Κυβέρνηση ἀπό τήν Κόλαση ! ΗΠΑ ὑπό τήν καθοδήγησιν τῆς Σιών

Ὁ Ντόναλντ Τράμπ καί ἡ καταστροφή τοῦ κόσμου

Εάν ο Τραμπ χρησιμοποιήσει βία για να αποκτήσει τη Γροιλανδία, αυτό θα ήταν το τέλος του ΝΑΤΟ εξαρχής και θα εδραίωνε την παγκόσμια άποψη ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι εντελώς εκτός ελέγχου ακολουθώντας το παράδειγμα που έθεσε ο "στενότερος σύμμαχος και καλύτερος φίλος" Ισραήλ...

... ο Μαδούρο έχει περιγραφεί από τους συνήθεις υπόπτους ως εχθρός του Ισραήλ και υποστηρικτής τόσο της Χαμάς όσο και της Χεζμπολάχ και φίλος του Ιράν...

..... ο Τραμπ έλαβε επίσης ένα τηλεφώνημα από τον ελεγκτή του, τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπέντζαμιν Νετανιάχου, ο οποίος τον ενημέρωσε ότι ο στρατός του Ισραήλ δεν ήταν ακόμη έτοιμος να αμυνθεί έναντι της υποτιθέμενης καταστροφικής απάντησης που θα προερχόταν από το Ιράν σε οποιαδήποτε κοινή επίθεση των ΗΠΑ και του εβραϊκού κράτους.

Γράφει ὁ Philip Giraldi 

Κρίνοντας από τις δημοσκοπήσεις, το αμερικανικό κοινό έχει απογοητευτεί ολοένα και περισσότερο από την παράξενη συμπεριφορά του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και την ακολουθία κλόων που τον περιβάλλει και τον ενθαρρύνει. 

Την περασμένη εβδομάδα πραγματοποιήθηκε συνάντηση μεταξύ του Τραμπ και του υπουργού Εξωτερικών της Δανίας, καθώς και του ομολόγου του από τη νομοθετική συνέλευση της Γροιλανδίας. Η συνάντηση δεν έλυσε το ζήτημα της «απαράδεκτης» απαίτησης του Τραμπ ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να έχουν την κυριότητα της Γροιλανδίας, «αγοράζοντάς την» εάν χρειαστεί, για να διατηρήσουν την εθνική τους ασφάλεια έναντι πιθανής εισβολής από ρωσικά και κινεζικά πλοία που, κατά τον Τραμπ λανθασμένα, ήδη μολύνουν τα ύδατα της Αρκτικής στα βόρεια. Για να υποστηρίξει τη θέση του, ο Τραμπ ανακοίνωσε τώρα ότι εξετάζει το ενδεχόμενο να τιμωρήσει με δασμούς όλες τις χώρες που δεν συμφωνούν με τη θέση του για τη Γροιλανδία, κάτι που θα ήταν κάτι σαν διεθνής αυτοκτονία από την Ουάσινγκτον.

Αρκετές ευρωπαϊκές χώρες έχουν ήδη στείλει στρατεύματα στη Γροιλανδία για να βεβαιωθούν ότι ο Τραμπ κατανοεί ότι η περιοχή που κατέχεται από τη Δανία αποτελεί ζήτημα του ΝΑΤΟ και αρκετοί Αμερικανοί βουλευτές, κυρίως Δημοκρατικοί, βρίσκονται τώρα στην Ευρώπη, καθιστώντας σαφές ότι για άλλη μια φορά ο Τραμπ είναι εκτός ελέγχου. Δημοκρατικοί και Ρεπουμπλικάνοι νομοθέτες έχουν επίσης εισαγάγει νομοθεσία για να εμποδίσουν τον Τραμπ να καταλάβει τη Γροιλανδία με τη βία, αν και παρόμοια νομοθεσία που αποσκοπούσε στο να εμποδίσει οποιαδήποτε περαιτέρω στρατιωτική δράση κατά της Βενεζουέλας απέτυχε την περασμένη εβδομάδα. Κατά ειρωνικό τρόπο, η Γροιλανδία φιλοξενεί ήδη το "Pituffik",( φωτό ἀριστερά ) μια επανδρωμένη βάση του ΝΑΤΟ με αμερικανικό προσωπικό. Εάν ο Τραμπ χρησιμοποιήσει βία για να αποκτήσει τη Γροιλανδία, αυτό θα ήταν το τέλος του ΝΑΤΟ εξαρχής και θα εδραίωνε την παγκόσμια άποψη ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι εντελώς εκτός ελέγχου ακολουθώντας το παράδειγμα που έθεσε ο "στενότερος σύμμαχος και καλύτερος φίλος" Ισραήλ.

Η πρόσφατη εισβολή στη Βενεζουέλα για την απαγωγή του προέδρου της χώρας, η οποία σκότωσε πάνω από 100 Βενεζουελάνους και Κουβανούς, ήταν το αποκορύφωμα μιας σειράς δολοφονιών, κυρίως Βενεζουελάνων ψαράδων, οι οποίοι δεν διέπρατταν κανένα αποδεδειγμένο έγκλημα σε διεθνή ύδατα, και η κατάσχεση πετρελαιοφόρων με βενεζουελάνικη και ακόμη και ρωσική σημαία στην Καραϊβική και τον Ατλαντικό Ωκεανό. Οι παράνομες ενέργειες οδήγησαν αναπόφευκτα στην φάρσα που διαδραματίζεται στο Καράκας, καθώς οι γενναίοι πολεμιστές της Δύναμης Δέλτα του Τραμπ απήγαγαν τον Nicolas Maduro και τη σύζυγό του και τους μετέφεραν χωρίς την θέλησή τους για δίκη στο Νότιο Μανχάταν, ένα δικαστήριο που προτιμά η ομοσπονδιακή κυβέρνηση λόγω των εγγυημένων αποτελεσμάτων καταδίκης. Ο πρόεδρος του δικαστηρίου είναι ένας 92χρονος Ορθόδοξος Εβραίος, κάτι που σίγουρα βοηθάει αρκεί να μπορεί να μείνει ξύπνιος κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, καθώς ο Maduro έχει περιγραφεί από τους συνήθεις υπόπτους ως εχθρός του Ισραήλ και υποστηρικτής τόσο της Χαμάς όσο και της Χεζμπολάχ, που θεωρούνται τρομοκρατικές ομάδες από το εβραϊκό κράτος και τις ΗΠΑ, καθώς και φίλος του Ιράν. Είναι το Ιράν που φέρεται να εξοπλίζει τη Βενεζουέλα με drones και πυραύλους ικανούς να επιτεθούν στις Ηνωμένες Πολιτείες, έτσι έρχεται μια άλλη βολική μυθοπλασία «απειλής» για να παρέχει μια ιστορία κάλυψης για την επιχείρηση κλοπής του πετρελαίου της χώρας και άλλων εθνικών πόρων.

Η στρατιωτική επίθεση στο Προεδρικό Μέγαρο στο Καράκας δεν ανέτρεψε το καθεστώς στη Βενεζουέλα, αν αυτή ήταν η πρόθεση, και η αντιπρόεδρος της χώρας, Delcy Rodriguez, ανέλαβε γρήγορα την ηγεσία της υπάρχουσας κυβέρνησης. Ο Ντόναλντ Τραμπ, παρ' όλα αυτά και χαρακτηριστικά, αυτοανακηρύχθηκε πρόεδρος της χώρας και δήλωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα τη «διοικούσαν» όσο βρισκόταν υπό ανοικοδόμηση από το σταθερό χέρι και την μπότα του θείου Σαμ. Η «διαχείριση» επικεντρώνεται σαφώς ως πρώτο καθήκον στην ανάπτυξη και πώληση πετρελαίου της Βενεζουέλας, αν και ήταν λίγο σοκ όταν η πρώτη δόση κέρδους από την επιχείρηση αποτελούνταν από 500 εκατομμύρια δολάρια, τα οποία κατατέθηκαν εύκολα σε έναν «υπεράκτιο» λογαριασμό στο Κατάρ. Υποστηρίζεται ότι τα χρήματα υπάρχουν για να εμποδίσουν τυχόν προσπάθειες πιστωτών να τα διεκδικήσουν, ώστε να μπορέσουν να αρχίσουν να αποδεσμεύονται στη Βενεζουέλα μόλις ξεκινήσει η ανοικοδόμηση. Τουλάχιστον αυτό θα μπορούσε κανείς να ονομάσει ιστορία συγκάλυψης. Αναρωτιέται κανείς ποιος θα έλεγχε στην πραγματικότητα και θα είχε πρόσβαση στον λογαριασμό, αλλά αυτό δεν έγινε σαφές και μπορεί να υπάρξει κάποια σύγχυση δεδομένου ότι ο Τραμπ «διοικεί» τη χώρα και αυτοαποκαλείται πρόεδρός της.

Ο Τραμπ έλαβε επίσης ένα κάπως απροσδόκητο δώρο που προέκυψε από την απαγωγή του Maduro. Την Πέμπτη, συναντήθηκε στον Λευκό Οίκο με την ηγέτιδα της αντιπολίτευσης της Βενεζουέλας Maria Corina Machado,( σημ. Πελασγικῆς : ἔχουμε ἐδῶ καί μῆνες κάνει ἀναφορές στήν ἐν λόγῳ καί τόν βρώμικο ῤόλο της :  ἐδῶ, ἐδῶ )  η οποία πρόσφατα έλαβε το Νόμπελ Ειρήνης, το οποίο ο Τραμπ εποφθαλμιούσε ανοιχτά για τον εαυτό του, παρά τους πολέμους που ξεκίνησε και συνεχίστηκε κατά τη διάρκεια του περασμένου έτους. Η Machado είχε φέρει μαζί της το μετάλλιο του Βραβείου Ειρήνης, το οποίο απέδωσε στον πρόεδρο ευχαριστώντας τον για όλο το υπέροχο έργο που έχει κάνει για την παγκόσμια ειρήνη. Έλαβε σε αντάλλαγμα μια «τσάντα με δώρα του Λευκού Οίκου με το σήμα του Τραμπ». Ο Τραμπ δέχτηκε το δώρο και την ευχαρίστησε, παρόλο που η Επιτροπή Βραβείων Νόμπελ έχει δηλώσει ότι το βραβείο δεν μεταβιβάζεται. Θα μπορούσε κανείς να παρατηρήσει ότι ένας αξιοπρεπής και ευγενικός δημόσιος αξιωματούχος θα είχε επιστρέψει το βραβείο, αλλά ο Τραμπ, φυσικά, αυτή η ιδιοφυΐα που καθοδηγείται από την ηθική του και τη βαθιά του σκέψη, δεν έκανε κάτι τέτοιο και έτσι το βραβείο θα παραμείνει στον Λευκό Οίκο μέχρι ο Orangeman να το πάρει σπίτι του στο Μαρ-α-Λάγκο.

Ο Τραμπ ενεπλάκη επίσης σε ένα σημαντικό δράμα την περασμένη εβδομάδα σχετικά με τον πόλεμό του εναντίον του Ιράν, ο οποίος υποτίθεται ότι θα ξεκινούσε μετά από συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου την Τετάρτη. Αντ' αυτού, ακυρώθηκε ή, για να είμαστε πιο ακριβείς, αναβλήθηκε. Ο Τραμπ ενημερώθηκε από το υπουργικό του συμβούλιο, πιθανώς από τον Υπουργό Πολέμου Pete Hegseth, τον επικεφαλής του Υπουργείου Εξωτερικών συν τον Σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας Marco Rubio και τον Αντιπρόεδρο JD Vance, ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι ακόμη έτοιμες να επιτεθούν στο Ιράν, το οποίο προετοιμαζόταν εδώ και μήνες για ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Με αυτό, φέρεται να εννοούν ότι η συγκέντρωση αμερικανικών δυνάμεων στην περιοχή δεν επαρκεί για να εξασφαλίσει μια καταστροφική επίθεση που θα υπερνικούσε τις περσικές άμυνες και θα επέφερε αλλαγή καθεστώτος στην Τεχεράνη. Ορισμένες ισραηλινές αναφορές υποδηλώνουν ότι ο Τραμπ έλαβε επίσης ένα τηλεφώνημα από τον ελεγκτή του, τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Benjamin Netanyahu, ο οποίος τον ενημέρωσε ότι ο στρατός του Ισραήλ δεν ήταν ακόμη έτοιμος να αμυνθεί έναντι της υποτιθέμενης καταστροφικής απάντησης που θα προερχόταν από το Ιράν σε οποιαδήποτε κοινή επίθεση των ΗΠΑ και του εβραϊκού κράτους.

Επιστρέφοντας μερικές εβδομάδες πίσω, ο Τραμπ δικαιολόγησε την πρόθεσή του να επιτεθεί στο Ιράν για να «προστατεύσει» τους Ιρανούς διαδηλωτές, παρόλο που οι διαδηλωτές ήταν αρχικά σε μεγάλο βαθμό ειρηνικοί και ανησυχούσαν κυρίως για την κατάρρευση της οικονομίας της χώρας, η οποία οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στις κυρώσεις υπό την ηγεσία των ΗΠΑ. Οι διαδηλώσεις έγιναν βίαιες όταν ένοπλοι εισβολείς υπό τον έλεγχο της Μοσάντ του Ισραήλ και των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών, οι οποίοι βρίσκονται στο Ιράν εδώ και πολλά χρόνια και λειτουργούν μέσω και ενσωματώνονται σε εθνοτικές μειονότητες και ριζοσπαστικές ομάδες όπως οι Μουτζαχεντίν ε-Χαλκ (MEK), ενώθηκαν για να προκαλέσουν προβλήματα. Πιστεύεται ότι οι ιρανικές μυστικές υπηρεσίες έσπασαν τους κώδικες που χρησιμοποιούσαν οι εισβολείς για να επικοινωνήσουν και έτσι τελικά κατάφεραν να εντοπίσουν και να εξουδετερώσουν αυτούς τους ψεύτικους «διαδηλωτές», κάτι που έχει αποκαταστήσει τον κυβερνητικό έλεγχο σε μεγάλο βαθμό και οι τρέχουσες διαδηλώσεις φαίνεται να υποστηρίζουν το καθεστώς.

Παρά ταύτα, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ σαφώς εξακολουθούν να σκοπεύουν να πραγματοποιήσουν αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν με τη βία, μόλις νιώσουν ότι έχουν το πάνω χέρι από στρατιωτικής άποψης. Οι ΗΠΑ ήδη αυξάνουν τα στρατιωτικά τους μέσα στη Μέση Ανατολή, συμπεριλαμβανομένου του αεροπλανοφόρου USS Abraham Lincoln και ορισμένων πολεμικών πλοίων από την ομάδα κρούσης τους, που κατευθύνονται προς τη Μέση Ανατολή από τη Νότια Σινική Θάλασσα, ένα ταξίδι περίπου μιας εβδομάδας. Οι ΗΠΑ θα στείλουν επίσης περισσότερα βομβαρδιστικά στη Μέση Ανατολή, καθώς και μαχητικά αεροσκάφη και αεροσκάφη ανεφοδιασμού, καθώς και επιπλέον αεράμυνες. Ωστόσο, ο πόλεμος είναι πάντα μια κάπως επικίνδυνη προσπάθεια. Και για ό,τι αξίζει, αν και η Ουάσιγκτον φαίνεται να μην γνωρίζει τις συνέπειες, ο πραγματικός κίνδυνος σε αυτή την περίπτωση μπορεί να προέλθει από την ισραηλινή πολιτική «Επιλογή Σαμψών» να χρησιμοποιεί τα «μυστικά» πυρηνικά όπλα της εάν βρίσκεται σε μια κατάσταση όπου πραγματικά κινδυνεύει από έναν εισβολέα ή, σε αυτήν την περίπτωση, από μια χώρα που αμύνεται. Υπάρχει κανείς για τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο; Ευχαριστώ κύριε Τραμπ!

Ἀπό : unz.com

Ἡ Πελασγική