Ο ΑΪ - ΔΗΜΗΤΡΗΣ
Στό χωριό μας, πού δέν εἶναι κι᾿ὀμορφότερο στήν πλάσι,
μᾶς ἀφῆκαν οἱ γονεῖς μας μιά γερόντισσα ἐκκλησιά.
Δέν τῆς ἔχουμε φτειασμένο μαρμαρένιο εἰκονοστάσι,
τά καντήλια της δέν εἶναι κρυσταλλένια καί χρυσᾶ.
*
Πτωχικά ντυμένους ἔχει καί τούς γέρους της παπᾶδες,
ταπεινοί κι᾿οἱ δυό της ψάλτες εἶναι πάντα ἐργατικοί.
Στά μανάλια της μεγάλες δέν ἀνάβουνε λαμπάδες,
στόν ἀφέντη Ἄϊ Δημήτρη, τό μικρό κεράκι ἀρκεῖ.
*
Κι᾿ὅμως, στόν μικρό της χῶρο, πού ὅλους κι᾿ὅλες δέν μᾶς βάνει,
τοῦ Θεοῦ τό μεγαλεῖο αἰσθανόμαστε τρανό.
Πουθενά πιό μυρωμένο δέν καπνίζει τό λιβάνι,
πουθενά τό καντηλάκι δέν σπιθάει πιό φωτεινό !
« Πρωϊνό ξεκίνημα » Γεώργιος Ἀθάνας
( ἀπό τό Ἀναγνωστικό Ε΄ Δημοτικοῦ [1967, ε΄ἔκδοσις] )
«Τό ἐκκλησάκι » διά χειρός Σοφίας Βλάχου, ἀπό τήν σελίδα τῆς ζωγράφου "ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΗΣ ΣΟΦΙΑΣ ΒΛΑΧΟΥ ".
Ἡ Πελασγική
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου