Στις 2 Μαρτίου, ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών, Abbas Araghchi, δημοσίευσε στο Χ μια φωτογραφία από τους τάφους που σκάβονταν, σημειώνοντας: «Αυτοί είναι τάφοι που σκάβονται για περισσότερα από 160 αθώα νεαρά κορίτσια που σκοτώθηκαν στον βομβαρδισμό ενός δημοτικού σχολείου από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Τα σώματά τους έγιναν κομμάτια. Έτσι φαίνεται στην πραγματικότητα η «διάσωση» που υποσχέθηκε ο κ. Τραμπ. Από τη Γάζα μέχρι το Minab, αθώοι δολοφονήθηκαν εν ψυχρώ».
... το Ισραήλ έχει επαναλάβει αυτή τη βάναυση τακτική ξανά και ξανά στη Γάζα, τον Λίβανο και τώρα στο Ιράν. Έχουμε δει αυτή τη στρατηγική των ΗΠΑ-Ισραήλ να τρομοκρατούν τον λαό με εκτεταμένες επιθέσεις σε πολιτικές υποδομές επανειλημμένα στη Γάζα, τον Λίβανο, το Ιράκ, για να απαριθμήσουμε μόνο μερικές από τις στοχευμένες περιοχές - καθώς και να αναπαράγεται από το καθεστώς του Κιέβου στο Ντονμπάς. Η πρόθεση είναι πάντα η αποσταθεροποίηση και η υποκίνηση φόβου με την ελπίδα να στραφεί ο λαός εναντίον της κυβέρνησής του. Δεν λειτουργεί ποτέ, αλλά πάντα σκοτώνει αμέτρητους αθώους πολίτες και ισοπεδώνει υποδομές...
Γράφει ἡ Eva Bartlett
Στο Ιράν, υπό τις συνεχιζόμενες αμερικανο-ισραηλινές επιθέσεις, πραγματοποιήθηκε σήμερα μαζική κηδεία 168 Ιρανών μαθητριών ηλικίας 7-12 ετών, που σκοτώθηκαν σε ισραηλινή αεροπορική επιδρομή στις 28 Φεβρουαρίου.
Η επίθεση έπληξε το δημοτικό σχολείο θηλέων Shajareh Tayyebeh στο Minab, στο νότιο Ιράν, μέρα μεσημέρι, ενώ τα παιδιά ήταν στο σχολείο. Δεκατέσσερις καθηγητές σκοτώθηκαν επίσης στον βομβαρδισμό. Ο βομβαρδισμός έλαβε χώρα στο πλαίσιο αμερικανοϊσραηλινών επιθέσεων που ονομάστηκαν σαδιστικά «Επιχείρηση Επική Οργή», επιθέσεις που μέχρι σήμερα έχουν στοχεύσει σχολεία, νοσοκομεία , κατοικημένες περιοχές και άλλες πολιτικές υποδομές.
Ήταν μια σκηνή πολύ οικεία στους Παλαιστίνιους: θλιμμένοι γονείς να καταρρέουν κλαίγοντας στον τόπο των δολοφονιών των κορών τους, κρατώντας σφιχτά αιματοβαμμένα σακίδια πλάτης, βγάζοντας σχολικά βιβλία και προσωπικά αντικείμενα των δολοφονημένων κορών τους. Παιδικά θρανία καλυμμένα με συντρίμμια από τον βομβαρδισμό. Ένα παιδικό παπούτσι στα ερείπια. Θάνατος εκεί που η ζωή άκμαζε.
Τίποτα από αυτά δεν μεταφέρεται από τα παραδοσιακά δυτικά μέσα ενημέρωσης - μόνο μακάβριες καυχησιολογίες για τον βομβαρδισμό του Ιράν από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ και τη δολοφονία του Ayatollah Ali Khamenei, του ανώτατου ηγέτη του Ιράν, και της νεαρής εγγονής και των παιδιών του.
Στις 2 Μαρτίου, ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών, Abbas Araghchi, δημοσίευσε στο Χ μια φωτογραφία από τους τάφους που σκάβονταν, σημειώνοντας: «Αυτοί είναι τάφοι που σκάβονται για περισσότερα από 160 αθώα νεαρά κορίτσια που σκοτώθηκαν στον βομβαρδισμό ενός δημοτικού σχολείου από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Τα σώματά τους έγιναν κομμάτια. Έτσι φαίνεται στην πραγματικότητα η «διάσωση» που υποσχέθηκε ο κ. Τραμπ. Από τη Γάζα μέχρι το Minab, αθώοι δολοφονήθηκαν εν ψυχρώ».
Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, 69 από τα δολοφονημένα κορίτσια παραμένουν άγνωστα .
Διεθνής αντίδραση: Σιωπή
Αν το βομβαρδισμένο σχολείο βρισκόταν στο Ισραήλ ή την Ουκρανία, η είδηση θα είχε μείνει στα πρωτοσέλιδα των δυτικών μέσων ενημέρωσης για μέρες, με εκτεταμένες απαιτήσεις για αντίποινα ή τουλάχιστον για δικαιοσύνη και λογοδοσία. Το 2016, τα δυτικά μέσα ενημέρωσης ισχυρίστηκαν ότι συριακά ή ρωσικά αεροπλάνα είχαν τραυματίσει τον Omran Daqneesh, ένα αγόρι από το Χαλέπι. Η φωτογραφία του έγινε viral για εβδομάδες, ακόμη και χρόνια. Μία τηλεπαρουσιάστρια ειδήσεων του CNN ψεύτικα έκλαιγε για το αγόρι. Το 2017, στο σπίτι του, ο πατέρας του μου είπε ότι το σπίτι τους δεν χτυπήθηκε από αεροπορική επιδρομή, αλλά μάλλον τρομοκράτες το βομβάρδισαν και χρησιμοποίησαν το αγόρι σε μια κυνική και αποτελεσματική φωτογράφιση.
Πλάνα που κοινοποιήθηκαν στο Telegram και στο X δείχνουν ξεκάθαρα φρικτές σκηνές με μερικά από τα νεαρά κορίτσια που διαλύθηκαν στον βομβαρδισμό του σχολείου τους από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.
Αλλά όπως ακριβώς και τα αμέτρητες χιλιάδες Παλαιστίνια παιδιά που σκοτώθηκαν από το Ισραήλ, καθώς και το μισό εκατομμύριο Ιρακινά παιδιά που σκοτώθηκαν από τις κυρώσεις των ΗΠΑ, οι ζωές αυτών των Ιρανών παιδιών δεν αξίζουν την οργή των δυτικών μέσων ενημέρωσης. Αντίθετα, παράγουν κυνικά ρεπορτάζ που όχι μόνο δεν έχουν καμία ένδειξη ενσυναίσθησης, αλλά υποδηλώνουν ότι το Ιράν είτε ψεύδεται είτε φταίει για τις δολοφονίες.
Πάρτε για παράδειγμα το ρεπορτάζ του BBC , το οποίο περιγράφει τη σφαγή ως «αναφερόμενη» επίθεση σε σχολείο, για την οποία «το Ιράν έχει κατηγορήσει τις ΗΠΑ και το Ισραήλ» . Η αμφισβήτηση είναι συνήθης για τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης που συγκαλύπτουν τα εγκλήματα των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Οι ΗΠΑ «εξετάζουν τις αναφορές». Το Ισραήλ «δεν γνωρίζει». Απλώς ένα από αυτά τα μυστηριώδη άγνωστα πλήγματα.
Το BBC στη συνέχεια κατηγόρησε απροκάλυπτα την ιρανική κυβέρνηση ως αναξιόπιστη, γράφοντας: «Ωστόσο, η βαθιά δυσπιστία προς το ιρανικό καθεστώς καθιστά δύσκολο για πολλούς να αποδεχτούν τις επίσημες αναφορές, και ορισμένοι Ιρανοί κατηγόρησαν άμεσα το καθεστώς για την επίθεση».
Το BBC άσκησε παρόμοια ανέντιμη και παραπλανητική δημοσιογραφία το 2014 στη Δαμασκό, αφού τρομοκράτες στην ανατολική Ghouta βομβάρδισαν ένα δημοτικό σχολείο, σκοτώνοντας ένα παιδί και τραυματίζοντας πάνω από 60. Το BBC αργότερα ανέφερε : «η κυβέρνηση κατηγορείται επίσης ότι εξαπέλυσε [επιθέσεις με όλμους] σε γειτονιές που βρίσκονται υπό τον έλεγχό της». Το BBC θα μπορούσε εύκολα να είχε μάθει για την τροχιά των όλμων και από πού θα μπορούσε να προέλθει η εν λόγω επίθεση: μόνο από τους «μετριοπαθείς» τρομοκράτες ανατολικά της Δαμασκού.
Οι New York Times επίσης δημοσίευσαν την αναφορά, παραλείποντας επίσης το Ισραήλ από τον τίτλο και υπονοώντας ότι το Ιράν ψεύδεται. Αλλά όταν πρόκειται να κατηγορήσουν το Ιράν για τα αντίποινά του, οι NYT δεν έχουν κανένα πρόβλημα να δηλώσουν ποιανού ήταν η πυραυλική επίθεση. Και δεν υπάρχει «λέει το Ισραήλ».
Το CNN δημοσίευσε τον κεντρικό τίτλο «Ένα δημοτικό σχολείο θηλέων χτυπήθηκε στο Ιράν. Να τι γνωρίζουμε». Το βίντεο-ρεπορτάζ του όχι μόνο δεν αναφέρει τις ΗΠΑ ή το Ισραήλ, αλλά υπονοεί και την ιρανική ευθύνη: Σε μια τακτική που μοιάζει με το Ισραήλ (θυμηθείτε τον ισχυρισμό του Ισραήλ ότι το νοσοκομείο Shifa της Γάζας ήταν «βάση της Χαμάς» και παρουσίασε όπλα ως «απόδειξη» ), το CNN ισχυρίζεται ότι το σχολείο των παιδιών θα μπορούσε να συνδεθεί με μια βάση των Ιρανών Φρουρών της Επανάστασης (IRGC). Αλλά το The Cradle σημείωσε ότι το σχολείο λειτουργούσε ανεξάρτητα ως πολιτικό ίδρυμα για πάνω από μια δεκαετία, με ξεχωριστές εισόδους, παιδικές χαρές και αίθουσες διδασκαλίας.
Το ρεπορτάζ του CNN διέψευσε, τουλάχιστον, τους διαδικτυακούς ισχυρισμούς ότι το σχολείο χτυπήθηκε από αποτυχημένη εκτόξευση πυραύλου από το Ιράν, σημειώνοντας ότι η φωτογραφία που κοινοποιήθηκε στο διαδίκτυο ως «απόδειξη» του ισχυρισμού τραβήχτηκε στην πραγματικότητα 800 μίλια από το Minab. Αλλά, γεια σας; Αν δεν ήταν αποτυχημένος ιρανικός πύραυλος, τότε σαφώς υπάρχει μία εξήγηση: οι μαθήτριες σκοτώθηκαν από βομβαρδισμούς ΗΠΑ-Ισραήλ.
Τα περισσότερα δυτικά μέσα ενημέρωσης επικαλούνται την Κεντρική Διοίκηση του αμερικανικού στρατού (Centcom) να αναφέρει ότι «εξετάζει τις αναφορές για το περιστατικό» και τον ισραηλινό στρατό να αναφέρει ότι «δεν γνώριζε καμία επιχείρηση των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων στην περιοχή».Α ναι, οι ένοχοι θα ανακριθούν μόνοι τους. Σωστά.
Ακόμα κι αν αφήσουμε στην άκρη τον πραγματικό ένοχο της βομβιστικής επίθεσης στο σχολείο, οι αναφορές των μέσων ενημέρωσης που έχουν δημοσιευτεί στερούνται οποιασδήποτε ανησυχίας για τα σφαγιασμένα παιδιά: καμία λεπτομέρεια, καμία ενσυναίσθηση, καμία αναφορά ότι δολοφονήθηκαν κατά τον ιερό μήνα του Ραμαζανιού για τους Μουσουλμάνους. Ο τόνος θα ήταν ριζικά διαφορετικός αν τα παιδιά ήταν Ισραηλινά, Ουκρανικά ή Αμερικανικά. Θα βλέπαμε ονόματα, ηλικίες, ιστορίες γι' αυτά. Θα ήταν εξανθρωπισμένα - μακάρι να μην ήταν Ιρανοί (ή Παλαιστίνιοι, ή Λιβανέζοι, ή Σύροι).
Από τη σφαγή στο σχολείο Minab στις 28 Φεβρουαρίου, οι αμερικανο-ισραηλινές επιδρομές έχουν επιτεθεί σε ακόμη περισσότερες πολιτικές υποδομές, σκοτώνοντας και τραυματίζοντας περισσότερους Ιρανούς πολίτες.
Ένας άνδρας αφηγήθηκε στο RT πώς μετά τον βομβαρδισμό της κεντρικής πλατείας Enghelab στην Τεχεράνη είδε ένα αποκεφαλισμένο άτομο μπροστά από το καφέ του. Περπατώντας τριγύρω δείχνοντας την καταστροφή, ο επικεφαλής του γραφείου του RT στην Τεχεράνη, Hami Hamedi, επεσήμανε οικιστικά κτίρια, αυτοκίνητα, καταστήματα που είχαν υποστεί ζημιές και καταστραφεί σε πρόσφατες βομβιστικές επιθέσεις, όπου ένα αστυνομικό τμήμα ήταν μεταξύ αυτών που έγιναν στόχος.
Αυτή ήταν η ίδια τακτική που χρησιμοποίησε το Ισραήλ στις 27 Δεκεμβρίου 2008, όταν εξαπέλυσε πάνω από 100 βόμβες σχεδόν ταυτόχρονα στη Γάζα, στοχεύοντας αστυνομικά τμήματα, αστυνομικές ακαδημίες, πανεπιστήμια και άλλα, καταστρέφοντας και προκαλώντας ζημιές σε καταστήματα και οικιστικά κτίρια γύρω τους.
Ήμουν στη Γάζα εκείνη την εποχή και είδα τις άμεσες συνέπειες των αρχικών βομβαρδισμών, το χάος και την καταστροφή σε κάθε κατεύθυνση. Το νοσοκομείο Shifa, το κύριο νοσοκομείο της Γάζας, ήταν ένα ατελείωτο κύκλωμα αυτοκινήτων και ασθενοφόρων που μετέφεραν νεκρούς και τραυματίες.
Αυτό συνέβη πριν από 17 χρόνια, και το Ισραήλ έχει επαναλάβει αυτή τη βάναυση τακτική ξανά και ξανά στη Γάζα, τον Λίβανο και τώρα στο Ιράν. Έχουμε δει αυτή τη στρατηγική των ΗΠΑ-Ισραήλ να τρομοκρατούν τον λαό με εκτεταμένες επιθέσεις σε πολιτικές υποδομές επανειλημμένα στη Γάζα, τον Λίβανο, το Ιράκ, για να απαριθμήσουμε μόνο μερικές από τις στοχευμένες περιοχές - καθώς και να αναπαράγεται από το καθεστώς του Κιέβου στο Ντονμπάς. Η πρόθεση είναι πάντα η αποσταθεροποίηση και η υποκίνηση φόβου με την ελπίδα να στραφεί ο λαός εναντίον της κυβέρνησής του. Δεν λειτουργεί ποτέ, αλλά πάντα σκοτώνει αμέτρητους αθώους πολίτες και ισοπεδώνει υποδομές.
Για να προστεθεί περαιτέρω προσβολή, λίγες μέρες μετά τη σφαγή στο σχολείο θηλέων, η Μελάνια Τραμπ προήδρευσε σε συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ για τα παιδιά σε συγκρούσεις. Δεν μπορείς να επινοήσεις αυτή την τρέλα. Η σύζυγος ενός προέδρου των ΗΠΑ που συνδιεξάγει πόλεμο κατά των παιδιών στο Ιράν προσποιείται ότι ανησυχεί για τα παιδιά σε συγκρούσεις.
Οι ΗΠΑ και τα εξαγορασμένα από αυτές μέσα ενημέρωσης έχουν τόσο λίγο σεβασμό για τις ζωές των Ιρανών που δεν μπαίνουν καν στον κόπο να προσπαθήσουν να εξηγήσουν, πόσο μάλλον να ζητήσουν συγγνώμη για τις δολοφονίες των 168 μαθητριών. Εξοργιστικά, είναι σαν να μην υπήρξαν ποτέ για τα δυτικά μέσα ενημέρωσης.
Αλλά είναι αλήθεια ότι κάθε έγκλημα πολέμου, κάθε δολοφονημένο παιδί, τροφοδοτεί την υποστήριξη όχι μόνο της κυβέρνησής τους αλλά και της αντίστασης γενικότερα. Και το Ιράν αντιστέκεται και ανταποδίδει με τρόπους που θα κάνουν τις ΗΠΑ να εύχονται να μην είχαν ξεκινήσει από κοινού αυτόν τον πόλεμο εναντίον του λαού του Ιράν.
Ἀπό : swentr.site
Ἡ Πελασγική
