![]() |
| Ewald Ammende (φωτό) |
![]() |
| Ἡ οἰκογένεια Ἀμμάντε,στό Πάρνου τῆς Λιβονίας ( φωτό) |
![]() |
| φωτό |
![]() |
| Ewald Ammende (φωτό) |
![]() |
| Ἡ οἰκογένεια Ἀμμάντε,στό Πάρνου τῆς Λιβονίας ( φωτό) |
![]() |
| φωτό |
Ἡ Γέννησίς Σου, Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν,
ἀνέτειλε τῷ κόσμῳ τό φῶς τό τῆς γνώσεως.
ἐν αὐτῇ γάρ οἱ τοῖς ἄστροις λατρεύοντες
ὑπό ἀστέρος ἐδιδάσκοντο,
Σέ προσκυνεῖν τόν Ἥλιον τῆς ∆ικαιοσύνης,
καί σέ γινώσκειν ἐξ ὕψους ἀνατολήν.
Κύριε, δόξα σοι.
Ἅγια Νύχτα
Ἡ Πελασγική
![]() |
| «Ἡ Γέννησις τοῦ Χριστοῦ»,ἔργο τῆς Σοφίας Βλάχου,ἐδῶ |
Τοῦ Φώτη Κόντογλου
Χριστούγεννα στή Σπηλιά
Χριστούγεννα παραμονές. Χριστούγεννα καὶ χιονιᾶς πάντα πᾶνε μαζί. Μὰ ἐκείνη τὴ χρονιὰ οἱ καιροὶ ἤτανε φουρτουνιασμένοι παρὰ φύση. Χιόνι δὲν ἔρριχνε. Μοναχὰ ποὺ ἡ ἀτμόσφαιρα ἤτανε θυμωμένη, καὶ φυσούσανε σκληροὶ βοριάδες μὲ χιονόνερο καὶ μ᾿ ἀστραπές. Καμμιὰ βδομάδα ὁ καιρὸς καλωσύνεψε καὶ φυσοῦσε μία τραμουντάνα ποὺ ἀρμενιζότανε. Μὰ τὴν παραμονὴ τὰ κατσούφιασε. Τὴν παραμονὴ ἀπὸ τὸ πρωΐ ὁ οὐρανὸς ἤτανε μαῦρος σὰν μολύβι, κ᾿ ἔπιασε κ᾿ ἔρριχνε βελονιαστὸ χιονόνερο.
Σὲ μία τοποθεσία ποὺ τὴ λέγανε Σκρόφα, βρισκότανε ἕνα μαντρὶ μὲ γιδοπρόδατα, ἀπάνω σὲ μιὰ πλαγιὰ τοῦ βουνοῦ ποὺ κοίταζε κατὰ τὸ πέλαγο· τὸ μέρος αὐτὸ ἤτανε ἄγριο κ᾿ ἔρημο, γεμάτο ἀγριόπρινα, σκίνους καὶ κουμαριές, ποὺ ἤτανε κατακόκκινες ἀπὸ τὰ κούμαρα. τὸ μαντρὶ ἤτανε τριγυρισμένο μὲ ξεροτρόχαλο [=ξερολιθιά].
![]() |
| φωτό |
Ἀρχιτσέλιγκας ἤτανε ὁ Γιάννης ὁ Μπαρμπάκος, ἕνας ἄνθρωπος μισάγριος, γεννημένος ἀνάμεσα στὰ γίδια καὶ στὰ πρόβατα. Ἤτανε μαῦρος, μαλλιαρός, μὲ γένεια μαῦρα κόρακας, σγουρὰ καὶ σφιχτὰ σὰν τοῦ κριαριοῦ. Φοροῦσε σαλβάρια κοντὰ ὡς τὸ γόνατο, σελάχι στὴ μέση του, ζουνάρι πλατύ, βαριὰ τζεσμέδια στὰ ποδάρια του· τὸ κεφάλι του τὸ εἶχε τυλιγμένο μ᾿ ἕνα μεγάλο μαντίλι σὰν σαρίκι, κ᾿ οἱ μαρχαμάδες [= τὰ κρόσια] κρεμόντανε στὸ πρόσωπό του. Ἀρχαῖος ἄνθρωπος!
Εἶχε δυὸ παραγυιούς, τὸν Ἀλέξη καὶ τὸν Δυσσέα, δυὸ παλληκαρόπουλα ὡς εἴκοσι χρονῶν. Εἶχε καὶ τρία παιδιά, ποὺ τοὺς βοηθούσανε στ᾿ ἄρμεγμα καὶ κοιτάζανε τὸ μαντρὶ νά ῾ναι καθαρό. Αὐτὲς οἱ ἕξι ψυχὲς ἐζούσανε σὲ κεῖνο τὸ μέρος, κρυφὰ ἀπὸ τὸν Θεό. Ἀνάρια βλέπανε ἄνθρωπο.
Ἡ σπηλιὰ ἤτανε καπνισμένη κι ὁ βράχος εἶχε μαυρίσει ὡς ἀπάνω ἀπὸ τὴν καπνιὰ ποὺ ἔβγαινε ἀπὸ τὸ στόμα τῆς σπηλιᾶς. Ἐκεῖ μέσα εἴχανε τὰ γιατάκια τους, σὰν μεντέρια, στρωμένα μὲ προβιές. Στοὺς τοίχους τῆς σπηλιᾶς εἴχανε μπήξει παλούκια μέσα στὶς σκισμάδες τοῦ βράχου, καὶ κρεμόντανε καρδάρες, τυροβόλια, μαγιές, τουφέκια καὶ μαχαίρια, λὲς κ᾿ ἤτανε λημέρι τῶν ληστῶν. Ἀπ᾿ ἔξω φυλάγανε οἱ σκύλοι, ὅλοι ἄγριοι σὰν λύκοι.
![]() |
| φωτό |
Ἡ ἀκροθαλασσιὰ βρισκότανε ὡς ἕνα τσιγάρο ἀπόσταση ἀπὸ τὴ μάντρα. Ἤτανε ἔρημη, κι ἄλλο δὲν ἀκουγότανε ἐκεῖ πέρα παρὰ μοναχὰ ὁ ἀγκομαχητὸς τοῦ πελάγου, μέρα - νύχτα. Μὲ τὸν βοριὰ ἀπάγκιαζε, καὶ καμμιὰ φορᾶ πόδιζε κανένα καΐκι. Ἀλλιῶς δὲν ἔβλεπες βάρκα πουθενά. Ἀπὸ τὸ μαντρὶ ἀγνάντευε κανένας τὸ πέλαγο ἀνάμεσα στὰ δέντρα, καὶ τὸ μάτι ξεχώριζε καθαρὰ τὰ βουνὰ τῆς Μυτιλήνης.
Τὴν παραμονὴ τὰ Χριστούγεννα, εἴπαμε πὼς ὁ καιρὸς χάλασε, κι ἄρχισε νὰ πέφτει χιονόνερο. Οἱ τσομπάνηδες εἴχανε μαζευτεῖ στὴ σπηλιὰ κι ἀνάψανε μία μεγάλη φωτιὰ καὶ κουβεντιάζανε. Τὰ παιδιὰ εἴχανε σφάξει δυὸ ἀρνιὰ καὶ τὰ γδέρνανε. Ὁ Ἀλέξης ἔβαλε ἀπάνω σ᾿ ἕνα ράφι μυτζῆθρες καὶ τυρὶ ἀνάλατο μέσα στὰ τυροβόλια, ἁγίζι καὶ γιαούρτι. Ὁ Δυσσέας εἶχε μία παλιὰ Σύνοψη, κ᾿ ἐπειδὴ γνώριζε λίγο ἀπὸ ψαλτικὰ κ᾿ ἤξερε καὶ πέντε γράμματα, διάβαζε τὶς Κυριακάδες κι ὅποτε ἤτανε γιορτὴ κανένα τροπάρι καὶ λιγοστὰ ἀπὸ τὸν Ἑξάψαλμο. Ἐκείνη τὴν ὥρα φυλλομετροῦσε τὴ Σύνοψη, γιὰ νὰ δεῖ τί γράμματα ἤτανε νὰ πεῖ.
Θά ῾τανε ὥρα σπερινοῦ. Κείνη τὴν ὥρα ἀκούσανε κάτι τουφεκιές. Καταλάβανε πὼς θά ῾τανε τίποτα κυνηγοί· τὸ ἕνα παιδί, ποὺ εἶχε πάγει νὰ φέρει ξύλα μὲ τὸν γάϊδαρο, εἶπε πὼς τὸ πρωὶ εἶχε ἀκούσει τουφεκιὲς κατὰ τὴν ἀπὸ μέσα θάλασσα, κατὰ τὴν Ἁγιὰ-Παρασκευή. Οἱ σκύλοι πιάσανε καὶ γαβγίζανε ὅλοι μαζὶ καὶ πεταχτήκανε ὄξω ἀπὸ τὴ μάντρα.
![]() |
| φωτό |
«Ὥρα καλή, βρὲ παιδιά!» φώναξε ὁ Παναγὴς ὁ Καρδαμίτσας, ζωσμένος μὲ τὰ φυσεγκλίκια, μὲ τὸ ταγάρι γεμάτο πουλιά.
Ὁ ἄλλος, ποὺ ἤτανε μαζί του, ἤτανε ὁ γυιός του ὁ Δημητρός.
«Πολλὰ τὰ ἔτη!» ἀποκριθήκανε ὁ Μπαρμπάκος κ᾿ ἡ συντροφιά του. «Καλῶς ὁρίσατε!»
Τοὺς πήγανε στὴ σπηλιά.
«Μωρέ, τ᾿ εἶν᾿ ἐδῶ; Παλάτι! Παλάτι μὲ βασιλοποῦλες!» εἶπε ὁ μπάρμπα-Παναγής, δείχνοντας τὶς μυτζῆθρες ποὺ ἀχνίζανε.
Τοὺς βάλανε νὰ καθήσουνε, τοὺς κάνανε καφέ. Οἱ κυνηγοὶ εἴχανε κονιάκι. Κεραστήκανε.
«Βρὲ ἀδερφέ», ἔλεγε ὁ μπάρμπα-Παναγής, «ποιὸς νὰ τό ῾λεγε, χρονιάρα μέρα, πὼς θὰ κάνουμε Χριστούγεννα στὸ σπήλαιο ποὺ ἐγεννήθη ὁ Χριστός! Ἐχτὲς περάσαμε στὴν Ἁγιὰ-Παρασκευή, νὰ κυνηγήσουμε λίγο. Ἔ, δικός μας εἶναι ὁ ἡγούμενος, κοιμηθήκαμε στὸ μοναστήρι, καὶ σήμερα τὴν αὐγὴ βγήκαμε στὸ κυνήγι. Βλέποντας πὼς φουρτούνιασε ὁ καιρός, εἴπαμε πὼς δὲ θὰ μπορέσουμε νὰ περάσουμε τὸ μπουγάζι μὲ τὴ σαπιόβαρκα τοῦ μπάρμπα-Μανώλη τοῦ Βασιλέ. Κ᾿ ἐπειδὴ ξέραμε ἀπ᾿ ἄλλη φορὰ τὸ μαντρί, καὶ μὲ τὸ κυνήγι πέσαμε σὲ τοῦτα τὰ σύνορα, εἴπαμε νὰ ῾ρθουμε στ᾿ ἀρχοντικό σας... Μωρέ, τί σκύλο ἔχετε; Αὐτὸ εἶναι θηρίο, ἀσλάνι καὶ καπλάνι!
Μπρέ, μπρέ, μπρέ! τὸ ζαγάρι τὸ πετσόκοψε! Γιὰ κοίταξε τί χάλια τό ῾κανε!»
Καὶ γύρισε σὲ μία γωνιὰ τῆς σπηλιᾶς, ποὺ κλαμούριζε τὸ σκυλὶ κ᾿ ἔτρεμε σὰν θερμιασμένο.
«Ἔλα δῶ, Φλόξ! Φλόξ!»
Μὰ ἡ Φλὸξ ἀπὸ τὴν τρομάρα της τρύπωνε πιὸ βαθιά.
Ἅμα ἤπιανε δυὸ-τρία κονιάκια, ὁ μπάρμπα-Παναγὴς ἄρχισε νὰ μασᾶ τὰ μουστάκια του, καὶ στὸ τέλος ἔπιασε νὰ τραγουδᾶ:
Καλὴν ἑσπέραν, ἄρχοντες, ἂν εἶναι ὁρισμός σας,
Χριστοῦ τὴν θείαν γέννησιν νὰ πῶ στ᾿ ἀρχοντικό σας.
Ὕστερα ὁ Δυσσέας ἔψαλε τὸ «Χριστὸς γεννᾶται, δοξάσατε».
Ἐκείνη τὴν ὥρα ἀκούσανε πάλι τὰ σκυλιὰ νὰ γαβγίζουνε. Στείλανε τὰ παιδιὰ νὰ δοῦνε τί εἶναι. Ὁ ἀγέρας εἶχε μπουρινιάσει κ᾿ ἔρριχνε παγωμένο νερό. Κρύο τάντανο!
Σὲ λίγο πάψανε τὰ σκυλιά, καὶ γυρίσανε πίσω τὰ παιδιά. Ἀπὸ πίσω τοὺς μπήκανε στὴ σπηλιὰ τρεῖς ἄντρες, ποὺ φαινόντανε πὼς ἤτανε θαλασσινοί, καὶ δυὸ καλόγεροι, βρεμένοι ὅλοι καὶ ξυλιασμένοι ἀπ᾿ τὸ κρύο. Τοὺς καλωσορίσανε, τοὺς βάλανε καὶ καθήσανε.
![]() |
| φωτό |
Ὁ ἕνας ἀπὸ τοὺς καλόγερους, ἕνας σωματώδης μὲ μαῦρα γένεια, ὀμορφάνθρωπος, ἤτανε ὁ πάτερ-Σίλβεστρος Κουκουτός, καλογερόπαπας. Ὁ ἄλλος ἤτανε λιγνός, μὲ λίγες ἀνάριες τρίχες στὸ πηγούνι, σὰν τὸν Ἅγιο Γιάννη τὸν Καλυβίτη. Τὸν λέγανε Ἀρσένιο Σγουρή.
Ὁ καπετάν-Κωσταντὴς ἐρχότανε ἀπὸ τὴν Πόλη καὶ πῆρε στὸ καΐκι τὸν πάτερ-Σίλβεστρο, ποὺ εἶχε πάγει στὴν Πόλη ἀπὸ τ᾿ Ἅγιον Ὄρος γιὰ ἐλέη, κ᾿ ἤθελε νὰ κάνει Χριστούγεννα στὴν πατρίδα του. Ὁ πάτερ-Ἀρσένιος εἶχε ταξιδέψει μαζί του ἀπὸ τὴ Μονὴ τοῦ Παντοκράτορας στὸ Ὄρος, κ᾿ ἤτανε ἀπὸ τὴ Θεσσαλία.
Ταξιδέψανε καλά. Μὰ σὰν καβατζάρανε τὸν Κάβο-Μπαμπᾶ, ὁ ἀγέρας μπουρίνιασε, κι ὅλη τὴ μέρα ἀρμενίζανε μὲ μουδαρισμένα πανιὰ καὶ μὲ τὸν στάντζο, ὡς ποὺ φτάξανε κατὰ τὸ βράδυ ἀπ᾿ ἔξω ἀπὸ τὸ Ταλιάνι. Ὁ καιρὸς σκύλιαξε κι ὁ καπετάνιος δὲν μπόρεσε νά ῾μπεῖ στὸ μπουγάζι, νὰ κάνουνε Χριστούγεννα στὴν πατρίδα.
Ἀποφάσισε λοιπὸν νὰ ποδίσει, καὶ πῆγε καὶ φουντάρισε στ᾿ ἀπάγκειο, πίσω ἀπὸ ἕναν μικρὸν κάβο, ἀπὸ κάτω ἀπὸ τὸ μαντρί. Κ᾿ ἐπειδὴ θυμήθηκε τὸν φίλο του τὸν Μπαρμπάκο, πῆρε τοὺς γέροντες καὶ τοὺς δυὸ ἄλλους νοματέους καὶ τραβήξανε γιὰ τὸ ἁγίλι [=μαντρί]. Στὸ τσερνίκι εἴχανε ἀφήσει τὸν μπαρμπ᾿ - Ἀπόστολο μὲ τὸν μοῦτσο.
Σὰν εἴδανε πὼς στὴ σπηλιὰ βρισκότανε κι ὁ κύρ-Παναγὴς μὲ τὸν κύρ-Δημητρό, γίνηκε μεγάλη χαρὰ καὶ φασαρία.
«Μωρὲ νὰ δεῖς», ἔλεγε ὁ κύρ-Παναγής, «τώρα ψέλναμε τὸ τροπάρι, κι ἀπάνω ποὺ λέγαμε «ἐν αὐτῇ γὰρ οἱ τοῖς ἄστροις λατρεύοντες ὑπὸ ἀστέρος ἐδιδάσκοντο...», φτάξατε κ᾿ ἐσεῖς οἱ μάγοι μὲ τὰ δῶρα! Γιατὶ βλέπω μία νταμιζάνα κρασί, βλέπω λακέρδα, βλέπω χαβιάρια, βλέπω παξιμάδια, μπακλαβάδες, «σμύρναν, χρυσὸν καὶ λίβανον»!
«Χά! Χά! Χά!» - γελοῦσε δυνατὰ ὁ κύρ-Παναγής, μισομεθυσμένος καὶ ψευδίζοντας, καὶ χάϊδευε τὴν κοιλιά του, γιατὶ ἤτανε καλοφαγᾶς.
Στὸ μεταξὺ ὁ πάτερ - Ἀρσένιος ὁ Σγουρῆς ζωντάνεψε ὁ καϊμένος, κ᾿ εἶπε σιγανὰ χαμογελώντας καὶ τρίβοντας τὰ χέρια του:
«Δόξα σοι ὁ θεός, Κύριε ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστέ, ποὺ μᾶς ἐλύτρωσες ἐκ τοῦ κλύδωνος!» κ᾿ ἔκανε τὸν σταυρό του.
Ὁ πάτερ-Σίλβεστρος εἶπε νὰ σηκωθοῦνε ὄρθιοι, κ᾿ εἶπε λίγες εὐχές, τὸ «Χριστὸς γεννᾶται», κ᾿ ὕστερα μὲ τὴ βροντερὴ φωνή του ἔψαλε:
«Μεγάλυνον, ψυχή μου, τὴν τιμιωτέραν καὶ ἐνδοξοτέραν τῶν ἄνω στρατευμάτων.
Μυστήριον ξένον ὁρῶ καὶ παράδοξον. Οὐρανὸν τὸ σπήλαιον, θρόνον χερουβικὸν τὴν Παρθένον, τὴν φάτνην χωρίον, ἐν ᾧ ἀνεκλήθη ὁ ἀχώρητος Χριστὸς ὁ Θεός, ὃν ἀνυμνοῦντες μεγαλύνομεν».
Ὕστερα καθήσανε στὸ τραπέζι. Τέτοιο τραπέζι βλογημένο καὶ χαρούμενο δὲν ἔγινε σὲ κανένα παλάτι. Τρώγανε καὶ ψέλνανε. Καὶ τοῦ πουλιοῦ τὸ γάλα εἶχε ἀπάνω, ἀπὸ τὰ μοσκοβολημένα τ᾿ ἀρνιά, τὰ τυριά, τὰ μανούρια, τὶς μυτζῆθρες, τὶς μπεκάτσες καὶ τ᾿ ἄλλα πουλιὰ τοῦ κυνηγιοῦ, ὡς τὴ λακέρδα καὶ τ᾿ ἄλλα τὰ πολίτικα ποὺ φέρανε οἱ θαλασσινοί, καθὼς καὶ κρασὶ μπρούσικο.
Ὄξω φυσομανοῦσε ὁ χιονιᾶς, καὶ βογγούσανε τὰ δέντρα κ᾿ ἡ θάλασσα ἀπὸ μακριά. Ἀνάμεσα στὰ βουΐσματα ἀκουγόντανε καὶ τὰ κουδούνια ἀπὸ τὰ ζωντανὰ ποὺ ἀναχαράζανε. Μέσα ἀπὸ τὴ σπηλιὰ ἔβγαινε ἡ κόκκινη ἀντιφεγγιὰ τῆς φωτιᾶς μαζὶ μὲ τὶς ψαλμωδίες καὶ μὲ τὶς χαρούμενες φωνές. Κι ὁ κυρ-Παναγὴς ἔκλεβε κάπου-κάπου λίγον ὕπνο, ρουχάλιζε λιγάκι κ᾿ ὕστερα ξυπνοῦσε κ᾿ ἔψελνε μαζὶ μὲ τὴ συνοδεία.
Ἀληθινά, ἀπὸ τὴ Γέννηση τοῦ Χριστοῦ δὲν ἔλειπε τίποτα. Ὅλα ὑπήρχανε: τὸ σπήλαιο, οἱ ποιμένες, οἱ μάγοι μὲ τὰ δῶρα, κι ὁ ἴδιος ὁ Χριστὸς ἤτανε παρὼν μὲ τοὺς δυὸ μαθητές του, ποὺ εὐλογούσανε «τὴν βρῶσιν καὶ τὴν πόσιν».
( ἀπό:έδῶ)
Καλά κι᾿εὐλογημένα Χριστούγεννα σέ ὅλους ! Χρόνια Πολλά !
Ἡ Πελασγική
Πώς θα μπορούσε ένα μεγάλο τμήμα του ιατρικού επαγγέλματος να συνεργαστεί με τους τραπεζίτες των Illuminati με αποτέλεσμα να γονατίσουν την κοινωνία ; Η σύγχρονη ιατρική είναι ένας κλάδος των Illuminati, μιας σατανικής λατρείας που ελέγχει και εκμεταλλεύεται την κοινωνία κάνοντας τους ανθρώπους να αρρωσταίνουν. Δείτε πώς εξουσιάζει το επάγγελμα,ο φόβος απώλειας της ιατρικής άδειας.
Σε αυτό το άρθρο του 2019, ο Δρ Reizer συγκρίνει τη σύγχρονη ιατρική με τη «θρησκεία».
Του Dr. John L. Reizer
Αν και μια μικρή μειοψηφία από εμάς δεν το έχουμε σκεφτεί, γι 'αυτούς και την κλίση τους, οι γιατροί και το επάγγελμα της ιατρικής θεωρούνται από τη συντριπτική πλειοψγφία των ανθρώπων ως ιερείς που εργάζονται σε μια εκκλησία. Ολόκληρη η δομή του ιατρικού επαγγέλματος έχει σχεδιαστεί σκόπιμα για να αντικατοπτρίζει μια θρησκευτική εμπειρία.
Όταν μπαίνετε σε έναν οίκο λατρείας, εισέρχεστε σ᾿ έναν τομέα που θεωρείται ιερός από τα μέλη της εκκλησίας. Μέσα σε μια εκκλησία, έναν ναό, μια συναγωγή ή οποιονδήποτε άλλο θρησκευτικό χώρο, υπάρχουν συγκεκριμένοι κανόνες που είναι γενικά κατανοητοί και ακολουθούνται από τα μέλη του.
Στην ιατρική, ο γιατρός (ιερέας, υπουργός, ραβίνος) συνήθως φορά ένα λευκό ρούχο (ρόμπα) αυτό τον ταυτίζει,απολύτως,ως αρχιερέα στο εκκλησίασμα (πρακτική). Μέσα σε αυτήν την πρακτική υπάρχουν νοσοκόμες (καλόγριες) που βοηθούν τον γιατρό να φροντίζει τους ασθενείς (μέλη της εκκλησίας) όταν αρρωσταίνουν (που κατέχονται από κακά μικρόβια). Οι ασθενείς συνήθως δεν αμφισβητούν τη συμβουλή του γιατρού.
Υπάρχει μια ποικιλία τεχνικών (τελετουργιών) που χρησιμοποιεί το επάγγελμα της ιατρικής για να απαλλάξει το σώμα από ασθένειες (κακά πνεύματα). Ορισμένες από αυτές τις τεχνικές περιλαμβάνουν την εισαγωγή συνθετικών ναρκωτικών (ιερό νερό) σε ασθενείς, που παράγονται μαζικά από φαρμακευτικές εταιρείες. Σε άλλες περιπτώσεις, οι γιατροί αποβάλουν τις ασθένειες του σώματος εκτελώντας χειρουργικές επεμβάσεις (εξορκισμοί) σε μια προσπάθεια να αφαιρέσουν μολυσμένους ιστούς και όργανα (που κατέχουν μέρη του σώματος).
Κάθε ερώτηση σχετικά με τις προθέσεις ή την ακεραιότητα του ιατρού και της μεγάλης ομάδας υποστήριξης,του ιατρικού προσωπικού, και θα θεωρηθείτε αυτομάτως,από τους πολίτες των περισσότερων κοινοτήτων,ως τρελάρας ( διάβολος). Κάθε ερώτηση σχετικά με τα ιατρικά πρωτόκολλα (βιβλικά εδάφια) που έχουν γραφτεί από τις φαρμακευτικές εταιρείες και έχουν καθιερωθεί σταθερά στα βασικά προγράμματα σπουδών κάθε προγράμματος ιατρικής σχολής στον κόσμο και θα χαρακτηριστείς ως τσαρλατάνος, χασάπης ή ψευτο-επιστήμονας.
![]() |
| Τό ἔμβλημα τοῦ Ἀμερικανικοῦ Ὀργανισμοῦ Ὑγείας εἶναι ἴδιο μέ τόν ΠΟΥ καί ΟΗΕ.Καταλάβατε; |
Στην Καθολική Εκκλησία, διδάσκουν τους πιστούς ότι μια νεαρή ψυχή, που έρχεται στην ζωή, βρίσκεται σε επισφαλή θέσι εξ αιτίας του προπατορικού αμαρτήματος (ένα εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα). Προδιαθέτει,αυτό το δοχείο (σώμα) σε μια ζωή δαιμονικής κατοχής (ασθένεια). Τα βαπτιστικά ιερά νάματα της εκκλησίας (προγράμματα εμβολιασμού) είναι ο μόνος σίγουρος τρόπος για να ξεπλύνουμε τις αμαρτίες (παιδικές ασθένειες) και να διορθώσουμε την ψυχή (να δημιουργήσει ανοσία κατά των μικροβίων) έτσι ώστε να μπορεί να απολαμβάνει μια βίωση στη Γη που είναι απαλλαγμένη από τον σατανά- πειρασμούς (βακτήρια και ιούς).
Καταλαβαίνω ότι θα υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που θυμώνουν για όσα γράφω, σε αυτό το άρθρο.Ἀν κάποιος θέτει ουσιαστικά ερωτήματα που αμφισβητούν τη φιλοσοφία ή την εντιμότητα μιας συγκεκριμένης θρησκείας,δεν θα είναι δημοφιλής,σίγουρα. Και μην κάνετε το λάθος: το ιατρικό επάγγελμα είναι μια ισχυρή θρησκεία με πολλούς οπαδούς. Αυτό, από μόνο του, είναι ένα θλιβερό γεγονός, αλλά επίσης και ο κύριος λόγος για τον οποίο,τόσοι πολλοί άνθρωποι περιφέρονται γύρω από άρρωστους χωρίς να καταλαβαίνουν το γιατί.
Η πίστη και η εμπιστοσύνη που έχουμε επενδύσει συλλογικά, ως κοινωνία, στην ιατρική βασίζεται στην τυφλή πίστη και όχι στην επιστημονική ικανότητα του να κάνει καλά τους αρρώστους ανθρώπους. Υπάρχουν μερικές αρκετά διαστρεβλωμένες έννοιες στις οποίες βασίζεται το ιατρικό «δόγμα» και όταν κάποιος ρίχνει μια προσεκτική ματιά σε αυτές, τα ελαττώματα τους γίνονται εμφανέστατα. Λόγω αυτού του γεγονότος, το επάγγελμα έχει δομηθεί και πλασαριστεί,με έξυπνο τρόπο, από τους κατασκευαστές του, να εμφανίζεται ως θρησκεία.
Ως θρησκεία, η ιατρική παραμένει εκτός ορίων από τους επίδοξους κριτικούς και αποφεύγει σημαντικά ερωτήματα. Αυτές οι ερωτήσεις έπρεπε να απαντηθούν εδώ και χρόνια, αλλά εξακολουθούν να αγνοούνται από τους επικεφαλής της ιατρικής. Αντ 'αυτού, συνεχίζουμε να ακούμε και να διαβάζουμε για, μαραθωνίους για συγκεντρώσεις χρημάτων, παρελάσεις και εράνους που υποτίθεται ότι ωφελούν την έρευνα για μελλοντική εξάλειψη ασθενειών,που όμως το ιατρικό επάγγελμα και οι φαρμακευτικές εταιρείες δεν έχουν καμία πρόθεση να εξαλείψουν ποτέ!
Δεν είναι τυχαίο που τόσα πολλά νοσοκομεία στις Ηνωμένες Πολιτείες και σε όλο τον κόσμο έχουν πάρει το όνομά τους από θρησκευτικές οργανώσεις και ονόματα αγίων. Ας δούμε καταπρόσωπο τα γεγονότα, δεν υπάρχουν ιατρικές εγκαταστάσεις με το όνομα "The Charles Manson Center for Burned Victims". Τα ιατρικά ιδρύματα έχουν σχεδιαστεί και αναγνωριστεί με τέτοιο τρόπο ώστε σήμερα να θεωρούνται από τις μάζες ως τόποι λατρείας. Το κλασικό, άσπρο ρούχο εργαστηρίου του γιατρού έχει σχεδιαστεί για να ενσταλάξει, στην ψυχή των «καταναλωτών υγειονομικής περίθαλψης», μια αίσθηση αγνότητας,όταν σκέφτονται γιατρούς.
Η εμπιστοσύνη των ανθρώπων στην αξία της ιατρικής ήταν ο μακροπρόθεσμος στόχος των φαρμακευτικών εταιρειών. Η αδιάκοπη δέσμευσή τους σε αυτήν την αυτοεξυπηρετούμενη εκστρατεία έχει μετατρέψει τον δημόσιο τομέα σε μια τεράστια κοινότητα απο μαζορέτες που επευφημούν τελετουργικά την ιατρική βιομηχανία. Κοινότητες σε όλη την Αμερική και σε όλο τον κόσμο δωρίζουν, τακτικά,μεγάλα χρηματικά ποσά προσπαθώντας να χτίσουν και να συντηρήσουν νοσοκομειακά κέντρα. Αυτές οι οργανώσεις είναι πλέον τα κεντρικά σημεία όλων των σύγχρονων κοινοτήτων.
Μην με παρεξηγείτε, υπάρχουν πολλοί καλοί γιατροί και χειρουργοί στον κόσμο και ορισμένοι στόχοι ιατρικής πρακτικής μπορούν να βοηθήσουν στη διάσωση ζωών. Αλλά οι περισσότερες από τις επιτυχίες που μπορούν να αποδοθούν στη σύγχρονη ιατρική έρχονται συνήθως με τη μορφή φροντίδας που βασίζεται σε έκτακτες ανάγκες και όχι από τον τομέα της διαχείρισης ασθενειών και της αποκατάστασης της υγείας στο ανθρώπινο σώμα.
Εάν ελπίζουμε κάποτε,να βελτιώσουμε την υγεία των ανθρώπων και να αυξήσουμε τη συνολική ποιότητα της υγειονομικής περίθαλψης που ασκείται στις Ηνωμένες Πολιτείες και σε άλλα μέρη σε όλο τον κόσμο, θα χρειαστεί να σπάσουμε τους ασφυκτικούς δεσμούς των φαρμακευτικών οργανισμών με το ιατρικό επάγγελμα. Αυτές οι γιγαντιαίες εταιρείες έχουν υφαρπάξει το φάρμακο και το έχουν βλάψει. Πρέπει να στρέψουμε την προσοχή μας,από το να βρούμε τρόπους για να πληρώσουμε για ιατρική περίθαλψη να αρχίσουμε να επικεντρωνόμαστε σε τρόπους που θα βοηθήσουν στην καλυτέρευση του επαγγέλματος έτσι ώστε να σταματήσει να κάνει τους ανθρώπους πιο άρρωστους από ό, τι είναι ήδη.
Στο μέλλον πρέπει να αξιολογήσουμε την ιατρική ως επάγγελμα και να μην επαινούμε τυφλά τα ψεύτικα επιτεύγματά της που, τελικά, κατασκευάστηκαν από φαρμακευτικές εταιρείες και αργότερα προωθήθηκαν σε περιοδικά με κριτές που ανήκουν και λειτουργούν από τις ίδιες εταιρείες. Ήρθε η ώρα για τα μέλη της εκκλησίας (το ευρύ κοινό) να σταματήσουν το προσκύνημα και να αρχίσουν να θεωρούν την παραδοσιακή ιατρική ( εκκλησία) υπεύθυνη για τις πράξεις της!
Ὁ Ἐρντογάν καί οἱ μυστικές του ὑπηρεσίες (ΜΙΤ) ἔστειλαν στό ἐδώλιο δημοσιογράφο μέ τήν κατηγορία τῆς κατασκοπίας διότι ἔκανε ἁπλῶς τήν δουλειά του !
![]() |
| φωτό |
Ὁ Τζάν Ντουντιάρ ἦταν ἀρχισυντάκτης τῆς τουρκικῆς ἐφημερίδος «Τζουμχουριέτ» ὅταν τό 2015 ἀποκάλυψαν πώς οἱ ἀποστολές «ἀνθρωπιστικῆς βοήθειας» στήν Συρία,ἐκ μέρους τῆς τουρκίας,ἦταν στήν πραγματικότητα ὁπλικός ἐξοπλισμός γιά τούς ἰσλαμοφασίστες πού δροῦσαν στήν Συρία.Μάλιστα ἡ ἐφημερίδα εἶχε βραβευτῆ ἀπό τούς «δημοσιογράφους χωρίς σύνορα» γιά τήν ἀμερόληπτη,ἀνεξάρτητη καί θαρραλέα δημοσιογραφία.
![]() |
| ἐδῶ |
Ὁ Ἐρντογάν ὅμως εἶχε διαφορετική ἄποψιν ἀφοῦ μετά τήν δημοσίευσι τῶν φωτογραφιῶν καί τοῦ ἀναλόγου ἀποκαλυπτικοῦ ὑλικοῦ στήν ἐφημερίδα δήλωσε : «Αὐτοί πού τό ἔκαναν θά πληρώσουν βαρύ τίμημα» ! Καί ὅντως,ἐνῷ πρωτοδίκως ὁ Ντουντάρ καί ὁ ἐπικεφαλής τοῦ γραφείου τῆς ἐφημερίδος Γκιούλ καταδικάστηκαν 5 χρόνια γιά ἀποκάλυψι κρατικῶν ἐγγράφων ἀλλά ἀθωώθησαν τῶν κατηγοριῶν περί κατασκοπίας (2016),δύο χρόνια μετά τό άνώτερο δικαστήριο ἔδωσε ἐντολή γιά νέα δίκη συμπεριλαμβανομένης τῆς κατηγορίας τῆς κατασκοπίας.
Ἔτσι σήμερα ὁ Ντουντάρ καταδικάστηκε συνολικῶς σέ 27,5 χρόνια,γιά κατασκοπία καί συνδρομή πρός τρομοκρατική ὁργάνωσιν,ἀναφερόμενη ἡ ἀπόφασις,στό «δίκτυο Φετουλάχ Γκιουλέν»( ὁ κατηγορούμενος ὡς ἐνορχηστρωτής τοῦ πραξικοπήματος τοῦ 2016) . Βεβαίως ὁ ἐν λόγῳ τοῦρκος δημοσιογράφος δέν ἦταν κορόιδο ὥστε νά μείνῃ στήν τουρκιά καί τό μένος τοῦ Ἐρντογάν γιά τόν λόγο αὐτό ἔχει βρῇ ἄσυλο ὡς αὐτοεξόριστος,στήν Γερμανία. ( πληροφορίες ἀπό ἐδῶ κι᾿ἐδῶ)
Λοιπόν ἄν ὅλα αὐτά ἔχουν γίνη γνωστά στίς ἡμέτερες δικαστικές ἀρχές ( πού σαφῶς καί θά ἔχουν γίνῃ),θέλω νά ἐλπίζω πώς τά τουρκοαναθρεμμένα τουρκοσπορίτικα ὄντα πού συνελήφθησαν γιά κατασκοπία (ὁ ἕνας ὁμολόγησε ἤδη) καί μάλιστα πέραν τῆς ὁμολογουμένης κατασκοπίας ὑπῆρξε καί ἀποκήρυξις τῆς ἰθαγενείας ( τό ἔκανα γιά τήν πατρίδα μου τουρκία),νά σταθοῦν στό ὕψος τῶν περιστάσεων καί νά ἐξαντλήσουν στό ἀκέραιο τήν αὐστηρότητα τοῦ ἀναλόγου νόμου.Ἰσόβια καί χωρίς κανένα ἐλαφρυντικό.
Ἄν δέν τό κάνουν αὐτό,τότε ἁπλῶς θά ἐπιβεβαιώσουν τήν γενικότερη στάσι ὅλων τῶν κυβερνήσεων τῶν τοὐλάχιστον 100 τελευταίων χρόνων,πού θέλει μία ἑλλάδα νά «χαϊδεύῃ» τήν τουρκιά ἀκόμη καί μετά ἀπό τά «ἠχηρά χαστούκια» πού συνηθίζει ἡ τελευταία,ὡς ἀνταμοιβή τῆς βλακοειδοῦς τουρκοφιλίας τῶν ἐλλαδικῶν κυβερνήσεων...
Ἡ Πελασγική
![]() |
| Δῶρο γιά τόν ἀρχηγό τῶν «γκρίζων λύκων»,συγκυβερνήτη τοῦ Ἐρντογάν,Ντελβέτ Μπαχτσελί γιά τά 71α γενέθλιά του.Ἀπό τόν πρώην κυβερνήτη τοῦ Καζακστάν,Τουρλιχάνοβ,ἕνα βαλσαμωμένο κεφάλι λύκου...( φωτό) |
Τί γράφαμε πρό ἡμερῶν (ἐδῶ) γιά τήν τροπολογία πού εἶχαν καταθέση στό εὐρωκοινοβούλιο, ἡ ὁμάδα Σαλβίνι-Λεπέν,γιά τόν χαρακτηρισμό τῶν «Γκρίζων Λύκων» ὡς τρομοκρατικῆς ὀργανώσεως; Ὅτι ἀπό τούς ἕλληνες (;!) εὐρωβουλευτές μόνον τρεῖς ( Λαγός,Κωνσταντίνου καί Φράγκος) τήν ψήφισαν. Ὅλοι οἱ ἄλλοι εὐρω-ἐκπρόσωποι ἀπό νουδου,τσυριζα,κινάλ καί κκε δέν βλέπουν κανέναν ἀπολύτως λόγο πού θά μποροῦσε νά χαρακτηρίσῃ τούς φανατικούς,φασίστες τούρκους ἀκραίους ἐθνικιστές «γκρίζους λύκους» ὡς τρομοκρατική ὁργάνωσιν !
Συνεπῶς κατεψήφισαν καί εἶναι ὑπερήφανοι ὡς «ἕλληνες» πού ἐπιτέλεσαν τό καθῆκον τους ! Ὅλα αὐτά τά ῥεμάλια,τούς ἀρχιτεπμελχανάδες πού τούς πληρώνουμε,ἁδρῶς,γιά νά προασπίζουν ( ! !! ) τά συμφέροντα τῆς Χώρας στό εὐρωκοινοβούλιο !
Στήν οὐσία μέ τήν καταψήφισι τῆς συγκεκριμένης τροπολογίας,νομιμοποιήθηκε ἡ πλέον ἀκραία ἐθνικιστική,φασιστική ὀργάνωσις τῆς τουρκίας. Διότι οἱ «γκρίζοι λύκοι» δέν εἶναι μόνον τό ἐθνικιστικό κόμμα τοῦ Μπαχτσελί πού ἔχει προσχωρήση καί συγκυβερνᾷ μέ τόν Ἐρντογάν,ἀλλά ἡ ὅλη «φιλοσοφία» τους πού περνᾷ πλέον παντοῦ !
Δεῖτε τό παρακάτω βίντεο,ὅπου φοιτητές τῆς τουρκικῆς σχολῆς ἀστυνομικῶν καμαρώνουν κάνοντας τό σῆμα τῶν «γκρίζων λύκων»,ἐνῷ καταφθάνουν κάποιοι ...ἐπίσημοι !
Μπορεῖτε νά καταλάβετε τί ἀκριβῶς «χτίζετε» στήν Τουρκία ἀπό τόν Ἐρντογάν; Τί φανατικά σώματα ἀπό στρατό ἕως τήν ἀστυνομία ἑτοιμάζουν γιά νά τούς ἀμολήσουν καί νά μήν ἀφήσουν «ρουθούνι» ἀπό ὅλους ἐκείνους πού εἴτε λέγονται ἀντίπαλοι τοῦ καθεστῶτος εἴτε μειονότητες;
Καί οἱ «ἡμέτεροι» ἀστυνομικοί ἐκπαιδεύονται γιά νά σακατεύουν τούς Ἕλληνες πού πᾶνε νά ὑπερασπιστοῦν τήν Μακεδονία καί νά κυνηγοῦν ἀνηλεῶς τούς ἱερεῖς καί τούς πιστούς σέ κάθε ἐκκλησία,μή τυχόν καί πᾶνε ν᾿ἀνάψουν κανά κερί...
Καί μετά μᾶς κάνει ἐντύπωσιν ( προσωπικῶς δέν μοῦ ἔκανε καμμία ἀπολύτως) ἡ κατασκοπία στά Δωδεκάνησα καί ἡ δρᾶσις τῶν τουρκοαναθρεμένων «ἑλλήνων» τῆς Θράκης. Ἔ,τί ἔχουμε νά ζήσουμε ἀκόμη...
Υ.Γ. Ἀπό μικρά στόν φανατισμό καί τόν φασισμό τοῦ ἀκραίου ἐθνικισμοῦ. Ἐδῶ,σ᾿ἐμᾶς μόνον κυνήγι σέ κάθε τι πού τολμᾷ νά μιλήσῃ ἤ νά ὑπερασπισθῇ ὁτιδήποτε ἑλληνικό !
Διότι βλέπεις πώς ὑπάρχει ὁ νόμιμος καί ἐγκεκριμένος φασισμός καί βεβαίως ὁ παράνομος κι᾿ἐγκληματικός πού ἀφορᾷ καί καταδικάζει μόνον τούς Ἕλληνες ! Ἔτσι εἶναι,ὅταν αὐτό ...βολεύει κάποιους...
Ἡ Πελασγική
![]() |
| Ιχνηλατώντας την εβραϊκή Αθήνα |
...μια απόφαση, που ελήφθη από το λαό της Αθήνας προς τιμήν του Αρχιερέα Υρκανού, εθνάρχη των Ιουδαίων...αποφασίστηκε να απονεμηθεί σε αυτόν χρυσό μετάλλιο, να τοποθετηθεί ένα ορειχάλκινο άγαλμά του στο ναό του Δήμου και να εκφρασθεί έτσι η ευαρέσκεια της πόλης...το έτος 106|5 π.Χ. (το έτος κατά το οποίο άρχων της Αθήνας διετέλεσε ο Αγαθοκλής)... τις αρχές του α΄ αιώνα μ.Χ. Ο Αγρίππας ο Α΄ σε επιστολή του προς τον Γάιο Καλλιγούλα αναφέρει την Αττική σαν μία από τις περιοχές που κατοικούν Εβραίοι...
...Σημαίνουσα θέση κατέχει η Αθήνα και στην Ταλμουδική – Μιδρασική λογοτεχνία. Το Μιδράς επί του βιβλίου «Θρήνοι» περιέχει αναρίθμητες ιστορίες – θρύλους, που σκοπό έχουν να συγκρίνουν την αξία Εβραίων της Ιερουσαλήμ και Αθηναίων. Πολλές από αυτές τις ιστορίες αρχίζουν με τη φράση : «Κάποιος Αθηναίος ήλθε στην Ιερουσαλήμ». Στο βαβυλωνιακό Ταλμούδ καταχωρείται η ιστορία του Ραββίνου Γεοσούα μπεν Χανανία, ο οποίος με την προτροπή του Ρωμαίου αυτοκράτορα ήρθε στην Αθήνα και διεξήγαγε διαλογική συζήτηση με τους πρεσβύτες της πόλης.
...Μετά το 1834, όμως, και την ανακήρυξη της Αθήνας ως πρωτεύουσα της ανεξάρτητης Ελλάδας, αναπτύχθηκε μία μικρή εβραϊκή κοινότητα. Αριθμός εβραϊκών οικογενειών από τη Γερμανία ήρθαν και εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα. Μεταξύ αυτών και ο χρηματιστής Μαξ ντε-Ρότσιλντ, ο οποίος συμμετείχε στην ακολουθία του βασιλιά Όθωνα. Μέσω της Δουκίσσης της Πλακεντίας αποκτήθηκε μια μεγάλη έκταση για την ανέγερση της Συναγωγής (1843). Η Δούκισσα εγκαταστάθηκε στην Αθήνα το 1831 και ανέπτυξε μέσω της μελέτης της Βίβλου μια βαθιά συμπάθεια για τον Ιουδαϊσμό...
..Η εβραϊκή Κοινότητα αναγνωρίστηκε επίσημα το 1889. Το 1890 πρόεδρος της Κοινότητας διετέλεσε ο Κάρολος Ρότσιλντ (1843 – 1918). ..Οι πλέον εύποροι Εβραίοι ήταν Ασκεναζίμ, ενώ οι Σεφαραδίμ που κατάγονταν από διάφορες περιοχές της Ελλάδας και την Τουρκία ήταν κυρίως πλανόδιοι πωλητές, παλαιοπώλεις και μικρομαγαζάτορες...»
( Καί ἄλλα πολλά στό θέμα : Ιστορική αναδρομή της εβραϊκής παρουσίας στην Αθήνα)
![]() |
| Πόλεις που έχασαν τη ζωντανή τους κληρονομιά επίσης περιλαμβάνουν τα Ιωάννινα (κεντρικό σημείο αναφοράς της Ρωμανιώτικης κουλτούρας) και τα Χανιά της Κρήτης (που είδαν την άνθηση μιας ιδιαίτερης Ραββινικής παράδοσης).-ἀπό ἐδῶ- |
Δέν μοῦ κάνει ἐντύπωσι καθόλου,ὅπως δέν μοῦ κάνει ἐντύπωσιν οὔτε ἡ τόσο μεγάλη προσπάθεια τήν ὁποία κάνουν οἱ ἑβραῖοι ὥστε ν᾿ἀποδείξουν τήν,πάντα,χιλιόχρονη παρουσία τους σέ πολλές ἑλληνικές πόλεις μέ ἀποκορύφωμα βεβαίως αὐτή στήν Θεσσαλονίκη. Τό ἴδιο δέν μοῦ κάνει ἐντύπωσιν ὅταν διαβάζω τά ἴδια ἀκριβῶς γιά ἄλλες περιοχές καί κράτη Εὐρωπαϊκά,μᾶλλον σ᾿ὅλα,θά ἔλεγα,χιλιόχρονη ἡ παρουσία τους παντοῦ,λέμε !
Ἀναρωτιέμαι μόνον γιά κάτι :Μά πόσοι ἦσαν τέλος πάντων πού εἶχαν διασπαρῆ σ᾿ὁλόκληρη τήν Εὐρωπαϊκή ἥπειρο,τήν βόρειο Ἀφρική,τήν Μέση Ἀνατολή μέχρι καί τήν Ἰνδία;
Ἐν κατακλείδι,αὐτοί κάνουν τήν δουλειά τους,ὅπως τήν ἔκαναν πάντα καί γιά τήν δική τους πλευρά καλῶς κάνουν.Αὐτό ὅμως πού μ᾿ἐνοχλεῖ,πάρα πολύ θά ἔλεγα,εἶναι ὅλοι ἐκεῖνοι πού ἀνέχονται ἤ σιωποῦν μπροστά σ᾿αὐτά τά σχέδια μέσῳ τῶν ὁποίων, οὐσιαστικῶς,θέλουν νά ἀνακηρυχθοῦν «ἐκπολιτιστές» ὁλοκλήρου τῆς ἀνθρωπότητος ἤ ἔστω οἱ ἀμέσως συμβάλλοντες σ᾿αὐτόν ( τόν ἐκπολιτισμό). Γιά σκεφθεῖτε,γιά ποίον λόγον γίνεται αὐτό;...
Ἄς ξαναγυρίσουμε ὅμως στό ἄγαλμα τοῦ Ὑρκανοῦ πού «ἔστησαν οἱ Ἀθηναῖοι εἰς ἔνδειξιν εὐαρεσκείας ( ;) τῆς πόλεως πρός τόν ἐθνάρχη τῶν Ἰουδαίων» ! Ἐπί ἄρχοντος Ἀγαθοκλῆ (περί τό 106 π.Χ.),κάνει λόγο τό κείμενον.Γιά ποιόν Ἀγαθοκλῆ,γιά ἐκεῖνα τά χρόνια, γίνεται λόγος; Ἕναν ἄρχοντα τῶν Ἀθηνῶν μέ τό ὄνομα Ἀγαθοκλῆς,βρίσκουμε μόνον,ἱστορικῶς,περί τό 357 π.Χ. (Διόδ. Σικελιώτης ΙΣτ’ 9)-ἐδῶ-Καί κυρίως,γιά ποιόν Ἄρχοντα Ἀθηνῶν γίνεται λόγος σέ μία Ἑλλάδα ὑπό Ῥωμαϊκή κατοχή; !
Ἄν ψάξετε στό διαδίκτυο σχετικῶς μέ τό προαναφερόμενο ἄγαλμα τοῦ Ἰουδαίου Ὑρκανοῦ δέν θά βρεῖτε ἀναφορές πέραν τῶν ἑβραϊκῶν καί μόνον,σελίδων ! Καί ἀναδημοσιεύσεις αὐτῶν,χωρίς νά γίνεται καμμία διασταύρωσις τῶν ἀναφερομένων ὡς στοιχεῖα ...ἱστορικά,ἐννοεῖται.
Τί νά «πρωτοθαυμάσῃ» κανείς διαβάζοντας γιά τά «κατορθώματα» κατά τῶν Σελευκιδῶν,τοῦ ἑβραίου ἀρχιερέα Ὑρκανοῦ ! Τίς ἀσταμάτητες ἐξεγέρσεις,τούς πολέμους καί τίς καταστροφές πόλεων στήν Παλαιστήνη τῶν Σελευκιδῶν; Γιά ποιόν λόγο θά τόν τιμοῦσαν,αὐτόν οἱ Ἀθηναῖοι;Γιά ποιόν λόγο θά τοῦ ἔδιναν «χρυσό μετάλλειο»; Ἐδῶ περί Ἰωάννη Ὑρκανοῦ,τοῦ ἀρχιερέα.
Ἄς δοῦμε καί τόν δεύτερο Ὑρκανό :
φωτό
Διαβᾶστε,ὁπωσδήποτε,καίτό βιογραφικό τοῦ Ὑρκανοῦ Β΄ πού ὁ Πομπήϊος τοῦ ἔδωσε τόν τῖτλο τοῦ ἐθνάρχη τῶν Ἰουδαίων.Διαβᾶστε νά δεῖτε τίς διαμάχες καί δολοπλοκίες μέ τόν ἀδελφό του Ἀριστόβουλο (χμμ...ἑλληνικό ὄνομα ἔτσι;Καί μάλιστα ὁ ἰουδαῖος Ἀριστόβουλος εἶχε καί δύο υἱούς ὀνόματι Ἀλέξανδρος καί Ἀντίγονος ! Σᾶς λέει κάτι αὐτό; Πρέπει νά σᾶς λέει πάρα πολλά ἀφοῦ πρὄκειται γιά τά πρῶτα χρόνια μετά τήν πτῶσιν τοῦ Βασιλείου τῶν Ἑλλήνων Σελευκιδῶν.Γιά νά καταλάβετε πρέπει νά διαβάσετε σχετικῶς μέ τό κρατίδιο τῶν Ἀσμοναίων,ὅλοι μέ ἑλληνικά ὀνόματα καί τήν ἐπώνυμη ἰουδαϊκή δυναστεία,ἀπό τήν ὁποία καί ὁ Ὑρκανός Β΄. Μία δυναστεία πού καταγόταν ἀπό τούς Μακκαβαίους.Καί ὁ νοών νοείτω...)
Ὅσο γιά τούς Ἀσκεναζίμ ( γερμανο-ἑβραίους) πού κατέφθασαν στήν Ἀθήνα μέ τόν Ὄθωνα δέν χρειάζονται νά ποῦμε κάτι περισσότερο ἀπό ὅσα κατά καιρούς ἔχουμε ἀναφέρει πέραν ἴσως μία ἀκόμη ἐπαναλήψεως σχετική μέ τό γιατί καί ποιοί ἤθελαν νά βγάλουν ἀπό τήν μέση τόν Ἰωάννη Καποδίστρια πού τούς χαλοῦσε τά σχέδια...(Ἐδῶ,ἐδῶ,ἐδῶ)
Ἐν πᾶσῃ περιπτώσει,αὐτά γράφουν καί αὐτά θέλουν νά πιστεύουν.Τό γιατί,δέν τό γνωρίζουν,πλέον,μόνον αὐτοί...
Ἡ Πελασγική
Μία ὁμολογία Πίστεως στόν Χριστό,πού φαντάζομαι ἔχει κάνῃ ὅλους τούς σατανάδες νά βγάζουν ἀφρούς.
Ἄν ὁ ἀμερικανικός λαός,ἐν τέλει,κυβερνηθῇ ἀπό τήν συμμορία Μπάϊντεν καί μέ ὅτι φέρει αὐτή,ὄχι μόνον στήν Ἀμερική ἀλλά σ᾿ὁλόκληρο τόν πλανήτη,ἄς σκεφτοῦν πώς εἶχαν τήν εὐκαιρία ν᾿ἀλλάξουν τόν ῥοῦν τῶν πραγμάτων,ὅπως τόν ἔχουν σχεδιάση τά δαιμόνια καί δυστυχῶς τήν ἔχασαν...
Ἴσως,νά μήν ἀκούσουμε ποτέ ξανά ἕνα τέτοιο Χριστουγεννιάτικο μήνυμα...
Ἄς μᾶς βοηθήσει ὁ Θεός,νά μήν εἶναι τό τελευταῖο ἐλπιδοφόρο μήνυμα,αὐτό,ἀπό τόν ἐκπρόσωπο τῆς μεγαλυτέρας δυνάμεως τοῦ πλανήτου...
Ἡ Πελασγική
Στήν Ἑλλάδα,ὄχι μόνον τοῦ σήμερα ἀλλά μᾶλλον διαχρονικές εἶναι οἱ «ἀξίες» πού ἐπιβραβεύονται καί ὁδηγοῦν τούς ἐκφραστές τους σ᾿ἀνώτερα κι᾿ἀνώτατα ἀξιώματα. Ἕνα ἀπό τά τελευταῖα παραδείγματα,ὁ διορισμός τοῦ Ψαριανοῦ ὡς συνεργάτου τοῦ ἀντιπροέδρου τῆς κυβερνήσεως,Παναγιώτη Πικραμένου.
Φαντάζεται,ἕνας λογικός ἄνθρωπος,πώς γιά νά λάβῃ κάποιος μία τέτοια θέσιν θά πρέπει νά ἔχῃ τά ἀνάλογα προσόντα,γνώσεις,κάποια πτυχία καί κυρίως μία προϋπηρεσία στόν χῶρο τῆς διακυβερνήσεως. Γιά νά ᾿δοῦμε τί ἀκριβῶς διαθέτει ὁ ἐν λόγῳ.
Κατ᾿ἀρχήν μᾶς πληροφορεῖ τό βιογραφικό του πώς σπούδασε στήν βιομηχανική σχολή( ἕνα πτυχίο πού τελικῶς τό πῆρε τό 2015 ! ! ! ἐδῶ). Ἄσχετον μέ τήν πολιτική τό ἀντικείμενο.Ἐπίσης διαβάζουμε πώς ὅσον ἀφορᾷ τόν ἐπαγγελματικό του τομέα βρέθηκε νά ἐργάζεται ὡς δημοσιογράφος καί μουσικός παραγωγός σέ ῥαδιοφωνικούς σταθμούς. Τζάμπα οἱ σπουδές του στήν βιομηχανική.Καμμία ἀξιοποίησις αὐτῶν.Ἐπίσης διαβάζουμε κάτι σχετικά μέ ἀθλητικά καί ἑνώσεις φιλάθλων σέ ἀθηναϊκή ὁμάδα ! ! ! Ἀλλά καί πώς ὑπῆρξε μέλος στά γνωμοδοτικά (!!!) συμβούλια τοῦ Φεστιβάλ Ἀθηνῶν ( ποιό ἀκριβῶς ἐννοεῖ δέν διευκρινίζεται.Μᾶλλον τό Ἀθηνῶν -Ἐπιδαύρου) καί τοῦ Μεγάρου Μουσικῆς Θεσσαλονίκης. Καί γιά μέν αὐτό τοῦ Μ.Μ.Θεσσαλονίκης,ἀντιλαμβανόμεθα τήν ...σχέσιν ὥστε νά εἶναι μέλος τοῦ γνωμοδοτικοῦ του συμβουλίου ( μουσικός παραγωγός) καί ἄς ποῦμε πώς τό προσπερνοῦμε,μά στό Φεστιβάλ Θεάτρου καί μάλιστα αὐτό τῆς Ἐπιδαύρου; !!! (πληροφορίες ἀπό ἐδῶ)
Τί ψάχνεις,θά μοῦ πῇ κάποιος,ἐδῶ τό ἄτομο εἶναι συνεργάτης τοῦ ἀντιπροέδρου τῆς κυβερνήσεως,στά θέατρα κόλλησες; Ἔλα ντέ...
Συνεχίζουμε γιά νά ᾿δοῦμε τήν πορεία του στήν πολιτική :
Κάπως ἔτσι ὁ περιπλανόμενος «ἰουδαῖος» βρέθηκε νά διορίζεται σήμερα συνεργάτης τοῦ ἀντιπροέδρου τῆς κυβερνήσεως.Καί ἀφοῦ ἡ πρόσληψίς του ἀναφέρει τήν πανεπιστημιακή ἐκπαίδευσιν νά ὑποθέσουμε πώς ἡ θέσις αὐτή καί ἡ συνεργασία μέ τόν ἀντιπρόεδρο κ. Πικραμένο,θά ἔχῃ σχέσι μέ τό ἀντικείμενο τῶν σπουδῶν του στήν Βιομηχανική,τό ὁποῖο ποτέ δέν ἀξιοποίησε;
Ἤ νά ὑποθέσουμε πώς ἄλλες ἦταν οἱ ἀξίες πού μέτρησαν στόν συγκεκριμένο διορισμό ὁ ὁποῖος πραγματοποιήθηκε μέ προσωπική ἀπόφασι τοῦ ἰδίου τοῦ Πικραμένου;
Τοῦ Πικραμένου,εἴπαμε,ἔτσι; (ΕΔΩ)
Γιά νά θυμηθοῦμε κάποιες ἐκ τῶν «ἀξιῶν» πού χαρακτηρίζουν τόν ἐν λόγῳ,μέ δικές του δηλώσεις πάντα :
Γιά τήν Μακεδονία :
...Έτσι και στο λεγόμενο “μακεδονικό ζήτημα”...Δεν καταφέραμε να το λύσουμε πριν 25 χρόνια όταν οι γείτονες ήταν έτοιμοι για συμφωνία και η ευθύνη βαραίνει την ελληνική πλευρά με τον φανατισμό, τις εθνικιστικές κορώνες, τα συλλαλητήρια, τα εμπάργκο κι άλλες ανοησίες, τότε. Και κραυγάζαμε «Η Μακεδονία Είναι Ελληνική», σύνθημα φορτισμένο συναισθηματικά ως προς την ιστορία αλλά γεωγραφικά εντελώς λάθος, δεδομένου πως οι “Μακεδονίες” είναι …τρεις και κάτι, και μόνο το 52%, η Ελληνική Μακεδονία, είναι Ελληνική...( ἀπό τήν προσωπική του σελίδα,ἐδῶ)
Τί νά σχολιάσῃ κανείς ἐπ᾿αὐτοῦ; Ἡ ἀσχετοσύνη,ἡ ἀπόλυτος ἄγνοια τῆς Ἱστορίας,τῶν ἀρχαίων συγγραφῶν,τῆς ἱστορικῆς πραγματικότητος τοῦ γεωγραφικοῦ χώρου τῆς Βαλκανικῆς εἶναι τόσο πασιφανής πού δέν ἀξίζει τόν κόπο ν᾿ἀσχοληθῇ σοβαρά κάποιος μαζύ του...
Γιά τό 1821 :«Η επανάσταση του '21 που λένε για την εθνική ανεξαρτησία και ταράζομαι είναι ένα παραμύθι που λέμε στον κόσμο....»
Ἡ οὐσία αὐτοῦ πού ἤθελε νά ὑποστηρίξῃ ὁ Ψαριανός,μέ αὐτό,ἦταν : «Παραμύθια για σανοφάγους» χαρακτήρισε ο Γρηγόρης Ψαριανός τις «απόψεις πως για όλα τα δεινά της χώρας ευθύνεται ο «ξένος παράγοντας»( ἐδῶ)
Δέν ὑπάρχει πιό χαρακτηριστικό παράδειγμα ἡμιμαθοῦς,πέραν τοῦ ἐν λόγῳ πού ἔχει διατελέση καί «ἐθνοπατέρας» ! Γιατί,κακομοίρη μου,ὅταν άγνοεῖς βασιά μέρη τῆς Ἱστορίας,ὅπως λ.χ. « μᾶς ἔφεραν ( ἐννοεῖ οἱ ξένοι) τόν καλλίτερο Κυβερνήτη,τόν Καποδίστρια καί έμεῖς μέσα σέ 1,5 χρόνο τόν «φαγαμε» καί παραβλέπεις τό σχέδιο τῶν τότε παγκοσμίων ἐξουσιαστῶν οἱ ὁποῖοι εἶναι οἱ ἀπόλυτοι ἠθικοί αὐτουργοί τῆς δολοφονίας τοῦ Καποδίστρια,τότε καμμία σοβαρότης ἐπί τῶν λεγομένων σου ! Ὅταν παραβλέπεις πώς ὅλες.μά ὅλες οἱ κυβερνήσεις καί κομματικοί σχηματισμοί,ἄν δέν ἔχουν τήν ἔξωθεν ἔγκρισιν δέν μποροῦν νά σταθοῦν στήν ἑλλαδική ἤ ὅτι ὁ ὁποιοσδήποτε καί ὅποια,ἔως σήμερα,χρονική στιγμή,κυβέρνησε καί κυβερνᾶ τόν τόπο,δέν ἀκολουθεῖ πιστότατα τίς ἔξωθεν ἐντολές,δέν ἔχει καμμία ἀπολύτως τύχη, τότε ἀποδεικνύεσαι ἀκατάλληλος καί ἴσως ἄκρως ἐπικίνδυνος.
Ὅσον ἀφορᾷ τήν ἀπαξίωσι ὅλων τῶν ἀγωνιστῶν τῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1821,τό λιγότερο πού μποροῦμε νά ποῦμε εἶναι πόσο λυπηρός εἶναι. Ἄντε,γιατί ἄν ποῦμε ξεκάθαρα τά πράγματα,μπορεῖ οἱ χαρακτηρισμοί μας,νά ὑπερβοῦν τά ἐπιτρεπτά,τῆς εὐπρεπείας,ὅρια...
Στήν πρόταση τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας ( ἐπί συριζα μέ ὑπουργό τόν Γαβρόγλου),γιά τήν ἐκλογή Μουφτή στἠν Θράκη :
Ψαριανός : «...Θα υπερψηφίσουμε επί της αρχής την εκσυγχρονιστική προσπάθεια πρέπει με μεγάλα βήματα και θαρραλέα να αντιμετωπίζουμε ζητήματα σεβασμού των ανθρώπινων δικαιωμάτων...»
Γιά τήν Κύπρο ὅπου ἐκτός τό ὅτι ἔβλεπε πώς τό σχέδιο Ἀνάν ἦταν θετικό,διαβᾶστε καί αὐτό :
«Εχει ένα χωριό που είναι δίπλα στον Αγιο Σωζόμενο, ένα εγκαταλειμμένο χωριό-φάντασμα, στα ελεύθερα, στην ελεύθερη Κύπρο… Αυτό ήταν τουρκοχώρι και το ’63 μπούκαραν οι δικοί μας και τους ξέσκισαν τους φουκαράδες. Μετά μπήκαν μέσα οι Τούρκοι, οι οποίοι, ως γνωστόν, δεν μπήκαν στα καλά καθούμενα… Κάναμε τις μαλακίες τη μια πίσω απ’ την άλλη και μετά μιλάμε γιά τουρκική κατοχή...» ( Ὁ Ψαριανός δέν βλέπει νά ὑπάρχει καμμία παρανομία στήν κατεχόμενη Κύπρο)
Καί βεβαίως μετά ἀπ᾿ὅλα τά παραπάνω, τό νά ὑποστηρίζῃ :
«...είναι αδιανόητο να περικόπτονται μισθοί και συντάξεις αλλά να δίνονται χρήματα για εξοπλισμούς και στρατιωτικό υλικό...»
φαίνεται τόσο «λάϊτ» !
Ἐν κατακλείδι,ὅσο πιό ἐθνομηδενιστής εἶσαι,πιό τουρκόφιλος,ἀποδομητής τῆς Ἑλληνικῆς Ἱστορίας,γυρολόγος πολιτικάντης καί ἐν τέλει ἐθνικῶς ἐπικίνδυνος τόσο πιό κοντά βρίσκεσαι στόν δρόμο τῆς ...ἐπιτυχίας ! Αὐτές εἶναι οἱ «περγαμηνές» πού πρέπει νά ἔχῃ ἕνας πολιτικάντης τῆς ἑλλαδικῆς.Καί ἄν νομίζετε πώς αύτό εἶναι σύγχρονο φαινόμενον κάνετε μεγάλο λάθος ! Ἔτσι ἦταν,ἀπό καταβολῆς νεο-ἑλλαδικοῦ κράτους. Αὐτό τό εἶδος ἦταν προτιμητέο ( καί ὄχι μόνον γιά τήν πολιτική),ἀλλά καί κάποιο ἀκόμη,πολύ γνωστό,ἐπιτήδειο καί πιό ...ἐκλεκτόν...
Καί τό κακό εἶναι πώς δέν ἔχουμε φθάση στόν πάτο,ἀκόμη...
Ἡ Πελασγική
φωτό Πάντα σ᾿αὐτή τήν χώρα γινόμαστε μάρτυρες μίας κατηγορίας ἀνθρώπων πού κατά ἕναν παράξενο,περίεργο καί ἴσως ...μεταφυσικό τρόπον ( ἀφοῦ...