«ἀλλ' ἐπί νύξ ὀλοή τέταται δειλοῖσι βροτοῖσι»,ἤ ἀλλιῶς :Ποιοί φοβοῦνται τό Φῶς ;

Στήν πολύ ἐνδιαφέρουσα ἔρευνα τοῦ ἰστολογίου Φιλοσοφία-Ἔρευνα,μέ θέμα : Τά βδελυρά γένη ἐκ τοῦ χώρου τῶν Ταρτάρων,πού δέν ἀντέχουν τόν ἥλιον καί πολεμοῦν τόν Ἄνθρωπο τοῦ Φωτός !,πού φιλοξενήθηκε ἐδῶ, ὡς μέρος α΄, θά ἤθελα νά προσθέσω κάποιες ἱστορικές πηγές,σχετικῶς μέ τά ὅντα αὐτά πού πραγματικῶς προῆλθαν ἀπό περιοχές στερούμενες τῆς ἡλιακῆς ἀκτινοβολίας,ἄνωθεν καί ...κάτωθεν τῆς χθονός ! 

 Νεκρή θάλασσα του Κρόνου, Μακρόβιοι, Κιμμέριοι, Ερμιονείς: η μυστηριώδης ανθρωπογεωγραφία του Βόρειου Ωκεανού στα Αργοναυτικά των Ορφικών 

Οι Κιμμέριοι ήταν αρχαίος λαός εγκατεστημένος στη στέππα της Κριμαίας και των περιοχών γύρω από την Αζοφική θάλασσα, (στη σημερινή Ουκρανία). Θεωρείται ότι διέσχισε τον Καύκασο περί τον 8ο-7ο αιώνα π.Χ., συγκρούσθηκε με τους Ασσύριους στη βορειοδυτική Περσία και κατέλυσε το Φρυγικό και Λυδικό Βασίλειο στη Μικρά Ασία.(ἐδῶ)

Τί ἀκριβῶς μᾶς ἐνδιαφέρει στήν ἀνωτέρῳ παράγραφον; Οἱ Κιμμέριοι,ἡ Κριμαία, ἡ κάθοδος (8ος-7ος π.Χ. αἰ.),ἡ Ἀσσυρία,ἡ Μικρἀ Ἀσία.

«ἔνθα δὲ Κιμμερίων ἀνδρῶν δῆμός τε πόλις τε,

ἠέρι καὶ νεφέλῃ κεκαλυμμένοι· οὐδέ ποτ' αὐτοὺς

Ἠέλιος φαέθων καταδέρκεται ἀκτίνεσσιν,

οὔθ' ὁπότ' ἂν στείχῃσι πρὸς οὐρανὸν ἀστερόεντα,

οὔθ' ὅτ' ἂν ἂψ ἐπὶ γαῖαν ἀπ' οὐρανόθεν προτράπηται
ἀλλ' ἐπὶ νὺξ ὀλοὴ τέταται δειλοῖσι βροτοῖσι.»

(Ὀμήρου Ὀδύσσεια,ῥαψωδία Λ΄ στιχ.13-19)

Ἀφοῦ ὁ Ὀδυσσέας καί οἱ σύντροφοί του,ἀνεχώρησαν ἀπό τό νησί τῆς Κίρκης,καί πλέοντες ὅλη τήν ἡμέρα,ἔφθασαν στήν ἄλλη ἄκρη τοῦ ὡκεανοῦ ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχουν ὑπόγεια ῥεύματα ( ἡ δ' ἐς πείραθ' ἵκανε βαθυῤῥόου Ὠκεανοῖο), καί  

«ὅπου βρίσκεται ἡ χώρα καί ἡ πόλις τῶν Κιμμερίων,ὅπου εἶναι σκεπασμένη μέ νέφη καί καταχνιά καί οἱ λαμπρές ἀκτῖνες τοῦ ἡλίου δέν τήν βλέπουν,οὔτε ὅταν ἀνεβαίνει ψηλά στόν ἔναστρο οὐρανό οὔτε κι᾿ὅταν κατεβαίνει καί πάλι στήν γῆ καί ἡ νύχτα πού ἁπλώνεται πάνω ἀπό τούς δυστυχεῖς θνητούς εἶναι βαρυά καί παγωμένη» (μετάφρασις Νίκου Νικολίτση)

Ὅπως περιγράφει ὁ Ὅμηρος,τήν Κιμμερία καί τούς κατοίκους της,φαίνεται πώς ὁ τόπος ἐκεῖνος εἶχε σαφή ἔλλειψιν ἡλιοφάνειας. Σέ τέτοιο βαθμό πού τήν ἐπίδρασιν αὐτήν στούς κατοίκους τήν χαρακτηρίζει ὡς δυστυχία ! Καί βεβαίως εἶχε ἀπόλυτο δίκαιο ἀφοῦ εἶναι γνωστή ἡ εὐεργετική ἐπίδρασις τῆς ἡλιακῆς ἀκτινοβολίας.Τό ζητούμενον εἶναι :ὑπάρχει στόν πλανήτη μας,τόπος ὅπου δέν φθάνει ἡ ἡλιακή ἀκτινοβολία; βεβαίως ὄχι ! Ὅμως ὑπάρχουν οἱ ἀρκτικές περιοχές ὅπου ἔχουμε τό φαινόμενον τῶν πολικῶν νυκτῶν,γιά διάστημα ἀπό 40-70 ἡμέρες ! Ἔφθασε λοιπόν καί ὁ Ὀδυσσέας σ᾿ἐκεῖνες τίς περιοχές πού εἶχαν φθάσῃ οἱ Ἀργοναῦτες ; πιθανῶς. Ὅμως,αὐτή τήν ἔλλειψιν τῆς ἡλιακῆς ἀκτινοβολίας,ἀλλά καί τό ὅτι μετά ἀπό αὐτή τήν περιοχή ὁ Ὀδυσσεύς φθάνει στήν εἴσοδο τοῦ κάτω κόσμου (Ἄδης) :

«Αυτό είχε ως συνέπεια οι αρχαίοι Έλληνες να θεωρούν τη χώρα τους ως σημείο εισόδου στον Άδη και να παράγουν το όνομά τους από τους Κερβέρους (Κερβέριοι – Κιμμέριοι)»(ἐδῶ)

Ἀλλά καί στά Ἀργοναυτικά τῶν Ὀρφικῶν :

« ποσσίν ἐπιστείβοντες ἔπειτά δε Κιμμερίοισιν
νῆα θοήν ἐπάγοντες ἱκάνομεν, οἵ ῥα τε μοῦνοι
αἴγλης ἄμμοροι εἰσί πυρίδρομον ἠέλιον». (στιχ.125-127)

περπατῶντας μέ τά πόδια στόν γιαλό κι ἔπειτα, τραβῶντας τό γρήγορο πλοῖο, φθάσαμε στούς Κιμμέριους, πού μόνοι αὐτοί στεροῦνται τό λαμπρό φῶς τοῦ πυρίδρομου ἡλίου,(ἐδῶ)

Ἔχουμε τίς διάφορες θεωρίες περί κοίλης γῆς (κούφια γῆ) καί ὑπο-χθονίων.Ἄρα :

Κερβέριοι ( ἐκ τοῦ Κερβέρου πού φυλοῦσε τήν εἴσοδο τοῦ Ἄδη) - Κιμμέριοι,μέ μία λέξιν : Κίμβροι. Καί Κίμβροι,συνεπῶς,ὑποχθόνιοι !

«...οι Κιμμέριοι, μεταξύ του 8ου και 2ου πχ. αιώνων, διέσχισαν σταδιακά τις Σκυθικές πεδιάδες, πολεμώντας συνεχώς με όσους λαούς συναντούσαν, μέχρι που έφθασαν εις τις παρωκεάνιες χώρες της βορειοδυτικής Ευρώπης.Είναι πιθανότατο ότι, κατά την αργή αυτή πορεία η Κιμμερική ορδή που είχε εξ αρχής κατευθυνθεί προς την Β.Δ. Ευρώπη επανενώθηκε με την άλλη Κιμμερική ορδή που είχε εκδιωθεί εκ της Ασίας και είχε εις την συνέχεια ενισχυθεί από τους Σαυρομάτες και άλλους υποχθονίους του Καυκάσου.Οι επανενωθέντες πλέον Κιμμέριοι ενισχύθησαν περαιτέρω, τόσο αριθμητικώς, όσο και ως προς δρακογόνα καταγωγή τους και από άλλες αλλόκοτες και υποχθονίας προελεύσεως φυλές της Β.Α. Ευρώπης, όπως οι Ανδροφάγοι. Τελικά, κατά τα τέλη του 2ου π.Χ. εκ μικρής παραφθοράς του αρχικού ονόματός τους ονομάζονταν πλέον Κίμβροι, που εις τους Γερμανούς σήμαινε τους ληστές.Αλλά και εις την Ελληνκή γλώσσα, η λέξις Κίμβρος σχετίζεται με την λέξη κίμβιξ=φιλάργυρος, δηλαδή και οι δύο λέξεις δηλώνουν τον άπληστο για υλικά αγαθά». ( Λέντζος Παναγιώτης * ,ἐδῶ)

Οι Κίμβροι ήταν αρχαίος γερμανικός λαός που έγινε γνωστός από τις επιδρομές που επιχείρησε με τους Τεύτονες στη νότια Ευρώπη και ιδιαίτερα στη Ρωμαϊκή Δημοκρατία, την Ιβηρική χερσόνησο κ.ά. Φυλετικά προσέγγιζαν με τους Κιμμερίους. (ἐδῶ)

 Η ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ των ΕΡΠΕΤΟΕΙΔΩΝ ως ΣΗΜΕΡΑ 

«Λίμνην δὲ τὴν Μαιῶτιν καὶ τὴν ἐξ αὐτῆς ἐκβολὴν ὑπερβάντι εὐθὺς μὲν ἐς αὐτήν που τὴν ταύτης ἀκτὴν οἱ Τετραξῖται καλούμενοι Γότθοι τὸ παλαιὸν ᾤκηντο, ὧν ἐπεμνήσθην ἀρτίως· πολλῷ δὲ αὐτῶν ἄποθεν Γότθοι τε καὶ Οὐισίγοτθοι καὶ Βανδίλοι καὶ τὰ ἄλλα Γοτθικὰ γένη ξύμπαντα ἵδρυντο. οἳ δὴ καὶ Σκύθαι ἐν τοῖς ἄνω χρόνοις ἐπεκαλοῦντο, ἐπεὶ πάντα τὰ ἔθνη, ἅπερ τὰ ἐκείνῃ χωρία εἶχον, Σκυθικὰ μὲν ἐπὶ κοινῆς ὀνομάζεται, ἔνιοι δὲ αὐτῶν Σαυρομάται ἢ Μελάγχλαινοι, ἢ ἄλλο τι ἐπεκαλοῦντο».(Προκόπιος, Ὑπὲρ τῶν Πολέμων VIII, 5. 5-6, 503-504)

«Ὑπὲρ δὲ Σαγίνας Οὐννικὰ ἔθνη πολλὰ ἵδρυνται. τὸ δ’ ἐντεῦθεν Εὐλυσία μὲν ἡ χώρα ὠνόμασται, βάρβαροι δὲ αὐτῆς ἄνθρωποι τά τε παράλια καὶ τὴν μεσόγειον ἔχουσι, μέχρι ἐς τὴν Μαιῶτιν καλουμένην Λίμνην καὶ ποταμὸν Τάναϊν, ὃς δὴ ἐς τὴν Λίμνην ἐσβάλλει ...αὕτη δὲ ἡ Λίμνη ἐς τὴν ἀκτὴν Πόντου τοῦ Εὐξείνου τὰς ἐκβολὰς ποιεῖται. ἄνθρωποι δὲ, οἳ ταύτῃ ᾤκηνται, Κιμμέριοι μὲν τὸ παλαιὸν ὠνομάζοντο, τανῦν δὲ Οὐτίγουροι καλοῦνται», (Προκόπιος, Ὑπὲρ τῶν Πολέμων, VIII, 4. 7-8, 501 ἀπό : Βυζαντινά Σύμμεικτα, Γ. Καρδαρᾶς)

Κρατᾶμε ἀπό τά ἀνωτέρῳ τήν συγγένεια τῶν Κίμβρων μέ τούς Κιμμερίους,τήν συσχέτισιν τῶν Κιμμερίων μέ τούς Γοτθικούς λαούς καί τούς Οὖννους,ἀλλά καί τό : ἔνιοι δὲ αὐτῶν Σαυρομάται (Προκόπιος).
Ἐπίσης,τήν Μαιώτιδα λίμνη (Ἀζοφική θάλασσα), τήν Κριμαία,τήν Ταυρική καί Κολχίδα.

«Το όνομα «Μαύρη Θάλασσα» δεν εντοπίζεται σε ημερομηνία νωρίτερα του 12ου αιώνα. Ο Στράβων στα Γεωγραφικά του αναφέρει πως στην αρχαιότητα, ο Εὔξεινος Πόντος συχνά απεκαλείτο απλά Πόντος (δηλ. «Θάλασσα»)...Ο Στράβων πιστεύει πως ο Εύξεινος Πόντος αποκαλείτο αφιλόξενος προ της Ελληνικής αποικιοποίησης, αφενός γιατί η διάπλευσή του ήταν δύσκολη, και αφετέρου διότι οι ακτές του κατοικούνταν από άγριες φυλές, και πως το όνομα άλλαξε σε φιλόξενος αφού οι Μιλήσιοι αποίκησαν την περιοχή, καθιστώντας την μέρος του Ελληνικού πολιτισμού...Ο Εύξεινος Πόντος υπήρξε πολυσύχναστος υδάτινος δρόμος στο σταυροδρόμι του αρχαίου κόσμου : των Βαλκανίων στη Δύση, των Ευρασιατικών στεπών στο Βορρά, του Καύκασου και της Κεντρικής Ασίας στην Ανατολή, της Μικράς Ασίας και της Μεσοποταμίας στο Νότο και της Ελλάδας στα Νοτιοδυτικά. Ο αρχαιότερος επεξεργασμένος χρυσός στον κόσμο, αναμφίβολα από Πρωτοευρωπαίους, βρέθηκε στη Βάρνα και θεωρείται ότι στον Εύξεινο Πόντο έπλευσαν οι Αργοναύτες. Η χώρα στα ανατολικά του Πόντου, η Κολχίδα (σημερινή Γεωργία), αποτελούσε για τους Έλληνες την άκρη του γνωστού κόσμου...»(ἐδῶ)

Γιά θυμηθεῖτε καί αὐτό :

Οἱ Λαζοί,οἱ Κόλχες καί τό χρυσάφι,ὁ ...περιούσιος πόθος...

Γεγονότα τοῦ 8ου αἰ.π.Χ.

Αρχές 8ου αι. π.Χ. - Ίδρυση της Σινώπης από Μιλήσιους αποίκους.
περ. 760 π.Χ. - Ίδρυση της Αμισού από Μιλήσιους αποίκους.
756 π.Χ. - Παραδοσιακή ημερομηνία ίδρυσης της Τραπεζούντας από εποίκους της Σινώπης.
756 π.Χ. - Ίδρυση του Κύζικου.
21 Απριλίου 753 π.Χ. - Ο Ρωμύλος ιδρύει τη Ρώμη
750 π.Χ. - Άποικοι από την Ερέτρια εγκαθίστανται στην Κέρκυρα
734 π.Χ. - Χαλκιδείς με ηγέτη τον Αθηναίο Θεοκλή ιδρύουν την πόλη της Νάξου στη Σικελία
733 π.Χ. - Κορίνθιοι έποικοι με επικεφαλής τον Αρχία ιδρύουν τις Συρακούσες
729 π.Χ. - Χαλκιδείς της Νάξου της Σικελίας ιδρύουν τις πόλεις Κατάνη και Λεοντίνοι
720 π.Χ. - Άποικοι από την Αχαΐα και την Τροιζήνα ιδρύουν τη Σύβαρη στη Νότια Ιταλία.
710 π.Χ. - Αχαιοί άποικοι με επικεφαλής τον Μύσκελλο ιδρύουν τον Κρότωνα
706 π.Χ. - Σπαρτιάτες άποικοι, με αρχηγό τον Φάλανθο, ιδρύουν τον Τάραντα

Ἀλλά στόν 8ο αἰ.(765 π.Χ.)γεννιέται καί ὁ Σαργών Β΄, βασιλιάς τῆς Ἀσσυρίας.

Ἐνδιαφέρον ἔχει ὁ Σαργών Α΄ (2334 π.Χ. - 2279 π.Χ) : ιδρυτής του πρώτου μεγάλου σημιτικού βασιλείου της Μεσοποταμίας. Μέ καλαθάκι σέ ποταμάκι,βρέθηκε καί αὐτός (ἐδῶ)
"βασιλέας του Σύμπαντος", και "βασιλέας των τεσσάρων τετάρτων του Κόσμου".(ἐδῶ) Καί πολύ,πολύ ἐμπόριο  !

καί ἐδῶ

Σᾶς θυμίζει καί κάτι ἀπό Δαγών; 

«Και πήραν τον Δάγωνα και τον εγκατέστησαν στον Τόπο του, επανιδρύοντας την Αρχαία λατρεία, καλώντας τους ισχυρούς που έρχονται από την Αιωνιότητα»(ἐδῶ)

Διαβᾶστε καί περί τῶν ἀποικιῶν ἐν Ἰωνίᾳ :
Τό ἄριστο σχέδιον τῶν ἐξουσιαστῶν ἡ ...δημοκρατία τους ...(μέρος γ΄)

Ἐπίσης :

Κέρκυρα, μία μεγάλη φιδοφωλιά ! (μέρος α΄)
Κέρκυρα,μία μεγάλη φιδοφωλιά ! μέρος β΄

* Μπορεῖτε νά διαβάσετε,ὁλόκληρη τήν ἐργασία τοῦ Παναγιώτη Λέντζου :
 ΟΙ ΥΠΟΧΘΟΝΙΟΙ ΚΙΜΜΕΡΙΟΙ-ΚΙΜΒΡΟΙ-ΑΓΓΛΟΣΑΞΟΝΕΣ 

Τά περιεχόμενα τῆς ἀνωτέρῳ ἐργασίας :

ΕΙΣΑΓΩΓΗ:

O ΔΙΑΡΚΗΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΤΑ ΤΩΝΔΡΑΚΟΕΙΔΩΝ ΥΠΟΧΘΟΝΙΩΝ

1.ΟΙ ΜΥΘΙΚΟΙ ΚΙΜΜΕΡΙΟΙ ΚΑΙ ΥΠΕΡΒΟΡΕΟΙ
2.ΟΙ ΑΛΛΟΚΟΤΟΙ ΚΑΙ ΘΗΡΙΩΔΕΙΣ ΛΑΟΙ ΤΗΣ ΣΚΥΘΙΑΣ
3.Η ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΤΩΝ ΚΙΜΜΕΡΙΩΝ ΕΙΣ ΤΟΝ Β. ΕΥΞΕΙΝΟ ΠΟΝΤΟ ΚΑΙ Η ΥΠΟΤΩΝ ΣΚΥΘΩΝ ΕΚΔΙΩΞΙΣ ΤΟΥΣ
4.Η ΕΙΣΒΟΛΗ ΤΩΝ ΚΙΜΜΕΡΙΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΣΙΑ
5.ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΩΝ ΚΙΜΜΕΡΙΚΩΝ ΕΠΙΔΡΟΜΩΝ
6.Η ΕΠΑΝΕΜΦΑΝΙΣΙΣ ΤΩΝ ΚΙΜΜΕΡΙΩΝ ΩΣ ΚΙΜΒΡΩΝ
7.H ΠΡΟΕΛΑΣΙΣ ΤΩΝ ΚΙΜΒΡΟΤΕΥΤΟΝΩΝ
8.Η ΣΥΝΤΡΙΒΗ ΤΩΝ ΤΕΥΤΟΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΜΒΡΩΝΩΝΕΙΣ ΤΗΝ ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΣΕΞΤΙΩΝ ΥΔΑΤΩΝ
9.Η ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΗΤΤΑ ΤΩΝ ΚΙΜΒΡΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΒΕΡΚΕΛΛΩΝ
10.Η ΔΙΑΣΠΟΡΑ ΤΩΝ ΥΠΟΛΕΙΜΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΚΙΜΒΡΟΤΕΥΤΟΝΩΝ
11.ΟΙ ΚΙΜΒΡΟΓΕΝΕΙΣ ΣΙΚΑΜΒΡΟΙ ΚΑΙ ΧΗΡΟΥΣΚΟΙ
12.Η ΕΜΦΑΝΙΣΙΣ ΤΩΝ ΑΓΓΛΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΑΞΟΝΩΝ
13.Η ΤΕΛΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΙΣ ΤΩΝ ΚΙΜΒΡΙΚΩΝ ΛΑΩΝ
14.ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ ΤΩΝ ΙΡΛΑΝΔΩΝ
15.ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ ΤΩΝ ΒΡΕΤΑΝΩΝ
16Α.Η ΡΩΜΑΪΚΗ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ ΑΠΌ ΤΗΝ ΒΡΕΤΑΝΙΑ
16Β. Η ΑΓΓΛΟΣΑΞΟΝΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΡΕΤΑΝΙΑ
16Γ.Η ΒΡΕΤΑΝΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΙΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΑΓΓΛΟΣΑΞΟΝΩΝ
17Α.Η ΑΓΓΛΟΣΑΞΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΚΤΗΣΙΣ ΤΗΣ ΒΡΕΤΑΝΙΑΣ
17Β.Η ΑΓΓΛΟΣΑΞΟΝΙΚΗ ΒΡΕΤΑΝΙΑ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΝΟΡΜΑΝΔΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ
18.ΟΙ ΚΙΜΒΡΟΓΕΡΜΑΝΙΚΟΙ ΛΑΟΙ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΕΩΣ ΤΟ 1066

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

ΒΡΕΤΑΝΙΑ: Η ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΔΡΑΚΟΝΤΩΝ

20.Η ΠΡΩΤΗ ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ-ΝΟΡΜΑΝΔΙΚΕΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ ΕΩΣ ΤΟ 1155.
21.Η ΜΕΓΑΛΗ ΝΟΡΜΑΝΔΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ ΤO 1185
22.Η ΑΛΩΣΙΣ ΤΗΣΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΟΥΣΤΟ 1204
23.Η ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΔΥΝΑΣΤΕΙΑ ΤΗΣ ΑΓΓΛΙΑΣ
24.Η ΚΑΤΑΚΤΗΣΙΣ ΤΗΣ ΟΥΑΛΙΑΣ, ΤΗΣ ΣΚΩΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΙΡΛΑΝΔΙΑΣ

ΣΧΟΛΙΑ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΕΔΟΥΑΡΔΟΥ Β΄

(μέρος α΄)

( μέρος β΄)

Ἡ Πελασγική

Οἱ Λαζοί,οἱ Κόλχες καί τό χρυσάφι,ὁ ...περιούσιος πόθος...

 

είκών

 Ποιοί ἦταν οἱ Λαζοί ; Ὑποστηρίζεται πώς αὐτοί ἦσαν οἱ πανάρχαιοι Κόλχες. Καί ποιοί ἦσαν οἱ Κόλχες; Κρίνοντας ἀπό τήν περιπέτεια τοῦ Ἰάσονος,πρόκειτο γιά λαό μᾶλλον ἄγριο πού βασίζονταν στήν θρησκευτική ἐξουσία ἤ σωστότερα στήν μαγεία (Μήδεια). Μάλιστα ὅπως πληροφορούμεθα (Λαζοί),ἦσαν οἱ μόνοι στήν περιοχή τοῦ Εὐξείνου Πόντου καί Καυκάσου πού ἔκαναν περιτομή ! 

Σᾶς κάνει ἐντύπωσιν; Ἐμένα πάλιν καθόλου,ἀφοῦ ἡ Μίλητος, (ἀπό τήν ὁποίαν δημιουργήθηκαν οἱ ἀποικίες Διοσκουριάδα καί Φάση),ἀποτελοῦσε μέρος τῆς Ἰωνικῆς Δωδεκαπόλεως,πού γνωρίζουμε πώς τήν δημιούργησαν οἱ ἀπόγονοι τοῦ Δευκαλίωνος (Μέδων).

Τό τί σημαίνει ἡ γενιά Δευκαλίωνος διαβᾶστε ἐδῶ -ὅλα τά μέρη ἐάν γίνεται καί ἀντέχετε: Τό ἄριστο σχέδιον τῶν ἐξουσιαστῶν ἡ ...δημοκρατία τους ...(μέρος α΄)

εἰκών

 Καί ὁ θεῖος τοῦ Ἰάσονος,Πελίας, πού ἦταν βασιλεύς τῆς Ἰωλκοῦ,ἦταν υἱός τοῦ Κρηθέα (δισέγγονος τοῦ Δευκαλίωνος) καί τῆς Τυροῦς (κόρη τοῦ Σαλμονέως καί ἀνηψιά τοῦ Κρηθέως,εἴπαμε οἱ γαλαζοαίματοι παντρεύονται μεταξύ τους...).Ναί ἀκριβῶς ὅπως λέμε Τύρος ! (Θυμᾶσθε τήν Ἀστάρτη (ἀγελάδα),ἀπό τήν Φοινικική Κοσμογονία-Θεογονία,πού ἀφιέρωσε τόν ἀετό στήν Τῦρον τήν ἱεράν ; ! 

Αὐτός,ὁ θεῖος,ἔστειλε τόν Ἰάσονα στήν Κολχίδα γιά τό χρυσόμαλλο δέρας ! Πιό δέρας καί χρυσό κριάρι; Τί συμβολίζει ἄραγε; 

Χά,τώρα πού θυμήθηκα καί ὁ Ἀτρεύς (αὐτός ὁ Ταντάλειος γόνος,ἐκ Φρυγός,ὁ ἱδρυτής τοῦ οἴκου τῶν Ἀτρειδῶν,τῶν ...πολύχρυσων Μυκηνῶν. Πολύ χρυσός ἔ; ) Καί αὐτός εἶχε ἕνα χρυσό κριάρι πού στάθηκε ἀφορμή διενέξεων μέ τόν ἀδερφό του Θυέστη,ἐμπλεκομένης φυσικά καί τῆς γυναικός τοῦ Ἀτρέως,τῆς Ἀερόπης. Κρητικοποῦλα αὐτή κόρη τοῦ Μίνωα ! Χά ! 

Τό χρυσό κριάρι,πού σώζει τόν Φρῖξον καί τόν πάει στόν Εὔξεινον,στήν χώραν τῶν Κόλχων οἱ ὁποῖοι τόν καλοδέχονται καί τόν κάνουν καί γαμβρό μέ τήν πριγκιποποῦλα Χαλκιόπη,κόρη τοῦ Αἰήτη ([Χαλκός + ὁπή] διότι εἶχε καί πλούσια μεταλλεῖα χαλκοῦ ὁ τόπος. Ὅλα ἔχουν τήν σημασία τους,πόσῳ δέ μᾶλλον τά ὀνόματα...). Καί τό κριάρι; Ἀφιερώνεται στόν Ἄρη,τό τομάρι του, (ἀφοῦ σφάζεται,βεβαίως)  καί βάζουν καί ἕναν δράκο νά τό φυλᾶ ! Δράκον,τοὐτέστιν φίδιααα...

Καί ὁ χρυσός;Ἄ, αὐτός ἦταν πολύς ! Γι'αὐτό καί ἐκεῖνοι οἱ ...περιούσιοι πού τόν μυρίζονται παντοῦ ἔτρεξαν καί ἔχτισαν τίς ἀποικίες. 

Ἡ ...μαγεῖα ὅμως εἶχε τόν πρῶτον λόγον ! Γιατί; Ἔ, βλέπετε τό μέρος εἶναι ἀπολύτου γεωστρατηγικῆς θέσεως ! Εἶναι καί τά στενά,τό διάβα πρός τήν Ἀσία,ἁπόλυτος ἔλεγχος τῆς πολυτίμου ὁδοῦ μέχρι τίς μέρες μας ...

Τώρα θά μοῦ πεῖτε γιατί μπλέχτηκα μέ αὐτά; Ἔ, μᾶλλον ἐπειδή οἱ μέρες εἶναι ...παράξενες,πολλά ἀλλάζουν,κράτη ἑτοιμάζονται νά δημιουργηθοῦν. Ἄλλοι θά χάσουν,ἄλλοι θά κερδίσουν καί ἡ Ἑλλάς,ὅπως πάντα,θά προδοθῆ ! Βλέπετε,κρατᾶ ἐκεῖνο τό παλιό μῖσος τῆς νίκης ἐπί τῆς Ἀτλαντίδος τήν ὁποίαν πληρώνουν πολύ ἀκριβά,οἱ Πελασγοί ὅμως ! 


Ἡ Πελασγική

Έλληνας από την Βόρειο Ήπειρο ήταν ο πρώτος Πρόεδρος της Αργεντινής!

Ο Βλαδίμηρος Δημητρίου ίδρυσε και την Μπόκα Τζούνιορς με δύο ακόμη συμπατριώτες μας το 1905!

Δεν είναι λίγα τα στοιχεία που μπορούν να στοιχειοθετήσουν πως η Κολχίδα των Αργοναυτικών δεν είναι η γνωστή Κολχίς του Πόντου, αλλά τμήμα μεταξύ Βολιβίας-Περού, γύρω από την λίμνη Τιτικάκα, στα σύνορα Αργεντινής-Βολιβίας. Μάλιστα, λένε, πως η πανάρχαια φυλή Ινδιάνων Κόλχι είναι απομεινάρι των Κόλχων, γι’ αυτό και χρησιμοποιούν πολλάκις στα σύμβολά τους τον ελληνικό μαίανδρο. Άρα οι σχέσεις Ελλήνων-Νοτιοαμερικανών τραβάει σε απίστευτα βάθη χρόνου, που μένει σε επόμενες γενεές επιστημόνων, αποδεσμευμένων από στεγανά, να ερευνήσουν.

Άλλωστε το όνομα της χώρας ετυμολογείται από την αρχαία ελληνική (ομηρική) ρίζα αργ- (> αργής, άργιλλος, άργος, κλπ.) που σημαίνει φωτεινός, λαμπρός, φεγγοβόλος, άσπρος, εξ αιτίας του άσπρου της χώματος.

 

Ο πρώτος πρόεδρος της Ενώμένης Αργεντινής Δημοκρατίας, ήταν ένας. Έλληνας, ο Βλαδίμηρος (Βαρθολομαίος) Δημητρίου (Μήτρε στην βορειοηπειρωτική > Μίτρε στην ισπανική, 1821-1906), Βορειοηπειρώτης εκ Χιμάρας. 

Αυτός, μετανάστης 4ης γενεάς, όταν τελείωσε ο 7ετής εμφύλιος με την Μάχη της Σεπέντα (1859), και το Μπ. Άυρες υποτάχθηκε στην Ομοσπονδία, ανήλθε στο υψηλότερο αξίωμα της χώρας (1862). Και ίσως γι’ αυτό η σημαία της να είναι γαλανόλευκη. 

Στην διάρκεια της προεδρίας του, έγινε ο αιματηρός πόλεμος Αργεντινής-Ουρουγουάη, που στοίχισε στην Αργεντινή 50.000 άνδρες και πολλές υλικές ζημιές (200 εκατ. πιάστρα).

 Διάδοχος του προέδρου Δημητρίου ήταν ο Σαρμιέντο (1868-1874), που προσπάθησε να φέρει μετανάστες στην Αργεντινή, αλλά τον εμπόδισε ο εθνικιστής στρατηγός Δημητρίου, με στασιαστικό κίνημα. Ακολούθησε εμφύλιος, οι στασιαστές υπετάχθησαν, και εν τέλει το Μπ. Άυρες ανακηρύχθηκε πρωτεύουσα της Αργεντινής, το 1880, υπό τον Ρόκα.

Η οικογένεια του Δημητρίου συνδεόταν φιλικά με την μεγάλη οικογένεια Ηπειρωτών ευεργετών Ζάππα, απ’ το Λάμποβο της Β. Ηπείρου. Η οικογένεια Δημητρίου πένθησε πολύ τον θάνατο του Ζάππα (1865). Οι πρόγονοι του Βαρθ. Δημητρίου άφησαν περί το 1670 την Χιμάρα, ακολουθώντας το μεγάλο ρεύμα φυγής του ελληνικού πληθυσμού της περιοχής, που έφευγε (κυρίως προς την ελεύθερη Ιταλία) για να μην υπηρετήσει στον τουρκικό στρατό. Αυτό ακριβώς εξιστορεί το δημοτικό, όταν λέει.

 

«Δέλβινο και Τσαμουριά

δεν τα δίνουν τα παιδιά,

για νιζάμ του βασιλιά».

Η οικογένεια Δημητρίου ακολούθησε το δρομολόι αναζητήσεως νέας ζωής Γένοβα-Ενετία-Πειραιά-Αθήναι (1678) κι απ’ εκεί Ουρουγουάη.

Από την Ουρουγουάη οι Έλληνες διεσπάρησαν σε όλην την Ν. Αμερική. Κι αυτό συνεχίσθηκε έως τις αρχές του 20ού αι. (1907-1911). Την πρώτη δεκαετία του 20ού αι. περισσότεροι από 10.000 Έλληνες (κυρίως από Κρήτη, κ.α.) κατέφθασαν ως μετανάστες στην Ουρουγουάη, ενώ περίσσότεροι από 50.000 – κατά το πλείστον μικρέμποροι – έφθασαν στην Αργεντινή!

Στην Αργεντινή, που μαχόταν για την ανεξαρτησία της, ως ήρωάς της τιμάται κι ένας άλλος Έλλην, ο Ιωάννης Γεωργίου (1833-1935), από το «ανταρτοχώρι της Σάμου», Πλάτανο. 

Αυτός ήταν ο πρώτος Ευρωπαίος που εξεμέτρησε την Παταγονία και την Γη του Πυρός (1855-1890)! Μάλιστα, όταν ο Δαρβίνος μελετούσε την περιοχή, ο Σαμιώτης συνεργάσθηκε μαζί του! Το όνομά του και η δράση του έγιναν λαϊκό παραμύθι στην Αργεντινή!

 Έγινε μύθος και πέθανε σε βαθύ γήρας (102 ετών) στον Κάμπο του Μπ. Άυρες, χωρίς ν’ αφήσει απογόνους. Όσοι γνώρισαν τον Γεωργίου, έλεγαν πως μιλούσε για την πατρίδα του, την Σάμο, σαν να μην έφυγε ποτέ απ’ αυτήν. (Πριν απ’ αυτόν έφθανε στα λιμάνια της Ν. Αμερικής ο επίσης Σάμιος καπετάν Σταμάτης Γεωργιάδης, με το σκαρί του «Αχιλλέυς» – ο μετέπειτα ξακουστός πολέμαρχος του Αγώνος του 1821).

Αλλά δεν ήταν ο μόνος Έλλην πεσών για την ανεξαρτησία της Αργεντινής. Ως ήρωας αυτού του αγώνος τιμάται και ο Μιχ. Σπύρου, εκ Λέσβου, ο οποίος στα στερνά, ανατίναξε το καράβι του, για να μην πέσει στα χέρια των εχθρών του.

Η οικογένεια Δημητρίου έφθασε στο Μπουένος Άυρες. Εκεί μέσα σ’ ένα καφενείο, του Χιώτη Α. Ζέππου, τρεις Έλληνες της διασποράς, ο Σαμιώτης Κώστας Καρούλιας (πρόγονος του παλαιμάχου ποδοσφαιριστή και νυν προπονητή Νίκου Καρούλια), ο Σιάκης από την Βυτίνα (Αρκαδίας) και ο Σπ. Σπυριδάκης ίδρυσαν την ποδοσφαιρική ομάδα-καμάρι της Αργεντινής, την Μπόκα-τζούνιορς! Μάλιστα ο Κ. Καρούλιας ίδρυσε και τον προσκοπισμό στην Αργεντινή! Ενώ ο Σπυριδάκης, που έφθασε στην Αργεντινή απ’ τ’ Αναφιώτικα της Πλάκας, είχε πρωτοστατήσει και στην ανέγερση του πρώτου ορθόδοξου ναού στην περιοχή.

Το λιμάνι της πόλεως οργάνωσε και πάλι ένας Έλλην, ο Εμμανουήλ Χατζιδάκης, Δωδεκανήσιος εκ Κάσου! Αυτός διέμεινε για λίγο εν Αθήναις και το 1870 έφυγε για Αργεντινή, όπου έγινε υπεύθυνος του μεγαλύτερου λιμανιού της χώρας και απ’ την θέση αυτή βοηθούσε πολύ τους Έλληνες καπεταναίους που προσέγγιζαν το μεγάλο λιμάνι…

Διευθυντής της Αστυνομίας Αργεντινής χρημάτισε ένας άλλος Έλλην, ο Ηπειρώτης Αλκ. Λάππας. Για όλα τούτα δεν είναι τυχαίο που λεν πως «οι Ηπειρώτες έκτισαν την Αργεντινή»!..

Επανερχόμαστε στον αγωνιστή και πρώτο πρόεδρο της Αργεντινής: 

Όταν η χώρα πτώχευσε (1890) οι Αργεντινοί θυμήθηκαν και πάλι τον Δημητρίου. Αυτός, συμφώνησε με τον στρατηγό Ρόκα και υποστήριξαν στις προεδρικές εκλογές (Μάιος 1892) τον Σάενς Πένια, έναν ανώτερο δικαστικό λειτουργό, που έχαιρε γενικού σεβασμού. Ο Β. Δημητρίου δεν ξέχασε ποτέ τις καταβολές της οικογενείας του, κι ας μην είχε επισκεφθεί ποτέ ο ίδιος την Ελλάδα! Μιλούσε άριστα ελληνικά! Θεωρείται και εκ των κορυφαίων λογοτεχνών (ποιητών και ιστορικών) της Αργεντινής. Έγραψε το έργο «Η Ιστορία του Σαν Μαρτίν» και το «Η Ιστορία του Μπελγκράνο», στα οποία προσπάθησε να αναπτύξει το φρόνημα της εθνικής συνειδήσεως των Αργεντινών. Ας σημειώσω, ότι τότε η ελληνική ήταν η δημοφιλέστερη γλώσσα στο Μπ. Άυρες, μετά την τοπική.

Ο συγγραφέας Β. Δημητρίου ίδρυσε και την εφημερίδα «Έθνος», το 1862, την πρώτη εφημερίδα της Αργεντινής! Ενώ στο Μπ. Άυρες εκδιδόταν και ελληνικό – και μάλιστα γελοιογραφικό – φύλλο! 

Η «Εταιρεία της υπέρ των Πατρίων Αμύνης» (που ιδρύθηκε το 1901 και στεγάσθηκε στην Ακαδημία Αθηνών) κυκλοφορούσε ένα 4σέλιδο φυλλάδιο, με τίτλο «Τα Πάτρια» – επιμελεία των ακαδημαϊκών Γ. Χατζιδάκη, Κ. Ζησίου και του δημοσιογράφου Ι. Δαμβέργη – που κυκλοφορούσε τότε σε 20.000 δωρεάν αντίτυπα και που έφθανε και στην Αργεντινή!

 Το 1924 ιδρύθηκε η ομογενειακή εφημερίδα «Πατρίς», στο Μπ. Άυρες, από τον Γ. Παρασκευαΐδη (και είτα δ/ντή τον Αθ. Βαϊρακλιώτη). Μετά, ο πρέσβυς της Ελλάδος στο Μπ. Άυρες, Βασ. Δενδραμής, ίδρυσε την εφημερίδα «Ελλάς» (με δ/ντές τον Δημ. Λογοθέτη, έως το 1956, την θυγατέρα του Ελένη και είτα τον Λεων. Τριανταφυλλίδη). 

Το 1958 ιδρύθηκε η εφημερίδα «Νότιος Αμερική», από την Πολ. Μποσκαΐνου και ο «Ελληνισμός» από τον Δημ. Ρούτση.

Γι’ αυτό ο Αργεντινός εθνικός ποιητής και ένας των σημαντικότερων ποιητών της Ν. Αμερικής, που ήταν και μέλος του Αργεντινού Κοινοβουλίου Αντράντε Ολεγκάριο (1841-1882), ο οποίος ύμνησε τις ομορφιές της πατρίδος του, έγραψε έργα εμπνευσμένα από την Ελλάδα («Ατλαντίς», 1881 και «Προμηθεύς», 1877), στα οποία εκφράζει τους πόθους των λαών της Λατ. Αμερικής. Ενώ ένα από τα ωραιότερα γλυπτά έργα-δημόσια μνημεία που ευρίσκονται στην Αργεντινή, είναι ο «Θνήσκων Κένταυρος», έργο του Γάλλου γλύπτου Μπουρντέλ.

Η Αργεντινή συνδέεται και με την Θράκη, κυρίως δια μέσου του ιδιοφυούς επιχειρηματία και ευπατρίδη, Ευγένιου Ευγενίδη (εκ Διδυμοτείχου) ο οποίος – μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο – συνέδεσε ατμοπλοϊκώς την Νότιο Αφρική με την Νότιο Αμερική! Εν τέλει, εγκαταστάθηκε στην Αργεντινή, απ’ όπου ο οξυδερκής επιχειρηματίας διείδε το ισχυρό μεταναστευτικό ρεύμα κι εστράφη στην ναυτιλία των υπερωκεανίων.

Και ο δις βραβευμένος με Όσκαρ Αργεντινός συνθέτης Γκουστάβο Σανταολάγια, δήλωσε: «Προσωπικά νοιώθω την ύπαρξη μιας υπόγειας σύνδεσης μεταξύ Ελλάδος-Αργεντινής, μεταξύ των δύο πολιτισμών. Νοιώθω πως η μουσική μας συγγενεύει κάπως με την δική σας και την συγγένεια την εντοπίζω ανάμεσα στο τάνγκο και στο ρεμπέτικο… Ίσως να υπάρχουν κοινές πηγές. Οι μουσικές και των δύο είναι πιο συναισθηματικές, κάπως σκοτεινές και θλιμμένες, και τα δύο ιδιώματα αντιμετωπίζουν με τον ίδιο τρόπο την μελαγχολία. Υπάρχει ένα περίεργο αίσθημα κενότητος που δεν μπορώ να το περιγράψω. Μου αρέσει ο Μ. Θεοδωράκης, ενώ παλαιότερα ήμουν φανατικός των Aphrodite’s Child του Β. Παπαθανασίου. Ο δίσκος τους “666″ είναι από τους αγαπημένους μου. Μου αρέσουν επίσης πολύ τα ρεμπέτικα. Στην συλλογή των οργάνων μου έχω – εννοείται – και το μπουζούκι. Εάν το χρησιμοποιούσα στην ταινία, θα το έπαιζα βέβαια με τον δικό μου τελείως διαφορετικό τρόπο» – βλ. σχ. εφημ. «Εποχή», Ιούνιος 2009.

Στο σημείο αυτό, καλό είναι να θυμηθούμε πως στα εθνικά μουσικά όργανα της Αργεντινής, ανάμεσα στο τύμπανο κάγια, τον καλαμένιο αυλό, τον κοκκαλένιο αυλό (κουένα), τον ευθύαυλο (μια πεντάμετρη σάλπιγγα, που λέγεται έρκε ή ερκέντχο ή τρουτρούκα), συγκαταλέγεται και ο αυλός του Πανός, που στην τοπική λέγεται «σίρου» ή «αντάρα».

Η ελληνική κοινότητα του Μπ. Άυρες από το 1911 είχε εκκλησία, σχολείο και νοσοκομείο! Στην απογραφή του 1963 οι Έλληνες της Αργεντινής ήσαν 43.000 (η πολυπληθέστερη εθνότητα μετά τους εντοπίους, τους Ιταλούς και τους εβραίους). 

Την δεκαετία του 1950-60 ο ελληνικός πληθυσμός αυξανόταν συνεχώς. Ζούσε κυρίως σε 8 κοινότητες (οι παλαιότερες: Δυο στο Μπ. Άυρες, μια στο Βερίσσο και μια στο Ρεμέντιος ντε Εσκαλάντα), είχε αναπτύξει 21 κοινωφελείς οργανώσεις, εκκλήσιαζόταν σε 6 εκκλησιές και λειτουργούσε 5 σχολεία! 

Σήμερα, ο απόδημος ελληνισμός στην Αργεντινή υπολογίζεται σε 20.000 ανθρώπους. Η δε δρ. Χρ. Τσαρδίκου (πρόεδρος του «Νόστος» Μπ. Άυρες) δημιούργησε έδρα Ελληνικών Σπουδών σε μεγάλο πανεπιστήμιο της αργεντίνικης πρωτεύουσας. 

Το 2009 η Ένωση Συγγραφέων Αργεντινής έδωσε το α΄ διεθνές Βραβείο Λογοτεχνίας στην Ελλάδα και στον Πέτρο Κασιμάτη, κατά τον διεθνή διαγωνισμό «Ο Ελληνισμός και ο Μέγας Αλέξανδρος», που πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με την ελληνική πολιτιστική οργάνωση «Νόστος».

 

http://molwlave.blogspot.gr/

αναδημοσίευσις από: Ιερός Λόχος

Κέρκυρα, μία μεγάλη φιδοφωλιά ! (μέρος α΄)

φωτό

Ἡ Κέρκυρα πέραν τοῦ τουριστικοῦ ἐνδιαφέροντός της τό ὁποῖον εἶναι μεγάλο καί τήν καθιστοῦν ἕνα ἀπό τό πλέον πολυ-ἐπισκεπτόμενα νησιά τῆς Ἑλλάδος,σέ παγκόσμιον ἐπίπεδον,κατέχει καί μία θέσιν ἰδιαιτέρως ἐξέχουσα ἀπό πλευρᾶς γεω-στρατιγικοῦ καί γεω-πολιτικοῦ ἐνδιαφέροντος.

Εὐρισκομένη στήν εἴσοδο τῆς Ἀδριατικῆς θαλάσσης,ἤλεγχε τήν θαλάσσια ὀδό πρός τήν Εὐρώπη,ἀλλά καί τά ἀνατολικά παράλια τῆς Ἰταλίας,ὅπου καί τά κυριώτερα λιμάνια αὐτῆς. Ἐπίσης ἡ πολύ κοντινή ἀπόστασις ἀπό τήν ἡπειρωτική Ἑλλάδα τῆς ἐπέτρεπε ἕναν πολύ σημαντικό ἐμπορικό δρόμο πού ἕνωνε τά στενά τοῦ Βοσπόρου,τό Αἰγαῖο καί τά παράλια τῆς Μικρᾶς Ἀσίας.Δέν εἶναι λοιπόν,καθόλου περίεργον πού ἡ Κέρκυρα κατέστη μία μεγάλη φιδοφωλιά !

Ἄς πάρουμε ὅμως τά πράγματα ἐκ τῆς γεννέσεώς τους,τήν προϊστορία δῆλα δή,γιατί η οὐσία ὅλη ἐκεῖ εἶναι καλά κρυμμένη...

Ἡ Κέρκυρα ἦταν κόρη τοῦ Ἀσωποῦ ποταμοῦ ὁ ὁποῖος ἦταν παιδί τοῦ Ὠκεανοῦ καί τῆς Τιτανίδος Τηθύος καί εἶχε μεταξύ τῶν πολλών ἀδερφῶν της, τήν Εὔβοια, τήν Σαλαμῖνα καί τήν Αἴγινα. Τήν λιμπίστηκε ὅμως ὁ Ποσειδών (ἀλλοίμονο,πού θά τοῦ ξέφευγε μία τέτοια περίπτωσις...),τήν ἀρπάζει καί τήν πηγαίνει στό νησί Σχερία,στήν μετέπειτα Κέρκυρα. Ἐκεῖ γέννησε,ἡ κόρη τοῦ Ἀσωποῦ,τόν Φαίακα,τόν πρόγονο τῶν Φαιάκων. Αὐτῶν πού ξαπόστειλαν τόν πονηρό Ὀδυσσέα πού θέλησε νά ...περιποιηθῇ τήν βασιλοκόρη,Ναυσικάα !

Ἀπό τόν Φαίακα γεννήθηκε καί ὁ Λοκρός πού πῆγε στήν Ἰταλία νά κάνῃ ἀποικία. Δέν βαριέσαι τήν ἐξουσία εἶχε κατά νοῦ,μέ ἄλλα λόγια, ἕτοιμα πράγματα. Παντρεύεται τήν κόρη τοῦ Λατίνου ( πῶς τά καταφέρνουν βρέ παιδί μου καί χώνονται μέσα στήν ἐξουσία μέ τήν μία; ) Ἐδῶ ἐμπλέκεται καί ὁ Ἡρακλῆς,σέ οἰκογενειακή διαμάχη (ὁ Λατῖνος ἔκλεψε ἀπό τόν γαμπρό του Λοκρό τό κοπάδι τῶν ἀγελάδων),πρός βοήθεια τοῦ Λοκροῦ. Βέβαια γίνεται ἕνα μπέρδεμα καί μαζύ μέ τόν Λατῖνο σκοτώνει καί τόν Λοκρό. Ὅταν τό κατάλαβε,στεναχωρήθηκε πολύ,τοῦ ἔκανε ἕναν ὡραῖο τάφο καί ζήτησε ἀπό τούς Λοκρούς νά χτίσουν πρός τιμήν του,μία πόλι ἐκεῖ. Αὐτοί εἶναι οἱ Λοκροί τῆς Ἰταλίας πού οἱ Κερκυραῖοι ἔλεγαν πώς εἶναι συγγενεῖς τους.

Οἱ πρῶτοι ἄποικοι, ἐποικιστές τῆς Κερκύρας,ἦσαν Ἐρετριεῖς . Καί ποιοί ἦσαν οἱ Ἐρετριεῖς; Μά οἱ Γεφυραῖοι :

« Οἱ δὲ Γεφυραῖοι, τῶν ἦσαν οἱ φονέες οἱ Ἱππάρχου, ὡς μὲν αὐτοὶ λέγουσι, ἐγεγόνεσαν ἐξ Ἐρετρίης τὴν ἀρχήν, ὡς δὲ ἐγὼ ἀναπυνθανόμενος εὑρίσκω, ἦσαν Φοίνικες τῶν σὺν Κάδμῳ ἀπικομένων Φοινίκων» ( Ἠροδότου Ἱστορίαι,Τερψιχόρη κεφ. 57)

Βεβαίως,καμμία ἐντύπωσιν δέν μᾶς κάνῃ,ἀφοῦ αὐτή ἡ φάρα συνήθιζε νά πιάνῃ καίρεια σημεῖα,ὥστε νά ἔχῃ τόν ἔλεγχο τῶν ἐμπορικῶν ὀδῶν. Κυρίως τῶν θαλασσίων ὀδῶν. Γιατί ἐμπόριο σήμαινε χρῆμα καί χρῆμα ἴσον δύναμις ! ! !

Ἡ Εὔβοια,ἡ Αἴγινα καί ἡ Κέρκυρα ἦταν ἀγαπημένα σημεῖα τῶν Φοινίκων,ὅπου εἶχαν ἐγκαταστήσῃ τίς ἐμπορικές τους δραστηριότητες,ὅπως καί στήν Κόρινθο. Καί τά τρία νησιά,ὅπως προαναφέραμε,ἦσαν ἀδερφές,κόρες τοῦ Ἀσωποῦ. Τώρα πώς ἐμπλέκεται ἡ Κόρινθος; Μά οἱ Κορίνθιοι εἶχαν πιάσῃ σχεδόν ὅλο τό Ἰόνιο μέ ἀποικίες καί τήν Κάτω Ἰταλία (ὅπου καί ἐδῶ οἱ Εὐβοεῖς εἶχαν πρῶτοι ἀποικίες). Γνώριζαν καλά τό θέμα θαλάσσια ὀδός-ἐμπόριο. Ἡ Κέρκυρα ἦταν ἄντρο τους !

Λίγα πράγματα γιά τήν Κόρινθο : Ἡ Κόρινθος λεγόταν Ἔφυρα,ἀπό τήν ἱδρύτριά της,κόρη τοῦ Ὠκεανοῦ καί γυναῖκα τοῦ Ἐπιμηθέως καί φυσικά βασίλισσα τῆς πόλεως. Μετά ἀπό αὐτήν,ὁ Ἥλιος καί ὁ Ποσειδῶν ἐφιλονίκησαν γιά τό ποιός θά ἔχῃ τήν κατοχή τῆς πόλεως. Μπῆκε ὡς διαιτητής ὁ Βρυάρεως (ὁ γίγαντας ἑκατόγχειρας) καί δίδει λύσιν : Τόν Ἰσθμό λαμβάνει ὁ Ποσειδών (ἀλλοίμονο ! ) καί τίς παράλιες ἀκτές ὁ Ἥλιος. Αὐτός ἐπεκτείνει τήν κυριαρχία του καί στήν Ἀσωπία ( περιοχή γύρω ἀπό τόν Ἀσωπό,ἐξ οὖ καί τό Ἀσωπία,ἡ μετέπειτα Σικυῶνα.). Γεννᾶ δύο παιδιά,τόν Αἰήτη καί τόν Ἀλωέα. Ὁ πρῶτος παίρνει τήν Ἔφυρα καί ὁ δεύτερος τήν Ἀσωπία. Ὅμως ὁ Αἰήτης πού μυρίστηκε τόν χρυσό τῆς Κολχίδος,ἀλλά καί τό ἐπίσης χρυσό πέρασμα τοῦ Εὐξεἰνου,ἀφήνει ἐπίτροπο στήν θέσι του τόν Βοῦνο (υἱός Ἐρμοῦ) μέ τήν προϋπόθεσιν πώς ὅταν ἐπιστρέψει νά πάρῃ πίσω τήν βασιλεία,ἀκόμη καί ἐάν ὄχι αὐτός, οἱ ἀπόγονοί του. Βεβαίως ὁ Αἰήτης ἔμεινε στήν Κολχίδα,ἀφοῦ τά ὠφέλη ἦσαν περισσότερα, ἀπό κάθε ἄποψιν...Οἱ ἀπόγονοι ὅμως δέν τό ξέχασαν.

Ὅταν ὁ Κόρινθος ( ἐγγονός τοῦ ἀδερφοῦ τοῦ Αἰήτη) πέθανε καί δέν ἄφησε κληρονόμους,οἱ Κορίνθιοι κάλεσαν τήν Μήδεια,κόρη τοῦ Αἰήτη,ἡ γνωστή,γνωστότατη μαγίστρω. Δέν ἔχασε εὑκαιρία,ἦρθε στήν Κόρινθο,μαζύ μέ τόν Ἰάσονα,τούς ἔκανε μπάχαλο (μέχρι καί τόν βασιλιά καί τήν κόρη του, ἔκαψε) καί καλεῖ ὡς βασιλιά τῆς Κορίνθου τόν συγγενή τοῦ Ἰάσονος (θεῖος του),δισέγγονο τοῦ Δευκαλίωνος (νάτος καί πάλι ! ),τόν Σίσυφο. Τώρα στήν συνέχεια ἐκτός τοῦ Γλαύκου καί τοῦ Βελλεροφόντη,οὐδέν ἄλλο ἀξιόλογον ἔχουμε. Ἐκτός ...

Ἐκτός αὐτοῦ τοῦ σημαντικοτάτου : Τόν ναό τῆς Ἀφροδίτης ! 

Ὅταν εἰσήχθη ἡ λατρεία της στήν Ἑλλάδα, ἀπό τήν Φοινίκη (ἔ, ναί καί αὐτή ! Ἄλλως τε μιλᾶμε γιά ἱερή ἀγελάδα βρέ παιδί μου...),στήν Κόρινθο τῆς ἀφιέρωσαν τόν πιό περίλαμπρο ναό,μέ χίλιες πόρνες,ἱερόδουλες ἀφιερωμένες στήν θεά ! Ἡ Κόρινθος ἦταν τό καταγώγιο τῶν ἐμπόρων,ναυτῶν,τῶν πλουσίων καί λοιπῶν πού ἤθελαν νά ...καλοπεράσουν. Καί ὡς πολυσύχναστο λιμάνι,εἶχε κόσμο καί κοσμάκη ! Καί χρῆμα,πολύ χρῆμα ! « οὐ παντός ἐς Κόρινθον ἔσθ' ὁ πλοῦς » ἔλεγε ἡ παροιμία,ἀφοῦ ἐκεῖ ὀδηγοῦνταν ὅλοι καί ἐκεῖ στά καταγώγιά της τ' ἀκουμποῦσαν χοντρά !

Αὐτοί ἦσαν οἱ Κορίνθιοι,οἱ ἀποικιοκράτες καί ἐποικιστές,τῆς Κερκύρας.

Μία ἀπό τίς ἐμπλοκές τῆς Κερκύρας σέ σοβαρό γεγονός ἦταν ὅταν θέλησε νά ἀνεξαροποιηθῇ ἀπό τόύς Κορινθίους καί προσέτρεξε σέ βοήθειά της ἡ Ἀθῆνα. Ἡ ἐμπλοκή αὐτή ἀπετέλεσε μία ἀπό τίς αἰτίες τοῦ Πελοποννησιακοῦ πολέμου. Πέραν τούτου οὐδέν σημαντικό ἕως τόν ἐρχομό τῶν Βενετῶν. Ἐδῶ μιλᾶμε γιά μεγάλες,πολύ μεγάλες δόξες ! ! !


Συνεχίζεται...

Τά στοιχεῖα τῆς Προϊστορίας εἶναι ἀπό τήν Ὠγυγία,τοῦ Ἀθ. Σταγειρίτου : Κέρκυρα,τόμος Ε΄σελ. 75-76,Κόρινθος Γ΄ 147,Δ΄ 311,Ε΄ 94

Κέρκυρα,μία μεγάλη φιδοφωλιά ! (μέρος β΄)
Κέρκυρα,μία μεγάλη φιδοφωλιά ! (μέρος γ΄)
Κέρκυρα, μία μεγάλη φιδοφωλιά ! (μέρος δ΄)
Κέρκυρα, μία μεγάλη φιδοφωλιά ! (μέρος ε΄)

Ἡ Πελασγική

Γαλατία,Γάλλοι,Μεροβαίος καί Φραγκία

Μία ἀπό τίς κύριες πόλεις τῆς Γαλατίας ἡ Ἄγκυρα,ἡ σημερινή πρωτεύουσα τῶν τουρκομογγόλων ἤ Χαζάρων. Ἔμ,τυχαίως οἱ Γάλλοι ἔχουν ἰδιαιτέρα σχέσιν μέ δαύτους,διαχρονικῶς ; ! Στόν ἀνωτέρῳ χάρτη,βλέπουμε καί τήν πορεία τοῦ Ἀποστόλου Παύλου,ἄνευ σχολίου...

Ἕνα σχόλιο στό θέμα «Φραγκία,ἡ χώρα τοῦ ...Φωτός»,μέ βοήθησε νά θυμηθῶ (ὅσο περνοῦν τά χρόνια ἀδυνατεῖ ἡ ριμάδα ἡ μνήμη...) ἕνα πολύ σημαντικό στοιχεῖο σχετικῶς μέ τήν Γαλλία (Φραγκία) καί τούς Γάλλους. Ἐπρόκειτο γιά τήν περιοχή στήν Φρυγία τῆς Μικρᾶς Ἀσίας,πού κατά τήν 3η π.Χ. ἑκατονταετηρίδα κατέλαβον λαοί ἐκ τῆς Εὐρώπης (μᾶλλον Γότθοι ἀφοῦ ὁμίλουν τήν γερμανική) τήν καλουμένη Γαλατία καί μετά ἀπό προσμίξεις μέ τούς ἐκεῖ Ἕλληνες,Γαλλογραικία. Τί εἶναι τό σημαντικόν σ᾿αὐτό; Μά ἡ παρουσία τῶν ἑβραίων,ἐπί Ῥωμαϊκῆς κατοχῆς καί ἡ μίξις τους μέ τούς κατοίκους τῆς περιοχῆς. Καί βεβαίως τό πλέον σημαντικόν,πιστεύω,εἶναι οἱ ἐξ αὐτῶν (τῶν κατοίκων τῆς Γαλλογραικίας δῆλα δή) προερχόμενοι ἱερεῖς τῆς Μά-Ῥέας-Κυβέλης οἱ λεγόμενοι Γάλλοι. Τό χαρακτηριστικό αὐτῶν πού ἔχει νά κάνῃ μέ τήν περιτομή,εἶναι σπουδαῖο στοιχεῖο. Ὄχι μόνον,ὅμως...

Διαβᾶστε ἐπίσης,τό σημαντικότατο θέμα: Περί εὐνούχων ἱερέων,γιά συνδέσεις πολλῶν «μυστικῶν» τοῦ τότε μέ τό σήμερα...

ἐδῶ

Γαλλογραικία=Γαλατία ἡ ἐν Φρυγία,Στράβων. Γάλλος,ὁ=Γαλάτης,ὁ κάτοικος τῆς Γαλλίας,Στραβ.-2) Κύρ.Ὄνομ.ἀνδρῶν,παρᾶ Ῥωμαίεις,- 3)ποταμός τῆς Φρυγίας πηγάζων πλησίον τῆς πόλεως Μέδρας καί ῥέων διά τῆς Βιθυνίας ἐνόνεται μετά τοῦ Συγγαρίου,τανῦν Γάτιπον,Στράβ.-4) μικρός ποταμός τῆς Βιθυνίας,ῥέων ἀπό τῆς Νικομηδίας εἰς τήν Νικαίαν καί σχηματίζων πολλάς περιστροφάς.-

5)πληθ.Γάλλοι,οὕτως ἐλέγοντο οἱ ἱερεῖς τῆς θεᾶς Κυβέλης οἴτινες ἑόρταζον τά μυστήρια αὐτῆς μέ ἐνθουσιαστικά ἅσματα καί κρότον τυμπάνων καί εἶχον ἴδιον κορυφαῖον Ἀχέγαλλον λεγόμενον,ζῶντες ἒξ ἐλέους καί ἐκτεμνόμενοι οἱ ἴδιοι. Ἐκαλοῦντο δέ οὔτως ἀπό τοῦ ἐν Φρυγίᾳ Γάλλου ποταμοῦ,τοῦ ὁποίου τό ὕδωρ ἔλεγον ὅτι εἶχε ἐνθουσιαστική τινά δύναμιν. 

Περί εὐνούχων ἱερέων (=Γάλλοι)

<Γάλλος>Ὁ τῇ μητρὶ τῶν θεῶν ὀργιαζόμενος· ὁ

ἄλλός τις γενόμενος καὶ μεταβαλὼν τὴν φύσιν ἐξ

ἀνδρῶν, καὶ οὔτε ἀνὴρ ὢν οὔτε γυνή· ἐξετέμνοντο γὰρ

οἱ τελούμενοι τῇ θεῷ. Ἢ ἀπὸ Γάλλου ποταμοῦ

τῆς Φρυγίας, παρ' ὃν ἐτελοῦντο...

...Οι γάλλοι λοιπον ιερείς εκτελούν και χρέη δύτη ή κολυμβητή ή κόλυμβου όταν Columba είναι η λατινική απόδοση της περιστεράς. Κόλυμπος ή κολύμπα, στα κρητικά, λέγεται κι ο λάκκος με τα στάσιμα νερά, και Κόλυμβος, στους βυζαντινούς η κυρία αίθουσα στις Βλαχέρνες, του Αγιάσματος ή Λούσματος, χωρίς να ξεχνάμε πως στην κολυμβήθρα του Ιησού, δηλ. στον Ιορδάνη ποταμό, έγινε η κάθοδος του Αγ.Πνεύματος "εν είδει περιστεράς"

...ο gallus, δηλ. ο ευνούχος ιερέας της Κυβέλης, είναι μια λέξη που στα λατινικά σημαίνει επίσης αλέκτωρ (ο πετεινός), απ' όπου και το θηλυκό gallina (δηλ. κόττα): η κόττα, όμως, στ' αρχαία ελληνικά λέγεται αλεκτρίς, λέξη που γραμματαριθμικά βγάζει ακριβώς 666. Δηλαδή ο Αλέκτωρ-Ιερεύς, με τον ευνουχισμό του και την κατ' ανάγκην θηλυκοποίησή του, μεταβάλλεται σε Κόττα ή Αλεκτρίδα=666, διαδικασία στην οποία βασικά αποβλέπει (με την επέκταση της Ομοφυλοφιλίας ) η Συνωμοσία της Περιστεράς... 

ἀπό Λεξικόν : ΕΔΩ

ἀπό ἐδῶ

Ἀπό τό ἀνωτέρῳ,ἀντιλαμβάνεται κανείς πώς,στήν Γαλατία τῆς Φρυγίας καί μετά τήν μίξιν μέ τούς ἑβραίους,οἱ συντριπτικῶς περισσότεροι πρέπει νά εἶχαν μεταβληθῆ σέ ἱουδαίους.Δέν ἐξηγεῖτε ἀλλιῶς πώς χάρηκαν τόσο πολύ μέ τήν εἴδησιν τῆς μή ἀνάγκης,πλέον,περιτομῆς ! 

Ἐπίσης,σχετικῶς μέ τόν Μεροβαῖο (Ο Μεροβαίος, ο επώνυμος ήρωας, κατά την μυθική παράδοση ήταν γεννημένος μισός άνθρωπος και μισός ταύρος (το κεφάλι του ταύρου παίζει σημαντικό ρόλο στη συμβολική των Μεροβίγγιων) από ένα θαλάσσιο τέρας στην παραλία*...ἀπό ΕΔΩ) καί τήν δυναστεία τῶν Μεροβιγγίων,οἱ ὁποῖοι θεωροῦνται καί ἱδρυτές τῆς Φραγκίας,λέγεται πώς ἦρθαν ἀπό τήν θάλασσα μέ καταγωγή ἀπό τούς Ἀρκαδεῖς ἤ ἀπό τούς Τρῶες. Ὅτι καί νά εἶναι λογικό φαίνεται νά ἐπέλεξαν εἴτε τό ἕνα εἴτε τό ἄλλο εἴτε καί τά δύο μαζύ ἀνάμεικτα (!!) ἀφοῦ τό μόνο πού δέν μποροῦσαν νά παρουσιάσουν ὡς καταγωγή ἦταν τήν πραγματική στιγματισμένη φάρα τους. Ἄλλως τε,ἦσαν καλῶς ἐκπαιδευμένοι ἀπό τήν συναναστροφή τους ,μέ τούς Ἕλληνες τῆς Γαλατίας καί τούς Γαλάτες -γότθους. Ἡ παράδοσι πού τούς θέλει γόνους τῆς Μαρίας Μαγδαληνῆς,φαίνεται πώς συσχετίζεται μέ τήν λατρεία τῆς Μά-Ῥέα-Κυβέλης καί τήν υἱοθέτησι τῶν Γάλλων ἱερέων της (μέ ὅλα τά συναφῆ...). Βεβαίως γιά νά φτιάξουν ἕνα ἱσχυρό κράτος λογικό ἦταν,λόγῳ τῆς συγγένειας αἵματος μέ τούς Γότθους( πού εἶχαν φτιάξει τήν Γαλατία στήν Μικρά Ἀσία),νά μαζέψουν ὅλα τά συγγενικά φῦλλα στήν περιοχή τοῦ Ῥήνου. 

Δέν εἶναι φυσικά τόσο ἁπλᾶ τά πράγματα,καί σίγουρα ὑπάρχουν πολλά ἀκόμη πού δέν γνωρίζουμε.Ὅμως τά στοιχεῖα αὐτά φαίνονται σημαντικά στήν δημιουργία τοῦ πάζλ πού λέγεται :παγκόσμια ἐξουσία. Τό θέμα εἶναι τί ἀκριβῶς ἐπιζητοῦν ἐν τέλει; Καί σ᾿αὐτή τήν ἔντονη ἀναζήτησι τῆς κυριαρχίας,ποιά εἶναι ἡ θέσις τοῦ Ἑλληνισμοῦ; 
Καί μᾶλλον,ἀγαπητέ σχολιαστή,τό ἐρώτημα πού θέτεις σχετικῶς μέ αὐτά πού συνέβησαν,ἀπό τότε ἕως σήμερα,καί «γιατί» συνέβησαν,ἀφήνεται ἀνοικτό ..................

*Καί ὁ Μινώταυρος (ὅν μέ ἀνθρώπινο σῶμα καί κεφάλι ταύρου),ἀπό ἕναν ταῦρο πού βγῆκε ἀπό τήν θάλασσα(τόν εἶχε στείλῃ ὁ Ποσειδών...),γεννήθηκε,τῇ ...συμβολῇ τῆς Πασιφάης (τόν λιμπίστηκε ἡ βασίλισσα τῆς Κρήτης), πού ἦταν κόρη τοῦ Ἤλιου καί ἀδερφή τοῦ Αἰήτη (πατήρ τῆς μαγίστρως Μήδειας,στήν Κολχίδα μέ τό χρυσάφι,ξέρετε...),τῆς Κίρκης (μάγισσα τοῦ κερατᾶ καί αὐτή) καί τοῦ Πέρση.

Διαβᾶστε ἐπίσης : Φραγκία ἡ χώρα τοῦ ...Φωτός !


Ἡ Πελασγική 

Τό ἄριστο σχέδιον τῶν ἐξουσιαστῶν ἡ ...δημοκρατία τους ...(μέρος γ΄)

 «ἐκπέμψαντος δὲ σφᾶς ἐς ἀποικίαν τοῦ θεοῦ, περαιοῦνται ναυσὶν ἐς τὴν Ἀσίαν»

Ὁ ἀδελφός τοῦ Ἴωνος,Ἀχαιός ἐπεί δή ἔκανε ἕναν φόνον τόν ἔδιωξαν ἀπό τήν Ἀττική καί πῆγε στήν Αἰγιαλεία. Ἔτσι,μετά τόν διωγμό καί τοῦ Ξούθου ἀπό τήν Ἀττική ( εἶχε δημιουργηθῆ θέμα βασιλείας ἀπό τά παιδιά τοῦ Ἐρεχθέως καί ὁ Ξούθος πού ἐκλήθη νά ἀποφασίσῃ περί τῆς διαδοχῆς τάχθηκε ὑπέρ τοῦ Κέκροπος καί τά ὑπόλοιπα παιδιά πού δέν τούς ἄρεσε ἡ ἐπιλογή,τόν ἔδιωξαν) πῆγε λοιπόν καί αὐτός στήν Αἰγιαλεία.

Ἀλλά,εἶχαν καί τό μυαλό στίς πατρογονικές κληρονομιές τῆς Φθίας. Ἔφτιαξε στρατό ὁ Ἀχαιός καί μέ Ἀθηναίους, τῆ βοηθείᾳ τοῦ ἀδερφοῦ του Ἴωνος καί ἐπέτυχε νά πάρῃ αὐτό πού τοῦ ἀνῆκε ἀπό τήν Φθία (Θεσσαλία). Δύο παιδιά του,Ἄρχανδρος καί Ἀρχιτέλης παντρεύονται δύο κόρες τοῦ Δαναοῦ (πάντα ἔτσι γίνεται,μιλᾶ τό αἷμα ...) καί ἐπιτυγχάνουν μ'αὐτόν τόν τρόπον οἱ Ἀχαιοί κυριαρχίαν σέ Ἀργολική καί Λακωνική. Ἕως τήν κάθοδο τῶν Ἡρακλειδῶν ὁπότε ἡττημένοι κινοῦν γιά τήν Αἰγιαλεία ὅπου πλέον λέγεται Ἱωνία (ἐκ τοῦ Ἴωνος ). Γίνεται πόλεμος μεταξύ τους,νικοῦνται οἱ Ἴωνες καί κινοῦν γιά τήν Ἀττική. Οἱ μετανάστες Ἴωνες εἶναι πού βρίσκονται στήν Ἀττική τόν καιρό πού καί ὁ ἄλλος μετανάστης (θεσσαλός εκ Μεσσηνίας...),Μέλανθος (ἀπό τήν ἴδια οἰκογένεια τοῦ Δευκαλίωνος καί αὐτός) τούς δέχθηκε μέ ἀνοιχτές ἀγκάλες.

Μετά τόν Μέλανθο ὁ Κόδρος εἶναι ὁ τελευταῖος βασιλιᾶς ἀπό τήν οἰκογένεια. Ὄχι πώς μετά ἔχασε τά πρωτεῖα,ἴσα-ἴσα ἀπό τήν ἴδια οἰκογένεια ξεκινᾶ ἡ μετάβασις πρός τήν ...δημοκρατίαν.

Νά κάνουμε μία παρένθεσιν καί νά σημειώσουμε πώς ὁ Ἴων πού ἐνῶ ἦταν βασιλιᾶς τῆς Αἰγιαλείας,βοήθησε τούς Ἀθηναίους στόν πόλεμο κατά τῶν Ἐλευσινίων. Καί ἐπεί δή ὅλα πῆγαν πρίμα,τόν ἔκαναν πολέμαρχο καί ἐδέχθησαν νά εἶναι βασιλεύς τους. Διπλός βασιλεύς ὁ Ἴων καί στήν Αἰγιαλεία καί στήν Ἀττική ! 
Μάλιστα ἐξ' αἰτίας αὐτοῦ θεωροῦνταν ὡς πρῶτος βασιλεύς τῆς Ἀττικῆς ὁ Ἴων (ἀπό τούς Ἀθηναίους πού ὑπερηφανεύονταν γιά τήν ἰωνική τους καταγωγἠ...;;;). Ὅταν ἦταν βασιλεύς ἔφτιαξε 4 τάξεις-φυλές. Γεωργούς-Δημιουργούς-Φύλάκες καί Ἱεροποιούς. Ἑτοιμαζόταν γιά τήν ὑποδοχή τῆς νέας λατρείας...Ἄλλως τε,μετά τήν νίκη στήν Ἐλευσίνα ἑδραιώθη καί ὁ Εὔμολπος ὡς ἀρχιερεύς τῶν τοπικῶν μυστηρίων μέ κληρονομικόν δικαίωμα (Εὐμολπίδες). Νά ὁ ῥόλος τῶν ἱερατείων στήν ἐξουσίες τῶν κρατῶν...

Αὐτές οἱ 4 τάξεις-φυλές ὀνοματίσθησαν ἀπό τούς υἱούς τοῦ Ἴωνος : Γελέων ἤ Τελέων ( εἶχε υἱόν τόν Βούτη τόν Ἀργοναύτη) ,Αἰγόκερως,Ἀργάνδης καί Ὅπλης.

Μετά ἀπό χρόνια,ἕνας ἀπόγονος τῆς ἴδιας φάρας,ὁ Κλεισθένης,ἄλλαξε τίς 4 φυλές καί τίς ἔκανε 10. Εἶχε καί αὐτός τούς λόγους του... Ὅπως ἔκανε Ἀθηναίους πολίτες καί τούς μετοίκους καί τούς ἀπελευθέρους δούλους ! 

είκών

Ἐπανερχόμενοι στούς ἀπογόνους τοῦ Κόδρου,υἱοῦ τοῦ Μελάνθου,Μέδωνα καί Νηλέα Β΄, τούς βρίσκουμε νά σπαράσσονται γιά τό ποιός θά πάρῃ τήν βασιλεία. Ἡ λύσις; Μά ποιά ἄλλη,οἱ Δελφοί ! Τό Μαντεῖον καί ἡ δαφνοφάγος Πυθία... Τό ἀποτέλεσμα; Τέρμα ἡ βασιλεία σειρά ἔχει ἡ ἀρχοντία,μήν σᾶς βάλουμε καί στά βαθιά τῆς δημοκρατίας ἔτσι ἀποτόμως...Ἄλλως τε,ἔπρεπε νά γίνουν καί κάποια ἄλλα πράγματα πρίν,νά τακτοποιηθοῦν ἐκκρεμότητες,νά στηθοῦν τά δίκτυα μέ τά ἀνάλογα πρόσωπα καί τότε θά ἐρχόταν ἡ ὥρα τοῦ ...μεγαλείου τῆς δημοκρατίας !

Ὁ Μέδων,ἄρχων καί ὁ Νηλεύς Β' παἰρνει τήν ἄγουσαν πρός Μικρά Ἀσίαν ! Μέ ἀρκετούς μαζύ του,Ἴωνες καί ὄχι μόνον...

Ἀπορία : Μά γιατί ἔπρεπε νά μεταναστεύσῃ ὁ Νηλεύς Β΄; Μά διότι,δέν πήγαινε ὅπου κι'ὅπου. Στά παράλια τῆς Μικρᾶς Ἀσίας πήγαινε,γνωστά λημέρια καί κατατόπια καί μάλιστα πολύ ἀποδοτικά ἀπό κάθε ἄποψιν...Τό Μαντεῖο ἤξερε... ( Τάνταλος -Φρυγία, Ἰοβάτης (πεθερός Προίτου)-Λυκία,Κάρες,Καρία(Κρῆτες),Λέλεγες κι'αὐτοί συγγενεῖς -μέ ποιούς ἄραγε;... )

Ποιούς πῆρε μαζύ του; Πῆρε ἐκτός τῶν Ἰώνων τῆς Ἀττικῆς καί αὐτούς τῆς Αἰγιαλείας,Εὐβοεῖς (Ἄβαντες),Θηβαίους,Ὄρχομενίους καί Φωκαεῖς ! Γιατί ὅλους αὐτούς μωρέ; Ἐδῶ δέν πρόκειται γιά μία παρεξήγησιν μεταξύ ἀδερφῶν πού ὁδηγεῖ σέ ἀποχώρησιν ἀλλά γιά κανονική μετανάστευσιν !  Κῦττα τό πονηρό Μαντεῖο ! Κῦττα πώς τά σχεδιάζουν ! Πλάνα μακροχρόνια, σχεδιασμοί ἄρτιοι καί βεβαίως ἀπέραντος ὑπομονή ἕως τήν ὁλοκλήρωσιν τοῦ τελικοῦ σκοποῦ ! Καί,ἐννοεῖται,μέ δικούς τους πάντα ἀνθρώπους πρωταγωνιστές καί κυρίως ἐξουσιαστές ...

Ὁ Νηλεύς Β΄ ἔρχεται στήν Ἀνακτορία (μετέπειτα Μίλητον),ὅνομα πού πῆρε ἀπό τόν αὐτόχθονα βασιλιᾶ της Ἄνακτα καί τήν καταλαμβάνει. Διώχνει τόν βασιλιᾶ καί τούς κατοίκους της, Κᾶρες καί παίρνει τήν ἐξουσία. Ὅμως,ἔρχονται οἱ Κρῆτες (πού εἴπαμε ἔχουν συγγενικούς δεσμούς μέ τούς Κᾶρες),μέ ἐπικεφαλῆς τόν Μίλητα καί μέ τόν στόλον τους καταλαμβάνουν τήν Ἀνακτορία τήν ὁποίαν καί μετονομάζουν σέ Μίλητο πρός τιμήν τοῦ Μίλητα. Θά τό ἄφηναν ἔτσι οἱ Ἴωνες; Μά στά σχέδια ἦταν καί ἡ Μίλητος. Πολιορκοῦν τήν πόλιν τήν ὁποίαν καί ἁλώνουν,σφάζουν ὅλους τούς ἄνδρες,ἐκτός ἐλαχίστων πού διέφυγαν καί γυναῖκες καί κορίτσια τά παντρεύονται. Ἰωνική ἡ Μίλητος,λοιπόν.

Ὁ τρίτος υἱός τοῦ Κόδρου,ὁ Ἄνδροκλος,πῆγε στήν Ἔφεσον ὅπου οἱ κάτοικοί της ἦσαν Λέλεγες,Κᾶρες καί Λυδοί. Τήν κατέλαβον καί αὐτήν. Μέ πόλεμον πῆρε ὁ Ἄνδροκλος καί τήν Σάμον καί συμμάχησε μέ τούς Πριηνεῖς κατά τῶν Καρῶν ἀλλά σκοτώθηκε στήν μάχη. Οἱ Ἐφέσιοι,Ἴωνες πλέον,τόν ἔθαψαν ἐκτός πόλεως,στήν θέσιν τῶν Μαγνητίδων Πυλῶν :

«Ἐφέσιοι δέ ἀνελόμενοι τοῦ Ἀνδρόκλου τόν νεκρόν ἔθαψαν τῆς σφετέρας ἔνθα δείκνυται καὶ ἐς ἐμέ ἔτι τὸ μνῆμα κατά τήν ὁδόν τήν ἐκ τοῦ ἱεροῦ παρά τό Ὀλυμπιεῖον καί ἐπί πύλας τάς Μαγνήτιδας: ἐπίθημα δέ τῷ μνήματι ἀνήρ ἐστιν ὡπλισμένος» (Παυσανίου Ἀχαϊκά,κεφ.2 παράγρ.9)

Ὁ 4ος υἱός τοῦ Κόδρου,Κυάρητος κατέλαβε τήν Μυοῦντα. Οἱ Θηβαῖοι μαζύ μέ Ἴωνες ὑπό τόν υἱό τοῦ Νηλέως Β΄, Αἴπυτον ἤ Αἴγυπτον (;) ,τήν Πριήνη.

«ἐκπέμψαντος δέ σφᾶς ἐς ἀποικίαν τοῦ θεοῦ, περαιοῦνται ναυσίν ἐς τήν Ἀσίαν»  (Παυσανίου Ἀχαϊκά,κεφ.3 παράγρ.2) Δῆλα δή : Ὁ Θεός τούς ἔστειλε γιά ἀποικία καί πέρασαν μέ πλοῖα στήν Ἀσία.

Καταλάβατε; Ὁ Θεός ...Ποιός Θεός; Ὁ Ποσειδών,φυσικά ! Ἄλλως τε,ἔφτιαξαν καί τό Πανιώνιον,τό Κοινόν τῶν Ἰώνων πρός τιμήν τοῦ Ἐλικῶνος Ποσειδῶνος ! Ἐλικῶνος...

Οἱ Δαμασίχθων καί Πρόμηθος(Κοδρίδες ἐπίσης) κατέλαβον τήν Κολοφῶνα. Ὁ Πρόμηθος ὅμως σκότωσε τόν ἀδερφό του Δαμασίχθονα καί ἔφυγε στήν Νάξο,ὅπου καί πέθανε. Ὅταν θέλησαν νά στείλουν πίσω τόν νεκρό,τά παιδιά τοῦ Προμήθου τόν δέχθηκαν...Γιατί ἄρα γε,τόν ἀδελφοκτόνο; Ποιός ξέρει,μπορεῖ νά ἦταν καί αὐτή συμβουλή τοῦ ...Μαντείου...

Ὁ Ἀνδραίμων,7ος υἱός Κόδρου κατάλαβε τήν Λέβεδο καί ἐκδίωξε τούς Κᾶρες :

«Λεβεδίοις δέ ἐποίησε μέν Λυσίμαχος ἀνάστατον τήν πόλιν, ἵνα δή συντέλεια ἐς μέγεθος τῇ Ἐφέσῳ γένοιτο: χώρα δέ σφισιν ἔς τε τά λοιπά ἐστιν εὐδαίμων καί λουτρά παρέχεται θερμά πλεῖστα τῶν ἐπί θαλάσσῃ καί ἥδιστα. τό δέ ἐξ ἀρχῆς καί τήν Λέβεδον ἐνέμοντο οἱ Κᾶρες, ἐς ὃ Ἀνδραίμων σφᾶς ὁ Κόδρου καί Ἴωνες ἐλαύνουσι. τῷ δὲ Ἀνδραίμονι ὁ τάφος ἐκ Κολοφῶνος ἰόντι ἐστίν ἐν ἀριστερᾷ τῆς ὁδοῦ, διαβάντι τόν Καλάοντα ποταμόν». (Παυσανίου Ἀχαϊκά,κεφ.3 παράγρ.5)

Εἶχε πολλά θερμά λουτρά,ἡ πόλις,τά περισσότερα καί πιό πλούσια ἀπό ὅλα τά παράλια ! Ἔμ, οἱ Κᾶρες θά τά ἐκμεταλεύονταν; Τί λές τώρα !

Στήν Τέω δέν χρειάστηκαν οὔτε μάχες οὔτε σφαγές. Ἦταν ἤδη δικοί τους ἄνθρωποι ἐδῶ. Μέτοικοι ἀπό τήν Βοιωτία ὑπό τόν Ἀθάμα (πατέρας Φρίξου-Ἔλλης,χρυσόμαλλο κριάρι,Κολχίδα) πού συγκατοικοῦσαν μέ τούς ἐντοπίους μία χαρά ! Ἄλλως τε,ἀπό τήν ἴδια γενιά καί ὁ Ἀθάμας,υἱός Αἰόλου,ἀπογόνος Δευκαλίονος...Τά βρῆκαν λοιπόν μία χαρά,δέχθηκαν τούς ἐξ' Ἀθηνῶν Ἴωνες ὑπό τόν Ναῦκλο καί τούς Ἀθηναίους Ποίκνη καί Δάμαθος ἀλλά καί τόν Βοιωτό Γόργη.

Ἀλλά ὑπῆρχαν καί οἱ Ἐρυθρές. Μία πόλη πού λέγεται πώς ἵδρυσαν Κρῆτες ὑπό τόν Ἔρυθρο υἱό τοῦ Ῥαδαμάνθεως. Μαζύ τους συγκατοικοῦσαν Λύκιοι,Κᾶρες καί Πάμφυλοι (φίλοι καί συγγενεῖς ὅντες). :

« Κρησὶ Λυκίων καὶ Καρῶν τε καὶ Παμφύλων, Λυκίων μὲν κατὰ συγγένειαν τὴν Κρητῶν --καὶ γὰρ οἱ Λύκιοι τὸ ἀρχαῖόν εἰσιν ἐκ Κρήτης, οἳ Σαρπηδόνι ὁμοῦ ἔφυγον--, Καρῶν δὲ κατὰ φιλίαν ἐκ παλαιοῦ πρὸς Μίνω, Παμφύλων δὲ ὅτι γένους μέτεστιν Ἑλληνικοῦ καὶ τούτοις--εἰσὶ γὰρ δὴ καὶ οἱ Πάμφυλοι τῶν μετὰ ἅλωσιν Ἰλίου πλανηθέντων σὺν Κάλχαντι--, τούτων τῶν κατειλεγμένων ἐχόντων Ἐρυθράς»(Παυσανίου Ἀχαϊκά,κεφ.3 παράγρ.7)

Ἔτσι ὁ Κλέοπας (Κοδρίδης καί αὐτός),μάζεψε κάμποσους Ἴωνες ἀπό τίς λοιπές πόλεις καί τούς ἐγκατέστησε στίς Ἐρυθρές. Ἔ, νά ἔχουμε καί κάποια πλειοψηφία,ντέ...

Οἱ Κλαζομενές ἱδρύθησαν ἀπό τόν Κολοφώνιον, Πάρφυρο ὀνομαζόμενον.

Οἱ Φωκαεῖς μέ τούς Ἀθηναίους Φιλογένη καί Δάμωνα πῆραν τήν περιοχή πού ἔκτισαν τήν πόλιν τους μέ συνθήκη,ἀπό τούς Κυμαίους καί ἴδρυσαν τήν Φώκαια. Ὅμως αὐτούς δέν τούς δέχονταν στό Πανιώνιον,Κοινόν τῶν Ἰώνων,διότι δέν ἦσαν ἀπό τήν ...βασιλική φάρα τοῦ Κόδρου...

Φυσικά ἡ Σάμος καί ἡ Χῖος ἀποτέλεσαν ἀναπόσπαστον κομμάτι τῆς σειρᾶς τῶν πόλεων αὐτῶν (ὁ καθείς ἀντιλαμβάνεται τούς ...γεωπολιτικούς λόγους,ὅπως ἀργότερα καί ἡ Σμύρνη )

Ἔτσι δημιουργήθηκε ἡ γνωστή Δωδεκάπολις τῶν Ἰώνων (ἀπό τήν φάρα τοῦ Δευκαλίωνος ) μέ τήν προτροπήν τοῦ Μαντείου καί τῆς δαφνοφάγου Πυθίας. Ἄλλως τε εἴπαμε,οἱ Νηλείδες εἶχαν πολύ καλές σχέσεις μέ τό Μαντεῖον...

Καί βεβαίως αὐτή ἡ ἐξάπλωσις ἦρθε μετά τήν ἐξάπλωσιν στήν ἑλλαδικήν ἀπό Βοιωτία,Μαγνησίαν,Κόρινθον,Ἀργολίδα,Λακωνία,Ἀχαΐα καί Ἀττική. Καί ὕστερα ἦρθαν ... ἄλλου εἴδους ἀλλαγές,περισσότερον ... δημοκρατικές,μέ ὅ,τι αὐτό μπορεῖ νά σημαίνει...

Θά δοῦμε καί τόν Κλεισθένην ὁσονούπω...

Τό ἄριστο σχέδιον τῶν ἐξουσιαστῶν ἡ ...δημοκρατία τους ...(μέρος α΄)

Τό ἄριστο σχέδιον τῶν ἐξουσιαστῶν ἡ ...δημοκρατία τους ...(μέρος β΄)

Τό ἄριστον σχέδιον τῶν ἐξουσιαστῶν ἡ ...δημοκρατία τους (μέρος δ΄) 

Τό ἄριστον σχέδιον τῶν ἐξουσιαστῶν ἡ ...δημοκρατία τους ( μέρος ε΄) 

Τό ἄριστον σχέδιον τῶν ἐξουσιαστῶν ἡ ...δημοκρατία τους ! (μέρος στ΄)

Τό ἄριστον σχέδιον τῶν ἐξουσιαστῶν ἡ ...δημοκρατία τους (μέρος ζ΄)

Ἑλλάς Αἰώνιον