Κύπρος 1974 - Ἡ μεγάλη προδοσία

 Οι βαρύτατες ευθύνες της Ελληνικής στρατιωτικής ηγεσίας για την κυπριακή τραγωδία

ΟΤΑΝ η Τουρκική εισβολή στην Κύπρο ήταν πλέον γεγονός στις 07.00 την 21ης Ιουλίου 1974, το Πολεμικό Συμβούλιο, υπό την προεδρία του Φαίδωνα Γκιζίκη και την συμμετοχή του «Πρωθυπουργού» Αδαμάντιου Ανδρουτσόπουλου και του ταξίαρχου Ιωαννίδη, έδωσε διαταγές στον Αρχηγό Στρατού Αντιστράτηγο Γαλατσάνο, στον Αρχηγό Ναυτικού Αντιναύαρχο Πέτρο Αραπάκη, στον αρχηγό Αεροπορίας Παπανικολάου και στον Αρχηγο Ενόπλων Δυνάμεων Γρηγόριο Μπονάνο για γενική επιστράτευση και άμεση ενίσχυση της Άμυνας της Κύπρου. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το Πόρισμα της Βουλής των Ελλήνων, που συστάθηκε στις 21/2/1985 για να ανοίξει τον «Φάκελο της Κύπρου» συμφωνήθηκε οτι:

1. Μια μοίρα καταδρομών πλήρως εξοπλισμένη θα μεταφερόταν αεροπορικώς από την Σούδα στην Λευκωσία.

2. Τρία υπερσύγχρονα υποβρύχια θα έπλεαν στην Κύπρο σε μια προσπάθεια παρακώλυσης της απόβασης των Τούρκων

3. Το πλήρως εξοπλισμένο 573 Τάγμα Πεζικού, με 550 Κύπριους εθελοντές, θα μεταφερόταν με το επιταγμένο οχηματαγωγό πλοίο «Ρέθυμνο».

4. Θα εμπλέκονταν από αέρος τα 34 υπερσύγχρονα αεροπλάνα τύπου «Φάντομ», που μόλις είχαν παραληφθεί.

Να σημειωθεί ότι κανείς από τους τρεις Αρχηγούς Όπλων δεν έφερε αντίρρηση εκείνη την στιγμή στα μέτρα αυτά, που ήταν αυτονόητα και επιβάλλονταν από την κρισιμότητα της κατάστασης. Από τις τέσσερις αυτές στρατιωτικές ενέργειες, πλην της πρώτης με το γνωστό τραγικό αποτέλεσμα, καμιά άλλη δεν πραγματοποιήθηκε.

Όσον αφορά την επέμβαση των υποβρυχίων, τη διαταγή Αραπάκη για μεταφορά τους στην Κύπρο ανακάλεσε ο ΑΕΔ Παπανικολάου με το σκεπτικό ότι τα χρειαζόταν στο Αιγαίο για να αμυνθεί, σε περίπτωση επίθεσης είτε από Ανατολάς είτε από Βορρά. Νέα απόπειρα του Αραπάκη στις 22.7.1974 να σταλούν τα υποβρύχια, χωρίς ενημέρωση του ΑΕΔ αυτή την φορά, ανακλήθηκε (από ποιόν δεν αναφέρει το Πόρισμα) το μεσημέρι της 23ης Ιουλίου υπό το πρόσχημα της συμφωνίας εκεχειρίας και της έναρξης τριμερών διαπραγματεύσεων στην Γενεύη.

Ο απόπλους του εμπορικού πλοίου «Ρέθυμνο», που μετέφερε το 573 Τάγμα πεζικού υπό της διαταγές του Συνταγματάρχη Δημήτρη  Παπαποστόλου, ξεκίνησε τα μεσάνυχτα της 21ης Ιουλίου για Κύπρο. Αμέσως μετά τον απόπλου, ο Συνταγματάρχης Παπαποστόλου έλαβε δυο διαταγές ανάκλησης της αποστολής του. Με προσωπική του ευθύνη παράκουσε τις διαταγές που έλαβε και το πλοίο έφτασε λίγα ναυτικά μίλια έξω από την Κύπρο. Τότε με νέο σήμα, ο ΑΕΔ Παπανικολάου του έγραψε επί λέξει: 

«Σπεύσατε και αποβιβάσατε τα τμήματα εις την Ρόδον, απειλούμενην υπό Τούρκων.». 

Ο Παπαποστόλου έσπευσε στην Ρόδο εγκαταλείποντας την αποστολή του, όπου, όταν έφτασε, αντίκρισε ένα νησί που δεν είχε τεθεί καν σε επιφυλακή!

ἐδῶ

Τα υπερσύγχρονα αεροπλάνα τύπου «Φάντομ» βρίσκονταν στο αεροδρόμιο Καστελίου Κρήτης πλήρως εξοπλισμένα και έτοιμα για επέμβαση. Η διαταγή για επέμβαση τους στάλθηκε δύο φορές στις 22.7.1974 από τον Στρατηγό Μπονάνο και ανακλήθηκε δυο λεπτά μετά. Η ανάκληση οφειλόταν, κατά τον ΑΕΔ Παπανικολάου, στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Στρατηγό Φάνη Γκιζίκη στον οποίο ο Μπονάνος τηλεφωνούσε για να επιβεβαιώσει τις διαταγές που έδινε. Ο Γκιζίκης σε κατάθεση του στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής , αρνήθηκε κατηγορηματικά το γεγονός.

Και οι τέσσερις αυτές επεμβάσεις, σύμφωνα με το κοινοβουλευτικό πόρισμα, είτε η κάθε μια από μόνη της, πολύ περισσότερο σε συνδυασμό, θα μπορούσε να μεταβάλλει δραματικά την στρατιωτική κατάσταση στο νησί και, ίσως, να συντρίψει και εντελώς την εισβολή. Σύμφωνα με το πόρισμα της Βουλής των Ελλήνων: 

«Η μη έγκαιρη αποστολή υποβρυχίων και η εξ αυτής μη επίθεση κατά της αποβατικής τουρκικής δύναμης, εστέρησε από τις Ελληνικές ένοπλες δυνάμεις την μοναδική ευκαιρία να καταγάγουν μια μοναδική νίκη επί της τουρκικής αποβατικής δύναμης». 

Και λίγο μετά: 

«Η ποιότητα και το αξιόμαχο των υποβρυχίων τα καθιστούσαν αποφασιστικό παράγοντα για την έκβαση της αποβατικής εχθρικής ενέργειας.»

Για την επέμβαση των «Φάντομ», ομοίως αναφέρεται στο πόρισμα ότι «η μη αποστολή των αεροσκαφών χρήζει περαιτέρω έρευνας, γιατί αν είχε εκτελεστεί, η κατάσταση στην Κύπρο θα ήταν διαφορετική.»

Μια συνηθισμένη δικαιολογία που πρόταξαν οι Αρχηγοί των ενόπλων δυνάμεων για την άνωθεν περιγραφείσα συμπεριφορά τους ήταν οι δήθεν πληροφορίες που είχαν για επίθεση από την Βουλγαρία. Οι πληροφορίες αυτές προέρχονταν σύμφωνα με τις καταθέσεις τους από τον Αρχηγό της ΚΥΠ Σταθόπουλο και τον ΑΣΔΕΝ Γκράτσιο, που όμως στις καταθέσεις τους αρνούνται κατηγορηματικά ότι έδωσαν τέτοιες πληροφορίες.

φωτό

Μια άλλη πολύ κρίσιμη πληροφορία είναι ότι το ΑΕΔ (Αρχηγείο Ενόπλων Δυνάμεων) (Μπονάνος) ως τις 08.40 το πρωί της 20ής Ιουλίου 1974 δεν έδινε έγκριση στο ΓΕΕΦ (Γενικό επιτελείο Εθνοφρουράς) για έναρξη  του πυρός και ανάσχεση της εισβολής, αντίθετα καθησύχαζε ότι πρόκειται για άσκηση του τουρκικού στρατού και συνιστούσε αυτοσυγκράτηση, όρο άγνωστο μέχρι τότε στην στρατιωτική ορολογία. Αυτό, την στιγμή που τα αποβατικά πλοία των Τούρκων ήταν ορατά με γυμνό μάτι από την στεριά τις τελευταίες ώρες της 19ης Ιουλίου. Έτσι, οι Τούρκοι κέρδισαν τουλάχιστον μια μέρα χωρίς να παρενοχληθούν στην απόβαση τους. Σύμφωνα με τον έγκυρο ερευνητή Κώστα Χατζηαντωνίου “η μη εκμετάλλευση αυτής της νύχτας, θα αποδειχθεί μοιραία.”

Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ

ἀπό ἐδῶ

Όσα γράφτηκαν ως εδώ αποτελούν μέρος του πορίσματος της Ελληνικής Βουλής για τα γεγονότα της Κυπριακής τραγωδίας. Τα στοιχεία είναι διασταυρωμένα, ενώ δόθηκαν λεπτομερείς καταθέσεις από τους εμπλεκόμενους. Το πόρισμα όμως δεν έδωσε εξήγηση για την αλλοπρόσαλη (προδοτική κατά την γνώμη μας) συμπεριφορά της Ανώτατης στρατιωτικής ηγεσίας εκείνης της εποχής (Μπονάνος, Αραπάκης, Παπανικολάου, Γαλατσάνος).

Οι τέσσερις συμμετείχαν στην ιστορική σύσκεψη με τους πολιτικούς αρχηγούς υπό την προεδρία του Γκιζίκη στις 22 Ιουλίου 1974, όπου παρέδωσαν την εξουσία στην Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας του Κωνσταντίνου Καραμανλή. 

Ἡ χούντα παραδίδει στούς πολιτικάντηδες,δημοκραταραίους γιά νά ὁλοκληρώσουν μία καί καλή τήν ΠΡΟΔΟΣΙΑ κατά τό « Ἡ Κύρος κεῖται μακράν» τοῦ «ἐθνάρχη» !!!  (φωτό)

Οι τέσσερις Αρχηγοί των όπλων παρέμειναν στις θέσεις τους επί Κυβέρνησεως Εθνικής Ενότητας και χειρίστηκαν εκληματικά και την αντιμετώπιση του Αττίλα 2, όπου με μνημόνια τους προς τον Καραμανλή που περιέχονται στο πόρισμα της βουλής, τον καλούσαν να μην αντιδράσει στρατιωτικά στην ολοκλήρωση της τραγωδίας .

Οι τέσσερις αυτοί αρχηγοί των όπλων (Μπονάνος, Αραπάκης, Παπανικολάου, Γαλατσάνος), πρωταγωνιστές της Χούντας του 1973, αποστρατευθηκαν λίγες μέρες μετά την ολοκλήρωση του Αττίλα 2 με βαθμό επί τιμή, απολαμβάνοντας την σύνταξη και όλα τα υπόλοιπα προνόμια των συνταξιούχων στρατιωτικών. Ο ταξίαρχος Ιωαννίδης καταδικάστηκε δις εις θάνατον που μετατράπηκαν σε ισόβια δεσμά.  Να σημειωθεί ότι το “άνοιγμα” του Φακέλου της Κύπρου και ο καταλογισμός ευθυνών που θα προέκυπταν, αποτέλεσε συνηθισμένη πολιτική απειλή για τον Ανδρέα Παπανδρέου κατά της Νέας Δημοκρατίας του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη για όλη την διετία 1987-1988. Γιατί;

Πηγές : 

Πόρισμα Εξεταστικής Επιτροπής του Ελληνικού κοινοβουλίου για την απόδοση ευθυνών για την προδοσία της Κύπρου

-"Κύπρος 1954-1974, Από το έπος στην τραγωδία", Κώστας Χατζηαντωνίου, εκδόσεις Ιωλκός

-"Κύπρος 1974, Γιατί δεν νικήσαμε", Δημήτριος Χάτζος, εκδόσεις “ελευθερη σκέψις”

-Η μαρτυρία ενός Πρωθυπουργού, Αδαμάντιος Ανδρουτσόπουλος, εκδόσεις “το οικονομικόν”-

-"Μειοδοτικού καραμανλισμού στηλίτευση", Χρήστος Μαρκογιάννης

– " Κύπρος 1974, σκέψεις και συμπεράσματα" , Κώστας Δημητριαδης,

Ἀπό ἐδῶ. 

Πῶς καί γιατί φθάσαμε στήν 15η Ἰουλίου 1974 ( μέρος Α΄)

Πῶς καί γιατί φτάσαμε στήν 15η Ἰουλίου 1974 (μέρος Β΄)

Πῶς καί γιατί φτάσαμε στήν 15η Ἰουλίου 1974  (μέρη Γ΄,Δ΄)

Ἡ Πελασγική

Ὁ Ἀττίλας2 ἐρχόταν κι᾿ἐμεῖς ...ἀπειλούσαμε τούς τούρκους πώς « δέν θά συζητούσαμε μαζύ τους »...

φωτό

Στις 31 Ιουλίου 1974, το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, ανακαλώντας τα ψηφίσματα 186 (1964) της 4ης Μαρτίου 1964, βάσει του οποίου η ελληνοκυπριακή κυβέρνηση του νησιού αναγνωριζόταν ως η μόνη νόμιμη κυβέρνηση στο νησί, 353 (1974) της 20ης Ιουλίου, για την ανάγκη αποκατάστασης της συνταγματικής σταθερότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας και 354 (1974) της 23ης Ιουλίου 1974, που επιβεβαιώνει το ψήφισμα 353, σημείωσε ότι όλα τα κράτη έχουν δηλώσει το σεβασμό τους για την κυριαρχία, ανεξαρτησία και εδαφική ακεραιότητα της Κύπρου .

 Την 1η Αυγούστου, το επίσημο Ψήφισμα 355 (1974) επιβεβαιώνει όλα τα ανωτέρω και ζητά από το Γενικό-Γραμματέα του ΟΗΕ να λάβει κατάλληλα μέτρα βάσει της δήλωσης του και να παρουσιάσει μια πλήρη αναφορά στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, λαμβάνοντας υπόψη ότι η κατάπαυση του πυρός θα είναι το πρώτο βήμα προς την πλήρη εφαρμογή του ψηφίσματος.  ( Τό Κυπριακό ζήτημα ἀπό τό 1974 ἕως σήμερα ) 

Κανένα ψήφισμα,καμμία ἐπίσημος ὑπόδειξις σεβασμοῦ τῆς ὑπογραφῆς της δέν εἶναι ποτέ ἀρκετό ὥστε ἡ Τουρκία νά ἀποτελέσῃ μία σεβαστή πλευρά γιά ὅτιδήποτε ! Πάντα ἦταν ἔτσι καί τό ἴδιο τόν Αὔγουστο τοῦ 1974 πού παρά τήν ὑπογραφή της γιά κατάπαυσιν τοῦ πυρός,ἀποχώρησιν τῶν στρατιωτικῶν δυνάμεων πού εἶχαν ἀποβιβασθεῖ στήν Μεγαλόνησον,συνέχιζε ἀκάθεκτη τό βρωμερό σχέδιό της. Διότι ἦταν σχέδιο πού εἶχε ἀποφασισθεῖ πολλά χρόνια πρίν καί ἀποσκοποῦσε στήν διχοτόμηση τῆς νήσου. 

Διαβάζουμε στό φύλλο τῆς 2ας Αὑγούστου 1974,τῆς ἐφημ. "Μακεδονία" ( ἀπό  ἐδῶ) : 

« Ὁ Ἄγγλος ὑπουργός τῶν ἐξωτερικῶν κ. Κάλλαχαν προέβη ἤδη εἰς ἐπειγούσας παραστάσεις πρός τήν Ἄγκυραν. Ὁ Κάλλαχαν ἐζήτησε τὸν σεβασμόν τῆς συμφωνίας καί τήν συνεργασίαν τῆς Τουρκίας εἰς τήν ὁριοθέτησιν τῆς γραμμῆς καταπαύσεως τοῦ πυρός κατά τήν ἡμέραν τῆς ὑπογραφῆς τῆς συμφωνίας.

Ἡ ἐλληνική κυβέρνησις παρακολουθεῖ ἐκ τοῦ σύνεγγυς τήν ἐξέλιξιν τῆς καταστάσεως. Μολονότι δέ ἀποφεύγει σκοπίμως νά λάβῃ θέσιν διά δημοσίων δηλώσεων, διά νά μή δυσχεράνη τήν ὑφισταμένην κατάστασιν, εἶναι προφανές ὅτι ἡ Ἑλλάς θά εὐρεθῆ εἰς τήν ἀνάγκην νά προβῇ εἰς τήν καταγγελίαν τῆς ὑπογραφείσης συμφωνίας καί συνεπῶς νά μή μετάσχῃ τῆς δευτέρας φάσεως τῶν συνομιλιῶν τῆς Γενεύης.

Τό δημιουργούμενον διά τήν Τουρκίαν ἠθικάν πρόβλημα, ἐφόσον δέν σταματήση τάς παραβιάσεις καί ἐπανέλθη εἰς τὴν γραμμήν τῆς 30ῆς Ἰουλίου, προσλαμβάνει μεγάλας διεθνεῖς διαστάσεις.

Ἡ τήρηοις τῶν ὑπογεγραμμένων συμφωνιῶν εἶναι ἡ βάσις τῆς διεθνοῦς τάξεως, ἐτονίζετο ὁπό τῶν ἐγκύρων πολιτικῶν καί διπλωματικῶν κόκλων. ᾿Εφόσον ἡ Τουρκία δέν τιμᾶ τήν ὑπογραφήν της θά φέρῃ ἐξ ὁλοκλήρου τήν εὐθύνην διά τήν προκαλουμένην ἐκ τούτου ἀνωμαλίαν.

Ἐξ ἄλλου, ὁ ἀρχιεπίσκοπος Μακάριος, μετά τήν συνάντησίν τοῦ μέ τόν ἄγγλον ὑπουργόν τῶν ἐξωτερικῶν κ. Κάλλαχαν, εἰς Λονδῖνον,ἐδήλωσεν ὅτι « ἡ δευτέρα φάσις τῶν τριμερῶν συνομιλιῶν μέ τήν συμμετοχήν ἐκπκροσῴπων τῶν δύο κοινοτήτων τῆς Κύπρου, δέν πρέπει νά γίνῃ ἐφ΄ ὅσον ἡ Τουρκία δέν τηρεῖ τά συμοφωνηθέντα κατά τήν πρώτην αὐτήν φάσιν».

ΤΙ ΟΡΙΖΕΙ Π ΣΥΜΦΩΝΊΑ

Ἐκ μέρους διπλωματικῶν κόκλων τῶν Ἀθηνῶν παρετηροῦντο τά ἑξῆς ἐν σχέσει μέ τήν ἐφαρμογήν τῆς συμφωγίας τῆς Γενεύης:

Κατ’ ἀρχήν ὅσα λέγονται ἤ γράφονται εἰς τήν Τουρκίαν περί τοῦ ἄν θό ἀποσυρθοῦν ἤ ὄχι τά τουρκικά στρατεύματο ἐκ Κύπρου θά πρέπει νά γίνωνται δεκτά μετά πάσης ἐπιφυλάξεως Διότι δέν δύναται βεβαίως νά ἀφοροῦν εἰς ὅσα συνεφωνήθησαν εἰς Γενεύην, Ἡ ἐρμηνεία τῆς ὑπογραφείσης συμφωνίας δέν εἶναι θέμα μονομερῶν δηλώσεων. Τά λεγόμενα καί τά γραφόμενα ὑπό τοῦ τουρκικοῦ τύπου ἀποσκοποῦν εἰς ἐσωτερικήν κατανάλωσιν ἐν Τουρκίᾳ,

Ἡ συμφωνία ὁρίζει ρητῶς ὅτι θά ἐφαρμοσθῇ ἡ ὑπ᾽ ἀριθμόν 354 ἀπόφασις τοῦ συμβουλίου ἀσφαλείας τῆς 29ῆς ᾿Ιουλίου, Ἡ ἀπόφασις αὕτη περιέχει τρία βασικά στοιχεῖα:

1ον Κατάπαυσιν τοῦ πυρός.

2ον Ἀνάκλησιν τῶν εἰς Κύπρον ξένων στρατευμάτων,

3ον Ἐπάνοδον εἰς τήν συνταγματικήν τάξιν. ᾿

Ἐάν αἱ ἀποβιβασθεῖσαι εἰς τήν Κύπρον μεγάλαι τουρκικαί στρατιωτικαί δυνάμεις μέ ἅρματα μάχης,δέν περιλαμβάνονται εἰς τήν ἀπόφασιν τοῦ συμβουλίου ἀσφαλείας,διερωτᾶται κανείς: Εἰς ποῖα στρατεύματα ἀναφέρεται αὕτη; ᾿

Παραμένει βεβαίως ἐκκρεμές τό θέμα ἐάν τηρῆται ἤ ὄχι ἡ συμφωνία καταπαύσεως τοῦ πυρός. Ἐάν ἡ τουρκική κυβέρνησις δέν εἶναι εἰς θέσιν νά τηρήσῃ τήν συμφωνίαν αὐτήν.Ἡ ἐλληνικὴ κυβέρνησις θά εὑρεθὴ εἰς τήν ἀνάγκην νά καταγγείλῃ τήν συμφωνίαν. Ἡ μή τήρησις τῆς συμφωνίας δημιουργεῖ πελώριον ἠθικόν θέμα, συνιστάμενον εἰς τό γεγονός ὅτι ἐφεξῆς δέν θά εἶναι δυνατόν νά συμφωνηθῆ ὀτιδήποτε μέ τήν Τουρκίαν, διότι δέν θά τηρῆται ὑπ΄ αὐτῆς.... ( ἐδῶ)

Αὐτά ἔγραφαν τότε νομίζοντες πώς τό «μάλωμα» τῆς Τουρκίας ἐκ μέρους τῶν μεγάλων δυνάμεων θά εἶχε ἀποτέλεσμα. Τό ἐρώτημα εἶναι ἀπό ποιόν θά μποροῦσε νά γίνῃ σεβαστή μία συμφωνία ; Μία ὑπογραφή ; Ἅ, ναί ἀπό τήν Ἑλλάδα σίγουρα,ὄχι ὅμως ἀπό τήν Τουρκία. Καί θά ἀναρωτηθῆ κάποιος : Καί γιατί ἡ Ἑλλάς ἔπρεπε να σεβαστῆ τήν ὑπογραφή της ; Τήν ὅποια συμφωνία ἡ ὁποία ὅμως δέν τηροῦσε οὐδέ στό ἐλάχιστο ἡ ἄλλη πλευρά ; 

Διότι ὅπως προαναφέραμε ἔπρεπε νά ολοκληρωθῆ τό σχέδιον. Πού ἤθελε τήν Κύπρον διχοτομημένη. Καί ὄχι βεβαίως σέ ἰκανοποίησιν τῶν τούρκων,ἔτσι ; Ξέρουμε ποιοί πάντα βρίσκονταν πίσω ἀπό τά μεγάλα βάσανα στήν Κύπρον. Ξέρουμε ποιοί καλόβλεπαν καί καλοβλέπουν τό νησί γιά τα δικά τους σχέδια... Τόσες συνέχειες γράψαμε προσφάτως, ὅπου εἴδαμε πῶς ἡ Κύπρος ἀποτελοῦσε μέρος τοῦ εὐρύτερου σκοποῦ τοῦ σιωνιστικοῦ κινήματος κάτι πού ἔφερε τήν τουρκοποίησιν τῆς Νήσου. Μία τουρκοποίησιν πού καθόλου δέν ἀποτελεῖ ἐμπόδιο στά σχέδια τῶν περιουσίων,ἀπεναντίας. 

Ὅσο γιά τήν δική μας πλευρά ; Ἁπλῶς ἀφήσαμε νά ἐξελιχθοῦν ὅλα « ὅπως ἔπρεπε» διότι βλέπετε ἦταν καί τό ὅτι : « Ἡ Κύπρος ἔκειτο μακράν» 

Καί ἦρθε ο « Ἀττίλας 2» ...

Ἡ Πελασγική 

Ἴδιο σκηνικό !

12 Ἰουλίου 1974

Τό Παγκόσμιο Ἐξουσιαστικό Σύστημα,τό ἔχουμε ξανά-εἰπεῖ,δέν πρωτοτυπεῖ διόλου. Μένει πιστό στίς ἴδιες καί ἐπιτυχεῖς συνταγές ! Καί οἱ μαριονέτες τους,ἐν προκειμένῳ οἱ πολιτικάντηδες τῆς ἑλλαδικῆς,ἀκολουθοῦν ἄνευ οὐδεμίας ἀντιδράσεως,τάς ἐπιταγάς τῶν ἀφεντάδων τους...

2 Ἰουλίου 1974,μόλις εἴκοσι ἡμέρας πρό τῆς τουρκικῆς εἰσβολῆς στήν Μεγαλόνησον καί ἐνῶ οἱ ἐλληνοτουρκικές διπλωματικές ἐπαφές ἔχουν μπῇ στήν ἡμερισίαν διάταξιν,πλέον τοῦ μηνός : 

φωτό

Ποιό εἶναι τό κύριον συστατικόν τῆς γνωστῆς συνταγῆς; Ἡ τουρκική θρασύτης,ἡ ἀδιαλλαξία πού χαρακτηρίζονται,ὅπως ἀναφέρει τό δημοσίευμα τῆς ἐφημερίδος Μακεδονία,κατά τούς διπλωματικούς παρατηρητές  «τό περίεργον τῶν τουρκικῶν προτάσεων» ! 

Καί τί ἔλεγαν αὐτές ; 

«θά περιελαμβάνοντο ὅλα τά ζητήματα τά σχετικά μέ τάς τουρκικάς καί ἐλληνικάς μειονότητας εἰς τήν Ἑλλάδα καί τήν Τουρκία,ὅλα τά ζητήματα τά ἀφορόντα εἰς τό Αἰγαῖον πέλαγος καί ὅλα τά ζητήματα τά ὁποῖα δυνατόν νά συμβάλουν εἰς τήν ἐκτίμησιν τῶν σχέσεων μεταξύ τῶν δύο χωρῶν» ! 

Γιά μειονότητα ἐλληνική στήν τουρκιά,τί λόγος νά γίνεται ἄρα γε; ! ! ! Ἄρα,αὐτοσκοπός τῶν τουρκαλάδων ἦταν ἡ Θράκη. Γιά τό Αἰγαῖον,τά γνωστά καί σήμερα...Τέλος ποιά εἶναι ὅλα τά ζητήματα πού ἀπασχολοῦν τίς δύο χῶρες πέραν τῶν προαναφερομένων ; Βεβαίως ἡ Κύπρος τί ἄλλο; 

Σᾶς θυμίζουν αὐτά πού βιώνουμε σήμερα; Ναί,ναί ! Ἡ διαφορά εἶναι πώς στήν Κύπρον ὑφίσταται μία τουρκική κατοχή τοῦ 40 % ἐδῶ καί 45 χρόνια,μέ ὅτι σημαίνει αὐτό ὡς ἐπέκεινα ἀκόμη καί γιά τούς ἴδιους τούς Κυπρίους...Καί βεβαἰως ἡ κατάστασις στήν Θράκη μας ὅπου τά πράγματα εἶναι ἄκρως ἀνησυχιτικά πλέον,μέ τούς τουρκαλάδες νά κυριαρχοῦν σέ Κομμοτηνή καί Ῥοδόπη (πιθανῶς νά δοῦμε στίς ἐκλογές καί ἐκλεγμένους τουρκόφαρες ἐν τῷ ἑλλαδικόν κοινοβούλιον. 

Καί στίς δύο περιπτώσεις,ἡ τουρκιά εἶναι σίγουρη πώς ἔχει τό πάνω χέρι. Καί ἐάν οἱ ἡμέρες ἐκεῖνες τοῦ '74,ἔφεραν τήν διχοτόμησιν τῆς Μεγαλονήσου,φαντάζεται ὁ καθείς περί ποίας διχοτομήσεως γίνεται λόγος σήμερα ! Μόνον πού σήμερα τό ἔχουν ἀλλάξῃ,σήμερα δέν τό ὁνομάζουν διχοτόμησιν ἀλλά win- win !

Ναί,καἰ πάλιν μέ παρασκηνιακούς «πρωταγωνιστές» τά ...ἀμερικανάκια ! Ἔμ τζάμπα πῆγε καρεκλάτος στήν συνάντησιν τοῦ Μοντρέ,ὁ ἐσχατόγερος ἑβραιόφαρας Κίσσινγκερ ; ...

Καί στό Καράκας ἐψήφιζαν τά 12 μίλια γιά τό Διεθνές Δίκαιον τῆς θαλάσσης : 

φωτό

Στίς 12 Ἰουλίου 1974...

Ἐννέα ἡμέρες μετά καί ἐνῶ : 

φωτό

Καί τήν ἐπομένην πού ὁ Σίσκο βρέθηκε στήν Ἄγκυρα καί τῆς σταθερᾶς στάσεως τοῦ Στέητ Ντηπάρτμεντ γιά τήν Κύπρον : 

φωτό

Ἔτσι ἡ Κύπρος στίς 28 Ἰουλίου 1974 :

Καί μετά ἦρθε ἡ ...ἀποκατάστασις τῆς δημοκρατίας καί οἱ ...σωτῆρες μας ! 

Καί ἡ Κύπρος τό βίωσε μέ τόν πιό ...ἰδεώδη τρόπον ! ! ! 

Καί ἔτσι ἔγινε μέχρι τίς ἡμέρες μας. Γιά τήν συνέχειαν,ποιός ξέρει; Μπορεῖ νά εἶναι καί θέμα ἡμερῶν νά τό μάθουμε...


Ἡ Πελασγική

Ἀπό τήν Οὐάσινγκτον μέ μῖσος ...

Ἡ Καμπαλαρία τραπεζὠνει τούς ἄριστους μαθητές της μετά τῶν κυριῶν τους... -φωτό-

 Ναί, ἀπό τήν Οὐάσινγκτον καί τό πανηγύρι μέ τά ἀνάλογα τσιμπούσια ἐστάλησαν τά μηνύματα τοῦ μίσους. Ἕνα μῖσος τόσο καταφανές πού πιστεύω δέν ἔχει μείνει κανείς πλέον πού ν᾿ἀπορεῖ ὡς πρός τόν σκοπό ἱδρύσεως τῆς συγκεκριμένης συμμαχίας καί τό ποιούς ἐν τέλει θέλει νά ὡφελήσῃ,τότε καί τώρα ἀλλά καί στό μέλλον. Τί δέν ἀκούστηκε καθόλου σ᾿αὐτή τήν συνάντησιν ἡ ὁποία ἦταν λές καί ὁργανώθηκε γιά νά καταστρωθοῦν τά σχέδια καί νά ἑτοιμαστοῦν τά ἑπόμενα βήματα κατά τῆς Ῥωσσίας ; Δέν ἀκούστηκε κίχ γιά τήν δολοφονική τακτική τῶν Ἰσραηλινῶν στήν Γάζα καί τἠν γενοκτονία πού ἐπιτελοῦν ὁ Νετανιάχου καί τά σιωνιστικά κοράκια τῆς κυβερνήσεώς τους ἐπί 8 μῆνες,μέ τό πρόσχημα τοῦ δικαιώματος στήν ἄμὖνά τους ἀπέναντι σέ μία χούφτα Παλαιστινίων τῆς Χαμάς. 

Ἴσως, γιά νά μήν τόν ἀδικοῦμε, ὁ μόνος πού ἔκανε ἀναφορά,ἀλλά σέ ἐπίπεδο διμεροῦς συναντἠσεως ( μέ τόν Μητσοτακη),ἦταν ὁ τοῦρκος Πρόεδρος Ῥ. Ἐρντογάν : 

...πρέπει να αυξηθούν οι θετικές προσπάθειες για τον τερματισμό των συγκρούσεων στην Ουκρανία και την Παλαιστίνη και ότι θα ήταν ωφέλιμο για όλες τις χώρες της περιοχής να εργαστούν για να εξασφαλίσουν την επικράτηση της ειρήνης σε αυτές τις γεωγραφίες» εἶπε. 

Κατά τ᾿ἄλλα ὁ Μητσοτἀκης ὡς τόν καλλίτερο μαθητή τῆς Καμπαλαρίας ἔκανε τήν βαρύγδουπη δήλωσιν : 

  «Γιορτάζουμε τα 75 χρόνια για την δημιουργία της πιο ανθεκτικής Συμμαχίας στον κόσμο και συναντιόμαστε σε μία εποχή μεγάλων προκλήσεων... Θα συνεχίσουμε να υποστηρίζουμε την Ουκρανία όσο χρειαστεί, για να διασφαλίσουμε ότι η Ρωσία δεν θα κερδίσει τον πόλεμο απρόκλητης επιθετικότητας».. ( ἀπό ἐδῶ)

Νούλαντ-Πάϊατ - Οὐκρανία 

Ἔτσι ἀκριβῶς. Τό θέμα αὐτοῦ τοῦ πανηγυριοῦ ἦταν ἡ Ῥωσσία καί μέ ποιόν τρόπο θά ἐπιτύχουν τήν ἦττα της. Ἐδῶ καί 2.5 χρονια περίπου τό παλεύουν καί μάλιστα πολύ σκληρά. Ἔχει πέσει τόσο χρῆμα, ἔχουν δοθεῖ τόσα πολλά ὅπλα, ἔχει πέσει τόσος πολύς κόσμος ἀλλά ἀκόμη προσπαθοῦν « να διασφαλίσουμε ότι η Ρωσία δεν θα κερδίσει τον πόλεμο απρόκλητης επιθετικότητας».Καί βεβαίως ἡ Ἑλλάδα εἶχε ἤδη σχεδιαστεῖ νά βρίσκεται στό ἐπίκεντρο αὐτῆς τῆς ...προσπάθειας. Ἀπό τά ἴδια ἁρπακτικά πού σχεδίασαν καί κατάφεραν νά πραγματοποιήσουν στό ἀκέραιον τά σχέδιά τους μέ τόν « αὐθὀρμητο» ξεσηκωμό στό Μαϊντάν. Νούλαντ καί Πάϊατ τά ἔδωσαν ὅλα ! 

...το μείζον θέμα στη Σύνοδο είναι η επόμενη κίνηση στρατηγικής “περικύκλωσης” της Ρωσίας και ο ρόλος της Ελλάδας σ 'αυτή την προσπάθεια.το αμερικανικής εμπνεύσεως σχέδιο για τη δημιουργία του “διαδρόμου” Αλεξανδρούπολη -Μπουργκάς/Βάρνα- Κοστάντζα, που θα προσφέρει τεράστια γεωστρατηγικά πλεονεκτήματα σε ΝΑΤΟ-ΗΠΑ... Το σχέδιο αποτελεί βελτιωμένη αντιγραφή εκείνου που είχαν εκπονήσει προ 15ετίας οι Ρώσοι και το είχαν συνδέσει με την εξαγορά λιμανιών της Βόρειας Ελλάδας (ΟΛΘ, Αλεξανδρούπολη,Καβάλα) επιδιώκοντας να αποκτήσουν σιδηροδρομική πρόσβαση στο Αιγαίο...( ἀπό ἐδῶ) 

Ἡ « ξεχασμένη» Ἀλεξανδρούπολις πού περίμενε τό ἀμερικανικό ἁρπακτικό γιά νά γίνῃ ...διάσημη ! ΕΔΩ ὅλα τά σχετικά θέματα

Καί βεβαίως ὅλο αὐτό χρειάζεται καί χρῆμα. Γι᾿αὐτό ὁ Μητσοτἀκης ἐπισημαίνει : 

..δική μας δέσμευση ως προς την δαπάνη. Τουλάχιστον 2% του ΑΕΠ μας σε αμυντικές δαπάνες»...«είναι εξαιρετικά σημαντικό για τις ευρωπαϊκές χώρες όχι μόνο η επίτευξη αυτού του στόχου αλλά και ταυτόχρονα η ευθυγράμμιση των αμυντικών δαπανών, ώστε να δυναμώσουμε περισσότερο την Νατοϊκή Συμμαχία...Πιστεύω ότι είναι πολύ σημαντικό να παραμείνουμε προσηλωμένοι σε αυτή την αμοιβαία δέσμευση... η συμμετοχή σε μια Συμμαχία που είναι ισχυρή, αμυντική και ικανή να μας υπερασπιστεί όλους από εξωτερικές απειλές εξακολουθεί να είναι αμείωτης σημασίας» (  ἀπό ἐδῶ)

Βρέ τί μοῦ λές ; Καί ποιά ἡ νέα δέσμευσις ; Τἀ F-16 στην Ουκρανία ; Αὑτά πού ἔχομε χρυσοπληρώσει γιά τήν δική μας ἄμυνα καί ἀσφάλεια ; Μά μέχρι καί οἱ ψαράδες τῆς Νορβηγίας θά δώσουν τά μαχητικά ἀεροσκάφη,ἡ Ἑλλάδα δέν θά δώσῃ ;  

η Νορβηγία υποσχέθηκε να παράσχει έξι μαχητικά αεροσκάφη στο Κίεβο   

Τόσους ἐγκωμιασμούς, τέτοια προσπάθεια νά ἀποδείξῃ τήν ἀναγκαιότητα τῆς παρουσίας τῆς Ἑλλάδος στήν συμμαχία, χρῆμα πού θά δοθῇ ἀπό τό ὑστέρημα τῆς μπατιρο-Ἑλλάδας καί ὅλα αὐτά διότι ὅως εἶπε ὁ πολυ καλός μαθητής τῆς Καμπαλαρίας :  η συμμετοχή σε μια Συμμαχία που είναι ισχυρή, αμυντική και ικανή να μας υπερασπιστεί όλους από εξωτερικές απειλές εξακολουθεί να είναι αμείωτης σημασίας

Ἔλα καλέ, σοβαρά ; Καί ἡ Κύπρος ; Τί γίνεται μέ τήν Κύπρον μισό αἰῶνα τώρα ; 

Τότε τό ΚΑΚΟ ΝΑΤΟ...Τότε ἡ ΚΑΛΗ ΜΟΣΧΑ... Τότε ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΙΣ γιά τήν ΑΠΟΧΩΡΗΣΙΝ... Τότε. Μισό αἰῶνα μετά δέν ἔχει ἀλλάξει τίποτε ἐκτός ἀπό τίς λέξεις : τό κακό ΝΑΤΟ ἔγινε καλό. Ἡ καλή Μόσχα ἔγινε κακιά καί ἡ ἰκανοποίησις τῆς ἀποχωρήσεως ἔγινε ἀνάγκη γιά το πόσο  σημαντικό εἶναι να παραμείνουμε προσηλωμένοι σε αυτή την αμοιβαία δέσμευση συμμετοχῆς στήν συμμαχία... ( Κύπρος 1974 - Ἡ μεγάλη προδοσία ) ( φωτό ἐξωφύλλου ἐφημερίδος "ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ" , 15 Αὐγούστου 1974 ) 

Ἄ, ναί ὁ Κούλης ἔκανε ἀναφορά κατά τήν ...συνάντησιν μέ τόν Ἐρντογάν. Ὁ ὁποῖος Ῥετζέπ βεβαίως τόν ἔχει γραμμένο...κανονικά ! 

...ο Μητσοτάκης  εξέφρασε την ικανοποίησή του για την συνεργασία με τις τουρκικές αρχές στην καταπολέμηση της παράτυπης μετανάστευση... αναφέρθηκε επίσης στο Κυπριακό τονίζοντας ότι 50 χρόνια μετά την τραγωδία του '74 δεν μπορεί η Κύπρος, κράτος-μέλος της Ε.Ε., να παραμένει διαιρεμένη και επανέλαβε την ανάγκη επανέναρξης των συνομιλιών για την επίλυση του Κυπριακού.

φωτό

Ο Πρόεδρος Ερντογάν δήλωσε : 

 η Τουρκία συνεχίζει τις προσπάθειές της να αναπτύξει το πνεύμα αλληλεγγύης προς την Ελλάδα με βάση την αρχή της καλής γειτονίας και ότι αυτές θα συνεχιστούν ολοένα και περισσότερο...

επίσης ότι πρέπει να αυξηθούν οι θετικές προσπάθειες για τον τερματισμό των συγκρούσεων στην Ουκρανία και την Παλαιστίνη και ότι θα ήταν ωφέλιμο για όλες τις χώρες της περιοχής να εργαστούν για να εξασφαλίσουν την επικράτηση της ειρήνης σε αυτές τις γεωγραφίες».( ἐδῶ) 

φωτό

Καί τήν μόνη ἀξιόλογη καί πάρα πολύ σωστή  ἀνακοίνωσιν μέσῳ τοῦ δελτίου τύπου, σχετικῶς μέ τήν ὅλη παράτα τῶν 75 χρόνων τοῦ ΝΑΤΟ καί τήν ἑλληνική παρουσία ἐκεῖ, τήν διαβάσαμε ἀπό τά κομμούνια ! Ἄν εἶναι δυνατόν !!! Κι᾿ὅμως : 

 «Την ώρα που το ΝΑΤΟ, σύμφωνα και με τη δήλωση του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, Άν. Μπλίνκεν, αποφασίζει την αποστολή F-16 στην Ουκρανία, οδηγώντας την κλιμάκωση του ιμπεριαλιστικού πολέμου με τη Ρωσία σε απρόβλεπτες διαστάσεις, ο κ. Μητσοτάκης, σε ρόλο ΝΑΤΟϊκού πρωτοπαλίκαρου, πλειοδοτεί σε αυτούς τους σχεδιασμούς, όπως και στις ΝΑΤΟϊκές δαπάνες που ο ελληνικός λαός χρυσοπληρώνει με δισεκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο.

Εδώ και τώρα να σταματήσει κάθε στήριξη στο καθεστώς Ζελένσκι με οπλικά συστήματα που υποτίθεται ότι αγοράστηκαν για την άμυνα της χώρας και η κυβέρνηση να δεσμευτεί ότι δεν πρόκειται να στείλει F-16 στην Ουκρανία». ( Δηλώσεις ΚΚΕ γιά Μητσοτάκη καί ΝΑΤΟ) 

Τελικῶς πιστεύω πώς ὅλο αὐτό τό πανηγύρι στήθηκε γιά "τἀ μάτια τῆς Οὐκρανίας ": 

Το ΝΑΤΟ πραγματοποιεί «ιστορική» υπόσχεση αεράμυνας στην Ουκρανία -Η Συμμαχία  υπό την ηγεσία των ΗΠΑ θα παράσχει τέσσερα νέα συστήματα Patriot και «δεκάδες» άλλους αναχαιτιστές αεράμυνας 

Διότι ὅπως μᾶς γνωστοποιεῖ τό Πεντάγωνο : 

Το ΝΑΤΟ προετοιμάζεται για «παρατεταμένους πολέμους»

Οι δυτικές αμυντικές δαπάνες θα παραμείνουν υψηλές για τα επόμενα χρόνια για να αντιμετωπίσουν τη Ρωσία και την Κίνα, δήλωσε Αμερικανός αξιωματούχος στους κατασκευαστές όπλων...

Καί τί τό τόσο ἰδιαίτερο και οὐσιαστικό ἔχει βρέ παιδί μου ἡ Οὐκρανία ; 

Ὁ πόλεμος τῆς Οὐκρανίας εἶναι μία ἑβραϊκή βεντέτα και  Ὅποιος ἐξουσιάζει τήν Ἀνατολική Εὐρώπη ἐξουσιάζει τόν κόσμο !

«Το μεγαλύτερο κόστος και ο μεγαλύτερος κίνδυνος θα είναι εάν η Ρωσία κερδίσει στην Ουκρανία. δεν μπορούμε να το αφήσουμε να συμβεί», δήλωσε ο Στόλτενμπεργκ, σε μια ομιλία για την 75η επέτειο του στρατιωτικού μπλοκ

( Μια ρωσική νίκη στην Ουκρανία θα άλλαζε το παγκόσμιο σύστημα ασφάλειας, δήλωσε ο Γενς Στόλτενμπεργκ ) 

Ἐν τάξει,τό μήνυμα ἐστάλη : 

Ἀπό τήν Οὐάσινγκτον μέ μῖσος ...

Τά εἶπα, πᾶμε νά χλαπακιάσουμε τώρα( εἶναι σά νά λέῃ ὁ Κούλης).  Γιά τήν ἔκφρασίν του θα μποροῦσε κανείς νά πῆ ὅτι διακρίνεται τόσο τό μῖσος του γιά τήν Ῥωσσία ὅσο καί ἡ προσπάθεια νά μαζέψῃ τά σάλια του σκεπτόμενος τό μενοῦ πού θά τοῦ σερβίρῃ ἡ Καμπαλαρία...  ( φωτό) 

Ἡ Πελασγική

Δεύτερο“1974”: Η Λευκωσία ζητά να στείλουμε φρεγάτα και η κυβέρνηση δηλώνει “η Κύπρος κείται μακράν”

Να στείλει έστω ένα πολεμικό πλοίο στην ΑΟΖ για να υπάρξει μια μίνιμουμ αποτροπή από ελληνικής πλευράς και να φανεί ότι δεν έχει ξεχάσει την Κύπρο τώρα που το "Barbaros" και οι τουρκικές φρεγάτες αλωνίζουν την κυπριακή νότια ΑΟΖ, ζήτησε η Λευκωσία από την Αθήνα, αλλά η απάντηση της Ελλάδας ήταν αρνητική σε μία επανάληψη του 1974 όταν η κυβέρνηση Καραμανλή αρνήθηκα να στείλει βοήθεια στην Κύπρο!

Όπως αναφέρουν σχετικές έγκυρες πηγές από την Λευκωσία τέθηκε το ζήτημα "Τουλάχιστον μία φρεγάτα του Πολεμικού Ναυτικού να έρθει στην περιοχή για να μην νομίζει η Τουρκία ότι είμαστε μόνοι μας", αλλά κατόπιν διαβούλευσης στο υπουργείο Εξωτερικών απορρίφθηκε το ενδεχόμενο.

Μάλιστα το θέμα συζητήθηκε στο κυπριακό Εθνικό Συμβούλιο με βασικό ερώτημα "Ποια είναι η απάντηση της Αθήνας; Είναι ανάγκη η Ελλάδα να στείλει φρεγάτα στην περιοχή, για να λειτουργήσει τούτο αποτρεπτικά. Να δείξει ότι υπάρχει και η Ελλάδα"! Εις μάτην, ακόμα και η άσκηση που έγινε ανατολικά του Καστελόριζου έγινε στα κρυφά για να μην... ερεθιστεί η Τουρκία!

Από την πλευρά του το Πολεμικό Ναυτικό δηλώνει "Έτοιμο" να ανταποκριθεί σε μία τέτοια αποστολή και έχει μία φρεγάτα κλάσης "S" σε ετοιμότητα, ενώ υπάρχει και μία ΤΠΚ κλάσης "Ρουσσέν" έτοιμη, αλλά φαίνεται ότι για άλλη μια φορά "Η Κύπρος κείται μακράν"...
Defencenet.gr

Το Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο (Ε.ΛΑ.Μ.) εξέδωσε ανακοίνωση όπου καταδικάζει την προκλητικότητα της Τουρκίας και την αδράνεια της πολιτικής ηγεσίας Κύπρου και Ελλάδας.

Το Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο (Ε.ΛΑ.Μ) με το παρόν δελτίο Τύπου θέλει να καταδικάσει την προκλητική τουρκική εισβολή στην ΑΟΖ της πατρίδας μας. Η Τουρκία καταστρατηγώντας κάθε έννοια διεθνούς δικαίου προσπαθεί με πειρατικές μεθόδους να αμφισβητήσει με πράξεις την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας επί της ανακηρυχθήσας ΑΟΖ, καθώς και το δικαίωμά της να προχωρήσει σε εκμετάλλευση των φυσικών της πόρων. Επιπλέον με την συμπεριφορά της προσπαθεί να καταθέσει επί του πρακτέου, τις διεκδικήσεις της στην Αν. Μεσόγειο. 

Δυστυχώς η πολιτική ηγεσία παρακολουθεί ανήμπορη να αντιδράσει τις εξελίξεις αφού στηρίχθηκε σε υποσχέσεις ξένων δυνάμεων οι οποίες όμως ελάχιστα παρεμβαίνουν προς την Τουρκία για την απόσυρση του στολίσκου της από την κυπριακή ΑΟΖ. Καθυστερημένα εξετάζονται μέτρα τα οποία το Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο (Ε.ΛΑ.Μ) είχε εδώ και καιρό προτείνει για την αντιμετώπισει της τουρκικής προκλητικότητας. 

Αλήθεια πως θα ήταν η κατάσταση σήμερα αν από το 2008, όταν υπήρχαν οι πληροφορίες για ύπαρξη υδρογοναθράκων στην κυπριακή ΑΟΖ, ετίθετο σε εφαρμογή ένα πρόγραμμα ενίσχυσης του ναυτικού της Εθνικής Φρουράς, όπως το είχαμε από τότε εισηγηθεί; Θα ήταν ή όχι η ύπαρξη δύο εώς τριών ΤΠΚ (Ταχέων Περιπολικών Κατευθυνόμενων Βλημάτων) μια δύναμη αποτροπής που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί από την Εθνική Φρουρά κατά του τουρκικού στολίσκου;
Δυστυχώς τα ανωτέρω ερωτήματα θα μείνουν αναπάντητα. Όπως και αναπάντητο θα είναι το ερώτημα πως θα αντιδράσουμε πρακτικώς όταν η Τουρκία αγοράσει ή κατασκευάσει δικό της γεωτρύπανο και ξεκινήσει να κάνει γεωτρύσεις στην Κυπριακή ΑΟΖ.

Γραφείο Τύπου - Εθνικού Λαϊκού Μετώπου 
ἀπό : Χρυσή Αὐγή

« Οἱ Ἔνοχοι »

 Νικόλαος Αργυρόπουλος, παρουσίαση βιβλίου του «Οι Ένοχοι» για την προδοσία της Κύπρου

To βιβλίο του «Οι Ένοχοι», από τις εκδόσεις του περιοδικού “ΕΝΔΟΧΩΡΑ”, με θέμα την προδοσία της Κύπρου, παρουσίασε ο Βετεράνος Πολεμιστής του 1974 Νίκος Αργυρόπουλος, στην Ιερά Μονή Οσίου Αρσενίου, στις αρχές του προηγουμένου μηνός, Ιουλίου 

« Τό 1973,ἀπό ἐκεῖ ξεκινᾷ ἡ ἱστορία μέ τίς ἐκλογές πού προκηρύσσει ὁ Μαρκεζίνης,δοτός Πρωθυπουργός τοῦ Γεωργίου Παπαδοπούλου,γιά τίς 10 Φεβρουαρίου 1974. Ἐλεύθερες ἐκλογές ! Τό ἑπόμενο βῆμα ἦταν ἡ ἀνατροπή Παπαδοπούλου ἀπό τόν Ἰωαννίδη ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ! 

Το Πολυτεχνεῖο τό ὁποῖο βάζουν νά προσκυνοῦν ὅλες οἱ ἑπόμενες γενιές σάν κάτι τό ἱερό, σάν " ἱερή ἀγελάδα", ἦταν τό μέσον γιά ν᾿ἀνατρπῇ ὁ Παπαδόπουλος, ὁ ΤΡΟΜΟΣ ! Καί νά κυριαρχήσῃ ὁ Ἰωαννίδης. Δῆλα δή : τό ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΑΝΕΔΕΙΞΕ ΙΩΑΝΝΙΔΗ ! 

Αὐτή εἶναι ἡ Ἀλήθεια ! 

......................................... » 

Καί ἀπό ἐκεῖ καί μετά τό σχέδιον γιά τήν " ἀποκατάστασιν τοῦ Πολιτεύματος στήν Ἑλλάδα", τῆς δημοκρατίας τους καί τήν Προδοσία τῆς Κύπρου,πῆρε τόν δρόμο του...  

Ἀκοῦστε τόν κ. Ἀργυρόπουλο διότι μπαίνοντας στόν Αὔγουστο πλησιάζουμε στήν ἑπομένη μαύρη ἐπέτειο τῆς Κύπρου,τόν "Ἀττίλα 2 ". Αὐτή τήν φορά μέ τούς δημοκράτες στό προσκήνιο πλέον τῆς ἑλλαδικῆς πολιτικῆς σκηνῆς ἡ Τουρκία μέσῳ τῆς δεύτερης πολεμικῆς της ἐπιχείρησης καταλαμβάνει τό 37% τῆς Κύπρου. Καί ἔτσι μένει ἐπί 50 χρόνια μέχρι σήμερα,ὄχι ἁπλῶς κατεχομένη ἀλλά ἀνακηρυγμένο τό κομμάτι αὐτό ὡς κράτος : Τουρκοκυπριακή Δημοκρατία...

Ἐπίσης ἀκοῦμε καί πάλι τήν ἐκπομπή τοῦ Τέρρυ Χατζηιερεμία μέ προσκεκλημένο τόν κ. Ἀργυρόπουλο : 

Πῶς Νικήσαμε Τούς Τούρκους Στόν Πόλεμο Στήν Κύπρο»

Καί βεβαίως διαβάζουμε τό  :

  Ἀφιέρωμα - Κύπρος 1974 , Μία μαύρη ἐπέτειος...

Γιατί ἐμεῖς ΔΕΝ ΞΕΧΝΟΥΜΕ ! 

Ἡ Πελασγική

Ἡ Ἑλλάς ἀποχωροῦσε ἀπό τό ΝΑΤΟ, οἱ ΗΠΑ σχεδίαζαν τό ...μέλλον της καί ἡ Τουρκία πατοῦσε τήν Κύπρον

ἡ φωτό ἀπό ἐδῶ

Στίς 14 Αὐγούστου τοῦ 1974,ἡ τουρκία ἐπιχειροῦσε στρατιωτικῶς,καταπατώντας κάθε ὄρο καταπαύσεως τοῦ πυρός,κατά τῶν Κυπριακῶν ἐδαφῶν, ἀλλά τόσο ὁ ἐδῶ Πρέσβης τῶν ΗΠΑ ὅσο καί ἡ κυβέρνησίς τους, ἄλλο ἐνδιαφέρον δέν εἶχαν πέραν τοῦ τί θά ἔχαναν ἀπό μία ἀποχώρησιν τῆς Ἑλλάδος ἐκ τοῦ στρατιωτικοῦ σκέλους τοῦ ΝΑΤΟ. Ἔ, ναί ἡ ἀλήθεα εἶναι πώς ἔχαναν πολλά. Ἴσως τό σημαντικότερο ὅλων,τήν βάσιν στήν Σούδα Κρήτης. Κάτι σάν σήμερα τήν Ἀλεξανδρούπολιν μέ ὅλα ὅσα ἔχει ἐξελιχθεῖ νά εἶναι γιά τίς ΗΠΑ καί τίς ἐπιχειήσεις της στό θέμα τῆς Οὐκρανίας. Ἐκεῖ τότε ἦταν κυρίως ἡ Αἴγυπτος καί ἡ Λιβύη. 

Νά δοῦμε λοιπόν μία ἔκθεσιν τοῦ τότε πρέσβη τῶν ΗΠΑ στήν Ἑλλάδα, Χένρυ Τάσκα καί στην συνέχεια ἕνα χρόνον μετά πόσο εὐχαριστημένοι ἦσαν οἱ ἀμερικάνοι πού ὅλα τούς ἦρθαν τόσο ...βολικά... 

Έκθεση ( πηγή : του Χένρυ Τάσκα,Πρέσβη τῶν ΗΠΑ στήν Ἑλλάδα τήν περίοδο 1969-1974) 

BR74–45 Ουάσιγκτον, 14 Αυγούστου 1974.

[Πηγή: Ford Library, National Security Adviser, NSC Staff for Europe, Canada, and Ocean Affairs: Convenience Files, 1974–1977, Box 8, Ευρώπη, Ελλάδα 1974 NSC. Μυστικό : Όχι ξένη διασπορά. 9 σελίδες όχι αποχαρακτηρισμένο.]

20. Τηλεγράφημα Πρεσβείας στην Ελλάδα προς το ΥΠΕΞ 

Αθήνα, 15 Αυγούστου 1974, 1120Ζ.

5704. Θέμα: Ελλάδα, ΝΑΤΟ και ΗΠΑ—Μερικοί προβληματισμοί. Σε αξιολόγηση του διατάγματος της ελληνικής κυβέρνησης για αποχώρηση από το ΝΑΤΟ, πιστεύω είναι χρήσιμο να έχουμε κατά νου μια σειρά από ουσιώδη γεγονότα:

Καραμανλῆς- Φόρντ συνάντηση στό Ἐλσίνκι Ἰούλιος 1975 ( φωτό) 

1. Η Ελληνική Κυβέρνηση και ο ελληνικός λαός είναι πολύ απογοητευμένοι λόγω της αδυναμίας τους να έρθουν σε βοήθεια των ομογενών τους στην Κύπρο. Η σύγκρουση με την Τουρκία επιδεινώνεται από το γεγονός ότι εμπλέκεται ο "ιστορικός αντίπαλος". Η χώρα εξακολουθεί να την συνδέει  έντονα με τέσσερις αιώνες κατοχής και τον δικό τους πόλεμο ανεξαρτησίας,την Ελληνική Επανάσταση 1821.

2. Κατά τη διάρκεια της κρίσης, ο ελληνικός λαός αισθάνθηκε απογοητευμένος από τους συμμάχους του στο ΝΑΤΟ που θεώρησε ότι θα μπορούσε να είχε υποχρεώσει την Τουρκία να τηρήσει την κατάπαυση του πυρός.

3. Από την άλλη, πιστεύω ότι όταν " καθίσει η σκόνη"  τα κύρια σημεία που συνδέουν την Ελλάδα με τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους συμμάχους της στο ΝΑΤΟ θα λάβουν την βαρύτητα που τους αρμόζει. Είναι μια μικρή χώρα που περιβάλλεται από εχθρικές δυνάμεις.  Γεωγραφικά, είναι ξεκάθαρο χρειάζονται φίλους. Με τη δημοκρατία σε διαδικασία αποκατάστασης, πολλοί φίλοι πλέον θα κάνουν την εμφάνισή τους. 

4. Οι παραδοσιακά στενοί μας δεσμοί με αυτή τη χώρα, και ιδιαίτερα με τους ανθρώπους της, θα αποδειχθούν ισχυροί και πιστεύω ότι μπορούν να είναι καθοριστικοί. Αυτοί να ξέρετε ότι ο αμερικανικός λαός είναι φιλικός και καλοπροαίρετος. Οι Έλληνες που αντιμετωπίζουν την πραγματικότητα, και οι άλλοι θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν πόσο δύσκολο είναι το δίλημμα που έχει αντιμετωπίσει η κυβέρνησή μας στην ανάπτυξη της κρίσης—δηλαδή, η πρωταρχική ανάγκη να επιδιώξουμε να φέρουμε κοντά τους σημαντικούς συμμάχους μας χωρίς ανεπανόρθωτη ζημιά στη δική μας ή τις σχέσεις με το ΝΑΤΟ βάζοντας τον καθένα αντιμέτωπο ως προς το επιτακτικό συμφέρον της δυτικής ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο.

5. Η απόφασή τους να παραμείνουν στη Συμμαχία, γαλλικού τύπου, υπογραμμίζει την κατανόησή τους για τη σημασία της προστασίας ασφαλείας που τους παρέχει η συμμαχία έναντι των πιθανών κινδύνων από την περιοχή του Συμφώνου της Βαρσοβίας. Δεν πιστεύω ότι ο Καραμανλής θέλει να δράσει βιαστικά όσον αφορά την απομάκρυνση της συμμετοχής τους στον στρατό του ΝΑΤΟ, δομή όπου θα εμπλακούν βασικά στρατιωτικά στοιχεία όπως NAMFI, ( Η εγκατάσταση βολής πυραύλων ΝΑΤΟ ή NAMFI ( Πεδίο βολής Κρήτης , "Crete Firing Range") είναι ένα εκτεταμένο πεδίο βολής πυραύλων που βρίσκεται στον κόλπο της Σούδας στο νησί της Κρήτης , στην Ελλάδα .)

Η χρήση του ΝΑΤΟ στον κόλπο της Σούδας κ.λπ. Σαφώς, ωστόσο, οι πρακτικές συνέπειες της απόφασης της Ελλάδας να αποχωρήσει από το ΝΑΤΟ και η ταχύτητα με την οποία η Ελληνική Κυβέρνηση θα προχωρήσει στην απεμπλοκή από τα στρατιωτικά τμήματα της συμμαχίας, θα εξαρτηθεί από τα γεγονότα στην Κύπρο και την Άγκυρα που ο Καραμανλής και οι φιλοδυτικοί συνάδελφοί του έχουν ελάχιστο ή καθόλου επιρροή. Οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ έχουν καταστεί, σχεδόν αναπόφευκτα, οι αποδιοπομπαίοι τράγοι της ελληνικής απογοήτευσης για το Κυπριακό. όσο γρηγορότερα μπορούμε να κάνουμε έναν διακανονισμό που να πληροί τους ελάχιστους ελληνικούς και τουρκικούς στόχους και που δεν θα βλάπτει τον ελληνικό αυτοσεβασμό, τόσο πιο γρήγορα μπορούμε να αρχίσουμε να μετριάζουμε τις επιπτώσεις της απόφασης της Ελλάδας να χαλαρώσει τη στρατιωτική της συνεργασία με το ΝΑΤΟ. Αυτή η απόφαση είναι μέχρι στιγμής ρητορική αλλά δεν μπορεί να παραμείνει έτσι για πολύ αφού πρέπει να υπάρξει η ανάλογη ενέργεια των ΗΠΑ την οποία οι Έλληνες θα ερμηνεύσουν ως ανταποκρινόμενη στην ανησυχία τους για τις συνεχιζόμενες τουρκικές στρατιωτικές προελεύσεις στην Κύπρο που θεωρούν ωμή και αδιάφορη τουρκική διπλωματική στάση.

6. Βραχυπρόθεσμα πρέπει να ενεργήσουμε άμεσα σύμφωνα με τις ακόλουθες γραμμές:

Α) Να δείξουμε ότι έχουμε επίγνωση της σημασίας της Ελλάδας για τις ΗΠΑ και την δυτική συμμαχία και ότι δεν «επιλέξαμε την Τουρκία αντί της Ελλάδας". Η επιθυμία μας να αποφύγουμε τη δημόσια κριτική στους Τούρκους είναι λογική άποψη της πρόθεσής μας να διατηρήσουμε τη διπλωματική επιρροή στην Άγκυρα, αλλά μια μή ισόρροπη δημόσια στάση μας έχει κοστίσει την επιρροή στην Αθήνα και έχει συμβάλει στην ψυχολογική αποξένωση της Ελλάδας. Συνεχίζω να πιστεύω ότι ένα ταξίδι του Γραμματέα στην Άγκυρα και την Αθήνα είναι απαραίτητο για να αντιστραφούν οι ανησυχητικές τάσεις που βλέπουμε στην Ελλάδα.

Β) Να δείξουμε επίσης ότι κατανοούμε τα εσωτερικά και προσωπικά προβλήματα του Καραμανλή ότι τον θεωρούμε φίλο και τον θέλουμε να πετύχει την αποκατάσταση ισχυρής και αποτελεσματικής κοινοβουλευτικής διακυβέρνησης.

Εδώ πάλι μια επίσκεψη του Γραμματέα θα έκανε περισσότερα από οτιδήποτε άλλο βραχυπρόθεσμα. Τελικά, και ανάλογα με τις μελλοντικές εξελίξεις,θα πρέπει να εξετάσουμε μια επίσκεψη του Καραμανλή στις Η.Π.Α

7. Μακροπρόθεσμα θα πρέπει να λάβουμε υπόψη τα εξής:

Α) Μόλις οι ελληνικές σχέσεις με την Τουρκία ομαλοποιηθούν και εδώ πρέπει να πω ειλικρινά ότι πολλοί Έλληνες φοβούνται πως οι τουρκικές βλέψεις εναντίον της Ελλάδας δεν περιορίζονται στην Κύπρο αλλά σε άλλους στόχους όπωςτα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, η Θράκη κ.λπ., θα πρέπει να καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια να πραγματοποιηθεί ο εκσυγχρονισμός των Ενόπλων δυνάμεών τους το συντομότερο δυνατόν.  Από αυτή την άποψη, ο στρατός από το χαμηλότερο έως τις υψηλότερες τάξεις εξακολουθούν να προτιμούν τον εξοπλισμό μας από αυτόν των συμμάχων μας μερικές φορές τα χρονοδιαγράμματα παράδοσης και τα οικονομικά τους ανάγκασαν σε διαφορετική περίπτωση.

Β) Κάποια βοήθεια για την απόκτηση πιστώσεων για τη μεταφορά τους στη δύσκολη θέση του ισοζυγίου πληρωμών που αντιμετωπίζουν θα μπορούσε φυσικά επίσης να υπογραμμίσουμε το βασικό μας ενδιαφέρον για μια φιλική και δυνατή Ελλάδα.

Γ) Με εξαίρεση τον σημαντικό στρατιωτικό εκσυγχρονισμό, εμείς θα πρέπει να ενθαρρύνει τους συμμάχους μας στο ΝΑΤΟ να ενεργήσουν με τον ίδιο τρόπο σύμφωνα με τις προαναφερθείσες γραμμές. Ιδιαίτερες θα ήταν οι συναντήσεις κορυφής με τον Καραμανλή προκειμένου να γίνουν εφικτές. Μου είπε τελευταία ο πρέσβης Βλάχος πως η Ελλάς προσβλήθηκε που ο στρατηγός Λουνς είχε αρνηθεί να αναβάλει τις διακοπές ώστε να είναι παρών στις συναντήσεις NAC για την αντιμετώπιση της ελληνοτουρκικής κρίσης. Πρέπει να γίνουν βήματα για να αποκατασταθεί αυτό το αίσθημα του πληγωμένου φιλότιμου.

Δ) Προοδευτική κίνηση στην ελληνική συσχέτιση με την Κοινή Αγορά, συμπεριλαμβανομένης της ανανέωσης των υπολοίπων τμημάτων του χρηματοοικονομικού Η βοήθεια που ανεστάλη μετά το πραξικόπημα του 1967 θα ήταν φυσικά χρήσιμη.

8. Τα παραπάνω είναι ενδεικτικά. 

Προς το παρόν, θα πρέπει να κάνουμε σαφές με κάθε δυνατό τρόπο το πόσο απαραίτητη είναι η αμερικανική φιλία για την Ελλάδα. Όταν η Ελληνική Κυβέρνηση καταφέρει να διευθετήσει τις πολιτικές της, θα το κάνουμε. Εχουμε άφθονες ευκαιρίες να καταστήσουμε σαφές στους Έλληνες το πραγματικά αμοιβαίο συμφέρον ασφάλειας που έχουμε για τη διαθεσιμότητα των εγκαταστάσεων των ενόπλων δυνάμεών μας στην Ελλάδα.

9. Τέλος κλείνοντας, προσοχή σ᾿αυτό :

  Η αριστερά, κυρίως ο Ανδρέας Παπανδρέου, φυσικά, θα κάνει ό,τι είναι δυνατόν για να επιδεινώσει τις σχέσεις της Ελλάδας με τις ΗΠΑ και τη Δύση. Θα πρέπει, λοιπόν, να περιμένουμε μια μεγάλη προσπάθεια αυτών των δυνάμεων σε βασικούς ελληνικούς τομείς κατά των θέσεων των ΗΠΑ στην Ελλάδα. Θα έχουν τις επιτυχίες τους. Αλλά πιστεύω ότι με τον Καραμανλή στο τιμόνι και άλλους ευφυείς και δυτικούς ηγέτες όπως ο Μαύρος, ο Πεσμαζόγλου κ.λπ., αν ενεργήσουμε αποφασιστικά και σε βάθος και πλάτος, η θέση μας στην Ελλάδα μπορεί να διατηρείται στις βασικές της πτυχές. 

 Ὑπογραφή 

Χένρυ Τάσκα 

Ἕναν χρόνο αργότερα καί συγκεκριμένα τόν Ὀκτώβριο τοῦ 1975,

( Ἀριστερά : Τζέραλντ Φόρντ καί Χένρυ Κίσσινγκερ,φωτό) 

Ουάσιγκτον, 17 Οκτωβρίου 1975, 10:25–10:47 π.μ.

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΕΣ

Πρόεδρος Φορντ

Amb. Jack B. Kubisch, Πρέσβης των ΗΠΑ στην Ελλάδα

Ο Δρ. Henry A. Kissinger, Υπουργός Εξωτερικών και Βοηθός του Προέδρου για Θέματα Εθνικής Ασφάλειας

Υποστράτηγος Brent Scowcroft, Αναπληρωτής Βοηθός του Προέδρου για θέματα Εθνικής Ασφαλείας

Πρόεδρος: Χαίρομαι που σας ξαναβλέπω. Πώς είναι τα πράγματα στην Ελλάδα?

Kubisch: Πολύ καλύτερα από ό,τι πριν από ένα χρόνο. Έχουμε μια καλή κυβέρνηση τώρα. Ο Καραμανλής μου ζήτησε να φέρω αυτό το γράμμα. [Δίνει στον Πρόεδρο την επιστολή, Tab A.] Είναι θερμό και φιλικό, αλλά μπορείτε να δείτε πόσο μυγιάγγιχτοι και περήφανοι είναι οι Έλληνες. Παρεξήγησε ( ο Καραμανλής)  ένα σημείο συνδέοντας τη βοήθεια με την επιστροφή στο ΝΑΤΟ. Το έχουμε ξεκαθαρίσει.

Φόρντ : Πώς πάμε στις διαπραγματεύσεις για τη βοήθεια;

Κίσινγκερ: Εντάξει. Προσφέραμε ένα αναπτυξιακό δάνειο 30 εκατομμυρίων δολαρίων. Ήθελε ( ο Καραμανλής) 100. Τώρα τα έχουμε αυξήσει στα 65 εκατομμύρια δολάρια.

Φόρντ: Ο Αγροτικός τομέας πόσα ζητά ; 

Scowcroft: 250 εκατομμύρια δολάρια σε οικονομική βοήθεια.

Κίσινγκερ: Το σύνολο μας φτάνει τώρα στα $225.

Scowcroft: Αλλά αυτό δεν είναι στην ίδια βάση.

Κίσινγκερ: Αλήθεια. Δεν υπάρχει περίπτωση να τους δώσουμε τόσα πολλά. Αυτοί δεν δικαιούνται οικονομική βοήθεια.

[Συζήτηση υποβολής προϋπολογισμού βοήθειας.]

Φόρντ: Ξέρετε τι πρόβλημα είχαμε να άρει το εμπάργκο ( μπορεῖτε νά διαβάσετε σχετικῶς μέ τό ἐμπάργκο τῶν ΗΠΑ κατά τῆς Τουρκίας- ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΟΜΠΥ καί ΗΤΤΑ ΦΟΡΝΤ ΚΙΣΣΙΝΓΚΕΡ - Ε Δ Ω ) . Πιστεύετε ότι οι Έλληνες θα διαπραγματευτούν;

Kubisch: Με κάθε τρόπο. Θέλουν απλώς να το βγάλουν από τη μέση. Η Κύπρος είναι 500 μίλια μακριά και είναι αποκλειστικά συναισθηματικό πρόβλημα. ( Πόσο ῤόλο ἔπαιξε σέ παγκόσμιο ἐπίπεδο πολιτικῆς,τό « Ἡ Κύπρος κεῖται μακράν»,βλέπετε... ! ) Αυτοί το θέλουν εκτός λειτουργίας και θα παραχωρήσουν κάθε εύλογο όρο. Αν δεν υπάρξει διακανονισμός, η προοπτική ενός πολέμου στο Αιγαίο είναι υψηλή, και  οι Έλληνες δεν μπορούν να το αντέξουν οικονομικά.

Φόρντ : Τι λέτε για τους πρόσφυγες;

Κίσινγκερ: Η επίλυση του εδαφικού ζητήματος θα λύσει τα περισσότερα θέματα. Το μεγάλο πρόβλημα θα είναι ο Μακάριος και η αδύναμη κεντρική κυβέρνηση. Το καλύτερο θα ήταν να το υπογράψει ο Μακάριος.

Kubisch: Αυτό είναι σωστό. Αν δεν το ευλογήσει ο Μακάριος, δεν θα το κάνουν οι Έλληνες Αποδέξου το. Ο Καραμανλής σκέφτεται αν μπορούμε να κάνουμε κάτι μέσα σε 60 μέρες περίπου, έχει αρκετή επιρροή για να τον αναγκάσει να συμφωνήσει.

Φόρντ : Δώστε στον Πρωθυπουργό τις καλύτερες ευχές μου.

Kubisch: Εάν η Κύπρος διευθετηθεί και τα διμερή πράγματα διευθετηθούν, θα ήταν καλό να κανονλισουμε μια επίσκεψη Καραμανλή εδώ.

Φόρντ : Θα ήταν καλή πολιτική κίνηση και για εδώ . Ίσως το επόμενο καλοκαίρι.

Κίσινγκερ: Το μόνο που χρειάζεται είναι καλή θέληση. Υπάρχουν λίγα για να τακτοποιηθούν.

Σημ. Τά ἀνωτέρῳ εἶναι ἀποσπάσματα ἀπό καταγεγραμμένα ντοκουμέντα στό : " Ἐξωτερικές Σχέσεις 1969-1974" τόμος 3, σελίδες 80,81,82 καί 181,182 τῶν ἐπισήμων ἐγγράφων τῶν ΗΠΑ. 

Εὐχαριστοῦμε τό ἀναγνώστη πού μᾶς ἔστειλε τά ἀνάλογα ντοκουμέντα. Εἶναι πάρα πολλά τά θέματα,πού περιέχονται στά συγκεκριμένα ἔγγραφα,ἀναφορές σέ σχεδόν ὅλα τά πολιτικά πρόσωπα τῆς Ἑλλάδος καί τήν ἐπιρροἠ πού γιά καθένα ἀπό αὐτά ἑτοίμαζαν γιά τήν χώρα,λίγο πρίν τήν β΄εἰσβολή τῶν τουρκαλάδων στήν Κύπρο καί γιά ἔνα χρόνο μετά. 

Συμπερασματικῶς : Ὅλα σχεδιασμένα,τακτοποιημένα μέ κάθε λεπτομέρεια ! Οἱ παγκόσμιοι ἐξουσιαστές παίζουν τό παιχνίδι στήν "σκακιέρα" τους μέ τά πιόνια τους,τούς ἄβουλους πολιτκάντηδες πού πλασσάρονται στόν κόσμο ὡς "μεγάλα πολιτικά πρόσωπα,ἡγέτες καί ἐθνάρχες ".  Καί ὁ κόσμος ; Ἄ !  Ναί ὁ κόσμος συνεχίζει νά πιστεύῃ πώς εἶναι ...ῥυθμιστής ! Εἶναι ; Ναί, θά εἶναι  ὅταν θά πάψῃ νά βάζῃ τό προσωπικό συμφέρον πάνω ἀπό τό Ἐθνικό. ..

Ἡ Πελασγική 

Ἀφιέρωμα - Κύπρος 1974 , Μία μαύρη ἐπέτειος...

Μία συλλογή ἀναρτήσεών μας γιά τήν μαύρη ἐπέτειο τοῦ Ἑλληνισμοῦ,τήν εἰσβολή τῶν τουρκαλάδων στά χώματα τῆς μαρτυρικῆς Κύπρου μας. Διότι δέν πρέπει νά ξεχνοῦμε ! 

Μοῦσκος-Μακάριος ἡ προδοτική πορεία ἕως τῆς καταλήψεως τῆς Μεγαλονήσου

Μοῦσκος,Βαλντχάϊμ-ναζιστής,τουρκαλάς Ντεκτάς. Μία ὄμορφη παρέα μέ τόν "ἐθνάρχη"

Γράφει ἡ  Ελένη Ευαγγ. Κλαπανάρα 

Η ανατροπή του Μακάριου στις 15 Ιουλίου 1974 θεωρήθηκε από τους Τούρκους σαν εσωτερική υπόθεση των Ελληνοκύπριων. Και δήλωσαν ότι δεν τους αφορά. Ο κος Μούσκος (Μακάριος) όμως είχε …άλλη γνώμη. Ήθελε να κυβερνά. Χωρίς να ενδιαφέρεται για την έκταση του κράτους που ήθελε να κυβερνήσει, αρκεί να χωρούσε το κτίσμα του «κυβερνητικού μεγάρου» του, για να διαθέτει τα σκηνικά του πολιτικού θιάσου που τόσο τον συγκινούσε να κατευθύνει από τον ρόλο του πρωταγωνιστή.

 Ένα πλήθος στοιχείων αποδεικνύει την φιλόδοξη και αντεθνική διάθεση του σύγχρονου «Ιούδα» του Ελληνισμού, ο οποίος μαζί με την κατάχρηση αξιωμάτων ιεροσύνης που διέθετε, επιδίωξε και πέτυχε την απομάκρυνση του από την γραμμή του αγώνα για Ένωση με την Μητέρα Ελλάδα. Ένωση για την οποία πραγματοποιήθηκε ο εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας της θρυλικής ΕΟΚΑ και των Κυπρίων Ηρώων αγωνιστών εναντίον των αποικιοκρατών δυνάμεων της Αγγλίας.

Ας θυμηθούμε, λοιπόν τις υποχθόνιες  κινήσεις του κ. Μούσκου για σύσταση ανεξαρτήτου κράτους ώστε ανενόχλητα να εφαρμόζει τα φιλόδοξα «προεδρικά» του σχέδια αλλά και για να ικανοποιήσει, οπωσδήποτε, τις γεωπολιτικές σχεδιάσεις των ξένων επεκτατικών συμφερόντων στη Μεγαλόνησο, την ανατολική λεκάνη της Μεσογείου.

• Από τις 15 μέχρι και στις 22 Ιανουαρίου του 1950 διεξήχθη στη Μεγαλόνησο το Δημοψήφισμα των Κυπρίων με το οποίο και διατράνωσαν την απόφασή τους για Αυτοδιάθεση- Ένωση. Το 96,4% των Κυπρίων επιθυμούσαν να αυτοδιατεθεί η Κύπρος στην επιστροφή της στους κόλπους της Μητρός Ελλάδος. Ο Γραμματέας του Γραφείου Εθναρχίας όμως, ο κ. Μούσκος(τότε Μακάριος), οκτώ ημέρες μετά το ενωτικό δημοψήφισμα έδειξε την αντίδρασή του στην άμεση απόφαση του λαού, αμφισβητώντας έμμεσα την εγκυρότητα των στόχων του δημοψηφίσματος που ενώ ήταν σαφείς, τώρα, οκτώ ημέρες μετά παραχωρεί συνέντευξη σε αγγλική εφημερίδα και με δηλώσεις του αγνοώντας το εκπεφρασμένο νόημα του δημοψηφίσματος λέει ότι «δέχεται λύση αυτοδιάθεσης». Αμφισβητεί έτσι, πρώτος αυτός, το κύρος του δημοψηφίσματος ομιλών για «επιθυμούμενη αυτοδιάθεση» όταν αυτή είχε ήδη κατακυρωθεί από την θέληση της συντριπτικής πλειοψηφίας του Κυπριακού Λαού.

• Μετά την επιστροφή του από την εξορία του στις Σεϋχέλλες, στο ξενοδοχείο «Μ. Βρετανία» των Αθηνών, φθινόπωρο του 1958, παραχωρεί συνέντευξη στην Μπάρμπαρα Κάσλ, βουλευτή της εργατικής αντιπολίτευσης του Βρετανικού Κοινοβουλίου, στην οποία και δηλώνει… «Δέχομαι λύσιν ανεξαρτησίας με αποκλεισμό της Ενώσεως». Από το σημείο αυτό ο Μακάριος σηκώνει τη σημαία της ανεξαρτησίας ξεφεύγοντας σαφώς από την πορεία του Κυπριακού Λαού για Αυτοδιάθεση- Ένωση την οποία τόσο άμεσα και εκφραστικά είχε διαδηλώσει ο Κυπριακός Ελληνισμός. Χαρακτηριστικά είναι τα λόγια του Διγενή στα Απομνημονεύματά του.. «ύστερα από τις δηλώσεις αυτές έγινε η απαρχή ενταφιασμού της Ενώσεως και δεν θεωρεί πια τον εαυτόν του δεσμευόμενον εις υπακοήν στας ενεργείας του Μακαρίου».

• Ο κ. Μούσκος παραχωρεί τα τυπογραφεία της «Αναγεννήσεως», που ανήκαν στην Αρχιεπισκοπή, στον εγγλέζο Τσάρλς Φόλλεϋ για να εκδώσει την εφημερίδα «Τάιμς της Κύπρου» και περιοδικά αθετώντας την υπόσχεσή του ενώ είχε συμφωνήσει προηγουμένως την εκχώρηση των τυπογραφικών εγκαταστάσεων προς χρήση από τον Εθνικό Αγώνα. Η γραμμή της εν λόγω εφημερίδας ήταν να καλλιεργεί την «γραμμή ανεξαρτησίας» και να νοθεύει το γνήσιο φρόνημα του ενωτικού αγώνος, παίζοντας το ρόλο της «μέσης λύσης». Έτσι, αρχές του 1959 οι «Τάιμς της Κύπρου» έγραφαν δήθεν για αναζήτηση Προεδρικού Μεγάρου με επιλογή μεταξύ του Κυβερνείου ή της Αρχιεπισκοπής ενώ ο βασικός στόχος του δημοσιεύματος ήταν να καλλιεργηθεί η ιδέα για ανεξάρτητη Κύπρο με την προεδρική ιδιότητα παραχωρημένη στον κ. Μούσκο.

• Με ανοιχτές επιστολές σε Κυπριακή εφημερίδα καταγγέλλεται ο κ. Μούσκος για την προδοτική στάση του στη Ζυρίχη και το Λονδίνο από πλήθος Ελλήνων Πατριωτών. Στις 1 Μαρτίου 1959, την ημέρα που επέστρεφε στη Κύπρο, μεταξύ άλλων γραφόταν τα εξής.. «κάποιαν ημέραν θα υφίστατο την ατίμωσιν που υφίστανται οι ένοχοι και οι υπεύθυνοι μετά από μίαν εθνικήν συμφοράν. Στο πέρασμά σου ο λαός θα βλέπη πλέον κινούμενην την σκιάν του Ιούδα». (Εφημερίς «ΝΕΟΛΟΓΟΣ» των Πατρών 01/03/59)

Θα μπορούσαμε να γράψουμε χιλιάδες παραδείγματα της αντιλαϊκής και αντεθνικής συμπεριφοράς του κ. Μούσκου από την ημέρα εκείνη του 1958 που για πρώτη φορά εξεφράσθη με δηλώσεις του αντίθετα από την λαϊκή θέληση των Κυπρίων για Ένωση. Δολοφονίες ενωτικών αγωνιστών (Παντελίδης, Νούρος, Παναγιώτου, Αυγουστής, Σωτηρίου). 
Δολοφονίες για τις οποίες ο «πρόεδρος» ουδέποτε επεδίωξε την διελεύκανση και την ανακάλυψη των δραστών καίτοι αυτοί αποτελούσαν κοινό μυστικό στην Κύπρο. Αναίτιες επιθέσεις και ξυλοδαρμοί Ελλήνων ευρισκομένων στη Κύπρο από τους κατευθυνόμενους υποστηρικτές του Κυπρίου «προέδρου», δολιοφθορές σε αυτοκίνητα, απειλές προς ενωτικούς. Προ των «εκλογών» του 1968, στις 12 Ιανουαρίου, 200 περίπου άτομα του «προέδρου» επιτεθήκαν εναντίον ενωτικής εφημερίδας… 

«..Αι αρχαί καλούμενοι επανειλημμένως ουδεμίαν προστασίαν παρέσχον..».(Μαύρη Βίβλος – Προεδρικαί Εκλογαί 1968. Σελ. 15). Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του πρώην δημάρχου της Λευκωσίας, Θ. Δέρβη, εκδότη της εφημερίδας «ΕΘΝΙΚΗ» ο οποίος αναγκάστηκε να κατέβει και να πουλά ο ίδιος την εφημερίδα γιατί το πρακτορείο τύπου, υπακούοντας στις εντολές του «προέδρου» δεν την διέθετε. 
Την ίδια αυτή περίοδο ακούστηκαν από επίσημα χείλη τα κατάπτυστα και υβριστικά για τους Έλληνες… «Εντρέπομαι διότι είμαι Έλλην» ή το «Οι Έλληνες αξιωματικοί είναι παράνομοι».(Κληρίδης)

 
Αυτός ήταν ο «Εθνάρχης» Μακάριος! Αυτός που στο λόγο του στον Ο.Η.Ε στις 19 Ιουλίου 1974, 24 ώρες πριν τη μογγολική εισβολή στα Πάτρια εδάφη μας, υποστήριξε ότι ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΝ και ότι η ανατροπή του ήταν αποτέλεσμα ΕΙΣΒΟΛΗΣ του ΕλληνικούΣτρατού, δίνοντας έτσι δυο σοβαρά επιχειρήματα στους τούρκους για την εισβολή αυτή , την οποία ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΕ, αφού ως εγγυητές της ανεξαρτησίας της  Κύπρου, είχαν δικαίωμα και υποχρέωση να επέμβουν για να εκδιώξουν τα ΞΕΝΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ τα οποία πραγματοποίησαν την εισβολή!
 Αυτός ήταν ο «Εθνάρχης» Μακάριος! Αυτός που αποκάλεσε περιφρονητικά «ΑΥΤΟΥΣ» τους Έλληνες Αξιωματικούς, που μετά από δυο ολόκληρες μέρες έδιναν τη ζωή τους και έγραφαν «σελίδες Δόξας», όταν τα… παλικάρια του Μακάριου συγκεντρώνονταν οπλισμένα στο Τροόδος για να προετοιμάσουν την επιστροφή του.

Ο «Εθνάρχης» Μακάριος, ο οποίος θεωρούσε τους τούρκους ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΥΣ από τους Έλληνες! Αυτός που αποκάλεσε ΔΙΠΛΟΠΡΟΣΩΠΗ την ελληνική Κυβέρνηση επειδή αυτή κατά βάθος επιθυμούσε την Ένωση. Αυτός που κατηγόρησε σαν υπεύθυνη την Ελλάδα για την αποτυχία των συνομιλιών Ελλήνων και τούρκων της Κύπρου. Ο «Εθνάρχης» Μακάριος ο οποίος μπροστά σε 132 Έθνη κατήγγειλε ότι η ΕΛΛΑΣ ΠΑΡΕΒΙΑΣΕ ΚΡΑΥΓΑΛΕΩΣ ΤΗΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ της Κύπρου και έτσι ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΕΙ ΜΕ ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΖΥΡΙΧΗ..! Αυτός ήταν ο «Εθνάρχης» Μακάριος ο οποίος κατηγορεί τους Ενωτικούς ως ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ και την ΕΟΚΑ που επιδίωκε την Ένωση σαν ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ!

 Ο «Εθνάρχης» Μακάριος που υπέγραφε με το ίδιο του το χέρι, το χέρι της επιορκίας της Φανερωμένης, ότι η ΚΥΠΡΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ και έβαζε μάρτυρα τον Κιουτσούκ και τον δήμιο Χάρτιγκ. Αυτός που ως «πρόεδρος» της παρδαλής «Δημοκρατίας της Κύπρου» άνοιξε την «Βουλήν» της, με κυματίζουσα στην προμετωπίδα της την «ημισέληνον», αυτός που όρκισε αντιπροσώπους της στο Κοράνιο και έγινε ο νέος «ραγιάς» στο «βέτο» του Κιουτσούκ!

Ο «Εθνάρχης» Μακάριος ο οποίος καθιέρωσε με διάταγμα σαν επίσημη γλώσσα του κράτους την τουρκική, αυτός που δέχτηκε να λέγεται «συνάδελφος» στο κοινοβούλιο της Κύπρου με τους χαμάληδες που ανέσκαψαν τους τάφους των αδελφών μας στην Κωνσταντινούπολη για «πλιάτσικο», με αυτούς που εξευτέλισαν την Γαλανόλευκη και ατίμασαν τους Έλληνες Αξιωματικούς στη Σμύρνη. Αυτός ήταν ο «Εθνάρχης» Μακάριος ο οποίος πατώντας πάνω στο αίμα  των θυσιών του Κυπριακού Ελληνισμού έχτιζε τα προσωπικά του σχέδια που τελικά οδήγησαν, αυτά και μόνο αυτά, στη σημερινή κατάσταση της υποδουλωμένης Κύπρου μας. 

Αυτός ήταν ο «Εθνάρχης» Μακάριος ο οποίος μετά από σειρά  Εθνικών μειοδοσιών και αυτενεργειών προσωπικής ικανοποίησης οδηγήθηκε …μακράν των υποσχέσεων του από τον Όρκο της Φανερωμένης… όπως άλλωστε και η Κύπρος μας ήταν .. μακριά για τον επίσης «Εθνάρχη» Καραμανλή! Η μοίρα, βλέπετε, τοποθέτησε τους αμυνόμενους Έλληνες της Κύπρου … μακρύτερα από τους .. «υπολογισμούς» της Κυβερνήσεως της «Δημοκρατίας ΄74»! 

Πῶς καί γιατί φτάσαμε στήν 15η Ἰουλίου 1974 (μέρος Α΄)

Ὁ Μακάριος ὅλο γελάκια καί χαρές μέ ΥΠΕΞ ΗΠΑ  Κίσσινγκερ καί πρόεδρο ΗΠΑ Φόρντ ( ἐδῶ)

 Ασήκωτα βαρίδια και βόμβα στο εσωτερικό μέτωπο της Κύπρου και την ενωτική υπόθεση οι Συμφωνίες της Ζυρίχης, η εκδίωξη της ελληνικής μεραρχίας και του στρατηγού Γρίβα από την Κύπρο το 1967 και ο, στη συνέχεια,  προσανατολισμός προς «ανεξαρτησιακή ομοσπονδιακή λύση» ( το «ευκταίο», όπως αποκλήθηκε).

========================================================

(Γράφει ὁ Νῖκος Παπαναστασίου. Ἀποσπάσματα ἀπό τό Ἀρχεῖο του.

 15 Ἰουλίου 1918) 

ΕΙΜΑΣΤΕ στο έτος 2018, 44 ολόκληρα χρόνια μετά από το στρατιωτικό πραξικόπημα κατά του Προέδρου Μακαρίου στις 15 Ιουλίου 1974, όμως οι πιο πολλοί στην Κύπρο δεν είναι ενήμεροι των πραγματικών γεγονότων, ούτε, προπαντός, των παρασκηνίων που προηγήθηκαν της ενέργειας εκείνης. Οι λόγοι γι’ αυτό, μπορούν να προσδιορισθούν στα κάτωθι:

α). Τα δραματικά γεγονότα τόσο του Πραξικοπήματος όσο και της τουρκικής εισβολής που ακολούθησε, έδωσαν την ευκαιρία σε κόμματα, πολιτικές και άλλες καταστάσεις, να παρουσιάσουν μια εντελώς διαφορετική εικόνα από την πραγματική, την αληθινή, προκειμένου να εξυπηρετήσουν δικά τους συμφέροντα και μόνο. Εκμεταλλεύτηκαν αρχικά το χάος που επικράτησε, με διασπορά ψιθύρων και υποβολή στο κοινό ανύπαρκτων ή και παραποιημένων γεγονότων και, στη συνέχεια, επεξέτειναν το κακόψητο αυτό «μενού» βιασμού της Ιστορίας με συγγραφή βιβλίων, διοργάνωση στημένων εκπομπών και συζητήσεων, ακόμη και με ψευδείς «αναλύσεις» σε σχολεία, με προφανή σκοπό, στην τελευταία αυτή περίπτωση, να μολύνουν με παραμύθια τις συνειδήσεις των νέων μας-της νέας γενιάς, ώστε το ψέμα και η παραπληροφόρηση να έχουν συνέχεια και διάρκεια. Και όλα αυτά πέτυχαν σε μεγάλο βαθμό, γιατί και το κράτος – ή μάλλον ό,τι έμεινε στην Κύπρο που να μπορεί να αποκαλείται σωστό κράτος – ανέχθηκε ή και βοήθησε στην ελεεινή αυτή οργανωμένη κατάσταση. Και γιατί αυτό; Διότι και οι μετά Μακάριο κυβερνώντες, στήριζαν την παραμονή τους στην εξουσία στις ψήφους πλατιάς μάζας πολιτών, οι οποίοι συνέχιζαν την «μακαριοκρατία» και μακαριοκαπηλεία, όμως ιστορικά «έκαμναν μεσάνυχτα».

β). Υπήρξε συστηματική και καλά οργανωμένη προσπάθεια, για φίμωση και εξουδετέρωση της όποιας αντίθετης άποψης, ακόμα και αν αυτή αφορούσε βασικούς πρωταγωνιστές γεγονότων τα οποία καθόρισαν ιστορικές στιγμές.

«Αγνοούμενος» ο «Φάκελος τη Κύπρου»!

ἀπό ἐδῶ

γ). Δεν άνοιξε ποτέ ο πολυσυζητημένος, και τελικά… «αγνοούμενος», «Φάκελος της Κύπρου». Οι Επιτροπές που έγιναν για το σκοπό στην Ελληνική και Κυπριακή Βουλή δεν ανέδειξαν την αλήθεια, γιατί ήταν ανεπαρκείς και, κυρίως, γιατί τις χαρακτήριζε η σκοπιμότητα. Η προσπάθεια να εξαγνισθούν άτομα και να θυματοποιηθούν άλλα. Το μεν «Πόρισμα» της Βουλής των Ελλήνων παρέμεινε ερμητικά κλειστό σε μπαούλα σε σκοτεινά υπόγεια και Κύριος οίδε αν έμεινε ακέραιο, όπως και τα στοιχεία και οι μαρτυρίες που το συνόδευαν, το δε «πόρισμα της Επιτροπής της Κυπριακής Βουλής είναι, κατά γενική ομολογία, διάτρητο από ελλείψεις και σκόπιμα συμπεράσματα προκειμένου να εξυπηρετηθούν, ή και να πληγούν, πολιτικά πρόσωπα και καταστάσεις. Δυο τρύπιες, δηλαδή, προσπάθειες, που κάθε άλλο από το τι ακριβώς έγινε το 1974, και προπαντός ποιοι ευθύνονται γι’ αυτό, προφέρουν στην Ιστορία.

ΜΕ ΑΥΤΑ τα λίγα και μόνο, πιστεύω πως ο καθένας που θέλει να πληροφορηθεί την ιστορική αλήθεια, είναι περισσότερο από βέβαιος, πως γύρω από τα γεγονότα του 1974, και όχι μόνο, επικρατεί σκοτάδι. Μια απαράδεκτη κατάσταση ,που συντηρείται από τότε μέχρι και σήμερα, με την επανάληψη των ίδιων κονσερβών ψεύδους και παραποιημένων γεγονότων, με κάθε ευκαιρία. Αρκεί, για παράδειγμα, κάποιος να δει παλιές κασέτες του ΡΙΚ, οι οποίες επαναλαμβάνονται και επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο, σε μια φανερή προσπάθεια να πείσουν το καθένα ότι «έτσι έγινε» και ότι «αυτά ήταν τα γεγονότα», όπως τα εξέθεσαν στις εκπομπές σκόπιμα επιλεγέντες «πολιτικοί συζητητές» και «ιστορικοί». Όμως, τα πράγματα δεν είναι έτσι! Δεν αποτελούν οι «συζητήσεις» αυτές Ιστορία, γιατί ακόμα και οι αλήθειες που έχουν λεχθεί – και λέγονται μέχρι και σήμερα – χάνονται στο βαθύ άπατο καζάνι των ανακριβειών και των αυθαίρετων και υποβολιμαίων συμπερασμάτων.

ΝΑ ΠΑΜΕ, όμως, στα προ, κατά και μετά τη 15η Ιουλίου 1974 γεγονότα, που είναι και ο κύριος σκοπός της ανάλυσης αυτής. Έχοντας υπ’ όψη, βέβαια, ο κάθε αναγνώστης του blog μας, nikospa.wordpress.com, ότι ο γράφων έζησε ως δημοσιογράφος τη συγκεκριμένη περίοδο, αλλά και τη μελέτησα ενδελεχώς – και τη μελετώ ακόμα – μέσα από προσωπικές μαρτυρίες και αφηγήσεις πρωταγωνιστών, από βιβλία, εφημερίδες και κρατικά αρχεία χωρών που έχουν σχέση με την Κύπρο και τα τότε γεγονότα.

Θα είμαι σύντομος στην παράθεση γεγονότων, ώστε να μην συγχύζω και κουράζω τις χιλιάδες των αναγνωστών μας:

Κύρια πηγή των κακών, οι Συμφωνίες της Ζυρίχης

Στη Ζυρίχη συμφωνήθηκε επίσης η «Βασική Διάρθρωση», οι βασικές δηλαδή διατάξεις του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Σύμφωνα με αυτές, το νεοσύστατο κράτος αποκτούσε προεδρικό πολίτευμα με Ελληνοκύπριο πρόεδρο και Τουρκοκύπριο αντιπρόεδρο, εκλεγμένους από την ελληνική και την τουρκική κοινότητα αντίστοιχα, με θητεία πέντε ετών. Τόσο ο πρόεδρος όσο και ο αντιπρόεδρος είχαν δικαίωμα αρνησικυρίας σε ζητήματα εσωτερικής ασφάλειας, άμυνας και εξωτερικής πολιτικής. Το Σύνταγμα προέβλεπε τη δημιουργία δύο Κοινοτικών Συνελεύσεων (ελληνικής και τουρκικής), μιας ενιαίας Βουλής Αντιπροσώπων με ποσοστιαία αναλογία 70% Ελληνοκυπρίων και 30% Τουρκοκυπρίων. Οι αποφάσεις λαμβάνονται με απλή πλειοψηφία, ωστόσο αυτή η ρύθμιση δεν ίσχυε για θέματα νομοθεσίας δήμων και φορολογικών νομοσχεδίων για τα οποία ήταν απαραίτητη χωριστή πλειοψηφία. ...Η αναλογία 7:3 ίσχυε επίσης για το Υπουργικό Συμβούλιο (επτά Ελληνες, τρεις Τούρκοι), ενώ απαραίτητα ένα από τα υπουργεία Αμύνης, Εξωτερικών ή Οικονομικών θα έπρεπε πάντα να δίνεται σε Τουρκοκύπριο υπουργό. Ο δημόσιος τομέας επίσης θα απαρτιζόταν από 70% Ελληνες και 30% Τούρκους. Στον στρατό η αναλογία για τους Τουρκοκυπρίους ήταν 40% και 60% για τους Ελληνοκυπρίους. Σε σχέση με τη δικαστική εξουσία, συμφωνήθηκε η δημιουργία δύο δικαστηρίων: Του Ανωτάτου και του Συνταγματικού. Η συμφωνία προέβλεπε επίσης τη δημιουργία χωριστών δήμων (ελληνικών και τουρκικών) στις πέντε μεγάλες πόλεις της Κύπρου. Η πρόνοια για χωριστούς δήμους, πάγια απαίτηση της τουρκικής πλευράς...( ἀπό ἐδῶ) Πάντως ὁ Καραμανλῆς εἶχε πεῖ μετά τήν ὑπογραφή πώς ἐκείνη ἦταν ἡ πιό εὐτυχισμένη μέρα τῆς ζωῆς του !!! Καταλάβατε,ἔτσι ; 

1. Η περίοδος πριν από το Πραξικόπημα, Που συνδέεται με τον ένα ή άλλο τρόπο μ’ αυτό, πάει βαθιά στο χρόνο. Να μην πάμε πολύ μακριά. Περιορίζομαι στα χρόνια από το 1959 και μετά, με τη διακοπή του απελευθερωτικού αγώνα εξ’ αιτίας της υπογραφής των επάρατων τουρκοφόρων Συμφωνιών Ζυρίχης και Λονδίνου. Συμφωνιών, που το δεύτερο άρθρο του δοτού Κυπριακού Συντάγματος που στηρίχτηκε στις πρόνοιές τους, απέκλειε την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, για την οποία διεξήχθη ο αγώνας της ΕΟΚΑ, θυσιάστηκαν οι ήρωές και μάρτυρές του και ο κυπριακός λαός πρόσφερε και υπέφερε τα πάντα.

Τό ἴδιο «εὐτυχισμένη ἡμέρα» καί γιά τόν Μακάριο ἦταν...( φωτό)

ΘΑΥΤΗΚΕ και προδόθηκε ο σκοπός του αγώνα, παρά το δημοψήφισμα του 1950 και τους όρκους για Ένωση και από τον ίδιο τον Μακάριο, ο οποίος ήταν από τους πρωταγωνιστές της ετοιμασίας και υπογραφής των Συμφωνιών. Το διχαστικό κλίμα που επικράτησε στα πρώτα χρόνια της «ανεξαρτησίας» εξ αιτίας της εγκατάλειψης της Ενώσεως και των ετεροβαρών υπέρ των Τούρκων Συμφωνιών της Ζυρίχης, κρατούσε χωρισμένος σε δύο στρατόπεδα τους Έλληνες Κυπρίους, την ώρα που οι Τούρκοι προετοιμάζονταν για την επόμενή τους κίνηση, για προώθηση και επιβολή της διχοτόμησης.

2. ΜΕ τα λυπηρά αυτά δεδομένα φτάσαμε στο 1964, το οποίο σηματοδοτούσαν η εσκεμμένη αποχώρηση των Τούρκων από το κράτος και οι αιματηρές τουρκικές επιθέσεις εναντίον των Ελλήνων με κύριο σκοπό την κατάλυση τη Κυπριακής Δημοκρατίας. Η τουρκική αυτή τακτική κατέστησε αναγκαία τη δημιουργία της Εθνικής Φρουράς και την έλευση στην Κύπρο μιας ολόκληρης μεραρχίας του ελληνικού στρατού μαζί με το στρατηγό Γεώργιο Γρίβα Διγενή, με σκοπό την προάσπιση της νήσου από τυχόν τουρκική απόπειρα για εισβολή.

«Κατοχική δύναμη» η Ελληνική Μεραρχία!

φωτό

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ποια ήταν, όμως; Ενώ, υποτίθεται, ο Ελληνισμός επανήλθε πλέον δυναμικά στην αξίωση της Ένωσης, το ανεξαρτησιακό μακαριακό καθεστώς, με την υποστήριξη και του ΑΚΕΛ, ναρκοθετούσαν με κάθε τρόπο την προσπάθεια αυτή. Έβλεπαν την ελληνική μεραρχία σαν εχθρική δύναμη και δεν το έκρυβαν. Στα πλαίσια αυτά, εκτός από τις σκόπιμες και σαφώς υπονομευτικές ενέργειες που βρίσκονταν σε ημερήσια διάταξη, πληρωμένοι και μη κονδυλοφόροι και χειροκροτητές της εξουσίας, έλεγαν και έγραφαν κατεβατά εναντίον της Ελλάδας και της Κυβέρνησης του Γεωργίου Παπανδρέου, όπως και των μετέπειτα ελληνικών Κυβερνήσεων. Έφτασαν στο σημείο να αποκαλούν την μεραρχία «κατοχικό στρατό» και να τοποθετήσουν βόμβες για τη δημιουργία ανασφάλειας και αναταραχής, μέχρι και στη Λέσχη της ΕΛΔΥΚ! Κι όλα αυτά, για να ενσπείρουν ανάμεσα στον κυπριακό λαό το μίσος εναντίον παντός ελληνικού.

ΣΤΑ ίδια πλαίσια, μιλούσαν για «στρατιωτικό θέμα», που δεν ήταν τίποτε άλλο παρά αξίωση της μακαριακής κατάστασης όπως υπαχθεί ο στρατηγός Γεώργιος Γρίβας Διγενής, ο Αρχηγός της ΑΣΔΑΚ ( της Ανωτάτης Στρατιωτικής Διοίκησης Αμύνης Κύπρου), κάτω από το κυπριακό Υπουργείο Εσωτερικών και Αμύνης του οποίου προΐστατο ο Πολύκαρπος Γιωρκάτζης! Δηλαδή,ο στρατηγός Γρίβας, ο δαφνοστεφής Αρχηγός της ΕΟΚΑ, με ενεργό συμμετοχή σε εθνικές προσπάθειες της Ελλάδας από το 1916, να είναι υπό των…«αρχιστρατήγων» Γιωρκάτζη και Μακαρίου!

ΚΑΙ ΟΛΑ αυτά, μαζί με πολλές άλλες προκλήσεις και ενέργειες εναντίον της Ενωτικής Παράταξης, που με μπροστάρηδες παλιούς αγωνιστές της ΕΟΚΑ, κάποιοι από τους οποίους δολοφονήθηκαν από υποστηριχτές του μακαριακού κατεστημένου κατά την περίοδο 1959-63, προσπαθούσαν να κρατήσουν ψηλά το ενωτικό ιδεώδες και το μεγαλείο της Ελλάδας.

Η στημένη επιχείρηση της Κοφίνου

ΟΙ καταστάσεις αυτές είχαν ως συνέπεια τη δημιουργία σοβαρού διχαστικού κλίματος στο κυπριακό εσωτερικό μέτωπο, κλίμα το οποίο επεκτάθηκε κατά πολύ μετά την επιχείρηση φιάσκο της Κοφίνου, το Νιόβρη του 1967, τη στημένη εκείνη επιχείρηση για την εκδίωξη από την Κύπρο της ελληνικής μεραρχίας και του Διγενή και το οριστικό θάψιμο της Ένωσης. Κι αυτό ακριβώς έγινε, αφού αμέσως μετά την Κοφίνου και την αποχώρηση των «ενοχλητικών», στρατηγού Γρίβα και ελληνική μεραρχίας, η Κυβέρνηση Μακαρίου πρόβαλε ως παντιέρα της πολιτικής της την επίτευξη του «εφικτού», που ήταν «η λύση ανεξαρτησίας σε μια ομόσπονδη Κύπρο» και όχι το «ευκταίο», που ήταν η Ένωση.

φωτό

ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ αυτά άρχισαν, το πρώτο εξάμηνο του 1968, «ενδοκυπριακές συνομιλίες μεταξύ των δύο κοινοτήτων», με συνομιλητές τους Γλαύκο Κληρίδη, ως εκπρόσωπο της ελληνικής πλευράς, και Ραούφ Ντενκτάς εκ μέρους των Τούρκων. Κι αυτό λίγους μόνο μήνες μετά, μετά που ο Ντενκτάς συνελήφθη σε παραλία της Καρπασίας ενώ προσπαθούσε, με δύο άλλους Τουρκοκύπριους τρομοκράτες συνεργάτες του, να επανέλθει παράνομα στην Κύπρο από την Τουρκία όπου βρισκόταν από το 1964, καταζητούμενος από τις κυπριακές αρχές για φόνους και άλλα ειδεχθή εγκλήματα που διέπραξαν Τούρκοι στασιαστές υπό την καθοδήγηση του Ντενκτάς!

3. Η εκδίωξη Γρίβα Διγενή και μεραρχίας από την Κύπρο, ήταν φυσικό να επιτείνουν το διχαστικό κλίμα στο εσωτερικό μέτωπο της Κύπρου και να επεκτείνουν τις αντιδράσεις των Κυπρίων ενωτικών κατά του καθεστώτος Μακαρίου, αλλά και του στρατιωτικού καθεστώτος των Αθηνών, το οποίο συνέργησε στην εκδίωξη Γρίβα και μεραρχίας.

ΒΑΘΥΤΑΤΟ ρήγμα στο κυπριακό εσωτερικό μέτωπο δημιούργησαν και τα αίσχη του μακαριακού καθεστώτος κατά τις προεδρικές εκλογές του Φεβρουαρίου 1968, με παντός είδους ενέργειες σε βάρος αντιπολιτευομένων. Είναι ιστορικά καταγραμμένα από το όργιο αυτό, τα αυγά και τα γιαούρτια που ρίχτηκαν από υποστηρικτές του Μακαρίου εναντίον του υποψήφιου Προέδρου της αντιπολιτεύσεως, γιατρού Τάκη Ευδόκα, και στελεχών της παράταξης, όπως και η εκτεταμένη καλπονοθεία.

• Η ΑΝΤΙΠΑΘΕΙΑ των ενωτικών προς τη Χούντα των Αθηνών δεν περιορίστηκε τότε σε δηλώσεις και αρθρογραφία, αλλά και σε πρακτικές ενέργειες. Οι ενέργειες αυτές έφτασαν μέχρι και στη δημιουργία αντιστασιακής Οργάνωσης από τον Γρίβα Διγενή στην Ελλάδα, με πλοκάμια της μέχρι και την Κρήτη!

ΓΙΑ τους σκοπούς της Οργάνωσης αυτής, μάλιστα – στην οποία, εκτός από Κύπριους ενωτικούς, μετείχε και πληθώρα ανώτερων και ανώτατων Ελλαδιτών αξιωματικών που διώχτηκαν από στο στρατιωτικό καθεστώς – είχε σταλεί από την Κύπρο οπλισμός, αλλά και εκπαιδευτές για όπλα και εκρηκτικά.

Μακάριος: «Ναπολέων ο Γ. Παπαδόπουλος»

ΣΕ αντίθεση με τους ενωτικούς, η πλευρά των ανεξαρτησιακών στην Κύπρο, σε επίπεδο ηγεσίας, δεν έχανε ευκαιρία να συνεργάζεται και να συναγελάζεται με τη Χούντα. Ο Μακάριος, που προσκάλεσε επίσημα στην Κύπρο τον ηγέτη του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου 1967, συνταγματάρχη Γεώργιο Παπαδόπουλο, τον οποίο χαρακτήρισε ως το «νέο Μεγάλο Ναπολέοντα» (!) δεν έχανε καμιά ευκαιρία να εκφράζει την «ειλικρινή συναντίληψη και συνεννόηση της Κυπριακής Κυβερνήσεως με την Εθνική Κυβέρνηση της μητρός πατρίδος»!

ΑΚΟΜΑ και όταν αποκαλύφθηκε καθαρά, ότι Έλληνες αξιωματικοί, στυλοβάτες της Χούντας, μετείχαν πρωταγωνιστικά στην εναντίον του δολοφονική απόπειρα με την κατάρριψη του ελικοπτέρου του, τον Μάρτη του 1970, ο Μακάριος δεν τόλμησε να κατηγορήσει κατ’ ελάχιστο το στρατιωτικό καθεστώς των Αθηνών. Αντίθετα το επαινούσε και για έναν, μάλιστα, των εναντίον του συνωμοτών, έκαμε δοξολογία και δεξίωση προς τιμήν του με την ευκαιρία της αναχώρησής του από την Κύπρο! Επρόκειτο για το συνταγματάρχη Δημήτριο Παπαποστόλου, διοικητή των ΛΟΚ.

Επαφή για συνεργασία Γρίβα-Μακαρίου κατά της διχοτόμησης

Γλαῦκος Κληρίδης,Κούρτ Βαλντχάϊμ καί Ραούφ Ντεκτάς κατά τίς συνομιλίες στήν Βιέννη 1975 ὑπό τήν ἐποπτεία τοῦ ΟΗΕ. ( φωτό) Ὁ Γ.Γ. τοῦ ΟΗΕ,Κούρτ Βαλντχάϊμ πού τό 1985 ἀπεκαλύφθη πώς εἶχε διατελέσει κατά τόν Β΄Π.Π. ἀξιωματικός τῆς ναζιστικῆς Βέρμαχτ. Ἐν τάξει ὅμως,δέν ἔγινε καί τίποτα...( ἐδῶ)

3. ΣΥΝΕΧΙΖΟΜΕΝΩΝ, λοιπόν, και κατά τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1970 των «ενδοκυπριακών συνομιλιών», με τη συμμετοχή πλέον και των συνταγματολόγων από την Ελλάδα και την Τουρκία Μιχαήλ Δεκλερή και Ορχάν Αλτικαστί, φάνηκαν πάνω από τον κυπριακό ουρανό νέφη διχοτόμησης, με επίκεντρο συνομιλίες Ελλάδας και Τουρκίας, που γίνονταν σε ευρωπαϊκή χώρα. Με βάση την ανησυχητική αυτή εξέλιξη, ο στρατηγός Γρίβας Διγενής επανήλθε και πάλι μυστικά στην Κύπρο με σκοπό, σε συνεννόηση με τον Μακάριο – ο οποίος από του 1971 επανήλθε και πάλι στην ενωσιολογία – να αποτρέψουν το διχοτομικό σχέδιο και να επαναφέρουν ξανά το Κυπριακό σε πορεία Ενώσεως.

ΣΤΑ πλαίσια αυτά, ο Διγενής κάλεσε σε συνδρομή πολλούς Κύπριους και Ελλαδίτες αξιωματικούς, αρκετοί από τους οποίους δέχτηκαν αρχικά να κατέβουν στην Κύπρο μαζί με τον στρατηγό. Παράλληλα, άρχισαν εντατικά στην Κύπρο προπαρασκευαστικές διεργασίες για τη δημιουργία μιας ένοπλης Οργάνωσης με επικεφαλής το στρατηγό.

ΚΑΙ η ιστορική αλήθεια είναι, ότι η Οργάνωση αυτή, που ο στρατηγός Γρίβας ονόμασε μετά την κάθοδό του,ΕΟΚΑ Β΄, είχε οργανωθεί σε παγκύπρια βάση πολύ πριν ο στρατηγός πατήσει το πόδι του στο νησί.

• ΜΕΧΡΙ και τα άρματα της Εθνικής Φρουράς υπήρχε πρόνοια – χωρίς η Χούντα να γνωρίζει οτιδήποτε – να τεθούν υπό τις διαταγές της Οργάνωσης την κατάλληλη στιγμή. Προς τούτο είχε τεθεί σε εφαρμογή σχέδιο υπό την εποπτεία Κυπρίων αξιωματικών, συνεργατών του Διγενή, και το μόνο που έμενε ήταν η υλοποίησή του σχεδίου μετά από εντολή στου στρατηγού. (Για το σχέδιο αυτό και τους πρωταγωνιστές του, ο γράφων διαθέτει στο αρχείο του, τόσο γραπτές όσο και ζωντανές μαρτυρίες).

ΕΝΩ, όμως, ο Γρίβας Διγενής εργαζόταν εντατικά για την υλοποίηση του σχεδίου του για κάθοδο στην Κύπρο και για συνεργασία με τον Μακάριο με σκοπό την αποτροπή διχοτόμησης της Κύπρου και προβολή του ενωτικού ιδεώδους, στην Κύπρο, εν αγνοία του στρατηγού, γίνονταν εντελώς διαφορετικά πράγματα. Περί αυτών όμως, στη συνέχεια.

( Ἀπό : nikospa.wordpress.com)

Ο Μακάριος υπό τη σκιά της τούρκικης ημισελήνου, όταν καλωσόριζε, στις 16 Αυγούστου 1960, τα τουρκικά στρατεύματα της ΤΟΥΡΔΙΚ στο Νησί με το  « μερχαπα ασκερ»  που  σημαίνει καλωσόρισες στρατέ μου.( ἀπό ἐδῶ)

Τό θέμα μέ τήν Κύπρο δέν πρὄκειται ποτέ νά λήξῃ θετικά γιά τούς Ἕλληνες. Τό γιατί ὑπάρχει στίς σελίδες τῆς Ἱστορίας καί ἔχει τόσο βάθος ὅσο καί κάποιοι ...περιούσιοι πόθοι,πού γιά δικούς τους λόγους,εἶναι ἄμεσα συνδεδεμένοι μέ τήν τύχη τῆς νήσου. ( Βλέπε καί τήν σειρά : Οἱ βαθιές ῥίζες τῆς τουρκο-ἰσραηλινῆς σχέσεως ) 

Σήμερα ; Σήμερα πέραν τῶν ἀναφορῶν  μας,τών ἐνθυμήσεων ἱστορικῶς,γεγονότων,δραματικῶν γεγονότων ὑφίσταται μία ἄλλη ...νοοτροπία. Μία νοοτροπία πού ἔχει νά κάνῃ μέ τήν παγκοσμιοποίησιν καί τίς ἐπιταγές της πού καθώς φαίνεται πιστά ἀκολουθοῦν οἱ Κύπριοι Πολιτικάντηδες,ὅπως καί οἱ ἀπό ἐδῶ Ἑλλαδίτες ! Καί μᾶλλον δέν κάνει καθόλου έντύπωσιν στούς συγχρόνους Κυπρίους,Ἕλληνες τῆς νήσου...

Πῶς καί γιατί φτάσαμε στήν 15η Ἰουλίου 1974 (μέρος Β΄)

Πῶς καί γιατί φτάσαμε στήν 15η Ἰουλίου 1974  (μέρη Γ΄,Δ΄)

*

Ἀττίλας καί « Ἀττίλας »

«... Ήταν ένας άνθρωπος που γεννήθηκε στον κόσμο για να ταρακουνήσει τα έθνη, η μάστιγα όλης της γής, που κατά κάποιο τρόπο τρομοκρατούσε όλη την ανθρωπότητα από τις φρικτές φήμες που ακούγονταν στο εξωτερικό σχετικά με αυτόν. Ήταν υπεροπτικός στο περπάτημά του, ρίχνοντας έντονα τις ματιές του εδώ κι εκεί, έτσι ώστε η δύναμη του υπερήφανου πνεύματός του φαινόταν στην κίνηση του σώματός του. Ήταν πράγματι λάτρης του πολέμου, αλλά συγκρατημένος στη δράση, πανίσχυρος στη συμβουλή, ευγενικός με τους ικέτες και επιεικής με εκείνους που κάποτε έλαβαν την προστασία του.

Κοντό ανάστημα, με φαρδύ στήθος και μεγάλο κεφάλι. Τα μάτια του ήταν μικρά, τα γένια του λεπτά και πασπαλισμένα με γκρι τρίχες. και είχε επίπεδη μύτη και μαυριδερό δέρμα, που έδειχνε την καταγωγή του...», από τον Jordanes, ο οποίος παραθέτει μια περιγραφή που έδωσε ο Priscus.

Ορισμένοι μελετητές έχουν προτείνει ότι αυτή η περιγραφή είναι τυπική μορφή της ανατολικής Ασίας, επειδή έχει όλα τα συνδυασμένα χαρακτηριστικά που ταιριάζουν στον φυσικό τύπο των ανθρώπων από την Ανατολική Ασία και οι πρόγονοι του Αττίλα μπορεί να προέρχονται από εκεί.  Άλλοι ιστορικοί πίστευαν επίσης ότι οι ίδιες περιγραφές ήταν εμφανείς και σε κάποιους Σκυθικούς λαούς​.

Πολλοί μελετητές έχουν υποστηρίξει ότι το όνομα Attila έχει ανατολικογερμανική προέλευση. Ο Attila σχηματίζεται από το γοτθικό ή γεπιδικό ουσιαστικό atta , "πατέρας", μέσω του υποκοριστικού επιθέματος -ila , που σημαίνει "μικρός πατέρας".....

Η γοτθική ετυμολογία προτάθηκε για πρώτη φορά από τους Jacob και Wilhelm Grimm στις αρχές του 19ου αιώνα.  Ο Maenchen-Helfen ( σινολόγος) σημειώνει ότι αυτή η παραγωγή του ονόματος «δεν προσφέρει ούτε φωνητικές ούτε σημασιολογικές δυσκολίες», και ο Gerhard Doerfer  ( τουρκολόγος, αλταϊστής ) σημειώνει ότι το όνομα είναι απλώς γοτθικό.  Οι Alexander Savelyev και Choongwon Jeong (2020) δηλώνουν παρομοίως ότι το όνομα του Attila «πρέπει να ήταν γοτθικής προέλευσης».Το όνομα έχει μερικές φορές ερμηνευθεί ως γερμανοποιημένο όνομα ουνικής προέλευσης. 

Άλλοι μελετητές έχουν υποστηρίξει την τουρκική προέλευση του ονόματος. Ο Omeljan Pritsak θεώρησε το Ἀττίλα (Attíla) έναν σύνθετο τίτλο-όνομα που προέρχεται από τα τουρκικά * es (μεγάλο, παλιό) και * til (θάλασσα, ωκεανός) και το επίθημα /a/.   Η τονισμένη πίσω συλλαβική til αφομοίωσε το μπροστινό μέλος es , οπότε έγινε * ως .Είναι ονομαστική, σε μορφή attíl- (< * etsíl < * es tíl ) με τη σημασία «ο ωκεάνιος, παγκόσμιος κυβερνήτης».   Ο JJ Mikkola το συνέδεσε με το τουρκικό āt (όνομα, φήμη). 

Ως άλλη τουρκική πιθανότητα, ο H. Althof (1902) θεώρησε ότι σχετιζόταν με το τουρκικό atli (ιππέας, καβαλάρης) ή το τουρκικό στο (άλογο) και το dil (γλώσσα). [ Ο Maenchen-Helfen υποστηρίζει ότι η πρόελευση κατά τον Pritsak είναι «ευφυής αλλά για πολλούς λόγους απαράδεκτη»,   ενώ απορρίπτει αυτή του Mikkola ως «πολύ παρατραβηγμένη για να ληφθεί σοβαρά υπόψη».  Ο M. Snædal σημειώνει ομοίως ότι καμία από αυτές τις προτάσεις δεν έχει επιτύχει ευρεία αποδοχή. 

Επικρίνοντας τις προτάσεις εύρεσης τουρκικών ή άλλων ετυμολογιών για τον Αττίλα, ο Ντόερφερ σημειώνει ότι ο βασιλιάς Γεώργιος ΣΤ' του Ηνωμένου Βασιλείου είχε όνομα ελληνικής προέλευσης και ο Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής είχε ένα όνομα αραβικής προέλευσης, αλλά αυτό δεν τους κάνει Έλληνες ή Άραβες: Είναι επομένως εύλογο ότι ο Αττίλας θα είχε ένα όνομα όχι ουνικής προέλευσης.  Ο ιστορικός Hyun Jin Kim, ( σχετικά βιβλία του ἱστορικοῦ, ἐδῶ) ωστόσο, έχει υποστηρίξει ότι η τουρκική ετυμολογία είναι «πιο πιθανή».

Ο M. Snædal, σε μια εργασία που απορρίπτει τη γερμανική προέλευση, αλλά σημειώνει τα προβλήματα με τις υπάρχουσες προτεινόμενες τουρκικές ετυμολογίες, υποστηρίζει ότι το όνομα του Αττίλα θα μπορούσε να προέρχεται από το τουρκομογγολικό at, adyy/agta ( gelding , warhorse ) και το τουρκικό atli (ιππέας, ιππέας), που σημαίνει "κάτοχος ευνουχισμένου αλόγου, προμηθευτής πολεμικών αλόγων". 

Οι Ούννοι ήταν μια ομάδα Ευρασιατών νομάδων , που εμφανίστηκαν από τα ανατολικά του Βόλγα , οι οποίοι μετανάστευσαν περαιτέρω στη Δυτική Ευρώπη γ. και έχτισαν μια τεράστια αυτοκρατορία εκεί. Οι κύριες στρατιωτικές τους τεχνικές ήταν η τοξοβολία και ο ακοντισμός . Βρίσκονταν στη διαδικασία ανάπτυξης οικισμών πριν την άφιξή τους στη Δυτική Ευρώπη, ωστόσο οι Ούννοι ήταν μια κοινωνία ποιμενικών πολεμιστών   των οποίων η κύρια μορφή τροφής ήταν το κρέας και το γάλα, προϊόντα των κοπαδιών τους.

Η καταγωγή και η γλώσσα των Ούννων ήταν αντικείμενο συζήτησης για αιώνες. Σύμφωνα με ορισμένες θεωρίες, οι ηγέτες τους μπορεί τουλάχιστον να μιλούσαν μια τουρκική γλώσσα , ίσως πιο κοντά στη σύγχρονη τσουβάς γλώσσα .  Ένας μελετητής προτείνει μια σχέση με τους Xiongnu μέσω Yeniseian .  Σύμφωνα με την Εγκυκλοπαίδεια των Ευρωπαϊκών Λαών , «οι Ούννοι, ειδικά εκείνοι που μετανάστευσαν στη δύση, μπορεί να ήταν ένας συνδυασμός τουρκικών , μογγολικών και ουγρικών αποθεμάτων της κεντρικής Ασίας».

Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, ο Αττίλας, ήταν ένας από τους πιο επίφοβους εχθρούς της Δυτικής και της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Πέρασε δύο φορές τον Δούναβη και λεηλάτησε τα Βαλκάνια , αλλά δεν κατάφερε να καταλάβει την Κωνσταντινούπολη . 

Την ανεπιτυχή εκστρατεία του στην Περσία ακολούθησε το 441 μια εισβολή στην Ανατολική Ρωμαϊκή (Βυζαντινή) Αυτοκρατορία, η επιτυχία της οποίας ενθάρρυνε τον Αττίλα να εισβάλει στη Δύση.  Προσπάθησε επίσης να κατακτήσει τη Ρωμαϊκή Γαλατία (σημερινή Γαλλία), διασχίζοντας τον Ρήνο το 451 και βαδίζοντας μέχρι το Aurelianum ( Ορλεάνη ) πριν σταματήσει στη Μάχη των Καταλανικών Πεδιάδων .

Στη συνέχεια εισέβαλε στην Ιταλία , καταστρέφοντας τις βόρειες επαρχίες, αλλά δεν μπόρεσε να καταλάβει τη Ρώμη . Σχεδίασε περαιτέρω εκστρατείες κατά των Ρωμαίων , αλλά πέθανε το 453. Μετά το θάνατο του Αττίλα, ο στενός του σύμβουλος, ο Αρδάριχος των Γέπιδων , οδήγησε μια γερμανική εξέγερση ενάντια στην κυριαρχία των Ούννων, μετά την οποία η Ουννική Αυτοκρατορία κατέρρευσε γρήγορα . Ο Αττίλας θα ζούσε ως χαρακτήρας του γερμανικού ηρωικού θρύλου...

( Καί πολλά περισσότερα σχετικῶς μέ τόν Ἀττίλα,ἐδῶ ἀπ᾿ὅπου καί οἱ φωτό)

ΔΕΝ ΞΕΧΝΟΥΜΕ ( ἀπό ἐδῶ)

Αὐτός ἦταν ὁ Ἀττίλας τό ὄνομα τοῦ ὁποίου χρησιμοποίησαν οἱ τουρκαλάδες κατά τήν εἰσβολή στήν Κύπρον. « Ἐπιχείρησις Ἀττίλας» τό εἶπαν καί ἦταν καταφανές τό τί ἤθελαν νά δείξουν μ᾿αὐτό. Ἕνα ὄνομα Οὔννου πού μᾶλλον ἡ σχέσις μέ τήν γείτονα ἔχει νά κάνῃ στήν κοινή τους καταγωγή : ἀπό τά Ἀλτάϊα ὄρη. Οὖννοι,Τουράνοι, Μογγόλοι,Τούρκοι. Ἀτελείωτες ὀρδές,μία μάστιγα ἡ ὁποία ἀπ᾿ὅπου περνοῦσε δέν ἔμενε τίποτε ὄρθιο καί ζωντανὀ ! 

Ἔτσι καί στήν Κύπρον ! 

Καί σήμερα,48 χρόνια μετά,ἀκόμη ψάχνουμε νά βροῦμε ποῦ θά ῥίξουμε τίς εὐθύνες ! Ἕφταιγε ὁ Παπαδόπουλος καί ἡ τακτική πού εἶχε ἀκολουθήση στό Κυπριακό ζήτημα,τά χρόνια τῆς διακυβερνήσεώς του ; Ὁ δικτάτορας Ἰωαννίδης καί ὅσοι τόν καθοδηγοῦσαν,ἐμφανῶς καί ἀφανῶς ; Ὁ τρόπος πού ἀντιμετώπισαν τήν β΄εἰσβολή οἱ μεταπολιτευτικοί «σωτῆρες» ; 

Καί ὅσα χρόνια ἀκόμη νά περάσουν ἐμεῖς τό ἴδιο θά ψαχνόμαστε ἐκτός καί κάποιες ...νέες συνθῆκες μᾶς ἀναγκάσουν νά βάλουμε στό χρονοντούλαπο τῆς Ἱστορίας καί αὐτή τήν ὐπόθεσιν παρέα μέ τίς «χαμένες πατρίδες» ...

Αὐτό ὅμως πού δέν πρὄκειται νά σταματήσῃ ποτέ,θά εἶναι τό πάρτυ στό προεδρικό μέγαρο. Διότι βλέπεις ἐκεῖ θά ἑορτάζεται ἡ σωτηρία τῆς δημοκρατίας τους ἀσχέτως ἄν αὐτή στηρίχθηκε στό αἷμα τῶν Ἑλλήνων πού χάθηκαν,ἀπό Ἑλλάδα καί Κύπρο. Ἀσχέτως ἄν αὐτή στηρίχθηκε σέ μία βαρβαρική εἰσβολή ! Καί ποῦ ξέρεις,μπορεῖ καί νά ἑορτάζουν ἀντάμα οἱ ἐξουσίες καί πολιτικάντηδες ἀπό Ἑλλάδα καί Τουρκία!  

Ποῦ ξέρεις...; 

Οἱ ἤρωες πού ἔδωσαν τήν ζωή τους γιά τήν Λευτεριά τῆς Πατρίδος,θά εἶναι ΠΑΝΤΑ ἐκεῖ νά στοιχειώνουν κάθε ἐξουσία,τόσο στήν ἑλλαδική ὅσο καί στήν Κύπρον.Καί ξέρετε κάτι, πραγματικῶς τούς στοιχειώνουν κι᾿ἄς δείχνουν τἄχα πώς ...γελοῦν... ( φωτό) 

*

Ὁ Ἀττίλας2 ἐρχόταν κι᾿ἐμεῖς ...ἀπειλούσαμε τούς τούρκους πώς « δέν θά συζητούσαμε μαζύ τους »...

φωτό

Στις 31 Ιουλίου 1974, το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, ανακαλώντας τα ψηφίσματα 186 (1964) της 4ης Μαρτίου 1964, βάσει του οποίου η ελληνοκυπριακή κυβέρνηση του νησιού αναγνωριζόταν ως η μόνη νόμιμη κυβέρνηση στο νησί, 353 (1974) της 20ης Ιουλίου, για την ανάγκη αποκατάστασης της συνταγματικής σταθερότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας και 354 (1974) της 23ης Ιουλίου 1974, που επιβεβαιώνει το ψήφισμα 353, σημείωσε ότι όλα τα κράτη έχουν δηλώσει το σεβασμό τους για την κυριαρχία, ανεξαρτησία και εδαφική ακεραιότητα της Κύπρου .

 Την 1η Αυγούστου, το επίσημο Ψήφισμα 355 (1974) επιβεβαιώνει όλα τα ανωτέρω και ζητά από το Γενικό-Γραμματέα του ΟΗΕ να λάβει κατάλληλα μέτρα βάσει της δήλωσης του και να παρουσιάσει μια πλήρη αναφορά στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, λαμβάνοντας υπόψη ότι η κατάπαυση του πυρός θα είναι το πρώτο βήμα προς την πλήρη εφαρμογή του ψηφίσματος.  ( Τό Κυπριακό ζήτημα ἀπό τό 1974 ἕως σήμερα ) 

Κανένα ψήφισμα,καμμία ἐπίσημος ὑπόδειξις σεβασμοῦ τῆς ὑπογραφῆς της δέν εἶναι ποτέ ἀρκετό ὥστε ἡ Τουρκία νά ἀποτελέσῃ μία σεβαστή πλευρά γιά ὅτιδήποτε ! Πάντα ἦταν ἔτσι καί τό ἴδιο τόν Αὔγουστο τοῦ 1974 πού παρά τήν ὑπογραφή της γιά κατάπαυσιν τοῦ πυρός,ἀποχώρησιν τῶν στρατιωτικῶν δυνάμεων πού εἶχαν ἀποβιβασθεῖ στήν Μεγαλόνησον,συνέχιζε ἀκάθεκτη τό βρωμερό σχέδιό της. Διότι ἦταν σχέδιο πού εἶχε ἀποφασισθεῖ πολλά χρόνια πρίν καί ἀποσκοποῦσε στήν διχοτόμηση τῆς νήσου. 

Διαβάζουμε στό φύλλο τῆς 2ας Αὑγούστου 1974,τῆς ἐφημ. "Μακεδονία" ( ἀπό  ἐδῶ) : 

« Ὁ Ἄγγλος ὑπουργός τῶν ἐξωτερικῶν κ. Κάλλαχαν προέβη ἤδη εἰς ἐπειγούσας παραστάσεις πρός τήν Ἄγκυραν. Ὁ Κάλλαχαν ἐζήτησε τὸν σεβασμόν τῆς συμφωνίας καί τήν συνεργασίαν τῆς Τουρκίας εἰς τήν ὁριοθέτησιν τῆς γραμμῆς καταπαύσεως τοῦ πυρός κατά τήν ἡμέραν τῆς ὑπογραφῆς τῆς συμφωνίας.

Ἡ ἐλληνική κυβέρνησις παρακολουθεῖ ἐκ τοῦ σύνεγγυς τήν ἐξέλιξιν τῆς καταστάσεως. Μολονότι δέ ἀποφεύγει σκοπίμως νά λάβῃ θέσιν διά δημοσίων δηλώσεων, διά νά μή δυσχεράνη τήν ὑφισταμένην κατάστασιν, εἶναι προφανές ὅτι ἡ Ἑλλάς θά εὐρεθῆ εἰς τήν ἀνάγκην νά προβῇ εἰς τήν καταγγελίαν τῆς ὑπογραφείσης συμφωνίας καί συνεπῶς νά μή μετάσχῃ τῆς δευτέρας φάσεως τῶν συνομιλιῶν τῆς Γενεύης.

Τό δημιουργούμενον διά τήν Τουρκίαν ἠθικάν πρόβλημα, ἐφόσον δέν σταματήση τάς παραβιάσεις καί ἐπανέλθη εἰς τὴν γραμμήν τῆς 30ῆς Ἰουλίου, προσλαμβάνει μεγάλας διεθνεῖς διαστάσεις.

Ἡ τήρηοις τῶν ὑπογεγραμμένων συμφωνιῶν εἶναι ἡ βάσις τῆς διεθνοῦς τάξεως, ἐτονίζετο ὁπό τῶν ἐγκύρων πολιτικῶν καί διπλωματικῶν κόκλων. ᾿Εφόσον ἡ Τουρκία δέν τιμᾶ τήν ὑπογραφήν της θά φέρῃ ἐξ ὁλοκλήρου τήν εὐθύνην διά τήν προκαλουμένην ἐκ τούτου ἀνωμαλίαν.

Ἐξ ἄλλου, ὁ ἀρχιεπίσκοπος Μακάριος, μετά τήν συνάντησίν τοῦ μέ τόν ἄγγλον ὑπουργόν τῶν ἐξωτερικῶν κ. Κάλλαχαν, εἰς Λονδῖνον,ἐδήλωσεν ὅτι « ἡ δευτέρα φάσις τῶν τριμερῶν συνομιλιῶν μέ τήν συμμετοχήν ἐκπκροσῴπων τῶν δύο κοινοτήτων τῆς Κύπρου, δέν πρέπει νά γίνῃ ἐφ΄ ὅσον ἡ Τουρκία δέν τηρεῖ τά συμοφωνηθέντα κατά τήν πρώτην αὐτήν φάσιν».

ΤΙ ΟΡΙΖΕΙ Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ

Ἐκ μέρους διπλωματικῶν κόκλων τῶν Ἀθηνῶν παρετηροῦντο τά ἑξῆς ἐν σχέσει μέ τήν ἐφαρμογήν τῆς συμφωγίας τῆς Γενεύης:

Κατ’ ἀρχήν ὅσα λέγονται ἤ γράφονται εἰς τήν Τουρκίαν περί τοῦ ἄν θό ἀποσυρθοῦν ἤ ὄχι τά τουρκικά στρατεύματο ἐκ Κύπρου θά πρέπει νά γίνωνται δεκτά μετά πάσης ἐπιφυλάξεως Διότι δέν δύναται βεβαίως νά ἀφοροῦν εἰς ὅσα συνεφωνήθησαν εἰς Γενεύην, Ἡ ἐρμηνεία τῆς ὑπογραφείσης συμφωνίας δέν εἶναι θέμα μονομερῶν δηλώσεων. Τά λεγόμενα καί τά γραφόμενα ὑπό τοῦ τουρκικοῦ τύπου ἀποσκοποῦν εἰς ἐσωτερικήν κατανάλωσιν ἐν Τουρκίᾳ,

Ἡ συμφωνία ὁρίζει ρητῶς ὅτι θά ἐφαρμοσθῇ ἡ ὑπ᾽ ἀριθμόν 354 ἀπόφασις τοῦ συμβουλίου ἀσφαλείας τῆς 29ῆς ᾿Ιουλίου, Ἡ ἀπόφασις αὕτη περιέχει τρία βασικά στοιχεῖα:

1ον Κατάπαυσιν τοῦ πυρός.

2ον Ἀνάκλησιν τῶν εἰς Κύπρον ξένων στρατευμάτων,

3ον Ἐπάνοδον εἰς τήν συνταγματικήν τάξιν. ᾿

Ἐάν αἱ ἀποβιβασθεῖσαι εἰς τήν Κύπρον μεγάλαι τουρκικαί στρατιωτικαί δυνάμεις μέ ἅρματα μάχης,δέν περιλαμβάνονται εἰς τήν ἀπόφασιν τοῦ συμβουλίου ἀσφαλείας,διερωτᾶται κανείς: Εἰς ποῖα στρατεύματα ἀναφέρεται αὕτη; ᾿

Παραμένει βεβαίως ἐκκρεμές τό θέμα ἐάν τηρῆται ἤ ὄχι ἡ συμφωνία καταπαύσεως τοῦ πυρός. Ἐάν ἡ τουρκική κυβέρνησις δέν εἶναι εἰς θέσιν νά τηρήσῃ τήν συμφωνίαν αὐτήν.Ἡ ἐλληνικὴ κυβέρνησις θά εὑρεθὴ εἰς τήν ἀνάγκην νά καταγγείλῃ τήν συμφωνίαν. Ἡ μή τήρησις τῆς συμφωνίας δημιουργεῖ πελώριον ἠθικόν θέμα, συνιστάμενον εἰς τό γεγονός ὅτι ἐφεξῆς δέν θά εἶναι δυνατόν νά συμφωνηθῆ ὀτιδήποτε μέ τήν Τουρκίαν, διότι δέν θά τηρῆται ὑπ΄ αὐτῆς.... ( ἐδῶ)

Αὐτά ἔγραφαν τότε νομίζοντες πώς τό «μάλωμα» τῆς Τουρκίας ἐκ μέρους τῶν μεγάλων δυνάμεων θά εἶχε ἀποτέλεσμα. Τό ἐρώτημα εἶναι ἀπό ποιόν θά μποροῦσε νά γίνῃ σεβαστή μία συμφωνία ; Μία ὑπογραφή ; Ἅ, ναί ἀπό τήν Ἑλλάδα σίγουρα,ὄχι ὅμως ἀπό τήν Τουρκία. Καί θά ἀναρωτηθῆ κάποιος : Καί γιατί ἡ Ἑλλάς ἔπρεπε να σεβαστῆ τήν ὑπογραφή της ; Τήν ὅποια συμφωνία ἡ ὁποία ὅμως δέν τηροῦσε οὐδέ στό ἐλάχιστο ἡ ἄλλη πλευρά ; 

Διότι ὅπως προαναφέραμε ἔπρεπε νά ολοκληρωθῆ τό σχέδιον. Πού ἤθελε τήν Κύπρον διχοτομημένη. Καί ὄχι βεβαίως σέ ἰκανοποίησιν τῶν τούρκων,ἔτσι ; Ξέρουμε ποιοί πάντα βρίσκονταν πίσω ἀπό τά μεγάλα βάσανα στήν Κύπρον. Ξέρουμε ποιοί καλόβλεπαν καί καλοβλέπουν τό νησί γιά τα δικά τους σχέδια... Τόσες συνέχειες γράψαμε προσφάτως, ὅπου εἴδαμε πῶς ἡ Κύπρος ἀποτελοῦσε μέρος τοῦ εὐρύτερου σκοποῦ τοῦ σιωνιστικοῦ κινήματος κάτι πού ἔφερε τήν τουρκοποίησιν τῆς Νήσου. Μία τουρκοποίησιν πού καθόλου δέν ἀποτελεῖ ἐμπόδιο στά σχέδια τῶν περιουσίων,ἀπεναντίας. 

Ὅσο γιά τήν δική μας πλευρά ; Ἁπλῶς ἀφήσαμε νά ἐξελιχθοῦν ὅλα « ὅπως ἔπρεπε» διότι βλέπετε ἦταν καί τό ὅτι : « Ἡ Κύπρος ἔκειτο μακράν» 

Καί ἦρθε ο « Ἀττίλας 2» ...

*

Νικόλαος Σαμψών : Τό πραξικόπημα στήν Κύπρο ἔγινε μέ ἐντολή ἀμερικανῶν σέ συνεννόηση μέ Καραμανλῆ καί Μακάριο

Ὁ Νίκος Σαμψών ἦταν κατά τήν διάρκεια τῆς τουρκικῆς εἰσβολῆς («Ἀττίλας 1») ὁ πρόεδρος τῆς Κύπρου. Στίς 8 Αὐγούστου 1999 ἔδωσε συνέντευξη στήν ἀθηναϊκή ἐφημερίδα «Ελεύθερος Τύπος». Ἀπόσπασμα αὐτῆς δημοσιεύουμε. 


Ποιοι πρόδωσαν και φέρουν βαρύτατες ευθύνες για το πραξικόπημα και την εισβολή;

Το πραξικόπημα έγινε για να ρίξουν τη χούντα.

Πώς; Μέχρι τώρα γνωρίζαμε ότι η χούντα οργάνωσε το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου.

Το πέτυχαν σε 3 ημέρες. Το πραξικόπημα το έκαναν ο Αραπάκης, ο Μπονάνος, ο Ντάβος, ο Παπανικολάου, ο Γαλατσάνος για να ρίξουν τη χούντα του Ιωαννίδη και να επαναφέρουν τη δημοκρατία στην Ελλάδα με εντολή των Αμερικανών και εν συνεννοήσει με τον Καραμανλή και το Μακάριο... 

Αυτό είναι το σενάριο με την εκδοχή Σαμψών...

Να ανοίξει ο φάκελος της Κύπρου! Βγαίνουν στις επετείους και δε λένε λέξη για το άνοιγμα του φακέλου της Κύπρου... 

Όχι, όλοι το υποστηρίζουν και επιμένουν γι' αυτό...
 
Αλλά δεν το κάνουν.

Πέτρος Ἀραπάκης ναύαρχος

Ο στρατηγός Φαίδων Γκιζίκης στην πολύκροτη συνέντευξη που είχε δώσει στην εφημερίδα μας σπάζοντας τη σιωπή του, είχε υποστηρίξει ότι Μπονάνος, Αραπάκης ευθύνονται για την προδοσία γιατί αυτοί ανακάλεσαν τις στρατιωτικές δυνάμεις, οι οποίες επέστρεψαν στην Ελλάδα.

Είχε πει ότι ο Αραπάκης κάλεσε τα 2 υποβρύχια που βρίσκονταν ήδη στην Πάφο και είχαν στα σκόπευτρά τους τον Τουρκικό αποβατικό στόλο να επιστρέψουν στην Ελλάδα γιατί δήθεν γινόταν εισβολή Τουρκικών δυνάμεων στη Ρόδο. Και είδαν με τα περισκόπιά τους τουρίστες στις παραλίες.

Είχατε δηλώσει πως κάθε υποβρύχιο έφερε 18 τηλεκατευθυνόμενες τορπίλες και ότι τα τουρκικά αποβατικά ήταν 38.
 
Ακριβώς. Λάβετε υπόψη ότι τα Φάντομ τα ελληνικά, γιατί η Τουρκία δεν είχε Φάντομ, είχαν ξεκινήσει για να ισοπεδώσουν την περιοχή των 500 μέτρων εισβολής. Προδότες ήταν οι Μπονάνος, Αραπάκης και Ντάβος.

Το κλιμάκιο της CIA είχε προειδοποιήσει τον Ιωαννίδη ότι η Τουρκία θα εκμεταλλευόταν το πραξικόπημα και θα εισέβαλε στην Κύπρο. Τότε ο Ιωαννίδης αντέδρασε έντονα, όπως αναφέρεται στα απόρρητα τηλεγραφήματα, και κλώτσησε το τραπέζι που βρισκόταν μπροστά του, χύνοντας τους καφέδες που έπιναν, δηλώνοντας πως "αν η Τουρκία εισβάλλει, εκείνος θα έφτανε μέχρι την Κωνσταντινούπολη".

Τότε η 12η μεραρχία του Γ' Σώματος Στρατού με επικεφαλής το στρατηγό Παύλο Παπαδάκη προέλασε μέσα στο τουρκικό έδαφος σε βάθος 75 χιλιομέτρων και οι ιχνηλάτες του βρίσκονταν 135 χιλιόμετρα από την Κωνσταντινούπολη και δεν βρήκαν τουρκικό στρατό.

Ποιος είχε διατάξει τη διείσδυση εντός τουρκικού εδάφους;
 
Ήταν δουλειές του Ιωαννίδη. Στις 20 Ιουλίου ο Ντάβος πήγε να επιθεωρήσει τα προελαύνοντα ελληνικά στρατεύματα εντός των τουρκικών εδαφών, έβαλε τον Παπαδάκη μέσα στο αυτοκίνητο και του τοποθέτησε το πιστόλι του στον κρόταφο λέγοντας του: "ο εχθρός δεν είναι στην Κωνσταντινούπολη, είναι στην Αθήνα". Και διατάχθηκαν τα στρατεύματα να γυρίσουν πίσω!

Ας επανέλθουμε στους άλλους πρωταγωνιστές. Στον τότε αρχηγό ΓΕΝ, Πέτρο Αραπάκη.
 
 Είχε ολοκληρωθεί η προδοσία με τη διαταγή του Αραπάκη να επιστρέψουν τα υποβρύχια, τα αεροπλάνα να προσγειωθούν στο αεροδρόμιο των Χανίων και να διαλυθούν τα τάγματα στην Κύπρο. Η συμφωνία καταπαύσεως του πυρός έγινε μεταξύ Αραπάκη και Sisko. Εκείνη την ώρα που ο κ. Αραπάκης υπέγραφε την κατάπαυση του πυρός, εμείς στην Κύπρο παίρναμε τα σήματα του Ντενκτάς που ζητούσε ελικόπτερο να τον μεταφέρει στην Τουρκία διότι η Κύπρος έπεφτε στα χέρια των Ελλήνων. Παίρναμε και τα σήματα του αρχηγού του τουρκικού αποβατικού στόλου ότι δεν μπορούσαν να κρατηθούν στην ακτή των 500 μέτρων που τους περιορίσαμε. Τότε ο Γκιζίκης μου τηλεφώνησε να ετοιμάσω το διάγγελμα της Ένωσης με την Ελλάδα όταν τα Φάντομ σηκώθηκαν για να ισοπεδώσουν την περιοχή των 500 μέτρων. Αλλά μετά γύρισαν πίσω με εντολή Αραπάκη (ΓΕΝ) και Παπανικολάου (ΓΕΑ) και επέστρεψαν στα Χανιά. Τότε που ήμουν πρόεδρος καταβάλαμε μεγάλη αντίσταση κατά των εισβολέων Τούρκων που έχασαν 26 αεροπλάνα μαχητικά, παραδέχθησαν 19, ενώ στο δεύτερο μέρος της εισβολής έχασαν μόνο 3 αεροπλάνα. Ελευθερώσαμε θύλακες όπως Λεύκα, Μαργί, Κοφινού, Μούτουλλας, τουρκική συνοικία Λάρνακας, Ζαχάρια Αμμοχώστου, όλα τα μικτά χωριά, Κιόνελι, ΄Ασπρη Μούτη. Ήμουν στη Μαλούντα με το στρατό ως πρόεδρος της δημοκρατίας και καταλάβαμε τις περιοχές. Καταλάβαμε επί ημερών μου τη βάση των Τούρκων Κιόνελι 2 φορές με την ΕΛΔΥΚ και Κύπριους μαχητές και έρχονταν διαταγές από τον προδότη Μπονάνο απευθείας στον διοικητή της ΕΛΔΥΚ να επιστρέψουν πίσω όλοι στη βάση εξορμήσεως...

Γρηγόριος Μπονάνος

Μίλησες με τον τότε αρχηγό ΓΕΕΘΑ Μπονάνο;
 
Τον έβρισα με τις χυδαιότερες των εκφράσεων στο τηλέφωνο όταν και γινόταν η εισβολή των Τούρκων και δοκίμασε να μου πει ότι έβγαλα τα κανόνια έξω και έβαλλαν στον αέρα για να εμπλέξω την Τουρκία και την Ελλάδα... Και μου έλεγε ότι γινόταν άσκηση των Τούρκων. Και ο Γεωργίτσης επικεφαλής του πραξικοπήματος μου είπε πως "δεν επείθεται ο αρχηγός πως γίνεται εισβολή". Και τότε πήρα το τηλέφωνο, το έβγαλα στο παράθυρο και του λέω "ακούς τους βομβαρδισμούς;" Και μου απαντά για τα κανόνια, οπότε του απαντώ με το χυδαίο υβρεολόγιο. Έβρισα και τον Γκιζίκη, αλλά αυτός τα είχε χαμένα. Όταν σας έδωσε συνέντευξη, μίλησε για πρώτη φορά για τις ευθύνες του. Μετά οι της χούντας των Αθνών δεν έβγαιναν στο τηλέφωνο. Ο εξ απορρήτων του Ιωαννίδη αξιωματικός Μιχ.Πηλιχός μου είπε ότι αν θέλω να παραμείνω πρόεδρος να δεχθώ να προελάσουν οι Τούρκοι και να ενώσουν το προγεφύρωμα με το θύλακα Β.Λευκωσίας κι εγώ είπα πως είναι απαράδεκτο, δεν δέχομαι να κάνουν βήμα οι Τούρκοι. 

Με τίνος εντολή; 
 
Μου έλεγαν "Εθνικού Κέντρου", δηλαδή της χούντας. Των προδοτών Μπονάνου, Αραπάκη, κλπ. Τους έβρισα. Τους είπα "Γ... τις συμφωνίες σας!" Μου απάντησε ο Πηλιχός πως κινδυνεύει η ζωή μου. Του είπα "ξέρω πως έχετε εδώ στην Κύπρο 5 ανθρώπους και δεν έχω σε τίποτα να τους συλλάβω και να τους εκτελέσω άνευ δίκης και μην απειλείς έναν άνθρωπο που καταδικάστηκε δις εις θάνατον από τους ΄Αγγλους και δεν φοβήθηκε και θα φοβηθεί δολοφονία από εσάς". Και τότε μου είπε και με έριξε ότι "από το Εθνικό Κέντρο δεν θα έρθει φυσίγγιο αφού αρνείσαι". Και γνωρίζοντας ότι είχαμε φυσίγγια πολέμου μισής ημέρας, είπα "παραιτούμαι" για δεν μπορούσα να οδηγήσω την Κύπρο στη σφαγή εν γνώσει μου μην έχοντας βοήθεια από την Ελλάδα. Μου είπε ο Πηλιχός να παραδώσω την εξουσία στον Κληρίδη. Και παρέδωσα. 

Ο Γκιζίκης αποκάλυψε σε συνέντευξη στον "Ελεύθερο Τύπο" τα τεχνάσματα της CIA προς τον πανίσχυρο δικτάτορα Ιωαννίδη... 
 
Τον ξεγέλασαν τον Ιωαννίδη, Ήταν αφελέστατος. 

Το πιο συγκλονιστικό απ' όλα είναι αυτό που μας είχε αποκαλύψει ο Γκιζίκης, ότι δηλαδή ο Γεωργίτσης είχε εντολή να μην ενεργήσει ακόμα κι αν είχαν κάνει απόβαση οι Τούρκοι στην Κύπρο... 
 
Αυτό προσπάθησε να κάνει ο Μπονάνος και τους το ανέτρεψα μαζί με τον Κομπόκη και τους άλλους που έφεραν αντίσταση κατά των Τούρκων και τους περιορίσαμε στα 500 μέτρα. Και υπάκουσαν εμένα. Ο Γεωργίτσης δέχθηκε και κάναμε κρυφά από την Ελλάδα μερική επιστράτευση. Και αυτά τα τάγματα κράτησαν τους εισβολείς! 

*

Μαύρη ἐπέτειος ! 

Κάποιοι τήν βλέπουν μέ πολλή χαρά κι᾿εὐκαιρία γιά γλέντια καί δεξιώσεις στά μέγαρα   ...

49 ἔτη ἡ Κύπρος θρηνεῖ καί οἱ πολιτικάντηδες ἐν τῇ Ἑλλαδικῇ γλεντοῦν !

φωτό

Μή τήν δημοκρατία τους τάραττε !!! 

Πάντως,αὐτοί πού πρέπει νά διδαχθοῦν ἀπό τήν Ἱστορία τῶν τελευταίων 50 χρόνων,δυστυχῶς μυαλό δέν βάζουν. Ἀνεπίδεκτοι μαθήσεως ...

Ἡ Πελασγική