" ...μητρός τε καί πατρός καί τῶν ἄλλων προγόνων ἁπάντων τιμιώτερόν ἐστιν πατρίς καί σεμνότερον καί ἁγιώτερον καί ἐν μείζονι μοίρᾳ καί παρά θεοῖς καί παρ᾽ ἀνθρώποις τοῖς νοῦν ἔχουσι..." Σωκράτης

Δευτέρα, 14 Ιουνίου 2021

13 Ἰουνίου 1825 - Ἡ Μάχη τῶν Μύλων


Στο βάθος του μυχού του Αργολικού κόλπου και Νοτιοδυτικά του Νομού Αργολίδας, δίπλα στις ιστορικές πόλεις του Άργους και του Ναυπλίου, βρίσκεται ο σύγχρονος οικισμός των Μύλων, όπου μαζί με το Κιβέρι, το Σκαφιδάκι και την ορεινή Ανδρίτσα αποτελούν τα Δημοτικά Διαμερίσματα του Δήμου Λέρνας. Ο Δήμος Λέρνας είναι τόπος γεμάτος ιστορία, ιδιαίτερο φυσικό κάλος και πλούσια αγροτική παραγωγή. 

Κατά τη διάρκεια της επανάστασης, οι κυβερνήσεις που είχαν έδρα το Ναύπλιο, είχαν εγκαταστήσει στους Μύλους τις αποθήκες των δημητριακών, μέσω των οποίων σιτιζόταν το Ναύπλιο και τροφοδοτούνταν τα στρατεύματα και μεγάλο μέρος της Αργολίδας και της Κορινθίας. Κατά το έτος 1825, μετά την αποβίβαση του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο και τις αλλεπάλληλες νίκες των Αιγυπτίων κατά των Ελλήνων, οι Μύλοι δέχτηκαν αιφνίδια επίθεση τη 13η Ιουνίου από αιγυπτιακή φάλαγγα, πραγματοποιήθηκε μάχη, η οποία έθεσε σε τραγική κρισιμότητα την τύχη του Ναυπλίου και της επανάστασης. Αιγυπτιακή φάλαγγα, αποτελούμενη από δύο χιλιάδες πεζούς και χίλιους πεντακόσιους ιππείς με πυροβολικό, εμφανίσθηκε από την οδό Τριπόλεως το πρωί της 12ης κατευθυνόμενη προς την αργολική πεδιάδα. Φόβος και ταραχή κατέλαβε τους πάντες στο Ναύπλιο, όπου είχαν συγκεντρωθεί πάνω από είκοσι χιλιάδες γυναικόπαιδα, ασθενείς και άμαχος πληθυσμός, ελάχιστα δε στρατιωτικά μέσα άμυνας υπήρχαν. Αλλά ο Ιμπραήμ δε σκόπευε να επιτεθεί κατά του Ναυπλίου, προέβαινε απλώς σε σοβαρή επιθετική αναγνώριση. Οι Έλληνες εντούτοις, που αγνοούσαν τις προθέσεις του εχθρού, έσπευσαν να συγκεντρώσουν μεγάλο μέρος της μάχιμης δύναμης στους Μύλους, κατά των οποίων κινήθηκε ισχυρή εχθρική φάλαγγα πεζών και ιππέων. 

Δημήτριος Ὑψηλάντης (φωτό)
Οι Μύλοι ήταν ανοχύρωτοι παρά τη σπουδαιότητα που είχαν για την τροφοδοσία και την ύδρευση του Ναυπλίου σε περιπτώσεις πολιορκίας. Ο φιλέλληνας αξιωματικός Μοντανέλλι είχαν αναλάβει με εντολή της κυβέρνησης τη μελέτη οχύρωσης των Μύλων, αλλά λόγω της ραγδαίας εξέλιξης των γεγονότων, η οχύρωση δεν είχε πραγματοποιηθεί. Είχε πραγματοποιηθεί χάραξη μόνο δύο αμυντικών περιβολών και συγκεντρώθηκε υλικό από πέτρες το οποίο και εγκαταλείφθηκε.  

Την 11η ο Μακρυγιάννης, που επανήλθε από δύο άτυχες περιπέτειες στη Μεσσηνία και την Αρκαδία, κατέλαβε με 150 άνδρες τους Μύλους, οχυρώθηκε σε μία από τις δύο περιβολές, της οποίας την άμυνα ενίσχυσε με ξερολιθιές (τοίχοι από πέτρες) και ανοίγοντας τουφεκίστρες (παράθυρα). Τη 12η, μετά την αναγγελία των απειλητικών κινήσεων του Ιμπραήμ, έφθασε στους Μύλους ο Δημήτριος Υψηλάντης μαζί με τους φιλέλληνες που είχαν βρεθεί στο Ναύπλιο και οι οποίοι ήταν γύρω στους δεκαεπτά, ανάμεσα σε αυτούς οι γενναιότεροι από τους άτακτους, οι οποίοι είχαν επίσης συγκεντρωθεί στο Ναύπλιο και ο λόχος των ευζώνων αποτελούμενος από διακόσιους περίπου άνδρες υπό τον Κάρπο Παπαδόπουλο,* δηλαδή δύναμη όχι μεγαλύτερη σε σύνολο των 500 ανδρών. Σ’ αυτή τη δύναμη προστέθηκαν και τα πυροβόλα τριών μικρών πολεμικών βρικίων (τύπος ιστιοφόρου πλοίου), τα οποία παρατάχθηκαν κοντά στην ακτή, ώστε να ενισχυθεί η άμυνα. 

Αλλά ο μεγάλος κίνδυνος στον οποίο τέθηκε το Ναύπλιο και η επανάσταση, έφερε προς το Ναύπλιο και τους Μύλους τους δύο μοιράρχους του αγγλικού και γαλλικού στόλου, τον Άμιλτον και τον Δέ Ριγνύ. Ο μεν Άμιλτον αγκυροβόλησε πριν το Ναύπλιο, ο δε Δέ Ριγνύ πριν τους Μύλους. 

Ο Υψηλάντης, ο Μακρυγιάννης, οι Φιλέλληνες και ο Κάρπος κατέλαβαν τις περιβολές (κούλιες /πύργοι που χρησιμοποιούνταν ως παρατηρητήρια) και τις δύο μεγάλες αποθήκες. Ο εχθρός με τετραπλάσια δύναμη, επιτέθηκε στους Μύλους γύρω στο μεσημέρι της 13ης. Η επίθεση έγινε σφοδρότερη στα δύο πιο ασθενή σημεία της άμυνας, του κέντρου το οποίο υπεράσπιζε ο Μακρυγιάννης και του δεξιού στο οποίο αμυνόταν ο Υψηλάντης με πολλούς τακτικούς και δεκάδες φιλέλληνες. 

Η ρήξη του κέντρου θα έθετε στον κίνδυνο γενικής σφαγής τους άτακτους του Μακρυγιάννη και τους αμυνόμενους στα δεξιά, η δε ήττα του δεξιού τμήματος με επί κεφαλής τον Υψηλάντη θα απέκλειε την υποχώρηση των Ελλήνων προς την παραλία, από την οποία και μόνο θα μπορούσαν να σωθούν σε περίπτωση ήττας. Αποκρούσθηκαν τρεις επιθέσεις του εχθρικού πεζικού και μία του ιππικού, το εχθρικό πυροβολικό τότε γκρέμισε με εύστοχες βολές μέρος του μετώπου της κούλιας του Μακρυγιάννη, ενώ λόχος Αιγυπτίων επιτέθηκε με ορμή υπερπηδώντας τα ερείπια. 


Κατά τις κρίσιμες εκείνες στιγμές ο Μακρυγιάννης με πέντε Φιλέλληνες και λίγους εκλεκτούς άτακτους επιτέθηκε με ξίφη κατά των Αράβων και κατέσφαξαν τους πρώτους που διείσδυσαν στην περιβολή και έτρεψαν τους άλλους σε φυγή. Μετά από αυτή την αποτυχία τους, οι Αιγύπτιοι δεν επανέλαβαν τις εφόδους, ο ήλιος άλλωστε είχε σχεδόν δύσει και ενώ το σκοτάδι πλησίαζε, αποσύρθηκαν εκτός βολής πυροβόλου, έφυγαν για το Άργος εγκαταλείποντας περίπου πενήντα νεκρούς και παίρνοντας μαζί τους διπλάσιους περίπου τραυματίες. Οι Έλληνες είχαν απώλεια επτά νεκρών, ανάμεσα στους οποίους και ενός φιλέλληνα και είχαν τριπλάσιους τραυματίες μεταξύ των οποίων και τον Μακρυγιάννη. 

Κατά τη διάρκεια της κρίσιμης εφόδου, η γαλλική ναυαρχίδα υπό τον Δέ Ριγνύ σάλπισε πολεμικό συναγερμό και έστρεψε τα πυροβόλα της κατά των Αιγυπτίων, ενισχύοντας το ηθικό των Ελλήνων, οι οποίοι πίστεψαν πως θα κατέλθει στον αγώνα. Η νίκη των Μύλων υπήρξε σημαντική, διότι περιέσωσε τον άρτο όσων βρίσκονταν στο Ναύπλιο και ανύψωσε το ηθικό των επαναστατών.... 


*  Ο Πολύκαρπος (Κάρπος) Παπαδόπουλος ήταν Έλληνας έμπορος, συγγραφέας και αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Γεννήθηκε πιθανόν την δεκαετία του 1790 στην Αδριανούπολη ή στην Αίνο της Ανατολικής Θράκης όπου το 1818 μυήθηκε στη Φιλική εταιρεία. Πέθανε το 1871, φέροντας τον βαθμό του Χιλίαρχου. Σήμερα αναγνωρίζεται ως ένας από τους σημαντικότερους πατριώτες του αγώνα...( περισσότερα ἐδῶ)


Ἡ Πελασγική

3 σχόλια:

  1. O Iμπραήμ, αραβιστί ο Αβραάμ, αλβανός γεννημένος το 1789 στην Δράμα υιοθετημένος από τον επίσης αλβανό Μωχάμετ Άλη, γεννημένο το 1769 στην Καβάλα.
    Οι «αιγύπτιοι» του Άραβες εκπαιδευμένοι από Γάλλους αξιωματικούς, διωγμένους οπαδούς του Ναπολέοντος.

    Μέτων

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πέραν ἀπό τά ὅσα γίνονταν καί γίνονται «πίσω ἀπό τήν κουρτίνα» τῆς Ἱστορίας,ἡ οὐσία πού μετρᾷ,γιά ἐμένα τοὐλάχιστον,εἶναι οἱ ἡρωϊκές σελίδες πού ἔχουν γράψη οἱ Ἕλληνες,κάτω καί ἀπό τίς πλέον δυσχερεῖς συνθήκες πού βεβαίως δέν διαμορφώνει μόνον ἡ πραγματικότης ἀλλά καί τά ὕπουλα σχέδια τῶν ἐχθρῶν μας.

      Αὐτό μ᾿ἐνδιαφέρει,αὐτό ἔχει ἀξία καί αὐτό πρέπει νά μένῃ ὡς κληρονομιά γιά τήν ὑπερηφάνεια τῶν Ἑλλήνων.

      Εἰδικῶς ἐμεῖς,οἱ Ἕλληνες,ἔχουμε τέτοιο βάθος Ἱστορίας καί τόσες,μά τόσες χρυσές σελίδες δόξης,πού ἄν,λέω ἄν τούς δίναμε τήν ἀξία πού τούς ἔπρεπε θά εἴχαμε κάθε ἡμέρα ἕναν λόγο νά νοιώθουμε ὑπερήφανοι καί ὄχι μίζεροι...

      Βλέπω τούς ἀμερικανούς,νά ἔχουν θεσπίσῃ ὡς ἑορτές κάτι γελοῖα πράγματα καί ὅμως νά τήν βιώνουν ὡς κάτι ἰδιαίτερο καί νά στέκονται τόσο ὑπερήφανοι κρατώντας τήν σημαία τους...

      Καί ἐμεῖς; Ἐμεῖς ἑορτάζουμε τά 200 χρόνια τῆς Ἐθνικῆς Παλλιγγενεσίας,τίς ἡρωϊκές στιγμές πού ὁ Ἑλληνισμός ῥίχτηκε σ᾿ἕναν ἀγῶνα ζωῆς καί θανάτου,κυριολεκτικῶς,γιά νά πετάξῃ ἀπό πάνω του τόν ὀθωμανό καί τό ἰσλάμ καί πρώτη μας προτεραιότης εἶναι ἡ ...ἀλληλεγγύη πρός τούς φουκαράδες «μετανάστες» ἤ ἀκόμη χειρότερα τά ἀφιερώματα στό ὁλοκαύτωμα καί τούς Ἀλήδες!

      Ἄχ βρέ Διηνέκη,ξανά πές το :Τουρκο-ἰσραηλινή,ἄγρια κατοχή !

      Ἀγαπητέ μου Μέτονα,πάντα χρήσιμες οἱ πληροφορίες σου ! Ὅμως εἰδικῶς ὅταν ἀκούω Ἰμπραήμ ( Ἀβραάμ,ὅπως πολύ σωστά γράφεις),μοῦ δημιουργοῦνται τά χειρότερα συναισθήματα.Ὄχι μόνον γι᾿αὐτόν,ἀλλά κυρίως γιά κάποιους ἐπιτηδείους πολιτικάντηδες πού ἄφησαν νά κηλιδώσῃ ὅλες τίς ἡρωϊκές μας στιγμές,ἐπί 4 χρόνια,ἕνας Ἰμπραήμ...

      Καλησπέρα ἀγαπητέ μου ! Ὁ Θεός μαζύ μας !

      Διαγραφή