ἐκτοπισμένοι ) ἀπό τήν συμμορία τῶν κομμουνιστοσυμμοριτῶν τοῦ Κλάρα ἀκόμη ἀχνίζει. Ἀλλά προφανῶς ἡ "τιμή" ἔχει ΚΑΙ αὐτή ἀλλάξει ἔννοια, ἀπό τούς "προοδευτικούς-δημοκραταραίους".


Ἡ Πελασγική 

Τρίτη 10 Νοεμβρίου 2026

Ὑπόθεσις Δαμασκός καί ἡ ἀφύπνιση τοῦ ἀμερικανικοῦ ἑβραϊσμοῦ

 ...Η Υπόθεση της Δαμασκού αποκαλύπτει μια σκληρή πραγματικότητα. Η εβραϊκή ισχύς δεν αποτελεί ιστορική σύμπτωση, αλλά προϊόν συστηματικής πολιτικής κινητοποίησης και προπαγάνδας. 

Το σοβαρότερο λάθος που διέπραξαν οι πρώτοι αρχιτέκτονες αυτής της Δημοκρατίας ήταν η παραχώρηση πολιτικού ζωτικού χώρου σε μια οργανωμένη μειονότητα με βιολογική προδιάθεση για φυλετική αλληλεγγύη, η οποία συχνά λειτουργεί ενάντια στα συμφέροντα της πλειονότητας που οικοδόμησε το κράτος.  Εξέλαβαν την ανοχή ως αρμονία, τυφλοί μπροστά στο γεγονός ότι έτρεφαν τα ίδια εκείνα χέρια που μια μέρα θα έπνιγαν το έθνος.

Δυστυχώς, τα δυτικά έθνη θερίζουν αυτή τη στιγμή τη σοδειά αυτής της άτοπης καλοσύνης.

Τοῦ Jose Nino

Τον Φεβρουάριο του 1840, μια σκοτεινή σκιά έπεσε πάνω από τη Δαμασκό. Στις 5 Φεβρουαρίου, ο πατήρ Θωμάς, ένας Καπουτσίνος μοναχός που ζούσε στην πόλη για δεκαετίες, εξαφανίστηκε με τον μουσουλμάνο υπηρέτη του, Ibrahim Amara ( φωτό ἀριστερά ), αφού επισκέφθηκε την εβραϊκή συνοικία. Οι κατήγοροι ισχυρίστηκαν ότι οι Εβραίοι είχαν δολοφονήσει και τους δύο άνδρες για τελετουργικούς σκοπούς. Ο Γάλλος πρόξενος Ulysse de Ratti-Menton υποστήριξε την κατηγορία και ο Σερίφ Πασάς , ο Αιγύπτιος κυβερνήτης της Δαμασκού, διέταξε τις συλλήψεις. Οι αρχές συνέλαβαν έναν Εβραίο κουρέα, ο οποίος κατονόμασε, υπό βασανιστήρια, επτά εξέχοντες άνδρες και στη συνέχεια συνέλαβαν και αυτούς τους άνδρες.

Οι ανακριτές βασάνισαν τους κρατούμενους. Τουλάχιστον δύο από αυτούς πέθαναν υπό κράτηση, και ο Ραββίνος Moses Abulafia ασπάστηκε το Ισλάμ για να ξεφύγει από τα βασανιστήρια. Οι αξιωματούχοι συνέλαβαν επίσης 63 εβραϊκά αγόρια και τα κράτησαν ως ομήρους για να πιέσουν τους γονείς τους να ομολογήσουν. Το σκάνδαλο προσέλκυσε γρήγορα τις ευρωπαϊκές δυνάμεις, των οποίων η προσοχή ήταν στραμμένη στην Ανατολική Κρίση του 1840. Ο Muhammad Ali , ο ηγεμόνας της Αιγύπτου, είχε επαναστατήσει εναντίον του κατ᾿ όνομα ηγεμόνα,Οθωμανού Σουλτάνου. Η Γαλλία υποστήριξε τον Muhammad Ali , ενώ η Βρετανία και η Αυστρία εργάστηκαν για να διατηρήσουν την οθωμανική εξουσία.

Τα νέα για τις κατηγορίες κατά της Δαμασκού διέσχισαν αργά τον Ατλαντικό και έφτασαν στις Ηνωμένες Πολιτείες το καλοκαίρι του 1840. Ο Αμερικανικός Εβραϊσμός τότε δεν αριθμούσε περισσότερους από 15.000 ανθρώπους, χωρίς εθνική οργάνωση και κανέναν αναγνωρισμένο ηγέτη να τους εκπροσωπεί. Ωστόσο, οι αναφορές από τη Συρία πυροδότησαν την πρώτη οργανωμένη διαμαρτυρία Αμερικανών Εβραίων προς υπεράσπιση των αδελφών τους στο εξωτερικό που αντιμετώπιζαν δυσκολίες. Συναντήσεις και αιτήματα εξαπλώθηκαν σε συναγωγές στη New York, την Philadelphia, το Richmond και το Cincinnati, και οι διοργανωτές άσκησαν πιέσεις στον Πρόεδρο Martin Van Buren να παρέμβει.

Η διαμαρτυρία εντάθηκε τον Αύγουστο. Στο Richmond, η εβραϊκή κοινότητα συγκεντρώθηκε και υιοθέτησε ψηφίσματα που εξέφραζαν τη συμπάθειά τους για «τους αθώους και αλώβητους αδελφούς της Ρόδου και της Δαμασκού». Στις 19 Αυγούστου, οι Εβραίοι της Νέας Υόρκης συγκεντρώθηκαν στη συναγωγή της Κοινότητας B'nai Jeshurun ​​στην οδό Elm . Ο Israel Baer Kursheedt προήδρευσε της συνάντησης και ο Theodore J. Seixas διετέλεσε γραμματέας .

Στη συνάντηση της New York, ο Mordecai Manuel Noah, ένας εξέχων εκδότης και ο πιο γνωστός Αμερικανοεβραίος της εποχής του, απευθύνθηκε στη συνέλευση. Η συγκέντρωση υιοθέτησε μια αίτηση που «αρνούνταν κατηγορηματικά και επίσημα... ότι διαπράχθηκε ποτέ φόνος από τους Εβραίους της Δαμασκού ή από οποιοδήποτε άλλο μέρος του κόσμου, με σκοπό τη χρήση του αίματος... στις τελετές της θρησκείας μας». Οι αιτούντες ζήτησαν από τον Πρόεδρο Martin Van Buren να παρέμβει για τους κατηγορούμενους, υποστηρίζοντας ότι «η ηθική επιρροή του Αρχιδικαστή των Ηνωμένων Πολιτειών θα ήταν, υπό τον Ουρανό, η καλύτερη βοήθεια που θα μπορούσαμε να επικαλεστούμε».

Η διαμαρτυρία σύντομα εξαπλώθηκε στην Pennsylvania. Στις 27 Αυγούστου, ένα μεγάλο πλήθος συγκεντρώθηκε στην Συναγωγή Mikveh Israel στη Philadelpia όπου ο Hyman Gratz κήρυξε την έναρξη της συνέλευσης και ο John Moss προήδρευσε. Ο Isaac Leeser, η κορυφαία παραδοσιακή εβραϊκή φωνή της εποχής στην Αμερική, υπηρέτησε ως κύριος ρήτορας. Υποστήριξε την άποψή του λέγοντας ότι αν ο Ιουδαϊσμός δίδασκε τελετουργικό φόνο, τότε ο Χριστιανισμός και το Ισλάμ, που και τα δύο προέκυψαν από αυτόν, θα ήταν εξίσου ένοχοι. Τόνισε επίσης το αίσθημα εβραϊκής αλληλεγγύης πίσω από τις διαμαρτυρίες, παρατηρώντας ότι «ως πολίτες ανήκουμε στη χώρα στην οποία ζούμε· αλλά ως πιστοί σε έναν Θεό... οι Εβραίοι [άλλων χωρών] δεν είναι ξένοι ανάμεσά μας και χαιρετίζουμε τον Ισραηλίτη ως αδελφό». Αρκετοί Χριστιανοί κληρικοί μίλησαν σε ένδειξη αλληλεγγύης με τον Παγκόσμιο Εβραϊσμό σε αυτή την περίπτωση. Εβραίοι στο Charleston, το Cincinnati, την Savannah και το Richmond πραγματοποίησαν παρόμοιες συναντήσεις.

Αυτές οι συγκεντρώσεις δημιούργησαν επίσης επιτροπές αλληλογραφίας για την προώθηση ψηφισμάτων πέρα ​​από τα όρια των πολιτειών, το πρώτο συντονισμένο δίκτυο αυτού του είδους μεταξύ Αμερικανών Εβραίων. Οι τοπικές πρακτικές διέφεραν. Στο Charleston, οι πολίτες συναντήθηκαν στο Δημαρχείο στις 28 Αυγούστου και οι Εβραίοι κάτοικοι πραγματοποίησαν τη δική τους συνάντηση στην Αίθουσα της Εβραϊκής Εταιρείας Ορφανών το επόμενο βράδυ. Παρά τις διαφορές αυτές, οι κοινότητες επέδειξαν έναν πρωτοφανή βαθμό αλληλεγγύης και η Υπόθεση της Δαμασκού έγινε η πρώτη αφορμή κατά την οποία οι Αμερικανοεβραίοι οργανώθηκαν υπέρ των δοκιμαζόμενων Εβραίων του εξωτερικού.

Στην Washington, οι αιτούντες διαπίστωσαν ότι η κυβέρνηση είχε ήδη ενεργήσει. Στις 14 Αυγούστου, ο Υπουργός Εξωτερικών John Forsyth έδωσε εντολή στον Αμερικανό πρόξενο, John Gliddon , στην Αλεξάνδρεια να χρησιμοποιήσει «καλές υπηρεσίες και προσπάθειες» για τους Εβραίους της Δαμασκού. Στις 17 Αυγούστου, είπε στον Αμερικανό υπουργό στην Κωνσταντινούπολη, David Porter, να «κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του με... τον Σουλτάνο... για να αποτρέψει και να μετριάσει αυτές τις φρικαλεότητες». Οι οδηγίες του Forsyth, γραμμένες για τον Πρόεδρο Martin Van Buren, ανέφεραν ένα έθνος του οποίου οι θεσμοί «τοποθετούν στην ίδια βάση τους λάτρεις του Θεού, κάθε πίστης και μορφής» ως βάση για να μιλήσει «εκ μέρους μιας καταπιεσμένης και διωκόμενης φυλής, μεταξύ των συγγενών της οποίας βρίσκονται μερικοί από τους πιο άξιους και πατριώτες [Αμερικανούς] πολίτες». Στις 24 Αυγούστου, ο  Israel Baer Kursheedt και ο Theodore J. Seixas έστειλαν την αίτηση της New York στον Van Buren. Ο Forsyth απάντησε στις 26 Αυγούστου και τους είπε ότι οι οδηγίες του Gliddon είχαν δημοσιευτεί στις 14 Αυγούστου, πριν φτάσει η έκκλησή τους.

Οι Αμερικανοί αξιωματούχοι έδρασαν γρήγορα, αλλά η απόσταση αμβλύνει κάθε άμεσο αποτέλεσμα. Η διατλαντική αλληλογραφία χρειάστηκε περίπου 30 ημέρες και η πραγματική μόχλευση βρισκόταν στις ευρωπαϊκές αποστολές επί τόπου. Μια αντιπροσωπεία με επικεφαλής τον Σερ Moses Montefiore της Βρετανίας και τον Adolphe Crémieux της Γαλλίας έπεισε τον Muhammad Ali στις 28 Αυγούστου 1840 να απελευθερώσει τους επιζώντες κρατούμενους και εννέα αφέθηκαν ελεύθεροι στις 6 Σεπτεμβρίου. Ο Montefiore ταξίδεψε στη συνέχεια στην Κωνσταντινούπολη, όπου ο Σουλτάνος ​​Abdülmecid Α΄ εξέδωσε ένα φιρμάνι (βασιλικό διάταγμα) στις 6 Νοεμβρίου, δηλώνοντας ότι οι κατηγορίες εναντίον των Εβραίων και της θρησκείας τους δεν ήταν τίποτα άλλο παρά καθαρή συκοφαντία. Το διάταγμα όριζε επίσης ότι οι Εβραίοι «θα έχουν τα ίδια πλεονεκτήματα και θα απολαμβάνουν τα ίδια προνόμια» με τους άλλους υπηκόους του Σουλτάνου. Οι εκδοχές διαφέρουν ως προς το πόσο σημαντικές ήταν οι αμερικανικές διαμαρτυρίες. Η Εβραϊκή Εικονική Βιβλιοθήκη αποδίδει την πίεση από τις Ηνωμένες Πολιτείες, παράλληλα με τη Βρετανία και τη Γαλλία, για την κίνηση της βελόνας σε αυτή την περίπτωση.

Η διαχρονική σημασία της έγκειται στη δημόσια ζωή των Αμερικανών Εβραίων. Οι συγκεντρώσεις έδειξαν ότι οι Αμερικανοεβραίοι μπορούσαν να οργανωθούν ξεπερνώντας τα όρια των συναγωγών τους, να υποβάλουν αιτήματα στην κυβέρνησή τους εκ μέρους των Εβραίων στο εξωτερικό και να κερδίσουν μια ακρόαση χωρίς να διακυβεύσουν την πολιτική τους θέση. Τον Απρίλιο του 1843, ο Isaac Leeser ( φωτό ἀριστερά) εξέδωσε το The Occident and American Jewish Advocate, το πρώτο επιτυχημένο εβραϊκό περιοδικό στις Ηνωμένες Πολιτείες,  και το χρησιμοποίησε για να υποστηρίξει τη δημιουργία εθνικών εβραϊκών θεσμών. Όταν η υπόθεση Mortara (που αφορούσε ένα παιδί που βαφτίστηκε χωρίς τη συγκατάθεση των Εβραίων γονιών του) ξέσπασε στην Μπολόνια το 1858, ο Leeser υπέγραψε μια εγκύκλιο στις 23 Νοεμβρίου προτρέποντας τις κοινότητες να οργανώσουν διαμαρτυρίες και οι Εβραίοι πραγματοποίησαν έκτακτες συναντήσεις στη New York, την Philadelphia, το Cincinnati και άλλες πόλεις. Η προσπάθεια αυτή βοήθησε στη δημιουργία του Διοικητικού Συμβουλίου των Αντιπροσώπων των Αμερικανών Ισραηλιτών (Board of Delegates of American Israelites), που σχηματίστηκε τον Νοέμβριο του 1859 για να εκπροσωπήσει τους Αμερικανούς Εβραίους στην κυβέρνηση της Washington.

Η Υπόθεση της Δαμασκού αποκαλύπτει μια σκληρή πραγματικότητα. Η εβραϊκή ισχύς δεν αποτελεί ιστορική σύμπτωση, αλλά προϊόν συστηματικής πολιτικής κινητοποίησης και προπαγάνδας. 

Το σοβαρότερο λάθος που διέπραξαν οι πρώτοι αρχιτέκτονες αυτής της Δημοκρατίας ήταν η παραχώρηση πολιτικού ζωτικού χώρου σε μια οργανωμένη μειονότητα με βιολογική προδιάθεση για φυλετική αλληλεγγύη, η οποία συχνά λειτουργεί ενάντια στα συμφέροντα της πλειονότητας που οικοδόμησε το κράτος.  Εξέλαβαν την ανοχή ως αρμονία, τυφλοί μπροστά στο γεγονός ότι έτρεφαν τα ίδια εκείνα χέρια που μια μέρα θα έπνιγαν το έθνος.

Δυστυχώς, τα δυτικά έθνη θερίζουν αυτή τη στιγμή τη σοδειά αυτής της άτοπης καλοσύνης.

Ἀπό : theoccidentalobserver.net


Ο Βαρώνος James de Rothschild απηύθυνε έκκληση στη γαλλική κυβέρνηση να σταματήσει την αδικία και όταν οι εκκλήσεις του προς τη γαλλική κυβέρνηση αγνοήθηκαν, ο Βαρώνος Rothschild επέλεξε να στραφεί στα μέσα ενημέρωσης και δημοσίευσε την έκθεση σε εφημερίδες παγκοσμίως για να ασκήσει δημόσια πίεση ώστε να σταματήσει αυτή η παρωδία της δικαιοσύνης.
Ο αδελφός του στη Βιέννη, Solomon Rothschild, συνεργάστηκε μαζί του και χρησιμοποίησε την επιρροή του για να μιλήσει στον καγκελάριο Klemens von Metternich σχετικά με την κατάσταση. Ο Metternich τελικά υποστήριξε τον πρόξενό του, Laurin, καθώς η αρνητική δημοσιότητα για τη Γαλλία, τον κύριο εχθρό της Αυστροουγγρικής αυτοκρατορίας, ήταν προς όφελός του. Οι Βρετανοί επέλεξαν επίσης να υποστηρίξουν τους Εβραίους στην καταπολέμηση της συκοφαντικής δυσφήμισης, και ο Βρετανός γενικός πρόξενος της Αγγλίας στην Αίγυπτο εξέφρασε αυτές τις πολιτικές.
Ως αποτέλεσμα της υπεράσπισης, στάλθηκε μήνυμα στη Δαμασκό στις 3 Μαΐου 1840, με το οποίο διατασσόταν η προστασία των Εβραίων από τη βία των τοπικών πληθυσμών...( ἐδῶ)


Ἡ Πελασγική