Ἐκτός τῆς "Ἐδῶ Πολυτεχνεῖο", Δαμανάκη, πού δέν βρίσκει καθόλου χρόνο γιά τέτοια πλέον,ἀφοῦ τά πριγκιπικά σαλόνια τῆς Εὐρὠπης τήν θέλουν κοντά τους τήν "ἐγώ εἶμαι ἑβραία " ...
Μητσοτάκης : « ...Ο Νοέμβρης του ’73, μέσα από τη διαρκή ανανέωση του αιτήματος για «Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία», συνεχίζει να μας εμπνέει και να μας ωθεί να αγωνιζόμαστε για μια Ελλάδα ακόμα πιο σύγχρονη και ισχυρή... η Δημοκρατία μας ρίζωσε και προόδευσε όσο ποτέ τα τελευταία πενήντα χρόνια...» ( ἐδῶ)
Σακελλαροπούλου : Η επέτειος του Πολυτεχνείου είναι μια κορυφαία στιγμή για τη δημοκρατία μας. Ημέρα τιμής και μνήμης των αγωνιστών και των θυμάτων που είχαν το σθένος να αντιπαρατεθούν, αψηφώντας κάθε κίνδυνο, στη δικτατορία των συνταγματαρχών. Η ηρωική τους πράξη υπήρξε η αρχή του τέλους του καθεστώτος και το θεμέλιο της Μεταπολίτευσης ( Πελασγ. Ποιάς μεταπολίτευσης ; Τῆς δικτατορίας Ἰωαννίδη θεμέλιο ἦταν, πού ἔφερε τήν καταστροφή τῆς Κύπρου. ) ...Το Πολυτεχνείο έχει αξία διαχρονική και εμβέλεια καθολική...για τη δημοκρατία, μας υπενθυμίζει ότι αυτή αποτελεί το πιο πολύτιμο αγαθό..( ἐδῶ) (Πελασγ. Τώρα νά ἀρχίσω γιά τήν δημοκρατία σας, κι᾿ὅλους ἐσᾶς πού στό ὄνομά της ἐπί 50 χρόνια θησαυρίζετε χωρίς νά χύσετε οὔτε μία σταγόνα ἰδρῶτα, κρατικοδίαιτα παράσιτα ; )
Παπανδρέου : ...Σε μια περίοδο που η Δημοκρατία δέχεται αλλεπάλληλα πλήγματα από τη συντήρηση και κάθε είδους αυταρχισμό, η επέτειος του Πολυτεχνείου σηματοδοτεί την ανάγκη διαρκούς επαγρύπνησης και περιφρούρησης των δημοκρατικών θεσμών. Αλλά και την ανάγκη, όλοι εμείς καθημερινά με την ενεργό συμμετοχή μας, να εγγυηθούμε ότι η Δημοκρατία μας συμβαδίζει και προωθεί την ευημερία, καταπολεμά τις ανισότητες, διαθέτει τα απαραίτητα αντισώματα έναντι της υπερσυγκέντρωσης πλούτου, εξουσίας και ελέγχου της πληροφορίας... ( καί περισσότερες μπουρδολογίες ἐδῶ. Τί νά σχολιάσῃ κανείς ; Ἄσε καλλίτερα...)
Ἀνδρουλάκης : Τιμούμε σήμερα όσους θυσιάστηκαν και όσους αγωνίστηκαν για να ανοίξει ο δρόμος για τη Δημοκρατία στην Ελλάδα. Η εξέγερση του Πολυτεχνείου, αποτελεί διαχρονικό σύμβολο αντίστασης και πηγή έμπνευσης για όσους οραματίζονται μία κοινωνία δικαιότερη, με κράτος δικαίου και σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα...ἐδῶ ( Πελασγ. Δῆλα δή ὅλα αὐτά πού τά παραμερίζετε ἐμφανῶς ἁπλῶς γιά νά ὑπάρχετε καί νά διακηρύσσετε τόν ψευτο-ἀγῶνα σας γι᾿αὐτά. Ἀλλά ποιός ἔχει τσίπα πάνω του,ἀπό τήν φάρα σας, γιά νά ντραπῇ; )
...οι βουλευτές του συριζα,κκε,μερα25 υπογράφουν κοινό κείμενο:
«Καταδικάζουμε την αυταρχική απόφαση της κυβέρνησης για την απαγόρευση του αγωνιστικού γιορτασμού της 17ης Νοέμβρη. Η απόφαση του Αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας, με την οποία απαγορεύονται οι δημόσιες συναθροίσεις άνω των τριών ατόμων σε όλη την χώρα και για τέσσερις ημέρες, υπό την απειλή υψηλών χρηματικών προστίμων, μας οδηγεί σε άλλες εποχές. Πρόκειται για μιαν απόφαση βαθιά αντιδημοκρατική αλλά και αντισυνταγματική, όπως επισημαίνει και η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων...Δεν καλύπτεται ούτε καν από τον αντιδραστικό νόμο για τις διαδηλώσεις, ο οποίος ρητά εξαιρεί τις συγκεντρώσεις για τις επετείους της Πρωτομαγιάς και της 17ης Νοέμβρη από τη γνωστοποίηση, την απαγόρευση ή τον περιορισμό τους. Τα δημοκρατικά δικαιώματα και οι λαϊκές ελευθερίες αποτελούν κατάκτηση του εργατικού και λαϊκού κινήματος. Η κυβέρνηση έχει τεράστια ευθύνη γι’ αυτήν την εξέλιξη. Ακόμα και τώρα, πρέπει να αποσύρει την απαράδεκτη απόφαση»(ἐδῶ)
«..η πλήρης απαγόρευση συναθροίσεων σε όλη την επικράτεια, έχει συμβεί μόνο δύο φορές στο παρελθόν και συγκεκριμένα την ημέρα του πραξικοπήματος το 1967 και εκείνη της καταστολής της εξέγερσης του Πολυτεχνείου»
Πῶς χαρακτήριζαν τό Πολυτεχνεῖο οἱ βελοπουλαῖοι,ἀπό βήματος βουλῆς,ἕνα χρόνο πρίν;
«Στους τοίχους του ενός, όλη η μαυρίλα
της ψυχής των εξαρτημένων ψυχονευρωτικών αριστερών ανθελλήνων, που
νέμονται την εξουσία τα τελευταία 40 χρονια…
Και στους τοίχους του τουρκικού
σχολείου, η φιγούρα του Κεμάλ την ώρα που καπνίζει σκεφτικός και
νευρικός, στο παρατηρητήριο του λόφου Κοτσά τεπέ, την ημέρα ενέρξεως της
τουρκικής επιθέσεως στο ΑΦΙΟΝ….
Αυτή είναι η κατάντια μας σήμερα..Οι τελευταίοι Έλληνες που βγήκαν από ελληνικά σχολεία, είναι δυστυχώς όσοι έμαθαν γράμματα μέχρι το 1980…. Οι νεώτεροι βγήκαν Ελληνόπουλα, μόνον επειδή είχαν υποδομή από τις οικογενειές τους…»
Τό Πολυτεχνεῖο σήμερα.Εἶναι ἀπό τόν πολύ σεβασμό...
Καί ἡ Δαμανάκη, ἡ ἐδῶ πολυτεχνεῖο
Μία φωτό της νά καταθέτῃ γαρύφαλλα στό τσίρκο-πολυτεχνεῖο γιατί δέν ὑπάρχει; Γιατί πολύ ἁπλῶς ὅ,τι ἦταν νά κάνῃ τό ἔκανε τό 1973.Τώρα ἀλλοῦ εἶναι ἡ θέσις της. Μέ Πρίγκηπες...
Μέ τόν πρίγκηπα Ἀλβέρτο βρῆκε τήν ...πραγματική της θέσιν !
Σ᾿αὐτὀ ἀναφέρεται στήν εἰσαγωγή,σέ κάτι πολύ σημαντικό :
Το δημοψήφισμα που εξέλεξε τον δικτάτορα Γεώργιο Παπαδόπουλο Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τον Σπύρο Μαρκεζίνη ως μεταβατικό Πρωθυπουργό τον Οκτώβριο και η υπόσχεση για εκλογές τον Φεβρουάριο του 1974 δεν μπόρεσαν να κατευνάσουν τον ελληνικό λαό που ήθελε την ελευθερία του.
Στήν συνέχεια ἐξιστοροῦνται ὅλα τά γεγονότα ἀπό τήν 14η ἕως τήν 17η Νοεμβρίου 1973 :
Στρατός και αστυνομία άφησαν όλους τους διαδηλωτές μέσα στο Πολυτεχνείο να φύγουν σώοι από την πύλη της οδού Στουρνάρη. Την επόμενη μέρα η δικτατορία ανακοίνωσε ότι δεν σκοτώθηκε κανένας φοιτητής από τη στιγμή που η αστυνομία μπήκε στο Πολυτεχνείο Αθηνών, αλλά οι αναφορές έκαναν λόγο για 24 νεκρούς έξω από την ίδια την πανεπιστημιούπολη.
Στις 25 Νοεμβρίου, λίγες μέρες μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, ο ταξίαρχος Δημήτριος Ιωαννίδης έκανε πραξικόπημα ανατρέποντας τον Παπαδόπουλο και τον Μαρκεζίνη. Ονέος δικτάτορας καθιέρωσε ένα ακόμη πιο σκληρό καθεστώς το οποίο έληξε αρκετούς μήνες αργότερα με την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος στην Κύπρο που έφερε την Τουρκική Εισβολή στο νησί στις 20 Ιουλίου 1974.
Καί ἐν συνεχείᾳ περνᾶ στήν οὐσία στό κεφάλαιο :
Η μνήμη του Πολυτεχνείου Αθηνών στιγματίστηκε από βία
...Μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, νικητής των πρώτων μεταδικτατορικών εκλογών, σε μια μεγαλειώδη χειρονομία για την ενότητα των Ελλήνων, νομιμοποίησε το ΚΚΕ που είχε τεθεί εκτός νόμου μετά τον Εμφύλιο. Στην πρώτη επέτειο του Πολυτεχνείου, το σύνθημα «ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-Πολυτεχνείο» σηματοδότησε το συλλαλητήριο, διεκδικώντας τον αγώνα των φοιτητών ως αγώνα της Αριστεράς και μόνο.
Το ΚΚΕ τότε χρηματοδοτούνταν γενναιόδωρα από τη Σοβιετική Ένωση και υπήρχαν πολλά χρήματα για προπαγάνδα. Σύντομα όλοι οι ήρωες του Πολυτεχνείου διεκδικήθηκαν από το ΚΚΕ, λες και οι μόνοι που δεν ήθελαν τους δικτάτορες ήταν τα μέλη του ΚΚΕ και οι άλλοι αριστεροί.Βουλευτής εξελέγη η Μαρία Δαμανάκη, εκπροσωπώντας το ΚΚΕ. Η προπαγάνδα του ΚΚΕ είχε χωρίσει αυθαίρετα τους Έλληνες σε αριστερούς και χουντικούς συμπαθούντες σαν να μην υπήρχε κόσμος που να στέκεται στη μέση οδό...
....
Μετά την τραγική δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από την αστυνομία τον Δεκέμβριο του 2008 και από την ημέρα μνήμης του 2009 και μετά, η συγκέντρωση του Πολυτεχνείου και οι σχετικές διαδηλώσεις έγιναν το σημείο εκκίνησης για αλόγιστες καταστροφές, βανδαλισμούς και βία από αναρχικές ομάδες...
Ακόμη και πολιτικοί άρχισαν να σνομπάρουν την τελετή κατάθεσης στεφάνων στην αυλή της πανεπιστημιούπολης. Κάθε χρόνο είναι όλο και λιγότερος ο κόσμος.
Οι Έλληνες υπέμειναν μια σκληρή, καταστροφική ύφεση με τους συντηρητικούς της Νέας Δημοκρατίας, τους σοσιαλιστές του ΠΑΣΟΚ και τους αριστερούς του ΣΥΡΙΖΑ.
Είδαν ότι στην καθημερινότητά τους στα χρόνια της κρίσης, όποιος είναι στην εξουσία —αριστερός, κεντρώος ή δεξιός— το ψωμί στο τραπέζι είναι πάντα πενιχρό.
Τα ιδανικά της εξέγερσης του Πολυτεχνείου δεν είναι πολύ σημαντικά για αυτούς αυτή τη στιγμή...Σχεδόν μισό αιώνα αργότερα — και οι Έλληνες διαπιστώνουν ότι το νόημα της 17ης Νοεμβρίου έχει χαθεί πίσω από τον καπνό των μολότοφ, τα αντικοινωνικά συνθήματα και τη γενική απάθεια. ( Ὁλόκληρο τό θἐμα Ε Δ Ω )
Ἐν τέλει,ξέρετε γιατί ἐπέλεξα αὐτό τό θέμα; Διότι μπορεῖ νά δῆ κανείς καθαρά,πῶς οἱ ὁμογενεῖς μας βλέπουν ἕνα γεγονός πού στιγμάτισε καί στιγματίζει τίς ζωές μας μέχρι σήμερα,πέρα ἀπό ἐπιρροές,πολιτικάντικες ἐκμεταλλεύσεις καί γενικῶς μέ μία ματιά τόσο ξεκάθαρη καί τόσο κοντά στήν πραγματικότητα πού οὔτε ἐμεῖς πού τό βιώνουμε 50 χρόνια σχεδόν τώρα,δέν μποροῦμε ἔτσι νά τό ἀντιμετωπίσουμε. Τόσο ἁπλά πράγματα !
Ὅμως αὐτοί,οἱ ὁμογενεῖς μας,ζώντες ἐπί δεκαετίες στό ἐξωτερικό ἔχουν ἀπαλλαχθεῖ ( ναί,ναί ἀπαλλαχθεῖ) ἀπό τό συναίσθημα γιά τέτοια θέματα. Διότι ὅταν στά θέματα πολιτικῆς ἐπικρατεῖ τό συναίσθημα,ἡ λάθος ἐπιλογή εἶναι τό πλέον βέβαιον. Ἀπό ἀπόσταση λοιπόν,καί κυρίως μέ ψυχραιμία,βλέπει κανείς τά διάφορα,κυρίως πολιτικά,γεγονότα ἔτσι ὅπως εἶναι. Ἔτσι ὅπως οἱ πολιτικάντηδες προσπαθοῦν νά ἐπιβάλλουν. Καί ὅταν τό βλέπει αὐτό καί κυρίως ὅταν τό κατανοεῖ,τότε εἶναι πολύ δύσκολο ἕως ἀπίθανο νά κάνῃ τό ἴδιο λάθος σ᾿ἐπανάληψη,ἔτσι ὅπως μέχρι σήμερα κάνουμε,50 χρόνια μετά τήν 17η Νοεμβρίου 1973...
Ξερετε,στην Ελλαδα ολα σηματοδοντουνταν με τον ορο “γενια”. Ετσι, μετα τη γενια του μεσοπολεμου,της κατοχης,του συμμοριτοπολεμου,καποια αλλη γενια επρεπε να παρει τη σκυταλη. Η επονομαζομενη “γενια του Πολυτεχνειου” λοιπον,εμφανιστηκε για να διεκδικησει το μεριδιο της. Και τι μεριδιο ηταν αυτο……. Αλλα τι αλλο να περιμενε κανεις απο μια γενια που στηριχθηκε στο ψεμμα για να επιβιωσει και να ανεβει τα σκαλοπατια της εξουσιας,αποκομιζοντας οφελη απο τη μεγαλυτερη απατη που εχει υπαρξει ποτε στη χωρα…………Καταστροφη και εξευτελισμος………..Και ηρθαν και τα δυο………
Με συγκινητική φιλοτιμία τα Μέσα Ενημερωσεως των Δημοσιογραφικων Αποψεων, αλλά και οι πολιτικοί μας ολων των αποχρώσεων, συντηρούν…….. τον μύθο, με εργώδη προσπάθεια που ξεκινά απο τις αίθουσες των βρεφονηπιακών σταθμών και νηπιαγωγείων, ότι τα γεγονότα του πολυτεχνείου, έλεος, έφεραν την Δημοκρατία εν Αθήναις και όχι την δικτατορία του Ιωαννίδη. Συστηματικώς αποκρύπτοντες και φοβούμενοι να ομολογήσουν την αλήθεια, που καταρρίπτει τον πυρήνα του μύθου περι εκατόμβης νεκρών, όπως απεκαλύφθη από συγκεκριμένες δικαστικές αποφάσεις περί ανυπάρκτων φοιτητών- νεκρών στο χώρο του πολυτεχνείου.
ΜΑΡΙΑ ΔΑΜΑΝΑΚΗ: Τι με ενδιαφέρει, κύριε συνάδελφε; Είμαι Εβραία γι' αυτό μ' ενδιαφέρει. Και όσο κάνετε προσπάθεια να επικρατήσει ρατσισμός στην Αίθουσα, εγώ είμαι Εβραία. Γι' αυτό μ' ενδιαφέρει...(Το απόσπασμα από την σελίδα των Πρακτικών της Βουλής 3/12/1996ἐδῶ ) καί ΕΔΩ καί γιά τόν πατέρα της Θεόδωρο Δαμανάκη Συνταγματάρχη Χωροφυλακῆς, πού θέριζε κομμουνιστές, ΕΔΩ.
Αλλά και της δήθεν καταρρεύσεως του καθεστώτος των συνταγματαρχών, αν τούτο ήτο ποτέ δυνατόν, συνεπεία της λειτουργίας του ραδιοφωνικού σταθμού στο πολυπαθές ιδρυμα, με εκφωνήτρια την πάλαι ποτέ κομουνίστρια και προσφάτως μεταλλαχθείσα σε σοσιαλίστρια, Δαμανάκη και σύνθημα «..Εδώ Πολυτεχνείο, Εδώ Πολυτεχνείο.Σας μιλά ο σταθμός των ελεύθερων αγωνιζομενων Ελλήνων..»... ( ἀπό ΕΔΩ )
Το πρωί, 10 π.μ., του Σαββάτου 17ης Νοεμβρίου 1973, η στρατιωτική ηγεσία τής χούντας Γεωργίου Παπαδόπουλου, όπως και οι υπουργοί τής νεοσύστατης τότε (μόλις 40 ημερών) «μεταβατικής κυβέρνησης»Σπυρίδωνος Μαρκεζίνη, είχαν λόγους (ή έτσι νόμιζαν) να αισθάνονται ανακουφισμένοι ή και δικαιωμένοι:
Πριν από 7 ώρες, στις 2:53 τα ξημερώματα, είχε αρχίσει η στρατιωτική επέμβαση κατά των εξεγερμένων φοιτητών στο Πολυτεχνείο, και μέσα σε ελάχιστο χρόνο, περίπου σε 30 λεπτά, το Πολυτεχνείο είχε περιέλθει υπό τον πλήρη έλεγχο των στρατιωτικών και αστυνομικών δυνάμεων του καθεστώτος.
Το σημαντικότερο όλων ήταν ότι η στρατιωτική επιχείρηση «εκκαθάρισης» του Πολυτεχνείου είχε διεξαχθεί και ολοκληρωθεί αναίμακτα, όπως ακριβώς είχε σχεδιασθεί σε επιτελικό επίπεδο: Οι ανθρώπινες απώλειες κατά την διάρκεια της ημίωρης στρατιωτικής εισβολής στο Πολυτεχνείο ήσαν μηδενικές.Ούτε ένας νεκρός εντός τού Πολυτεχνείου. Ακόμη δε καλύτερα ήσαν τα νέα, σύμφωνα με τους τότε κρατούντες, σχετικά με τις ανθρώπινες απώλειες στην ευρύτερη περιοχή τού κέντρου τής Αθήνας: Ούτε ένας νεκρός φοιτητής τού Πολυτεχνείου. Υπήρχαν βέβαια πληροφορίες, μέχρι τότε, που ανέφεραν τέσσερις (4) επιβεβαιωμένους νεκρούς από αδέσποτα ή άλλα πυρά, φονευθέντες εκτός τού χώρου ή και μακράν τού Πολυτεχνείου, 3-5 ώρες πριν την στρατιωτική εισβολή στο Πολυτεχνείο, αλλά αυτός ο αριθμός θεωρείτο τότε από τους κρατούντες, αν όχι μικρός, εν τούτοις επικοινωνιακά μάλλον «διαχειρίσιμος».
Σε εκείνο το πλαίσιο, ο Μαρκεζίνης όχι μόνον δεν παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία, αλλά αιτήθηκε από το στρατιωτικό καθεστώς την επαναφορά τού Στρατιωτικού Νόμου, ήτοι την άμεση κήρυξη της χώρας σε κατάσταση πολιορκίας, προκειμένου να ενισχυθούν έτι περαιτέρω οι εξουσίες τής ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων, ήτοι των αντιστρατήγων τού ΓΕΣ, που υποτίθεται ότι είχαν αποδείξει εν τοις πράγμασι (στην επέμβαση στο Πολυτεχνείο) τόσον τις στρατιωτικές ικανότητές τους όσον και την πολιτική τους πειθαρχία στις εντολές του «Προέδρου τής Δημοκρατίας» Γ. Παπαδόπουλουπερί αναιμάκτου εκκενώσεως του Πολυτεχνείου.
Σύμφωνα με το σκεπτικό των κρατούντων, η προσωρινή επαναφορά τού στρατιωτικού νόμου θα διεσφάλιζε ότι οι ιεραρχικώς ενισχυμένοι «Παπαδοπουλικοί» αντιστράτηγοι θα ήσαν σε θέση να αποτρέψουν ή εξουδετερώσουν τυχόν απόπειρα για περαιτέρω εκτροπή υποδαυλιζομένη από οποιαδήποτε ακραία στοιχεία τού κράτους ή του παρακράτους (Ιωαννιδικούς κατώτερους ή μέσους αξιωματικούς, κλιμάκια της ΚΥΠ κ.τ.λ.), που βυσσοδομούσαν σχεδόν εμφανώς επί εβδομάδες κατά της κυβέρνησης Μαρκεζίνη και ήδη επί τρείς μήνες κατά τού καθεστώτος Παπαδόπουλου. Πράγματι η χώρα, τέσσερις ώρες μετά την εισβολή τού τανκ στο Πολυτεχνείο, είχε κηρυχθεί σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης («κατάσταση πολιορκίας»), με τανκς και στρατιώτες στους δρόμους, με αποτέλεσμα η «τάξις και ασφάλεια» να έχει φαινομενικώς αποκατασταθεί στην Αθήνα και σε όλη την επικράτεια, ή τουλάχιστον αυτό ενόμιζαν οι κρατούντες, κατ' εκείνο το πρωί (10 π.μ.) της 17ης Νοεμβρίου 1973, μέχρι και επτά ώρες μετά την αναίμακτη εκκένωση τού Πολυτεχνείου.
Σύντομα όμως, κατά τις αμέσως επόμενες ώρες, η Κυβέρνηση Μαρκεζίνη και εν γένει το καθεστώς Παπαδόπουλου θα περιέπιπταν σε μια δίνη χαοτικών εξελίξεων, γιατί στις παραπάνω αυτοεπιβεβαιωτικές εκτιμήσεις τους είχαν λογαριάσει χωρίς τον ξενοδόχο, ήτοι χωρίς να έχουν αντιληφθεί εγκαίρως μέχρι τότε την εγκληματική αποφασιστικότητα των «Ιωαννιδικών» επιδόξων πραξικοπηματιών.
Απολογία του Γ.Παπαδοπούλου (Απόσπασμα σχετικό προς τα συνθήματα Ψωμί παιδεία ελευθερία)
«..Ως προς το ψωμί, την οικονομίαν, παραλάβαμεν το εθνικόν εισόδημα εις τα 565 δολλάρια, και παραδώσαμε την διαχείρισιν της εξουσίας όταν ανετράπημεν εις 1.100. Παραλάβαμεν τον προϋπολογισμόν της χώρας εις το ύψος των 29 δισεκατομμυρίων και παραδώσαμεν την αρχήν, με τον προϋπολογισμόν της χώρας εις 109 δισεκατομμύρια. Παραλάβαμεν το συναλλαγματικόν απόθεμα της χώρας εις τα 200 εκατομμύρια δολλάρια και το παραδώσαμεν εις τον ένα δισεκατομμύριον πεντήκοντα εκατομμύρια δολλάρια. ..
Παιδεία! Δύο δισεκατομμύρια τετρακόσια εκατομμύρια ήσαν αι δαπάναι του προϋπολογισμού υπέρ της παιδείας όταν αναλάβομεν την αρχήν. Και παραδώσαμεν κονδύλιον εγγεγραμμένον εις τον προϋπολογισμόν ύψους 15 δισεκατομμυρίων. Εξακόσιες είκοσι επτά ήσαν αι θέσεις των λειτουργών της ανωτάτης παιδείας, διότι δεν θα αναφερθώ εις την γενικήν, και ανεπτύξαμεν τας καθηγητικάς έδρας εις τον αριθμόν των εννεακοσίων εβδομήκοντα περίπου. Δύο χιλιάδες εξακόσιοι ήσαν οι προβλεπόμενοι βοηθοί Καθηγητών, ως βοηθητικόν εκπαιδευτικόν προσωπικόν εις τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας, και ότανπαραδώσαμεν την αρχήν αι νομοθετημέναι θέσεις ανήρχοντο εις έξι χιλιάδας επτακοσίας, εάν δεν με απατά η μνήμη, εξ αυτών δε είχε κατορθωθεί να συμπληρωθούν περί τας τέσσερεις χιλιάδας οκτακοσίας. Εδιπλασιάσαμε τας δυναμένας να προσφερθώσι υπηρεσίας εκ μέρους των φοιτητικών λεσχών, εβελτιώσαμε το φοιτητικόν συσσίτιον. Εχορηγήσαμεν τα φοιτητικά δάνεια. Εχορηγήσαμε δωρεάν τα συγγράματα προς τους φοιτητάς. Εν πάση δε περιπτώσει ολοκληρώσαμε την έννοιαν εις την πραγματικήν μορφήν της δωρεάν παιδείας εις τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα...»
...οι βουλευτές του συριζα,κκε,μερα25 υπογράφουν κοινό κείμενο:
«Καταδικάζουμε την αυταρχική απόφαση της κυβέρνησης για την απαγόρευση του αγωνιστικού γιορτασμού της 17ης Νοέμβρη. Η απόφαση του Αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας, με την οποία απαγορεύονται οι δημόσιες συναθροίσεις άνω των τριών ατόμων σε όλη την χώρα και για τέσσερις ημέρες, υπό την απειλή υψηλών χρηματικών προστίμων, μας οδηγεί σε άλλες εποχές. Πρόκειται για μιαν απόφαση βαθιά αντιδημοκρατική αλλά και αντισυνταγματική, όπως επισημαίνει και η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων...Δεν καλύπτεται ούτε καν από τον αντιδραστικό νόμο για τις διαδηλώσεις, ο οποίος ρητά εξαιρεί τις συγκεντρώσεις για τις επετείους της Πρωτομαγιάς και της 17ης Νοέμβρη από τη γνωστοποίηση, την απαγόρευση ή τον περιορισμό τους. Τα δημοκρατικά δικαιώματα και οι λαϊκές ελευθερίες αποτελούν κατάκτηση του εργατικού και λαϊκού κινήματος. Η κυβέρνηση έχει τεράστια ευθύνη γι’ αυτήν την εξέλιξη. Ακόμα και τώρα, πρέπει να αποσύρει την απαράδεκτη απόφαση»(ἐδῶ)
«..η πλήρης απαγόρευση συναθροίσεων σε όλη την επικράτεια, έχει συμβεί μόνο δύο φορές στο παρελθόν και συγκεκριμένα την ημέρα του πραξικοπήματος το 1967 και εκείνη της καταστολής της εξέγερσης του Πολυτεχνείου»
Πῶς χαρακτήριζαν τό Πολυτεχνεῖο οἱ βελοπουλαῖοι,ἀπό βήματος βουλῆς,ἕνα χρόνο πρίν;
Η πολιτική καριέρα του Λαλιώτη ξεκίνησε με τα γεγονότα του Πολυτεχνείου τον Νοέμβριο του 1973 όταν σαν μέλος τότε της επιτροπής των φοιτητώνήταν εκείνος που υπέδειξε στον επί κεφαλής των τεθωρακισμένων αρμάτων υπίλαρχο Μιχάλη Γουνελά«να πέσει η πύλη και να εγγυηθούν οι στρατιώτες την ομαλή έξοδο των φοιτητών από το χώρο του Πολυτεχνείου τους οποίους φοιτητές είχαν εγκλωβίσει μέσα σ' αυτό και παρά τη θέληση τους να παραμείνουν εκεί διάφορα εξωφοιτητικά στοιχεία τα οποία είχαν εισέλθει παράνομα».
Αυτά -τα πασίγνωστα- τα είπε και σε συνέντευξη που έδωσε στην ΕΡΤ ο επικεφαλής του πληρώματος του περιβόητου άρματος, που γκρέμισε την Πύλη. Τη συνέντευξη την πήρε το 1984 από τον Υπίλαρχο (του '73) Μιχάλη Γουνελά η ΕΡΤ, η οποία όμως δεν μετέδωσε... Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΛΑΛΙΩΤΗ ΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΤΗΝ 17η ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1973
Μητσοτάκης : « ...Ο Νοέμβρης του ’73, μέσα από τη διαρκή ανανέωση του αιτήματος για «Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία», συνεχίζει να μας εμπνέει και να μας ωθεί να αγωνιζόμαστε για μια Ελλάδα ακόμα πιο σύγχρονη και ισχυρή... η Δημοκρατία μας ρίζωσε και προόδευσε όσο ποτέ τα τελευταία πενήντα χρόνια...» ( ἐδῶ)
«Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί η εξέγερση του Πολυτεχνείου ονομάστηκε έπος ! Η σημαντικότερη συνέπεια του «έπους» του Πολυτεχνείου, είναι το γεγονός πως η ημέρα της πτώσης του, η 17η του Νοέμβρη, χάρισε το όνομά της στην οργάνωση «17 Νοέμβρη».
~ Βασίλης Ῥαφαηλίδης
Επίσης, το «έπος» δημιούργησε εντελώς κατά λάθος μια «ηρωίδα», τη Μαρία Δαμανάκη ... Πάντως, πολλοί είχαν την ευκαιρία να βάλουν υποψηφιότητα για πολιτικοί εκεί μέσα στο Πολυτεχνείο. Για τον Μίμη Ανδρουλάκη, τον Κώστα Λαλιώτη και τον Στέφανο Τζουμάκα, ηγετικά στελέχη της εξέγερσης, ο δρόμος προς τη βουλή, το πολιτικό παρασκήνιοκαι την εν γένει πολιτική αθλιότητα, ξεκινάει από κει. ~ Βασίλης Ῥαφαηλίδης
Under Rule of Baal
-
Max Igan on the pacification and feminisation of the White race, how Israel
is helping to destroy Europe “by way of deception”, and more.
Μετάβαση στην ψηφιακή εποχή. Τι σημαίνει αυτό;
-
Τι σημαίνει λοιπόν ότι μεταβαίνει ο ανθρώπινος κόσμος στην ψηφιακή εποχή;
Αυτό σημαίνει τρία πράγματα: πρώτον, ότι ο ίδιος ο άνθρωπος δεν έχει τη
βούληση...
Γιατί τόσοι Εβραίοι αναζητούν εξωγήινους;
-
Από άρθρα που δημοσιεύτηκαν στο Tablet mag και το Forward / ΚΟ
Και το Tablet magazine και το Forward είναι αγγλόφωνες εβραϊκές
ιστοσελίδες.
Ο πρωτότυ...
