Τό AfD ἐνατίον τοῦ "Συνταγματικοῦ Τόξου"

...  Στα χαρτιά, η Γερμανία έχει πολλά κόμματα. Στην πράξη, έχει δύο πολιτικά στρατόπεδα: το AfD και όλους τους άλλους.

... Το AfD έγινε το κυρίαρχο κόμμα του κρατιδίου Saxony-Anhalt, ενώ τα κόμματα που το απέκλεισαν επέζησαν μόνο συγκεντρωμένα πίσω από ένα κοινό οδόφραγμα [ Πελασγ. ὡς Ἑνιαίο Κόμμα. Αὐτό πού λένε στήν Ἑλλαδική "Συνταγματικό Τόξο" ]  . Αν τώρα σχηματίσουν μια άλλη κυβέρνηση χωρίς τον Ulrich Siegmund, η υποτιθέμενη πολυκομματική δημοκρατία της Γερμανίας θα εμφανιστεί στην πραγματική της μορφή. Υπάρχουν δύο κόμματα: το AfD και το Ενιαίο Κόμμα. Την Κυριακή, το AfD κέρδισε τις εκλογές. Το Ενιαίο Κόμμα μπορεί ακόμα να αναλάβει την κυβέρνηση.

Τοῦ Constantin von Hoffmeister

  Το AfD κέρδισε τις εκλογές στο κρατίδιο Saxony-Anhalt με διαφορά που κάποτε θα είχε λύσει οποιαδήποτε διαφωνία σχετικά με το ποιος θα έπρεπε να κυβερνήσει. Σύμφωνα με την τελευταία πρόβλεψη, το κόμμα έλαβε το 44,0% των ψήφων, περισσότερο από το διπλάσιο ποσοστό του 2021. Το CDU (Χριστιανοδημοκρατική Ένωση, κόμμα του Καγκελάριου Merz) κατέρρευσε από 37,1% σε 17,8%. Το SPD (Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα) έφτασε το 9,1%, η Αριστερά το 8,8% και οι Πράσινοι το 8,7%. Η BSW (Συμμαχία Sahra Wagenknecht) πέρασε το όριο με 5,1%, ενώ το FDP (το φιλελεύθερο Ελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα) εξαφανίστηκε από το κοινοβούλιο του κρατιδίου με 2,4%. Ως εκ τούτου, το AfD τερμάτισε πάνω από είκοσι έξι μονάδες μπροστά από τον πλησιέστερο αντίπαλό του και κέρδισε σχεδόν τόσες ψήφους όσες το CDU, το SPD, οι Πράσινοι και η Αριστερά μαζί. Ωστόσο, επειδή δεν κατάφερε να εξασφαλίσει την απόλυτη πλειοψηφία των εδρών, τα κόμματα που νίκησε μπορεί να το κρατήσουν εκτός κυβέρνησης. Οι εκλογές ανέδειξαν έναν σαφή νικητή, αλλά το γερμανικό κομματικό σύστημα μπορεί να αρνηθεί να αποδεχτεί την πολιτική σημασία του αποτελέσματος.

Οι αριθμοί αποκαλύπτουν την πραγματική δομή της γερμανικής πολιτικής. Στα χαρτιά, η Γερμανία έχει πολλά κόμματα. Στην πράξη, έχει δύο πολιτικά στρατόπεδα: το AfD και όλους τους άλλους. Το CDU, το SPD, οι Πράσινοι και η Αριστερά χρησιμοποιούν διαφορετικά χρώματα, συνθήματα και αφίσες προεκλογικής εκστρατείας, αλλά όταν η υπάρχουσα τάξη απειλείται, συσπειρώνονται. Οι διαφωνίες τους αφορούν τις θέσεις, τους προϋπολογισμούς και την ταχύτητα με την οποία θα πρέπει να εφαρμόζονται οι κοινές πολιτικές. Στα βασικά ερωτήματα - μαζική μετανάστευση, η μεταφορά εξουσίας στις Βρυξέλλες, οι κυρώσεις κατά της Ρωσίας, το πρόγραμμα για το κλίμα, η δημόσια ραδιοτηλεόραση, η πολιτική επιτήρηση και ο αποκλεισμός του AfD - η κατεύθυνση παραμένει η ίδια. Οι κυβερνήσεις αλλάζουν από το SPD στο CDU και αντίστροφα, ενώ η πολιτική κινείται στον ίδιο δρόμο. Ο ψηφοφόρος μπορεί να αντικαταστήσει τον οδηγό, αλλά το όχημα δεν στρίβει.

Η επερχόμενη μάχη για την κυβέρνηση του κρατιδίου Saxony-Anhalt θα το καταστήσει σαφές. Οι τρέχουσες προβλέψεις δίνουν στο AfD 39 από τις 83 έδρες του κρατιδίου. Το CDU έχει 16, ενώ το SPD, οι Πράσινοι και η Αριστερά έχουν οκτώ η καθεμία. Το BSW κατέχει τις υπόλοιπες τέσσερις έδρες. Το CDU, το SPD, οι Πράσινοι και η Αριστερά έχουν μαζί μόνο 40 έδρες, δύο λιγότερες από τις 42 που απαιτούνται για την πλειοψηφία. Επομένως, θα χρειαστούν το BSW, είτε ως επίσημο πέμπτο εταίρο είτε ως εξωτερικό υποστηρικτή μιας κυβέρνησης μειοψηφίας υπό την ηγεσία του CDU. Το πιθανό αποτέλεσμα είναι μια κυβέρνηση-τείχος που εκτείνεται από το ονομαστικά συντηρητικό CDU έως την μετακομμουνιστική Αριστερά, με το BSW να παρέχει τις τελικές ψήφους ή αποχές που απαιτούνται για να το κρατήσει ζωντανό. Τα κόμματα θα το χαρακτηρίσουν αυτό ως υπεράσπιση της δημοκρατίας. Με απλά λόγια, σημαίνει ότι πέντε κόμματα μπορούν να συνεργαστούν για να αρνηθούν την εξουσία στο κόμμα που κέρδισε το 44% των ψήφων και νίκησε το CDU με αναλογία περισσότερο από δύο προς ένα.

Το CDU θα βρίσκεται στο επίκεντρο αυτής της ρύθμισης και η συμπεριφορά του θα εξαλείψει και την τελευταία αμφιβολία για το τι έχει γίνει. Ένα συντηρητικό κόμμα θα θεωρούσε μια σαρωτική νίκη για το AfD ως απαίτηση για αλλαγή πορείας σε θέματα μετανάστευσης, ενέργειας, εθνικής κυριαρχίας, εκπαίδευσης και δημόσιας τάξης. Το CDU θα επιδιώξει αντ' αυτού υποστήριξη από το SPD, τους Πράσινους, την Αριστερά και ίσως το BSW, ώστε να μπορέσει να συνεχίσει να κυβερνά αφού χάσει περισσότερους από τους μισούς ψηφοφόρους του. Ένα κόμμα που είναι πρόθυμο να βασιστεί στην Αριστερά για να καταστείλει μια συντηρητική εκλογική εξέγερση δεν μπορεί ειλικρινά να αυτοαποκαλείται συντηρητικό. Το CDU είναι πλέον ένα ριζοσπαστικό αριστερό κόμμα με συντηρητική ενδυμασία. Η λειτουργία του είναι να εμποδίσει τη γερμανική δεξιά να κερδίσει την εξουσία, δίνοντας παράλληλα στις αριστερές πολιτικές τη σφραγίδα της αστικής αξιοπρέπειας. Προσφέρει τη γλώσσα της τάξης κατά τη διάρκεια των προεκλογικών εκστρατειών και το πρόγραμμα της αριστεράς μόλις καταμετρηθούν οι ψήφοι.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η λέξη «δημοκρατία» έχει αποκτήσει μια τόσο παράξενη σημασία στη Γερμανία. Το AfD επιτρέπεται να συμμετέχει στις εκλογές, αλλά όχι να ασκεί εξουσία μετά τη νίκη του. Οι ψηφοφόροι του μπορούν να συμμετάσχουν, υπό την προϋπόθεση ότι οι ψήφοι τους δεν επηρεάζουν τη σύνθεση της κυβέρνησης. Όσο μεγαλύτερο γίνεται το AfD, τόσο μεγαλύτερο πρέπει να γίνει και το αντίπαλο μπλοκ. Οι πρώην εχθροί συμφιλιώνονται εν μία νυκτί. Το CDU μπορεί να κυβερνήσει με τους Πράσινους, το SPD μπορεί να υποστηρίξει το CDU, η Αριστερά μπορεί να διασώσει και τα δύο, και το BSW μπορεί να παράσχει τις τελικές ψήφους. Αρχές που παρουσιάζονται ως ιερές πριν από τις εκλογές γίνονται διαπραγματεύσιμες μετά από αυτές. Η μόνη σταθερή αρχή είναι ότι το AfD πρέπει να παραμείνει απ' έξω. Το τείχος προστασίας δεν προστατεύει τη δημοκρατία από τον εξτρεμισμό. Προστατεύει τα καθιερωμένα κόμματα από τον εκλογικό ανταγωνισμό.

Ὁ νικητής Ulrich Siegmund, πανηγυρίζει τήν μεγαλειώδη νίκη γιά τό AfD στό κρατίδιο Saxony-Anhalt ( φωτό)

Το BSW κατέχει πλέον την αποφασιστική θέση. Η υποψήφια του BSW, Claudia Wittig, απέκλεισε το ενδεχόμενο απλής εκλογής είτε του υποψηφίου του AfD, Ulrich Siegmund, είτε του υποψηφίου του CDU, Sven Schulze, για τη θέση του υπουργού-προέδρου του κρατιδίου Saxony-Anhalt, αφήνοντας παράλληλα ανοιχτή την πόρτα για συνεργασία με το AfD σε μεμονωμένα μέτρα. Έχει δηλώσει ότι οι αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται με βάση την ουσία τους και έχει χαρακτηρίσει «εντελώς αντιδημοκρατικό» τον πλήρη αποκλεισμό του AfD από την κυβέρνηση μετά από ένα τέτοιο αποτέλεσμα. Αυτό είναι πιο ειλικρινές από τη θέση που έλαβαν τα άλλα κόμματα, αλλά δεν φτάνει. Η ψήφος με το AfD σε μια περιστασιακή πρόταση δεν μπορεί να αντικαταστήσει μια κυβέρνηση ικανή να εφαρμόσει ένα συνεκτικό πρόγραμμα. Η τρέχουσα πρόβλεψη δίνει στο AfD και στο BSW 43 έδρες μαζί - μια απόλυτη κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Επομένως, το BSW έχει μια επιλογή μεταξύ της δυνατότητας πολιτικής αλλαγής και της βοήθειας των ηττημένων κομμάτων να διατηρήσουν την κυριαρχία τους.

Η απόρριψη ενός άμεσου συνασπισμού με το AfD θα ήταν ένα σοβαρό στρατηγικό λάθος για το BSW. Οι ψηφοφόροι του δεν το υποστήριξαν, ώστε να μπορέσει να γίνει ένας επιπλέον τροχός σε μια κυβέρνηση που διοικείται από το CDU, το SPD, τους Πράσινους και την Αριστερά. Προσέλκυσαν το BSW επειδή απέρριψε την πολεμική πορεία κατά της Ρωσίας, την ανεξέλεγκτη μετανάστευση, τις οικονομικές πολιτικές που τιμωρούν τους εργαζόμενους και τις ηθικές διαλέξεις του φιλελεύθερου κατεστημένου. Σε αυτά τα ερωτήματα, οι ψηφοφόροι του BSW είναι πολύ πιο κοντά στο εκλογικό σώμα του AfD παρά στους Πράσινους ή στο σημερινό CDU. Είναι επομένως λογικό να πιστεύουμε ότι οι περισσότεροι θα προτιμούσαν έναν άμεσο συνασπισμό AfD-BSW από οποιαδήποτε συμφωνία που διατηρεί ζωντανό το παλιό κυβερνητικό σύστημα. Εάν το BSW χρησιμοποιήσει τις τέσσερις έδρες του για να διατηρήσει το τείχος προστασίας, θα δείξει ότι η εξέγερσή του τελειώνει στο σημείο όπου αρχίζει η εξουσία.

Μια κυβέρνηση AfD-BSW θα περιείχε σοβαρές διαφωνίες. Τα κόμματα διαφέρουν σε οικονομικά, κοινωνική πολιτική και σε μέρη των πολιτικών τους παραδόσεων. Ωστόσο, οι συνασπισμοί σχηματίζονται μεταξύ διαφορετικών κομμάτων όταν κανένα από τα δύο κόμματα δεν έχει κερδίσει την πλειοψηφία. Το κοινό έδαφος είναι ήδη ευρύ: ειρήνη με τη Ρωσία, περιορισμοί στη μετανάστευση, οικονομικά προσιτή ενέργεια, αντίθεση στην ιδεολογική διδασκαλία στα σχολεία και αντίσταση στην κυριαρχία του Βερολίνου και των Βρυξελλών. Μια συμφωνία συνασπισμού θα μπορούσε να καθορίσει αυτούς τους κοινούς στόχους, αφήνοντας παράλληλα άλλα ερωτήματα ανοιχτά. Μια τέτοια κυβέρνηση θα σεβόταν επίσης το κεντρικό μήνυμα των εκλογών: το κρατίδιο Saxony-Anhalt ψήφισε υπέρ μιας ρήξης με την υπάρχουσα πορεία. Μια πεντακομματική συμφωνία-τείχος προστασίας θα έκανε το αντίθετο.

Η επιλογή που αντιμετωπίζει το BSW είναι επίσης μια επιλογή για το δικό του μέλλον. Μπορεί να αποδείξει ότι είναι ένα κόμμα της αντιπολίτευσης πρόθυμο να χρησιμοποιήσει την εξουσία ή μπορεί να γίνει μια ακόμη δοκός στήριξης για το σύστημα στο οποίο ισχυρίζεται ότι αντιτίθεται. Εάν επιτρέψει μια κυβέρνηση υπό την ηγεσία του CDU, τα παλιά κόμματα θα το επαινέσουν ως υπεύθυνο. Οι ψηφοφόροι του μπορεί να καταλήξουν σε διαφορετικό συμπέρασμα. Μπορεί να αποφασίσουν ότι μόνο το AfD είναι έτοιμο να μετατρέψει την αντιπολίτευση σε δράση. Το BSW θα είχε διατηρήσει τότε το τείχος προστασίας εις βάρος του δικού του λόγου ύπαρξής.

Το AfD δεν έχει κερδίσει αρκετές έδρες για να κυβερνήσει μόνο του. Αυτό είναι το γεγονός από το οποίο θα εξαρτηθεί τώρα ολόκληρο το κατεστημένο. Αλλά και το υπόλοιπο αποτέλεσμα είναι εξίσου σαφές. Το CDU συντρίφθηκε. Το μοντέλο διακυβέρνησης απορρίφθηκε. Το AfD έγινε το κυρίαρχο κόμμα του κρατιδίου Saxony-Anhalt, ενώ τα κόμματα που το απέκλεισαν επέζησαν μόνο συγκεντρωμένα πίσω από ένα κοινό οδόφραγμα  [ Πελασγ. ὡς Ἑνιαίο Κόμμα. Αὐτό πού λένε στήν Ἑλλαδική "Συνταγματικό Τόξο" ]  . Αν τώρα σχηματίσουν μια άλλη κυβέρνηση χωρίς τον Ulrich Siegmund, η υποτιθέμενη πολυκομματική δημοκρατία της Γερμανίας θα εμφανιστεί στην πραγματική της μορφή. Υπάρχουν δύο κόμματα: το AfD και το Ενιαίο Κόμμα. Την Κυριακή, το AfD κέρδισε τις εκλογές. Το Ενιαίο Κόμμα μπορεί ακόμα να αναλάβει την κυβέρνηση.

Ἀπό : eurosiberia.net

Ἡ Πελασγική

AfD : Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία ;

« Τί συνδέει τούς ἑβραίους καί τό  AfD ; Καί οἱ δύο χρειάζονται ἀστυνομική προστασία στήν Γερμανία.», εἶχε ᾿πεῖ τό 2019 ἡ Vera Kosova πρόεδρος ( μέχρι τό 2021) τῆς ἕνωσης «Ἑβραῖοι στό AfD (JAfD) ». ( ἐδῶ)

Η Ομοσπονδιακή Ένωση Εβραίων στο AfD (JAfD) είναι μια πολιτική ένωση μελών του κόμματος Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) με εβραϊκή πίστη που ιδρύθηκε στο Βισμπάντεν τον Οκτώβριο του 2018 από τον Artur Abramovych . Σύμφωνα με τις δικές της δηλώσεις, στόχος της ομάδας είναι να υπερασπιστεί την εβραϊκή ζωή στη Γερμανία και να μιλήσει ενάντια στον αντισημιτισμό.Ιδρύθηκε το 2018. .. 

...Το Κεντρικό Συμβούλιο Εβραίων στη Γερμανία (ZdJ) και 46 άλλες οργανώσεις αντέδρασαν στην ίδρυση του JAfD με έντονη κριτική και εξέδωσαν κοινή δήλωση με τίτλο «Καμία εναλλακτική λύση για τους Εβραίους»...

... Στην εφημερίδα Süddeutsche Zeitung, ο Ronen Steinke ( γερμανός δημοσιογράφος και συγγραφέας ) ερμήνευσε την ίδρυση του AfD-Spitze ως ένα στημένο γεγονός από την ηγεσία του AfD και σχολίασε ότι το AfD προσπαθούσε μόνο επιφανειακά να προσελκύσει Εβραίους ψηφοφόρους. Ενώ το μερίδιό του μεταξύ των επιλέξιμων ψηφοφόρων ήταν μικρό, ο στόχος του κόμματος με την ίδρυση ήταν μάλλον να προσελκύσει πιθανούς μη Εβραίους δεξιούς ψηφοφόρους. Οι Εβραίοι «παίζουν μόνο τον ρόλο των χρήσιμων ηλιθίων σε αυτό το παιχνίδι »

...Η διακήρυξη αρχών του JAfD αναφέρει ως κύρια κίνητρά του την «ανεξέλεγκτη μαζική μετανάστευση» νεαρών ανδρών από τον ισλαμικό πολιτιστικό χώρο με « αντισημιτική κοινωνικοποίηση » και την «καταστροφή της παραδοσιακής, μονογαμικής οικογένειας» μέσω της ενσωμάτωσης της διάστασης του φύλου και της πρώιμης σεξουαλικοποίησης... ( ἐδῶ)

...

Τί ἀκριβῶς συμπεριλαμβάνει ἡ διακήρυξις τῆς ἱδρύσεώς τους ; Τήν προστασία τῆς παραδοσιακῆς οἰκογένειας ; Χά,χά,χά ! Καί ἡ πρόεδρος τοῦ AfD τί εἶναι ; Ναί,δηλωμένη λεσβία ἡ ὁποία ἀπό τό 2019 συζεῖ μέ μία ἄλλη τῆς συνομοταξίας της. Καί φυσικά ἔχουν υἱοθετησει παιδιά.( ἐδῶ)

Τώρα βεβαίως ὅλοι ἀντιλαμβανόμεθα ποιοί εἶναι οἱ χρήσιμοι ἡλίθιοι καί αὐτό σέ καμμία περίπτωσιν δέν περιλαμβάνει τούς ἑβραίους. Ἁπλῶς γιά ἀκόμη μία φορά ἀποδεικνύεται πρῶτον ὁ τρόπος καί οἱ μέθοδοι τῆς σιωνιστικῆς τακτικῆς γιά τήν πραγμάτωση τῶν παγκοσμιοποιητικῶν σχεδίων τους, καί δεύτερον πώς ὄντως ἡ Γερμανία εἶναι τελειωμένη...

ο δημοσιογράφος Wilhelm Marr δημοσίευσε ένα επιδραστικό δοκίμιο, «Η Νίκη του Εβραϊσμού επί της Γερμανοκρατίας», καταδικάζοντας το γεγονός ότι «ο Εβραϊσμός έχει θριαμβεύσει σε παγκόσμια ιστορική βάση», διαπίστωνε : Σε μια αφελή και αθώα Γερμανία «διείσδυσε ένας ομαλός, πανούργος, εύκαμπτος Εβραϊσμός» που νίκησε «τον μοναρχικό, ιπποτικό, χρονοβόρο Γερμανό επιτρέποντάς του στα ελαττώματά του» - δηλαδή, εκμεταλλευόμενος τις αδυναμίες του. «Η Γερμανία έχει τελειώσει»... ( ἐδῶ)

Ἡ Ἑβραϊκή Πορνοποίηση καί Ἡθική Διαφθορά τῆς Γερμανίας καί τῆς Ἀμερικῆς ἀπό τό 1919 

Ἡ Πελασγική

Γιατί ὅλοι προειδοποιοῦν γιά τήν μετατροπή τῆς δημοκρατίας σέ Τυραννία ;

φωτό

«Εἶναι τραγικό,ἀλλόκοτο. Εἶναι αὐταρχικό» - Ἡ Weidel τοῦ AfD προειδοποιεῖ  γιά ἐπίθεση στή δημοκρατία στήν Γερμανία

 «Οι πολιτικές του κατεστημένου έχουν μετατρέψει τη Γερμανία σε επικίνδυνη ζώνη για τους πολίτες της. Ο λαός της υποφέρει από μαζική μετανάστευση, εκρηκτικά ποσοστά εγκληματικότητας, υψηλούς φόρους, τιμές ενέργειας, πληθωρισμό και καταστροφή πλούτου»

Η επικεφαλής του κόμματος Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD), Alice Weidel, χρησιμοποίησε τό βήμα στο Συνέδριο των Συντηρητικών (CPAC)  στην Ουγγαρία για να ευαισθητοποιήσει το κοινό σχετικά με αυτό που, όπως λέει, αποτελεί αυξανόμενη αυταρχική συμπεριφορά από τη γερμανική κυβέρνηση έναντι εκατομμυρίων Γερμανών. Επισημαίνει τις εκκλήσεις για απαγόρευση του κόμματός της, του δεύτερου μεγαλύτερου κόμματος στη χώρα και του κορυφαίου κόμματος της αντιπολίτευσης, καθώς και τις επιθέσεις κατά της ελευθερίας του λόγου και της κατασκοπείας από την ισχυρή εγχώρια υπηρεσία πληροφοριών της χώρας.

«Ας είμαστε σαφείς και αυτό θέλουμε να ξέρετε. Αυτό που θέλουμε να ξέρει ο κόσμος τι συμβαίνει στη Γερμανία. Οι ισχυροί πολιτικοί στη Γερμανία έχουν αποφασίσει να απαγορεύσουν το ισχυρότερο κόμμα της αντιπολίτευσης ή να απαγορεύσουν σε εμάς την εναλλακτική λύση για τη Γερμανία», δήλωσε η Weidel.

«Θα εξαλείψουν μια πολιτική δύναμη που σύντομα θα σχηματίσει κυβέρνηση σε αρκετές περιοχές της Ανατολικής Γερμανίας. Επιπλέον, θέλουν να απαγορεύσουν ένα κόμμα και έχουν προλάβει και ξεπεράσει το ίδιο το κόμμα του καγκελαρίου. Είναι τραγικό,αλλόκοτο. Είναι αυταρχικό. Και ναι, αυτός είναι ένας δρόμος που ακολουθούν, αλλά δεν θα επικρατήσουν. Δεν θα επικρατήσουν», πρόσθεσε.

Το κόμμα της Weidel, το AfD, δεν είχε προσκληθεί προηγουμένως σε καμία εκδήλωση του CPAC στην Ουγγαρία τα προηγούμενα τρία χρόνια, αλλά αυτό το μοτίβο φαίνεται να έχει σπάσει. Ο Όρμπαν, ο οποίος δήλωσε ότι δεν είχε προηγουμένως πραγματοποιήσει επαφές με το AfD λόγω απειλών από τη γερμανική κυβέρνηση και προκειμένου να διατηρήσει τους δεσμούς με το Βερολίνο, υποστήριξε δημόσια το AfD πριν από τις εθνικές εκλογές στη Γερμανία πέρυσι.

Η δημοτικότητα της Weidel έχει αυξηθεί μόνο από εκείνες τις εκλογές, και το κόμμα της έχει μάλιστα κατακτήσει την πρώτη θέση σε πολλές δημοσκοπήσεις για πρώτη φορά. Περίπου ένας στους τέσσερις Γερμανούς υποστηρίζει πλέον το κόμμα, ωστόσο, το κατεστημένο έχει απλώς εντείνει την επίθεσή του στο κόμμα, συμπεριλαμβανομένης της υπηρεσίας εγχώριων μυστικών υπηρεσιών, του Γραφείου Προστασίας του Συντάγματος (BfV):

«Η προσπάθεια φίμωσης των επικριτικών φωνών, παρουσιάζοντάς τες ως δεξιές και εξτρεμιστικές. Με το πρόσχημα της καταπολέμησης του λόγου μίσους και της παραπληροφόρησης, οι νόμιμες απόψεις ποινικοποιούνται. Και τέλος, υπάρχει η εγχώρια υπηρεσία πληροφοριών μας, η λεγόμενη Υπηρεσία Προστασίας του Συντάγματός μας. Στην πραγματικότητα, δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια υπηρεσία για την προστασία της φθίνουσας δύναμης του κατεστημένου.»

Όσον αφορά το τακτικό έργο των μυστικών υπηρεσιών για την αποκάλυψη τρομοκρατών και την πρόληψη τρομοκρατικών επιθέσεων, αυτό το γραφείο είναι μια πλήρης αποτυχία. Αντί να επιτελέσουν το σωστό έργο, κατασκοπεύουν την αντιπολίτευση με έναν στόχο: να καταγγείλουν το AFD ως εχθρό του συντάγματος και να κατασκευάσουν ένα πρόσχημα για να θέσουν εκτός νόμου το κόμμα μας.

Η Weidel λέει ότι τα κόμματα του κατεστημένου στη Γερμανία επιδιώκουν να σταματήσουν το κόμμα της αντί να αντιμετωπίσουν τα νόμιμα ζητήματα που οδηγούν στην αυξανόμενη δημοτικότητά του.

(φωτό)

«Στη σημερινή μου ομιλία, θα ρίξω φως στην κατάσταση στη Γερμανία. Για να έχετε κάποια διαφάνεια σχετικά με το τι συμβαίνει στη χώρα μας. Τα συστημικά μέσα ενημέρωσης και οι πολιτικοί του κατεστημένου μας φοβούνται όσο κανένα άλλο κόμμα και ὀχι αδικαιολόγητα. Όλο και περισσότεροι ψηφοφόροι στη Γερμανία απλώς έχουν βαρεθεί να τους λένε ψέματα και να βλέπουν την ποιότητα ζωής τους να επιδεινώνεται χρόνο με το χρόνο.»

Η πολιτική του κατεστημένου έχει μετατρέψει τη Γερμανία σε επικίνδυνη ζώνη για τους πολίτες της. Ο λαός της υποφέρει από μαζική μετανάστευση, εκρηκτικά ποσοστά εγκληματικότητας, υψηλούς φόρους, τιμές ενέργειας, πληθωρισμό και καταστροφή πλούτου. Γι' αυτό ψήφισαν κατά της παλιάς αριστερής-πράσινης κυβέρνησης μόνο και μόνο για να αποκτήσουν μια κυβέρνηση που συνεχίζει την ίδια καταστροφική πορεία.

Έχουν μια κυβέρνηση που προσποιείται ότι αποτρέπει την παράνομη μετανάστευση ενώ αφήνει τις πύλες ορθάνοιχτες. Σε μια μάταιη προσπάθεια να αποφύγει τα εσωτερικά του προβλήματα, ο καγκελάριός μας ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο υποδαυλίζοντας συγκρούσεις και πετώντας τα χρήματα των Γερμανών φορολογουμένων από το παράθυρο, όπως βλέπουμε με την Ουκρανία. Αλλά όταν πρόκειται για τις καθημερινές φρικαλεότητες της εισαγόμενης βίας από μετανάστες και της ισλαμιστικής τρομοκρατίας στους δρόμους, ο καγκελάριός μας παραμένει σιωπηλός.

Κατηγόρησε επίσης τον Merz ότι ουσιαστικά έκλεψε το πρόγραμμα του AfD και, μόλις κέρδισε τις εκλογές, γύρισε την πλάτη σε όλες τις υποσχέσεις που είχε δώσει κάποτε. Πιο συγκεκριμένα, ο Merz εγκατέλειψε αμέσως την υπόσχεσή του να μην αναλάβει περισσότερο χρέος και να χαλαρώσει το «φρένο» του χρέους, επιλέγοντας αντ' αυτού να αναλάβει χρέος σχεδόν ενός τρισεκατομμυρίου.

«Ο Merz κέρδισε τις εκλογές με υποσχέσεις αντιγραφής και επικόλλησης που μας είχαν αφαιρεθεί, από το πρόγραμμα της Εναλλακτικής για τη Γερμανία. Την επόμενη μέρα των εκλογών, αθέτησε τον λόγο του από κάθε άποψη. Πούλησε την ψυχή του στους αριστερούς και τους κράτησε στην εξουσία με αντάλλαγμα να εκλεγεί ο ίδιος καγκελάριος. Η απεγνωσμένη προσκόλληση στην εξουσία με κάθε μέσο έχει γίνει το κύριο μέλημα των πολιτικών του κατεστημένου μας», δήλωσε η Weidel.  «Κινούμενοι από πανικό, παραμορφώνουν τους νόμους, χειραγωγούν το σύνταγμα και καταργούν τα θεμελιώδη δικαιώματα της κοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης προκειμένου να αποτρέψουν μια δημοκρατική μεταβίβαση της εξουσίας. Η σημερινή κυβέρνηση συνεχίζει έναν πόλεμο κατά της ελευθερίας του λόγου που ξεκίνησε από τους προκατόχους της».

Η Weidel είπε ότι το κόμμα της αντιπροσωπεύει 10 εκατομμύρια ψηφοφόρους, ωστόσο, αυτοί οι ψηφοφόροι αποκλείονται από το τείχος προστασίας που όλα τα κόμματα λένε ότι έχουν δημιουργήσει εναντίον του AfD, πράγμα που σημαίνει ότι αρνούνται να συνεργαστούν με το κόμμα στην κυβέρνηση.

«Ο εθνικιστικός άνεμος της αλλαγής πνέει δυνατά στην Ευρώπη και στον Δυτικό κόσμο. Το μέλλον ανήκει σε ελεύθερους, πατριώτες πολίτες και κυρίαρχα έθνη. Αυτό το συνέδριο αποτελεί απόδειξη αυτού του γεγονότος. Πρωθυπουργέ Βίκτορ Όρμπαν, σας ευχαριστούμε εσάς και τη χώρα σας που μας φιλοξενήσατε. Είστε πραγματικά ένας φάρος ελευθερίας. Σας ευχαριστούμε», δήλωσε η Βάιντελ προς το τέλος της ομιλίας της.

[πηγή]

Ἀπό: thetruthseeker.co.uk

Τό ἐρώτημα : Γιατί ὅλοι προειδοποιοῦν γιά τήν μετατροπή τῆς δημοκρατίας σέ Τυραννία ; 

Διότι εἶναι μία τραγική πραγματικότης ! 

Ἡ Πελασγική

Τό AfD καί τό τσεκούρι τῆς Ἱστορίας

 Γράφει ὁ Constantin von Hoffmeister 

  Οι φιγούρες των γερμανικών ομοσπονδιακών εκλογών του 2025 διασχίζουν τον στάσιμο αέρα σαν οδοντωτό γυαλί, μια βάναυση αποκάλυψη ενός συστήματος που πλησιάζει στην αυτοπροκαλούμενη κατάρρευση. Το CDU/CSU (Χριστιανοδημοκρατική Ένωση) κουτσαίνοντας προς τα εμπρός στο 28%, σέρνοντας το αναζωογονημένο πτώμα του μέσα στο πολιτικό τοπίο, το SPD (Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα) πέφτει στο 16%, πνιγόμενο στη δική του ασχετοσύνη και οι Πράσινοι — εκείνοι οι οικο-πουριτανοί που ερωτεύονται την πολυπολιτισμικότητα και την αποσύνθεση  απεγνωσμένα στο 11%. Αλλά ο πραγματικός σεισμός, το υπόγειο γρύλισμα ενός θηρίου που ξυπνά, προέρχεται από το AfD (Εναλλακτική για τη Γερμανία), ανερχόμενο σε ένα εκπληκτικό 21%, η αναρρίχησή του κλονίζει τα θεμέλια μιας Δύσης που έχει χάσει τη θέλησή της για ζωή.

Ο Αριστοτέλης, ο αρχαίος διαγνωστικός της δημοκρατίας, δεσπόζει πάνω από αυτό το θέαμα σαν αδιάκοπος χρησμός. Το είδε αυτό να έρχεται πριν από δύο χιλιάδες χρόνια. Στα "Πολιτικά" του , προειδοποίησε για την αργή αυτοκτονία της δημοκρατίας, την κάθοδό της στην οχλοκρατία , την κυριαρχία του όχλου, όπου η πληβεία απάθεια και η διαφθορά των ελίτ συνωμοτούν για να καταπνίξουν την ψυχή της πόλης. Και τώρα; Η Γερμανία, η καρδιά του ευρωπαϊκού εγχειρήματος, λαχανιάζει στο τελικό της στάδιο, ένας πολιτισμός που καταβροχθίζει τον εαυτό του στη δίνη της γραφειοκρατικής στειρότητας. Ο εφιάλτης του Αριστοτέλη - όπου η δημοκρατία εκφυλίζεται σε ολιγαρχική τυραννία - ξετυλίχθηκε μπροστά στα μάτια μας και ο λαός, κακοποιημένος και προδομένος, στράφηκε στο AfD αναζητώντας τη σωτηρία.

Δεν πρόκειται απλώς για άλλες εκλογές. Είναι μια εξέγερση των απογοητευμένων, των αποδιωγμένων, των παραμερισμένων στη μεγάλη θυσία της ευρωπαϊκής βιομηχανίας, της ευρωπαϊκής ταυτότητας και της ευρωπαϊκής βούλησης. Το 21% του AfD είναι κάτι παραπάνω από ένα νούμερο. Είναι ένα χτύπημα με σφυρί στον ναό ενός γεροντικού κατεστημένου που προσκολλάται στην εξουσία σαν παράσιτο σε έναν ετοιμοθάνατο ξενιστή. Ο Oswald Spengler, που κρύβεται πάντα στις σκιές της παρακμής, χαμογελά από την άβυσσο, με το όραμά του για την Παρακμή της Δύσης (σημ. Πελασγ. ἔχομε γράψει σχετικῶς κάποια θέματα ΕΔΩ  )  - την αναπόφευκτη βύθιση στη νύχτα του πολιτισμού - να υλοποιείται πλήρως στα χλωμά, κούφια μάτια των απογόνων της Μέρκελ και του Σολτς.

Η Γερμανία, κάποτε τιτάνας της βιομηχανικής ισχύος, τώρα παρακολουθεί τα κλειστά της εργοστάσια , τους λογαριασμούς της ενέργειας να εκτινάσσονται σε άγνωστα ύψη, τους δρόμους της να πλημμυρίζουν όχι από την πορεία της προόδου αλλά από την ήρεμη απόγνωση ενός λαού που έχει εγκαταλειφθεί. Η ανεξέλεγκτη μαζική μετανάστευση πιέζει περαιτέρω ένα σύστημα που ήδη καταρρέει, μειώνοντας την εθνική συνοχή, τροφοδοτώντας την αυξανόμενη εγκληματικότητα και βαθαίνει την οικονομική αναταραχή. Η αποβιομηχάνιση δεν είναι πολιτική. Είναι μια τελετουργική αυτοκτονία, που ενορχηστρώνεται από μια ελίτ τάξη που χλευάζει τους εργάτες που ισχυρίζεται ότι εκπροσωπεί. Αυτή η αυτοπροκληθείσα καταστροφή πηγάζει από την ανόητη απόφαση να διακόψουμε τις ρωσικές προμήθειες πετρελαίου και φυσικού αερίου ενώ ταυτόχρονα κλείνουμε απόλυτα ασφαλείς και καθαρούς πυρηνικούς σταθμούς, που πυροδοτούνται από την πράσινη υστερία, αφήνοντας το έθνος ενεργοβόρο και ευάλωτο. Η άνοδος του AfD είναι η αντίδραση, η επιστροφή των καταπιεσμένων, το τελευταίο, απελπισμένο ουρλιαχτό ενός έθνους που αρνείται να γονατίσει μπροστά στους εκτελεστές του.

Κι όμως, ακόμη και όταν το AfD ανεβαίνει, η σήψη παραμένει. Το 21% δεν είναι αρκετό. Οχι ακόμη. Το CDU, πάντα ο χαμαιλέοντας της εξουσίας που αλλάζει χρώματα, θα στραφεί σε οποιονδήποτε γκροτέσκο συνασπισμό απαιτείται για να συνεχίσει να λειτουργεί η μηχανή. Το σύστημα έχει σχεδιαστεί για να διαιωνίζεται, να καταπνίγει την αληθινή επανάσταση πριν μπορέσει να ριζώσει. Αυτό το ήξερε και ο Αριστοτέλης — το τέλος της δημοκρατίας δεν έρχεται με ένα ξαφνικό πραξικόπημα, αλλά με μια αργή, σχολαστική ασφυξία, οι μάζες νανουρίζονται σε λήθαργο, ενώ οι ολιγάρχες σφίγγουν τον κλοιό τους.

Η Ευρώπη, ως γεωπολιτική δύναμη, εξαφανίζεται. Οι μεγάλες πρωτεύουσες - Βερολίνο, Παρίσι, Λονδίνο - είναι τσόφλια, η συνάφειά τους εξαφανίζεται με κάθε χρόνο που περνά, κάθε απόφαση που λαμβάνεται για να αποδυναμώσει τους δικούς τους ανθρώπους. Η ισχύς είναι μεταβαλλόμενη, τεκτονική και μη αναστρέψιμη. Τα νέα κέντρα της Δύσης δεν βρίσκονται πλέον στις Βρυξέλλες ή στο Στρασβούργο, εκείνες τις νεκροπόλεις της εξαθλιωμένης γραφειοκρατίας, αλλά στη Μόσχα και την Ουάσιγκτον, στους σκληρούς άνδρες της Ρωσίας και στην αναζωπύρωση των Τραμπιστών στην Αμερική, όπου η βούληση για εξουσία δεν έχει ακόμη σβήσει.

Το AfD, παρ' όλη τη δυναμική του, πρέπει τώρα να αποφασίσει αν αρκείται στο να είναι μια ψήφος διαμαρτυρίας ή αν θα καταλάβει τον μανδύα της αληθινής επανάστασης. Γιατί το λυκόφως του Spengler είναι εδώ και το μάθημα του Αριστοτέλη ηχεί πιο δυνατά από ποτέ: οι δημοκρατίες δεν πεθαίνουν στις φλόγες. αποσυντίθενται από μέσα, σαπίζουν ώσπου δεν είναι παρά αποτεφρωμένα ερείπια που περιμένουν να πέσει το τσεκούρι της ιστορίας.

Και το τσεκούρι έρχεται.

Ἀπό : eurosiberia.net

Ἡ Πελασγική

«Ἀντιδημοκράτης καί ἀντισημίτης» διότι δημοκρατία καί ἑβραῖοι πᾶνε πακέτο !

 Ο πρόεδρος του μουσείου του Ολοκαυτώματος του Ισραήλ κατηγόρησε τον Έλον Μασκ για προσβολή των θυμάτων του ναζισμού και υπονόμευση της δημοκρατίας, μετά την ομιλία του δισεκατομμυριούχου τεχνολογίας υπέρ του δεξιού κόμματος Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD).

Κατά τη διάρκεια μιας εμφανίσεως-έκπληξη σε εκδήλωση εκστρατείας του AfD το Σάββατο, ενόψει των πρόωρων βουλευτικών εκλογών του επόμενου μήνα, ο Μασκ προέτρεψε τους Γερμανούς να είναι περήφανοι για τον πολιτισμό και τις αξίες τους.

Ο Έλον Μασκ λέει στους Γερμανούς να είναι «περήφανοι» Ο δισεκατομμυριούχος είπε στους υποστηρικτές του δεξιού AfD να αποποιηθούν την «ενοχή» τους για το παρελθόν

«Υπάρχει υπερβολική εστίαση στις ενοχές του παρελθόντος», είπε ο Μασκ. «Τα παιδιά δεν πρέπει να είναι ένοχα για τις αμαρτίες των γονιών τους, πόσο μάλλον των προπαππούδων τους».

( Dani Dayan φωτό )

Σε μια ανάρτηση στο X την Κυριακή, ο Dani Dayan, πρόεδρος του Yad Vashem, υποστήριξε ότι «η ανάμνηση και η αναγνώριση του σκοτεινού παρελθόντος της χώρας και του λαού της πρέπει να είναι κεντρική στη διαμόρφωση της γερμανικής κοινωνίας». Πρόσθεσε: «Η αποτυχία να γίνει αυτό αποτελεί προσβολή για τα θύματα του ναζισμού και σαφή κίνδυνο για το δημοκρατικό μέλλον της Γερμανίας».

Ενώ ορισμένα νυν και πρώην μέλη του AfD έχουν κάνει αμφιλεγόμενα σχόλια σχετικά με το παρελθόν της Γερμανίας υπό τον Αδόλφο Χίτλερ, οι ηγέτες του αρνήθηκαν ότι το κόμμα μοιάζει με τους Ναζί.  

Ο Μασκ υποστήριξε δημόσια το AfD τον περασμένο Δεκέμβριο, αποκαλώντας το «το μόνο κόμμα που μπορεί να σώσει τη Γερμανία» και επαινώντας τις αντιμεταναστευτικές πολιτικές του. Νωρίτερα αυτό το μήνα, φιλοξένησε μια ζωντανή συνέντευξη με τη συναρχηγό του AfD και υποψήφια για καγκελάριο, Alice Weidel, στην πλατφόρμα του X και επιβεβαίωσε την υποστήριξή του στο κόμμα σε ένα άρθρο για την εφημερίδα Die Welt.

Το «Μέλλον της Ευρώπης» εξαρτάται από τις γερμανικές πρόωρες εκλογές

Ο Μασκ είχε προηγουμένως επικριθεί για τις ενέργειές του σε μια συγκέντρωση ορκωμοσίας για τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, όπου σήκωσε το δεξί του χέρι σε μια χειρονομία που πολλοί ερμήνευσαν ως ναζιστικό χαιρετισμό. Ενώ κάποιοι απάντησαν με μιμίδια, άλλοι βρήκαν τη χειρονομία προσβλητική. Ο Μασκ απέρριψε τις αντιδράσεις, αποδίδοντάς τις σε «ριζοσπάστες αριστερούς» και ισχυριζόμενος ότι οι επικριτές του «δεν αντέχουν να τους κοροϊδεύουν».

Απαντώντας στην οργή, ο Μασκ δημοσίευσε ένα σατιρικό σχόλιο στο X που περιλάμβανε αναφορές σε ηγέτες των Ναζί. «Μην λες Ές στις ναζιστικές κατηγορίες! Μερικοί άνθρωποι θα κατηγορήσουν ως Γκέμπελς ό,τι και να κάνεις ! Σταματήστε να βλέπετε τους εχθρούς σας ως Γκαίρινγκ !» έγραψε ο Μασκ. «Η αντωνυμία του θα ήταν He/Himmler! Στοίχημα ότι τό Ναζί-περίμενες  ».

Γι᾿αὐτόν τόν ἑβραῖο,τόν Jonathan Greenblatt,εἴχαμε ἀναφερθεῖ ὅταν εἶχε ζητήσει ἀπό τό Fox News νά ἀπολύσει τόν Τάκερ Κάρλσον (καί ὄχι μόνον). Συγκεκριμένως ἔγραφε ὁ  Philip M. Giraldi : Οἱ Συντηρητικοί, ὅπως ὁ Τάκερ Κάρλσον καί ὁ Ἔλον Μάσκ, ἔχουν πρόσφατα βρεθεῖ στό στόχαστρο τῆς ἐτικέτας τοῦ ἀντισημιτισμοῦ ἀφοῦ ἀναφέρθηκαν στόν Σόρος καί τήν «παγκοσμιοποιητική» ἀτζέντα του. Πιστεύω ὅτι ὁ Τάκερ ἀπολύθηκε τοὐλάχιστον ἐν μέρει λόγῳ τῆς ἑβραϊκῆς πίεσης στό FOX, καθώς ἦταν πολύ ἐπικριτικός μέ ὁμάδες ὅπως ἡ ὑστερική ADL καί ὁ ἀποκρουστικός διευθυντής της Jonathan Greenblatt... . ( φωτό)

Η Anti-Defamation League (ADL) καταδίκασε την ανάρτησή του, με τον Διευθύνοντα Σύμβουλο Jonathan Greenblatt να την περιγράφει ως «ακατάλληλη και προσβλητική».

Ἀπό : swentr.site

Ἡ Πελασγική

Τά παγκοσμιοποιητικά κομμούνια τρέμουν τόν ἐθνικιστικό ἄνεμο καί στήν Γερμανία.

Τά LGBTQ +++  παρέα μέ τά ἀναρχοάπλυτα καί τά κομμούνια φωνάζουν « Ὄχι στούς Ναζί» !  Ποιούς Ναζί ; 

 Χιλιάδες διαδηλωτές κατέβηκαν στην πόλη Riesa για να διαταράξουν το συνέδριο του δεξιού κόμματος Εναλλακτική για τη Γερμανία

Χιλιάδες αριστεροί διαδηλωτές από όλη τη Γερμανία έχουν κατακλύσει τη Σαξονική πόλη Riesa σε μια προσπάθεια να προκαλέσουν διαταραχές στο συνέδριο του εθνικιστιού κόμματος Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD), με αποτέλεσμα πολλές συμπλοκές με την αστυνομία.

φωτό

Τα μέλη του AfD έχουν αυξηθεί κατά 50% σε σχέση με το 2024 μόνο, δήλωσε ο εκπρόσωπος του κόμματος στο Reuters τον περασμένο μήνα.

Σύμφωνα με τοπικά μέσα ενημέρωσης, που επικαλούνται τους ακτιβιστές ενόψει της εκδήλωσης το Σάββατο, ορισμένες ομάδες από το Βερολίνο, τη Λειψία, τη Δρέσδη και άλλες πόλεις ναύλωσαν περισσότερα από 200 λεωφορεία για να μεταφέρουν διαδηλωτές στη Riesa. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι αρχές και οι διοργανωτές ανέφεραν ότι ο αριθμός των διαδηλωτών ανέρχεται σε περίπου 15.000 συνολικά, σύμφωνα με την Die Tageszeitung.   

Οι διαδηλωτές δημιούργησαν οδικούς αποκλεισμούς σε βασικές συγκοινωνιακές αρτηρίες γύρω από τη Riesa, με μια διαδήλωση που πραγματοποιήθηκε επίσης έξω από τον χώρο που είχε δεσμευτεί για τη συνέλευση του AfD.   

Υπάρχει ισχυρή αστυνομική παρουσία στην πόλη, με αστυνομικούς με εξοπλισμό ταραχών με σκυλιά, ρόπαλα και σπρέι πιπεριού. Αρκετά κανόνια νερού, καθώς και έφιπποι αξιωματικοί, φέρεται να έχουν βρεθεί στην περιοχή. Οι αυτοκινητιστές που κατευθύνονται προς τη Riesa σταματούν και απομακρύνονται.

Σύμφωνα με την Die Tageszeitung, συγκρούσεις ξέσπασαν σε αρκετές περιοχές καθώς η αστυνομία προσπάθησε να εκκαθαρίσει τις καθιστικές διαμαρτυρίες, με αστυνομικούς να εκτοξεύουν ερεθιστικό αέριο και να βάλουν σκύλους στους διαδηλωτές, όπως φαίνεται σε μερικά από τα βίντεο που κυκλοφορούν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Σύμφωνα με πληροφορίες, αρκετοί διαδηλωτές έχουν συλληφθεί.     

φωτό

Σε ανάρτηση στο Χ το απόγευμα του Σαββάτου, η αστυνομία της Σαξονίας ανέφερε ότι έξι αστυνομικοί τραυματίστηκαν ελαφρά ως αποτέλεσμα της αναταραχής.

Σε ξεχωριστό μήνυμα, οι αρχές επιβεβαίωσαν ότι το προγραμματισμένο συνέδριο του κόμματος AfD ξεκίνησε, τουλάχιστον δύο ώρες αργότερα από τον αρχικό προγραμματισμένο χρόνο. Σύμφωνα με δημοσιεύματα των μέσων ενημέρωσης, δεν έχουν φτάσει όλοι οι εκπρόσωποι στον χώρο του συνεδρίου.

Απευθυνόμενος στους παρευρισκόμενους, ο συμπρόεδρος του κόμματος, Tino Chrupalla, είπε ότι οι άνθρωποι  «που απειλούν τους συμμετέχοντες στο συνέδριο ή την αστυνομία, δεν είναι ούτε δημοκράτες, ούτε ακτιβιστές, αλλά μάλλον αντιδημοκράτες και τρομοκράτες», όπως αναφέρει η Die Tageszeitung.

Τό κορυφαῖο στέλεχος τοῦ AFD Alexander E. Gauland καί ἡ ὑποψήφια τοῦ κόμματος γιά τήν Καγκελαρία, Alice Elisabeth Weidel φωτό

Στην κορυφή της ατζέντας της εκδήλωσης του Σαββάτου είναι η επίσημη υποψηφιότητα της συναρχηγού του κόμματος, Alice Weidel, ως υποψήφιας καγκελάριος στις πρόωρες εκλογές που έχουν προγραμματιστεί για τις 23 Φεβρουαρίου.

Τον περασμένο μήνα, μια δημοσκόπηση του ινστιτούτου δημοσκοπήσεων INSA που παρήγγειλε η Bild έδειξε ότι η Weidel ήταν μπροστά από τους αντιπάλους της για την καγκελαρία από άλλα κόμματα, απολαμβάνοντας την υποστήριξη του 24% των ερωτηθέντων. Ο νυν καγκελάριος Όλαφ Σολτς λέγεται ότι υστερεί με 15%.

Ἀπό : swentrsite

Εἶναι θέλημα Θεοῦ φωτό

Ἡ Πελασγική

Ἐκλογές Γερμανία : Τό Σύστημα σέ Π Α Ν Ι Κ Ο !

φωτό

 Γράφαμε προχθές σέ θέμα μας πώς ἡ ἀντιΣυστημική ῥητορική σήμερα θεωρεῖται " ἀκροδεξιό ἀδίκημα" καί μπορεῖ νά τιμωρηθεῖ μέ πολλά χρόνια φυλάκισιν. Ναί, ἤδη ἔχουν ἀρχίσει καί τό κάνουν πρᾶξιν στήν Αγγλία ὅπου πάνω ἀπό χίλιοι ἄνθρωποι ἔχουν ὀδηγηθεῖ, μέ γελοία κατηγορητἠρια, στίς φυλακές με πολυετεῖς καταδίκες ! 

Εἶναι «Ἀκροδεξιό Ἀδίκημα», σήμερα ἡ « Ἀντι- Συστημική Ῥητορική» ;

Οἱ δηλωσεις τοῦ Σόλτς γιά τό ἀποτέλεσμα τῶν ἐκλογῶν,ἀποδεικνύει περιτράνως τό παραπάνω ἀφήγημα. «Ἐξτρεμιστές, ἐπικίνδυνοι, καταστροφεῖς» τό Ἐθνικιστικό κόμμα πού ἦρθε πρῶτο. Ἄς δοῦμε λοιπόν τόν πανικό τοῦ Συστήματος καί τῶν ἐκφραστῶν του.

Ἐχθές στήν Γερμανία ὅπου διεξήχθησαν κρατιδιακές ( τοπικές ) ἐκλογές τό Ἐθνικιστικό κόμμα «Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία» AFD, κέρδισε ἄνετα τήν πρώτη θέσιν μέ 33% στό κρατίδιο τῆς Θουρριγγίας καί 30% στήν Σαξονία. Τί σημαίνει αὐτό ; 

Κατ᾿ἀρχήν δεῖτε τόν τρόμο τοῦ Συστήματος μέ τούς βαρύγδουπους τίτλους πού κάνουν λόγο γιά Ναζί οἱ ὁποῖοι "νεκραναστήθηκαν" μετά ἀπό 80 χρόνια ! Πῶς ἀλλιῶς νά τρομάξουν τόν κοσμάκη, αὐτούς πού δέν γνωρίζουν τί σημαίνει γιά τήν Γερμανία ἡ νίκη τοῦ AFD, ἄν δέν ἐπικεντρώσουν τό θέμα στόν "Φασισμό-Ναζισμό", ἤ ἀκόμη νά σηκώσουν ἀπό τόν τάφο του ακόμη καί τόν Χῖτλερ ! 

Γιατί ἐάν τούς ἔλεγαν πώς τό συγκεκριμένο κόμμα εἶχε ὡς προτεραιότητά του σ᾿αὐτές τίς ἐκλογές τήν διακοπή τῆς οἰκονομικά αἱματηρῆς χρηματοδοτήσεως ὑπέρ τῆς Οὐκρανίας καί τό ξεγύμνωμα τῆς ἐθνικῆς τους ἄμυνας μέ τόν ἐφοδιασμό της μέ τά ὀπλικά τους συστήματα,ἀλλά καί τό μέγα καί οὐσιαστικῆς καί ζωτικῆς σημασίας θέμα τῆς μεταναστεύσεως στήν Γερμανία ὅπου ἡ κατάστασις ἔχει ξεφύγει παντοιοτρόπως, τότε μᾶλλον ὁ κόσμος, τῆς Εὐρωπης τοὐλάχιστον, θά ἔψαχνε παρόμοιες λύσεις καί στά δικά του ὅμοια προβλήματα πού τόν ταλανίζουν ἀπό τίς πανομοιότυπες πολιτικές πού ἀκολουθοῦν κατά προσταγή τῶν ἡγεσιῶν τοῦ ΝΑΤΟ καί τῆς Ε.Ε.  Καί αὐτό δέν θά ἦταν καθόλου καλό γιά τό Σύστημα καί τήν "woke” ἀτζέντα του...

«Όλα τα δημοκρατικά κόμματα καλούνται τώρα να σχηματίσουν σταθερές κυβερνήσεις χωρίς δεξιούς εξτρεμιστές. Τα αποτελέσματα για το AfD στη Σαξονία και τη Θουριγγία προκαλούν ανησυχία. Η χώρα μας δεν μπορεί και δεν πρέπει να το συνηθίσει. Το AfD βλάπτει τη Γερμανία. Αποδυναμώνει την οικονομία, διχάζει την κοινωνία και καταστρέφει τη φήμη της χώρας μας». ( ἐδῶ)

Τώρα,στήν Γερμανία, καί ὄχι ὅπου ἀλλοῦ, στήν Γερμανία μέ τήν Ἱστορία 2 Παγκοσμίων Πολέμων καί κυρίως μέ τήν Ἱστορία ἑνός ἡγέτη πού τἠν εἶχε κάνει ὄντως μεγάλη, ἔρχεται στήν ἐξουσία, ἔστω καί τοπικῶς ( θά ἔχῃ βεβαίως τόν ἀντίκτυπό του αὐτό στίς ἑπόμενες Ὁμοσπονδιακές ἐκλογές) ἐκείνους πού θεωροῦνται ἐκφραστές αὐτοῦ τοῦ παρελθόντος. 

Θέλουν δέν θέλουν πολλά πράγματα ἔχουν ἀλλάξει, πολλοί ἄνθρωποι πλέον διαπιστώνουν, δυστυχῶς μέσῳ τῆς βιώσεως μιᾶς σκληρῆς πραγματικότητος, πώς τό Σύστημα οὐδόλως ἀποζητᾷ τό καλό τους,ἀπεναντίας ὅσα ὑφίστανται σέ κοινωνικό-πολιτικό-οἰκονομικό ἐπίπεδο εἶναι μία ἀπόλυτος καταστροφή τῶν ἀνθρωπίνων κοινωνιῶν ὅπως τίς γνωρίζαμε. 

Ἔτσι φαίνεται νά ἔρχεται ἡ ὥρα πού θά νοιώσῃ [το Σύστημα] πώς ἡ πτώσις του δέν θά κάνῃ ἕναν ἁπλό θόρυβο,ἀλλά θά ἔχῃ καί πολλά ἄλλα μαζύ. Τόσα καί τέτοια πού θά παρακαλοῦν οἱ ἐκφραστές του,ἔλεος. Ὅμως ποίου τό ἔλεος θά ἀποζητοῦν ; Ἐκείνων πού ἐνσυνειδήτως κατέστρεφαν χωρίς τό ἐλάχιστο αἴσθημα ἐνοχῆς ;  

Τώρα, ὅτι ἔσπειραν θα τό θερίσουν, θέλουν δέ θέλουν. Καί ἡ σπορά τους ἦταν τό ἀπόλυτο κακό ! 

Ἡ Πελασγική

Ὁμοφυλόφιλη ἀρχηγός,μαῦροι ὑποψήφιοι καί ὅλοι ἀγαποῦν μέ πάθος τό Ἰσραήλ ! Αὐτό εἶναι τό κόμμα τῶν γερμανῶν ναζί; ! ! !

 

φωτό

Ἀκόμη δέν ἔχω καταλάβῃ,πῶς γίνεται ἕνα κόμμα πού ἔχει πρωτίστως : γυναῖκα ἀρχηγό καί μάλιστα ὄχι ὅ,τι κι' ὅ,τι,λεσβία ξεφωνημένη πού ἐδῶ καί 10 χρόνια συζεῖ μέ μία μελαμψή γυναῖκα ἀπό τήν Σρί -Λάνκα,ἐπίσης στά ψηφοδέλτιά της φιγουράριζαν ὑποψήφιοι τῆς μαύρης φυλῆς καί ἴσως καί κάποιοι ἀκόμη ὁμοφυλόφιλοι (ποιός ξέρει ;),ἀφοῦ ἔχει ἀρκετούς ψηφοφόρους ἀπό τήν κατηγορία αὐτή καί τέλος ἔχουν ἐπανειλλημένως ἐκφράσῃ τήν συμπαράστασή τους,ἀλλά καί τήν ἰδιαίτερη λατρεία τους στό κράτος τοῦ Ἰσραήλ,αὐτό τό κόμμα νά τό χαρακτηρίζουν «ναζιστικό» ! 

Ἡ κυρία AliceWeidel,μέ ἰδιαίτερη χαρά σημειώνει στό Twitter της πώς συναντιέται μέ μουσουλμάνους ! 

Καί τό λένε καί τό διατυμπανίζουν ὅλοι,μά ὅλοι οἱ τῶν μμε,σέ παγκόσμιον ἐπίπεδον ! 

Καί γιά νά καταλάβω (ἄν εἶναι δυνατόν κάτι τέτοιο !) οἱ Γερμανοί ...ἐθνικιστές,αὐτό εἶναι πού θέλουν γιά τό καλό τῆς χώρας τους; Μία πολυπολιτισμική χώρα,πού θά ἀποδέχεται τίς ...διαφορετικότητες καί θά ὑποστηρίζῃ ἐκείνους πού τούς κληρονόμησαν τό σύμπλεγμα ἐνοχῆς εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων ! ! !  

Daniel Rottmann, μέλος τῆς AfD in Baden-Württemberg

  Μά,αὐτό ἀκριβῶς δέν πιστεύουν καί κάνουν τά δύο μεγάλα κόμματα (αὐτά πού τούς ὑπέδειξαν καί ἐπέβαλαν οἱ ...νικητές ) πού μονοπωλοῦν τήν ἐξουσία στήν Γερμανία ἀπό τό 1946 καί μετά; Μήπως ἔχω χάσῃ ἐπεισόδια καί δέν τό ξέρω ! ! ! 

Ἡ κυρία AliceWeidel καί ἡ ἐπί 10ετίας σύντροφός της...

«Ἐμεῖς ὑποστηρίζουμε ΠΑΝΤΑ τό Ἰσραήλ ...»

Καί γιά νά καταλάβω,ἐπίσης,τί σημαίνει ναζί; Οἱ ὑποστηρικτές τοῦ Χίτλερ δέν εἶναι; Ὁ Χίτλερ δέν μιλοῦσε γιά Ἄρια φυλή; Δέν ἔλεγε γιά τούς ἑβραίους πώς εἶναι οἱ ἐχθροί τῶν λαῶν πού ἀπομυζοῦν τό αἷμα τους ; Καί ἄς μήν ἀναφερθῶ γιά τό ποιά ἦταν ἡ θέσις τους γιά τούς ὁμοφυλοφίλους...


Καί ἐν τέλει ἐκεῖνο τό : «Ein Nation, ein Volk, ein Führer» ( ἕνα ἔθνος,μία φυλή,ἕνας ἡγέτης), ποῦ ἀκριβῶς βρίσκεται μέσα στήν ἱδεολογία τοῦ AFD ; ! 

Κεντρικά τοῦ AFD στό Κίελο,βράδυ Κυριακῆς

Τελικῶς,αὐτό πού συμπεραίνω εἶναι πώς ἡ παγκόσμια σιωνιστική συνωμοσία πού ὁλοκληρωτικῶς ἐξουσιάζει,ὄχι ἁπλῶς τούς λαούς ἀλλά πρωτίστως ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΩΣ, ὅλη τήν ἀνθρωπότητα,δείχνει στά ἴσια τό προσωπεῖο της. Καί εἶναι τόσο πολύ ἄσχημο,τόσο φρικτό πού ἐξ ἀνάγκης πρέπει νά τό μετατρέψῃ σέ ὅμορφο ! Αὐτή τήν διαστρέβλωσι δέν εἶναι τώρα πού τήν πραγματοποιεῖ,ἀλλά πολύ,μά πολύ καιρό πρίν. Ἑκατό χρόνια,τοὐλάχιστον,ἡ ἀσχήμια σέ κάθε ἔκφρασιν τῶν ἀνθρωπίνων κοινωνιῶν ἔχει ἐπιτύχει νά λάβῃ τήν θέσιν τοῦ ἀρχαἰου ἑλληνικοῦ : «ὡραῖον τε καλόν». Μέσῳ αὐτοῦ τοῦ ...παιχνιδιοῦ τοῦ μυαλοῦ δέν εἶναι καθόλου δύσκολον νά ἐπιτύχῃ κανείς καἰ τήν διαστρέβλωσιν λοιπῶν ἐννοιῶν.

  Ἄλλωστε τό βιώσαμε πρῶτοι μέ τήν ...ἀριστερή κυβέρνησιν τοῦ Chipra. Ἀπό τήν πολιτική του,τήν μετατροπή τοῦ ΟΧΙ σέ ΝΑΙ (δέν κουνήθηκε φῦλλο,προφανῶς ὁ λαός πίστεψε πώς ψήφισε ΝΑΙ),ἕως τά στελέχη τῆς κυβερνήσεώς του καί τούς βουλευτές του πού μᾶλλον παίρνουν βραβεῖο ἀσχήμιας ... 

Ἔτσι καί τό γερμανικό AFD,θά εἶναι τό ναζιστικό κόμμα τῆς Γερμανίας,πού θά λειτουργῆ ὡς τό φόβητρο ἐντός καί ἐκτός τῆς χώρας τους. Καί βεβαίως θά χρησιμεύσῃ καί γιά πολλά ἄλλα πού θά ἀκολουθήσουν...


Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΥ «ΧΑΣΑΠΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ» ΚΙΣΣΙΝΓΚΕΡ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΑΙΤΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ

Συμπέρασμα : Τέλος οἱ Πατρίδες,οἱ μεγάλες ἰδέες,οἱ ἐθνικιστικές φωνές. Ὁ πολυπολιτισμός καί τό ἐπέκεινα αὐτοῦ εἶναι τό τελικόν στάδιον τῶν σχεδίων τῆς ΝΤΠ καί προφανῶς εἶναι ἀποφασισμένοι νά μήν ἀφήσουν κανέναν νά τούς τό χαλάσῃ,μέ ὅ,τι σημαίνει αὐτό...

Ἡ Πελασγική

Πᾶμε γιά τόν 3ο Μεγάλο Πόλεμο ;

φωτό

Γερμανός Ὑπουργός Ἁμύνης : Συνηθίστε στήν ἰδέα ἑνός γενικευμένου πολέμου στήν Εὑρώπη 

 Από τον περασμένο μήνα, κορυφαίοι Ουκρανοί αξιωματούχοι άρχισαν να προωθούν μια ανησυχητική αφήγηση ότι «ο 3ος παγκόσμιος πόλεμος έχει ήδη ξεκινήσει» - όπως είχε υποστηρίξει ο επικεφαλής του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας και Άμυνας της Ουκρανίας, Aleksey Danilov, στις αρχές Σεπτεμβρίου. Τα λόγια ειπώθηκαν αφού έγινε σαφές ότι ο στρατός της Ουκρανίας έχανε, και τώρα το περιοδικό Time επιβεβαίωσε ότι ο στρατός δεν έχει το ανθρώπινο δυναμικό για να πολεμήσει τους Ρώσους. Φυσικά, το Κίεβο πρέπει να βρει νέους τρόπους για να προσελκύσει πιο άμεση υποστήριξη από βασικές ευρωπαϊκές δυνάμεις.

"Αν κάποιος πιστεύει ότι ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος δεν έχει ξεκινήσει, τότε κάνει ένα τεράστιο λάθος. Έχει ήδη ξεκινήσει . Ήταν σε εξέλιξη σε μια υβριδική περίοδο για αρκετό καιρό και τώρα έχει εισέλθει σε ενεργό φάση", δήλωσε ο Ντανίλοφ ( φωτό ἀριστερά) πριν από το Φόρουμ Ασφαλείας του Κιέβου εκείνη την εποχή (αρχές Σεπτεμβρίου). Περισσότερο από ένα μήνα αργότερα, ορισμένοι Ευρωπαίοι ηγέτες έχουν αρχίσει να επαναλαμβάνουν την ίδια προειδοποίηση.

Είναι σημαντικό ότι αυτή την εβδομάδα ο υπουργός Άμυνας της Γερμανίας Μπόρις Πιστόριους δήλωσε σε συνέντευξη στα μέσα ενημέρωσης ότι οι Γερμανοί κάτοικοι πρέπει να αρχίσουν να συνηθίζουν στην ιδέα του φάσματος του πολέμου στην Ευρώπη . 

«Πρέπει να συνηθίσουμε στην ιδέα ότι μπορεί να υπάρχει απειλή πολέμου στην Ευρώπη», είπε   στη συνέντευξη που παραχώρησε σε εθνικό τηλεοπτικό δίκτυο . " Η Γερμανία πρέπει να είναι σε θέση να αμυνθεί. Πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για πόλεμο ."

Απαντούσε σε ερωτήσεις σχετικά με το ότι η Γερμανία καθυστερούσε να επανεξοπλιστεί στον απόηχο του ρωσικού πολέμου στην Ουκρανία και τώρα με την προοπτική της σύγκρουσης Γάζας-Ισραήλ να μεταφερθεί σε ευρύτερο περιφερειακό πόλεμο στη Μέση Ανατολή :

Πιστεύει ότι η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή και ο πόλεμος της Ρωσίας εναντίον της Ουκρανίας θα έχουν συνέπειες για τη γερμανική κοινωνία . Ειδικότερα, η Γερμανία πρέπει να μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό της, και αυτό ισχύει τόσο για την Bundeswehr ( οἱ ἔνοπλες δυνἀμεις τῆς Γερμανίας) όσο και για την κοινωνία.

«Πρέπει να γίνουμε ικανοί να πολεμήσουμε», είπε ο Πιστόριους.

«Δυστυχώς, όλα όσα έχουν χαλάσει εδώ και 30 χρόνια δεν μπορούν να διορθωθούν σε 19 μήνες», παραδέχτηκε ο Πιστόριους στις τελευταίες παρατηρήσεις. Αλλά εξακολουθούσε να πιέζεται από διάφορες κριτικές :

Ο Πιστόριους απέρριψε τις κατηγορίες ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση ήταν πολύ αργή για να αντιδράσει στο λεγόμενο σημείο καμπής. Τόνισε ότι όχι μόνο δημιουργήθηκε ειδικό ταμείο 100 δισεκατομμυρίων ευρώ για την Μπούντεσβερ, αλλά άλλαξαν και οι κρατικοί φορείς.

Η Γερμανία ήταν εν τω μεταξύ μεταξύ εκείνων των δυτικών δυνάμεων που βλέπουν τις συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Ευρώπη ως σχετιζόμενες, με τη Ρωσία να είναι ο πρωταρχικός κακός παράγοντας που επιδεινώνει τις εντάσεις (το Κρεμλίνο με τη σειρά του είπε το ίδιο πράγμα για τη Δύση και ειδικότερα τις ΗΠΑ) . 

Τη Δευτέρα, η Γερμανίδα υπουργός Εξωτερικών Annalena Baerbock σε μια συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ στο Λουξεμβούργο ισχυρίστηκε ότι ο πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν χαίρεται για την κρίση στη Μέση Ανατολή. "Μπορούμε να δούμε ότι ο Ρώσος πρόεδρος είναι σίγουρα χαρούμενος, δεδομένης της κατάστασης στη Μέση Ανατολή . Γι' αυτό εξετάζουμε την Ουκρανία ακόμη πιο προσεκτικά από ό,τι στο παρελθόν", είπε .

Ο Ζελένσκι εξέφρασε επίσης αυξημένη ανησυχία ότι οι παγκόσμιες δυνάμεις έχουν μετριάσει το ενδιαφέρον τους καθώς επικεντρώνονται στα γεγονότα στη Γάζα. Όμως ο υπουργός Άμυνας Πιστόριους μαζί με την Μπάερμποκ προσπάθησαν να διαβεβαιώσουν τους Ουκρανούς ότι το Βερολίνο δεν θα μειώσει την υποστήριξή του στο Κίεβο με βάση τη σύγκρουση Ισραήλ-Γάζας.

Εν τω μεταξύ, η νέα «στροφή» της Γερμανίας προς την ανασυγκρότηση του στρατού της θα μπορούσε να συμβάλει στην ώθηση των προσπαθειών νέων λαϊκιστών πολιτικών για τον περιορισμό αυτής της νέας έκτασης του αναζωογονούμενου στρατιωτικού-βιομηχανικού συγκροτήματος του Βερολίνου : 

Η πολιτική της Βάγκενκνεχτ έχει ξεκάθαρα απήχηση στο γερμανικό κοινό. Μια πρόσφατη  έρευνα  των Γερμανών ψηφοφόρων διαπίστωσε ότι το 14% θα ψήφιζε το κόμμα της Βάγκενκνεχτ, τοποθετώντας το μόλις μία μονάδα πίσω από τους κυβερνώντες Σοσιαλδημοκράτες (SPD) και δύο μονάδες μπροστά από το κόμμα των Πρασίνων. Μιλάει για το εύρος του συνασπισμού της Βάγκενκνεχτ ότι, αν γίνουν πιστευτές οι αρχικές δημοσκοπήσεις, θα έπαιρνε ψήφους όχι μόνο από το δικό της πρώην πολιτικό χώρο, αλλά και από το κεντροδεξιό CDU, τους αριστερούς Πράσινους και τους φιλελεύθερους του FDP. Κυρίως, όμως, η Βάγκενκνεχτ προσπαθεί να απευθυνθεί σε ένα τμήμα των ψηφοφόρων του AfD ( ἐθνικιστικό κόμμα Γερμανίας).  Μεγάλο μέρος της επιτυχίας του κόμματος στις πρόσφατες εκλογές, ισχυρίζεται, προέρχεται από Γερμανούς που «δεν ψηφίζουν το AfD επειδή είναι δεξιοί. Ψηφίζουν υπέρ του AfD επειδή είναι θυμωμένοι». Οι προσπάθειες της Βάγκενκνεχτ να πάρει τους ψηφοφόρους διαμαρτυρίας από το AfD φαίνονται επί του παρόντος ως το μόνο βιώσιμο σχέδιο για τον μετριασμό της εκλογικής επιτυχίας του ακροδεξιού κόμματος.

Τα ακροαριστερά και ακροδεξιά κινήματα στη Γερμανία και γενικά στην Ευρώπη εξακολουθούν να δυσπιστούν για τις αυξημένες στρατιωτικές δαπάνες, ειδικά συνοδευόμενες από τις εκκλήσεις των πολιτικών προς την κοινωνία να «προετοιμαστεί για πόλεμο» - ενώ φιμώνουν τις φωνές που επιδιώκουν κατάπαυση του πυρός και διπλωματικό πλαίσιο. 

Ἀπό : zerohedge.com

Ἀφοῦ δέν τούς βγῆκε μέ τήν "πανδημία", ἡ «μαζική ἀνθρώπινη θυσία»,τώρα οἱ παγκόσμιοι ἐξουσιαστές ἔχουν ἐπικεντρωθεῖ σ᾿ἕναν γενικευμένο μεγάλο πόλεμο. Ἡ κρίσις στήν Οὐκρανία ἦταν τό ξεκίνημα. Τώρα,μέ τόν πόλεμο Χαμάς-Ἰσραήλ μπήκαμε στήν τελική εὐθεία. Ἔμ τυχαίως ἔστελναν τά ἑκατομμύρια τῶν ἀφροασιανῶν μουσλίμ στήν Εὑρώπη ; Τό ἴδιο καί στίς ΗΠΑ μέ τά δεκάδες ἑκατομμύρια λατίνο, πού ἔχουν εἰσβάλλει. 

Καί μᾶς προετοιμάζουν... 

Καί πολύ τό καθυστέρησαν...

φωτό

( Ἀλήθεια σέ ποιά τρῦπα θά χωθοῦν αὐτοί,ὅταν ξεκινήσει τό "πανηγύρι" ; ) 

Ἡ Πελασγική

Ἡ εἰρήνη στήν Οὐκρανία θά καταστρέψη τό κατεστημένο τῆς Ε.Ε.

Περιμένοντας τόν Τράμπ ... Κυριολεκτικῶς, ΣΟΥΖΑ λέμε !!!

Το τέλος του πολέμου θα ταρακουνήσει την Ένωση όχι λιγότερο από τον ίδιο τον πόλεμο, ωθώντας έτσι την καταπιεσμένη Νέα Δεξιά στην εξουσία.

Γράφει ὁ Tarik Cyril Amar

Οι προοπτικές για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία δεν ήταν ποτέ τόσο καλές, παρά τις συνεχιζόμενες, αν και μειούμενες, προσπάθειες της Δυτικής Ευρώπης να παίξουν το ρόλο του "χαλάστρα", και με εξαίρεση, φυσικά, την σχεδόν ειρήνη της άνοιξης του 2022 που σαμποτάρισε η Δύση. Έκτοτε, έχει χυθεί πολύ νερό - ή μάλλον αίμα - κάτω από αυτή τη γέφυρα που δεν έχει διασχισθεί.

Τώρα υπάρχει μια πραγματική πιθανότητα οι πρόεδροι της Ρωσίας και των ΗΠΑ, Βλαντιμίρ Πούτιν και Ντόναλντ Τραμπ, να αναγκάσουν - «να πείσουν», αν θέλετε - τόσο το καθεστώς Ζελένσκι στο Κίεβο όσο και τους εναπομείναντες υποστηρικτές του στην Ευρώπη του ΝΑΤΟ-ΕΕ να επιστρέψουν στην πραγματικότητα: δηλαδή, να αποδεχτούν, έστω και σιωπηρά, ότι η Ρωσία κερδίζει τον πόλεμο επί τόπου και ότι μια μεταγενέστερη ειρήνη θα φέρει μόνο περαιτέρω περιττές απώλειες για την Ουκρανία και τους Δυτικούς χειριστές της.

Τίποτα, εκτός από τον θάνατο, δεν είναι βέβαιο μέχρι να βρεθεί στο παρελθόν. Αυτή η ειρήνη βρίσκεται ακόμα στο -ελπίζω εγγύς- μέλλον. Ωστόσο, μπορούμε ήδη να σκεφτούμε τις συνέπειές της. Όσον αφορά τις 32 ευρωπαϊκές χώρες που είναι είτε στο ΝΑΤΟ, είτε στην ΕΕ, είτε και στα δύο, αυτό γίνεται συνήθως με γνώμονα τη στρατιωτική στάση, την εξωτερική πολιτική και την οικονομία (παραδόξως, με αυτή τη σειρά). Πόσο καιρό, για παράδειγμα, θα χρειαστεί για να ξεπεραστούν οι υστερικές προβλέψεις για μια ρωσική επίθεση τουλάχιστον στις χώρες της Βαλτικής, αν όχι στη Βαρσοβία, το Βερολίνο και -ποιος ξέρει- στο Λουξεμβούργο; Τι θα συμβεί με τον νέο μιλιταρισμό που καθοδηγείται από το τέρας του χρέους; Θα είναι ποτέ οι Ευρωπαίοι του ΝΑΤΟ-ΕΕ αρκετά λογικοί για να ανακαλύψουν ξανά τη διπλωματία και τη συνεργασία με τη Ρωσία; Αν ναι, πότε; Πριν ή μετά την τελική κατάρρευσή τους υπό το βάρος των τιμών της ενέργειας, της αποβιομηχάνισης και του δημόσιου χρέους;

Η απάντηση σε όλα τα παραπάνω ερωτήματα θα εξαρτηθεί από το πώς θα εξελιχθεί η εσωτερική πολιτική σκηνή βασικών ευρωπαϊκών κρατών. Από αυτή την άποψη, το πιο σημαντικό ερώτημα αφορά το μέλλον της ανερχόμενης, ακόμη και ακμάζουσας "Νέας Δεξιάς"  στην Ευρώπη (ένας γενικός όρος για κόμματα που συνήθως χαρακτηρίζονται, για παράδειγμα, «δεξιά-λαϊκίστικη»,  «ακροδεξιά» ή «σκληρή δεξιά» ). Αλλά αυτή η λογική λειτουργεί και αντίστροφα. Εάν ο πόλεμος της Ουκρανίας τελειώσει κυρίως με τους όρους της Μόσχας, όπως τώρα υποστηρίζεται ακόμη και από την Ουάσινγκτον, αυτή η ειρήνη αναπόφευκτα θα επηρεάσει την πολιτική εντός της Ευρώπης του ΝΑΤΟ-ΕΕ και ιδιαίτερα τις πιθανότητες της Νέας Δεξιάς.

Η πρόοδος της Νέας Δεξιάς είναι ιδιαίτερα σημαντική σε τρεις βασικές χώρες: τη Γαλλία, τη Γερμανία και τη Μεγάλη Βρετανία. Έχουν κοινό χαρακτηριστικό ότι τα αντίστοιχα κόμματά τους της Νέας Δεξιάς - το Εθνικό Συναγερμό (RN), το Μεταρρυθμιστικό Ηνωμένο Βασίλειο και το Alternative für Deutschland (AfD) - προηγούνται στις εθνικές δημοσκοπήσεις . Ενώ αυτό ισχύει και για πολλά άλλα ευρωπαϊκά κράτη, όπως η Ισπανία και η Αυστρία, οι περιπτώσεις της Βρετανίας, της Γαλλίας και της Γερμανίας είναι ιδιαίτερες λόγω του οικονομικού και πολιτικού τους βάρους.

Η άνοδος της Νέας Δεξιάς δεν είναι καθόλου καινούργια. Συνεχίζεται εδώ και περίπου δύο δεκαετίες και για ορισμένους παρατηρητές, ο θρίαμβός της είναι ήδη γεγονός: Ήταν την περασμένη άνοιξη, ενόψει των ευρωεκλογών, που το Politico αναγνώρισε ότι η «μακροχρόνια προσπάθεια» να κρατηθεί η Νέα Δεξιά εκτός κυβέρνησης είχε «τελειώσει επίσημα».

Αυτό αποδείχθηκε λίγο πρόωρο: Στην Αυστρία, τη Γερμανία και τη Γαλλία, οι τρέχουσες κυβερνητικές ρυθμίσεις εξακολουθούν να βασίζονται στον αποκλεισμό της Νέας Δεξιάς. Ωστόσο, μερικές φορές, μια άλλη λέξη για το «πρόωρο» είναι το «προφητικό». Η πίεση από τα κόμματα της Νέας Δεξιάς δεν έχει μειωθεί αλλά έχει αυξηθεί. Τα τρέχοντα μέτρα για να αγνοηθεί η λαϊκή τους υποστήριξη με κάθε κόστος έχουν μια οσμή απελπισίας και μπορεί να αποτύχουν εντελώς στο εγγύς μέλλον.

Πάρτε, για παράδειγμα, τις περιπτώσεις της Γερμανίας και της Ρουμανίας. Για τον Ian Bremer, έναν δημοφιλή Αμερικανό γεωπολιτικό σύμβουλο, σχολιαστή και αξιόπιστο όργανο της γραμμής του κεντρώου κυρίαρχου κόμματος, αυτές οι περιπτώσεις αντιπροσωπεύουν την επιτυχία στην αντιμετώπιση της Νέας Δεξιάς . Ωστόσο, ειρωνικά, και οι δύο περιπτώσεις είναι αποκαλυπτικές, αλλά όχι για τους λόγους που φαντάζεται ο Bremer. Στη Γερμανία και τη Ρουμανία, μας υπενθυμίζει, οι εκλογές φέτος έφεραν κεντρώες κυβερνήσεις «παρά την αύξηση της υποστήριξης προς την ακροδεξιά».

Αυτό που ξεχνά να αναφέρει ο Bremer είναι ότι και στις δύο περιπτώσεις, αυτές οι νίκες των Κεντρώων ήταν αποτέλεσμα αθέμιτης ενέργειας. Στη Ρουμανία , στα όρια της ΕΕ, οι μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν ήταν ιδιαίτερα βάναυσες και ξεδιάντροπες . Μια μαζική αμφισβήτηση από τη νέα δεξιά υπό τον Καλίν Τζορτζέσκου θα μπορούσε να αναχαιτιστεί μόνο με κραυγαλέα παρανομία. Χωρίς αυτήν, το Βουκουρέστι θα είχε ήδη έναν πρόεδρο της Νέας Δεξιάς, όπως ακριβώς και η Βαρσοβία.

Στη Γερμανία, τη γη της τάξης και των κανόνων, τα πράγματα ήταν μόνο λίγο πιο διακριτικά. Για να διατηρηθεί το Βερολίνο υπό τον κεντρώο έλεγχο παρά την εκλογική επιτυχία του AfD, έγιναν δύο πράγματα, το ένα «απλώς» αντίθετο με το πνεύμα του συντάγματος, και το άλλο, κατά πάσα πιθανότητα, ισοδυναμούσε είτε με κυριολεκτικά απίστευτη ανικανότητα είτε με σκόπιμη εκλογική νοθεία, ακόμη και αν πραγματοποιήθηκε τοπικά.

Το λεγόμενο «τείχος προστασίας» (ευφημισμός), μια πολιτική του κατεστημένου που αντιμετωπίζει το AfD σε αντίθεση με όλα τα άλλα κόμματα και το αποκλείει από τη δημιουργία συνασπισμού, αποτελεί προσβολή της βασικής δικαιοσύνης, καθώς και της ουσίας του γερμανικού συντάγματος, καθώς αντιμετωπίζει τις ψήφους των ψηφοφόρων του AfD ως, στην πραγματικότητα, μικρότερης βαρύτητας . Αυτό κάνει μια πραγματική και αποφασιστική διαφορά. Χωρίς το «τείχος προστασίας», ένας νέος δεξιός-κεντρώος συνασπισμός θα κυβερνούσε ήδη στο Βερολίνο.

Το άλλο βρώμικο κόλπο χωρίς το οποίο δεν θα μπορούσε να σχηματιστεί η σημερινή γερμανική κυβέρνηση ήταν να «χάσει» με κάποιο τρόπο έναν μεγάλο αριθμό ψήφων -κανείς δεν ξέρει ακριβώς πόσες, επειδή η επειγόντως απαραίτητη πανεθνική επανακαταμέτρηση έχει καθυστερήσει- για την επαναστάτη αντίπαλό του από την Αριστερά, το BSW της Σάρα Βάγκενκνεχτ. Διαφορετικά, το BSW σχεδόν σίγουρα θα είχε λάβει αρκετές έδρες στο νέο κοινοβούλιο ώστε να καταστήσει τον τρέχοντα κυβερνώντα συνασπισμό αριθμητικά αδύνατο: η γερμανική δημοκρατία έχει την αμφίβολη -αλλά όχι μοναδική- διάκριση ότι έχει συστηματικά θέσει σε μειονεκτική θέση τόσο τα Νέα Δεξιά όσο και τα νέα Αριστερά Κόμματα για να «σώσει» τον εαυτό της, στην πραγματικότητα, από τους πολίτες.

Προσθέστε την περίπτωση της Γαλλίας, μιας άλλης χώρας όπου ένα εκλογικό αποτέλεσμα χειραγωγήθηκε χωρίς ντροπή, με σκοπό, στην ουσία, να στερηθούν το δικαίωμα ψήφου τόσο οι ψηφοφόροι της Νέας Δεξιάς όσο και της Νέας Αριστεράς, και το ερώτημα γίνεται ακόμη πιο προφανές. Πόσο περισσότερο από αυτό το είδος απάτης πριν η λέξη «δημοκρατία» χάσει κάθε νόημα που μπορεί να έχει ακόμα; Κρίσιμο είναι, επομένως, ότι οι μέθοδοι που χρησιμοποιούν οι κεντρώοι της Ευρώπης για να εμποδίσουν την πρόοδο της Νέας Δεξιάς υπονομεύουν την αξιοπιστία της Κεντρώας και αυξάνουν αυτήν της Νέας Δεξιάς. Για να μην κάνουμε λόγο για την προφανή ώθηση που λαμβάνει η Ευρωπαϊκή Νέα Δεξιά από την επιτυχία της αμερικανικής παραλλαγής.

Να, λοιπόν. Ωθούμενες από τις ανησυχίες των ψηφοφόρων για τη μετανάστευση, την οικονομία, τους κοινωνικούς και πολιτιστικούς κανόνες και τη γενική αποτυχία των κυνικών ελίτ να νοιαστούν, η Νέα Δεξιά της Ευρώπης βρίσκεται σε επίθεση. Οι κεντρώες άμυνες είναι απεγνωσμένες και αντιπαραγωγικές. Και η βοήθεια από τον «μπαμπά» πέρα από τον Ατλαντικό δεν θα έρθει για τους Κεντρώους αλλά για τη Νέα Δεξιά. Ενώ το προβάδισμά της δεν είναι (ακόμα) συντριπτικό και τα χρονοδιαγράμματα των εθνικών εκλογών, καθώς και οι επιπλοκές της οικοδόμησης συνασπισμών σημαίνουν ότι είναι πολύ νωρίς για οριστικές προβλέψεις, ένα πράγμα είναι σίγουρο: υπάρχει πραγματική πιθανότητα ενός ή περισσότερων σεισμών στην εσωτερική πολιτική σκηνή με εκτεταμένες συνέπειες για τη διεθνή πολιτική.

Δεν είναι περίεργο που η ρωσική ηγεσία δεν κρύβει ότι παρακολουθεί προσεκτικά , όπως είναι δικαίωμά της, στην πραγματικότητα καθήκον της, ως ζήτημα δέουσας επιμέλειας στην εξωτερική πολιτική. Επειδή το προφανές ερώτημα είναι: τι θα σήμαινε η συμμετοχή ή ακόμη και η κυριαρχία της Νέας Δεξιάς στην κυβέρνηση στη Γαλλία, τη Γερμανία και τη Μεγάλη Βρετανία, τις τρεις προβληματικές αλλά σχετικά ισχυρές χώρες που φιλοξενούν τις μεγαλύτερες οικονομίες της Ευρώπης, μέλη του ΝΑΤΟ-ΕΕ, και παραδοσιακά καθορίζουν και μεγάλο μέρος του πολιτικού τόνου; Και ποια θα ήταν η επίδραση ενός τερματισμού του πολέμου στην Ουκρανία - στην πραγματικότητα, μιας ρωσικής νίκης - στις πιθανότητες της Νέας Δεξιάς να πραγματοποιήσει αυτούς τους σεισμούς;

Στη Γαλλία, τη Γερμανία και τη Μεγάλη Βρετανία, οι κεντρώοι πολιτικοί και τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης κατηγορούν εδώ και καιρό τη Νέα Δεξιά ότι υπηρετεί τη Ρωσία. Οι γνήσιες συγγένειες σε ιδεολογικούς και πολιτικούς στόχους - το αν σας αρέσουν ή δεν σας αρέσουν αυτοί οι στόχοι είναι διαφορετικό θέμα - έχουν παρερμηνευτεί κακόβουλα ως, στην πραγματικότητα, τίποτα άλλο παρά αποτέλεσμα ρωσικής δολιοφθοράς και δωροδοκίας.

Παραδόξως, η ίδια «λογική» δεν ισχύει ποτέ για την τεράστια, σχεδόν άσεμνη επικάλυψη των κεντρώων θέσεων που έχει δημιουργήσει, για παράδειγμα, τον Ατλαντισμό. Εάν οι Ευρωπαίοι ευθυγραμμιστούν με τις θέσεις της Ουάσιγκτον, όπως υποδηλώνει ο κανόνας, αυτό πρέπει να είναι ελεύθερη επιλογή τους και δεν θα μπορούσε να έχει καμία σχέση με την αμερικανική επιρροή που διοχετεύεται, για παράδειγμα, μέσω των κυρίαρχων μέσων ενημέρωσης, των think tanks και φυσικά και με συγκαλυμμένα μέσα. Αλλά αν οι Ευρωπαίοι δείχνουν έστω και την επιθυμία να κατανοήσουν τουλάχιστον τις θέσεις της Μόσχας, αυτό απλά πρέπει να είναι κάτι που οι μεγάλοι κακοί Ρώσοι τους ανάγκασαν να κάνουν.

Από αυτή την άποψη, ο τερματισμός του πολέμου στην Ουκρανία είναι πιθανό να στερήσει από τους Ευρωπαίους Κεντρώους ένα από τα αγαπημένα τους εργαλεία για νεομακαρθιστική επίθεση κατά της Νέας Δεξιάς. Στη Βρετανία, για παράδειγμα, το κυβερνών Εργατικό Κόμμα μόλις ξεκίνησε μια νέα εκστρατεία που στοχεύει ρητά στο να βλάψει το Reform UK και τον ηγέτη του Νάιτζελ Φάρατζ, χτυπώντας την τοπική εκδοχή του ανόητου θέματος Ρωσία-Ρωσία-Ρωσία.

Στο γερμανικό AfD, ορισμένοι πολιτικοί που θεωρούνται πολύ κοντά στη Ρωσία έχουν απλώς περιθωριοποιηθεί για να δημιουργηθεί μια συνολικά λιγότερο φιλική προς τη Ρωσία εικόνα. Κι όμως, ευτυχώς, αυτό είναι ένα επιφανειακό αποτέλεσμα λόγω της πίεσης των μέσων ενημέρωσης. Δείτε τις πρόσφατες αναρτήσεις X της πιο σημαντικής ηγέτιδας του AfD, Alice Weidel. Η Weidel δεν έχει σταματήσει να επικρίνει την επιθετική πορεία της γερμανικής κυβέρνησης και τη σπατάλη δισεκατομμυρίων για τον εξοπλισμό της Ουκρανίας . Συνεχίζει να απαιτεί ομαλοποίηση με τη Ρωσία μέσω μιας ρεαλιστικής εξωτερικής πολιτικής που θα επικεντρώνεται στο γερμανικό εθνικό συμφέρον .

Η ειρήνη εντός και πάνω από την Ουκρανία είναι πολύ πιθανό να ωφελήσει τη Νέα Δεξιά της Ευρώπης και να κάνει τη ζωή ακόμη πιο δύσκολη για τους Ευρωπαίους Κεντρώους. Οι κεντρώοι θα χάσουν ένα από τα κύρια μέσα τους για να υποδαυλίζουν τον φόβο πολέμου στους πληθυσμούς τους. Η Νέα Δεξιά θα είναι λιγότερο ευάλωτη σε συκοφαντίες ότι είναι η πέμπτη φάλαγγα της Ρωσίας, ενώ οι ρεαλιστικές και εποικοδομητικές θέσεις της στην πολιτική απέναντι στη Ρωσία θα γίνουν ακόμη πιο εύλογες.

Τέλος, μόλις επιτευχθεί ειρήνη, ο πόλεμος και όσοι στη Δύση τον προκάλεσαν και τον παρέτειναν μπορεί τελικά να υποστούν τον έντονο έλεγχο που τους αξίζει. Μια ειλικρινής, κριτική αξιολόγηση της αιματηρής πολεμικής τρέλας του Κεντρώου -συμπεριλαμβανομένων πολιτικών, ειδικών και των κυρίαρχων μέσων ενημέρωσης- θα υπονόμευε περαιτέρω την κυριαρχία του Κεντρώου. Όλοι γνωρίζουν ότι ο πόλεμος της Ουκρανίας έφερε μεγάλη αλλαγή στην Ευρώπη. Και το ίδιο ας συμβεί και με την Ειρήνη στην Ουκρανία. 

Ἀπό : swentr.site

Ἡ Πελασγική