Καλό θα ήταν οι άνθρωποι να ακούν προσεκτικά και να διαβάζουν πίσω από τις γραμμές όποτε μιλάει ο Benjamin Netanyahu.
...Ήδη από το 1995, στο βιβλίο του « Καταπολέμηση της Τρομοκρατίας: Πώς οι Δημοκρατίες Μπορούν να Νικήσουν τους Εγχώριους και Διεθνείς Τρομοκράτες» , ο Netanyahu προέβλεψε προφητικά ότι ριζοσπαστικοί ισλαμιστές μαχητές θα μπορούσαν να επιχειρήσουν να γκρεμίσουν τους πύργους του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου τοποθετώντας πυρηνικές βόμβες στα υπόγεια (μια πρόβλεψη που έχει κάποια ομοιότητα με αυτήν που έκανε ο αρχηγός κατασκοπείας της Mossad, Isser Harel, 16 χρόνια νωρίτερα, κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης με τον δημοσιογράφο του Converso, Michael Evans). Όταν η προφητεία του εκπληρώθηκε το πρωί της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, είτε με πυρηνικά μέσα είτε με άλλο τρόπο, ο Netanyahuυ είπε στον James Bennett, τον νεοδιορισμένο επικεφαλής του γραφείου της Ιερουσαλήμ για τους New York Times , ότι ήταν «πολύ καλό» για το Ισραήλ, καθώς η επίθεση θα «δημιουργούσε άμεση συμπάθεια» για τον σιωνιστικό σκοπό...
Λίγοι παγκόσμιοι ηγέτες κατανοούν την πολιτική χρησιμότητα της ψευδούς τρομοκρατίας τόσο καλά όσο ο Benjamin Netanyahu. Πράγματι, τόσο το δεξιό κόμμα Likud όσο και οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις προέκυψαν από τις υπόγειες σιωνιστικές τρομοκρατικές ομάδες Irgun, Lehi και Haganah, οι οποίες βομβάρδισαν και κατέσφαξαν το Ισραήλ το 1948. Ήταν ο ιδρυτής του Likud, Menachem Begin, που τελειοποίησε τόσο πολύ τη χρήση της τρομοκρατίας ως πολιτικού εργαλείου που στέφθηκε «πατέρας της παγκόσμιας τρομοκρατίας» κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης με τον Βρετανό δημοσιογράφο Russell Warren Howe το 1974.
Οι "καλές τη πίστη" τρομοκρατικές ενέργειες του Begin, στις οποίες περιλαμβάνεται η βομβιστική επίθεση στο ξενοδοχείο King David το 1946, του εξασφάλισαν μια θέση στη λίστα των πλέον καταζητούμενων της βρετανικής κυβέρνησης, περιορίζοντας την είσοδό του στην Αγγλία μέχρι το 1977, όταν ο καταζητούμενος, που αργότερα θα γινόταν νικητής του βραβείου Νόμπελ Ειρήνης, εμφανίστηκε σε μια πολιτική διάσκεψη ως ο νεοεκλεγείς πρωθυπουργός του Ισραήλ.[1]
Δύο χρόνια αργότερα, ο Begin ηγήθηκε μιας επιτροπής που οργάνωσε τη Διάσκεψη της Ιερουσαλήμ για τη Διεθνή Τρομοκρατία, μια τριήμερη εκδήλωση που είχε ως στόχο να «ξεκινήσει μια διεθνή προπαγανδιστική επίθεση για την προώθηση και την εκμετάλλευση του ζητήματος της διεθνούς τρομοκρατίας», όπως έγραψε ο Philip Paull του Κρατικού Πανεπιστημίου του San Francisco στη διατριβή του το 1982 με τίτλο « Διεθνής Τρομοκρατία: Ο Πόλεμος της Προπαγάνδας ». Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στο Ινστιτούτο Jonathan — που ιδρύθηκε από τον Benjamin Netanyahu και τον πατέρα του Benzion — και σκοπός της ήταν να φέρει κοντά δυτικούς πολιτικούς ηγέτες για να συζητήσουν τη διεθνή τρομοκρατία και την πιθανότητα να φέρουν τον αμερικανικό στρατό στη Μέση Ανατολή για να διεξάγουν πόλεμο κατά της τρομοκρατίας. Ο πρεσβύτερος Netanyahu (γεννημένος ως Mileikowsky ) δήλωσε στην εναρκτήρια ομιλία του: «Αυτό το συνέδριο κλήθηκε να χρησιμεύσει ως η αρχή μιας νέας διαδικασίας — με σκοπό τη συσπείρωση των δημοκρατιών του κόσμου σε έναν αγώνα κατά της τρομοκρατίας και των κινδύνων που αντιπροσωπεύει». Από εκείνο το σημείο και μετά, τα δυτικά μέσα ενημέρωσης διέδωσαν ευσυνείδητα την προπαγάνδα της Διάσκεψης της Ιερουσαλήμ και ο Benjamin Netanyahu έγραψε τρία βιβλία και έκανε συχνές εμφανίσεις στα μέσα ενημέρωσης καθ' όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980 και του 1990, προωθώντας το δόγμα ενός παγκόσμιου Πολέμου κατά της Τρομοκρατίας που τέθηκε σε ισχύ μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου στη New York και την Washington.
Καλό θα ήταν οι άνθρωποι να ακούν προσεκτικά και να διαβάζουν πίσω από τις γραμμές όποτε μιλάει ο Benjamin Netanyahu.
Ήδη από το 1995, στο βιβλίο του « Καταπολέμηση της Τρομοκρατίας: Πώς οι Δημοκρατίες Μπορούν να Νικήσουν τους Εγχώριους και Διεθνείς Τρομοκράτες» , ο Netanyahu προέβλεψε προφητικά ότι ριζοσπαστικοί ισλαμιστές μαχητές θα μπορούσαν να επιχειρήσουν να γκρεμίσουν τους πύργους του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου τοποθετώντας πυρηνικές βόμβες στα υπόγεια (μια πρόβλεψη που έχει κάποια ομοιότητα με αυτήν που έκανε ο αρχηγός κατασκοπείας της Mossad, Isser Harel, 16 χρόνια νωρίτερα, κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης με τον δημοσιογράφο του Converso, Michael Evans). Όταν η προφητεία του εκπληρώθηκε το πρωί της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, είτε με πυρηνικά μέσα είτε με άλλο τρόπο, ο Netanyahuυ είπε στον James Bennett, τον νεοδιορισμένο επικεφαλής του γραφείου της Ιερουσαλήμ για τους New York Times , ότι ήταν «πολύ καλό» για το Ισραήλ, καθώς η επίθεση θα «δημιουργούσε άμεση συμπάθεια» για τον σιωνιστικό σκοπό.
Τρόμος στο εσωτερικό και στο εξωτερικό
Πολλοί Ισραηλινοί γνωρίζουν πλέον πολύ καλά ότι η κυβέρνηση Netanyahu έπαιξε κάποιο ρόλο στο να επιτραπεί στα γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου 2023 να διαδραματιστούν για ώρες χωρίς καμία ουσιαστική στρατιωτική αντίδραση. Ήδη από τις 26 Οκτωβρίου 2023, οι Times of Israel ανέφεραν για μια ομάδα στρατιωτών του Ισραηλινού Στρατού (IDF) οι οποίοι, για μήνες πριν από την επίθεση, προσπάθησαν επανειλημμένα να μεταδώσουν πληροφορίες σχετικά με «σκάψιμο, χαρτογράφηση (και) εκπαίδευση κοντά στον φράχτη» στην ιεραρχία διοίκησής τους, αλλά αγνοήθηκαν εντελώς. Όπως επισημαίνω στο άρθρο μου 7η Οκτωβρίου στο πλαίσιο , οι New York Times της 2ας Δεκεμβρίου 2023 ανέφεραν ότι:
Το Ισραήλ γνώριζε το σχέδιο της Χαμάς να επιτεθεί ένα χρόνο νωρίτερα και μάλιστα είχε στην κατοχή του το έγγραφο του 40σέλιδου σχεδίου μάχης τους, με την κωδική ονομασία «Τείχος της Ιεριχώ», το οποίο λέγεται ότι «αντικατοπτρίζει με παράξενο τρόπο» τι πραγματικά συνέβη στις 7 Οκτωβρίου. Ακόμα πιο σοκαριστικό ήταν ένα δημοσίευμα στο Associated Press (1 Δεκεμβρίου 2023), το οποίο περιέγραφε λεπτομερώς την προφανή επίγνωση του Ισραήλ για την επερχόμενη στρατιωτική επιχείρηση: «Η επίθεση σχεδιάστηκε σε κοινή θέα. Ένα μήνα πριν από την επίθεση, η Χαμάς δημοσίευσε ένα βίντεο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που έδειχνε μαχητές να χρησιμοποιούν εκρηκτικά για να περάσουν ένα αντίγραφο της συνοριακής πύλης, να εισβάλουν με φορτηγάκια και στη συνέχεια να μετακινούνται κτίρια με κτίρια μέσα από μια πλήρη ανακατασκευή μιας ισραηλινής πόλης, πυροβολώντας αυτόματα όπλα σε στόχους με ανθρώπινη μορφή».[3]
Πράγματι, υπάρχουν ακόμη και πολλοί Ισραηλινοί που πιστεύουν ότι ο Netanyahu φέρει κάποια ευθύνη για τη δολοφονία του πρωθυπουργού Yitzhak Rabin τον Νοέμβριο του 1995.
Ο Rabin είχε προκαλέσει την οργή των δεξιών και θρησκευτικών φανατικών μετά την υπογραφή των Συμφωνιών του Όσλο Ι και ΙΙ το 1993 και το 1995. Σε απάντηση, ο Netanyahu ανέλαβε να εμφανιστεί ως το δημόσιο πρόσωπο της αντιπολίτευσης, αποτελώντας κάτι σαν αλεξικέραυνο για τους όχλους της άκρας δεξιάς που υποκινούσαν βία εναντίον του Rabin σε μαζικές διαδηλώσεις, απεικονίζοντας τον πρωθυπουργό του Ισραηλινού Εργατικού Κόμματος με ναζιστική στολή ή φορώντας κεφίγιε. Κατά τη διάρκεια αυτών των διαδηλώσεων υπό την ηγεσία του Netanyahu στην πλατεία Σιών της Ιερουσαλήμ και στη διασταύρωση Ra’anana, οι διαδηλωτές κρατούσαν θηλιές και ψεύτικα φέρετρα και κρατούσαν πινακίδες με συνθήματα όπως «Με Αίμα και Φωτιά θα Διώξουμε τον Rabin». Μετά την 21η επέτειο της δολοφονίας του Rabin, η ισραηλινή εφημερίδα Haaretz επέκρινε τον Bibi για τη συμβολή του στο φανατικό κλίμα εχθρότητας που παρακίνησε τον Ταλμουδικό δολοφόνο του Rabin, Yigal Amir:
«Οι εικόνες του Netanyahu να στέκεται αυτάρεσκα στο μπαλκόνι της πλατείας Σιών, με από κάτω του να φωνάζουν «Ο Rabin είναι προδότης», «Ο Rabin είναι δολοφόνος» και πλακάτ του Rabin με στολή των SS να κυματίζουν και το πλήθος να τραγουδάει «Θάνατος στον Rabin», δεν μπορούν να αμφισβητηθούν. Η σημασία τους δεν μπορεί να αμφισβητηθεί... Σε πραγματικό χρόνο, ο Netanyahu παρέλασε μπροστά από το ψεύτικο φέρετρο και έδωσε την έγκρισή του στην υποκίνηση. Σε πραγματικό χρόνο, ο Netanyahu είδε την εικόνα του Rabin να καίγεται και δεν απάντησε. Σε πραγματικό χρόνο, ο Netanyahu έδωσε στην υποκίνηση ελεύθερη πρόσβαση και έτσι πρόδωσε τον ρόλο του ως ηγέτη σε μια δημοκρατική χώρα... Κανείς δεν μπορεί να υποψιαστεί ούτε στιγμή ότι ο Netanyahu ενήργησε ποτέ για να ηρεμήσει τον διάλογο - το απολύτως αντίθετο ισχύει... Η αποκήρυξη της ευθύνης του Netanyahu για την ατμόσφαιρα που οδήγησε στη δολοφονία του Ράμπιν δεν θα πετύχει».
Κάποιοι μπορεί να θυμούνται ότι ο Netanyahu διέμενε σε ξενοδοχείο στο Λονδίνο τη στιγμή των αριθμητικά σημαντικών βομβιστικών επιθέσεων σε τρένα και λεωφορεία του μετρό 7/7 που σκότωσαν 52 άτομα και τραυμάτισαν πάνω από 700 το 2005. Ως υπουργός Οικονομικών του Ισραήλ εκείνη την εποχή, ο Bibi είχε προγραμματίσει να μιλήσει σε οικονομικό συνέδριο στο ξενοδοχείο Grand Eastern, που βρίσκεται ακριβώς δίπλα στον σταθμό Liverpool Street, την ακριβή τοποθεσία μιας από τις υπόγειες εκρήξεις εκείνη την ημέρα. (Ένας αξιωματούχος του Υπουργείου Εξωτερικών που μίλησε στα μέσα ενημέρωσης υπό τον όρο της ανωνυμίας, ισχυρίστηκε ότι η βρετανική αστυνομία προειδοποίησε την ισραηλινή πρεσβεία στο Λονδίνο για πιθανές τρομοκρατικές επιθέσεις πριν από την πρώτη έκρηξη.)
Σχεδόν αμέσως μετά την έκρηξη των βομβών, ο επικεφαλής της Mossad, Efraim Halevy, έγραψε στην εφημερίδα Jerusalem Post για «πολλαπλές, ταυτόχρονες εκρήξεις που σημειώθηκαν σήμερα στο σύστημα μεταφορών του Λονδίνου», αν και κανείς, συμπεριλαμβανομένης της αστυνομίας του Λονδίνου, δεν γνώριζε ότι οι εκρήξεις ήταν ταυτόχρονες μέχρι αργότερα. Το πρωί των τρομοκρατικών επιθέσεων, ο Peter Power, επικεφαλής της Visor Consultants, διεξήγαγε μια άσκηση τρομοκρατίας που επισκίασε με τρομακτικό τρόπο τι πραγματικά εκτυλίχθηκε. Σε συνέντευξη που έδωσε στον Peter Allen του BBC Radio 5 το απόγευμα της 7ης Ιουλίου, ο Power δήλωσε:
«Στις εννέα και μισή σήμερα το πρωί κάναμε στην πραγματικότητα μια άσκηση για... μια εταιρεία με πάνω από χίλια άτομα στο Λονδίνο, η οποία βασιζόταν σε ταυτόχρονες βόμβες που εκρήγνυνται ακριβώς στους σιδηροδρομικούς σταθμούς όπως συνέβη σήμερα το πρωί, οπότε ακόμα είναι οι τρίχες του κεφαλιού μου σηκωμένες!... Το σχεδιάσαμε αυτό για μια εταιρεία, και για προφανείς λόγους δεν θέλω να αποκαλύψω το όνομά τους, αλλά ακούνε και θα το καταλάβουν. Και είχαμε μια αίθουσα γεμάτη με διαχειριστές κρίσεων, για πρώτη φορά που συναντιόντουσαν, και έτσι μέσα σε πέντε λεπτά πήραμε μια αρκετά γρήγορη απόφαση, «αυτός είναι ο πραγματικός» και έτσι περάσαμε από τις σωστές ασκήσεις ενεργοποίησης διαδικασιών διαχείρισης κρίσεων για να περάσουμε από τη σκέψη του «αργού χρόνου» στη σκέψη του «γρήγορου χρόνου» και ούτω καθεξής.»[4]
Αργότερα την ίδια ημέρα, ο Power εμφανίστηκε σε τηλεοπτική συνέντευξη στο ITV News και παρείχε περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με την τρομοκρατική άσκηση:
«Σήμερα κάναμε μια άσκηση για μια εταιρεία... και καθίσαμε τους πάντες στην πόλη - 1.000 άτομα που συμμετείχαν σε ολόκληρο τον οργανισμό - εκτός από την ομάδα κρίσης. Και το πιο περίεργο ήταν ότι βασίσαμε το σενάριό μας στις ταυτόχρονες επιθέσεις σε έναν σταθμό του μετρό και έναν κεντρικό σταθμό. Έτσι, έπρεπε ξαφνικά να αλλάξουμε μια άσκηση από «φανταστική» σε «πραγματική».... Ήμουν ξύπνιος στις 2 το πρωί σήμερα, επειδή είναι η δουλειά μας, η δική μου εταιρεία Visor Consultants, ειδικευόμαστε στο να βοηθάμε τους ανθρώπους να λάβουν την απόκρισή τους στη διαχείριση κρίσεων... Και επιλέξαμε ένα σενάριο - με τη βοήθειά τους - το οποίο βασίζεται σε μια τρομοκρατική επίθεση επειδή είναι πολύ κοντά, εεε, σε ένα ακίνητο που καταλαμβάνεται από Εβραίους επιχειρηματίες, βρίσκονται στην πόλη, και υπάρχουν περισσότερες αμερικανικές τράπεζες στην πόλη από ό,τι σε ολόκληρη τη Νέα Υόρκη...»
Είναι ενδιαφέρον ότι, ένα χρόνο πριν από τις επιθέσεις, η διαβόητη ισραηλινή εταιρεία Comverse/Verint ανέλαβε σύμβαση για την παροχή δικτυωμένων συστημάτων ασφαλείας βίντεο και CCTV για το μετρό του Λονδίνου, τα οποία είχαν σχεδιαστεί για να επιτρέπουν στο προσωπικό ασφαλείας να παρακολουθεί τις πλατφόρμες επιβατών και τις απομακρυσμένες περιοχές των γραμμών σε επιλεγμένες γραμμές. Ο ντετέκτιβ επιθεωρητής Ewan Kindress, επικεφαλής της ομάδας ανάκτησης CCTV στην Μητροπολιτική Αστυνομία, δήλωσε στην ιατροδικαστή Lady Justice Hallett ότι η επιχείρηση CCTV παρεμποδίστηκε επειδή ορισμένοι οργανισμοί δεν κράτησαν το υλικό για αρκετό καιρό - ή ήταν μη διαθέσιμο . Οι επιχειρησιακές πολιτικές του CCTV, όπως το «παράθυρο διατήρησης υλικού επτά ημερών» για το οποίο θρηνεί η Kindress, καθορίστηκαν από τον οργανισμό Transport for London, του οποίου επικεφαλής ήταν εκείνη την εποχή ο πράκτορας της CIA Robert Kiley, κάποτε εκτελεστικός βοηθός του Richard Helms, Προέδρου και Διευθύνοντος Συμβούλου της New York City Partnership του David Rockefeller, διευθυντή της Kohlberg & Company και μέλος του Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων. Παραδόξως, το λεωφορείο που ανατινάχθηκε εκείνη την ημέρα, το οποίο έτυχε να έχει στο πλάι του ένα διαφημιστικό σλόγκαν για μια ταινία που έγραφε «Απόλυτος τρόμος... Τολμηρός και λαμπρός», εξερράγη ακριβώς έξω από τα κεντρικά γραφεία της ισραηλινής εταιρείας ασφαλείας ICTS UK που βρίσκεται στην πλατεία Tavistock.[5]
Οι πρόσφατες αταξίες της Bibi
Στις αρχές Σεπτεμβρίου του τρέχοντος έτους, δημοσιεύθηκε ένα εκρηκτικό ρεπορτάζ από την ισραηλινή εφημερίδα Haaretz, το οποίο αποκάλυπτε ότι 10 ημέρες πριν από την επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου 2023, ο Netanyahu έλαβε μια ρητή προειδοποίηση με τη μορφή τηλεφωνήματος από τον πρόεδρο των ΗΑΕ, Mohammed bin Zayed, ότι η Χαμάς σχεδίαζε μια μεγάλη επιχείρηση, αλλά ο Bibi δεν έκανε τίποτα με τις πληροφορίες. Σύμφωνα με τους Times of Israel :
«Το ρεπορτάζ της Haaretz επικαλέστηκε ένα νέο βιβλίο με τίτλο «Απαγωγείς: 843 Ημέρες Εγκατάλειψης», των δημοσιογράφων Shlomi Eldar και Ruth Yuval, το οποίο βασίζεται σε συνεντεύξεις με δεκάδες πηγές, συμπεριλαμβανομένων ανώτερων αξιωματούχων στο Ισραήλ και σε όλο τον κόσμο. Ανέφερε ότι τρεις ανώτεροι ξένοι αξιωματούχοι ενημερώθηκαν για το περιεχόμενο της 45λεπτης τηλεφωνικής κλήσης στα τέλη Σεπτεμβρίου και επικαλέστηκε έναν Παλαιστίνιο σύμβουλο του προέδρου των Εμιράτων Mohammed bin Zayed, ο οποίος μετανάστευσε από τη Γάζα στα ΗΑΕ και είχε άμεση γνώση της συνομιλίας.
Ανέφερε ότι ο Mohammed bin Zayed (γνωστός ως MBZ) προειδοποίησε τον Netanyahu ότι ο ηγέτης της Χαμάς, Yahya Sinwar, σχεδίαζε μια σημαντική ενέργεια εναντίον του Ισραήλ που θα οδηγούσε σε αιματοχυσία, θα αναστατώσει την περιοχή και ενδεχομένως θα έβλαπτε τις Συμφωνίες του Αβραάμ. Το ρεπορτάζ ανέφερε ότι ο MBZ εξεπλάγη από την απάντηση του Netanyahu στην 45λεπτη τηλεφωνική κλήση, η οποία ήταν αισιόδοξη, με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό να του λέει ότι η Ιερουσαλήμ είχε τον έλεγχο της Γάζας, ότι οποιαδήποτε ενέργεια της Χαμάς ήταν πιθανό να προέλθει από τη Δυτική Όχθη και ότι το Ισραήλ ήταν προετοιμασμένο για οποιοδήποτε σενάριο.
Αντιμέτωπος με αυτούς τους ισχυρισμούς, ο Bibi πραγματοποίησε ένα απροειδοποίητο ταξίδι στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα την Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου, για να πιέσει τον ΜΒΖ να διαψεύσει τις αναφορές, σύμφωνα με πηγές που γνωρίζουν την επίσκεψη του Netanyahu και μίλησαν στο Associated Press υπό τον όρο της ανωνυμίας. Την επόμενη μέρα, το γραφείο του Netanyahu και το επίσημο πρακτορείο μέσων ενημέρωσης των ΗΑΕ επιβεβαίωσαν ότι πραγματοποιήθηκε η συνάντηση, αν και ο Bibi απέρριψε τον ισχυρισμό του AP σχετικά με τον λόγο του ταξιδιού του ως «ψευδείς ειδήσεις». Η άρνηση του Netanyahu, ωστόσο, αντικρούεται από πολλαπλές πηγές με άμεση γνώση της συνάντησης, τις οποίες επικαλείται η εφημερίδα The Times of Israel :
«Η επίσκεψη έγινε εν μέσω αντιπαράθεσης στο Ισραήλ σχετικά με μια φερόμενη προειδοποίηση που έδωσε ο ηγέτης των Εμιράτων στον Netanyahu μιάμιση εβδομάδα πριν από τη σφαγή υπό την ηγεσία της Χαμάς, καθώς και αρκετές άλλες αναφορές για προειδοποιήσεις, συμπεριλαμβανομένης της προειδοποίησης από τον πρώην αρχηγό των μυστικών υπηρεσιών της Αιγύπτου, λίγες μέρες πριν από την επίθεση... Σύμφωνα με το Channel 12, το γραφείο του Netanyahu ζήτησε επανειλημμένα τη συνάντηση, προκειμένου να προσπαθήσει να πείσει τον bin Zayed να το διαψεύσει, αλλά τα ΗΑΕ θεωρούν το ζήτημα εσωτερικό της ισραηλινής πολιτικής και δεν θέλουν να εμπλακούν, ειδικά ενόψει των εκλογών».[6]
Αυτή η τελευταία γραμμή θα μπορούσε να προσφέρει μια ένδειξη για να καταλάβουμε τι συνέβη στη συνέχεια.
Επιστρέφοντας στο Ισραήλ μια μέρα μετά την επίσκεψή του στο Abu Dhabi, ο Netanyahu εξέδωσε δημόσια προειδοποίηση κατά τη διάρκεια επίσκεψης στην αεροπορική βάση Tel Nof, αναφέροντας ότι οι εχθροί του Ισραήλ ενδέχεται να επιχειρήσουν μια μεγάλη επίθεση πριν από τις επερχόμενες εκλογές. Ο ισχυρισμός του απορρίφθηκε αμέσως από ισραηλινούς αξιωματούχους ασφαλείας/πληροφοριών, καθώς και από ηγέτες της αντιπολίτευσης, όπως ο Yair Lapid, ο οποίος κατηγόρησε τον πρωθυπουργό για «εκφοβισμό» ως μέσο διατάραξης των επερχόμενων εκλογών.
Οι επικρίσεις του Lapid καταπνίγηκαν την επόμενη μέρα, όταν ένας συγκυβερνήτης, γεννημένος στα ΗΑΕ, ενός Boeing 747 της FlyDubai με προορισμό το Tel Aviv φέρεται να επιτέθηκε στον πιλότο της πτήσης - έναν Ινδό ονόματι Smit Machchhar - είτε με μαχαίρι είτε με τσεκούρι έκτακτης ανάγκης, προτού ρίξει την πτήση 1073 και τους 174 επιβάτες, κυρίως Ισραηλινούς, σε μια αυτοκτονική πτώση που φέρεται να έπεσε 14.000 πόδια σε περίπου 30 δευτερόλεπτα. Ως εκ θαύματος, ένας Ισραηλινός υδραυλικός κατάφερε να μπει στο πιλοτήριο, να αδρανοποιήσει και να δέσει τον επιτιθέμενο με τη βοήθεια ενός οδοντιάτρου, να πιάσει τον ζυγό και να ισορροπήσει το αεροπλάνο πριν παραδώσει τον έλεγχο σε έναν εφεδρικό πιλότο που τύχαινε να βρίσκεται στο αεροσκάφος και στη συνέχεια εκτέλεσε μια αναγκαστική προσγείωση στη Σαουδική Αραβία!
Ισραηλινοί αξιωματούχοι έχουν υποδείξει ότι ο επίδοξος καμικάζι είναι ένας υπήκοος Ομάν ονόματι Hamam al-Hammami, ο οποίος γεννήθηκε στα ΗΑΕ από Σύρια μητέρα και πέρασε αρκετά χρόνια στα Εμιράτα πριν φοιτήσει σε πανεπιστήμιο στο Ηνωμένο Βασίλειο. Περιέργως, η Wall Street Journal ανέφερε ότι στον Hammami είχε προηγουμένως απαγορευτεί από αξιωματούχους του Ομάν να κάνει την πτήση, λόγω ανησυχιών για τις φερόμενες εξτρεμιστικές του απόψεις. Ενώ δεν έχει ακόμη διαπιστωθεί εάν το Ομάν ενημέρωσε άλλες χώρες για τις ανησυχίες του, φαίνεται απίθανο μια τόσο αμφισβητήσιμη προσωπικότητα όπως ο Hammami να μπορούσε να διαφύγει της ανίχνευσης από τις ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες, επιτρέποντάς του να πιλοτάρει ένα αεροσκάφος γεμάτο Ισραηλινούς προς το Τελ Αβίβ.[7]
Όποια και αν είναι η αλήθεια, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Benjamin Netanyahu θα σημειώσει σημαντική άνοδο στις δημοσκοπήσεις εάν αρκετοί Ισραηλινοί πιστεύουν ότι απειλούνται από εχθρικούς ξένους αντιπάλους, και το κατάλληλο γεγονός θα μπορούσε ακόμη και να χρησιμοποιηθεί ως αιτία πολέμου για να δικαιολογήσει την αυξημένη στρατιωτική δράση των ΗΠΑ εναντίον των εχθρών του Ισραήλ στην περιοχή. (Ο Trump έχει ήδη καταστήσει σαφές ότι το Ιράν θα «χτυπηθεί πολύ σκληρά» εάν βρίσκεται πίσω από το φιάσκο της FlyDubai.)
Πιθανότατα δεν είναι τυχαίο ότι όλα αυτά συνέβησαν σε μια εποχή που το περιστατικό στην αεροπορική βάση RAF Fairford και η λεγόμενη «Σχέση του Μάντσεστερ» λαμβάνουν τη μέγιστη προσοχή στα δυτικά μέσα ενημέρωσης. Και οι δύο αφηγήσεις παρουσιάζουν το ιρανικό κράτος στον ρόλο του κακού, ακόμη και ενώ το ιρανικό Υπουργείο Εξωτερικών έχει αρνηθεί κατηγορηματικά οποιαδήποτε εμπλοκή της κυβέρνησης. Τι θα είχε να κερδίσει το Ιράν ενορχηστρώνοντας τέτοιες άχρηστες συνωμοσίες σε μια εποχή που κερδίζει τον πόλεμο, η παγκόσμια κοινή γνώμη είναι με το μέρος της και η δημοτικότητα τόσο του Trump όσο και του Netanyahu βρίσκεται σε ιστορικά χαμηλά σε όλο τον κόσμο; Πρέπει να πιστέψουμε ότι οι Ιρανοί ηγέτες είναι αρκετά ηλίθιοι ώστε να υπονομεύσουν την αξιοπιστία τους που έχουν κερδίσει με κόπο και να υποστούν την οργή των στρατιωτικά ανώτερων δυτικών εθνών για ηλίθιες επιχειρήσεις που δεν εξυπηρετούν κανένα εθνικό συμφέρον;
Αυτό που μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα είναι ότι ο Netanyahu έχει ένα καθιερωμένο ιστορικό χρήσης απειλών κατά του Ισραήλ ως μηχανισμού για να προσκολληθεί στην εξουσία. Με τις δικαστικές υποθέσεις να κρέμονται πάνω από το κεφάλι του σαν τη Δαμόκλειο Σπάθη, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός προφανώς θα προσπαθήσει ό,τι μπορεί για να διατηρήσει την πολιτική του επιρροή. Μιλώντας πρόσφατα για το ντοκιμαντέρ του «The Bibi Files», ο σκηνοθέτης Alexis Bloom παρατήρησε ότι, σε αυτό το σημείο, η πλειονότητα των ενεργειών του Netanyahu λαμβάνονται με γνώμονα την αποφυγή της φυλακής:
«Το κύριο μήνυμα του ντοκιμαντέρ είναι ότι αυτός ο άνθρωπος που οδηγεί το Ισραήλ στον βυθό της θάλασσας έχει μια πολύ σοβαρή νομική υπόθεση... Είναι σαν μια μαϊμού στην πλάτη του, και οι άνθρωποι ξεχνούν ότι έχει κίνητρο να μείνει μακριά από τη φυλακή, και ό,τι κάνει καταλήγει σε αυτό».
Η διορατικότητα του Bloom βοηθά στην εξήγηση ορισμένων από τις φαινομενικά παράλογες αποφάσεις του Netanyahu και πώς μπορεί να επωφεληθεί προσωπικά από ένα κλίμα ατελείωτων απειλών και διαρκούς πολέμου. Είναι πιθανό όλο αυτό το επεισόδιο με την FlyDubai να έχει μια πολύ πιο κοινότοπη πραγματικότητα από αυτήν που ο Bibi και οι Εβραίοι συνάδελφοί του σεναριογράφοι μετατρέπουν σε «11η Σεπτεμβρίου του Ισραήλ». Σίγουρα, δεν υπάρχει έλλειψη από παράξενους ισχυρισμούς και ασυνέπειες στην εκτυλισσόμενη αφήγηση.
Ἀπό : unz.com
Ἡ Πελασγική
