Εἶναι ὁ Τράμπ τρελός σάν ἀλεποῦ ;

 (Ἡ ἔννοια «Τρελὸς σὰν ἀλεποῦ» περιγράφει κάποιον ποὺ ἐνεργεῖ μὲ ἕναν φαινομενικὰ ἀνόητο, παράλογο ἢ ἀκανόνιστο τρόπο, ἀλλὰ στὴν πραγματικότητα εἶναι ἀπίστευτα ἔξυπνος, πονηρὸς καὶ ὑπολογιστικός. Σημαίνει ὅτι ἕνα ἄτομο προσποιεῖται τὴν ἀνικανότητα ἢ τὴν τρέλα γιὰ νὰ κρύψη μιὰ ἔξυπνη στρατηγικὴ ἢ γιὰ νὰ ξεγελάση τοὺς ἄλλους, ὅπως μιὰ ἀλεποῦ ποὺ φαίνεται ἀλλοπρόσαλλη ἐνῷ στὴν πραγματικότητα ξεγελάει τὸ θήραμά της ἢ τὸν διώκτη της.)

Θα μπορούσε ο Πρόεδρος Τραμπ να είναι τρελός σαν αλεπού;

Σπάζοντας τον Σιωνιστικό Κλοιό στην Αμερική: Η Μεγαλύτερη Υπηρεσία που Θα Μπορούσε να Προσφέρει Ένας Πολιτικός των ΗΠΑ;

Τοῦ Patrick Cleburne

Παρά τα συνεχόμενα  τύμπανα πολέμου , το γεγονός είναι ότι η διακοπή της προσπάθειας με το Ιράν τώρα θα μπορούσε να αποφέρει τεράστια οφέλη για τον Πρόεδρο Τραμπ και την Αμερική, ακόμη και να δικαιολογήσει την ενέργεια.

Χθες διάβασα το άρθρο  «Ο πόλεμος κατά του Ιράν πιθανότατα θα τελειώσει με την υποχώρηση των ΗΠΑ»,  των Jeffrey Sachs και Sybil Fares,  "Aljazeera",  9 Μαΐου 2026.

Αφήνοντας στην άκρη τους συναισθηματικούς θριάμβους σε αυτό το δοκίμιο, παρέχει μια εύλογη εξήγηση για το γιατί συνέβη αυτό το χάος:

Το πολεμικό σχέδιο ΗΠΑ-Ισραήλ ήταν μια επίθεση αποκεφαλισμού, την οποία προώθησαν στον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ ο πρωθυπουργός Benjamin Netanyahu και ο David Barnea,ο διευθυντής της Mossad. Η υπόθεση ήταν ότι μια επιθετική κοινή εκστρατεία βομβαρδισμού ΗΠΑ-Ισραήλ θα υποβάθμιζε σε τέτοιο βαθμό το ιρανικό καθεστώς... που το καθεστώς θα διαλυόταν. Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ θα επέβαλαν στη συνέχεια μια εύκαμπτη κυβέρνηση στην Τεχεράνη.

Προφανώς αυτό δεν λειτούργησε, για εντελώς προβλέψιμους λόγους που συζητά το δοκίμιο.

Στον πόλεμο, η αναστολή μιας επίθεσης ή ολόκληρης της επίθεσης λόγω έλλειψης επιτυχίας είναι αρκετά φυσιολογική. Σε πιο ορθολογικές και λιγότερο συναισθηματικές εποχές, όπως στην Ευρώπη του 18ου αιώνα (σε αντίθεση με τον 20ό αιώνα ), αυτό ίσχυε για ολόκληρους πολέμους. Οι γραφειοκρατικοί και πολιτικοί εχθροί προσπαθούν να επωφεληθούν από την απογοήτευση, αλλά η μάζα της κοινής γνώμης βλέπει τη λογική.

Τον Οκτώβριο του 1956, οι Βρετανοί, οι Γάλλοι και οι Ισραηλινοί ξεκίνησαν την επιχείρηση του Σουέζ, για να ανατρέψουν την κλοπή της διώρυγας του Σουέζ από τον Nasser της Αιγύπτου. Οι Αμερικανοί, με επικεφαλής τον Πρόεδρο Eisenhower, ξεσπούν σε μια οργισμένη έκρηξη θυμού και οι Σύμμαχοι αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν με ταπεινωτική ήττα. Αυτό ήταν το τέλος του Ηνωμένου Βασιλείου ως παγκόσμιας δύναμης.

Προφανώς, αυτό ήταν μια καταστροφή για τους κυβερνώντες Συντηρητικούς στη Βρετανία. Η πολύ ισχυρή Αριστερά εκεί πανηγύρισε και ήταν σίγουρη για μια σαρωτική νίκη στις επόμενες Εθνικές Εκλογές. Αλλά στην πραγματικότητα, τον Οκτώβριο του 1959, οι Συντηρητικοί κέρδισαν με σημαντικά αυξημένη πλειοψηφία.

Πώς συνέβη αυτό; Ένας Βρετανός φίλος είχε την ακόλουθη εικόνα:

Εκείνη την εποχή, το BBC είχε μια εκπομπή με τίτλο « Έχετε ερωτήσεις;» . Μια ομάδα καλεσμένων, που συνήθως περιλάμβανε έναν βουλευτή από κάθε μεγάλο κόμμα, απαντούσε σε μια σειρά ερωτήσεων. Σε μια εκπομπή, το '57 ή το '58, ρωτήθηκαν για τον αντίκτυπο του φιάσκου του Σουέζ στις επόμενες εκλογές.

Αφού ο βουλευτής των Εργατικών σταμάτησε να καυχιέται, ο Συντηρητικός δήλωσε ότι ήταν βέβαιος ότι το κόμμα του θα επέστρεφε με αυξημένη πλειοψηφία.

«...επειδή όταν ο βρετανικός λαός πάει να ψηφίσει, θα αναγνωρίσει ότι αυτό που έκαναν οι Συντηρητικοί στο Σουέζ, σωστό ή λάθος, επιτυχημένο ή ανεπιτυχές, έγινε με γνώμονα τα συμφέροντα αυτής της χώρας  και για κανέναν άλλο λόγο. »

Η υποχώρηση είναι προς όφελος του Τραμπ. Όπως έδειξαν οι πρόσφατες προκριματικές εκλογές στη Μεσοδυτική Αμερική, ο πυρήνας της βάσης δεν έχει κλονιστεί. Το σημαντικό μέρος των δυσαρεστημένων δεξιών είναι πιθανό να καλωσορίσει την αλλαγή γνώμης του, όπως την επιστροφή του Άσωτου Υιού. Και το άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ θα αντιστρέψει γρήγορα τις αρνητικές οικονομικές επιπτώσεις αυτής της περιπέτειας, χαροποιώντας το κοινό στο σύνολό του.

Η ζωή δεν θα είναι τόσο εύκολη για την Δημοκρατική Ηγεσία. Οι δραστηριότητες του Ισραήλ στη Γάζα από τον Οκτώβριο του 2023 έχουν στρέψει την σημαντική πλειοψηφία των Δημοκρατικών ψηφοφόρων εναντίον του. Επομένως, η επίθεση στον Τραμπ για το κλείσιμο της προσπάθειας δεν είναι δυνατή. Και με το κλείσιμο, με την έμμεση παραδοχή λάθους, το ερώτημα γιατί ξεκίνησε θα γίνει ακαδημαϊκό για τους περισσότερους.

Η ζωή θα γίνει εξαιρετικά δύσκολη για τους Σιωνιστές και την ισραηλινή κυβέρνηση. Από τις επιθέσεις του Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου, το Ισραήλ, σύμφωνα με έρευνα του Grok απόψε, έχει καταλάβει 232 τετραγωνικά μίλια (5,7%) του Λιβάνου, έχει σκοτώσει έως και 2.600 Λιβανέζους και έχει εκτοπίσει πάνω από 1 εκατομμύριο ανθρώπους (19% του πληθυσμού). Ισραηλινές μπουλντόζες ισοπεδώνουν χωριά και υπάρχουν φήμες ότι το σχέδιο είναι να δημιουργηθεί μια ζώνη ασφαλείας τύπου DMZ, ίσως 10% του Λιβάνου.

Εν τω μεταξύ, οι δολοφονίες στη Γάζα έχουν επιταχυνθεί και υπάρχει συνεχής συνενοχή στην εθνοκάθαρση της Δυτικής Όχθης από Εβραίους εποίκους.

Αυτά τα γεγονότα είναι λιγότερο γνωστά στους Αμερικανούς από ό,τι στον υπόλοιπο κόσμο, λόγω της καταστολής των MΜΕ στις ΗΠΑ. Ωστόσο, μέσω των podcast, μέσων κοινωνικής δικτύωσης και ακολουθώντας ξένες ειδησεογραφικές πηγές, όσοι ενδιαφέρονται μπορούν να τα μάθουν.

Και η νεότερη γενιά των αριστερών ενδιαφέρεται εξαιρετικά. Πέρα από την ειλικρινή οργή, η κατάσταση παρέχει άφθονα πυρομαχικά στον πόλεμο μεταξύ των γενεών που βρίσκεται σε εξέλιξη. Η εκπληκτικά γερασμένη Δημοκρατική Ηγεσία βρίσκεται σε αδύναμη θέση για να υπερασπιστεί τον εαυτό της ενάντια στις κατηγορίες για αμέλεια στο ζήτημα του Ισραήλ.

Όποιος παρακολουθεί τις προκριματικές εκλογές γνωρίζει ότι αυτή η μάχη έχει ξεκινήσει. Πιστεύω ότι αυτή ήταν η ρίζα της  παράξενης εκκαθάρισης  στο Southern Poverty Law Center το 2024. Όπου οι νέοι αριστεροί έχουν επιρροή,  ξεσπούν συγκρούσεις .

Μια σημαντική απόδειξη αυτού είναι η πρόοδος του HR3565  «Για την πρόβλεψη περιορισμού στη μεταφορά αμυντικών ειδών και αμυντικών υπηρεσιών στο Ισραήλ».  Αυτό το νομοσχέδιο κατατέθηκε στις 21 Μαΐου 2025 και εγκρίθηκε από 56 Δημοκρατικούς μέχρι την «Εκεχειρία» στη Γάζα στις 10 Οκτωβρίου. (Κανένας Ρεπουμπλικάνος δεν έχει υπογράψει.) Στο τέλος του έτους ο αριθμός ήταν 60 και  τώρα ανέρχονται σε 68,  με 5 να έχουν υπογράψει τον Απρίλιο. Αυτό αντιστοιχεί στο 32% ολόκληρης της Δημοκρατικής αντιπροσωπείας στη Βουλή. Δυσοίωνα για την Ηγεσία, η υποστήριξη προέρχεται σε μεγάλο βαθμό από μη λευκά μέλη.

Πριν από μια δεκαετία, ο Υποστηρικτής ενός τέτοιου μέτρου πιθανότατα θα είχε διαγραφεί από το Κόμμα.

Αν και πολλοί Ρεπουμπλικάνοι βουλευτές του Κογκρέσου που ανήκουν σε χορηγούς αναμφίβολα θα ήθελαν να υποβάλουν την υποψηφιότητα, η προοπτική να διατηρηθεί το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα σε σιωνιστική στάση είναι επίσης μικρή. Η δυσαρέσκεια για το Ισραήλ μεταξύ των νεότερων δεξιών είναι έντονη, όπως κλαιγόταν ένα  πρόσφατο άρθρο  στο  The New Yorker. Και ο ρόλος των  νεοσυντηρητικών  στην τελευταία γενιά είναι γνωστός και βαθιά, αν και σιωπηλά, δυσαρεστημένος.

Έτσι, αν ο Πρόεδρος Τραμπ έκλεινε απότομα την αντιπαράθεση με το Ιράν, οι Ισραηλινοί θα έμεναν να διεξάγουν μαζικές επιχειρήσεις κατάκτησης και ουσιαστικής εξόντωσης στον Λίβανο, τη Δυτική Όχθη και τη Γάζα, τις οποίες οι φίλοι τους σε όλο τον κόσμο δεν θα μπορούν να υποστηρίξουν.

Τα σημαντικά σημεία καμπής στις παγκόσμιες υποθέσεις συχνά έχουν έναν πειστικό μετα-μύθο. Ο Γεώργιος Γ΄ και η Αμερικανική Επανάσταση, η κατασκευή μιας ενωμένης Γερμανίας από τον Bismarck, η απόφαση του Χίτλερ για πόλεμο το 1939, όλα αυτά μου έρχονται στο μυαλό. Όταν μελετώνται σε λεπτομερές επίπεδο, αυτές οι αφηγήσεις είναι γενικά αρκετά δύσκολο να εντοπιστούν. Διατηρούν μια επεξηγηματική αξία.

Δεν είναι λοιπόν απαραίτητο να πιστέψουμε πλήρως ότι ο Πρόεδρος Τραμπ ξεκίνησε την επιχείρηση με το Ιράν πιστεύοντας ότι αυτό θα μπορούσε τελικά να τερματίσει την σιωνιστική επιρροή στις αμερικανικές υποθέσεις. (Αν και μπορεί σε υποσυνείδητο επίπεδο να έχει καταλάβει ότι θα μπορούσε να αντέξει την αποτυχία καλύτερα από τους βασανιστές του.) Η αναγνώριση των επιπτώσεων του κλεισίματος θα ήταν πιθανώς συνειδητή - αν δεν ειχε γίνει δεκτή.

Ωστόσο, έφτασε στο 

είναι μία ολοκλήρωση που 

είναι ευσεβής επιθυμία.

[Άμλετ (Πράξη 3, Σκηνή 1)]

Υπάρχει χώρος στο Όρος Rushmore;

Ἀπό :  theoccidentalobserver.net

Θά ἔλεγα πώς εἶναι μία πολύ λογική ἐξήγησις. Συνδέοντας μάλιστα καί τήν ὑπόθεσιν Ἀρχείων Epstein ( κι᾿αὐτό πρωτοβουλία τοῦ Τράμπ ἦταν ), θά ἔλεγα πώς ἐκτίθεντε ἀκόμη περισσότερο οἱ ἑβραιο-σιωνιστές. Ἄς τό σκεφτοῦμε καί ἔτσι, δίχως βεβαίως νά τό ἀποδεχόμαστε ἀπολύτως ὡς πραγματικότητα. 

Ὅμως καί αὐτό εἶναι μέσα. Κυρίως βλέποντας τήν ἐπίπτωσιν γιά τά βδελύγματα,σέ παγκόσμιο ἐπίπεδο, σχετικῶς μέ μεγάλο μέρος τῶν λαῶν πού ἔχει πλέον ξεκάθαρα διακρίνει τόν βρωμερό,κακό καί καταστροφικό τους ῥόλο. 

Ἔ μᾶλλον χωρίς ὅλη αὐτή τήν "δουλική στάσιν" πού επέδειξε ὁ Τράμπ ἴσως νά μήν εἶχε ἐπιτευχθεῖ τό ἀπόλυτο ξεγύμνωμά τους...

Ἡ Πελασγική

Ὁ Mister 20 δισεκατομμύρια, ὁ Τράμπ καί ὁ σύνδεσμος Epstein

( φωτό )

Το στυλ του περιγράφεται ως «συντονιστή», κάποιου που συνδέει ανθρώπους, κεφάλαιο και πολιτικούς κύκλους, μετατρέποντας τις προσωπικές σχέσεις σε μοχλό εξουσίας

....ο Zampolli λειτουργούσε στο ίδιο επαγγελματικό και κοινωνικό περιβάλλον όπου ο Epstein μπορούσε να καλλιεργήσει σχέσεις, επιρροή και ευκαιρίες.

... λόγω της θέσης και του ρόλου του, είναι μία από αυτές τις βασικές προσωπικότητες: διευθυντής, μεσολαβητής, άτυπος πρεσβευτής, άνθρωπος με διασυνδέσεις - ο άνθρωπος που όρισε τέλεια τα όρια του κόσμου του Jeffrey Epstein.

Τοῦ Lorenzo Maria Pacini

 Έχετε ακούσει ποτέ για τον άνθρωπο πίσω από την ιστορία «20 δισεκατομμύρια σε 20 λεπτά»;

Μιλάμε για τον Mr. Zampolli. Κατάγεται από την Ιταλία, πρώην ατζέντης μοντέλων, ιδρυτής της ID Models τη δεκαετία του 1990 και τώρα ειδικός απεσταλμένος του Προέδρου Τραμπ για παγκόσμιες συνεργασίες - ένα είδος απευθείας διορισμένου «πρέσβη» που έχει αναλάβει την προώθηση των συμφερόντων ενός άντρα που κάθεται στο Οβάλ Γραφείο. 

Το στυλ του περιγράφεται ως «συντονιστή», κάποιου που συνδέει ανθρώπους, κεφάλαιο και πολιτικούς κύκλους, μετατρέποντας τις προσωπικές σχέσεις σε μοχλό εξουσίας. Σε αυτή την πορεία, η σύνδεσή του με τον Τραμπ παραμένει ο ακρογωνιαίος λίθος της δημόσιας βιογραφίας του, ξεκινώντας από την ιστορία ότι ήταν αυτός που σύστησε τη Melania Knauss στον Ντόναλντ Τραμπ το 1998.

Το επεισόδιο της 3ης Μαΐου 2026 του Report, μιας ιταλικής ερευνητικής εκπομπής, εστιάζει ακριβώς σε αυτή τη σύνδεση, απεικονίζοντας τον Zampolli ως μια φιγούρα βυθισμένη στον ίδιο κύκλο με το Trump Model Management και το MC2 του Jean-Luc Brunel, το οποίο χρηματοδοτήθηκε από τον Epstein. Η Corriere σημειώνει επίσης ότι η έρευνα για το Report συγκέντρωσε μαρτυρίες από την πρώην σύντροφό του Amanda Ungaro και τις διασταύρωσε με αποχαρακτηρισμένα έγγραφα του Υπουργείου Δικαιοσύνης των ΗΠΑ.

Η σύνδεση με τον Epstein ξεπερνά την απλή κοινωνική εγγύτητα. Ο Epstein ήταν πελάτης της ID Model Management του Zampolli και το 2004 οι δυο τους επιχείρησαν από κοινού να εξαγοράσουν την Elite Model Management, μια συμφωνία που τελικά ναυάγησε. Το Mother Jones αναφέρει επίσης ότι ο Zampolli είχε δεσμούς με την Ghislaine Maxwell και το πρότζεκτ της TerraMar, στο οποίο φέρεται να έγινε συνεργάτης. Αυτό τοποθετεί τον Ζαμπόλι σε ένα δίκτυο όπου η μόδα, οι οικονομικές ελίτ και οι σκοτεινές σχέσεις επικαλύπτονταν με μεγάλη ευκολία.

Η σημασία του για τον Epstein πήγαζε κυρίως από την πρόσβαση που μπορούσε να προσφέρει σε έναν στρατηγικό τομέα: αυτόν των πρακτορείων μοντέλων και των νεαρών γυναικών που κυκλοφορούσαν σε αυτόν τον κόσμο. Το θέμα δεν είναι απλώς ότι ο Zampolli γνώριζε τον Epstein, αλλά ότι λειτουργούσε στο ίδιο επαγγελματικό και κοινωνικό περιβάλλον όπου ο Epstein μπορούσε να καλλιεργήσει σχέσεις, επιρροή και ευκαιρίες. Υπό αυτή την έννοια, η επιχείρησή του θα έπαιζε θεμελιώδη ρόλο, προσφέροντας μια νόμιμη και αξιοσέβαστη πύλη σε ένα οικοσύστημα που αργότερα αποδείχθηκε βαθιά παραβιασμένο.

( Στήν φωτό ἀριστερά δῖπλα στόν Τράμπ,ἄκρη δεξιά τῆς φωτό, ἡ Amanda Ungaro ) 

Η μαρτυρία της έκθεσης

Η νέα έρευνα του Report προσθέτει ένα ισχυρό αφηγηματικό στοιχείο: την κατάθεση της Amanda Ungaro, πρώην συντρόφου του Zampolli, που συγκεντρώθηκε στη Βραζιλία. Σύμφωνα με δημοσιεύσεις, η Ungaro μίλησε για τις σχέσεις μεταξύ του Zampolli, του προεδρικού ζεύγους, και του Epstein, ισχυριζόμενη επίσης ότι έγγραφα του Υπουργείου Δικαιοσύνης δείχνουν ότι ο Epstein ήταν αυτός που σύστησε τη Melania στον Trump. Ο Zampolli, από την πλευρά του, απάντησε απορρίπτοντας τις κατηγορίες και επαναλαμβάνοντας τη δική του εκδοχή των γεγονότων.

Η δημοσιογραφική δύναμη αυτού του μέρους της έρευνας έγκειται στην αντίθεση μεταξύ της αυτο-εξυψωτικής αφήγησης του Zampolli και της σχεσιακής δομής που προκύπτει από τα έγγραφα και τις μαρτυρίες, απεικονίζοντας έναν κόσμο στον οποίο μοντέλα, επιχειρηματίες, χρηματοδότες και μεσάζοντες κινούνται στην ίδια σφαίρα, με θολές γραμμές μεταξύ επαγγελματικής προώθησης και εκμετάλλευσης. Μέσα σε αυτόν τον χώρο, ο Zampolli αποδεικνύεται κρίσιμος ως μια φιγούρα ικανή να ομαλοποιήσει και να συνδέσει αυτό το κύκλωμα.

Η ουσία του ζητήματος είναι, στην πραγματικότητα, η σχέση μεταξύ της βιομηχανίας της μόδας και της κοινωνικής πρόσβασης. Ο Zampolli αναγνωρίζεται ως ο ιδρυτής ενός πρακτορείου που λειτουργούσε στο ίδιο περιβάλλον με το Trump Model Management και το δίκτυο του Brunel -έναν από τους πιο αμφιλεγόμενους κόμβους του συστήματος του Epstein- όπου τα πρακτορεία μοντέλων δεν ήταν απλώς εμπορικές επιχειρήσεις αλλά και χώροι επιλογής, κύρους και εισόδου σε κύκλους υψηλής συμβολικής και οικονομικής δύναμης.

Εδώ ακριβώς η επιχείρησή του γίνεται «θεμελιώδης» για τον Epstein, επειδή προσέφερε νομιμότητα, επαφές και μια σχεσιακή υποδομή. Ένας πράκτορας μοντέλων με στενούς δεσμούς με σημαντικά πρόσωπα και το τζετ σετ της Νέας Υόρκης κάλυπτε απόλυτα αυτή την ανάγκη. Η ομοιότητα μεταξύ των κόσμων των Zampolli, Maxwell, Brunel και Τραμπ δεν είναι επομένως περιθωριακή, αλλά αποτελεί το ίδιο το πλαίσιο στο οποίο λειτουργούσε η διαβολική δύναμη του Epstein.

Ο Zampolli, από την πλευρά του, απορρίπτει την ιδέα της ουσιαστικής εμπλοκής με τον Epstein, ισχυριζόμενος ότι είχε μόνο περιορισμένη και περιθωριακή επαφή. Σε ορισμένες αναφορές, λέει ακόμη και ότι γνώριζε την ύπαρξη «κοριτσιών», αλλά δεν τις θεωρούσε μέρος του επαγγελματικού του κύκλου. Αυτή η υπεράσπιση, ωστόσο, δεν αναιρεί τα σημεία που τεκμηριώνονται από τις πηγές: την προσπάθεια απόκτησης του Ελίτ, την παρουσία του ονόματός του στα αρχεία και την επικάλυψη των κοινωνικών κύκλων με τους Maxwell και Brunel.

φωτό

Από δημοσιογραφικής άποψης, επομένως, η υπόθεση Zampolli δεν πρέπει να ερμηνεύεται ως μεμονωμένη απόδειξη αδικοπραγίας, αλλά ως το πορτρέτο ενός μεσάζοντα που λειτουργούσε στο κέντρο ενός συστήματος όπου η γραμμή μεταξύ επιχειρήσεων, προσωπικών σχέσεων και εκμετάλλευσης ήταν εξαιρετικά εύθραυστη. Ακριβώς αυτή η δομική εγγύτητα καθιστά το προφίλ του σχετικό με την κατανόηση του οικοσυστήματος του Epstein. Όσο για το αν βρισκόταν εκεί για να εκτελέσει μια ειδική «αποστολή», δεν το γνωρίζουμε αυτό, και ίσως δεν θα το γνωρίζουμε για αρκετό καιρό.

Η σημασία αυτής της ιστορίας έγκειται στο ότι δείχνει ότι ο Epstein δεν λειτουργούσε στο κενό, αλλά μέσω ενός δικτύου προσώπων που του παρείχαν πρόσβαση σε κόσμους που διαφορετικά δεν του ήταν διαθέσιμοι. Ο Zampolli, λόγω της θέσης και του ρόλου του, είναι μία από αυτές τις βασικές προσωπικότητες: διευθυντής, μεσολαβητής, άτυπος πρεσβευτής, άνθρωπος με διασυνδέσεις - ο άνθρωπος που όρισε τέλεια τα όρια του κόσμου του Jeffrey Epstein.

Ἀπό : strategic-culture.su

Ο Paolo Zampolli  γεννήθηκε στις 5 Μαρτίου 1970 στο Μιλάνο της Ιταλίας, σε μια εύπορη οικογένεια. Μεγάλωσε σε ένα εύπορο οικογενειακό περιβάλλον στο Μιλάνο, με τη γιαγιά του να αναγνωρίζεται ως μακρινή ξαδέρφη του Πάπα Παύλου ΣΤ΄ ... Η καριέρα του Zampolli εκτείνεται στους τομείς της μόδας , των ακινήτων και της περιβαλλοντικής υπεράσπισης , με τις πρώτες του προσπάθειες στο μόντελινγκ να τον καθιστούν βασική προσωπικότητα στους κοινωνικούς κύκλους της ελίτ της Νέας Υόρκης, ενώ αργότερα στράφηκε σε διπλωματικές και επιχειρηματικές δραστηριότητες με έμφαση στις παγκόσμιες συνεργασίες και την προστασία του περιβάλλοντος ...Το 2009, ο Zampolli ίδρυσε την Green Inc., μια εταιρεία που επικεντρώνεται στην προώθηση και πώληση οικολογικών προϊόντων που απευθύνονται σε παγκόσμιους ηγέτες και οργανισμούς...Έχει δώσει έμφαση στην οικοδόμηση συνεργασιών που ευθυγραμμίζονται με τις προτεραιότητες των ΗΠΑ, όπως αυτές που περιγράφονται στο όραμα εξωτερικής πολιτικής του Προέδρου Τραμπ... ( Ἀπό τό βιογραφικό του,ἐδῶ , φωτό) 

Βρῶμα καί δυσωδία ὁ κόσμος τους ...

Γι᾿αὐτό λέω νά πάω σέ ἔνα βουνό...

Ἡ Πελασγική

Ὁ χθεσινός Πνευματικός Πλοῦτος, ἡ σημερινή πνευματική φτώχεια...

Ἀκοῦστε. Ἐγὼ εἶμαι ὁ γκρεμιστής, γιατί εἶμ’ ἐγὼ κι᾿ ὁ κτίστης,

ὁ διαλεχτός τῆς ἄρνησης κι᾿ ὁ ἀκριβογιὸς τῆς πίστης. 

Κάλλιο γλύστρα στὸ δρόμο τὸ δικό σου παρὰ στὸ δρόμο τοῦ ἄλλου νά ‘σαι ὀρθός. 

Τὸ καλὸ πρέπει νὰ τὸ παίρνουμε ὅπου τὸ βρίσκουμε. 

Ἕλληνες, γιὰ νὰ ρίχνουμε στάχτη στὰ μάτια τοῦ κόσμου, πραγματικά, Ρωμιοί. 

Ἡ Μεγαλοσύνη τῶν λαῶν δὲν μετριέται μὲ τὸ στρέμμα. 

Μὲ τῆς καρδιᾶς τὸ πύρωμα μετριέται καὶ μὲ τὸ αἷμα. 

Δὲν ἔχεις Ὄλυμπε θεούς, μηδὲ λεβέντες Ὄσσα, 

ῥαγιᾶδες ἔχεις μάνα γῆ, σκυφτοὺς γιὰ τὸ χαράτσι, 

κούφιοι καὶ ὀκνοὶ καταφρονὰν τὴ θεία τραχειά σου γλῶσσα, 

τῶν Εὐρωπαίων περίγελα καὶ τῶν ἀρχαίων παλιάτσοι... 

Χρωστᾶμε σ’ ὅσους ἦρθαν πέρασαν, 

θά ‘ρθουν, θὰ περάσουν. 

Κριτὲς θὰ μᾶς δικάσουν 

οἱ ἀγέννητοι, οἱ νεκροί. 

Γνώρισα τὴν Ἀγάπη, σ’ ἔζησα πιά, ζωή! 

Ἀσάλευτη δὲν εἶναι καμιὰ ζωή 

Λογῆς ταξίδια μ’ ἔχουν τρικυμίσει 

μ’ εἶδαν τόποι, μοῦ ἀνοίξανε ναοί 

καὶ τέχνες μὲ περπάτησαν καὶ ἡ φύση. 

Εἶν’ ἡ ζωὴ ἀχαμνόδεντρο σ’ ἕνα γκρεμὸν ἐπάνω. 

Ποιός ξέρει στ’ ἄλλα τ’ ἄστρα 

τί λαοὶ καὶ τί κάστρα, 

τ’ ἄστρα, στὸ χάος γυρίζουν. 

 Ἂν μοῦ ζητοῦσε κάποιος ξένος νὰ τοῦ μιλήσω γιὰ τὸν τόπο μου, θὰ τοῦ ἔλεγα 

« Ἐδῶ εἶναι ὁ ἴσκιος ὄνειρο, ἐδῶ χαράζει ἀκόμα, στῆς νύχτας τὸ ἀχνὸ στόμα, χαμόγελο ξανθό » 

Κάποτε τ’ ἄφταστα ὄνειρα γεννᾶνε τὰ μεθύσια τὰ πιὸ παθητικά.

~ Κωστῆς Παλαμᾶς 

( ἀπό ἐδῶ. Φωτό )

Ἡ ἀργία ἐγέννησε τὴν πενίαν. Ἡ πενία ἔτεκεν τὴν πεῖναν. Ἡ πεῖνα παρήγαγε τὴν ὄρεξιν. Ἡ ὄρεξις ἐγέννησε τὴν αὐθαιρεσίαν. Ἡ αὐθαιρεσία ἐγέννησε τὴν ληστείαν. Ἡ ληστεία ἐγέννησε τὴν πολιτικήν. Ἰδοὺ ἡ αὐθεντικὴ καταγωγὴ τοῦ τέρατος τούτου. 

Καὶ τί πταίει ἡ γλαῦξ, ἡ θρηνοῦσα ἐπὶ ἐρειπίων; Πταίουν οἱ πλάσαντες τὰ ἐρείπια. Καὶ τὰ ἐρείπια τὰ ἔπλασαν οἱ ἀνίκανοι κυβερνῆται τῆς Ἑλλάδος. 

Ἡ πλουτοκρατία ἦτο, εἶναι καὶ θὰ εἶναι ὁ μόνιμος ἄρχων τοῦ κόσμου, ὁ διαρκὴς Ἀντίχριστος. Αὕτη γεννᾶ τὴν ἀδικίαν, αὕτη τρέφει τὴν κακουργίαν, αὕτη φθείρει σώματα καὶ ψυχάς. 

Τώρα ὅμως ἡ πράγματι ἐπικρατοῦσα θρησκεία εἶναι ὁ πλέον ἀκάθαρτος καὶ κτηνώδης ὑλισμός. Μόνον κατὰ πρόσχημα εἶναι ἡ χριστιανοσύνη. 

Τὸ πλεῖστον κακὸν ὀφείλεται ἀναντιρρήτως εἰς τὴν ἀνικανότητα τῆς ἑλληνικῆς διοικήσεως. Θὰ ἔλεγέ τις, ὅτι ἡ χώρα αὕτη ἠλευθερώθη ἐπίτηδες, διὰ νὰ ἀποδειχθῇ, ὅτι δὲν ἦτο ἱκανὴ πρὸς αὐτοδιοίκησιν. 

Καίτοι ἀγράμματη, ἡ γραῖα μ’ ἐδίδαξεν ὅτι εἰς τὴν ἑλληνικὴν γλῶσσαν, ἄλλως νοοῦμεν, ἄλλως ὁμιλοῦμεν καὶ ἄλλως γράφομεν. 

Ἡ ἀλήθεια εἶναι πάντοτε παράλογος, καὶ διὰ τοῦτο δὲν τὴν λέγουσι ποτὲ οἱ φρόνιμοι καὶ ἡλικιωμένοι ἄνθρωποι, ἀλλὰ τὴν ὁμολογοῦσιν οἱ μεθυσμένοι, οἱ τρελλοί, οἱ ἄρρωστοι καὶ τὰ μικρὰ παιδία. 

Πάντοτε ἀμετάβλητοι οἱ σχοινοβάται οὗτοι οἱ Ἀθίγγανοι, οἱ γελωτοποιοὶ οὗτοι πίθηκοι (καλῶ δὲ οὕτω τοὺς λεγομένους πολιτικούς). Μαῦροι χαλκεῖς κατασκευάζοντες δεσμὰ διὰ τοὺς λαοὺς ἐν τῇ βαθυζόφῳ σκοτία τοῦ αἰωνίου ἐργαστηρίου των. 

Ἀπορῶ, πάτερ μου, πῶς ὁ Θεὸς ἐπιτρέπει νὰ ὑπάρχη ἐν τῇ ὑπ’ αὐτοῦ δημιουργηθείση φύσει αἴσθημα ἰσχυρότερον τῆς εἰς Αὐτὸν πίστεως. 

Ἄχ! κάθε ἁμαρτία ἔχει καὶ τὴ γλύκα της. 

Καὶ ἐξ ὅλων τῶν καρπῶν ὁ μόνος, ὅστις δὲν χρήζει οὔτε καιροῦ οὔτε ὥρας διὰ νὰ ὠριμάση, εἶναι ὁ σατανικὸς ἔρως. 

Ἡ γλῶσσα ἡ ἑλληνικὴ ἔπρεπε νὰ βλέπῃ μακράν, ὡς φάρον παμφαῆ, τὴν λαμπρὰν αἴγλην τῆς ἀρχαίας χωρὶς νὰ ἔχει τέρμα τὸν φάρον αὐτόν. Ὁ φάρος ὁδηγεῖ εἰς τὸν λιμένα, δὲν εἶναι αὐτὸς ὁ λιμήν. 

Πᾶσαν σημαντικὴν κάκωσιν δύναται ἡ φύσις νὰ ὑπομείνει: τὴν πεῖναν, τὸ ψῦχος, τὴν ὀδύνην καὶ τὴν ἔνδειαν. Ἂλλ’ ἡ ἔνδεια τῆς καρδίας, ὦ, αὐτὴ μαραίνει τὸ σῶμα καὶ τὴν ψυχήν. Ἐπὶ τῆς γῆς δὲν δύναται νὰ ὑπάρξει τιμωρία σκληροτέρα τῆς ἀστοργίας καὶ τοῦ μονήρους βίου. 

~ Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης 

( ἀπό ἐδῶ. Φωτό )

Μαζύ μέ τόσα ἄλλα χάσαμε καί τούς σοφούς μας...

Ἡ Πελασγική

Χειραγώγηση κλίματος ; Ναί, ΚΑΙ στό Ἰράν

 Ο πρόεδρος του Ιράν, Mahmoud Ahmadinejad  κατηγορεί τους εχθρούς του 
ότι καταστρέφουν τα σύννεφα βροχής και προκαλούν ξηρασία (2011)

Πριν από περίπου δεκαπέντε χρόνια, ο τότε πρόεδρος του Ιράν, Mahmoud Ahmadinejad, ισχυριζόταν επανειλημμένα ότι οι δυτικές δυνάμεις (υπό αμερικανική επιρροή) «έκλεβαν» τη βροχή από την Περσία και μεγάλο μέρος της Μέσης Ανατολής

...πριν από τον πόλεμο κατά του Ιράν, η χώρα υπέφερε για χρόνια από μια δραματική έλλειψη νερού που έθετε σε άμεσο κίνδυνο τον λαό, ειδικά την πρωτεύουσα του έθνους, της οποίας οι κάτοικοι (και πρώτα απ 'όλα η κυβέρνηση) ήταν έτοιμοι να φύγουν παρά να αποξηραθούν ή να στεγνώσουν σαν παλιές πέτρες.

 Λίγες ημέρες μετά τα πρώτα ιρανικά πλήγματα εναντίον αμερικανικών βάσεων που βρίσκονται στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και αλλού στην Αραβική Χερσόνησο, το κλίμα στην περιοχή άλλαξε εντελώς.

«Το Ιράν, αφού κατέστρεψε ένα μυστικό κέντρο σποράς νεφών και χειραγώγησης του κλίματος στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, είδε τα πάντα να αλλάζουν εν μία νυκτί. Μόλις καταστράφηκε αυτό το μυστικό κέντρο, ο μετεωρολογικός χάρτης της περιοχής αντιστράφηκε εντελώς και τώρα βρέχει κάθε εβδομάδα στην Τουρκία, το Ιράν και το Ιράκ, με τις θερμοκρασίες να πέφτουν κατά 5 βαθμούς. Δεν ξέρω αν αυτό που λένε είναι αλήθεια, αλλά υπάρχει μια αλλαγή που όλοι παρατηρούν και οι θερμοκρασίες στο Ιράκ δεν ήταν έτσι εδώ και δεκαετίες».

Τοῦ Francis Goumain

Ιράν – Τέλος της Ξηρασίας μετά την Καταστροφή των Εγκαταστάσεων Ραντάρ των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή

Σημείωση του συντάκτη: Αντιστέκομαι εδώ και καιρό στην ιδέα της χειραγώγησης του κλίματος, αλλά αυτό μου φαίνεται πειστικό.

Παρακάτω παρατίθεται μια αυτοματοποιημένη μετάφραση ενός άρθρου από το γαλλικό εβδομαδιαίο περιοδικό RIVAROL, ένα από τα τελευταία ακροδεξιά έντυπα στη Γαλλία, το οποίο μαστίζεται από αγωγές και έχει χάσει την τυπογραφική του διαπίστευση (και τα φορολογικά πλεονεκτήματα που την συνόδευαν). Είναι έντυπη έκδοση, αλλά δεν μπορεί πλέον να εμφανίζεται στα περίπτερα, επομένως η Rivarol επέλεξε τη μορφή PDF.

Το άρθρο ασχολείται με ένα θέμα που δεν βλέπουμε να αναδύεται πολύ στον αμερικανικό ακροδεξιό τύπο: την ξηρασία και τον έλεγχο του κλίματος ως ένα ήδη υπάρχον όπλο, που χρησιμοποιείται διακριτικά - αλλά εντατικά - από τους Αμερικανούς εναντίον του Ιράν.

Το RIVAROL δεν είναι επιστημονικό περιοδικό, αλλά παρόλα αυτά, τα γεγονότα είναι ανησυχητικά και πρέπει να αναγκάσουμε τους αντιπάλους μας να απαντήσουν:

Γιατί το τέλος της ιρανικής ξηρασίας συμπίπτει με την καταστροφή του δακτυλίου των αμερικανικών εγκαταστάσεων ραντάρ στην Αραβική Χερσόνησο; Δεν επιβεβαιώνει αυτό αυτό που είχε ήδη πει ο Πρόεδρος Mahmoud Ahmadinejad πριν από πολύ καιρό σχετικά με τη χειραγώγηση του κλίματος για την επιδίωξη πολιτικών συμφερόντων;

Ενώ το Ιράν ρίχνει πυραύλους στους εχθρούς του, η βροχή επιστρέφει στο Ιράν. Σύμπτωση;

§§§§§

Η πρώτη νίκη του Ιράν κατά της συνωμοσίας για το κλίμα

ΜΙΑ ΑΦΥΣΙΚΗ ΞΗΡΑΣΙΑ ΠΟΥ ΣΥΝΕΧΙΖΟΤΑΝ

Πριν από περίπου δεκαπέντε χρόνια, ο τότε πρόεδρος του Ιράν, Mahmoud Ahmadinejad, ισχυριζόταν επανειλημμένα ότι οι δυτικές δυνάμεις (υπό αμερικανική επιρροή) «έκλεβαν» τη βροχή από την Περσία και μεγάλο μέρος της Μέσης Ανατολής (συμπεριλαμβανομένου του Ιράκ). Φυσικά, εκείνη την εποχή, σχεδόν όλοι στη Δύση θεωρούσαν τον ισχυρό άνδρα της Τεχεράνης τρελό, έναν θεωρητικό συνωμοσίας που, επιπλέον, είχε την ατυχία, όπως υποτίθεται, να είναι ένας διαβόητος ιστορικός αναθεωρητής.

Οι Δυτικοί συνεχίζουν να φιμώνουν ή να αρνούνται όσα είχε δηλώσει ήρεμα ο Mahmoud. Το 2018, το Ιράν κατηγόρησε επίσημα τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Ισραήλ ότι κλέβουν τις βροχές του, όταν ο ανώτερος αξιωματούχος του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης, Ταξίαρχος Gholam Reza Jalali δήλωσε: «Το Ισραήλ και μια άλλη χώρα συνεργάζονται για να αποτρέψουν τη βροχή από το Ιράν».

Οι New York Times ανέφεραν ότι η χώρα που ο Jalali δεν κατονόμασε ήταν τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τα οποία έχουν ξεκινήσει ένα πρόγραμμα σποράς νεφών εγχύοντας χημικές ουσίες στα σύννεφα σε μια προσπάθεια να προκαλέσουν βροχή προς όφελός τους, αλλά και να αποτρέψουν τις βροχοπτώσεις στο Ιράν.

Σήμερα, ωστόσο, πολλές ελίτ της Μέσης Ανατολής μιλούν για την ακραία ξηρασία και την εξίσου ασυνήθιστη ζέστη που μαστίζουν την περιοχή εδώ και αιώνες. Θυμόμαστε επίσης ότι πριν από τον πόλεμο κατά του Ιράν, η χώρα υπέφερε για χρόνια από μια δραματική έλλειψη νερού που έθετε σε άμεσο κίνδυνο τον λαό, ειδικά την πρωτεύουσα του έθνους, της οποίας οι κάτοικοι (και πρώτα απ 'όλα η κυβέρνηση) ήταν έτοιμοι να φύγουν παρά να αποξηραθούν ή να στεγνώσουν σαν παλιές πέτρες.

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ 

Και ξαφνικά, ένα θαύμα μέσα στις ατυχίες! Στο Ιράν, τα σύννεφα τελικά έπεσαν, άφθονα και τακτικά, και οι θερμοκρασίες επέστρεψαν στο φυσιολογικό (μειώνοντας κατά μέσο όρο πέντε βαθμούς Κελσίου). Λίγες ημέρες μετά τα πρώτα ιρανικά πλήγματα εναντίον αμερικανικών βάσεων που βρίσκονται στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και αλλού στην Αραβική Χερσόνησο, το κλίμα στην περιοχή άλλαξε εντελώς.

Αρχικά άναυδος, ο πληθυσμός μπορούσε να παρατηρήσει τις επόμενες εβδομάδες το σταδιακό γέμισμα των φυσικών λιμνών και των λιμνών-ταμιευτήρων, την επιστροφή της ζωής σε ποτάμια, ρυάκια και πηγές, το πρασίνισμα και την αναγέννηση των λιβαδιών, καθώς και την επιστροφή της χλωρίδας και της πανίδας που ήταν γνωστές από το παρελθόν. Σε πέντε ή έξι εβδομάδες, γέμισαν τεράστιες δεξαμενές νερού και μεγάλες υδροηλεκτρικές εγκαταστάσεις έπρεπε να απελευθερώσουν νερό για να αποτρέψουν τις υπερχειλίσεις.

Οι αρχές κάλεσαν τελικά όλους τους Ιρανούς αγρότες να σπείρουν όσο το δυνατόν περισσότερο σιτάρι και να φυτεύουν χωρίς ανησυχία, καθώς το νερό σίγουρα δεν θα έλειπε κατά τη διάρκεια της θερινής περιόδου. Η επιστροφή μιας «κανονικής» άνοιξης δεν ήταν τυχαία και αυτή η κατανόηση είναι πλέον κοινή σε όλους στην Τεχεράνη, τη Βαγδάτη και το Αφγανιστάν.

Σύμφωνα με Ιρανούς αξιωματούχους, συμπεριλαμβανομένων πρεσβευτών (που βρίσκονται στην ευρύτερη περιοχή), αυτή η νέα βροχή που έχει θρέψει τη γη δεν είναι θεϊκή, αλλά το αποτέλεσμα των βομβαρδισμών του Ιράν στα γιγάντια αμερικανικά ραντάρ, τα οποία χρησιμοποιούνταν ταυτόχρονα ως συστήματα HAARP, εργαλεία αρκετά ικανά να τροποποιήσουν τοπικά το κλίμα.

( φωτό ἀριστερά . Τό βιβλίο τοῦ José Ruiz Watzeck :

Το κλίμα ως όπλο πολέμου: HAARP )

Η ιρανική πρεσβεία στην Καμπούλ δημοσίευσε αυτό το σαφές tweet: «Το Ιράν, αφού κατέστρεψε ένα μυστικό κέντρο σποράς νεφών και χειραγώγησης του κλίματος στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, είδε τα πάντα να αλλάζουν εν μία νυκτί. Μόλις καταστράφηκε αυτό το μυστικό κέντρο, ο μετεωρολογικός χάρτης της περιοχής αντιστράφηκε εντελώς και τώρα βρέχει κάθε εβδομάδα στην Τουρκία, το Ιράν και το Ιράκ, με τις θερμοκρασίες να πέφτουν κατά 5 βαθμούς. Δεν ξέρω αν αυτό που λένε είναι αλήθεια, αλλά υπάρχει μια αλλαγή που όλοι παρατηρούν και οι θερμοκρασίες στο Ιράκ δεν ήταν έτσι εδώ και δεκαετίες».

Πριν από τον πόλεμο και την τολμηρή αντίδραση της Τεχεράνης, δύο σημαντικές αμερικανικές δραστηριότητες ήταν πιθανό να αλλάξουν το κλίμα της Μέσης Ανατολής, όχι ακούσια αλλά σκόπιμα.

Χημικές ουρές και κύματα

Μέχρι το ξέσπασμα της σύγκρουσης, τα στρατιωτικά αεροσκάφη των Ηνωμένων Πολιτειών και των συμμάχων τους απελευθέρωναν καθημερινά, ή αρκετές φορές την εβδομάδα (υπάρχουν πολλές μαρτυρίες επί του θέματος), ίχνη που εύστοχα ονομάζονται χημικές ουρές και κάλυπταν τον ουρανό σε λίγες ώρες με μια γαλακτώδη επίστρωση δημιουργώντας ένα επιστημονικά αποδεδειγμένο φαινόμενο του θερμοκηπίου.

Όσοι έχουν λίγη περιέργεια παρατηρούν το ίδιο φαινόμενο στην Ευρώπη και θυμούνται ότι τα ίχνη συμπύκνωσης που άφησαν πίσω τους όλα τα αεροπλάνα τον τελευταίο αιώνα δεν διήρκεσαν περισσότερο από μερικές δεκάδες δευτερόλεπτα. Ποτέ πριν αυτά τα ίχνη συμπύκνωσης δεν είχαν παραμείνει στην ατμόσφαιρά μας για περισσότερο από ένα λεπτό. Ποτέ ο ουρανός δεν είχε γίνει υπόλευκος μετά από μια σειρά πτήσεων. Ποτέ.

Αυτό συμβαίνει τακτικά από τη δεκαετία του 2000, ιδιαίτερα μετά τον θανατηφόρο καύσωνα του 2003. Τα καλοκαίρια ήταν πιο ζεστά, όλες οι εποχές ήταν ξαφνικά πιο ζεστές, μερικές φορές εξαιρετικά ξηρές, σε σημείο που σε ορισμένες περιοχές σημειώθηκε μια τελλουρική αλλαγή, η οποία προκάλεσε τη θραύση δεκάδων χιλιάδων σπιτιών χτισμένων σε αργιλώδες έδαφος.

Οι περισσότερες από τις εκατοντάδες χιλιάδες καθημερινές πτήσεις σε όλο τον κόσμο δεν παράγουν χημικές ουρές. Μόλις μερικές εκατοντάδες αεροσκάφη (όχι εμπορικά αεροσκάφη, φυσικά) είναι αρκετά για να αλλάξουν τοπικά το κλίμα, εδώ ή εκεί, και να προκαλέσουν άνοδο της θερμοκρασίας. Οι προσεκτικοί παρατηρητές θα έχουν παρατηρήσει ότι αυτά τα ίχνη διασχίζουν τον ουρανό σε πολύ ήρεμο καιρό, όταν οι χορηγοί τους είναι βέβαιοι ότι δεν θα είναι πολύ διασκορπισμένα και επομένως αναποτελεσματικά.

Όσο δυσάρεστα κι αν είναι, τα κύματα καύσωνα, οι ξηρασίες και οι ήπιοι χειμώνες είναι μηνύματα που προορίζονται για τους Δυτικούς που έχουν υποστεί πλύση εγκεφάλου. Πρέπει να παραδεχτούν ότι όλα είναι εκτός ελέγχου εξαιτίας των δικών τους δραστηριοτήτων, ότι η Γη πεθαίνει εξαιτίας του διοξειδίου του άνθρακα που εκπέμπουν τα ντίζελ αυτοκίνητά τους, οι λέβητες αερίου τους, τα αδιάκοπα αέρια που προκαλούν και η φρικτή διατροφή τους με βάση το κρέας.

Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: εσείς οι μικροί Ευρωπαίοι καταναλωτές, βλέπετε τη ζημιά που προκαλείτε, εσείς οι απρόσεκτοι ανόητοι! Δεν υπάρχουν πια εποχές, εσείς ηλίθιοι! Οι κυπρίνοι δεν έχουν οξυγόνο στις λίμνες, οι πέστροφες δεν έχουν ροή ρεύματος στα ποτάμια, το γρασίδι είναι κίτρινο τον Ιούνιο, η γιαγιά ασφυκτιά τον Ιούλιο, πεθαίνουμε από ζέστη στη Νάντη, όλα έχουν πάει κατά διαόλου. Αποσύρετε το βενζινοκίνητο αυτοκίνητό σας, αποσύρετε τις συσκευές αερίου σας, αγοράστε ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο ή μια αντλία θερμότητας το συντομότερο δυνατό, εγκαταστήστε ηλιακούς συλλέκτες, απαιτήστε την ενεργειακή μετάβαση για όλους!

Ο ΙΡΑΝΙΚΟΣ ΣΤΟΧΟΣ

Στη Μέση Ανατολή, δεν υπήρχε κανένα μήνυμα. Κανείς δεν παρότρυνε τους κατοίκους της να εγκαταλείψουν το πετρέλαιο και τους κινητήρες εσωτερικής καύσης. Το Ιράν και οι γύρω περιοχές του ήταν απλώς ένας στόχος. Ένας στόχος που έπρεπε να αποδυναμωθεί, να λιμοκτονήσει και να αποσταθεροποιηθεί. Έτσι, μόνο η δυσαρέσκεια μπορούσε να ανθίσει, ώστε να εκραγεί το μίσος κατά του καθεστώτος. Εκτός από τις αμέτρητες οικονομικές κυρώσεις που του επιβλήθηκαν, το Ιράν ήταν έτσι στόχος κλιματικών επιθέσεων για πολλά χρόνια.

Επί δεκαετίες, οι στρατιωτικοί επιστήμονες γνώριζαν πώς να ξηραίνουν και να θερμαίνουν ολόκληρες περιοχές, γεμίζοντας τον εναέριο χώρο τους με μικροσκοπικά μεταλλικά σωματίδια (αλουμίνιο και άλλα) και υδρατμούς. Αυτά τα σωματίδια αναταράσσονται από κύματα ραντάρ (τα οποία ταξιδεύουν με την ταχύτητα του φωτός) και έτσι θερμαίνονται. Αυτή η αύξηση της θερμοκρασίας στον πυρήνα των νεφών εμποδίζει το πάγωμα του αιωρούμενου νερού, αποτρέποντας έτσι τις βροχοπτώσεις.

Αποτρέποντας την κίνηση αεροσκαφών που συλλέγουν σκόνη από καλλιέργειες και εξουδετερώνοντας γιγάντια ραντάρ (καταστρέφοντάς τα), το Ιράν απελευθερώθηκε (στιγμιαία;) από αυτήν την «κλιματική» παγίδα.

ΜΕΤΑΞΥ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑΣ ΚΑΙ ΘΕΩΡΙΩΝ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑΣ, ΜΙΑ ΠΑΓΙΔΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΙΡΑΝ

Η Τεχεράνη, πεπεισμένη εδώ και καιρό για την ύπαρξη αυτής της πλεκτάνης που ενορχηστρώθηκε από τον αμερικανο-σιωνιστικό άξονα, δεν μπορούσε, ωστόσο, να παρέμβει νωρίτερα. Θα έπρεπε πρώτα να επιτεθεί τόσο στους Αμερικανούς όσο και στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Και κανείς, εκτός από την ιρανική ελίτ και όσους γνώριζαν, δεν θα πίστευε το κίνητρο της επίθεσής της: την επιστροφή στην κανονικότητα.

Στην αυτοάμυνά του, το περσικό καθεστώς κατάφερε να καταστρέψει τα τεράστια συστήματα ραντάρ με μια προφανή, φαινομενικά, ορθολογική κίνηση. Τα ίδια τα ραντάρ ήταν αυτά που εξαλείφθηκαν, όχι τα ραντάρ που χρησιμοποιούνταν επίσης ως όργανα που εκπέμπουν μικροκύματα για να εξαντλήσουν τους πόρους του Ιράν. Η καταδικαστική κατηγορία για συνωμοσία δεν μπορούσε να του αποδοθεί.

Αντέχοντας για τόσο καιρό, αντιστεκόμενοι για τόσο καιρό στις κυρώσεις και την κοινωνική αναταραχή που ενορχηστρώνει ο εχθρός, υπομένοντας για τόσο καιρό αυτή την εξαιρετική ξηρασία, το Ιράν κέρδισε τη μάχη ενάντια στις «θεωρίες συνωμοσίας» αποφεύγοντας να εμφανιστεί ως ένας από τους πιο εμμονικούς υποστηρικτές τους.

Γνωρίζουμε ότι το Ιράν πίστευε απολύτως δικαιολογημένα σε αυτή τη συνωμοσία, αλλά ένας πόλεμος που θα διεξαγόταν για την επίσημη καταπολέμησή της δεν θα είχε γίνει αποδεκτός από όλους σε έναν κόσμο που είναι κορεσμένος από τα μέσα ενημέρωσης (ακόμα και εκτός Δύσης) και τη δαιμονοποίηση των «θεωριών συνωμοσίας». Ο κλιματικός πόλεμος θα μπορούσε να είχε γονατίσει το Ιράν, αλλά ο εχθρός του, που χρειαζόταν αυτόν τον πόλεμο (τον οποίο προσπάθησε με κάθε τρόπο να προκαλέσει), ήταν αυτός που χτύπησε πρώτος. Αυτή είναι η μεγαλύτερη επιτυχία του Ιράν μέχρι σήμερα.

Παρ 'όλα αυτά, είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι ο αμερικανο-σιωνιστικός άξονας έχει παραδοθεί σε αυτόν τον πόλεμο. Προσπαθεί, ή θα προσπαθήσει, να ανακατασκευάσει ραντάρ που έχουν σχεδιαστεί για να χειραγωγούν το κλίμα με τον ίδιο τρόπο ή θα χρησιμοποιήσει άλλα ραντάρ που βρίσκονται σε άλλες ηπείρους; Θα χρησιμοποιήσει drones για να ψεκάσει το χημικό του φίλτρο; Με λίγα λόγια, έχει πραγματικά τελειώσει ο κλιματικός πόλεμος;

Αν δεν το κάνει ήδη, το Ιράν έχει πλέον κάθε συμφέρον να γνωστοποιήσει αυτό το ζήτημα, ώστε να ληφθεί σοβαρά υπόψη από ανθρώπους σε όλο τον κόσμο.

Ένα δύσκολο αλλά ζωτικής σημασίας έργο.

François-Xavier ROCHETTE

Ἀπό : theoccidentalobserver.net

Ἀπό τό τέλος περίπου τῆς δεκαετίας ᾿90, διαβάζαμε σέ περιοδικά ἔρευνας γιά τούς χημικούς ψεκασμούς (chemtrails)  καί τά ἀποτελέσματά τους ἐπί τοῦ κλίματος καί ὄχι μόνον. Τότε ὅσοι ἀπό τούς ἀνίδεους ( δηλά δή τούς συντριπτικά πολλούς), μᾶς ἄκουγαν, γελοῦσαν καί μᾶς εἰρωνεύονταν. Μετά κατά τήν διάρκεια τῆς δεκαετίας τοῦ 2000, ὅταν οἱ πληροφορίες αὐτές πλήθαιναν μπῆκε μπροστά ἡ δαιμονοποίησις τῆς «θεωρίας συνωμοσίας» ( πού μόνον θεωρία δέν ἦταν), καί ἡ γνωστή ταμπέλα κόλλησε σέ κάθε ἕναν ἀπό ἐμᾶς πού ὑποστηρίζαμε τά εὐνόητα καί καταφανῆ :"Ψεκασμένοι " ! 

Τώρα, πού ὅσο πάει καί περισσότερος κόσμος ἀντιλαμβάνεται τό κακό πού ἐπιτελεῖται ἐπί δεκαετίες, τήν ψευτια περί "κλιματικῆς ἀλλαγῆς" καί λοιπές μπουρδολογίες, προφανῶς ἀνακαλύπτει καί αὐτούς πού βρίσκονται πίσω ἀπό αὐτό. Ὤ ναί ! Ἡ γνωστή ῥίζα τοῦ Κακοῦ καί τό ἐγγενές μίσος κατά τῆς Ἀνθρωπότητος. Τό Ἰράν, ἐν τέλει, δέν νίκησε μόνον τό σιωνιστικό καθεστώς καί τά δουλικά του ( ἀμερικανικό πολιτικό κατεστημένο ) , ἀλλά ἐπέτυχε μία ἀκόμη νίκη ἐκεῖ πού κανείς δέν φανταζόταν. Τήν ἀποκάλυψιν τῶν πιό βαθιῶν ἐνεργειῶν κακότητος ἐναντίον ὄχι ἁπλῶς φαινομενικῶν ἐχθρῶν, ἀλλά ἐναντίον ὁλοκλήρου τῆς Ἀνθρωπότητος. Ναί, ἡ γνωστή ῥίζα τοῦ Κακοῦ ἔχει πλέον βρεθεῖ μπροστά στήν τελική γραμμή πού σημαίνει τό ξερίζωμά της καί τόν ἀφανισμό της. Θά ἀντιδράσῃ ; Ὤ ναί, τό πληγωμένο θηρίο ἔτσι λειτουργεῖ, τό θέμα εἶναι πώς στά μάτια του κόσμου ἔχει ἀποκαλυφθεῖ ὡς τέτοιο καί ἡ ὑποστήριξις πού λάμβανε τώρα ἔχει μετατραπεῖ στήν πιό βαθιά ἐπιθυμία τοῦ νά λάβῃ αὐτό πού τοῦ πρέπει. Νά χαθῇ μία διά παντός ! 

Τό βίντεο ἀπό τά μόνιμα θέματα στήν ἀριστερή στήλη τῆς σελίδος μας : 

Χημικοί Αεροψεκασμοί - Χημικά Σύννεφα του Θανάτου

Ἡ Πελασγική

Τίποτα δέν σώζει τήν ἀποκαλυμμένη ῥίζα τοῦ Κακοῦ.

 

φωτό

Οι Ισραηλινοί βουλευτές ενέκριναν τον περασμένο μήνα μια απότομη αύξηση στον προϋπολογισμό δημόσιας διπλωματίας του 2026, διαθέτοντας περίπου 730 εκατομμύρια δολάρια στον παγκόσμιο μηχανισμό ανταλλαγής μηνυμάτων, γνωστό και ως «Hasbara», σύμφωνα με δημοσίευμα της  Jerusalem Post στις 29 Απριλίου.

Οι έρευνες δείχνουν μια βαθύτερη κατάρρευση της διεθνούς υποστήριξης, καθώς η γενοκτονία του Ισραήλ στη Γάζα και η συνεχιζόμενη επιθετικότητα προς τις γειτονικές του χώρες έχουν οδηγήσει τη φήμη του Τελ Αβίβ σε ελεύθερη πτώση στην παγκόσμια σκηνή.

Η χρηματοδότηση αντιπροσωπεύει περισσότερο από τέσσερις φορές την κατανομή του προηγούμενου έτους και αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας με επικεφαλής τον Ισραηλινό υπουργό Εξωτερικών Gideon Saar ( φωτό ἀριστερά), ο οποίος χαρακτήρισε την προσπάθεια ως στρατηγική επιταγή, λέγοντας ότι θα πρέπει να αντιμετωπίζεται «σαν επένδυση σε αεριωθούμενα αεροσκάφη, βόμβες και αναχαιτιστικά πυραύλων» και αποκαλώντας την «υπαρξιακό ζήτημα».

Η καμπάνια καλύπτει μια μεγάλης κλίμακας ψηφιακή προσέγγιση και πολιτική δέσμευση που στοχεύει στην ανατροπή των αντιλήψεων και στον επηρεασμό των αφηγήσεων γύρω από το Ισραήλ.

Περίπου 50 εκατομμύρια δολάρια διοχετεύονται σε διαφημίσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και περίπου 40 εκατομμύρια δολάρια διατίθενται για την προσέλκυση ξένων αντιπροσωπειών, όπως πολιτικών, κληρικών και influencers, στο πλαίσιο της προσπάθειας ενημέρωσης.

Οι αξιωματούχοι επιμένουν ότι η στρατηγική βελτιώνει τις αντιλήψεις στο εξωτερικό, με τον γενικό πρόξενο του Ισραήλ στο Λος Άντζελες, Israel Bachar, να ισχυρίζεται ότι «Όλοι όσοι επιστρέφουν από τη χώρα καταλαβαίνουν καλύτερα και είναι πιο υποστηρικτικοί. Αλλά πρέπει να πετάξεις πολλούς ανθρώπους έξω».

Ο Netanyahu λέει σε Αμερικανούς influencers ότι το TikTok έχει ήδη κατοχυρωθεί ως το βασικό εργαλείο προπαγάνδας του Ισραήλ για να επηρεάσει ακροδεξιά ακροατήρια (με τις φιλοϊσραηλινές Oracle, Silver Lake και MGX του Abu Dhabi να γίνονται οι κύριοι επενδυτές) και λέει ότι το X του Musk πρέπει επίσης να τεθεί υπό έλεγχο για να προωθηθεί το ισραηλινό αφήγημα ( ἀπό ἐδῶ)

Ωστόσο, τα στοιχεία δημοσκοπήσεων που αναφέρονται στις εκθέσεις δείχνουν μια απότομη κατάρρευση της κοινής γνώμης απέναντι στο Ισραήλ, ιδίως στις ΗΠΑ.

Μια έρευνα του Pew Research Center διαπίστωσε ότι το  60% των Αμερικανών ερωτηθέντων βλέπουν πλέον αρνητικά το Ισραήλ, με μειώσεις που αφορούν πολιτικές, θρησκευτικές και δημογραφικές ομάδες.

Αναλυτές και ερευνητές απορρίπτουν κατηγορηματικά τις δαπάνες, υποστηρίζοντας ότι δεν μπορούν να αντισταθμίσουν τον αντίκτυπο των ενεργειών του Ισραήλ επί τόπου.

Ο ακαδημαϊκός της επικοινωνίας Nicholas Cull είπε: «Το συμπέρασμά μας ήταν ότι είναι η πολιτική, ηλίθια», αναφερόμενος στην πολιτική γενοκτονίας και απαρτχάιντ του Ισραήλ, και στην ευρύτερη στρατιωτική του συμπεριφορά ως κεντρικό πυλώνα της επεκτατικής του ατζέντας.

«Ναι, μπορείτε να κάνετε πολλά με τη δημόσια διπλωματία και υπάρχουν στρατηγικές που θα μπορούσαν να βοηθήσουν στο περιθώριο. Αλλά θα επηρεάσουν μόνο ένα μικρό ποσοστό, επειδή το μεγαλύτερο μέρος των εντυπώσεων για ζητήματα που ενδιαφέρουν τους ανθρώπους διαμορφώνεται από τις πραγματικές πολιτικές, όχι από το πόσο καλά προωθείτε αυτές τις πολιτικές».

«Το πρόβλημα είναι ότι οι άνθρωποι δεν πιστεύουν πλέον το κράτος», δήλωσε ο Ilan Manor, ένας άλλος ειδικός που αναφέρεται στην έκθεση, προειδοποιώντας ότι η αυξημένη χρηματοδότηση μπορεί να διευρύνει την εμβέλεια, αλλά δεν θα αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη.

Καθώς ο στρατός του βομβαρδίζει τη Γάζα, παρά τη συμφωνία για κατάπαυση του πυρός, το Τελ Αβίβ εξαπολύει μια παράλληλη διαδικτυακή επίθεση που στοχεύει στη φίμωση των αφηγήσεων αντίστασης, στη χειραγώγηση των παγκόσμιων αντιλήψεων και στον ανασχεδιασμό της ψηφιακής μνήμης των εγκλημάτων πολέμου. Το Όγδοο Μέτωπο: Ο ψηφιακός Σιδερένιος Θόλος του Ισραήλ και η αφηγηματική μάχη

Αυτή η ώθηση ενισχύεται από αυτό που Ισραηλινοί αξιωματούχοι περιγράφουν ως ένα παράλληλο « Όγδοο Μέτωπο » - έναν λεγόμενο «Ψηφιακό Σιδερένιο Θόλο» που συνδυάζει μαζικές εκστρατείες αναφοράς, στόχευση μέσω τεχνητής νοημοσύνης και συντονισμένα δίκτυα influencers για την καταστολή του διαφωνούντος περιεχομένου και την κατακλυσμική προβολή πλατφορμών με κρατικά εγκεκριμένες αφηγήσεις σε πραγματικό χρόνο.

Το Ισραήλ είχε επενδύσει εκατομμύρια σε συντονισμένες εκστρατείες ψηφιακής επιρροής, συμπεριλαμβανομένου ενός συμβολαίου 6 εκατομμυρίων δολαρίων για τη  διαμόρφωση των αποτελεσμάτων της Τεχνητής Νοημοσύνης , στοχευμένων μηνυμάτων της Γενιάς Ζ και αγορών διαφημίσεων μεγάλης κλίμακας, σε μια προσπάθεια να ελέγξει τις διαδικτυακές αφηγήσεις και να αντιμετωπίσει τη φθίνουσα δημόσια υποστήριξη στις ΗΠΑ.

Ο βραχίονας προπαγάνδας της χώρας είχε προηγουμένως αναπτύξει ένα μεγάλο δίκτυο τουλάχιστον εκατοντάδων ψεύτικων λογαριασμών κοινωνικής δικτύωσης και κατασκευασμένων ειδησεογραφικών ιστότοπων για τη διάδοση ανεπιβεβαίωτων ισχυρισμών που συνέδεαν  την UNRWA με την επιχείρηση της Χαμάς κατά του Αλ-Άκσα στις 7 Οκτωβρίου, προκειμένου να υπονομεύσει την ανθρωπιστική της αποστολή στην Παλαιστίνη.

πηγή

Ἀπό : thetruthseeker.co.uk

Τζάμπα λεφτά ξοδεύουν ( ἄν καί δέν τούς νοιάζει ἀφοῦ εἶναι κλεμμένα ἀπό τούς γκόϊμ ) ἀφοῦ ἔχουν ξεγυμνωθεῖ ἀπολύτως πλέον. Τό μόνο πού ἀποτελεῖ πραγματικότητα εἶναι πώς τό κῦμα δυσφορίας γιά τήν ἀποκαλυμμένη ῥίζα τοῦ Κακοῦ γίνεται ὅλο καί πιό μεγάλο. Θά πνιγοῦν οὔτως ἤ ἄλλως. Ἐπιθυμία τῶν πραγματικῶν ἀνθρώπων, νά ἀφανισθοῦν μέχρι ἑνός καί διά παντός ! 

Ἡ Πελασγική

Ὁ Νῖτσε γιά τόν σοσιαλισμό

« Ὁ σοσιαλισμὸς εἶναι ὁ φανταστικὸς νεότερος ἀδελφὸς τοῦ δεσποτισμοῦ, τὸν ὁποῖο θέλει νὰ κληρονομήσει. Ὁ σοσιαλισμὸς θέλει νὰ ἔχει τὴν πληρότητα τῆς κρατικῆς δύναμης ποὺ πρὶν ὑπῆρχε μόνο στὸν δεσποτισμό. Ὡστόσο, πηγαίνει παραπέρα ἀπὸ ὁτιδήποτε στὸ παρελθόν, ἐπειδὴ στοχεύει στὴν ἐπίσημη καταστροφὴ τοῦ ἀτόμου ... τὸ ὁποῖο ... μπορεῖ νὰ χρησιμοποιηθεῖ γιὰ τὴ βελτίωση τῶν κοινοτήτων ἀπὸ ἕνα σκόπιμο ὄργανο διακυβέρνησης. » - Friedrich Nietzsche

Τοῦ Constantin von Hoffmeister

 Ο σοσιαλισμός, κατά την άποψη του Νίτσε, είναι η τελική μορφή διακυβέρνησης από τον κατώτερο τύπο: τους ρηχούς, τους ζηλόφθονους και εκείνους που ζουν με βάση την απόδοση και όχι την ουσία. Τον βλέπει ως το φυσικό αποτέλεσμα των σύγχρονων ιδεών και την ήσυχη τροπή προς την αταξία που κρύβουν μέσα τους. Σε ένα βολικό δημοκρατικό κλίμα, οι άνθρωποι σταματούν να σκέφτονται τα πράγματα διεξοδικά. Ακολουθούν κινήματα, συνθήματα και διαθέσεις, όμως δεν συλλογίζονται πλέον βήμα προς βήμα για σαφή συμπεράσματα. Γι' αυτό ο σοσιαλισμός φαίνεται στον Νίτσε, ως κάτι αδύναμο και ξινισμένο. Επισημαίνει μια εντυπωσιακή αντίθεση: οι υποστηρικτές του συχνά δείχνουν πικρία και ένταση, ενώ ταυτόχρονα διατηρούν χαλαρές, ήπιες ελπίδες για το μέλλον.

Ο Νίτσε περίμενε ότι τέτοιες ιδέες θα μπορούσαν ακόμη να τεθούν σε ισχύ. Σε μέρη της Ευρώπης, φανταζόταν ξαφνικές ενέργειες, αναταραχές και βίαιες προσπάθειες αναμόρφωσης της κοινωνίας. Αντιμετώπιζε την Παρισινή Κομμούνα ως ένα μικρό μόνο παράδειγμα σε σύγκριση με αυτό που θα μπορούσε να έρθει αργότερα. Ωστόσο, πίστευε επίσης ότι ο σοσιαλισμός δεν θα μπορούσε να επικρατήσει πλήρως. Πάρα πολλοί άνθρωποι είχαν περιουσία και μοιράζονταν μια απλή πεποίθηση: ένα άτομο έπρεπε να κατέχει κάτι για να είναι κάτι. Για τον Νίτσε, αυτό το ένστικτο ήταν βαθύ. Το προώθησε περαιτέρω: έπρεπε κανείς να θέλει περισσότερα από όσα είχε για να γίνει κάτι περισσότερο από ό,τι ήταν. Η ανάπτυξη, με αυτή την έννοια, όριζε την ίδια τη ζωή.

Από αυτή την οπτική γωνία, υποστηρίζει ότι ο σοσιαλισμός φέρει μια κρυφή ώθηση ενάντια στη ζωή. Ισχυρίζεται ότι μια τέτοια ιδέα προέρχεται από εκείνους που αισθάνονται μειωμένοι ή ανεπιτυχείς. Φτάνει μάλιστα στο σημείο να πει ότι μια πλήρης δοκιμή ενός τέτοιου συστήματος θα μπορούσε να δείξει ότι υπονομεύει τον εαυτό του εκ των έσω, κόβοντας τις ίδιες του τις ρίζες. Αντιμετωπίζει αυτό το γεγονός ως ένα σκληρό πείραμα που θα αποκάλυπτε τα όριά του.

Ταυτόχρονα, ο Νίτσε επιτρέπει ένα παράδοξο. Ακόμα και ως μια δύναμη κάτω από την επιφάνεια, ο σοσιαλισμός μπορεί να εξυπηρετεί έναν σκοπό. Μπορεί να διαταράξει μια κοινωνία που έχει γίνει εφησυχασμένη. Μπορεί να επιβραδύνει την εξάπλωση της παθητικής άνεσης και να αναγκάσει τους ανθρώπους να παραμένουν σε εγρήγορση, προσεκτικοί και ικανοί. Με αυτόν τον τρόπο, μπορεί να διατηρήσει ορισμένες πιο σκληρές ιδιότητες που συνδέει με τη δύναμη και τη ζωντάνια, τουλάχιστον για ένα διάστημα.

Ἀπό : eurosiberia.net

«Ὁ σοσιαλισμὸς — ἢ ἡ τυραννία τῶν πιὸ κατώτερων καὶ πιὸ ἠλίθιων, τῶν ἐπιφανειακῶν, τῶν ζηλιάρηδων καὶ τῶν περισσότερο ἀπὸ μισῶν δρώντων — στὴν πραγματικότητα εἶναι τὸ λογικὸ συμπέρασμα τῶν «σύγχρονων ἰδεῶν» καὶ τοῦ λανθάνοντος ἀναρχισμοῦ τους: ἀλλὰ δυστυχῶς, στὴν εὐχάριστη ἀτμόσφαιρα τῆς δημοκρατικῆς εὐημερίας, ἡ ἱκανότητα ἐξαγωγῆς συμπερασμάτων, ἢ ἀκόμα καὶ ἡ πλήρης κατάληξή τους, χαλαρώνει. Ἀκολουθεῖ κανεὶς ἕνα πλῆθος — ἀλλὰ δὲν ἀκολουθεῖ πλέον ἕνα ἐπιχείρημα. Γι' αὐτὸ ὁ σοσιαλισμὸς εἶναι γενικὰ μιὰ πικρή, ἀπελπιστικὴ ὑπόθεση: καὶ τίποτα δὲν εἶναι πιὸ διασκεδαστικὸ ἀπὸ τὸ νὰ παρατηρεῖ κανεὶς τὴν ἀσυνέπεια μεταξὺ τῶν δηλητηριωδῶν καὶ ἀπελπισμένων προσώπων ποὺ σχηματίζουν οἱ σύγχρονοι σοσιαλιστὲς — καθὼς καὶ τῶν ἄθλιων, πληγωμένων συναισθημάτων ποὺ μαρτυρὰ τὸ πεζογραφικό τους ὕφος καὶ τῆς ἀθώας, σὰν ἀρνὶ μακαριότητας τῶν ἐλπίδων καὶ τῶν ἐπιθυμιῶν τους. Παρ' ὅλα αὐτά, σὲ πολλὰ μέρη τῆς Εὐρώπης μπορεῖ νὰ καταφέρουν ἕνα χτύπημα ἐδῶ κι ἐκεῖ: ὁ ἐρχόμενος αἰῶνας εἶναι πιθανὸ νὰ ἀκούσει περιστασιακὰ ἐντερικὰ «βουητά», καὶ ἡ Κομμούνα τοῦ Παρισιοῦ, ἡ ὁποία ἔχει τοὺς ὑπερασπιστὲς καὶ τοὺς ὑποστηρικτές της ἀκόμη καὶ στὴ Γερμανία, ἦταν ἴσως μόνο μιὰ πινελιὰ δυσπεψίας, σὲ σύγκριση μὲ αὐτὸ ποὺ πρόκειται νὰ ἔρθει. Ὅπως καὶ νά 'χει, θὰ ὑπάρχουν πάντα πάρα πολλοὶ ἀπὸ τοὺς εὔπορους γιὰ νὰ σημαίνει ὁ Σοσιαλισμὸς κάτι περισσότερο ἀπὸ μιὰ προσωρινὴ ἀσθένεια. » 

- Friedrich Nietzsche

Ἡ Πελασγική

Πάντα ἦταν αὐτοί ...

 Βλέπεις ἄνθρωπε, ἡ ῥίζα τοῦ Κακοῦ ἔτσι λειτουργοῦσε, παλαιόθεν : 

"Πηγαίνετε τώρα και νικήστε τον Αμαλήκ και καταστρέψτε όλα όσα έχει· και μην τον λυπηθείτε· αλλά θανατώστε και τον άντρα και τη γυναίκα, από τον νεαρό μέχρι το βρέφος, από το βόδι μέχρι το πρόβατο, από την καμήλα μέχρι το γαϊδούρι"  ( Βασιλειών  Α΄ 15:3 ). 

Μέχρι σήμερα ... 

Δεῖτε τήν Γάζα :  

Καί ἡ Γάζα πρίν τά βδελύγματα βάλουν σέ ἐνέργεια τόν ὁλοκληρωτικό, καταστροφικό, γενοκτονικό τους τους ῥόλο : 

Ένας Ισραηλινός ελεύθερος σκοπευτής πυροβόλησε αυτό το μικρό κορίτσι, οπότε ο πατέρας της την πήγε εσπευσμένα στο νοσοκομείο με το ποδήλατό του. Με το ποδήλατό του ! ( ἐδῶ)

Δεν μπορούν όλα όσα αφήνει πίσω της η κατοχή να μετρηθούν με ορατή καταστροφή ή με τον αριθμό των νεκρών. Υπάρχει ένα άλλο είδος βλάβης, βαθύτερο και πιο ήσυχο, αθέατο από τις κάμερες και αμέτρητο στις αναφορές. Ζει μέσα στους ανθρώπους και τους αναδιαμορφώνει έσωθεν...

Αυτό που δεν βλέπουν οι κάμερες: Οι ψυχολογικές πληγές της ζωής υπό συνεχή βομβαρδισμό

Οι ήρωές μας που πολεμούν στη Γάζα συνεχίζουν μια δυναστεία ηρώων που πηγαίνει πίσω 3000 χρόνια στην ιστορία - από τον Ιησού του Ναυή στους ήρωες του 1948, από τον Πόλεμο των Έξι Ημερών στον Πόλεμο του Γιομ Κιπούρ και σε όλους τους άλλους πολέμους". 

Μία αἱματηρή, ἀποκαλυπτική ἐκδίκησις ... 

φωτό,φωτό

Ἡ Πελασγική

Ἡ αἱματηρή,ἀποκαλυπτική ἐκδίκηση καί ἡ ῥίζα τοῦ Κακοῦ

Τοῦ Kevin MacDonald

 Ο Tucker Carlson έχει τραβήξει πολύ την προσοχή των New York Times , χωρίς να είναι καλό (συμπεριλαμβανομένου του άρθρου της Michelle Goldberg με τίτλο « Η Θεωρία Συνωμοσίας Πίσω από την Απολογία του Tucker Carlson » (24 Απριλίου), αλλά θα το αφήσω αυτό για άλλη φορά). Το άρθρο γνώμης του Peter Beinart βασίζεται στην ιδέα ότι ο Carlson πιστεύει ότι η συμπεριφορά του Ισραήλ έχει να κάνει με την εβραϊκή του καταγωγή. Προφανώς, πολύ έξω από τα δόντια.

Όπως και άλλες εξέχουσες προσωπικότητες της αντι-ισραηλινής δεξιάς, ο [Carlson] εξακολουθεί να βλέπει τη Δύση ως απειλούμενη από ξένους πολιτισμούς που έχουν ως στόχο την καταστροφή της. Μόλις έστρεψε την προσοχή του σε αυτόν που θεωρεί ως τον ξένο πολιτισμό που κατοικεί στο εβραϊκό κράτος. Και το έκανε αυτό με την ίδια τάση για θεωρίες συνωμοσίας που έχει χαρακτηρίσει εδώ και καιρό τα δημόσια σχόλιά του. Τώρα χρησιμοποιεί έναν καταστροφικό, ασαφή και αντιδημοφιλή πόλεμο για να δώσει σε αυτές τις θεωρίες ακόμη μεγαλύτερη εμβέλεια. ... [Ο Carlson] βρίσκεται στην πρώτη γραμμή μιας ομάδας δεξιών σχολιαστών που δεν καταδικάζουν απλώς τα πολλαπλά εγκλήματα του Ισραήλ εναντίον των Παλαιστινίων και άλλων στη Μέση Ανατολή. Υπονοούν επίσης κάτι πολύ πιο ανησυχητικό: ότι τα εγκλήματα του Ισραήλ πηγάζουν από την εβραϊκή του ταυτότητα, η οποία ισχυρίζονται ότι απειλεί τη χριστιανική Δύση. ...

Τώρα, οι Αμερικανοί σε όλο το ιδεολογικό φάσμα γίνονται όλο και πιο επικριτικοί απέναντι στο Ισραήλ. Ωστόσο, οι νέοι συντηρητικοί είναι πιο πιθανό από τους αριστερούς ομολόγους τους να συνδέσουν τις παραβάσεις του Ισραήλ με τη θρησκευτική του ταυτότητα. Το περασμένο φθινόπωρο, μια έρευνα του Yale ρώτησε Αμερικανούς ηλικίας 18-34 ετών πώς αισθάνονταν για τους ισχυρισμούς ότι οι Αμερικανοί Εβραίοι απολαμβάνουν υπερβολική εξουσία, είναι πιο πιστοί στο Ισραήλ από την Αμερική και ότι θα έπρεπε να μποϊκοτάρονται οι επιχειρήσεις τους σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τον πόλεμο στη Γάζα. Σχεδόν τα δύο τρίτα των ερωτηθέντων ηλικίας 18 έως 34 ετών που αυτοπροσδιορίστηκαν ως «απόλυτα συντηρητικοί» συμφώνησαν με τουλάχιστον μία από αυτές τις δηλώσεις. Μεταξύ των ατόμων της ίδιας ηλικιακής ομάδας που αυτοπροσδιορίστηκαν ως «απόλυτα φιλελεύθεροι», λιγότεροι από το ένα τρίτο συμφώνησαν.

Η Candace Owens, μία από τις πιο δημοφιλείς podcasters της Αμερικής , έχει υποστηρίξει τον ισχυρισμό του κ. Carlson ότι η υπερορθόδοξη εβραϊκή ομάδα Chabad χρησιμοποιεί τον πόλεμο στο Ιράν για να προσπαθήσει να ανοικοδομήσει τον Ναό. Έχει επίσης ισχυριστεί ότι το Ταλμούδ λέει στους Εβραίους «ότι είμαστε ζώα, ότι έχουν το δικαίωμα να μας κατέχουν, ότι έχουν το δικαίωμα να μας κάνουν να τους λατρεύουμε». Το 2024 κατηγόρησε το Ισραήλ ότι παρέχει καταφύγιο σε παιδεραστές και συνέδεσε αυτή τη συμπεριφορά με την τελετουργική δολοφονία Χριστιανών στην Ευρώπη κατά τη διάρκεια του Πάσχα. Ο Nick Fuentes, ένας δηλωμένος ρατσιστής και μισογύνης που ο κ. Carlson φιλοξένησε πρόσφατα για μια φιλική συνέντευξη, επέμεινε ότι «Αν διαβάσετε οτιδήποτε για την ισραηλινή κυβέρνηση, οτιδήποτε ακόμη και για τον Ταλμουδικό Ιουδαϊσμό, αυτό που λένε είναι ότι μισούμε τους εχθρούς μας. Λένε ότι τους μη Εβραίους, δεν τους θεωρούμε καν ανθρώπους».

Αυτό που συμβαίνει εδώ είναι ότι ο Beinart υποθέτει ότι είναι ασφαλής όταν λέει αυτά τα πράγματα επειδή, μη επιτρέποντας στους αναγνώστες του να αξιολογήσουν τα στοιχεία, πιθανότατα φαίνονται τόσο εξωφρενικά και υπερβολικά στους αναγνώστες των NYTimes που θα τα απορρίψουν αυτόματα χωρίς να μπορούν να δουν πραγματικά τα στοιχεία. Για παράδειγμα, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πολλοί Ισραηλινοί, ειδικά οι θρησκευόμενοι φανατικοί, πιστεύουν ότι τελικά η νίκη τους θα στεφθεί με την καταστροφή του τζαμιού Αλ-Άκσα και την αποκατάσταση του εβραϊκού ναού, με θυσίες ζώων. Haaretz από το 2024:

Έφτασε την περασμένη εβδομάδα, ακριβώς στην ώρα του – ένα ετήσιο φυλλάδιο που διαφήμιζε «μια ζωντανή πρόβα της θυσίας του Πάσχα». Θα μπορούσε κανείς να υποθέσει ότι οι άνδρες που εμφανίζονται στο φυλλάδιο, ντυμένοι με αυτό που φαίνεται να είναι αρχαία θρησκευτικά ενδύματα, είναι το αποτέλεσμα της αναζήτησης κάποιου για «σύγχρονους αρχιερείς», που δημιουργήθηκε από την τεχνητή νοημοσύνη, αλλά είναι απολύτως αληθινοί.

Προερχόμενοι από τις πιο ακραίες παρατάξεις του Κινήματος του Ναού, του γενικού όρου για τις διάφορες ομάδες που μοιράζονται τον στόχο της ανάκτησης της εβραϊκής κυριαρχίας επί του Όρους του Ναού στην Ιερουσαλήμ , οι άνδρες στη φωτογραφία έχουν περάσει χρόνια μελετώντας τις βιβλικές οδηγίες για την προετοιμασία της ειδικής προσφοράς του Πάσχα στον Ιερό Ναό - η οποία υπήρχε τελευταία φορά το έτος 70 μ.Χ.

Είναι σχολαστικοί ως προς το μήκος των τομών με το μαχαίρι και τη διαδικασία για το αίμα που θα συλλεχθεί μετά την τελετουργική σφαγή του αρνιού . Η πρόβα τους προορίζεται ως δοκιμαστική περίοδος, σε περίπτωση που το όνειρό τους να ξαναχτίσουν τον Ναό πραγματοποιηθεί.

Η εκδήλωση που διαφημιζόταν στο φυλλάδιο υποσχόταν να λάβει χώρα έξω από την Ιερουσαλήμ, στο Mitzpeh Yericho, έναν υπερθρησκευτικό οικισμό στη Δυτική Όχθη , και όχι στο Όρος του Ναού. Αλλά μια άλλη ομάδα ακτιβιστών του Ναού επέμεινε σε ένα πιο φιλόδοξο σχέδιο και συνελήφθη τη Δευτέρα επειδή προσπάθησαν να θυσιάσουν μια κατσίκα στο Όρος του Ναού στην Ιερουσαλήμ. Όταν αφέθηκαν ελεύθεροι λίγο μετά τη σύλληψη, καυχήθηκαν για την παρέμβαση του υπουργού Εθνικής Ασφαλείας του Ισραήλ, Itamar Ben-Gvir, υπέρ αυτών.

Με άλλα λόγια, αυτοί οι «εξτρεμιστές» έχουν ισχυρές διασυνδέσεις με την τρέχουσα κυβέρνηση, ιδίως με τον υπουργό Εθνικής Ασφαλείας Itamar Ben-Gvir.

Ο Itamar Ben-Gvir κατευθύνεται προς το Όρος του Ναού το 2022.

Ακτιβιστές του Κινήματος του Ναού στην κυβέρνηση

Σχεδόν σε όλη τη διάρκεια της ύπαρξής του, οι ακτιβιστές του Κινήματος του Ναού θεωρούσαν την ισραηλινή κυβέρνηση ως εμπόδιο στο δρόμο τους προς την εβραϊκή κυριαρχία στο Όρος του Ναού.

Αλλά αυτό άλλαξε το 2022, όταν ο πρωθυπουργός Benjamin Netanyahu σχημάτισε την πιο ακροδεξιά κυβέρνηση στην ιστορία του Ισραήλ, συμπεριλαμβανομένων αρκετών υπουργών που ήταν, τουλάχιστον, γειτονικά με το Κίνημα του Ναού, αν όχι πλήρη μέλη. Κανείς δεν ταιριάζει περισσότερο σε αυτήν την περιγραφή από τον υπουργό Εθνικής Ασφάλειας Itamar Ben-Gvir , του οποίου η σύζυγος Ayala είναι ενεργό μέλος του Κινήματος του Ναού.

 Στο πάρτι των 50ων γενεθλίων του, ο Ισραηλινός υπουργός Itamar Ben-Gvir έλαβε μια τούρτα από τη σύζυγό του, Ayala, που έδειχνε μια κρεμάλα και τις λέξεις: "Mazal tov στον υπουργό Ben-Gvir, μερικές φορές τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα". Η τούρτα αναφερόταν στην προσπάθειά του για ένα νόμο για τη θανατική ποινή που θα εφαρμοζόταν σε Παλαιστίνιους που καταδικάστηκαν για τη δολοφονία Ισραηλινών, αλλά όχι Ισραηλινούς που σκοτώνουν Παλαιστίνιους. Λίγο μετά την ψήφιση του νόμου, ο Ben-Gvir γιόρτασε με σαμπάνια στην Ισραηλινή Κνεσέτ.( ἐδῶ)

Από τότε που ανέλαβε την εξουσία, ο Ben-Gvir ακολουθεί αδιάκοπα μια φιλοεβραϊκή ατζέντα σχετικά με το Όρος, επισκεπτόμενος τον χώρο αρκετές φορές και ζητώντας σαρωτικές αλλαγές στο status quo, με μόνο εμπόδιο τον Netanyahu.

Από τη μία πλευρά, όπως έχει αναφέρει ο Hasson ( ἀρθρογράφος τῆς Haaretz), ο Netanyahu, ίσως παραδόξως, έχει κάνει αρκετά καλή δουλειά στο να κρατάει υπό έλεγχο τον Ben-Gvir και άλλους φονταμενταλιστές του Ναού. «Έχει στην πραγματικότητα μακρά ιστορία στο να διατηρεί τα πράγματα ήρεμα», λέει ο Hasson. «Και φέτος, όλα τα βλέμματα ήταν στραμμένα στον Netanyahu κατά τη διάρκεια του Ραμαζανιού ».

Ο Ben-Gvir ήθελε να επιβάλει όρια στο ποιοι μουσουλμάνοι θα μπορούσαν να προσεύχονται στο Αλ-Άκσα κατά τη διάρκεια του ιερού μήνα των μουσουλμάνων, κάτι που οι αξιωματούχοι ασφαλείας προειδοποίησαν ότι θα οδηγούσε σε καταστροφή. «Τελικά, ο Netanyahu δεν ενέδωσε στις απαιτήσεις του Ben-Gvir και είχαμε ένα από τα πιο ήσυχα Ραμαζάνια των τελευταίων ετών», λέει ο Hasson.

Αλλά αυτά τα μικρά κέρδη είναι μια σταγόνα από την ευρύτερη αποστολή του υπουργού ασφαλείας. Ο Ben-Gvir είναι «πράκτορας του χάους», όπως το θέτει ο Tzidkiyahu. «Ευδοκιμεί δημιουργώντας όσο το δυνατόν περισσότερο δράμα».

Ο Ben-Gvir δεν ανεβαίνει απλώς ήσυχα στο Όρος του Ναού, ένα σημείο που έθεσαν και οι τρεις ειδικοί που έδωσαν συνέντευξη για αυτό το άρθρο. «Το ανακοινώνει δυνατά με τις πιο ρατσιστικές, εμπρηστικές δηλώσεις που είναι δυνατόν», λέει ο Tzidkiyahu. «Και με τον έλεγχο που έχει πάνω στην αστυνομία , είναι άμεσα υπεύθυνος για την επιείκεια που παρέχεται στους Εβραίους που προσπαθούν να προσευχηθούν στο Όρος του Ναού».

Έτσι, ενθαρρυμένοι από την ευρεία υποστήριξη μεταξύ όχι απαραίτητα θρησκευόμενων Ισραηλινών, τον αυξανόμενο αριθμό Εβραίων που επισκέπτονται το Όρος - 30.000 μόνο πέρυσι - πολιτικές υποστηρίξεις και αξιωματούχοι ασφαλείας που επιτρέπουν κατάφωρες παραβιάσεις των κανόνων, το χάσμα μεταξύ του θολού status quo και των πραγματικών γεγονότων στο Όρος διευρύνεται. Και οι εξτρεμιστές του Κινήματος του Ναού δεν φαίνεται να υποχωρούν.

«Ο πραγματικός μου φόβος είναι κάτι που έχουμε ξαναδεί», λέει ο Περσίκο. «Ανησυχώ ότι αν μια νέα ειρηνευτική διαδικασία σημειώσει πρόοδο, είτε με τους Παλαιστίνιους να γίνουν πολίτες του Ισραήλ είτε με μια λύση δύο κρατών, οι εξτρεμιστές στο Κίνημα του Ναού θα κάνουν αυτό που έκαναν πάντα κάθε φορά που υπάρχει ένα βήμα προς την ειρήνη: θα προσπαθήσουν να την εκτροχιάσουν με κάθε δυνατό μέσο».

Επιστρέφοντας στο άρθρο γνώμης του Beinart:

Γράφηκε πιό πάνω σχετικά μέ τήν ἔρευνα του Yale, είναι σίγουρα ενθαρρυντικό το γεγονός ότι ένα σημαντικό υποσύνολο νέων συντηρητικών συμφώνησε με τουλάχιστον μία από αυτές τις δηλώσεις, μαζί με έναν σημαντικό αριθμό φιλελεύθερων. Νομίζω ότι είναι προφανές ότι οι Αμερικανοί Εβραίοι απολαμβάνουν υπερβολική δύναμη, δεδομένου ότι βρισκόμαστε σε πόλεμο με το Ιράν λόγω της δύναμης του Ισραηλινού Λόμπι, παρόλο που οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ο πόλεμος δεν είναι δημοφιλής. Και είναι προφανές ότι τουλάχιστον ορισμένοι Εβραίοι είναι πιο πιστοί στο Ισραήλ από ό,τι στην Αμερική - ο Mark Levin είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα (βλ. παρακάτω), για να μην αναφέρουμε ολόκληρη την εβραϊκή ακτιβιστική κοινότητα (ADL, AIPAC, JINSA, κ.λπ.) που επικεντρώνεται στην υποστήριξη του Ισραήλ ό,τι και να γίνει, συμπεριλαμβανομένης της γενοκτονίας στη Γάζα, του απαρτχάιντ και της εθνοκάθαρσης που συνεχίζονται στη Δυτική Όχθη εδώ και δεκαετίες.

Γράψαμε σχετικά μέ τά οσα υποστηρίζει ὁ Beinart καταφερὀμενος επί της Candace Owens καί ὅλα όσα λέι γιά τό Ταλμούδ. Λοιπόν, το καλό με το να είσαι υποστηρικτής του Ισραήλ στους New York Times είναι ότι δεν χρειάζεται να υποστηρίζεις πραγματικά αυτά που γράφεις. Ο Carlson στην πραγματικότητα υποστήριξε τον ισχυρισμό του σημειώνοντας ότι στρατιώτες των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων έχουν θεαθεί να φορούν σήματα που απεικονίζουν τον Τρίτο Ναό, και παραθέτει έναν στρατιώτη που λέει «Αλλά για τι πραγματικά αγωνιζόμαστε; Αγωνιζόμαστε για το δικαίωμα του εβραϊκού λαού να υπάρχει. Να είστε Εβραίοι, να ασκείτε τη θρησκεία και να είστε ελεύθεροι. Και μια μέρα, ο αληθινός μας ηγέτης θα έρθει και θα ενωθεί ως ένα ολόκληρο εβραϊκό έθνος, ώστε να μπορέσουμε να ανοικοδομήσουμε το Beit HaMikdash [τον Τρίτο Ναό]». Και συζητά την χασιδική ομάδα Chabad, σημειώνοντας «Η Chabad πιέζει με έναν αρκετά διακριτικό τρόπο, εκτός αν κοιτάξετε προσεκτικά, για την ανοικοδόμηση του τρίτου ναού. Και φαίνεται ότι από την πρόσφατη ανάγνωση, αυτά τα σήματα προήλθαν στην πραγματικότητα από την Chabad. Σε κάθε περίπτωση, η Chabad πιέζει για την κατασκευή του Τρίτου Ναού». Η Chabad είναι αρκετά συνδεδεμένη με τις αμερικανικές ελίτ. Ο Πρόεδρος Reagan ήταν κοντά στον ηγέτη της Chabad, Menachem Schneerson, και στην πραγματικότητα η μόνη φορά που ο Τραμπ μπορεί να εκφράζει θρησκευτική ευσέβεια (εξέδωσε μια διάσημα βλάσφημη δήλωση για το Ιράν την Ανατολική Αυγή) είναι σε εβραϊκά πλαίσια, όπως όταν επισκέφθηκε τον τάφο του Menachem Schneerson το 2024:

Στεκόμενος δίπλα στον τάφο, δίπλα σε εκπροσώπους της Chabad, ο Τραμπ ακολούθησε μια σειρά από παραδοσιακές εβραϊκές πρακτικές πένθους. Φόρεσε ένα κιπά, διάβασε ένα κεφάλαιο από τους Ψαλμούς που παρατίθεται στην καθημερινή εβραϊκή προσευχή μετάνοιας, άφησε ένα σημείωμα στον τάφο και στη συνέχεια τοποθέτησε μια μικρή πέτρα στην ταφόπλακα. Άναψε επίσης ένα αναμνηστικό κερί yahrzeit, κάτι που έκανε και ο Πρόεδρος Joe Biden σε ανάμνηση της 7ης Οκτωβρίου.

Ο Τραμπ, μαζί με τον Ben Shapiro τιμούν τόν Ραβίνο Schneerson

Καταλαβαίνω γιατί ο Beinart δεν θα παρείχε καμία πληροφορία σχετικά με το γιατί οι δηλώσεις της Candace Owens και του Nick Fuentes είναι λανθασμένες. Υπάρχουν πάρα πολλά στοιχεία για να τις υποστηρίξουν. Είναι αυτονόητο. Ο Beinart εντάσσεται στην παράδοση των απαλλαγμένων από γεγονότα υπερασπίσεων των παραδοσιακών εβραϊκών αντιλήψεων και θρησκευτικών κειμένων.

Ο Beinart συνεχίζει:

Ο κ. Carlson είναι πιο διακριτικός. Αλλά κι αυτός συχνά αποδίδει τη συμπεριφορά του Ισραήλ σε αυτό που θεωρεί ως αντιδυτική θρησκεία του. Τον περασμένο Οκτώβριο, ισχυρίστηκε ότι «η ισραηλινή θέση είναι 'όλοι όσοι ζουν στη Γάζα είναι τρομοκράτες λόγω του τρόπου γέννησής τους, συμπεριλαμβανομένων των γυναικών και των παιδιών. Αυτή δεν είναι δυτική άποψη. Αυτή είναι ανατολική άποψη. Αυτή είναι μη χριστιανική — αυτό είναι εντελώς ασύμβατο με τον Χριστιανισμό και τον δυτικό πολιτισμό». Νωρίτερα φέτος, ο κ. Carlson δήλωσε ότι ο πρωθυπουργός Benjamin Netanyahu προσπάθησε να τιμωρήσει μέλη της οικογένειας του κ. Carlson επειδή ο Netanyahu «πιστεύει στην ενοχή του αίματος, Amalek. Ξέρετε, όταν κάποιος διαπράττει έγκλημα εναντίον σας, τιμωρείτε όχι μόνο αυτόν αλλά και την οικογένειά του, την καταγωγή του. Δεν υπάρχει ιδέα ότι αυτό είναι λιγότερο δυτικό από αυτό, πιο αντιχριστιανικό από αυτό. Οι Χριστιανοί το απορρίπτουν αυτό».

Ο κ. Carlson υπονοεί ότι η τιμωρία του παλαιστινιακού λαού από το Ισραήλ πηγάζει από κάτι ιδιαίτερα εβραϊκό — ή «μη χριστιανικό» — σχετικά με τις παραβάσεις του. Τέτοιες πολιτισμικές γενικεύσεις είναι ψευδείς. Πολλοί χριστιανοί και δυτικοί ηγέτες εφαρμόζουν συλλογική τιμωρία. Οι Ηνωμένες Πολιτείες ιδρύθηκαν με βάση το ίδιο είδος κλοπής γης που διαπράττει το Ισραήλ εναντίον των Παλαιστινίων.

Ο Carlson επισημαίνει την βάσιμη πραγματικότητα ότι η Δύση είναι ατομικιστική —και μοναδικά έτσι, ενώ η εβραϊκή κουλτούρα είναι βαθιά συλλογική μέχρι το βάθος της. Έτσι, το Ισραήλ πιστεύει στη συλλογική τιμωρία, όπως έχει σημειώσει ο Carlson. Αυτό μπορεί να φανεί στο μοτίβο όπου οι Ισραηλινοί κατεδαφίζουν τα σπίτια των Παλαιστινίων που θεωρούν τρομοκράτες —ένα ασήμαντο παράδειγμα σε σύγκριση με την πλήρη περιφρόνηση της παλαιστινιακής ζωής στη γενοκτονία της Γάζας (της ζωής όλων των Παλαιστινίων — ανδρών, γυναικών και παιδιών , ανεξάρτητα από τη συμπεριφορά ή τις πεποιθήσεις τους). Τον Νοέμβριο του 2023, ο Ben-Gvir δήλωσε ότι «όταν λένε ότι η Χαμάς πρέπει να εξαλειφθεί, εννοούν επίσης όσους τραγουδούν, όσους υποστηρίζουν και όσους μοιράζουν γλυκά στό ὄνομά της, όλοι αυτοί είναι τρομοκράτες». [97] [98] Στα δυτικά νομικά συστήματα, τα άτομα θα διώκονταν για ύποπτα εγκλήματα, αλλά ό,τι κι αν είχαν κάνει δεν θα καθιστούσε τα μέλη των οικογενειών τους υπό διώξη, πόσο μάλλον ολόκληρο τον πληθυσμό των ανδρών, των γυναικών και των παιδιών.

Ο Mark Levin, ο οποίος συχνά επικρίνεται από τον Carlson, ενσαρκώνει αυτή τη νοοτροπία: ( Γιά τούς Mark Levin καί Ben Shapiro, σχετικά θέματά μας Ἐδῶ) 

Όπως ήταν αναμενόμενο, ο Ben-Gvir έχει κάνει επίσης δηλώσεις που υπονοούν τη συλλογική ενοχή όλων των Παλαιστινίων. Από την εμπρηστική του επίθεση στη Ντούμα, κατά την οποία οι αυτόκλητοι έποικοι έριξαν μολότοφ στο σπίτι μιας οικογένειας σε ένα παλαιστινιακό χωριό, με αποτέλεσμα τον θάνατο ενός 18 μηνών μωρού και των γονιών του, [68] έγινε μεγάλο θέμα το γεγονός ότι ο Ben-Gvir, μαζί με τον Bentzi Gopstein, εθεάθησαν παρευρισκόμενοι στον γάμο ενός ζευγαριού που συγγενεύει με τους δράστες, ο οποίος έγινε γνωστός ως ο γάμος του μίσους , στον οποίο οι παρευρισκόμενοι φάνηκαν να κυματίζουν τουφέκια, όπλα και μολότοφ, ακόμη και να μαχαιρώνουν μια φωτογραφία του Παλαιστινίου νήπιου που σκοτώθηκε. [69] [70]

Στις 25 Φεβρουαρίου 2019, ο Ben-Gvir δήλωσε ότι οι Άραβες πολίτες του Ισραήλ που δεν ήταν πιστοί στο Ισραήλ «πρέπει να απελαθούν». [71]

Πριν αναλάβει τα καθήκοντά του, ο Ben-Gvir ήταν γνωστό ότι είχε στο σαλόνι του ένα πορτρέτο του Ισραηλινού-Αμερικανού μαζικού δολοφόνου Baruch Goldstein, ο οποίος σφαγίασε 29 Παλαιστίνιους μουσουλμάνους πιστούς και τραυμάτισε 125 άλλους στη Χεβρώνα, στη σφαγή του Σπηλαίου των Πατριαρχών το 1994. [72] [73] αφαίρεσε το πορτρέτο προετοιμαζόμενος για τις ισραηλινές βουλευτικές εκλογές του 2020 , ελπίζοντας να του επιτραπεί να θέσει υποψηφιότητα με το ενοποιημένο δεξιό ψηφοδέλτιο με επικεφαλής τον Naftali Bennett. [74]

Συνεχίζεται με περισσότερα παραδείγματα....

Ο Beinart συνεχίζει:

Η καταπολέμηση της συγχώνευσης του Ισραήλ και της εβραϊκότητας από την αντι-ισραηλινή δεξιά γίνεται πιο δύσκολη από τις φιλοϊσραηλινές αμερικανοεβραϊκές οργανώσεις που συγχέουν και αυτά τα δύο πράγματα.

Χωρίς πλάκα! Είναι καλό που βλέπουμε τον Beinart να αναφέρει αυτό το μάλλον κραυγαλέο γεγονός, αν και όντως πρόκειται για μια μονοσήμαντη αναφορά και όχι για μια πραγματική εξέταση της σημασίας του. Υπήρχε μια εποχή που οι Εβραίοι ακτιβιστές έκαναν λεπτές διακρίσεις μεταξύ της κριτικής προς το Ισραήλ και της κριτικής προς τους Εβραίους, αλλά αυτές οι μέρες έχουν περάσει προ πολλού. Τώρα όποιος επικρίνει το Ισραήλ μπορεί να περιμένει να θεωρηθεί «αντισημίτης» - μια πραγματικότητα που είναι αρκετά προφανής στον ορισμό του αντισημιτισμού από την IHRA.( Περί IHRA ἔχουμε γράψει σέ παλαιώτερα θέματά μας, ἐδῶ )  Ένα μάλλον κραυγαλέο παράδειγμα παρέχεται από την Caitlin Johnstone :

Η «απεσταλμένη του αντισημιτισμού» της Αυστραλίας, Jillian Segal, δημοσίευσε ένα εγχειρίδιο που διευκρινίζει κατηγορηματικά ότι το γραφείο της δεν υπάρχει για να προστατεύει τους Αυστραλούς Εβραίους από τις διακρίσεις, αλλά για να καταπνίγει την κριτική κατά του κράτους του Ισραήλ.

Όσο άσχημο κι αν το φαντάζεστε, είναι χειρότερο. Το εγχειρίδιο, που πρόκειται να κυκλοφορήσει επίσημα αργότερα αυτή την εβδομάδα με τον τίτλο «Κατανόηση του Αντισημιτισμού στην Αυστραλία», συγχέει ρητά τον αντισημιτισμό και τον αντισιωνισμό με δηλώσεις όπως «Ο αντισημιτισμός και ο αντισιωνισμός είναι και οι δύο εκφράσεις μίσους προς τους Εβραίους» και ισχυρίζεται ότι είναι αντισημιτικό να κατηγορείται το Ισραήλ για «απαρτχάιντ, καταπίεση, ρατσισμό και γενοκτονία».

Συνεπώς, είναι αναμφισβήτητα η επίσημη θέση της αρμόδιας για τον αντισημιτισμό αρχής της αυστραλιανής κυβέρνησης ότι αποτελεί μίσος και προσβολή προς τους Εβραίους και τη θρησκεία τους η αντίθεση στην ρατσιστική πολιτική ιδεολογία που στηρίζει το σύγχρονο κράτος του Ισραήλ.

Έτσι, όταν οι Αυστραλοί ακούν την Jillian Segal και κυβερνητικούς αξιωματούχους να μιλάνε για την αύξηση του «αντισημιτισμού» στη χώρα μας και να λένε ότι πρέπει να ληφθούν ακραία μέτρα για να τον σταματήσουν, είναι σημαντικό να είναι σαφές ότι πρόκειται για τον «αντισημιτισμό» για τον οποίο μιλάνε. Μιλούν για κριτική κατά του Ισραήλ.

Ο Beinart ξανά:

Αλλά οι προοδευτικοί δεν πρέπει να θολώνουν τη διάκριση μεταξύ της θεώρησης του Ισραήλ ως κράτους, το οποίο ασκεί μορφές καταπίεσης και επιθετικότητας που μπορούν να εμφανιστούν σε κράτη κάθε εθνοτικού και θρησκευτικού τύπου, και της θεώρησης του Ισραήλ ως προϊόντος μιας ιδιαίτερα εβραϊκής παθολογίας. Είναι κατανοητό ότι ορισμένοι προοδευτικοί, οι οποίοι δικαίως επιθυμούν να τερματίσουν την υποστήριξη της Αμερικής στις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από το Ισραήλ, μπορεί να μπουν στον πειρασμό να δουν προσωπικότητες όπως ο κ. Carlson ως συμμάχους. Αλλά ο αγώνας για την ελευθερία των Παλαιστινίων δεν πρέπει να ενδίδει σε μισαλλοδοξία κανενός είδους. Αυτό περιλαμβάνει τη μισαλλοδοξία προσωπικοτήτων όπως ο Tucker Carlson, οι οποίοι κατηγορούν τα εγκλήματα του Ισραήλ για την εβραϊκή του καταγωγή, ώστε να μπορούν να προσποιούνται ότι η Αμερική και ο Χριστιανισμός είναι ηθικά αγνοί.

Έτσι, κατά την άποψη του Beinart, τα εγκλήματα του Ισραήλ δεν έχουν καμία σχέση με το γεγονός ότι είναι εβραϊκό κράτος. Όλα τα κράτη μπορούν να το κάνουν. Αλλά η πραγματικότητα είναι ότι όταν οι Εβραίοι αποκτούν εξουσία επί των μη Εβραίων, τα αποτελέσματα είναι καταστροφικά για τους τελευταίους. Το Πειστήριο Α είναι η έντονη εβραϊκή εμπλοκή σε μαζικές δολοφονίες Ρώσων και Ουκρανών στις πρώτες δεκαετίες της ΕΣΣΔ, σε μια εποχή που είχαν γίνει μια ελίτ. Δεδομένου ότι οι Χριστιανοί αποτελούν μια μικρή μειονότητα στο Ισραήλ, δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι έχουν δεχθεί επίθεση. Το εβραϊκό μίσος για τον Χριστιανισμό είναι «ένα αρχαίο εβραϊκό έθιμο», όπως σημείωσε ο Ben-Givr τον Οκτώβριο του 2023, μετά τη σύλληψη πέντε Haredi Εβραίων επειδή έφτυσαν Χριστιανούς έξω από εκκλησίες. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα, πολλά αρκετά πρόσφατα (το ακόλουθο είναι μια αυτόματη μετάφραση ενός γαλλικού άρθρου).

Περπατώντας μόνη της σε έναν σχεδόν άδειο δρόμο, η μοναχή, ερευνήτρια στη Γαλλική Βιβλική και Αρχαιολογική Σχολή της Ιερουσαλήμ (EBAF), δέχθηκε επίθεση από πίσω. Ο δράστης έφυγε και στη συνέχεια επέστρεψε για να την κλωτσήσει επανειλημμένα μπροστά στους λίγους περαστικούς που εμφανίστηκαν. Κάποιοι ήταν αδιάφοροι. Είναι 36 ετών. Είναι γνωστό ότι αυτό το είδος επίθεσης διαπράττεται συνήθως από ανήλικους που μπορούν να διαφύγουν της δικαιοσύνης.

(το βίντεο ἀπό εδώ ).

Μια ευρωπαϊκή διπλωματική πηγή υποστηρίζει ότι η επίθεση «εντάσσεται σε ένα πλαίσιο αντιχριστιανικών πράξεων που έχουν γίνει συνηθισμένες, με προσβολές και φτύσιμο από εξτρεμιστές που στοχεύουν θρησκευτικές προσωπικότητες με τα άμφιά τους σε καθημερινή βάση».

Η Σχολή Τεχνών και Ανθρωπιστικών Επιστημών στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ επιβεβαίωσε επίσης ότι αυτό δεν είναι «ένα μεμονωμένο περιστατικό [αλλά] αποτελεί μέρος μιας ανησυχητικής τάσης αυξανόμενης εχθρότητας κατά της χριστιανικής κοινότητας και των συμβόλων της».

Η ίδια βάναυση βία ήταν εμφανής στις 20 Απριλίου στην επίθεση στην κεφαλή του αγάλματος του Χριστού στο χωριό Ντέμπελ του νότιου Λιβάνου, όπου ζουν μαρωνίτες. Ένας Ισραηλινός στρατιώτης βανδάλισε το άγαλμα, ενώ ο σύντροφός του το φωτογράφισε για να τραβήξει την προσοχή των μέσων ενημέρωσης. Καταδικάστηκαν σε φυλάκιση ενός μήνα και τους απαγορεύτηκε η συμμετοχή σε μάχες. Τα λιβανέζικα μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι το νέο άγαλμα δώρισε η ιταλική στρατιωτική δύναμη της Προσωρινής Δύναμης των Ηνωμένων Εθνών στον Λίβανο (UNIFIL) και όχι ο στρατός κατοχής, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι αντικατέστησε το κατεστραμμένο.

Τον Ιούλιο του 2025, η χριστιανική πόλη Taybeh στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη υπέστη συνεχή παρενόχληση από Ισραηλινούς εποίκους, οι οποίοι επιδόθηκαν σε εισβολές, καταστροφή γης, τακτικές εκφοβισμού και εμπρησμό χώρων λατρείας, όπως η Βυζαντινή Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. Οι Πατριάρχες και οι επικεφαλής των εκκλησιών στην Ιερουσαλήμ προειδοποίησαν για «το τρέχον κλίμα ατιμωρησίας».

Η κατάσταση των Χριστιανών στην κατεχόμενη Παλαιστίνη, ιδίως στην Ιερουσαλήμ και τη Δυτική Όχθη, χαρακτηρίζεται από ανησυχητική αύξηση των πράξεων βίας, παρενόχλησης και βανδαλισμού, που διαπράττονται κυρίως από ισραηλινά εξτρεμιστικά στοιχεία.

Περισσότερες από 111 αντιχριστιανικές πράξεις καταγράφηκαν στην Ιερουσαλήμ το 2024, ή περίπου μία κάθε 3,3 ημέρες, σύμφωνα με τις τοπικές εκκλησίες.

Τα περιστατικά περιλαμβάνουν φτύσιμο σε ιερείς και προσκυνητές, γκράφιτι μίσους, βεβήλωση νεκροταφείων και εκκλησιών, καθώς και σωματικές επιθέσεις.

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα των Αγίων Τόπων, περισσότερο από τους ίδιους τους Χριστιανούς, στοχοποιούνται τα ορατά σημάδια του Χριστιανισμού: σταυροί, αγάλματα, μοναστήρια, θρησκευτικά ρούχα...

«Ως μειονότητα, είναι οι πρώτοι που υφίστανται τις συνέπειες των γεωπολιτικών συσπάσεων», αναλύει ο πατέρας David Neuhaus, ένας Ιησουίτης με εκτεταμένη γνώση των διαθρησκευτικών δυναμικών στους Αγίους Τόπους.

Ωστόσο, ο ιστότοπος L'Osservatore Romano της πόλης του Βατικανού κατηγορεί τους Χριστιανούς για συνεχή απειλή από εξτρεμιστικά στοιχεία, ιδιαίτερα από τον υπερορθόδοξο Ιουδαϊσμό. Αυτό καταδεικνύει μια δογματική ιδεολογική προοπτική.

«Η Γη του Ιησού, ιδιαίτερα, όπου γεννήθηκε η πίστη μας, έχει έναν επιπλέον λόγο να φοβάται αυτό το φαινόμενο και να προσπαθεί να το σταματήσει. Η απουσία χριστιανικής παρουσίας θα έθετε σε κίνδυνο τον υποβιβασμό των τόπων κηρύγματος και του πάθους του Κυρίου μας σε απλούς αρχαιολογικούς ή τουριστικούς χώρους», προειδοποίησε η ιστοσελίδα.

Ούτε η παρέμβαση της ισραηλινής αστυνομίας ούτε οι δηλώσεις ορισμένων ραβίνων που κατήγγειλαν πράξεις «αντίθετες στην εβραϊκή θρησκεία» έχουν συμβάλει στην εξάλειψη αυτού του φαινομένου.

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα της Βελγοπαλαιστινιακής ένωσης, άλλοι ραβίνοι ενθαρρύνουν αυτές τις πράξεις.

Ο Ραβίνος Benzion Gopstein, μέλος του κόμματος του Ben-Gvir, ένας Καχανιστής από τον εξτρεμιστικό οικισμό Kiryat Arba, αποκαλεί τους Χριστιανούς «βρικόλακες που ρουφούν αίμα», δηλώνει ότι τα Χριστούγεννα δεν έχουν θέση στους Αγίους Τόπους, υποστηρίζει την απέλαση των Χριστιανών από το Ισραήλ και το κάψιμο εκκλησιών.

Στο βιβλίο τους, Η Τορά των Βασιλέων , οι Ραβίνοι Rabbis Elitzur και ο Yitzhak Shapira του οικισμού Yitzhar, κοντά στην Nablus, δηλώνουν, μεταξύ άλλων, ότι «όπου η επιρροή των γκοΐμ (μη Εβραίων) αποτελεί απειλή για τη ζωή του Ισραήλ, επιτρέπεται να τους σκοτώνουν, ακόμα κι αν είναι Δίκαιοι Ανάμεσα στα Έθνη». Αυτό περιλαμβάνει τόσο Χριστιανούς όσο και Μουσουλμάνους.

Από το 2005, σημειώνει ο ιστότοπος, οι χριστιανικοί εορτασμοί κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας έχουν αντιμετωπιστεί με στρατιωτικά οδοφράγματα και βία που ασκείται από κοινού από την αστυνομία και τους εποίκους. Ο αριθμός των πιστών που επιτρέπεται να εισέλθουν στην Εκκλησία του Παναγίου Τάφου έχει μειωθεί δραστικά, από 11.000 ιστορικά κατά την τελετή του Αγίου Φωτός σε 1.800 από το 2016, με τις αρχές να επικαλούνται «λόγους ασφαλείας». Φέτος, εκτός από αυτόν τον περιορισμό και την αστυνομική βία εναντίον πιστών, ακόμη και ιερέων (εμφανή βίντεο που το αποδεικνύουν αυτό κυκλοφορούν στο διαδίκτυο), δεκάδες Εβραίοι εξτρεμιστές επιτέθηκαν σε ξένους πιστούς, φωνάζοντας: «Η Ιερουσαλήμ είναι δική μας. Φύγετε από εδώ!». Ο δήμαρχος της Ιερουσαλήμ, Aryeh King, έχει δηλώσει ανοιχτά ότι έχει στρατολογήσει δεκάδες Εβραίους για να πολεμήσουν εναντίον Χριστιανών ιεραποστόλων.

Αυτές οι επιθέσεις έχουν επιδεινωθεί από το θρησκευτικό ακροδεξιό στοιχείο της κυβέρνησης που βρίσκεται στην εξουσία από το 2022.

Υποθέτω ότι κάποιος μπορεί να πει ότι οι θρησκευόμενοι Εβραίοι που επιτίθενται στους Χριστιανούς είναι «εξτρεμιστές» και δεν εκπροσωπούν τον Ιουδαϊσμό ως θρησκεία. Αλλά αυτοί οι «εξτρεμιστές» εκπροσωπούνται επαρκώς στην κυβέρνηση και υπάρχει μια τάση, τουλάχιστον από τότε που ο Begin ήταν πρωθυπουργός, οι επόμενες κυβερνήσεις να είναι περισσότερο δεξιές και πιο υποστηρικτικές προς τους εποίκους. Και φυσικά, τα αντιχριστιανικά αισθήματα δεν περιορίζονται στους θρησκευόμενους Εβραίους. Εκτός από τους Εβραίους που διέπραξαν σφαγές στη Σοβιετική Ένωση, ο Max West μας υπενθυμίζει ότι το ίδιο φαινόμενο θα μπορούσε να συμβεί και στις ΗΠΑ:

Είναι σημαντικό να θυμόμαστε τον βαθμό στον οποίο η ηγεσία του Weather Underground, υπό την κυριαρχία των Εβραίων, ενέκρινε γενοκτονικά επίπεδα βίας, όταν ήρθε η ώρα. Ο Larry Grathwohl, ένας πληροφοριοδότης του FBI που διείσδυσε στις υψηλότερες βαθμίδες του Weather Underground, ανέφερε πώς η ηγεσία της ομάδας εκτίμησε ότι, μόλις η Επανάσταση είχε επιτύχει στις Ηνωμένες Πολιτείες, θα έπρεπε να σκοτώσουν 25 εκατομμύρια ανθρώπους. Ο Grathwohl γράφει: «Θέλω να φανταστείτε να κάθεστε σε ένα δωμάτιο με 25 άτομα, τα περισσότερα από τα οποία έχουν μεταπτυχιακά πτυχία από το Πανεπιστήμιο Columbia και άλλα γνωστά εκπαιδευτικά κέντρα, και να τους ακούτε να υπολογίζουν την εφοδιαστική για την εξάλειψη 25 εκατομμυρίων ανθρώπων. ... Και ήταν απόλυτα σοβαροί» (Kengor, 2013).

Ήταν πράγματι απόλυτα σοβαροί και κανείς δεν μπορεί παρά να τρομοκρατηθεί που 50 χρόνια αργότερα βρίσκονται πιο κοντά από ποτέ στη βίαιη καταστροφή της Λευκής Αμερικής. Αυτές οι συμπεριφορές ήταν επίσης εμφανείς στην εμπειρία μου με Εβραίους ριζοσπάστες στο Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν τη δεκαετία του 1960, όπως αφηγείται το Κεφάλαιο 3 του The Culture of Critique :

Υπήρχε επίσης μεγάλη εχθρότητα προς τους δυτικούς πολιτιστικούς θεσμούς ως πολιτικά και σεξουαλικά καταπιεστικούς σε συνδυασμό με μια διαρκή αίσθηση κινδύνου και επικείμενης καταστροφής από τις δυνάμεις της καταστολής - μια νοοτροπία καταφυγίου εντός της ομάδας που συζητείται στο Κεφάλαιο 7 του βιβλίου " Ένας Λαός που Θα Ζήσει Μόνος " και η οποία τώρα πιστεύω ότι είναι ένα θεμελιώδες χαρακτηριστικό των εβραϊκών κοινωνικών μορφών. Υπήρχε μια στάση ηθικής και πνευματικής ανωτερότητας, ακόμη και περιφρόνησης, προς την παραδοσιακή αμερικανική κουλτούρα, ιδιαίτερα την αγροτική Αμερική και ιδιαίτερα τον Νότο - συμπεριφορές που αποτελούν σήμα κατατεθέν αρκετών από τα πνευματικά κινήματα που εξετάζονται εδώ (π.χ., οι στάσεις των Πολωνοεβραίων κομμουνιστών απέναντι στην παραδοσιακή πολωνική κουλτούρα· βλέπε επίσης Κεφάλαια 6 και 7 σχετικά με τις εβραϊκές στάσεις απέναντι στον λαϊκισμό). Υπήρχε επίσης μια έντονη επιθυμία για αιματηρή, αποκαλυπτική εκδίκηση εναντίον ολόκληρης της κοινωνικής δομής που θεωρούνταν ότι είχε θύμα όχι μόνο τους Εβραίους αλλά και τους μη ελίτ μη-εθνικούς - αντανακλώντας το θέμα της εκδίκησης πολλών σχολιαστών σχετικά με το εβραϊκό κίνητρο.

Είναι αυτή η «αιματηρή, αποκαλυπτική εκδίκηση» που πρέπει να αποτρέψουμε πάση θυσία.

Ἀπό : theoccidentalobserver.net 

φωτό πάνω 

Ἡ Πελασγική