Κορυφαῖα ἀποφθέγματα Συνωμοσίας

 Ο Πρόεδρος Eisenhower για το στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα

«Στὰ κυβερνητικὰ συμβούλια, πρέπει νὰ φυλαχτοῦμε ἀπὸ τὴν ἀπόκτηση ἀδικαιολόγητης ἐπιρροῆς, εἴτε ἐπιδιωκόμενης εἴτε ἀνεπιθύμητης, ἀπὸ τὸ στρατιωτικοβιομηχανικὸ σύμπλεγμα .»

                                                 ~ Dwight D. Eisenhower, Αποχαιρετιστήρια ομιλία προς το Έθνος,

                                                                                                                               17 Ιανουαρίου 1961

Ο Πρόεδρος Eisenhower χρησιμοποίησε την τελευταία του ομιλία ως Πρόεδρος για να προειδοποιήσει το έθνος ενάντια στην άνοδο του στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος, ενός έθνους που χτίστηκε γύρω από την βιομηχανία όπλων και εξαρτώμενη από τον αέναο πόλεμο για επιβίωση. Άκουσε το έθνος;

Οχι.

Την ίδια χρονιά που ο πρόεδρος των ΗΠΑ Barack Obama έλαβε το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης, οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν υπεύθυνες για σχεδόν το ήμισυ του συνόλου των στρατιωτικών δαπανών του κόσμου, ύψους περίπου 1,5 τρισεκατομμυρίων δολαρίων.

Από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται σε μια μόνιμη κατάσταση πολέμου .

55% του συνολικού ομοσπονδιακού προϋπολογισμού για έρευνα και ανάπτυξη πηγαίνει στο Πεντάγωνο .

Μέχρι σήμερα, οι Ηνωμένες Πολιτείες παραμένουν ο κυρίαρχος έμπορος όπλων στον κόσμο και είναι υπεύθυνες για περίπου το ένα τρίτο όλων των διεθνών εξαγωγών όπλων . Ως εκ τούτου, έχει γίνει ο μεγαλύτερος υποστηρικτής της τρομοκρατίας στον κόσμο .

Αυτή η σύνδεση ενός τεράστιου στρατιωτικού κατεστημένου και μιας μεγάλης βιομηχανίας όπλων είναι κάτι καινούργιο στην αμερικανική εμπειρία. Η συνολική επιρροή - οικονομική, πολιτική, ακόμη και πνευματική - γίνεται αισθητή σε κάθε πόλη, σε κάθε πολιτειακό μέγαρο, σε κάθε γραφείο της ομοσπονδιακής κυβέρνησης.

 

« Ἀναγνωρίζουμε τὴν ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη γιὰ αὐτὴν τὴν ἀνάπτυξη. Ὡστόσο, δὲν πρέπει νὰ παραλείψουμε νὰ κατανοήσουμε τὶς σοβαρές της ἐπιπτώσεις. Ὁ μόχθος, οἱ πόροι καὶ τὰ πρὸς τὸ ζῆν μᾶς ἐμπλέκονται· τὸ ἴδιο ἰσχύει καὶ γιὰ τὴν ἴδια τή δομὴ τῆς κοινωνίας μας. Στὰ κυβερνητικὰ συμβούλια, πρέπει νὰ φυλαχτοῦμε ἀπὸ τὴν ἀπόκτηση ἀδικαιολόγητης ἐπιρροῆς, εἴτε ἐπιδιωκόμενης εἴτε ἀνεπιθύμητης, ἀπὸ τὸ στρατιωτικοβιομηχανικὸ σύμπλεγμα. Ἡ πιθανότητα καταστροφικῆς ἀνόδου τῆς ἄστοχης ἐξουσίας ὑπάρχει καὶ θὰ συνεχιστῇ. Δὲν πρέπει ποτὲ νὰ ἀφήσουμε τὸ βάρος αὐτοῦ τοῦ συνδυασμοῦ νὰ θέση σὲ κίνδυνο τὶς ἐλευθερίες μας ἢ τὶς δημοκρατικὲς διαδικασίες. Δὲν πρέπει νὰ θεωροῦμε τίποτα δεδομένο. Μόνο ἕνας ἄγρυπνος καὶ ἐνημερωμένος πολίτης μπορεῖ νὰ ἐπιβάλει τὴν κατάλληλη σύνδεση τοῦ τεράστιου βιομηχανικοῦ καὶ στρατιωτικοῦ μηχανισμοῦ ἄμυνας μὲ τὶς εἰρηνικὲς μεθόδους καὶ τοὺς στόχους μας, ὥστε ἡ ἀσφάλεια καὶ ἡ ἐλευθερία νὰ εὐημερήσουν μαζί. » 

( φωτό)

Ο Λόρδος Acton για την εξουσία και τη διαφθορά

                             «Ἡ ἐξουσία τείνει νὰ διαφθείρῃ καὶ ἡ ἀπόλυτη ἐξουσία διαφθείρει ἀπόλυτα.» 

                                                                                                      ~ John Dalberg-Acton

                                                                                                                 5 Ἀπριλίου 1887 

Από μια επιστολή που έγραψε ο Λόρδος Acton (John Emerich Edward Dalberg) στον Αρχιεπίσκοπο Mandell Creighton στις 5 Απριλίου 1887. Βασικά, ο Dalberg λέει ότι όλοι οι άνθρωποι είναι διεφθαρμένοι ανεξάρτητα από τη θέση ή την τάξη τους.                                                                             

( John Emerich Edward Dalberg-Acton, 1st Baron Acton γνωστός ως Lord Acton :  Βρετανός ιστορικός, ηθικός φιλόσοφος και υποστηρικτής του κλασικού φιλελευθερισμού, που διακρίθηκε για την έμφαση που έδινε στην ατομική ελευθερία, την ελευθερία της συνείδησης και την ηθική λογοδοσία των κατόχων εξουσίας στην ιστορία.. ἐδῶ τό βιογραφικό ) 

Σημ. Ο Βαρώνος Acton κληρονόμησε τον τίτλο του από τον πρόγονό του και μέλος των Βαυαρών Ιλλουμινάτι , Karl Theodor Dalberg.

φωτό

« Δὲν μπορῶ νὰ δεχτῶ τὸν κανόνα σας ὅτι πρέπει νὰ κρίνουμε τὸν Πάπα καὶ τὸν Βασιλιᾶ σὲ ἀντίθεση μὲ ἄλλους ἀνθρώπους, μὲ τὴν εὐνοϊκὴ ὑπόθεση ὅτι δὲν ἔκαναν κανένα λάθος. Ἂν ὑπάρχει κάποια ὑπόθεση, αὐτὴ εἶναι ἡ ἀντίθετη ὁδὸς ἐναντίον τῶν κατόχων ἐξουσίας, ἡ ὁποία αὐξάνεται καθὼς αὐξάνεται ἡ ἐξουσία. 

Ἡ ἱστορικὴ εὐθύνη [δηλαδή, ἡ μεταγενέστερη κρίση τῶν ἱστορικῶν] πρέπει νὰ ἀντισταθμίζῃ τὴν ἔλλειψη νομικῆς εὐθύνης [δηλαδή, νομικῶν συνεπειῶν κατὰ τὴ διάρκεια τῆς ζωῆς τῶν ἡγεμόνων]. Ἡ ἐξουσία τείνει νὰ διαφθείρει καὶ ἡ ἀπόλυτη ἐξουσία διαφθείρει ἀπόλυτα. Οἱ μεγάλοι ἄνδρες εἶναι σχεδὸν πάντα κακοὶ ἄνθρωποι, ἀκόμη καὶ ὅταν ἀσκοῦν ἐπιρροὴ καὶ ὄχι ἐξουσία: ἀκόμη περισσότερο ὅταν προσθέτεις τὴν τάση ἢ τὴ βεβαιότητα τῆς διαφθορᾶς ἀπὸ τὴν ἐξουσία.» 

Ο Πρόεδρος John F. Kennedy για τις Μυστικές Εταιρείες

«Ἡ ἴδια ἡ λέξη μυστικότητα εἶναι ἀπεχθὴς σὲ μιὰ ἐλεύθερη καὶ ἀνοιχτὴ κοινωνία· καὶ ὡς λαὸς εἴμαστε ἐγγενῶς καὶ ἱστορικὰ ἀντίθετοι στὶς μυστικὲς ἑταιρεῖες, στοὺς μυστικοὺς ὅρκους καὶ στὶς μυστικὲς διαδικασίες». 

                                                                                                                     ~ John F. Kennedy 
                                                                             Ο Πρόεδρος και ο Τύπος 27 Απριλίου 1961

Το απόσπασμα από μια ομιλία που δόθηκε στην Ένωση Εκδοτών Αμερικανικών Εφημερίδων στο ξενοδοχείο Waldorf-Astoria στη Νέα Υόρκη παραμένει ένα από τα αγαπημένα των θεωρητικών συνωμοσίας, ειδικά εκείνων που έχουν μια τάση προς τον αντι-Τεκτονισμό. Ο Kennedy, αναμφίβολα, αναφερόταν στον Τεκτονισμό και την γνωστή αντίθεση του Έθνους σ᾿αυτόν. 

Ως Καθολικός, ο Kennedy  του είχε απαγορευτεί από το Βατικανό να γίνει Τέκτονας. (Αυτό επιβεβαιώθηκε από την Εκκλησία μόλις πρόσφατα1983 ) Εντάχθηκε στην Καθολική εκδοχή του Τεκτονισμού, Οι Ιππότες του Κολόμβου .

Ενώ ισχυριζόταν ότι περιφρονούσε τη μυστικότητα, αργότερα στην ίδια ομιλία θα ζητούσε από τους δημοσιογράφους να αυτολογοκρίνονται και να μην δημοσιεύουν όλα όσα γνώριζαν. Παρόλο που δεν είχε κηρυχθεί επίσημος πόλεμος (αυτοί σπάνια είναι ), τους ζήτησε να υιοθετήσουν την «αυτοπειθαρχία των συνθηκών μάχης» .

Γιατί το ζητούσε αυτό; Πρόσθεσε:

φωτό

«Διότι τὰ γεγονότα εἶναι ὅτι οἱ ἐχθροὶ αὐτοῦ τοῦ ἔθνους ἔχουν καυχηθεῖ ἀνοιχτὰ ὅτι ἀπέκτησαν μέσῳ τῶν ἐφημερίδων μας πληροφορίες ποὺ διαφορετικὰ θὰ προσλάμβαναν πράκτορες γιὰ νὰ τὶς ἀποκτήσουν μέσῳ κλοπῆς, δωροδοκίας ἢ κατασκοπείας »

Οι ίδιες πληροφορίες ανοιχτού κώδικα που ο πρώην πράκτορας της KGB, Yuri Totrov, καυχιόταν ότι χρησιμοποιούσε ως εργαλείο για να εντοπίσει μυστικούς πράκτορες της CIA σε ξένες χώρες.

Ιωάννης ο Ευαγγελιστής περί Αλήθειας

 «  καὶ γνώσεσθε τὴν ἀλήθειαν, καὶ ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς.» 

                            ~   Κατά Ἰωάννη κεφ. 8, ἐδαφ. 32 

Το ευαγγελικό απόσπασμα βρίσκει απήχηση στους υποστηρικτές των θεωριών συνωμοσίας, επειδή βλέπουμε τους εαυτούς μας ως αναζητητές της αλήθειας που είναι πρόθυμοι να κοιτάξουν πίσω από το πέπλο αναζητώντας την αλήθεια και την ελευθερία.

Ωστόσο, όπως μπορούν να βεβαιώσουν οι κυβερνητικοί πληροφοριοδότες Ed Snowden και Chelsea Manning , η αλήθεια δεν σε απελευθερώνει πάντα.

Ο Jerry Fletcher του Conspiracy Theory εξηγεί τι κάνει μια συνωμοσία καλή

Alice Sutton: Μπορεῖτε νὰ ἀποδείξετε κάτι ἀπὸ αὐτά; 

Jerry Fletcher: Ὄχι. Ἀπολύτως ὄχι. Μιὰ καλὴ συνωμοσία εἶναι μιὰ μὴ ἀποδείξιμη. 

Ἂν μπορεῖς νὰ τὸ ἀποδείξῃς, σημαίνει ὅτι κάπου πρέπει νὰ τὰ ἔχουν κάνει θάλασσα. 

                                                                              ~ Conspiracy Theory (1997)

Ευτυχώς, υπάρχουν πολλές συνωμοσίες που γνωρίζουμε . Πολλές κυβερνητικές συνωμοσίες έχουν αποκαλυφθεί και το Πεντάγωνο πυροδοτεί καθημερινά συνωμοσίες, τις περισσότερες από τις οποίες δεν θα μάθουμε ποτέ.

Ο Jerry Fletcher αναφέρει τόνους θεωριών συνωμοσίας, πραγματικών και μη πραγματικών, στην εναρκτήρια σκηνή της ταινίας και ο κύριος ανταγωνιστής αναφέρει ότι εργαζόταν στο Mk-Ultra της CIA .

Ο Πρόεδρος Andrew Jackson νικά τους Τραπεζίτες

«Εἶστε φωλιὰ ἐχιδνῶν καὶ κλεφτῶν. Ἀποφάσισα νὰ σᾶς διώξω, καὶ μὰ τὸν Αἰώνιο, θὰ σᾶς διώξω!» 

                                                                 ~ Ο Andrew Jackson  και η Τράπεζα των ΗΠΑ               

Το καλύτερο πράγμα σε αυτό το απόσπασμα του Jackson είναι σε ποιον απευθυνόταν - στους χρηματοδότες και τους πολιτικούς πίσω από την τελευταία απάτη της κεντρικής τράπεζας, τους Δεύτερη Τράπεζα των Ηνωμένων Πολιτειών . Ο Jackson έθεσε υποψηφιότητα με αντι-τραπεζικό πρόγραμμα το 1832 και σύντομα χρησιμοποίησε το δικαίωμα βέτο που είχε για να απορρίψει ένα νομοσχέδιο που επιδίωκε την ανανέωση του καταστατικού της τράπεζας. 

 Αλλά η ελίτ δεν είναι τίποτα, αν δεν είναι επίμονη. Το 1913, δημιουργήθηκε μια τρίτη κεντρική τράπεζα με την ψήφιση του Νόμου περί Ομοσπονδιακής Τράπεζας . Μέχρι σήμερα, ο Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ομοσπονδιακής Τράπεζας και ο Υπουργός Οικονομικών βρίσκονται στο επίκεντρο των παγκόσμιων οικονομικών .

φωτό

«Κύριοι! Κι ἐγὼ ἤμουν στενὸς παρατηρητὴς τῶν πράξεων τῆς Τράπεζας τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν. Σᾶς παρακολουθοῦσαν ἄντρες ἐδῶ καὶ πολὺ καιρὸ καὶ εἶμαι πεπεισμένος ὅτι χρησιμοποιήσατε τὰ κεφάλαια τῆς τράπεζας γιὰ νὰ κερδοσκοπήσετε στὰ τρόφιμα τῆς χώρας. Ὅταν κερδίζατε, μοιράζατε τὰ κέρδη μεταξύ σας καὶ ὅταν χάνατε, τὰ χρεώνατε στὴν τράπεζα.» 

Μοῦ λέτε ὅτι ἂν πάρω τὶς καταθέσεις ἀπὸ τὴν τράπεζα καὶ ἀκυρώσω τὸ καταστατικό της, θὰ καταστρέψω δέκα χιλιάδες οἰκογένειες. Αὐτὸ μπορεῖ νὰ εἶναι ἀλήθεια, κύριοι, ἀλλὰ αὐτὴ εἶναι ἡ ἁμαρτία σας! Ἂν σᾶς ἀφήσω νὰ συνεχίσετε, θὰ καταστρέψετε πενῆντα χιλιάδες οἰκογένειες, καὶ αὐτὴ θὰ εἶναι ἡ ἁμαρτία μου! Εἶστε μιὰ φωλιὰ ἐχιδνιὼν καὶ κλεφτῶν. Ἔχω ἀποφασίσει νὰ σᾶς ξεριζώσω, καὶ μὰ τὸν Αἰώνιο, (χτυπῶντας τὴ γροθιά του στὸ τραπέζι) θὰ σᾶς ξεριζώσω ! 

Ο Orwell για την ιδιωτικότητα και την κυβερνητική επιτήρηση

                                           «Ὁ Μεγάλος Ἀδελφὸς σὲ παρακολουθεῖ.» 

                                                                             ~ George Orwell, "1984"

Αφίσες με τον ηγέτη του Κόμματος και τη λεζάντα «Ο Μεγάλος Αδελφός σας παρακολουθεί» καθώς και οι τηλεοθόνες , οι οποίες λειτουργούν τόσο ως κάμερες παρακολούθησης όσο και ως τηλεοράσεις, είναι πανταχού παρούσες στον κόσμο του Orwell του 1984.

Οι Κυβερνήσεις ανέκαθεν εκμεταλλεύονταν τις νέες τεχνολογίες για να κατασκοπεύουν τόσο φίλους όσο και εχθρούς.

Ωστόσο, η εξάπλωση της χρήσης του Διαδικτύου και η ραγδαία αυξανόμενη υπολογιστική ισχύς έχουν κάνει τη συλλογή ατομικών δεδομένων ευκολότερη από ποτέ, οδηγώντας σε κλιμάκωση της εγχώριας κατασκοπείας. Σήμερα, σχεδόν όλες οι κυβερνήσεις του κόσμου συμμετέχουν σε...προγράμματα μαζικής παρακολούθησης εναντίον των πολιτών τους και άλλων εθνών.

Το 2013, ο πληροφοριοδότης Edward Snowden έδωσε στον κόσμο μια προειδοποίηση για το πόσο εκτεταμένη ήταν στην πραγματικότητα η κατασκοπεία και η συλλογή δεδομένων των ΗΠΑ. Την ίδια χρονιά, μια αποστολή των ΗΠΑ ανέλαβε την εκτόξευση ενός κατασκοπευτικού δορυφόρου επέλεξε το σύνθημα «Τίποτα δεν είναι πέρα ​​από την εμβέλειά μας» και ένα λογότυπο που απεικονίζει ένα γιγάντιο χταπόδι να περιβάλλει τον πλανήτη με τα πλοκάμια του.

Οι ΗΠΑ δεν είναι το μόνο έθνος που συλλέγει πληροφορίες για τα πάντα και για όλους. Άλλα έθνη κάνουν το ίδιο εντός και εκτός των συνόρων τους. Η Κίνα έχασε την αξιοπιστία της μετά από έναν Trojan ( ἰός ) που ονομάστηκε GhostNet και προερχόταν από τα σύνορά της στους υπολογιστές του Δαλάι Λάμα και τελικά στα συστήματα δεκάδων πρεσβειών και κυβερνητικών γραφείων.

Αν και οι περισσότερες κυβερνήσεις κατασκοπεύουν επιθετικά η μία την άλλη, οι ΗΠΑ κυριαρχούν στον τομέα της κυβερνοκατασκοπείας και έχουν αναπτύξει ισχυρά κυβερνο-όπλα . Παρά τις αποκαλύψεις του Snowden για κατασκοπεία των ΗΠΑ εναντίον των εταίρων τους, η πλειοψηφία των κυβερνήσεων είναι πρόθυμες να συνάψουν συνεργασίες με τις υπηρεσίες πληροφοριών των ΗΠΑ .

Η συμμετοχή έχει το προνόμιό της!

Μέλη της κατασκοπευτικής συμμαχίας, γνωστής ως τα Five Eyes μπορούν να παίξουν με το SIPRNet , μια άκρως απόρρητη εκδοχή του Διαδικτύου από τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες.

Με μόνο λίγα έθνη να λειτουργούν τα δικά τους δίκτυα εκτός της επιρροής των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών και με άνευ προηγουμένου πρόσβαση σε οτιδήποτε και οποιονδήποτε, οπουδήποτε και οποτεδήποτε, η NSA μοιάζει πράγματι με ένα γιγάντιο χταπόδι που περικυκλώνει τον πλανήτη.

Τό τρομερότερο πρᾶγμα σχετικῶς μέ τό 1984 δέν εἶναι ὅτι οἱ ἄνθρωποι παρακολουθοῦνταν, εἶναι ὅτι τελικῶς σταμάτησαν νά θέλουν ἐλευθερία ( φωτό) 

Ἀπό :  illuminatirex.com

Ἡ Πελασγική

Ψυχότροπα φάρμακα στό πόσιμο νερό !

φωτό

 Έχει επίσης υποστηριχθεί εδώ και καιρό ότι το φθοριούχο νάτριο στο πόσιμο νερό έχει ηρεμιστική δράση. (  Σημ, Πελασγ.  Προσέξτε, ἀπό τό 2014 τό Ἰσραήλ ἀπαγόρευσε τήν φθορίωση τοῦ πόσιμου νεροῦ βρύσης. Αὐτό λέει πολλά  ) Αλλά το γεγονός είναι ότι οι τρελοί επιστήμονες έχουν προωθήσει ανοιχτά ένα πιο επιθετικό σχέδιο τα τελευταία χρόνια. Τώρα, και με την προφανή εγκληματική κατάληψη κυβερνητικών υπηρεσιών που ελέγχουν την πρόσβαση σε πληροφορίες, δεν είναι παράτολμο να υποθέσουμε ότι αυτό το σχέδιο βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.

Κάντε μια αναζήτηση στο Google για «ψυχοτρόπα φάρμακα, παροχή νερού» και θα δείτε ότι ακόμη και τα συστημικά μέσα ενημέρωσης αναγνωρίζουν ότι αυτά τα φάρμακα υπάρχουν στο πόσιμο νερό, τουλάχιστον σε χαμηλές δόσεις. Αλλά μήπως τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα από ό,τι αναφέρεται; Μήπως χειροτερεύουν και επιδεινώνονται με την πάροδο του χρόνου; 

Τοῦ Russ Winter

 Όταν παρατηρώ τους Αμερικανούς συμπολίτες μου, νιώθω ότι έχουν ναρκωθεί και έχουν υποστεί πλύση εγκεφάλου. Η κριτική σκέψη είναι σπάνια. Κάτι πραγματικά φαίνεται πως δεν πάει καλά σε αυτούς. Αυτό είναι πολύ προβληματικό, καθώς οι ΗΠΑ είναι μια ισχυρή οντότητα στον κόσμο. Και οι Ευρωπαίοι είναι, αλλά λιγότερο.

Είμαι πλέον πεπεισμένος για μια σκόπιμη χορήγηση ψυχοτρόπων φαρμάκων σε προμήθειες νερού και τροφίμων. Για ένα καλό βιβλίο σχετικά με το θέμα, βλέπε «Τα Νέα Φάρμακα του Αυτοκράτορα». Οποιοδήποτε φάρμακο ικανό να επηρεάσει το μυαλό, τα συναισθήματα και τη συμπεριφορά είναι ψυχοτρόπο.

Κάντε μια αναζήτηση στο Google για «ψυχοτρόπα φάρμακα, παροχή νερού» και θα δείτε ότι ακόμη και τα συστημικά μέσα ενημέρωσης αναγνωρίζουν ότι αυτά τα φάρμακα υπάρχουν στο πόσιμο νερό, τουλάχιστον σε χαμηλές δόσεις. Αλλά μήπως τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα από ό,τι αναφέρεται; Μήπως χειροτερεύουν και επιδεινώνονται με την πάροδο του χρόνου; Αν ναι, με ποιο ρυθμό;

Έχει επίσης υποστηριχθεί εδώ και καιρό ότι το φθοριούχο νάτριο στο πόσιμο νερό έχει ηρεμιστική δράση. (  Σημ, Πελασγ.  Προσέξτε, ἀπό τό 2014 τό Ἰσραήλ ἀπαγόρευσε τήν φθορίωση τοῦ πόσιμου νεροῦ βρύσης. Αὐτό λέει πολλά  ) Αλλά το γεγονός είναι ότι οι τρελοί επιστήμονες έχουν προωθήσει ανοιχτά ένα πιο επιθετικό σχέδιο τα τελευταία χρόνια. Τώρα, και με την προφανή εγκληματική κατάληψη κυβερνητικών υπηρεσιών που ελέγχουν την πρόσβαση σε πληροφορίες, δεν είναι παράτολμο να υποθέσουμε ότι αυτό το σχέδιο βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.

Εν τω μεταξύ, διάφοροι τσαρλατάνοι και καλλιτέχνες που βγάζουν γρήγορα λεφτά κυκλοφορούν για να σχολιάσουν.

Ο George Lundberg, MD, συντάκτης του MedPageToday.com, ενός εκπροσώπου της Αμερικανικής Ιατρικής Ένωσης, έγραψε ένα άρθρο γνώμης το 2011 με τίτλο « Πρέπει να βάλουμε στατίνες στην παροχή νερού; »

Τον Μάιο του 2008, ο καρδιολόγος καθηγητής Mahendra Varma ζήτησε την τεχνητή προσθήκη στατινών στο πόσιμο νερό.

Η προσθήκη στατινών στην παροχή νερού εξετάστηκε επίσης  κατά τη διάρκεια μιας συζήτησης τον Νοέμβριο του 2008 στην οποία συμμετείχαν οι Robert Bonow, MD του Πανεπιστημίου Northwestern στο Σικάγο, Gordon F. Tomaselli, MD του Πανεπιστημίου Johns Hopkins στη Βαλτιμόρη και Anthony De Maria, MD του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Σαν Ντιέγκο.

Επίσης, τον Νοέμβριο του 2008, το CNBC μετέδωσε ένα τμήμα που επαινούσε την αποτελεσματικότητα των στατινών, μετά το οποίο ένας από τους παρουσιαστές σχολίασε: «Γιατί δεν βάζουν απλώς στατίνες στην παροχή νερού», στο οποίο ο ιατρικός εμπειρογνώμονας του CNBC απάντησε: «Πολλοί άνθρωποι το έχουν πει αυτό και στην πραγματικότητα βρίσκονται στο νερό».

Το Fox News δημοσίευσε ένα άρθρο σχετικά με το ενδεχόμενο προσθήκης ιχνοποσοτήτων λιθίου στις δημόσιες παροχές νερού ως «σταθεροποιητή διάθεσης» σε μια προσπάθεια μείωσης του ποσοστού αυτοκτονιών.

Η ιατρική εμπειρογνώμονας του Fox News, Δρ. Αρσέλ Γεωργίου, έδωσε σιωπηρή έγκριση στην ιδέα όταν χαρακτήρισε τη μελέτη ως «ενδιαφέρουσα ιδέα» και ούτε καν ανέφερε τις ηθικές πτυχές της μαζικής χορήγησης ναρκωτικών σε ανθρώπους παρά τη θέλησή τους.

Αυτό είναι ένα εξαιρετικό βίντεο για το πώς προωθείται αυτή η ψευδοεπιστημονική απάτη.

Η κατάθλιψη ΔΕΝ είναι χημική ανισορροπία Εδώ είναι η ΑΠΟΔΕΙΞΗ!! Φαρμακευτική Συνωμοσία!!

Αλλά το γεγονός είναι ότι ακόμη και αν το φαγητό και το νερό μας δεν εμπλουτίζονται με ψυχοτρόπα φάρμακα, ο ρυθμός με τον οποίο συνταγογραφούνται είναι απίστευτος. Και υπό το Obamacare, ( νόμος περί προστασίας ασθενών και προσιτής φροντίδας ή PPACA ) ονομάζεται ο ομοσπονδιακός νόμος των Ηνωμένων Πολιτειών που υιοθετήθηκε από το Κογκρέσο των ΗΠΑ με την υποκίνηση της κυβέρνησης Ομπάμα το 2010, το δεύτερο έτος της διοίκησης του Προέδρου Μπαράκ Ομπάμα ) αυτό γίνεται ακόμη πιο έντονο. Αυτά τα φάρμακα καταναλώνονται τόσο ευρέως που καταλήγουν στο νερό μέσω των λυμάτων.

Τα άτομα που κάνουν χρήση ψυχοτρόπων αναφέρουν ένα αίσθημα νωθρότητας ή μουδιάσματος. Ο γενναίος νέος κόσμος των ψυχοτρόπων φαρμάκων είναι τετελεσμένο γεγονός.

Ο Daniel Carlat, MD, αναπληρωτής κλινικός καθηγητής ψυχιατρικής στο Πανεπιστήμιο Tufts και συγγραφέας του βιβλίου του 2010 «Unhinged: The Trouble with Psychiatry», έγραψε:

«Υπάρχει ένα τεράστιο οικονομικό κίνητρο για τους ψυχιάτρους να συνταγογραφούν αντί να κάνουν ψυχοθεραπεία», λέει. «Μπορείτε να κερδίσετε δύο, τρεις, τέσσερις φορές περισσότερα χρήματα ως συνταγογράφος παρά ως θεραπευτής. Ο φαύλος κύκλος εδώ είναι ότι καθώς οι ψυχίατροι περιορίζουν τις πρακτικές τους κυρίως στη συνταγογράφηση, χάνουν τις θεραπευτικές τους δεξιότητες από την εξάντληση και κάνουν ακόμη λιγότερη θεραπεία».

Τα πιο συχνά συνταγογραφούμενα ψυχοτρόπα φάρμακα

Xanax (αλπραζολάμη), 48,5 εκατομμύρια.

Zoloft (σετραλίνη), 41,4 εκατομμύρια.

Celexa (σιταλοπράμη), 39,4 εκατομμύρια.

Prozac (φλουοξετίνη), 28,3 εκατομμύρια.

Ativan (λοραζεπάμη), 27,9 εκατομμύρια.

Δεσυρέλη (υδροχλωρική τραζοδόνη), 26,2 εκατομμύρια.

Lexapro (εσκιταλοπράμη), 24,9 εκατομμύρια.

φωτό

Ἀπό : winterwatch.net

Ἡ Πελασγική 

Ἡ Μεγάλη Ἀντικατάσταη στήν Παγκοσμιοποιημένη Διαφήμιση

( φωτό ἀριστερά :  η διευκόλυνση της πολιτικής συμμετοχής των μεταναστών απαιτεί περισσότερα από τυπικά δικαιώματα. Απαιτεί συντονισμένες πολιτικές, υποστηρικτικούς θεσμούς και καλύτερα δεδομένα. Γεφυρώνοντας το χάσμα μεταξύ του σχεδιασμού πολιτικής και των πραγματικών αποτελεσμάτων, η Πρωτοβουλία για τους Νέους Ευρωπαίους στοχεύει στην υποστήριξη πιο συμπεριληπτικών, αντιπροσωπευτικών και ανθεκτικών δημοκρατικών συστημάτων σε όλη την Ευρώπη... ἐδῶ)

Το Παγκόσμιο Σύμφωνο Μετανάστευσης του ΟΗΕ, βάσει του οποίου τα συμβαλλόμενα κράτη υπόκεινται σε «συμφωνίες» και «διακηρύξεις» του ΟΗΕ, οι οποίες συνήθως γίνονται κρατικοί νόμοι, υποστηρίζει την «μετανάστευση αντικατάστασης» ως μέρος της διαδικασίας παγκοσμιοποίησης , δηλώνοντας: «Μάθαμε ότι η μετανάστευση είναι ένα καθοριστικό χαρακτηριστικό του παγκοσμιοποιημένου κόσμου μας, που συνδέει τις κοινωνίες εντός και μεταξύ όλων των περιοχών, καθιστώντας μας όλες χώρες προέλευσης, διέλευσης και προορισμού». Ο στόχος δηλώνεται ως μια παγκοσμιοποιημένη αγορά εργασίας

 «Όχι μόνο δεν υπάρχει κανένα μειονέκτημα στην εμφάνιση ατόμων BIPOC (Μαύρων, Αυτόχθονων και Έγχρωμων) σε διαφημίσεις, αλλά οι Καυκάσιοι ανταποκρίνονται πιο ευνοϊκά σε αυτές τις διαφημίσεις από τους μη Καυκάσιους, σύμφωνα με έρευνα από τον Καναδά». [x] Κάποιος θα μπορούσε να υποθέσει ότι αν αυτό είναι σωστό, τότε οι Λευκοί (ή τουλάχιστον οι Λευκοί Καναδοί) έχουν βυθιστεί στα βάθη της αυτοαπέχθειας, αλλά εφόσον ενεργούν ως καλοί καταναλωτές σε μια παγκοσμιοποιημένη αγορά εργασίας και αγοράς όλα είναι καλά.

Τοῦ KR Bolton

Η «Μεγάλη Αντικατάσταση», αναφερόμενη στη μαζική μετανάστευση από τον τρίτο κόσμο σε ιστορικά λευκά έθνη, έχει αποκτήσει ευρεία απήχηση μεταξύ εκείνων που αποκαλούνται από ορισμένους τύπους δημοσιογράφων και ακαδημαϊκών «ακροδεξιοί θεωρητικοί συνωμοσίας». Το γεγονός ότι η ίδια διαδικασία ονομάζεται με παρόμοιο όρο — «μετανάστευση αντικατάστασης» — από τα Ηνωμένα Έθνη (ΟΗΕ) θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη. Ο όρος του ΟΗΕ αναφέρεται σε δημογραφικές τάσεις κυρίως στα ευρωπαϊκά κράτη, με μείωση του πληθυσμού μέσω ποσοστών γεννήσεων κάτω του ορίου αντικατάστασης. Αυτό το γεγονός ο ΟΗΕ προτίθεται να διορθώσει ενθαρρύνοντας και διευκολύνοντας τη μετανάστευση από κράτη και περιοχές με αυξανόμενους ρυθμούς αύξησης του πληθυσμού, για να αντισταθμίσει τη μη βιώσιμη γήρανση του πληθυσμού. [i] Για να επιτευχθεί αυτή η «μετανάστευση αντικατάστασης», ο ΟΗΕ συνιστά πολυάριθμους μηχανισμούς κοινωνικού ελέγχου.

Είτε το ονομάσει κανείς αυτό «συνωμοσία» είτε «διαδικασία» στην ανάπτυξη της οικονομικής παγκοσμιοποίησης, οι στόχοι και τα αποτελέσματα είναι τα ίδια. Πράγματι, ο ΟΗΕ χαρακτηρίζει την πρωτοβουλία του για την «μετανάστευση αντικατάστασης» «μέρος της ευρύτερης διαδικασίας παγκοσμιοποίησης που λαμβάνει χώρα σε όλο τον κόσμο, επηρεάζοντας τον οικονομικό, πολιτικό και πολιτιστικό χαρακτήρα τόσο των χωρών αποστολής όσο και των χωρών υποδοχής». [ii]

Παγκόσμιο Σύμφωνο Μετανάστευσης των Ηνωμένων Εθνών

Το Παγκόσμιο Σύμφωνο Μετανάστευσης του ΟΗΕ, βάσει του οποίου τα συμβαλλόμενα κράτη υπόκεινται σε «συμφωνίες» και «διακηρύξεις» του ΟΗΕ, οι οποίες συνήθως γίνονται κρατικοί νόμοι, υποστηρίζει την «μετανάστευση αντικατάστασης» ως μέρος της διαδικασίας παγκοσμιοποίησης , δηλώνοντας: «Μάθαμε ότι η μετανάστευση είναι ένα καθοριστικό χαρακτηριστικό του παγκοσμιοποιημένου κόσμου μας, που συνδέει τις κοινωνίες εντός και μεταξύ όλων των περιοχών, καθιστώντας μας όλες χώρες προέλευσης, διέλευσης και προορισμού». [iii] Ο στόχος δηλώνεται ως μια παγκοσμιοποιημένη αγορά εργασίας. [iv]

Ο Στόχος 17 του Παγκόσμιου Συμφώνου Μετανάστευσης των Ηνωμένων Εθνών στοχεύει στην αναμόρφωση των στάσεων όσων βρίσκονται σε (λευκά) κράτη και πιέζονται να αποδεχτούν την «μετανάστευση αντικατάστασης»: «Δεσμευόμαστε να εξαλείψουμε όλες τις μορφές διακρίσεων, να καταδικάσουμε και να αντιμετωπίσουμε εκφράσεις, πράξεις και εκδηλώσεις ρατσισμού, φυλετικών διακρίσεων, βίας, ξενοφοβίας και σχετικής μισαλλοδοξίας εναντίον όλων των μεταναστών, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων». [v] Η παράγραφος (γ) αυτού του άρθρου ορίζει ότι τα μέσα ενημέρωσης θα πρέπει να χρησιμοποιούνται για σκοπούς κατήχησης, χρησιμοποιώντας τυποποιημένη δημοσιογραφία. Δηλαδή, όλα τα μέσα ενημέρωσης παπαγαλίζουν την ίδια κομματική γραμμή:

Προώθηση της ανεξάρτητης, αντικειμενικής και ποιοτικής δημοσιογραφίας από τα μέσα ενημέρωσης, συμπεριλαμβανομένης της πληροφόρησης μέσω του διαδικτύου, μεταξύ άλλων μέσω της ευαισθητοποίησης και της εκπαίδευσης των επαγγελματιών των μέσων ενημέρωσης σε θέματα και ορολογία που σχετίζονται με τη μετανάστευση, της επένδυσης σε πρότυπα δεοντολογικής δημοσιογραφίας και διαφήμισης, και της διακοπής της χορήγησης δημόσιας χρηματοδότησης ή υλικής υποστήριξης σε μέσα ενημέρωσης που προωθούν συστηματικά τη μισαλλοδοξία, την ξενοφοβία, τον ρατσισμό και άλλες μορφές διακρίσεων εις βάρος των μεταναστών, με πλήρη σεβασμό στην ελευθερία των μέσων ενημέρωσης. [vi]

Παρά τις διττές αναφορές σε «αντικειμενική και ποιοτική δημοσιογραφία», τα μέσα ενημέρωσης έχουν αποδώσει στον ΟΗΕ έναν απροκάλυπτα προπαγανδιστικό ρόλο. Οποιαδήποτε διαμαρτυρία κατά των παγκοσμιοποιητικών ατζεντών περιγράφεται με γεμάτες φράσεις που πυροδοτούν την κατάσταση: «μισαλλοδοξία, ξενοφοβία, ρατσισμός». Και παρά την πραγματικότητα ότι τέτοιες εμπρηστικές κατηγορίες προφανώς αποσκοπούν στην καταστολή μιας σοβαρής συζήτησης για τη μετανάστευση και παρά την έκκληση για διακοπή της οικονομικής υποστήριξης προς τα αντιφρονούντα μέσα ενημέρωσης, ο ΟΗΕ ισχυρίζεται ότι «σέβεται πλήρως την ελευθερία των μέσων ενημέρωσης».

Ο ρόλος της παγκόσμιας διαφήμισης: «ποικιλόμορφο καστ»

Ενώ ο ρόλος των μέσων μαζικής ενημέρωσης έχει γίνει κραυγαλέος στην προώθηση των παγκοσμιοποιημένων πολιτικών μετανάστευσης και στη δαιμονοποίηση των επικριτών τους, ολοένα και πιο εμφανής ως μέρος της ίδιας διαδικασίας παγκοσμιοποίησης είναι ο ρόλος της εμπορικής διαφήμισης. Το προαναφερθέν απόσπασμα από το Παγκόσμιο Σύμφωνο Μετανάστευσης των Ηνωμένων Εθνών αναφέρεται παρεμπιπτόντως στον ρόλο της διαφήμισης, υπαινισσόμενο την «επένδυση σε πρότυπα ηθικής αναφοράς και διαφήμιση».

Αν αναρωτιέστε γιατί τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια φαινομενικά ξαφνική αύξηση στο πολυπολιτισμικό περιεχόμενο της διαφήμισης, αυτό το μέρος της διαδικασίας παγκοσμιοποίησης ονομάζεται «ποικιλόμορφο κάστινγκ». Η διαφημιστική βιομηχανία έχει θεσπίσει κατευθυντήριες γραμμές για την εφαρμογή της ατζέντας της παγκοσμιοποίησης.

Το Συμβούλιο Εμπορικών Επικοινωνιών της Aotearoa Νέας Ζηλανδίας (Comms Council), που εκπροσωπεί «τα πρακτορεία διαφήμισης και επικοινωνίας», [vii] καθορίζει μια ιδεολογικά καθοδηγούμενη ατζέντα για «ποικιλομορφία και ένταξη» σε ένα προσχέδιο εγγράφου του 2025 για τις εταιρείες παραγωγής. [viii] Φυσικά, αυτό παρουσιάζεται με ιδεαλιστικούς όρους. Ωστόσο, ακολουθεί τις συστάσεις δεξαμενών σκέψης για την παγκοσμιοποίηση, όπως το Παγκόσμιο Κέντρο Έρευνας Διαφήμισης (WARC) [ix] , οι οποίες υπάρχουν για να αποφέρουν κέρδη στους πελάτες. Όσο κι αν κάποιος μπορεί να ντύσει τις παγκοσμιοποιητικές ατζέντες με έναν υπεροπτικό ιδεαλισμό, το συμπέρασμα είναι η μεγιστοποίηση του κέρδους. Μια έκθεση που δημοσιεύθηκε από το WARC το 2021 αναφέρει: «Μη φέρνοντας πιο ποικιλόμορφο καστ στις διαφημίσεις, οι μάρκες χάνουν την ευκαιρία να συνδεθούν με ποικίλα κοινά και χάνουν εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια σε επιχειρηματικές ευκαιρίες». Προφανώς, η έρευνα δείχνει ότι οι λευκοί είναι ακόμη πιο δεκτικοί σε μια τέτοια ποικιλομορφία στη διαφήμιση από τους «έγχρωμους ανθρώπους». 

«Όχι μόνο δεν υπάρχει κανένα μειονέκτημα στην εμφάνιση ατόμων BIPOC (Μαύρων, Αυτόχθονων και Έγχρωμων) σε διαφημίσεις, αλλά οι Καυκάσιοι ανταποκρίνονται πιο ευνοϊκά σε αυτές τις διαφημίσεις από τους μη Καυκάσιους, σύμφωνα με έρευνα από τον Καναδά». [x] Κάποιος θα μπορούσε να υποθέσει ότι αν αυτό είναι σωστό, τότε οι Λευκοί (ή τουλάχιστον οι Λευκοί Καναδοί) έχουν βυθιστεί στα βάθη της αυτοαπέχθειας, αλλά εφόσον ενεργούν ως καλοί καταναλωτές σε μια παγκοσμιοποιημένη αγορά εργασίας και αγοράς όλα είναι καλά.

[i] KR Bolton, «Παγκόσμιο Σύμφωνο Μετανάστευσης των Ηνωμένων Εθνών», Arktos Journal , 7 Ιανουαρίου 2019,

 [ii] « Μετανάστευση αντικατάστασης: Είναι λύση για τη μείωση και τη γήρανση του πληθυσμού;» (Τμήμα Πληθυσμού, Τμήμα Οικονομικών και Κοινωνικών Υποθέσεων, Γραμματεία των Ηνωμένων Εθνών, 2001), « Συμπεράσματα & Επιπτώσεις », ό.π. 

 [iii] «Παγκόσμιο Σύμφωνο για Ασφαλή, Ομαλή και Τακτική Μετανάστευση», (Ενότητα 10) 11 Ιουλίου 2018

 [iv] Ibid., «Στόχος 5: Ενίσχυση της διαθεσιμότητας και της ευελιξίας των οδών για την τακτική μετανάστευση», σελ. 11. 

 [v] «Παγκόσμιο Σύμφωνο για την Ασφαλή, Τάξη, Ένταξη και Εκπροσώπηση και τη Νόμιμη Μετανάστευση», Ibid ., «Στόχος 17 (33): Εξάλειψη όλων των μορφών διακρίσεων και προώθηση του δημόσιου διαλόγου που βασίζεται σε στοιχεία για τη διαμόρφωση των αντιλήψεων για τη μετανάστευση», σελ. 24. 

 [vi] Στο ίδιο , 17. 33 (γ), σελ. 24. 

 [vii] Συμβούλιο Επικοινωνιών, «Σχετικά με εμάς», 

 [viii] «Ποικιλομορφία, Ένταξη και Εκπροσώπηση: Εταιρείες Παραγωγής», προσχέδιο εγγράφου, (2025) 

 [ix] WARC, «Σχετικά με εμάς»

 [x] Η νευροεπιστήμη δείχνει την αξία της προληπτικής ποικιλομορφίας στο casting, WARC (2021), 

Ἀπό : theoccidentalobserver.net

Ἡ Πελασγική

Ἡ Ἀπάτη τοῦ Sigmund Freud: Ὁ πατέρας τῆς σύγχρονης ψυχανάλυσης καί νευρωτικός τσαρλατάνος

Ο πρόγονος μεγάλου μέρους της σύγχρονης σκέψης σχετικά με την ψυχική κατάσταση διατυπώθηκε από έναν νευρωτικό, παράξενο, θηλυκό Εβραίο άνδρα κατώτερης τάξης, τον Sigmund Schlomo Freud (1856-1939). Αυτό που ακολουθεί είναι, εν μέρει, μια συμπύκνωση μιας περιγραφής αυτού του τσαρλατάνου από την πραγματεία του David McCalden «Εξόριστοι από την Ιστορία».

Τοῦ Russ Winter

Από μικρή ηλικία, οι προσωπικές νευρωτικές δυσλειτουργίες του Freud εκδηλώνονταν με ασυνήθιστα πρότυπα συμπεριφοράς και με ψυχοσωματικές παθήσεις - ιδιαίτερα εκείνες που επηρέαζαν το στόμα, τα γεννητικά όργανα και τον πρωκτό. Στην ηλικία των 7 ετών, το προβληματικό παιδί Siggie έμπαινε στην κρεβατοκάμαρα των γονιών του και ουρούσε σκόπιμα στο πάτωμα. Λιποθυμούσε συχνά. Υπέφερε από δυσπεψία σε όλη του τη ζωή, συχνά με δυσκοιλιότητα σε ένα ευερέθιστο σπαστικό κόλον. Υπέφερε από σοβαρές φοβίες για τις επιβιβάσεις σε τρένα, για τον θάνατο και για τις επισκέψεις στη Ρώμη. Τις περισσότερες φορές, ήταν χρόνια καταθλιπτικός και ευέξαπτος.

Ο φόβος του για τον θάνατο τον κατέκλυζε και περνούσε πολύ χρόνο προσπαθώντας να καταλάβει πότε θα πέθαινε χρησιμοποιώντας τις θεωρίες αριθμολογίας ενός φίλου. Συχνά αφηγούνταν τον θάνατο του μικρότερου αδελφού του, του Julius, ο οποίος είχε πεθάνει στην παιδική του ηλικία. Δεν μπορούσε να διαχωρίσει τα συναισθήματά του.

Ο Freud εγγράφηκε στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης το 1873, όπου χρειάστηκε τρία χρόνια περισσότερο από το κανονικό για να ολοκληρώσει τις ιατρικές του σπουδές. Η διδακτορική του διατριβή, με τίτλο «Σχετικά με τον νωτιαίο μυελό των κατώτερων ψαριών», επικεντρώθηκε σε μελέτες των όρχεων των χελιών.

Ο Freud δεν ακολούθησε το ιατρικό επάγγελμα από πάθος να βοηθάει τους άλλους. Στα 70 του χρόνια, ο Freud έγραψε αναδρομικά για τα νεανικά του χρόνια και τα τελευταία χρόνια της επαγγελματικής του ζωής:

«Δεν ένιωθα κάποια ιδιαίτερη προτίμηση για τη θέση και τη δραστηριότητα του γιατρού σε αυτά τα νεανικά μου χρόνια, αλλά μετά όχι. Αντίθετα, με κινούσε ένα είδος περιέργειας, που ασχολούνταν περισσότερο με τις ανθρώπινες συνθήκες παρά με τα φυσικά αντικείμενα».

Ο ψυχαναλυτής Sandor Ferenczi αναφέρει μια δήλωση του Freud από το 1932 που αναφερόταν στους ασθενείς ως «όχλο» και «καλούς μόνο για να βγάζουν χρήματα και να σπουδάζουν».

Από το 1884 και μετά, ο Freud ήταν στην πραγματικότητα ένας πωλητής ναρκωτικών. Στη συνέχεια άρχισε να πειραματίζεται με την κοκαΐνη, χρησιμοποιώντας την στον εαυτό του και στην αρραβωνιαστικιά του, Martha Bernays (1861-1951). Αποκάλεσε την κοκαΐνη το «μαγικό του χαλί» και τελικά την έριξε σε όλους, συμπεριλαμβανομένων των αδελφών του, των φίλων του, των ασθενών του, των συναδέλφων του - όλων.

Είπε στην αρραβωνιαστικιά του ότι αυτό τον έκανε «μεγάλο, άγριο άντρα» και ότι θα «την έκανε δυνατή και θα έδινε στα μάγουλά της ένα κόκκινο χρώμα». Ο Martin L. Gross, συγγραφέας του βιβλίου «The Psychological Society», γράφει: «Κανείς δεν έχει ακόμη αξιολογήσει τις παραισθησιογόνες επιδράσεις της κοκαΐνης στο μυαλό του Freud κατά τα χρόνια διαμόρφωσης της ψυχανάλυσης».

Ο φίλος του Freud, Ernst von Fleischl-Marxov (1846-1891), είχε γίνει απελπισμένα εθισμένος, αφού ο Freud του συνταγογράφησε κοκαΐνη ως φάρμακο για έναν επώδυνο όγκο στο χέρι. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο εθισμός προκάλεσε αυτόν τον πρόωρο θάνατο.

( φωτό ἀριστερά το βιβλίο τοῦ Michel Onfray "Anti Freud ") 

Ο Michel Onfray, συγγραφέας που έγραψε μια ολοκληρωμένη και κριτική μονογραφία για τον Freud το 2010, κατέγραψε θανάτους από κατάφωρη λανθασμένη διάγνωση (για παράδειγμα, ένας 14χρονος με όγκο έπασχε από υστερία) και τσαρλατάνικες θεραπείες.

Ο Freud πήγε στο Παρίσι για να σπουδάσει κοντά στον Γάλλο νευρολόγο Jean Martin Charcot. Ο Charcot ενδιαφερόταν για τη μελέτη της υστερίας, η οποία εκείνη την εποχή θεωρούνταν μια πάθηση που προκαλείτο από ερεθισμό της μήτρας (εξ ου και το όνομά της. Ο όρος υστερία προέρχεται από την Ελληνική λέξη “υστέρα”, που σημαίνει μήτρα  ). Ο Charcot πίστευε ότι ο υπνωτισμός ήταν η απάντηση σε τέτοιες δυσλειτουργίες προσωπικότητας.

Ένας σύγχρονος σχολιαστής του έργου του Freud, ο Henry F. Ellenberger, έδειξε πρόσφατα στο βιβλίο του «Η Ανακάλυψη του Ασυνείδητου» ότι πολλές από τις «πρωτότυπες» ιδέες του Freud, όπως η ύπνωση, στην πραγματικότητα αντλήθηκαν και αντιγράφηκαν από τον Charcot και άλλους συναδέλφους του.

Μια άλλη από τις αντιγραμμένες ιδέες του Freud ήταν αυτή του συναδέλφου του Josef Brewer (1842-1925). Ο Brewer πίστευε ότι η απάντηση στην γυναικεία υστερία ήταν η κάθαρση: Η ασθενής θα θεραπευόταν μιλώντας της ήρεμα και βοηθώντας την να «μιλήσει» για τις παραισθήσεις και τους φόβους της. Ο Freud και ο Brewer συνεργάστηκαν σε ένα βιβλίο με τίτλο «Μελέτες στην Υστερία» που εκδόθηκε το 1895, το οποίο περιέγραφε λεπτομερώς τη θεραπεία.

Μία από τις πιο σημαντικές περιπτώσεις που περιγράφονται στο βιβλίο ήταν αυτή της «Άννας Ο», η οποία αργότερα αποδείχθηκε ότι ήταν η Bertha Pappenheimt . Συνέχισε να γίνεται μια εξέχουσα κοινωνική λειτουργός και υποστηρίκτρια της γυναικείας απελευθέρωσης στην Αυστρία. Η Pappenheimt υπέφερε από σεξουαλικές παραισθήσεις και είναι πιθανό αυτή η συγκεκριμένη περίπτωση να οδήγησε τον Freud να αναπτύξει την επόμενη θεωρία του - μια ημι-πρωτότυπη: την Ψυχοθεραπεία.

Η ψυχοθεραπεία ήταν ένα ποτ πουρί τεχνικών που είχαν αντλήσει από προηγούμενους συναδέλφους, συνοδευόμενο από μια μεγάλη δόση σεξουαλικών εμμονών, οι περισσότερες από τις οποίες ήταν αποκλειστικά εβραϊκής φύσης.

Αρχικά, ο Freud έβαζε τους ασθενείς του να ξαπλώνουν σε έναν καναπέ και τους έκανε καθοδηγητικές ερωτήσεις προκειμένου να ανακαλύψει την αιτία των ανησυχιών τους. Αργότερα, τους επέτρεπε να προσφέρουν την «ελεύθερη ροή» των ιδεών τους χωρίς να τους διακόπτει. Σύντομα, χρησιμοποιώντας μια παρωδία επιστημονικής μεθόδου, ο Freud άρχισε να υποθέτει ότι τα περισσότερα από τα προβλήματα των ασθενών του ήταν σεξουαλικής φύσης.

Ο Freud επιδίωξε επίσης μια τσαρλατάνικη άποψη — την οποία διατύπωσε ο ομοφυλόφιλος εραστής του, Δρ. Wilhelm Fliess, οφθαλμίατρος — ότι οι σεξουαλικές δυσλειτουργίες προκλήθηκαν από «διαταραχές στις βλεννογόνες μεμβράνες της μύτης». Ο Freud επέτρεψε δύο φορές στον Fliess να χειρουργήσει τη μύτη του για «ρινικές μολύνσεις» ως πείραμα.

Ο Freud συνέχιζε να αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας, όπως ημικρανίες, εφιάλτες, καρδιακά προβλήματα και τελικά καρκίνο του στόματος. Προς το τέλος της ζωής του, υπέστη μια σοβαρή επέμβαση στη γνάθο, με αποτέλεσμα την τεχνητή αντικατάσταση του άνω ουρανίσκου του.

Στη συνέχεια, ο Freud στράφηκε στην ερμηνεία των προσωπικών του ονείρων. Καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας του, είχε μια φροϋδική τάση να επικεντρώνεται στον εαυτό του και στις δικές του παράξενες σκέψεις. Στη συνέχεια, πρόβαλε την κατάστασή του σε άλλους.

Ένα όνειρο που ισχυρίστηκε ότι είχε δει ήταν όπου δύο πουλιά ξάπλωσαν τη μητέρα του στο κρεβάτι. Διατύπωσε τη θεωρία ότι αυτό αντιπροσώπευε την επιθυμία του από την παιδική ηλικία να σκοτώσει τον πατέρα του και να κάνει σεξ με τη μητέρα του. Ο Freud επέμεινε στη συνέχεια ότι ένας τέτοιος συμβολισμός ονείρου ήταν «τυπικός» στον ευρύτερο πληθυσμό και ονόμασε το φαινόμενο Οιδιπόδειο Σύμπλεγμα από έναν διάσημο ελληνικό μύθο.

Τελικά, ο Freud συνδύασε την τρελή ανάλυση των ονείρων του σε μια ολοκληρωμένη θεωρία, η οποία δημοσιεύτηκε με τον τίτλο «Η Ερμηνεία των Ονείρων». Η θεωρία του υποστήριζε ότι τα όνειρα είναι πάντα «ευσεβείς πόθοι» - παρόλο που οι «ευσεβείς πόθοι» μπορεί να είναι υποσυνείδητες και να εκδηλώνονται στο όνειρο με αρκετά διαφορετική συμβολική μορφή. Οι περισσότερες «ευσεβείς πόθοι», υποστήριξε, ήταν σεξουαλικής φύσης. Ο Freud υποστηρίζει ότι οι άνθρωποι είναι εγγενώς αμφιφυλόφιλοι.

Από την αρχή, ο Freud άρχισε να αναπτύσσει το σχεδόν αναπόφευκτο εβραϊκό χαρακτηριστικό του φόβου για τον «αντισημιτισμό». Υιοθέτησε ως ήρωες της παιδικής του ηλικίας τον Αννίβα (τον οποίο φανταζόταν ως Σημιτικό ήρωα, ο οποίος πολέμησε ενάντια στους παραδοσιακούς «αντισημίτες» της εποχής, τους Ρωμαίους) και τον Oliver Cromwell (τον οποίο ταύτισε με το κίνημα χειραφέτησης).

Ο Freud αναφέρθηκε σε μια δυσλειτουργία από την οποία υπέφερε και ο ίδιος: ένα φαινόμενο που ονόμασε «νεύρωση της Ρώμης». Φαίνεται ότι για πολλά χρόνια ο Φρόιντ δεν μπορούσε να επισκεφθεί τη Ρώμη, παρόλο που είχε πάει στην Ιταλία πολλές φορές. Στο βιβλίο του, περιέγραψε πώς συχνά ονειρευόταν να κατακτήσει τη Ρώμη, όπως ακριβώς είχε προσπαθήσει να κάνει ο ήρωάς του, ο Αννίβας. Έδωσε την ακόλουθη εξήγηση:

«Στο νεανικό μου μυαλό, ο Αννίβας και η Ρώμη συμβόλιζαν τη σύγκρουση μεταξύ της επιμονής του Εβραϊσμού και της οργάνωσης της Καθολικής εκκλησίας... Έτσι, η επιθυμία να πάω στη Ρώμη είχε γίνει στην ονειρική μου ζωή ένας μανδύας και σύμβολο για μια σειρά από άλλες παθιασμένες επιθυμίες. Η πραγματοποίησή τους έπρεπε να επιδιωχθεί με όλη την επιμονή και την προσήλωση του Καρχηδονίου».

Στο εκπληκτικά ειλικρινές άρθρο του με τίτλο «Ομαδικές φαντασιώσεις και εβραϊκός ριζοσπαστισμός» που δημοσιεύτηκε στο τεύχος του φθινοπώρου του 1978 του The Journal of Psychohistory, ο Stanley Rothman προτείνει:

«Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ένα μεγάλο μέρος της ώθησης για την ανακάλυψη της ψυχανάλυσης προήλθε από τη γενική εχθρότητα του Freud απέναντι στον Χριστιανισμό, ιδιαίτερα τον Ρωμαιοκαθολικισμό».

Στη συνέχεια, ο Freud έστρεψε τις τρελές θεωρίες του στην ανθρώπινη σεξουαλικότητα με τη δημοσίευση του 1905 του βιβλίου «Τρία Δοκίμια για τη Θεωρία της Σεξουαλικότητας». Υποστήριξε ότι οι άνθρωποι περνούν από διαφορετικά στάδια σεξουαλικής ανάπτυξης. Πρώτον, το στοματικό στάδιο κατά το οποίο τα βρέφη αντλούν ευχαρίστηση από το θηλασμό του μητρικού τους στήθους. Στη συνέχεια έρχεται το πρωκτικό στάδιο, όπου η ευχαρίστηση επικεντρώνεται στις κενώσεις. Τρίτον είναι το φαλλικό στάδιο, όταν η ερωτογενής ζώνη μεταβαίνει στα γεννητικά όργανα. Στην ηλικία των 5 ή 6 ετών, τα παιδιά εισέρχονται στην ηλικία του Οιδιπόδειου συμπλέγματος, όταν λαχταρούν τη μητέρα τους και επιδιώκουν να καταστρέψουν τον πατέρα τους, τον ερωτικό τους αντίπαλο.

Η πρώτη «διάγνωση» αυτού του συμπλέγματος από τον Freud έγινε με ένα 5χρονο αγόρι το 1909. Ένιωθε ότι το αγόρι φοβόταν τα άλογα (σύμβολα πέους) επειδή πραγματικά φοβόταν τον πατέρα του. Φοβόταν ότι τα άλογα θα δάγκωναν το δικό του μικρό πέος (φόβος ευνουχισμού από τον πατέρα του).

Ο Freud προφανώς βίωνε Οιδιπόδεια λαγνεία, μια διαταραχή που οι μη Φροϋδικοί, όπως ο παιδοψυχίατρος Δρ. Stellar Chess του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, πιστεύουν ότι επηρεάζει μόνο έναν μικρό αριθμό παιδιών. Στη συνέχεια, υπέφερε από την ψευδαίσθηση ότι η ανωμαλία του ήταν φυσιολογική και καθολική.

Στο επόμενο βιβλίο του, «Τοτέμ και Ταμπού (1913)», ο παραληρηματικός Freud υποστήριξε ότι τα σεξουαλικά έθιμα βασίζονταν στα πρότυπα συμπεριφοράς της πρωτόγονης κοινωνίας και όχι στο βιολογικό ένστικτο. Δεν είπε από πού προέρχονταν τα πρωτόγονα πρότυπα.

Η θεραπευτική του πρακτική εξελίχθηκε κατά τη διάρκεια αυτών των ετών και σταδιακά ανέπτυξε διαφορετικούς κανόνες προσέγγισης. Κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η νεύρωση μπορούσε να θεραπευτεί μόνο ενθαρρύνοντας τη μεταφορά της σε κάτι πιο άμεσο. Η θεραπεία της «δεύτερης» νεύρωσης θα επέφερε αυτόματα τη θεραπεία των υποκείμενων νευρώσεων. Οι μόνες εξαιρέσεις, είπε, ήταν εκείνες οι νευρώσεις που ήταν ναρκισσιστικές και, ως εκ τούτου, ψυχωτικές και μη θεραπεύσιμες. Ακόμη και η σοβαρή κατάθλιψη είναι ναρκισσιστική, υποστήριξε, επειδή είναι μια μορφή μίσους εναντίον των άλλων που στρέφεται λανθασμένα εναντίον του εαυτού λόγω του κοινωνικού ταμπού στις ανοιχτές εκδηλώσεις μίσους εναντίον «αγαπημένων».

Τελικά, ο Freud κατέληξε στο συμπέρασμα ότι «ο σκοπός κάθε ζωής είναι ο θάνατος» - μια λατρεία του θανάτου στοχεύει να φτάσει σε μια κατάσταση που είναι εντελώς απαλλαγμένη από όλες τις εντάσεις, τα άγχη και τις πιέσεις.

Όταν το εθνικοσοσιαλιστικό καθεστώς ανέλαβε την εξουσία στη Γερμανία (1933) και στην Αυστρία (1938), ο Freud έλαβε την τιμωρία του. Τα βιβλία του χαρακτηρίστηκαν αιρετικά και κάηκαν δημόσια. Ο Freud δέχτηκε επίθεση από τους εθνικοσοσιαλιστές ως ο ιδρυτής της εβραϊκής υποκρισίας, ενός δόγματος που ταπεινώνει τον άνθρωπο ως ένα εξάρτημα των γεννητικών του οργάνων.

Από τον θάνατό του το 1939, μια ομάδα αναλυτών έχει εκφράσει την άποψή του για τον Freud. Ο Δρ. Harold M. Voth, φροϋδικός ψυχίατρος στο Ίδρυμα Menninger, έγραψε:

«Νομίζω ότι ο Sigmund Freud είχε σεξουαλικές συγκρούσεις μέσα του, τις οποίες δεν έλυνε. Η πίστη του στην ιδιοσυστατική αμφιφυλοφιλία, για παράδειγμα, ήταν μια δικαιολογία για ορισμένα προσωπικά χαρακτηριστικά.»

Όταν ο βιογράφος του Freud, Ernest Jones , τον συνάντησε για πρώτη φορά το 1908, παρατήρησε: «Διαισθάνθηκα αμυδρά κάποια ελαφριά γυναικεία πτυχή στους τρόπους και τις κινήσεις του». Οι σύγχρονοι κριτικοί υποστηρίζουν ότι οι σημερινοί Φροϋδικοί επηρεάζονται τόσο πολύ από τα «γυναικεία, παθητικά συναισθήματα» του Freud που «θεωρούν την ανδρική αυτοπεποίθηση και επιθετικότητα ως νευρωτική εκδήλωση».

Ο ευρέως δημοσιευμένος Εβραίος συγγραφέας Martin L. Gross και ο προαναφερθείς Voth το συνοψίζουν:

«Ο Δρ. Voth είναι πεπεισμένος ότι ο Freud επέδειξε «σημαντικό βαθμό θηλυκότητας» στην προσωπικότητά του, ένα χαρακτηριστικό που έχει χρωματίσει ολόκληρο το επάγγελμα, καθιστώντας αυτό που αποκαλεί τον  «νευρωτικά προβληματικό» Δρ.Freud πρότυπο.

«Αυτές οι κινητήριες ανάγκες έχουν διεισδύσει και στην ψυχή εκατομμυρίων ατόμων, αναδιαμορφώνοντας μεγάλο μέρος της προσωπικότητάς μας κατ' εικόνα του. Προσφέροντας τον κατάλογό του με τις αδυναμίες του ως σύμβολα της κανονικότητας, ο Freud πέτυχε την αθανασία. Έχει προβάλει με επιτυχία την προσωπικότητά του και το στυλ σκέψης του σε μεγάλο μέρος της ανθρωπότητας, ειδικά στην  ευαίσθητη αμερικανική ψυχή. Όλοι μας - κάποιοι συνειδητά, άλλοι άθελά μας - έχουμε γίνει τα παιδιά του Sigmund.»

«Η εχθρότητα ήταν κλεισμένη μέσα σε αυτόν τον σχεδόν ντροπαλό, κάπως θηλυκό άντρα, σαν μια γάτα σε κλουβί. Ήταν μια θυμωμένη ψυχή που μισούσε ακόμα και όταν αγαπούσε, ένα χαρακτηριστικό που μας έχει μεταδώσει ως αμφιθυμία.»

«Διαρκώς εντόπιζε ασυνείδητη εχθρότητα στις υποθέσεις του, συμπεριλαμβανομένης αυτής της Dora, του Άνθρωπου Λύκου και του Άνθρωπου Ποντικού. Το έκανε αυτό ακόμη και παρά τις εύλογες αντιρρήσεις των ασθενών του, οι οποίοι έλεγαν ότι δεν ένιωθαν καμία τέτοια εχθρότητα.»

«Παρόλο που η επίδραση της προσωπικότητας του Freud ήταν ευρεία, γενικά δεν ήταν ευεργετική. Το πορτρέτο που αναδύεται είναι αυτό ενός ανθρώπου που ωθείται από τις μανίες της εχθρότητας και του φθόνου, καταβεβλημένος από κατάθλιψη, επιθυμίες θανάτου, φοβίες και σοβαρές εξουθενωτικές νευρώσεις. Επαγγελματικά διαστρεβλώθηκε από την ακραία μυστικοπάθεια και ευπιστία του - η αντίθεση ενός ανθρώπου της επιστήμης. Ο Freud ως άνθρωπος είναι περισσότερο ο δυστυχισμένος φιλόσοφος παρά ο ατρόμητος ερευνητής που η κοινωνία πίστευε ότι θα ξεκλείδωνε το κλειδί για τη συγκεχυμένη συμπεριφορά μας».

Ο Freud είπε στον συνάδελφό του Karl Abraham ότι «πάρα πολλοί από εμάς είμαστε Εβραίοι. Δεν θέλω η ψυχανάλυση να γίνει εβραϊκή εθνική υπόθεση».

ἐδῶ

Ωστόσο, η ψυχανάλυση βασίζεται τόσο πολύ στην μητροπολιτική εβραϊκή ζωή που ο Gross αναφέρει 11 κεντρικές πολιτείες που δεν έχουν ούτε έναν ψυχαναλυτή. Ένα κτίριο γραφείων στο Manhattan στεγάζει περισσότερους ψυχαναλυτές από ό,τι επτά πολιτείες μαζί. Οι δύο μεγάλες αναλυτικές πρωτεύουσες ( Οι "αναλυτικές πρωτεύουσες" συνήθως αναφέρονται στους πρωταρχικούς γεωγραφικούς κόμβους και κέντρα επιρροής στον τομέα της ψυχανάλυσης.) απέχουν σχεδόν 3.000 μίλια μεταξύ τους: το Manhattan και το Los Angeles. Η θεραπεία ενός ασθενούς ονομάζεται συνήθως «ανάπτυξη».

ἐδῶ

Ο Δρ. Jerome Frank της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Johns-Hopkins στη Baltimore υποστηρίζει ότι ο κλάδος της θεραπείας μπορεί να διαιωνίζεται από μόνος του και να είναι αυτοεξυπηρετούμενος:

«Όσο μεγαλύτερος είναι ο αριθμός των θεραπευτικών μονάδων και όσο ευρύτερα είναι γνωστές, τόσο μεγαλύτερος είναι ο αριθμός των ατόμων που αναζητούν τις υπηρεσίες τους. Η ψυχοθεραπεία είναι η μόνη μορφή θεραπείας που, σε κάποιο βαθμό, φαίνεται να δημιουργεί την ασθένεια που θεραπεύει.»

Ο Ισραηλινός καθηγητής φιλοσοφίας, Yeshayahu Leibowitz, προχώρησε ακόμη περισσότερο και υποστήριξε ότι η ψυχανάλυση του Freud ήταν «πρωτίστως ένα εβραϊκό σχέδιο κέρδους» και αυτό είναι «κακό σημάδι για (εμάς) τους Εβραίους». Συνέχισε λέγοντας ότι η ψυχανάλυση ήταν «εξ ολοκλήρου στα χέρια των Εβραίων» και «έχει φέρει ανείπωτη ταλαιπωρία σε εκατομμύρια ανθρώπους».

Ως υποσημείωση, στην έρευνά μας σχετικά με αυτή την απάτη, και για να είμαστε δίκαιοι, διαπιστώσαμε ότι — τουλάχιστον σε μια περίπτωση — μερικές από τις πιο λογικές φωνές που αντιτάχθηκαν στον Freud ήταν στην πραγματικότητα εβραϊκές. Σημειώνουμε επίσης ότι οι διαφωνούσες φωνές τους είναι εξίσου κατασταλμένες και κρυμμένες από τα μάτια των αδίστακτων φύλακων.

ἐδῶ

Ο Jeffrey Masson (Εβραίος) ήταν Διευθυντής Έργων των Αρχείων Freud, με πλήρη πρόσβαση στην αλληλογραφία του Freud και σε άλλα αδημοσίευτα έγγραφα. Έκανε ευρήματα που τον έστρεψαν εναντίον του Freud. Ο Masson είπε ότι ο Freud απέκρυπτε την κακοποίηση παιδιών ως ζήτημα. Ο Masson ισχυρίστηκε ότι ο Freud δεν είχε το θάρρος να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα (και την πανταχού παρουσία) της σεξουαλικής κακοποίησης. Αποβλήθηκε από ψυχαναλυτικές εταιρείες για τις απόψεις του.

Το «έργο» του Sigmund Freud διαμορφώθηκε σε πιο διεστραμμένα παρακλάδια και παράδρομους. Επηρέασε τη "Σχολή της Φρανκφούρτης" και τους νεοφροϊδιστές, τους οποίους προσωποποίησε ο Herbert Marcuse, ο οποίος ανασυσκεύασε την ανοησία σε ένα βιβλίο ροής συνείδησης με τίτλο «Έρως και Πολιτισμός». Ο Marcuse υποστήριξε ότι ο παλιός κατάλογος των προτεσταντικών-καπιταλιστικών ηθικών αρχών - παραγωγικότητα, επίτευγμα, ευθύνη, σεβασμός για τους συνανθρώπους μας, αρρενωπότητα, εσωτερική δύναμη και ακεραιότητα - ήταν κομφορμιστικά και, ως εκ τούτου, καταπιεστικά υπό το ανεστραμμένο φροϋδικό μοντέλο.

Ἀπό : winterwatch.net

Θυμηθεῖτε καί τούς Μοσκοβισί ...

Οἰκογένεια Μοσκοβισί :ἑβραῖοι,σιωνιστές,ψυχαναλυτές καί σοσιαλιστές !

Ἡ Πελασγική

Πολίτης Ἐπαγρύπνησης

Το Citizen Vigilante είναι μια ταινία δράσης και θρίλερ εκδικητή του 2026 , σε παραγωγή, σενάριο και σκηνοθεσία του Uwe Boll . Πρωταγωνιστούν οι Armie Hammer και Costas Mandylor . Στην ταινία, ο Sanders, ένας εκδικητής που έχει αναστατωθεί από τη βία που διαιωνίζεται από μετανάστες, αποφασίζει να πάρει τη δικαιοσύνη στα χέρια του, σκοτώνοντας μετανάστες εγκληματίες και διεφθαρμένους αξιωματούχους. Η ταινία είναι εμπνευσμένη από μια υπόθεση του 2016 στο Αμβούργο , όπου ένα 14χρονο κορίτσι βιάστηκε ομαδικά και εγκαταλείφθηκε νεκρό από μετανάστες, που έλαβαν μόνο ποινές με αναστολή... 

Ο Sanders συναντά μια έφηβη θύμα βιασμού, της οποίας οι έξι μετανάστες δράστες αφέθηκαν ελεύθεροι χωρίς τιμωρία, επειδή ο δικαστής Reinhold τους θεώρησε θύματα λόγω των δυσκολιών ένταξής τους στην κοινωνία. Η έφηβη θύμα λέει στον Sanders ότι δεν της έχει αποδοθεί δικαιοσύνη.Ο Sanders αργότερα απαγάγει τον δικαστή  Reinhold του εξηγεί τους λόγους της τιμωρίας που του πρέπει και κόβει θανάσιμα τις καρπούς του δικαστή. Τέλος, ο Sanders επισκέπτεται το σπίτι του Yusuf, ενός από τους βιαστές, και παίρνει αυτόν και την οικογένειά του ομήρους. Καθώς οι συγγενείς του Yusuf δικαιολογούν τις πράξεις του και κατηγορούν το θύμα, ο Sanders τον διατάζει να καλέσει τους συνεργούς του στο διαμέρισμα. Μόλις φτάνουν, ο Sanders εκτελεί τον Yusuf, την οικογένειά του και τους άλλους επιτιθέμενους.

Ἡ σκηνή μέ τόν δικαστή : 

 Citizen Vigilante ( ὅλη ἡ ταινία )

Michael Sanders - Καλημέρα

Πατέρας θύματος - Παρακαλῶ τί θέλετε ; Ἔνας ἄλλος ἀκόμη ἀπό αὐτούς τούς δημοσιογράφους ;

M. S. - Σοῦ μοιάζω μέ δημοσιογράφο ; Ὄχι, ἔχω νά σοῦ κάνω μόνο μία ἐρώτηση. Εἶστε ἰκανοποιημένος μέ τήν ἀπόφαση πού ἔβγαλε τό δικαστήριο ; Καί ἦταν ἡ κόρη σου...

Π. θ. - Πῶς τό ῥωτᾶς αὐτό ; Πῶς μπορεῖς νά ζητᾶς μία τέτοια ἀπάντηση ; Πῶς ξέρεις ποῦ μένουμε ; 

M. S -Ἄρα δέν βρῆκες δικαιοσύνη στό δικαστήριο. Δικαίωση. 

Π.θ. -Δέν εἶμαι ὑποχρεωμένος νά ἀπαντήσω στις ἐρωτήσεις σου, φίλε. Αὐτά εἶναι ἀνοησίες. Φῦγε. 

Ἡ ἔφηβη, τό θῦμα - Ὄχι. Δέν ὑπῆρξε δικαιοσύνη. 

( Ο Sanders εὐχαριστεῖ καί φεύγει. Ἐν συνεχείᾳ πραγματοποιεῖ τήν ἀπαγωγή τοῦ δικαστή Reinhold στόν ὁποῖο κάνει μία ἔνεση πού τόν ἀδρανοποιεῖ.  Τόν βάζει στό αὐτοκίνητο καί τοῦ ἐξηγεῖ τούς λόγους γιά ολο αὐτό.  )

M. S.  - Ἐλπίζω νά μήν νοιώθεις πολλή ναυτία δικαστή. Αὐτή ἡ ἔνεση πού σοῦ ἔκανα θά εἶναι κάτι πολύ ὕποπτο ὅταν βρεθεῖ στό αἷμα σου, ἔτσι ; Ἄς ἐλπίσουμε πώς δέν θά κάνουν τοξικολογική ἐξέταση στό σῶμα σου. Ποιός ξέρει, ἴσως ἔχεις κάποια ἀνοχή στήν ἡρωΐνη. Φαινόταν νά συμπαθῇ τούς ἐμπόρους ἡρωΐνης,οὔτως ἤ ἄλλως [ ἐννοεῖ τόν δικαστή ] . 

Πόσους ἀπό αὐτούς ἔχετε ἀφήσει νά ἐπιστρέψουν στούς δρόμους ; 

Οἱ νόμοι ἔχουν ὡς σκοπό νά προστατεύουν τά θύματα. Δικαίωση, ἔτσι ; 

Δέν εἶναι οἱ δράστες. Ἴσως, τότε νά ἔχασες τόν σωστό δρόμο Ὅταν ἄρχισες νά χρησιμοποιῇς τόν νόμο γιά νά βοηθᾷς τούς ἀνθρώπους νά βλάπτουν τούς ἄλλους. 

Ξέρεις, δέν εἶναι μόνον οἱ δράστες. Προκαλεῖς παράπλευρες ἀπώλειες, δικαστή. Ἄνθρωποι σάν καί ἐσένα πού ἀφήνουν ἄλλους νά τήν γλιτώνουν γιά βιασμούς καί δολοφονίες. Δικαιολογώντας τήν συμπεριφορά τους. Ἀφήνοντας τέτοια ἄτομα νά τήν γλιτώνουν ἀτιμώρητα γιά βιασμούς καί δολοφονίες. 

Ἕξη ἀγόρια βίασαν ἕνα 14χρονο κορίτσι. Εἶδα τίς δηλώσεις σου μπροστά στό δικαστήριο. Σέ εἶδα νά λές πώς ἐκεῖνα τά ἀγόρια εἶχαν ἁπλῶς πρόβλημα προσαρμογῆς. Ὅτι δέν ἤξεραν πῶς νά  προσαρμοστοῦν στήν κοινωνία πού τούς φιλοξενοῦσε. Ἀλλά αὐτό πού δέν καταλαβαίνεις εἶναι πώς ἡ κοινωνία στήν ὁποία νομίζεις πώς δέν ταιριάζουν, καταρρέει καί πεθαίνει. Κι᾿ἐσύ εἶσαι ὁ καρκίνος πού τήν σκοτώνει. 

Καί ξέρεις δικαστή, εἶναι ἄνθρωποι σάν κι᾿ἐσένα πού ἐπιτρέπουν στά ἄτομα αὐτά νά τήν γλιτώσουν ἀτιμώρητα, δικαιολογώντας τήν συμπεριφορά τους. Χμμ...

Πῶς νομίζεις ὅτι αὐτό κάνει τίς οἰκογένειες νά νοιώθουν ; Τά ἀνθρώπινα ὅντα εἶναι τέτοια πρόβατα ! Ἀκόμη κι᾿ὅταν τούς πιέζετε στά ὅριά τους θά ὑπακούσουν στόν νόμο ἀκόμα κι᾿ἄν ἡ ζωή τους βρίσκεται σέ κίνδυνο. 

Ὁρίστε θά σοῦ δείξω : 

( Μπαίνει στό ἀντίθετο ρεῦμα κυκλοφορίας κι᾿ἔρχεται ἀντιμέτωπος μέ ἕνα αὐτοκίνητο πού κινεῖται κανονικά. Τό αὐτοκίνητο δέν στρίβει τό τιμόνι, δέν ἀλλάζει λωρίδα κυκλοφορίας παρανομώντας γιά νά σώσῃ τήν ζωή του ὁ ὁδηγός μέ ἀποτέλεσμα νά ἀνατραπῇ καί νά ἐκραγῇ. ) 

Εἶδες τί συνέβη ; Αὐτό τό αὐτοκίνητο, ὅταν μπήκαμε στήν λωρίδα του ἀντί ἁπλῶς νά διασχίσῃ τήν διαχωριστική γραμμή καί νά παραβιάσῃ τόν νόμο ( ΚΟΚ ) ἔπεσε σ᾿ἕνα χαντάκι ἀνετράπη καί πιθανότατα ὁ ὁδηγός πέθανε. 

( Σταματᾶ τό αὐτοκίνητο ) 

 M. S. - Μπορεῖς νά τό μυρίσεις αὐτό κ. δικαστά ; Εἶναι ὁ καλός, καθαρός ἀέρας τῆς ἐξοχῆς. 

Θά ἤθελα νά σοῦ δείξω κάτι. 

(Τοῦ δείχνει στό κινητό ἕνα βίντεο μέ τίς δηλώσεις του στούς δημοσιογράφους μετά τήν ἀπόφαση τοῦ Δικαστηρίου γιά τήν ὑπόθεση τοῦ ὀμαδικοῦ βιασμοῦ τῆς ἀνήλικης ἀπό τούς μετανάστες )

Εἶσαι ἐσύ. Ἄς ᾿δοῦμε τί εἶχες ᾿πεῖ. 

Δηλώσεις δικαστή : 

« Αὐτά εἶναι ὅλα ὅσα ἔχω ἑτοιμάσει κι᾿αὐτά εἶναι ὅλα ὅσα ἔχω νά σᾶς δηλώσω. Ἡ πολιτική μας ἀπέτυχε νά ἐνσωματώσῃ τούς ἐφήβους μετανάστες στήν κοινωνία μας. Ἐπίσης δέν τούς παρείχαμε τήν βοήθεια νά λειτουργήσουν σύμφωνα μέ τούς κανόνες καί τούς νόμους μας. Ὁ ὁμαδικός βιασμός ἦταν κατά κάποιο τρόπο μία κραυγή γιά βοήθεια καί μέριμνα .Δέν εἶναι μόνον ἡ νεαρή κοπέλα τό θῦμα  ( σημ Πελασγ. Προσέξτε τίς ἐπιλεγμένες λέξεις : ἔφηβοι οἱ βιαστές, νεαρή κοπέλα ἡ ὁμαδικά βιασμένη 14χρονη ... ! ) Εἶναι καί αὐτοί τά θύματα. » 

M. S.  - Τά πιστεύεις, πραγματικά αὐτά  ; 

« Ἐπίσης οἱ δράστες ἀντιμετωπίζουν προβλήματα μέ αὐτό. Δέν βοηθᾶ τό νέο κορίτσι ἄν περιορίζεται ἡ ζωή του τώρα καί τοῦ στεροῦν τήν φυσιολογική ζωή γιά μεγάλο χρονικό διάστημα. Αὐτό εἶναι ὅλο ...» 

( τέλος τοῦ βίντεο τῶν δηλώσεων ) 

Αὐτός ἤσουν ἐσύ ἀφοῦ ἄφησες ἐλεύθερη μία ὁλόκληρη συμμορία βιαστῶν. 

(Βγαίνει ἀπό τό αὐτοκίνητο ὁ  M. S. πλησιάζει τό παρκαρισμένο ἐκεῖ δικό του, παίρνει μία φιάλη μέ ἀλκοολοῦχο ποτό τήν ἀνοίγει καί πηγαίνει στόν δικαστή. ) 

M. S. - Ἄφησες μία συμμορία βιαστῶν ἐλεύθερη. Ξέρεις αὐτή ἡ πρᾶξις σου τί σέ κάνει ; Σ᾿ἐξισώνει μέ τούς δράστες. Θά μποροῦσες κάλλιστα νά τήν εἶχες βιάσει ἐσύ. Ἴσως αὐτός νά εἶναι ὁ λόγος που ἀποφάσισες νά ἔρθῃς ἐδῶ ἔξω καί νά πνίξεις τίς τύψεις σου. ( ῥίχνει μέρος τοῦ ἀλκοολούχου ποτοῦ πάνω στόν δικαστή. Βγάζει ἕναν σουγιά καί τοῦ κόβει τούς καρπούς. Μπαίνει στό αὐτοκίνητό του καί φεύγει  ) 

φωτό

Ἡ ταινία ἀπαγορεύτηκε στήν Γερμανία. Δέν νομίζω πώς ὑπάρχει κανείς πού νά μήν καταλαβαίνει τούς λόγους πού ἔγινε αὐτό σέ μία χώρα πού πρωτοστάτησε μέ τίς πολιτικές της, πλέον τῆς δεκαετίας, στό θέμα τῆς μετανάστευσης ἀφροασιανῶν ἰσλαμιστῶν. 

Η Γερμανία απαγόρευσε την ταινία δράσης «Citizen Vigilante» επειδή απεικονίζει τους μετανάστες ως εγκληματίες Το σενάριο επικρίνει επίσης στοιχεία του δικαστικού συστήματος για επιείκεια απέναντι στους παραβάτες.

Ἐπίσης δέν νομίζω πώς θά μποροῦσε νά λειτουργήσῃ διαφορετικά ἡ ὑπόλοιπη Δῦσις. Καί ποιός ξέρει ἴσως σέ λίγες ἡμέρες ν᾿ἀκούσουμε πώς ἀπαγορεύτηκε καί ἀλλοῦ. Ναι, καί στήν Ἑλλάδα βεβαίως. Πῶς ἀλλιῶς ; 

Μήπως χρειάζεται νά κάνω λόγο γιά τό ποιός ἑτοίμασε τόν θάνατο τῆς Δύσεως ΚΑΙ μέ τήν μετανάστευσιν τῶν ἰσλαμιστῶν ἀφρασιανῶν ; 

Πολίτης Ἐπαγρύπνησης, λοιπόν, πρός πᾶσα κατεύθυνσιν...

Ἡ Πελασγική 

Ἡ αὐτοκτονική ῥήξις τοῦ Ἰσραήλ μέ τίς ΗΠΑ

φωτό

Το παιχνίδι τελείωσε. Η ισραηλινή κυριαρχία στο πολιτικό σύστημα των ΗΠΑ φτάνει στο τέλος της. Η αδυναμία του Ισραήλ να διαβάσει την αμερικανική και την παγκόσμια κοινή γνώμη - ή τον ίδιο του τον πληθυσμό, όπου πάνω από το 90% πιστεύει ότι το Ισραήλ έχασε τον πόλεμό του εναντίον του Ιράν - μαζί με την πεισματική πεποίθησή του ότι οι παλιοί μοχλοί εξουσίας του μπορούν ακόμα να λειτουργήσουν, καταδεικνύουν μια ηγεσία που έχει γίνει κωφή, άλαλη και τυφλή. Μπορεί και θα προκαλέσει μεγάλη ζημιά. Μπορεί και θα προκαλέσει περισσότερο θάνατο και βάσανα. Αλλά αυτοκαταστρέφεται.

Τοῦ Chris Hedges

 Το Ισραήλ σαμποτάρει τις διαπραγματεύσεις με το Ιράν και αποξενώνει τον τελευταίο σημαντικό σύμμαχό του αρνούμενο να σταματήσει τις επιθέσεις του στον Λίβανο και να αποσυρθεί από την κατοχή του στο νότο. Είναι αποφασισμένο να αναζωπυρώσει μια περιφερειακή πυρκαγιά που θα μπορούσε να οδηγήσει το Ιράν να κλείσει για πάντα το Στενό του Ορμούζ και να βυθίσει την παγκόσμια οικονομία σε μια παγκόσμια ύφεση . Και συνεχίζει τη γενοκτονία του στη Γάζα.

Το Ισραήλ είναι μολυσμένο από ρατσισμό και γενοκτονική βία. Είναι τυφλωμένο από μια απεχθή ηθική ανωτερότητα. Είναι διαφθαρμένο από μια τάξη Σιωνιστών δισεκατομμυριούχων στις ΗΠΑ που χρησιμοποιούν τον πλούτο τους για να παραμορφώσουν την εξωτερική πολιτική προς εξυπηρέτηση των ισραηλινών συμφερόντων. Είναι εξοπλισμένο με ένα πυρηνικό οπλοστάσιο που Ισραηλινοί αξιωματούχοι έχουν επανειλημμένα απειλήσει να χρησιμοποιήσουν.

Είναι μια απειλή για την περιοχή. Είναι μια απειλή για τον εαυτό της. Και είναι μια απειλή για εμάς.

Ο πρώτος γύρος τετραμερούς συνάντησης μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών, του Ιράν και των μεσολαβητών του Πακιστάν και του Κατάρ στην Ελβετία την Κυριακή — όπου η ιρανική αντιπροσωπεία αρνήθηκε να συμμετάσχει σε μια προγραμματισμένη χειραψία και κοινή φωτογραφία με τους Αμερικανούς ομολόγους της — επικεντρώθηκε στην εφαρμογή των δεσμεύσεων των ΗΠΑ που ορίζονται στο Μνημόνιο Συνεργασίας (MoU) για μια προκαταρκτική περίοδο 60 ημερών.

Αλλά το κλείσιμο του Στενού του Ορμούζ — μετά τις ισραηλινές επιθέσεις στον Λίβανο — διέκοψε τις συνομιλίες. Το κλείσιμο έστειλε τον Τραμπ σε άλλη μια από τις συνήθεις εκρήξεις θυμού του, όταν φέρεται να είπε στον ανταποκριτή του «Fox News», Trey Yings, ότι είχε ενημερώσει τους Ιρανούς διαπραγματευτές ότι εάν το Στενό του Ορμούζ παραμείνει κλειστό, «[Δεν] θα επιστρέψετε καν στη γαμημένη χώρα σας».

Όταν ενημερώθηκε ότι ο Ιρανός πρόεδρος Masoud Pezeshkian συνεχίζει να διεκδικεί το δικαίωμα του Ιράν να εμπλουτίζει ουράνιο — ένα δικαίωμα που κατοχυρώνεται από τη Συνθήκη για τη Μη Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων, την οποία συνίδρυσαν οι ΗΠΑ — ο Τραμπ φέρεται να είπε «[Ο Πρόεδρος Πεζεσκιάν] καλύτερα να προσέχει τα λόγια του. Καλύτερα να αναμορφωθεί, αλλιώς θα καταλάβουμε την υπόλοιπη χώρα».

«Το Ιράν πρέπει να σταματήσει αμέσως τους ακριβοπληρωμένους πληρεξουσίους του στον Λίβανο από το να προκαλούν προβλήματα», πρόσθεσε ο Τραμπ σε μια ανάρτηση στο Truth Social, αναφερόμενος στη Hezbollah. «Αν δεν το κάνουν, θα χτυπήσουμε το Ιράν πολύ σκληρά ξανά, όπως ακριβώς κάναμε την περασμένη εβδομάδα, μόνο πιο σκληρά!!!»

Οι απειλές του Τραμπ ώθησαν την ιρανική αντιπροσωπεία να αποχωρήσει από τον ελβετικό χώρο της συνάντησης, ενώ ο Ghalibaf απέρριψε τις επιθέσεις του Τραμπ σε μια ανάρτηση στο X. «Δεν σκέφτονται ποτέ ότι αν οι απειλές τους είχαν αποδώσει, δεν θα είχαν φτάσει στην σημερινή απελπισία; Δεν δίνουμε καμία απολύτως βαρύτητα στις απειλές των Αμερικανών», είπε.

Η συνάντηση ολοκληρώθηκε με «συμφωνία σε έναν οδικό χάρτη 60 ημερών προς μια τελική συμφωνία και τη θέσπιση μηχανισμών για την προώθηση τεχνικών διαπραγματεύσεων» στο πλαίσιο του Μνημονίου Συνεργασίας, σύμφωνα με το Πρακτορείο Ειδήσεων IRNA.

Το όραμα του Ισραήλ για ένα «Μεγάλο Ισραήλ», που έχει σχεδιαστεί για να διασφαλίσει τη στρατιωτική κυριαρχία του Ισραήλ σε όλη τη Μέση Ανατολή, εξαρτάται από την αξιοποίηση του πλούτου και της στρατιωτικής ισχύος των ΗΠΑ.

Πάνω από τα δύο τρίτα των κύριων όπλων και πυρομαχικών που εισάγει το Ισραήλ — χωρίς τα οποία δεν θα μπορούσε να πραγματοποιήσει τη γενοκτονία των Παλαιστινίων, να μετατρέψει το νότιο Λίβανο σε σεληνιακό τοπίο και να βομβαρδίσει το Ιράν, τη Συρία και το Κατάρ — κατασκευάζονται και παρέχονται από τις ΗΠΑ. Και επειδή το ισραηλινό λόμπι, εδώ και δεκαετίες, έχει στην κατοχή του το Κογκρέσο, επειδή οι σιωνιστές σύμμαχοί του αστυνομεύουν και ελέγχουν τα μέσα ενημέρωσης, επειδή είναι σε θέση να απορροφά δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια των Αμερικανών φορολογουμένων για να διατηρήσει τον στρατιωτικό του τυχοδιωκτισμό, το Ισραήλ δεν βλέπει τους δικούς του περιορισμούς. Είναι πρόθυμο να προκαλέσει βλάβη στους συμμάχους του, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, στην υπηρεσία του εαυτού του.

Και αυτό σκοπεύει να κάνει τώρα. Ακόμα και η αδαής κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ - η οποία έχει δαπανήσει πάνω από 34 δισεκατομμύρια δολάρια για τον πόλεμο με το Ιράν και την οποία το WarCosts εκτιμά σε πάνω από 214 δισεκατομμύρια δολάρια όταν ληφθούν υπόψη τα ευρύτερα οικονομικά κόστη - το έχει καταλάβει αυτό.

Το Ισραήλ είναι απογοητευμένο για το Μνημόνιο Συνεργασίας, το οποίο υπογράφηκε εικονικά την Τετάρτη, το οποίο αφήνει τη διάθεση των ιρανικών αποθεμάτων εμπλουτισμένων πυρηνικών υλικών για μεταγενέστερες διαπραγματεύσεις, αίρει τον ναυτικό αποκλεισμό των ΗΠΑ, απελευθερώνει παγωμένα ιρανικά περιουσιακά στοιχεία και εκδίδει εξαιρέσεις για να επιτρέψει τις πωλήσεις ιρανικού πετρελαίου.

Το Μνημόνιο Συνεργασίας δηλώνει «άμεσο και οριστικό τερματισμό των στρατιωτικών επιχειρήσεων σε όλα τα μέτωπα». Προτείνει μια περίοδο διαπραγματεύσεων 60 ημερών πριν από την επίτευξη τελικής συμφωνίας, ένα Ταμείο Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης ύψους 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων, την αποχώρηση των αμερικανικών δυνάμεων από την περιφέρεια του Ιράν και τον τερματισμό όλων των διεθνών και μονομερών κυρώσεων.

Η ρητορική που εξαπέλυσαν Ισραηλινοί πολιτικοί και ειδικοί για τον Τραμπ και όσους βρίσκονται στην κυβέρνησή του σχετικά με το Μνημόνιο Συνεργασίας - που φέρεται να έχει συναφθεί χωρίς τη συμμετοχή του Ισραήλ - είναι δηλητηριώδης. Κανείς στην κυβέρνηση Τραμπ δεν είναι άτρωτος. Οι άτυχοι ειδικοί απεσταλμένοι του Τραμπ και τα αμετανόητα σιωνιστικά στελέχη του, ο Steve Witkoff και ο γαμπρός του Jared Kushner, επικρίθηκαν ως «δύο μικροί Εβραίοι» από τον Yinon Magal, πρώην μέλος της Κνεσέτ που έγινε ειδικός και είναι κοντά στον Benjamin Netanyahu. Ο Τραμπ είναι «ηττημένος». Ο αντιπρόεδρος JD Vance είναι «απόβρασμα». Η «Israel Hayom» - η ισραηλινή εφημερίδα που ανήκει στην δισεκατομμυριούχο Miriam Adelson, μία από τις μεγαλύτερες οικονομικές δωρήτριες του Τραμπ - σε ένα άρθρο γνώμης κατηγόρησε τον Τραμπ ότι προέδωσε το Ισραήλ.

«Αν ήμουν στο υπουργικό συμβούλιο της ισραηλινής κυβέρνησης, μάλλον δεν θα έκανα επίθεση στον μόνο ισχυρό σύμμαχο που μου έχει απομείνει σε ολόκληρο τον κόσμο», απάντησε ο Vance  .

Είναι κάτι παραπάνω από ειρωνικό το γεγονός ότι το Ισραήλ θα ωθούσε τον Τραμπ - ο οποίος δίνει κακό όνομα στη λέξη δωροδοκία - να αντιταχθεί στο Ισραήλ. Αλλά το Ισραήλ έχει υπερεκτιμήσει το μερίδιό του. Ο αραβικός και μουσουλμανικός κόσμος και ο Παγκόσμιος Νότος απεχθάνονται την Ουάσινγκτον για την υποστήριξή της στη γενοκτονία και την προδοσία των Παλαιστινίων. Το Ισραήλ και οι Σιωνιστές υποστηρικτές του ώθησαν τις ΗΠΑ σε πολέμους που έγιναν για το Ισραήλ στο Ιράκ, τη Λιβύη, τη Συρία και στη συνέχεια σε έναν ακόμη πόλεμο με το Ιράν. Η συμμαχία και τα στρατιωτικά φιάσκα έχουν μετατρέψει το Ισραήλ και τις ΗΠΑ σε κράτη-παρίες.

Τώρα, το Ισραήλ στρέφεται εναντίον του μοναδικού συμμάχου που του έχει απομείνει.

Η αποτυχία των ΗΠΑ να συνεχίσουν να υποτάσσουν τα συμφέροντά τους σε αυτά του Ισραήλ, ακόμη και με το κόστος της οικονομικής αυτοκτονίας, είναι, στα μάτια των δικαιούχων Σιωνιστών, ασυγχώρητη. Το Ισραήλ αναμένει από την τάξη των Σιωνιστών δισεκατομμυριούχων και το ισραηλινό λόμπι στις ΗΠΑ, όπως και στο παρελθόν, να υποκύψουν στη θέλησή του.

Ο Λευκός Οίκος επί Ομπάμα υπέγραψε Μνημόνιο Συνεργασίας το 2016 με το Ισραήλ, δεσμεύοντας στρατιωτική βοήθεια 3,8 δισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως από το 2019 έως το 2028. Το Κογκρέσο ενέκρινε επιπλέον στρατιωτική βοήθεια 17,9 δισεκατομμυρίων δολαρίων προς το Ισραήλ για τη στήριξη της γενοκτονίας.

Από το 1946 μέχρι το 2024, οι ΗΠΑ εκτιμάται ότι παρείχαν στο Ισραήλ πάνω από 300 δισεκατομμύρια δολάρια σε στρατιωτική και οικονομική βοήθεια, προσαρμοσμένη στον πληθωρισμό.

Το κόστος μόνο των πολέμων των ΗΠΑ στο Ιράκ και το Αφγανιστάν εκτιμάται , από το Πανεπιστήμιο Μπράουν, σε 4 έως 6 τρισεκατομμύρια δολάρια, με μεγάλο μέρος αυτού να θα καταβληθεί τις επόμενες δεκαετίες με τη μορφή ιατρικών πληρωμών και πληρωμών αναπηρίας σε βετεράνους πολέμου και τις οικογένειές τους.

Αυτή τη φορά το τίμημα είναι πολύ υψηλό.

Η ήττα του Ισραήλ και των ΗΠΑ στον πόλεμο κατά του Ιράν έχει καταφέρει ένα θανάσιμο πλήγμα στο σχέδιο του «Μεγάλου Ισραήλ» και στις Συμφωνίες του Αβραάμ . Έχει παραλύσει την προεδρία Τραμπ, αυξάνοντας τον πληθωρισμό, ρίχνοντας τα ποσοστά αποδοχής του Τραμπ σε θλιβερά επίπεδα, παραλύοντας τις οικονομίες των συμμάχων του Κόλπου και απειλώντας τον έλεγχο των Ρεπουμπλικανών στη Βουλή και τη Γερουσία στις εκλογές του Νοεμβρίου.

Το Ισραήλ δεν έχει καμία πρόθεση να εξυπηρετήσει τον Τραμπ. Δεν το νοιάζει καθόλου τι θα συμβεί σε αυτόν, στην κυβέρνησή του ή στις επιπτώσεις της επικείμενης οικονομικής καταστροφής. Αλλά ο Τραμπ, ο οποίος πάντα ήταν και θα είναι μόνο για τον Τραμπ, δεν πρόκειται να θυσιάσει τον εαυτό του για το όφελος κάποιου άλλου ή για τα ευφυή ιδανικά κάποιου άλλου.

Οι Ισραηλινοί ηγέτες είναι τόσο αποκομμένοι από την πραγματικότητα που απειλούν να πάνε σε πόλεμο με το Ιράν χωρίς τις ΗΠΑ. Ο Avigdor Lieberman, πρώην υπουργός Άμυνας και νυν ηγέτης του ακροδεξιού κόμματος Yisrael Beiteinu, κάλεσε το Ισραήλ να δημιουργήσει μια δύναμη βαλλιστικών πυραύλων και δήλωσε ότι αν ήταν υπεύθυνος, θα διέταζε τη Mossad να ανατρέψει την ιρανική κυβέρνηση.

Το Ισραήλ δεν έχει καμία πρόθεση να εγκαταλείψει τον νότιο Λίβανο, τα Υψίπεδα του Γκολάν - και άλλες περιοχές της Συρίας που άρχισε να καταλαμβάνει μετά την ανατροπή του Assad - τη Γάζα - όπου κατέχει το 70% της γης - ή να σταματήσει την άγρια ​​εθνοκάθαρση στη Δυτική Όχθη. Σκοπεύει να βρει κάποιο μέρος στον κόσμο για να στείλει τα δύο εκατομμύρια de facto κρατούμενους του στρατοπέδου συγκέντρωσης της Γάζας. Οι Παλαιστίνιοι στη Γάζα εξακολουθούν να σφαγιάζονται - πάνω από 1.000 έχουν σκοτωθεί από το Ισραήλ από τότε που τέθηκε σε ισχύ η υποτιθέμενη εκεχειρία τον περασμένο Οκτώβριο - και συνωστίζονται σε υπερπλήρεις καταυλισμούς σκηνών χωρίς επαρκή τροφή, καθαρό νερό ή ιατρική περίθαλψη.

Αυτοί οι στόχοι μπορεί να είναι εφικτοί βραχυπρόθεσμα, αλλά μακροπρόθεσμα σηματοδοτούν την κατάρρευση του σιωνιστικού κράτους. Οι Δημοκρατικοί αποβάλλουν ολοένα και περισσότερο το άλμπατρος της Αμερικανοϊσραηλινής Επιτροπής Δημοσίων Υποθέσεων (AIPAC), η οποία υποστήριξε περισσότερους από 100 Ρεπουμπλικάνους που ψήφισαν κατά της πιστοποίησης των αποτελεσμάτων των προεδρικών εκλογών του 2020. Οι Ρεπουμπλικάνοι του κινήματος «Πρώτα η Αμερική» και η δεξιά πτέρυγα υποχωρούν στον παραδοσιακό τους αντισημιτισμό.

Η γενοκτονία έσκισε το πέπλο από το Ισραήλ και αποκάλυψε το σκοτεινό και δολοφονικό του πρόσωπο στην παγκόσμια κοινότητα. Ο πόλεμος κατά του Ιράν, τον οποίο ο Netanyahu πώλησε ως εύκολη νίκη, αποκάλυψε την κυνική χειραγώγηση των ΗΠΑ από το Ισραήλ στον Λευκό Οίκο του Τραμπ.

Οι Ισραηλινοί, μεθυσμένοι από τη φαντασίωση ότι είναι ο εκλεκτός λαός, δεν έχουν φίλους. Δεν έχουν συμμάχους. Έχουν αυτούς που χρησιμοποιούν και αυτούς που σφάζουν.

«Τέλος η παράλογη βοήθεια χωρίς όρους, αλλά ένας όρος που συνδέεται με κάθε δολάριο και κάθε πύραυλο», γράφει ο Ισραηλινός δημοσιογράφος Gideon Levy .

Ή πρόσεχε πώς φέρεσαι ή πλήρωσε το τίμημα. Δεν μπορείς πλέον να κάνεις ό,τι θέλεις: να δολοφονείς, να κακοποιείς, να παραβιάζεις την εθνική κυριαρχία και το διεθνές δίκαιο ατιμώρητα. Σε μια τέτοια ατμόσφαιρα, το Ισραήλ δεν θα μπορεί πλέον να συνεχίσει να περιφρονεί τη διεθνή κοινότητα, για την οποία δεν υπάρχει πιο ενωτικό ζήτημα από την αντίθεση στην κατοχή.

Είτε το θέλει είτε όχι, το Ισραήλ θα πρέπει να το λάβει αυτό υπόψη. Οι πρώτες ρωγμές έχουν ήδη εμφανιστεί, και πώς: μια συμφωνία που έγινε με το Ιράν αγνοώντας εντελώς το Ισραήλ, το οποίο για χρόνια αγνόησε τις Ηνωμένες Πολιτείες και ολόκληρο τον κόσμο. Αυτή είναι μόνο η αρχή: Ένας κόσμος που τρομοκρατήθηκε από αυτό που έκανε το Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας θα ζητήσει απολογισμό. Ένα κράτος γενοκτονίας δεν μπορεί πλέον να είναι το αγαπημένο του Δυτικού κόσμου. Ένα κράτος του οποίου οι πολίτες πραγματοποιούν καθημερινά πογκρόμ, με τη συνεργασία του στρατού του, δεν θα είναι μέρος της οικογένειας των εθνών. Το όνειρο αρχίζει να γίνεται πραγματικότητα. Θα είναι ένας εφιάλτης.

Το παιχνίδι τελείωσε. Η ισραηλινή κυριαρχία στο πολιτικό σύστημα των ΗΠΑ φτάνει στο τέλος της. Η αδυναμία του Ισραήλ να διαβάσει την αμερικανική και την παγκόσμια κοινή γνώμη - ή τον ίδιο του τον πληθυσμό, όπου πάνω από το 90% πιστεύει ότι το Ισραήλ έχασε τον πόλεμό του εναντίον του Ιράν - μαζί με την πεισματική πεποίθησή του ότι οι παλιοί μοχλοί εξουσίας του μπορούν ακόμα να λειτουργήσουν, καταδεικνύουν μια ηγεσία που έχει γίνει κωφή, άλαλη και τυφλή. Μπορεί και θα προκαλέσει μεγάλη ζημιά. Μπορεί και θα προκαλέσει περισσότερο θάνατο και βάσανα. Αλλά αυτοκαταστρέφεται.

Ἀπό : scheerpost.com

Ἡ Πελασγική