Στις χαοτικές ώρες που ακολούθησαν την αμερικανική στρατιωτική επιχείρηση που συνέλαβε τον πρόεδρο της Βενεζουέλας Nicolas Maduro στις 3 Ιανουαρίου 2026, η υπηρεσιακή πρόεδρος Delcy Rodriguez εκφώνησε μια εθνική τηλεοπτική ομιλία στην οποία επικαλέστηκε έναν γνωστό αποδιοπομπαίο τράγο για το μπολιβαριανό καθεστώς. Περιτριγυρισμένη από υψηλόβαθμους αξιωματούχους, συμπεριλαμβανομένου του αδελφού της Jorge Rodriguez, του υπουργού Εσωτερικών Diosdado Cabello και των υπουργών Εξωτερικών και Άμυνας, χαρακτήρισε την αμερικανική παρέμβαση με γλώσσα που έχει γίνει σήμα κατατεθέν της ρητορικής της κυβέρνησης της Βενεζουέλας.
«Οι κυβερνήσεις του κόσμου είναι απλώς σοκαρισμένες που η Βενεζουέλα είναι θύμα και στόχος μιας επίθεσης αυτού του είδους, η οποία αναμφίβολα έχει σιωνιστικές χροιές», δήλωσε η Rodriguez κατά τη διάρκεια της ομιλίας της. Ορισμένες μεταφράσεις απέδωσαν τη φράση της ως «σιωνιστικά στοιχεία» ή «σιωνιστική χροιά», αλλά το μήνυμα παρέμεινε σαφές. Η ηγεσία της Βενεζουέλας κατηγόρησε την εβραϊκή επιρροή για τις στρατιωτικές επιθέσεις και την επακόλουθη επιδρομή της Δέλτα Δύναμης που είχε ως αποτέλεσμα την αεροπορική μεταφορά του Maduro και της συζύγου του, Cilia Flores, στη Νέα Υόρκη για να αντιμετωπίσουν κατηγορίες για ναρκοτρομοκρατία.
Η Rodriguez χαρακτήρισε την επιχείρηση ως μέρος ευρύτερων αποικιακών φιλοδοξιών, δηλώνοντας ότι «οι μάσκες έχουν πέσει» και αποκαλύπτοντας αυτό που ισχυρίστηκε ότι ήταν οι αληθινές αμερικανικές προθέσεις να διαλύσουν την ανεξαρτησία της Βενεζουέλας. «Δεν θα είμαστε ποτέ ξανά σκλάβοι, ότι δεν θα είμαστε ποτέ ξανά αποικία οποιασδήποτε αυτοκρατορίας», τόνισε στον λαό της Βενεζουέλας, ενώ περιέγραψε την αιχμαλωσία ως «παράνομη, αθέμιτη απαγωγή».
Η επίκληση του Σιωνισμού ως συνωμοτικής δύναμης δεν αποτελεί κάτι καινούργιο για το πολιτικό κατεστημένο της Βενεζουέλας. Μετά την αμφισβητούμενη εκλογή του εναντίον του αντιπάλου της αντιπολίτευσης Edmundo González Urrutia το καλοκαίρι του 2024, ο Maduro κατηγόρησε τον «διεθνή Σιωνισμό» για τις επακόλουθες διαμαρτυρίες. Ισχυρίστηκε ότι «όλη η επικοινωνιακή δύναμη του Σιωνισμού, που ελέγχει όλα τα κοινωνικά δίκτυα, τους δορυφόρους και όλη την εξουσία, βρίσκεται πίσω από αυτό το πραξικόπημα», σύμφωνα με δημοσιεύματα εκείνης της περιόδου.
Τον Νοέμβριο του 2025, ο Maduro κλιμάκωσε περαιτέρω τη ρητορική του, δηλώνοντας ότι «οι ακραίοι Σιωνιστές θέλουν να παραδώσουν αυτή τη χώρα στους διαβόλους». Οι εκθέσεις του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ για τη θρησκευτική ελευθερία έχουν τεκμηριώσει ότι «η κριτική κατά του Ισραήλ στα μέσα ενημέρωσης που ελέγχονται από τον Maduro ή συνδέονται με αυτόν συνέχισε να έχει αντισημιτικές χροιές, μερικές φορές μεταμφιεσμένες σε αντισιωνιστικά μηνύματα».
Αυτοί οι ισχυρισμοί περί σιωνιστικής συνωμοσίας με σκοπό την αποσταθεροποίηση της Βενεζουέλας βασίζονται σε μια μακρύτερη ιστορία εχθρότητας της Βενεζουέλας προς το Ισραήλ, η οποία επιταχύνθηκε υπό τον εκλιπόντα Hugo Chavez και συνεχίστηκε υπό την ηγεσία του Maduro. ( Πελασγ. : Ἔχουμε ἤδη δημοσιεύσει ἀνάλογο ἄρθρο, μέ πολλές πληροφορίες καί ντοκουμέντα γιά τήν δολοπλοκία τοῦ σιωνιστικοῦ καθεστώτος τοῦ Ἰσραήλ στήν ἀνατροπή τοῦ Nicolas Maduro : Ἰσραηλινή δολοπλοκία στήν Βενεζουέλα ; ) Η επιδείνωση ξεκίνησε κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Ιντιφάντα, όταν ο Chavez χρηματοδότησε συγκεντρώσεις υποστήριξης των Παλαιστινίων. Η πρώτη άμεση στοχοποίηση της εβραϊκής κοινότητας της Βενεζουέλας σημειώθηκε τον Μάιο του 2004, όταν η Σεφαραδίτικη Συναγωγή Tiferet Israel στο Καράκας δέχτηκε επίθεση μετά από μια φιλοπαλαιστινιακή συγκέντρωση που υποστηρίχθηκε από την κυβέρνηση.
Η κατάσταση κλιμακώθηκε δραματικά κατά τη διάρκεια του πολέμου του Λιβάνου το 2006. Ο Chavez κατηγόρησε το Ισραήλ για γενοκτονία και τον Αύγουστο του 2006 ανακάλεσε τον πρέσβη της Βενεζουέλας από το Ισραήλ. «Το Ισραήλ έχει τρελλαθεί. Σφαγιάζουν παιδιά και κανείς δεν ξέρει πόσα είναι θαμμένα», δήλωσε τότε ο Chavez.
Η πλήρης ρήξη της Βενεζουέλας με το Ισραήλ ήρθε στις 14 Ιανουαρίου 2009, κατά τη διάρκεια της Επιχείρησης Συμπαγές Μόλυβδο στη Γάζα. Ο Chavez περιέγραψε τη στρατιωτική επίθεση του Ισραήλ ως «σκληρή δίωξη του παλαιστινιακού λαού, υπό την καθοδήγηση των ισραηλινών αρχών». Το Υπουργείο Εξωτερικών της Βενεζουέλας ανακοίνωσε τη διακοπή των διπλωματικών σχέσεων, δηλώνοντας ότι η κίνηση έγινε «δεδομένης της απάνθρωπης δίωξης του παλαιστινιακού λαού που ασκείται από τις αρχές του Ισραήλ».
Μετά από αυτή τη διπλωματική ρήξη, η Βενεζουέλα αναγνώρισε επίσημα την Παλαιστίνη στις 27 Απριλίου 2009, καθιστώντας την την πρώτη χώρα στην Αμερική που συνήψε επίσημες διπλωματικές σχέσεις με την Παλαιστινιακή Αρχή.
Ενώ η Rodriguez κατηγόρησε τις σιωνιστικές μηχανορραφίες για την αμερικανική επιχείρηση, κορυφαίοι Ισραηλινοί αξιωματούχοι πανηγύρισαν ανοιχτά τη σύλληψη του Maduro ως στρατηγική νίκη που θα αποδυνάμωνε το ημισφαιρικό δίκτυο του Ιράν. Όπως έχει σημειώσει προηγουμένως ο συγγραφέας , η στρατηγική συμμαχία της Βενεζουέλας με το Ιράν έχει προκαλέσει έντονη κριτική από τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής στην Ουάσινγκτον και το Τελ Αβίβ, χρησιμεύοντας ως δικαιολογία για διάφορες επιχειρήσεις αλλαγής καθεστώτος και τακτικές αποσταθεροποίησης που στοχεύουν τη χώρα της Νότιας Αμερικής.
Σε μια επακόλουθη συνέντευξη Τύπου, ο Νετανιάχου διεύρυνε τις παρατηρήσεις του. «Εκφράζω την πλήρη υποστήριξη της ισραηλινής κυβέρνησης για την αποφασιστική απόφαση και δράση των Ηνωμένων Πολιτειών σχετικά με τη Βενεζουέλα. Πρόκειται για την αποκατάσταση της ελευθερίας και της δικαιοσύνης σε μια άλλη περιοχή του κόσμου. Σε όλη τη Λατινική Αμερική, γινόμαστε μάρτυρες μιας ιστορικής μετατόπισης — χώρες που επιστρέφουν στον αμερικανικό άξονα και ανανεώνουν τους δεσμούς τους με το Ισραήλ».
Η αναφορά του Νετανιάχου σε μια «ιστορική στροφή» προς την ομαλοποίηση των σχέσεων με το Ισραήλ αντικατοπτρίζει την ευρύτερη πρωτοβουλία των Συμφωνιών του Ισαάκ, η οποία επιδιώκει τη σύναψη διπλωματικών σχέσεων με χώρες της Λατινικής Αμερικής που θα μπορούσαν να εγγυηθούν ευνοϊκές συνθήκες για τα ισραηλινά συμφέροντα στο Δυτικό Ημισφαίριο.
Ο Υπουργός Εξωτερικών Gideon Sa’ar εξέφρασε την πιο ηχηρή υποστήριξη από το Τελ Αβίβ, εκφράζοντας ρητά την ελπίδα για ανανέωση των διπλωματικών σχέσεων μεταξύ Ισραήλ και Βενεζουέλας. «Το Ισραήλ επαινεί την επιχείρηση των Ηνωμένων Πολιτειών, με επικεφαλής τον Πρόεδρο Τραμπ, η οποία ενήργησε ως ηγέτης του ελεύθερου κόσμου», δήλωσε δημόσια ο Sa’ar. «Σε αυτή την ιστορική στιγμή, το Ισραήλ στέκεται στο πλευρό του λαού της Βενεζουέλας που αγαπά την ελευθερία, ο οποίος έχει υποφέρει υπό την παράνομη τυραννία του Maduro».
Η πανηγυρική υποστήριξη από το Τελ Αβίβ, σε συνδυασμό με ένα σαφές στρατηγικό ενδιαφέρον για την αναμόρφωση της Λατινικής Αμερικής, υποδηλώνει ότι οι ισχυρισμοί για μια σιωνιστική ατζέντα στη Βενεζουέλα δεν είναι οι παραληρηματικές δηλώσεις ενός παρανοϊκού καθεστώτος, αλλά μια νηφάλια ανάγνωση των γεωπολιτικών πραγματικοτήτων μιας δυτικής πολιτικής τάξης που κυριαρχείται από τον παγκόσμιο Εβραϊσμό.
ἀπό : theoccidentalobserver.net
Ἔτσι, νά τούς ξεγυμνὠνουν ἐπιτέλους. Εὖγε στήν γενναία Delcy Rodriguez !
Ἡ Πελασγική
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου