Ἡ ἐπίθεσις πού « ἄλλαξε τά πάντα» ;

 Δέν ἄλλαξε αὐτό πού ἔπρεπε...

Αυτό το βίντεο είναι διαθέσιμο στα Rumble , Bitchute , Odysee , Telegram και X.

Τοῦ Jared Taylor

Την Παρασκευή συμπληρώθηκαν 25 χρόνια από τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου. Παρακολούθησα στην τηλεόραση το δεύτερο αεροπλάνο να χτυπάει και είδα τους πύργους να καταρρέουν.

Ήταν σίγουρα ένα σοκ. Αλλά άλλοι σοκαρίστηκαν πολύ περισσότερο από εμένα. Ο Πρόεδρος George W. Bush  ο νεότερος είπε : «Έγινε φανερό... ότι ο κόσμος είχε αλλάξει». Ο υπουργός Εξωτερικών του, Colin Powell, είπε το ίδιο πράγμα : «Ο κόσμος έχει αλλάξει». Η εφημερίδα Baltimore Sun δημοσίευσε ένα άρθρο την επόμενη μέρα: «Όλα άλλαξαν χθες». Ο Βρετανός πρωθυπουργός Tony Blair είπε ότι οι επιθέσεις «άλλαξαν τα πάντα». Ακόμα και τώρα, οι άνθρωποι εξακολουθούν να ισχυρίζονται ότι ήταν «η μέρα που άλλαξε τον κόσμο».

Όλα άλλαξαν; Δύσκολο. Και αυτά που θα έπρεπε να είχαν αλλάξει δεν άλλαξαν.

Πριν από είκοσι πέντε χρόνια, το American Renaissance ήταν ένα μηνιαίο ενημερωτικό δελτίο και οι επιθέσεις ήταν το κύριο θέμα , με τίτλο «Θα μάθει η Αμερική τα μαθήματα της 11ης Σεπτεμβρίου;» Ήθελα να αλλάξουν μόνο δύο πράγματα.

Αρχικά, σκέφτηκα ότι μετά τη δολοφονία 3.000 Αμερικανών από 19 Άραβες, αυτό θα απέτρεπε από την ιδέα ότι η ποικιλομορφία είναι ένα δυνατό σημείο. Επεσήμανα ότι αυτή η ομάδα δολοφόνων βρισκόταν στη χώρα εδώ και μήνες, παρά την παράνομη είσοδο, τις υπερβάσεις της βίζας και κάθε είδους ύποπτη συμπεριφορά, και ότι πολλοί από αυτούς δεν μπορούσαν καν να μιλήσουν αγγλικά.

Δεν τράβηξαν την προσοχή επειδή υπήρχαν ήδη εκατομμύρια Άραβες στη χώρα, και αυτοί ενσωματώθηκαν αμέσως.

Έγραψα το εξής : «Εάν, λόγω αυτών των τρομερών επιθέσεων, η χώρα καταφέρει να στρέψει το βλέμμα της στο κόστος και τα οφέλη της φιλοξενίας εκατομμυρίων Αράβων, το απροσδόκητο αποτέλεσμα της απώλειας θα πρέπει να εγείρει ερωτήματα σχετικά με άλλες ομάδες. Τι καλό προσφέρουν στη χώρα οι Καμποτζιανοί, οι Νιγηριανοί, οι Γουατεμαλανοί, οι Αϊτινοί και όλοι οι υπόλοιποι;»

Ήμουν τόσο αφελής. Νόμιζα ότι η ζημιά που είχαν κάνει οι Μουσουλμάνοι Άραβες ήταν τόσο μεγάλη, που ήταν προφανές ότι θα ήμασταν καλύτερα χωρίς αυτούς, και ότι οι άνθρωποι μπορεί να άρχιζαν να αναρωτιούνται για άλλους νεοφερμένους. Αντ' αυτού, ο Πρόεδρος Bush. επισκέφθηκε ένα ισλαμικό κέντρο και μας είπε ότι οι Μουσουλμάνοι είναι καταπληκτικοί ! «Το Ισλάμ είναι ειρήνη», είπε, και η Αμερική θα έμενε στάσιμη χωρίς αυτό: «Η Αμερική μετράει εκατομμύρια Μουσουλμάνους μεταξύ των πολιτών μας, και οι Μουσουλμάνοι πραγματοποιούν μια απίστευτα πολύτιμη συμβολή στη χώρα μας».

Η επίθεση που είχε αλλάξει «τα πάντα» δεν άλλαξε την τυφλή λατρεία για την ποικιλομορφία.

Το άλλο πράγμα που ήλπιζα ότι θα άλλαζε ήταν ότι οι Αμερικανοί θα αναρωτιόντουσαν σοβαρά γιατί αυτοί οι 19 άνδρες ήταν πρόθυμοι να ανατιναχθούν σε κομμάτια προσπαθώντας να σκοτώσουν Αμερικανούς. Αλλά μόλις εννέα ημέρες μετά την επίθεση, ο Πρόεδρος Bush εμφανίστηκε ενώπιον μιας κοινής συνεδρίασης του Κογκρέσου και είπε κάτι απίστευτα ηλίθιο .

«Οι Αμερικανοί ρωτούν: "Γιατί μας μισούν;"... Μισούν τις ελευθερίες μας. Μισούν την ελευθερία της θρησκείας μας, την ελευθερία του λόγου μας, την ελευθερία μας να ψηφίζουμε και να συναθροιζόμαστε και να διαφωνούμε μεταξύ μας.»

Υποτίθεται ότι πραγματικά πρέπει να πιστεύουμε ότι ο Osama και τα αγόρια κάθονταν στις σπηλιές τους, σκεπτόμενοι «Αυτοί οι Αμερικανοί έχουν υπερβολική ελευθερία. Καλύτερα να σκοτώσουμε μερικούς από αυτούς»;

Τόσο πριν όσο και μετά την επίθεση, ο Bin Laden εξήγησε τους λόγους του, πιο συγκεκριμένα στην «Επιστολή προς τον Αμερικανικό Λαό». Η Wikipedia παραθέτει τον νούμερο ένα λόγο του : την αμερικανική εξωτερική πολιτική στη Μέση Ανατολή - ιδίως όσον αφορά την υποστήριξή της προς το Ισραήλ.

Θυμάμαι ανθρώπους εκείνη την εποχή να λένε: «Αυτός δεν είναι ο πραγματικός λόγος. Δεν μπορείς να πιστέψεις λέξη από όσα λέει ένας τρομοκράτης». Αντίθετα, αν κάποιος μπει σε τέτοιο κόπο για να υποστηρίξει κάτι, θα είναι πολύ σαφής για το γιατί το έκανε.

Αλλά ο Bush και οι φίλοι του επέμεναν ότι αυτό συμβαίνει επειδή είμαστε τόσο υπέροχοι. Το Κογκρέσο παραιτήθηκε από την εξουσία να κηρύξει πόλεμο και ψήφισε να επιτρέψει στον πρόεδρο να σκοτώσει όποιον θέλει, όποτε και όπου θέλει, αρκεί να αποτελεί μέρος του Πολέμου κατά της Τρομοκρατίας. Και τι να πω, έχουν γίνει ένα σωρό δολοφονίες, ειδικά οι περίπου 200.000 Ιρακινοί που πυροβολήσαμε και ανατινάξαμε λόγω όπλων μαζικής καταστροφής που δεν υπήρχαν, για να μην αναφέρουμε τη διασκέδαση που πέρασαν οι γυναίκες φύλακες των φυλακών μας στο Abu Ghraib.

Στις Δίκες της Νυρεμβέργης μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, απαγχονίσαμε Γερμανούς για ένα έγκλημα που μόλις είχαμε επινοήσει, το οποίο ονομαζόταν «διεξαγωγή επιθετικού πολέμου».

Αν υπήρξε ποτέ επιθετικός πόλεμος, αυτός ήταν η εισβολή μας στο Ιράκ. Αλλά, φυσικά, κανείς δεν θα τολμήσει να τους κουνήσει το δάχτυλο, επειδή μπορείς να κάνεις τέτοια πράγματα όταν σου επιτίθενται απλώς και μόνο επειδή είσαι υπέροχος.

Λοιπόν, μάθαμε κάτι; Ναι και όχι. Κατά τη διάρκεια της πρώτης προεκλογικής του εκστρατείας το 2015, ο Donald Trump ανακοίνωσε ότι «ζητούσε την πλήρη και ολοκληρωτική απαγόρευση εισόδου μουσουλμάνων στις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι οι εκπρόσωποι της χώρας μας να καταλάβουν τι συμβαίνει».

Μέχρι που η χώρα κατάλαβε τι συνέβαινε; Αυτό ακουγόταν σαν μόνιμη απαγόρευση.

Δεν πέτυχε τίποτα σαν πλήρη απαγόρευση, αλλά προσπάθησε. Και κατά τη δεύτερη θητεία του, ήθελε απαγόρευση σε 75 χώρες, εκ των οποίων οι 29 ήταν μουσουλμανικές κατά πλειοψηφία, αλλά έλαβε την έγκριση του Ανώτατου Δικαστηρίου για απαγόρευση μόνο σε 39 χώρες, εκ των οποίων οι 17 ήταν μουσουλμανικές κατά πλειοψηφία.

Από αυτόν τον Πρόεδρο δεν ακούμε πλέον κουβέντες για το Ισλάμ, τη θρησκεία της ειρήνης, και έχει καταλήξει στην ιδέα να εξετάζει τις χώρες μία προς μία και να λέει: «Δεν θέλουμε κανέναν από αυτούς τους ανθρώπους». Και αυτό περιλαμβάνει και μη μουσουλμανικές χώρες, όπως η Τζαμάικα και η Αϊτή.

Αυτή είναι μια τεράστια ανακάλυψη. Είναι ακριβώς το αντίθετο από την προσπάθεια του George W. Bush με χαμηλό IQ να δικαιολογήσει την είσοδο ανθρώπων που μας μισούν.

Αλλά τι θα λέγατε να καταλάβουμε γιατί οι Μουσουλμάνοι δεν μας συμπαθούν και να μείνουμε μακριά από τον πόλεμο για τον οποίο κρεμάσαμε Ναζί; Οποιοσδήποτε Δημοκρατικός θα ήταν καλύτερα να το κάνει. Βρισκόμαστε τώρα έξι μήνες σε έναν πόλεμο που υποτίθεται ότι θα τελείωνε σε μερικές εβδομάδες με «άνευ όρων παράδοση».

Με κόστος 40 δισεκατομμύρια δολάρια, 18 νεκρούς, εκατοντάδες τραυματίες και 7 δισεκατομμύρια δολάρια σε χαμένα αεροσκάφη.

Περιέργως, οι Δημοκρατικοί είναι αυτοί που κατανοούν πλέον τον κίνδυνο των εμπλεκόμενων συμμαχιών για τις οποίες μας προειδοποίησε ο George Washington.

Μόνο το 8% των Δημοκρατικών υποστηρίζουν τις επιθέσεις στο Ιράν, ενώ το 69% των Ρεπουμπλικανών το υποστηρίζουν.

Προς τιμήν τους, ωστόσο, οι Ρεπουμπλικάνοι προσκρούουν προς μια πιο ρεαλιστική κατανόηση του ότι δεν είμαστε όλοι ίδιοι.

Αυτό το αποκαλώ πρόοδο, κατά κάποιο τρόπο. Φυσικά, οι Δημοκρατικοί και οι Ρεπουμπλικάνοι μισούν ο ένας τον άλλον τόσο πολύ, που παίρνουμε μόνο μισό καρβέλι απ᾿ τον καθένα. Ωστόσο, βλέπω πολύ περισσότερες δυνατότητες βελτίωσης από τους Ρεπουμπλικάνους. Μόλις ο Trump και η υποταγή του στο Ισραήλ εξαφανιστούν, το κόμμα θα μπορούσε να μας ωθήσει προς πολιτικές που πραγματικά δίνουν προτεραιότητα στην Αμερική και να μας βοηθήσει να ανοικοδομήσουμε μια χώρα κατάλληλη για τους λευκούς.

Ἀπό : unz.com

Ἡ Πελασγική