" ...μητρός τε καί πατρός καί τῶν ἄλλων προγόνων ἁπάντων τιμιώτερόν ἐστιν πατρίς καί σεμνότερον καί ἁγιώτερον καί ἐν μείζονι μοίρᾳ καί παρά θεοῖς καί παρ᾽ ἀνθρώποις τοῖς νοῦν ἔχουσι..." Σωκράτης

Τρίτη 1 Σεπτεμβρίου 2026

Καλό Μῆνα ! Καλό Φθινόπωρο !


 

Νέος μῆνας, νέα χρονική ἐποχή. Σεπτέμβριος ἡ ἀρχή τοῦ Φθινοπώρου. 
Βέβαια τό καλοκαίρι εἶναι ἀκόμη ἐδῶ. Οἱ ζέστες του,ὁ φωτεινός καυτός του ἥλιος,ἡ μυρωδιά τῆς θάλασσας. Καί τά ἔναστρα ἀνήσυχα βράδια του,ἀκόμη ἐδῶ κι᾿αὐτά.
Ὅμως τό Φθινόπωρο ἔρχεται καθώς ὁ Σεπτέμβρης μᾶς λέει Καλημέρα.
Τό χρειαζόμαστε γιά μία ἀνάσα δροσερή, ἕνα σύννεφο πού ὑπόσχεται τίς πολυπόθητες στάλες, τόν ἀγέρα πού θροΐζει τά φύλλα στά δένδρα προσμένοντας μέ λαχτάρα τήν χρωματική τους ἀλλαγή καί τήν ἀνἀπαυσή τους στό μυρωδάτο. ἀφράτο χῶμα.
Ὁ Σεπτέμβριος εἶναι ἐδῶ καί μᾶς καλεῖ στήν δική του ἐποχή. Ἄς τόν χαροῦμε.  

Billy Vaughn Οrchestra - Come September

Neil Diamond - September Morn

Ἀφιέρωση

Φίλε, τοῦ φθινοπώρου ἦρθεν ἡ ὥρα 
στὴν πόρτα μου ἔξω. 
Κίτρινο φορεῖ στεφάνι ἀπὸ μυρτιά. 
Στὰ νικηφόρα χέρια της μία κιθάρα θλιβερή, 
κιθάρα παλαιϊκὴ ποὺ κλεὶ πληθώρα μέσα της ἤχους καὶ ἤχους. 

Ἱερή κοιτίδα. Κάθε πόνος, κάθε γνώρα 
ποὺ ἦταν γλυκιὰ καὶ γίνηκε πικρή, 
Ἦχος μὲσ᾿ στὴν καρδιά της ἀποστάζει. 

Φίλε, τοῦ φθινοπώρου ἡ Ὥρα 
ἐκεῖ στὴν πόρτα μου ἦρθε δίχως νὰ διστάζει 
Καὶ τὸ κιθάρισμά της 
πότε πότε σὰ νά ‘τανε ἡ φωνή σου ἡ μυστικὴ 
τοὺς στίχους σου ποὺ μοῦ τραγούδαες τότε.
                                                                                                          ~ Μαρία Πολυδούρη 

Tony Bennett / Bill Evans  - Maybe September 

Frank Sinatra - September In The Rain 

Carole King - It Might as Well Rain Until September

 Ἀρχάγγελος τοῦ Σεπτεμβρίου

Τὶς μέρες τὶς γλυκιὲς τοῦ Σεπτεμβρίου, 
ὅταν δὲν ἔχει ἀκόμη βρέξει 
καὶ εἶναι τὸ ἄκουσμα τῶν ἤχων πιὸ ἀραιὸ 
καὶ ἡ γεῦσις τῶν ὡρῶν 
καὶ ἀπὸ τοῦ θέρους πιὸ πυκνή, 
ὅταν στούς κήπους σκᾶνε τὰ ρόδια, 
καὶ πάλλονται ὑψιτενεῖς οἱ στήμονες τῶν λουλουδιῶν, 
καὶ σφύζουν στὶς πορφύρες των φλεγόμενοι οἱ ἰβίσκοι, 
ὅλοι σὰν ὑπερβέβαιοι γαμβροὶ 
ποὺ στῶν νυμφῶν κτυποῦν τὶς θύρες, τότε, 
σὰν νά ‘ναι πάντα καλοκαίρι 
(γιατί ὅποια κι ἂν εἶναι ἡ ἐποχή, ὁ πόθος εἶναι πάντα θέρος) 
ἀναγαλλιάζουν οἱ ψυχές, καὶ ὁ Ἔρωτας, 
ὁ πιὸ ξανθὸς ἀρχάγγελος τοῦ Παραδείσου, 
βοᾶ καὶ λέγει στὸ κάθε ποὺ ἄγγιξε κορμί: 
"Τὰ ροῦχα πέτα, γδύσου. Τίποτε μὴ φοβᾶσαι. 
Ἔαρ, χειμῶνας, θέρο 
-ὅπου κι ἂν εἶσαι- 
εἶναι ἡ ρομφαία μου μαζί σου."
                                                           ~ Ἀνδρέας Ἐμπειρίκος



Καλό μῆνα !  καλό Φθινόπωρο ! 


Ἡ Πελασγική

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου