 |
| φωτό |
Παρουσιάζοντας τους Γερμανούς, και συναφώς τους Λευκούς, ως την ενσάρκωση του απόλυτου κακού, αυτός ο συστηματικός στιγματισμός χρησιμεύει για να εξουδετερώσει με ενοχή τη φυλετική συνείδηση ολόκληρης της λευκής φυλής και, κατ' επέκταση, το ένστικτό της για αυτοσυντήρηση. Αν μείνουν ανυπεράσπιστοι, οι Λευκοί είναι ανίκανοι να αμυνθούν ενάντια στην αντικατάστασή τους από εξωευρωπαίους και, τελικά, στην εβραϊκή-παγκόσμια διακυβέρνηση και σε έναν κόσμο χωρίς σύνορα.
Τοῦ Pierre Simon
Για να τεκμηριώσουμε τη σημασία των υποσυνείδητων μηνυμάτων στις ταινίες, ας στραφούμε σε μια από τις πιο αξιομνημόνευτες ταινίες όλων των εποχών: τη Λίστα του Schindler, μια μυθοπλασία του Εβραίου σκηνοθέτη Steven Spielberg. Στόχος μας είναι να δείξουμε πώς το Χόλιγουντ, που ανήκει σε Εβραίους, κρύβει και παραποιεί τα γεγονότα για να αμαυρώσει τη λευκή κουλτούρα. [1] Όπως σημειώνει ο Mark Weber του Ινστιτούτου Ιστορικής Αναθεώρησης( φωτό κάτω ἀριστερά ):
Ακόμα και πολλοί από εκείνους που αναγνωρίζουν εύκολα την τεράστια επιρροή του αμερικανικού κινηματογράφου και της τηλεόρασης φαίνεται να μην κατανοούν πλήρως το τρομερό εύρος της δύναμης πίσω από το Χόλιγουντ ή την προοπτική και την ατζέντα όσων ασκούν αυτή την εξουσία... Το Χόλιγουντ, μαζί με τα υπόλοιπα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης που κυριαρχούνται από τους Εβραίους-Σιωνιστές, εντυπωσιάζουν και διαστρεβλώνουν τα τρέχοντα γεγονότα, παραποιούν συστηματικά την ιστορία, προωθούν την υποτιμημένη «ψυχαγωγία» και τα διεστραμμένα πολιτιστικά πρότυπα και καθιστούν δυνατή την Εβραίο-Σιωνιστική επιρροή στην αμερικανική πολιτική ζωή. [2]
Όπως εξηγείται παρακάτω με περισσότερες λεπτομέρειες, αναπόφευκτα, αυτή η ταινία και πολλές άλλες, όπως η Επιλογή της Σόφι , η Ζώνη Ενδιαφέροντος και η Νυρεμβέργη, αποτελούν ουσιαστικά αποτρεπτικά στοιχεία για τη φυλετική συνείδηση και την εθνική κυριαρχία, δείχνοντας πώς μπορούν να οδηγήσουν σε γενοκτονία και αδιανόητο σαδισμό και σκληρότητα, όταν συνδυάζονται με ιδεολογίες ανωτερότητας, απανθρωποποίησης και κρατικής εξουσίας. Αυτό απεικονίζεται έντονα από τον ψυχοπαθή Amon Göeth, έναν από τους κύριους χαρακτήρες της Λίστας του Schindler , ο οποίος τυχαίνει, παραδόξως, να είναι φτυστός η εικόνα των ελεύθερων σκοπευτών των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων, οι οποίοι συστηματικά και σκόπιμα πυροβολούν Παλαιστίνια παιδιά στο κεφάλι. [3]
Αυτό που συμβαίνει σε αυτή τη μυθοπλασία ωχριά σε σύγκριση με την πραγματικότητα της απάνθρωπης, αδυσώπητης και ωμής βίας των στρατιωτών και των εποίκων των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων στη Δυτική Όχθη: Η καμένη γη, η καθοδηγούμενη από την Τεχνητή Νοημοσύνη Palantir κονιορτοποίηση νοσοκομείων, σχολείων, γεφυρών, επιχειρήσεων και κατοικιών· η σκόπιμη δολοφονία γιατρών και δημοσιογράφων· η λιμοκτονία των Παλαιστινίων, οι οποίοι απανθρωποποιούνται χαρακτηρίζοντάς τους ως «ζώα»· τα σεξουαλικά πάρτι των στρατιωτών των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων, ο εμπαιγμός των Παλαιστινίων, η λεηλασία των σπιτιών τους και ο αποκλεισμός και η κλοπή της διεθνούς βοήθειας· ο δημόσιος εξευτελισμός των ακτιβιστών του στολίσκου βοήθειας από τον υπουργό Εθνικής Ασφάλειας, Itamar Ben-Gvir· ο βιασμός και τα βασανιστήρια ενηλίκων και ανηλίκων και των δύο φύλων· οι μαζικοί τάφοι ανθρώπων που έχουν ταφεί ζωντανοί· η δίψα για αίμα από τον «εκλεκτό λαό» του Θεού, που έχει πείσει τον εαυτό του για την ανωτερότητά του έναντι των αδελφών του, των Αράβων Σημιτών· και η επιθυμία τους για εκδίκηση κατά του Αμαλήκ, του αρχετυπικού εχθρού της εβραϊκής φυλής, μετατρέπει σε χλευασμό το κύριο Ταλμουδικό μήνυμα της Λίστας του Schindler : «Όποιος σώσει έστω και μια ζωή, σώζει ολόκληρο τον κόσμο».
«Ποτέ Ξανά»: Το Μαγικό Ραβδί της Δημοκρατίας.
Πριν εξετάσουμε την αλήθεια της πιο φρικιαστικής σκηνής της Λίστας του Schindler , της σκηνής στο μπαλκόνι, ας εξετάσουμε πρώτα τα κρυμμένα μηνύματα της ταινίας:
Αποτρεπτικό στοιχείο για τη φυλετική συνείδηση
Παρουσιάζοντας τους Γερμανούς, και συναφώς τους Λευκούς, ως την ενσάρκωση του απόλυτου κακού, αυτός ο συστηματικός στιγματισμός χρησιμεύει για να εξουδετερώσει με ενοχή τη φυλετική συνείδηση ολόκληρης της λευκής φυλής και, κατ' επέκταση, το ένστικτό της για αυτοσυντήρηση. Αν μείνουν ανυπεράσπιστοι, οι Λευκοί είναι ανίκανοι να αμυνθούν ενάντια στην αντικατάστασή τους από εξωευρωπαίους και, τελικά, στην εβραϊκή-παγκόσμια διακυβέρνηση και σε έναν κόσμο χωρίς σύνορα.
DeepSeek στη Μεγάλη Αντικατάσταση
«Αυτό που φοβούνται περισσότερο οι Εβραίοι», γράφει ο συγγραφέας F. Britton στο βιβλίο του « Πίσω από τον Κομμουνισμό» , «είναι μια αναζωπύρωση της φυλετικής συνείδησης μεταξύ της συντριπτικής λευκής πλειοψηφίας του δυτικού κόσμου. Θυμούνται ότι την ίδια στιγμή που ο γερμανικός λαός ανέκτησε τη φυλετική του συνείδηση, στράφηκε με θανατηφόρα οργή εναντίον των Εβραίων. [4]
Το Εβραϊκό Ενδιαφέρον για την Πολυεθνική Μετανάστευση και την Πολυπολιτισμικότητα
Πράγματι, οι Εβραίοι γνωρίζουν εκ πείρας ότι η φυλετική συνείδηση είναι η καλύτερη στρατηγική επιβίωσης. Η θέση τους στις κοινωνίες μας το αποδεικνύει αυτό. Το Ισραήλ και η εβραϊκή διασπορά στην πραγματικότητα ενθαρρύνονται από μια ισχυρή αίσθηση πεπρωμένου και ταυτότητας που βασίζεται στη φυλετική συνείδηση. Ως εκ τούτου, οι Εβραίοι βλέπουν τους εαυτούς τους ως μια συλλογική ομάδα που ευδοκιμεί χάρη στη φυλετική ομοιογένεια, την ενότητα, την αλληλεγγύη και «ό,τι είναι καλό για τους Εβραίους», κάτι που απαγορεύουν ρητά στους Λευκούς να κάνουν ακριβώς επειδή δεν θέλουν ο κύριος φυλετικός ανταγωνιστής τους να ξεφύγει από την αδράνεια του και να αντισταθεί στην αντικατάσταση και την εξαφάνισή του.
Μωυσής, ο πρώτος «Φύρερ» στην Ιστορία: Εβραϊκή Φυλετική Συνείδηση και Υπερρατσισμός
Αποτρεπτικό στοιχείο για την Εθνική Κυριαρχία
Η φυλετική συνείδηση οδηγεί στον πατριωτισμό και την πολιτιστική, κοινωνική, οικονομική και χρηματοοικονομική κυριαρχία. Αυτή ήταν η αμαρτία που οδήγησε στην πτώση του Χίτλερ. Σύμφωνα με την «φρικτή παραδοχή» του Churchill, γράφει ο Jean-Jacques Stormay στο βιβλίο του « Σκέψεις για τον Εθνικισμό» , «Το ασυγχώρητο έγκλημα της Γερμανίας πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν η προσπάθειά της να αποσπάσει την οικονομική της δύναμη από το παγκόσμιο εμπορικό σύστημα και να γίνει οικονομικά κυρίαρχη». [5]
Οι εβραιο-ηγέτες Αγγλοαμερικανοί τραπεζίτες του City, της Wall Street και των κεντρικών τραπεζών-δορυφόρων τους [6] —αυτοί που ξεκίνησαν τον Πρώτο και Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, [7] και τους περισσότερους πολέμους από τότε [8]— δεν μπορούσαν να ανεχθούν ότι η Γερμανία, η οποία προηγουμένως βρισκόταν υπό την κυριαρχία τους, είχε γίνει ένα ισχυρό κυρίαρχο έθνος, με φυλετική συνείδηση και πατριωτικό χαρακτήρα, με αυτάρκεια και ανεξάρτητο εμπορικό σύστημα.
Για να παραφράσω τον JJ Stormay: «αυτοί που η επίσημη ιστορία και οι συμβάσεις της γλώσσας μας υποχρεώνουν να αποκαλούμε «Σύμμαχους» δεν παρενέβησαν για να «απελευθερώσουν» την Ευρώπη από τη "βαρβαρότητα" του Χίτλερ». Παρενέβησαν, προς όφελος των τραπεζιτών με επικεφαλής τους Εβραίους, «για να καταστρέψουν την παραδοσιακή Ευρώπη, η οποία είχε γίνει ακόμη πιο επικίνδυνη γι' αυτούς επειδή βρισκόταν στη διαδικασία να ξαναγίνει ο εαυτός της - χάρη στον εθνικισμό που υιοθέτησαν τα παραδοσιακά της έθνη, τα οποία είχαν επιτέλους γίνει κυρίαρχα, συμπληρωματικά και όχι πλέον αντικρουόμενα»· παρόμοια με τις χώρες BRIC όπως η Ρωσία, η Κίνα και το Ιράν, οι οποίες προσπαθούν να απελευθερωθούν από την ηγεμονία των δυτικών τραπεζών με επικεφαλής τους Εβραίους. [9]
Στόχος του Χίτλερ ήταν μια «Ευρώπη κυρίαρχων εθνών» βασισμένη στη φυλή και παρόμοια με τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία στο απόγειο της δύναμής της κατά τη διάρκεια της Pax Romana (27 π.Χ.—180 μ.Χ.). Σύμφωνα με τον Βέλγο πολιτικό Léon Degrelle, έναν από τους πιο λαμπρούς στρατιώτες του Χίτλερ, [10] ο Φύρερ ήθελε μια πανευρωπαϊκή ένωση με ελευθερία κινήσεων εντός αυτής, αλλά περιοριζόμενη στους ανθρώπους που αποτελούν μέρος της ευρωπαϊκής γονιδιακής δεξαμενής.
Παραφράζοντας τον Αμερικανό εξελικτικό ψυχολόγο, Δρ. Kevin MacDonald, μια τέτοια φυλετικά ρεαλιστική άποψη θα είχε τονίσει πρώτα τα γενετικά συμφέροντα των Ευρωπαίων. Θα αποτελούσε μια ομαδική εξελικτική στρατηγική στο βαθμό που είχε την πολιτική βούληση να κρατήσει έξω άλλες φυλές. Θα είχε μετατρέψει την Ευρώπη σε μια υπερδύναμη εξίσου ισχυρή, αν όχι μεγαλύτερη, με οποιονδήποτε από τους ανταγωνιστές της. [11]
Το πρόβλημα, φυσικά, προέρχεται από το γεγονός ότι μια τέτοια πολιτική που βασίζεται σε εθνικό-φυλετικό επίπεδο ήταν εντελώς αντίθετη με τα συμφέροντα της εβραϊκής τάξης του μεγάλου χρήματος, όπως συμβαίνει σήμερα, περισσότερο από ποτέ. Έτσι, φυσικά, έπρεπε να σταματήσει, όπως όλες οι σημερινές κυρίαρχες χώρες, οι οποίες δεν είναι υποταγμένες στην τάξη του Epstein.
Πολλές χώρες έκτοτε έχουν καταστραφεί από αυτή τη «μηχανή του χρήματος» και πολλές άλλες, όπως η Ρωσία, η Κίνα και το Ιράν, απειλούνται με καταστροφή αν δεν βρουν διέξοδο από το στόχαστρο των τραπεζιτών.
Η σκηνή στο μπαλκόνι
Μετά από αυτή τη σύντομη ανασκόπηση των κρυφών μηνυμάτων της Λίστας του Schindler, ας ρίξουμε μια ματιά σε μια από τις πιο εμβληματικές σκηνές της: τη σκηνή στο μπαλκόνι. Σε αυτό το εντυπωσιακό πορτρέτο της φερόμενης γερμανικής σκληρότητας, γράφει ο πρώην πιλότος του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ Benton Bradberry στο βιβλίο του, Ο Μύθος της Γερμανικής Κακίας ,
Ο Ναζί διοικητής του στρατοπέδου συγκέντρωσης (υποτίθεται ότι ήταν το στρατόπεδο Plaszow έξω από την Κρακοβία, όχι μακριά από το Auschwitz) στέκεται γυμνός στο μπαλκόνι του σπιτιού του με ένα κυνηγετικό τουφέκι στους γυμνούς ώμους του. Το τουφέκι είναι εξοπλισμένο με τηλεσκοπικό σκόπευτρο. Στην ταινία, το σπίτι βρίσκεται σε έναν λόφο πάνω από το στρατόπεδο, ώστε να μπορεί να κοιτάζει από κάτω τα πλήθη των κρατουμένων που στριφογυρίζουν στο συγκρότημα από κάτω. Σηκώνει το τουφέκι στον ώμο του και μέσω του τηλεσκοπίου αρχίζει να σαρώνει αδιάφορα από τον έναν κρατούμενο στον άλλο. Η εικόνα μέσω του τηλεσκοπίου γεμίζει τώρα την οθόνη της ταινίας. Το στόχαστρο του σκοπευτικού σταματά σε έναν τυχαία επιλεγμένο κρατούμενο. Τραβάει τη σκανδάλη και ο κρατούμενος πέφτει στο έδαφος, νεκρός. Η οθόνη στη συνέχεια επιστρέφει στον Ναζί διοικητή για να δείξει βαριεστημένη αδιαφορία καθώς ενεργοποιεί το κλείστρο του τουφέκι του και το σηκώνει αδιάφορα πίσω στον ώμο του. Πυροβολεί ξανά, και πάλι ένας κρατούμενος πέφτει στο έδαφος, νεκρός. Βαριεστημένος με την «εξάσκηση σκοποβολής» του, στρέφει την προσοχή του στην όμορφη, σέξι, γυμνή γυναίκα που βρίσκεται σε ένα κρεβάτι ακριβώς μέσα στο σπίτι από το μπαλκόνι. Η γυναίκα φέρεται να είναι μια από τις Εβραίες υπηρέτριές του που επιλέχθηκαν από το στρατόπεδο, η οποία προφανώς χρησιμεύει και ως σεξουαλική σκλάβα του. Το πρόσωπό του εκφράζει περιφρονητικό, αν και αδιάφορο, κυνισμό . [12]
Όπως επισημαίνει ο Benton Bradberry, ο σκοπός αυτής της φρικιαστικής σκηνής, καθώς και η παρουσία της γυμνής Εβραίας υπηρέτριας, είναι να κάνει τον αξιωματικό να μοιάζει με έναν εντελώς διεφθαρμένο ψυχοπαθή.
Τι είναι ψευδές: Αυτή η σκηνή είναι εντελώς φανταστική. Το πραγματικό στρατόπεδο στο Plaszow ήταν εντελώς εκτός ορατότητας από το μπαλκόνι του διοικητή. Έτσι, ακόμα κι αν ήθελε, δεν μπορούσε να πυροβολήσει μέσα στο στρατόπεδο από την κορυφή του μπαλκονιού του, προκειμένου να ενισχύσει τη σκληρότητα του χαρακτήρα. Επιπλέον, ο διοικητής Amon Göeth όντως επέλεξε δύο Εβραίες υπηρέτριες ανάμεσα στους κρατούμενους του στρατοπέδου, αλλά δεν ήταν όμορφες και σέξι όπως αυτές στην ταινία, και δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι είχε ακατάλληλες σχέσεις μαζί τους. Αυτή η ιστορία σεξ προστέθηκε στην ταινία μόνο και μόνο για να την κάνει πιο πικάντικη. [13]
Τι είναι αλήθεια : Ο Ταγματάρχης Göeth ήταν πράγματι ένας άθεος, σκληρός και αιμοδιψής ψυχοπαθής, από αυτούς που συναντώνται παντού, ειδικά σε περιόδους πολέμου, σε ένα περιβάλλον φτιαγμένο για τέτοια τέρατα. [14]
Τι είναι ψευδές : Αυτό που δεν γνωρίζουν τα εκατομμύρια θεατών που είδαν τη Λίστα του Schindler είναι ότι δεν επρόκειτο για μια γενικευμένη συμπεριφορά, τυπική όλων των Εθνικοσοσιαλιστών και όλων των Γερμανών, όπως υπονοεί η ταινία. Επιπλέον, οι Εβραίοι δεν ήταν τα μόνα θύματα. [15]
Τι ισχύει : Ενώ οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις σπάνια τιμωρούν στρατιώτες για εγκλήματα πολέμου κατά Παλαιστινίων, με στοιχεία που υποδηλώνουν σχεδόν πλήρη ατιμωρησία, [16] τα SS διέθεταν μια εσωτερική αστυνομική δύναμη ασφαλείας, της οποίας η αποστολή ήταν να διώκει το προσωπικό των γερμανικών στρατοπέδων που εμπλέκονταν σε διαφθορά ή βαρβαρότητα. Εκατοντάδες παραβάτες συνελήφθησαν, δικάστηκαν και τιμωρήθηκαν από τους Γερμανούς με ποινές που κυμαίνονταν από φυλάκιση έως εκτέλεση. Τον Σεπτέμβριο του 1944, ο Göeth, για παράδειγμα, συνελήφθη και φυλακίστηκε για δωροδοκία και δολοφονία κρατουμένων από το SS HaupAmt Gericht , το κεντρικό γραφείο δικαιοσύνης των SS. Η συλλήψη του Göeth (εκτελέστηκε μετά τον πόλεμο το 1946) έγινε μετά από έρευνα του Γερμανού στρατιωτικού δικαστή Georg Konrad Morgen και αξιωματικών του Γραφείου Ασφαλείας του Ράιχ. [17] , [18]
Τελικά, η ύπαρξη αυτής της εσωτερικής αστυνομίας ασφαλείας είναι απλώς άλλη μια από εκείνες τις παραξενιές που περιβάλλουν το Ολοκαύτωμα -και την εικόνα του Ολοκαυτώματος που μας παρουσιάζουν το Χόλιγουντ και τα μέσα ενημέρωσης- που μας κάνει να αναρωτιόμαστε τι πραγματικά συνέβη κατά τη διάρκεια εκείνης της τραγικής περιόδου.
Οι Εβραίοι και άλλες μειονότητες πράγματι διώχθηκαν και φυλακίστηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και πολλοί απελάθηκαν από τη χώρα όταν ξεκίνησε ο πόλεμος το 1939. Κανείς δεν αρνείται ότι διαπράχθηκαν φρικαλεότητες κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου έντονης αναταραχής. Οικογένειες χωρίστηκαν, ηλικιωμένοι και άρρωστοι πέθαναν ανίκανοι να αντισταθούν στις κακουχίες του πολέμου.
Οι κυριότεροι ισχυρισμοί που διατυπώνονται από τους ιστορικούς αναθεωρητές είναι:
- Δεν υπήρξε γενοκτονία των Εβραίων. Η τελική λύση ήταν μια εδαφική λύση.
- Οι θάλαμοι αερίων δεν χρησιμοποιούνταν για να σκοτώνουν Εβραίους, αλλά για να σκοτώνουν ψείρες και να σώζουν ζωές, καθώς η θανατηφόρα ασθένεια του τύφου, η οποία προκαλούσε τους περισσότερους θανάτους στα στρατόπεδα, μεταδίδεται από τις ψείρες. Το Zyklon B είναι στην πραγματικότητα ένα εντομοκτόνο αέριο.
- 6 εκατομμύρια Εβραίοι δεν πέθαναν κατά τη διάρκεια του πολέμου.
- Η επίσημη αφήγηση του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου είναι ψευδής. Οι Γερμανοί ήταν οι καλοί.
Η εξέταση αυτών των ζητημάτων ξεπερνά το πεδίο εφαρμογής αυτού του άρθρου, αλλά τα ανήσυχα μυαλά, που αποζητούν την γνώση για την τρέχουσα κατάσταση του κόσμου, θα πρέπει να εξετάσουν το ζήτημα για χάρη της δικαιοσύνης και της προόδου, καθώς ένα από τα κύρια εμπόδια για τον θάνατο της εβραϊκής παγκοσμιοποιητικής ουτοπίας και τη γέννηση ενός ειρηνικού πολυπολικού κόσμου είναι η επίσημη αφήγηση του Ολοκαυτώματος και του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Ἀπό ἐδῶ : theoccidentalobserver.net, ὅπου μπορεῖτε νά βρεῖτε τίς πηγές γιά περαιτέρῳ ἔρευνα καί βεβαίως τίς παραπομπές τοῦ θέματος .
Ἡ Πελασγική
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου