Σύμφωνα με πολλούς Αμερικανούς ερευνητές, το αιφνίδιο χτύπημα του
Ντόναλντ Τραμπ στη Συρία έγινε για να του δώσει διέξοδο στις αφόρητες
πιέσεις που του είχαν ασκηθεί τελευταία εξαιτίας των αποκαλύψεων για
υπόγειες διασυνδέσεις με ρωσικούς παράγοντες.
Με αυτόν τον τρόπο ισχυρίζονται ότι κατάφερε να ξεγλιστρήσει από τις καταγγελίες που είχε δεχτεί τον τελευταίο καιρό.
Αλλά το σημαντικό είναι ότι πίσω από αυτό το χτύπημα που άναψε
μεγάλες φωτιές σε όλη τη Μέση Ανατολή και όχι μόνο, υπάρχει ένα πολύ
ενδιαφέρον παρασκήνιο.
Είναι αξιοσημείωτο ότι ο πρώτος που βγήκε να στηρίξει αυτό το
αμερικανικό χτύπημα είναι ο Ταγίπ Ερντογάν και αυτό ενώ την ίδια ώρα στο
εσωτερικό της Τουρκίας καθημερινά κατηγορεί με βαριές φράσεις τους
Αμερικανούς ότι ενέχονται στο πραξικόπημα που είχε γίνει εναντίον του
και ότι στηρίζουν στρατιωτικά τους Κούρδους της Συρίας. Μάλιστα ο Ερντογάν προσχώρησε ακόμα πιο πολύ φανερώνοντας τις
διαθέσεις του ότι και η Τουρκία πρέπει να λάβει ανάλογα μέτρα για τα
υποτιθέμενα χημικά όπλα που έχει το καθεστώς Άσαντ.
Το θέμα αυτό των χημικών που επανειλημμένα αποδείχτηκε ότι είναι μια
απάτη, ήταν ένα από τα ομώνυμα προσχήματα όπως το είχε δηλώσει
παλαιότερα ο Ομπάμα για να βομβαρδίσουν οι ΗΠΑ το Ιράκ αλλά και άλλες
χώρες.
Οι σημερινές εξελίξεις αποδεικνύουν για άλλη μια φορά ότι μπορεί να
αλλάζουν οι πρόεδροι των ΗΠΑ αλλά η εξωτερική τους πολιτική παραμένει η
ίδια. Έτσι και ο Τραμπ συναίνεσε στις κατηγορίες των ισλαμιστών ότι
επλήγησαν με χημικά από τον Άσαντ, χωρίς να αποδειχτεί τίποτα, και
έστειλε τους πυραύλους του να βομβαρδίσουν τη συριακή βάση στο Χομς.
Εκείνοι που πρωτοστατούν σε αυτή την εκστρατεία κατά του Άσαντ πιέζοντας
τον Τραμπ να λάβει μέτρα εναντίον του, είναι κυρίως ο γερουσιαστής Τζον
Μακέιν, που κάποτε είχε απειλήσει ότι θα εξαφανίσει τη Ρωσία και ο
γερουσιαστής Λίντσεϊ Γκράχαμ, εκπρόσωποι και οι δύο του βαθέως κράτους
των ΗΠΑ.
Όσον αφορά τη συγκεκριμένη περίπτωση υπάρχουν κάποιες πολύ περίεργες
συμπτώσεις. Κατά πρώτον, πριν καλά καλά γίνει γνωστό τι έγινε ακριβώς,
βγήκαν οι ισλαμιστές της Συρίας και ζητούσαν άμεση καταδίκη του Άσαντ.
Αλλά το πιο ενδιαφέρον εδώ είναι ότι στο μέρος όπου έγινε το χτύπημα
με τα χημικά όπλα υπάρχουν πολλές υπόγειες σήραγγες, τούνελ, κρυψώνες
όπου οι ισλαμιστές συγκεντρώνουν οπλικά συστήματα τα οποία μεταφέρουν
συνήθως από Τουρκία και από περιοχές που ελέγχονται από τους Τούρκους. Σύμφωνα με τον Ρώσο Υπουργό Άμυνας, Ίγκορ Κονασεκοβ, στο μέρος εκείνο
οι ισλαμιστές συγκεντρώνουν και πολλά χημικά όπλα και τοξικά αέρια όπως
το σαρίν.
Στις παρακάτω φωτογραφίες μπορείτε να δείτε σκηνές από την επίθεση
που συνδέονται με αυτές στις υπόγειες στοές. Δηλαδή αποκαλύπτεται η
μεγάλη αποθήκη χημικών όπλων των ισλαμιστών.
Αυτό από τον μάρτυρα γιατρό χωρίς σύνορα που δεν αποκαλύπτει το όνομά
του, μέσα σε αυτές τις στοές οι ισλαμιστές είχαν αποθέματα από το
θανατηφόρο χημικό αέριο σαρίν με το οποίο κάποτε το καθεστώς του Ιράκ
είχε σκοτώσει χιλιάδες Κούρδους στις βόρειες περιοχές της χώρας. Εδώ φαίνεται ποιούς πραγματικά υποστηρίζουν οι ΗΠΑ και πόσο υποκρισία
υπάρχει στα μεγάλα διεθνή καθεστωτικά ΜΜΕ που συνεχώς μεταδίδουν
ψευδείς ειδήσεις όπως κατήγγειλε η Μόσχα. Ο μεγάλος ευνοούμενος από τους
αμερικανικούς βομβαρδισμούς στη Συρία είναι το ισλαμικό κράτος που ήδη
άρχισε αντεπίθεση στην ιστορική πόλη της Παλμύρας την οποία είχαν
απελευθερώσει πρόσφατα συριακές δυνάμεις.
Είναι αξιοσημείωτο ότι ένας από τους θρησκευτικούς αρχηγούς αυτών των
ισλαμιστών είναι ο Μοχάμεντ Αλλούς, ο οποίος βρίσκεται στην Τουρκία
όπως αποκάλυψε στο Twitter ο ίδιος ο γιος του, ο Σαχράν Αλλούς. Το
εντυπωσιακό είναι ότι ο Σαχράν Αλλούς είχε δημοσιεύσει πάλι το Twitter
με λεπτομέρειες ποιές είναι οι επιπτώσεις όταν δεχτείς χτυπήματα με το
φονικό αυτό αέριο πριν γίνει το επεισόδιο.
Παράλληλα ένας Σύριος δημοσιογράφος της συριακής αντιπολίτευσης είχε
γράψει μια μέρα πριν από την τραγωδία με τα χημικά αέρια στο διαδίκτυο,
ότι το καθεστώς Άσαντ θα διενεργήσει επίθεση με χημικά αέρια και το
ερώτημα που γεννάται είναι πως τα ήξερε αυτά και γιατί τα είχε πει.
Όλα αυτά μαζί με άλλες αναφορές αποκαλύπτουν πως η Τουρκία ήταν άμεσα εμπλεκόμενη. Το πιο φυσιολογικό ερώτημα από όλη αυτή την ιστορία είναι, πως είναι
δυνατόν να έκανε κάτι τέτοιο ο Άσαντ την ίδια ώρα που ο στρατός του είχε
επιτύχει μεγάλες νίκες στο Χαλέπι και στη Χομς, με συνέπεια να
προκαλούσε διεθνή κατακραυγή εναντίον του και οι μόνοι κερδισμένοι να
ήταν οι τζιχαντιστές.
Στην πραγματικότητα το πιο πιθανό είναι ότι η τραγωδία με τα χημικά
όπλα ήταν ένα παλιό σχέδιο της CIA σε συνεργασία με τους ισλαμιστές αλλά
και με την Τουρκία για να γίνει μια μεγάλη προβοκάτσια που θα έδινε την
ευκαιρία να χτυπηθεί ο μισητός από την Δύση και τις ΗΠΑ πρόεδρος της
Συρίας και παράλληλα να δοθεί ένα σκληρό μήνυμα προς τη Μόσχα.
Το ίδιο παιχνίδι είχε παιχτεί παλαιότερα με τον Σαντάμ Χουσεΐν στο
Ιράκ, με τον Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς στη Γιουκοσλαβία και με τον Μουαμάρ
Καντάφι στη Λιβύη με την διαφορά όμως ότι τώρα η Ρωσία δεν είναι αυτή
που ήταν τότε και στη Μόσχα υπάρχει ένας δυνατός ηγέτης που είναι
διατεθειμένος να αντιμετωπίσει τη σατανική ελίτ.
Άρθρο του Giovanni Brizzi Μετάφραση: Θεόδωρος Λάσκαρης
Δομημένο
σύμφωνα με ένα χρονολογικό-αφηγηματικό σχήμα, το βιβλίο του Gastone
Breccia ‘Η ασπίδα του Χριστού, οι πόλεμοι της Ανατολικής Ρωμαϊκής
Αυτοκρατορίας’, καλύπτει την περίοδο μεταξύ της ήττας που υπέστη ο
Ουάλης στην Αδριανούπολη (378 μ.Χ.) και την αποτυχημένη επίθεση του
Βούλγαρου ηγεμόνα Κρούμ εναντίον της Κωνσταντινούπολης (813 μ.Χ.).
Δηλαδή, τους αιώνες που είδαν την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία να
αντιτάσσεται σε διαδοχικά κύματα, πάντα διαφορετικών εισβολέων, να
εμποδίζει επιδρομές, να προστατεύει τα σύνορα και ακόμη να ανακτά από
καιρό χαμένα εδάφη.
Τα
βασικά σημεία στα οποία εστιάζει ο συγγραφέας είναι η πολιτική και
στρατιωτική κατάσταση της αυτοκρατορίας, καθώς και η δομή, η οργάνωση
και η χρήση των στρατευμάτων της. Με δύο κύρια σημεία καμπής: τη
δημιουργία ενός νέου αμυντικού συστήματος από μέρους του Θεοδόσιου του
Α΄μετά την Αδριανούπολη καθώς και τη μεγάλη ΄θεματική μεταρρύθμιση')
του δεύτερου μισού του 7ου αιώνα. Το πρώτο σημείο καμπής αφορούσε μόνο
τις ένοπλες δυνάμεις, το δεύτερο μεταμόρφωσε πλήρως το κράτος.
Από
στρατηγικής άποψης, η Νέα Ρώμη μπόρεσε να επωφεληθεί από την κεντρική
θέση της ως απόρθητη πρωτεύουσα. Όπως θα φανεί αργότερα, όσο επιβίωνε η
πρωτεύουσα, επιβίωνε και η αυτοκρατορία. Από την Κωνσταντινούπολη, μέσω
εσωτερικών γραμμών, οι επίλεκτες εφεδρικές δυνάμεις μπορούσαν να φθάσουν
σύντομα στα εδάφη που δέχονταν επίθεση. Παραδόξως όμως, αυτή η εστίαση
στην πρωτεύουσα ήταν και ένα στοιχείο αδυναμίας, διότι η πιο λαμπρή των
πόλεων ασκούσε στους επιδρομείς μία ακαταμάχητη έλξη. Ως αποτέλεσμα, οι
αυτοκρατορικές δυνάμεις έπρεπε να αντιμετωπίζουν ταυτόχρονες επιθέσεις
από αντίθετα σύνορα, π.χ. στην περιοχή των Βαλκανίων και στην περιοχή
της Μεσοποταμίας.
Μεταξύ
των ενδιαφερόντων στοιχείων που προκύπτουν από την μελέτη των πηγών
είναι και ο θεωρητικός στοχασμός πάνω στις διάφορες όψεις της πολεμικής
τέχνης. Αν και δεν μπορούμε να μιλήσουμε για εγχειρίδια στρατηγικής με
την σύγχρονη έννοια του όρου, ωστόσο υπάρχει ένα πλήθος αναφορών που
αφορούν την επεξεργασία ευέλικτων κανόνων τακτικής. Πιο συγκεκριμένα,
κωδικοποιούνται τα διάφορα είδη παράταξης και ελιγμών, εισάγεται μία
αρχή που αντιπροσωπεύει μία μερική ρήξη με το παρελθόν και μαζί μία
ικανή εναλλακτική λύση: εκείνη της ‘προσαρμογής στον εχθρό’. Το
τελευταίο επιτυγχάνεται αναλύοντας τα δυνατά και αδύνατα σημεία του κάθε
βάρβαρου αντιπάλου έτσι ώστε να αντιμετωπιστούν και να γίνουν
εκμεταλλεύσιμα.
Οι
λεγεώνες της πρώτης Ρώμης έτειναν να επιβάλλουν το δικό τους τρόπο
μάχης, έχοντας εμπιστοσύνη στην ανωτερότητα τους την οποία και θεωρούσαν
απόλυτη. Αντιθέτως, τα στρατεύματα της Ανατολής, συχνά κατώτερα σε
αριθμό, όφειλαν κάθε φορά να προσαρμόζονται στην εκάστοτε κατάσταση,
χρησιμοποιώντας διαφορετικούς σχηματισμούς.
Από
τακτικής άποψης, η χρονική περίοδος μεταξύ του 4ου και του 9ου αιώνα
καταδεικνύει μία πλήρη μεταμόρφωση της πολεμικής τέχνης. Από τις μεγάλες
στρατιές της αρχαίας Ρώμης γίνεται το πέρασμα σε πιο μικρά σώματα, τα
οποία αριθμούν 15-20 χιλιάδες οπλίτες. Όμως ο στρατός της
Κωνσταντινούπολης παραμένει, στην καλύτερη στιγμή του, μία δύναμη
βασισμένη στη συντονισμένη χρήση διαφορετικών ειδικοτήτων, συνδυάζοντας
πεζικό και ιππικό, βαριά οπλισμένων ‘ασπιδοφόρων’ (κατάλληλων για τη
μετωπική σύγκρουση και την υπεράσπιση των σταθερών θέσεων), Ούννους
ιππείς (εξαίρετοι στην αναγνώριση και στις ενέδρες) και έφιππους τοξότες
που κατά κύριο λόγο προέρχονταν από την Ανατολία και τη Θράκη. Διέθετε
ακόμη και πυροβολικό καθώς και ακουστικά και οπτικά συστήματα
σηματοδότησης.
Διάσημες
είναι οι επιχειρήσεις ανακατάληψης που πραγματοποίησε ο Ιουστινιανός,
όπως για παράδειγμα η Αφρικανική εναντίον των Βανδάλων το 533 μ.Χ.. Η
επιχείρηση αυτή, ενάντια σε κάθε προσδοκία, κατέληξε σε ένα είδος
‘πολέμου αστραπής’. Εξίσου θαυμαστή είναι και εκείνη η εκστρατεία
(535-553 μ.Χ.) εναντίον των Γότθων στην Ιταλία η οποία ήταν δυσκολότερη
και χρονικά μεγαλύτερη.
Δικαιολογημένοι
με την πρόθεση να αποκατασταθεί ο ‘Ρωμαϊκός και Χριστιανικός Κόσμος’,
οι πόλεμοι για την ‘αναστήλωση της αυτοκρατορίας’ απέδειξαν την ισχύ των
βυζαντινών στρατευμάτων. Ο Ιουστινιανός νίκησε τους μοναδικούς λαούς
που, μέχρι τότε, είχαν καταφέρει να εγκατασταθούν σε ρωμαϊκά εδάφη,
καθώς οι, συντονισμένοι από την Κωνσταντινούπολη, στρατοί και στόλοι
έδωσαν μία εντυπωσιακή επίδειξη στρατιωτικής ισχύος. Ωστόσο ο
Ιουστινιανός απέτυχε να διασφαλίσει στους υπηκόους του το πιο πολύτιμο
αγαθό, αυτό που ο συγγραφέας αποκαλεί «η γλυκύτητα της ειρήνης».
Παρά
το γεγονός ότι το ρωμαϊκό και χριστιανικό κράτος αναγκάστηκε να
πολεμήσει ατελείωτους πολέμους (χρησιμοποιώντας έως και το 95 τοις εκατό
των πόρων του στην πολεμική προσπάθεια) δεν επεξεργάστηκε ποτέ, για την
υποστήριξη αυτής της τεράστιας προσπάθειας, μία θετική ιδεολογία του
πολέμου. Ο πόλεμος παρέμεινε το 'χειρότερο των δεινών', το οποίο και
έπρεπε να αποφεύγεται, καταφεύγοντας στη δωροδοκία ή στις στοχευμένες
‘εκκαθαρίσεις’ εχθρικών προσώπων ή ακόμη και στην πληρωμή φόρων...
Μόνο
σε εξαιρετικές περιπτώσεις, ο πόλεμος θεωρήθηκε ως μία ‘αποστολή' με
θρησκευτικούς συνειρμούς. Μια τέτοια περίπτωση ήταν όταν ο Ηράκλειος, με
την αυτοκρατορία στο χείλος της καταστροφής, απεύθυνε έκκληση στην
πίστη των υπηκόων του για να αποκρούσουν έναν εχθρό ‘ξένο’ προς τον
χριστιανισμό. Ωστόσο, αυτό δείχνει να έγινε μόνο επειδή ήταν σε κίνδυνο η
ίδια η επιβίωση της αυτοκρατορίας. Διαφορετικά, ο πόλεμος για τους
Βυζαντινούς είχε πάντα μια αρνητική αξία, που μόνο οι ‘βάρβαροι’ λαοί
αντιμετώπιζαν με χαρά.
Στην
προστασία της βυζαντινής ασπίδας μπόρεσε να ευημερήσει και να
αναπτυχθεί η Λατινική Ευρώπη, που όμως ποτέ δεν απέδωσε στους αδελφούς
της Ανατολής την τιμή ότι υπερασπίστηκαν με το αίμα τους την ειρήνη όλου
του Χριστιανικού Κόσμου.
Ο Θεόδωρος Φαλέζ - Κολοκοτρώνης ήταν εγγονός του Γέρου του Μωριά και
συνονόματος.Γιος του Γιάννη (Γενναίου) Κολοκοτρώνη και της Φωτεινής Τζαβέλλα.
Γεννήθηκε στις 2 Μαρτίου 1829 στο Ναύπλιο. Διατήρησε αποστάσεις από τους γονείς
του, τους οποίους και θεωρούσε μέλη της Βαυαρικής Αριστοκρατίας, αφού μετά το
κίνημα της 3ης Σεπτεμβρίου 1843, ο πατέρας του έγινε γερουσιαστής από τον
Όθωνα. Ως προς το συνταγματικό κίνημα της 3ης Σεπτεμβρίου, τήρησε εχθρική στάση, γι'αυτό άλλωστε και αυτοεξορίσθηκε, πριν επιστρέψει παρακινούμενος από τον Όθωνα για να αναλάβει γερουσιαστής.
falaise
From Old French faleise, from Old Frankish *falisa, from Proto-Germanic
*falisaz (“rock, cliff”), from Proto-Indo-European *pelis-, *pels- (“rock,
cliff”).
https://en.wiktionary.org/wiki/falaise
ΟΙ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΑΙΟΙ ΒΑΦΤΙΣΑΝ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥΣ ΜΕ ΤΟ ΒΑΥΑΡΙΚΟ-ΦΡΑΓΚΙΚΟ ΟΝΟΜΑ ΦΑΛΕΖ
ΚΑΙ ΟΤΑΝ Ο ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΦΑΛΕΖ-ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ ΜΕΓΑΛΩΣΕ ΚΑΙ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΠΟΚΥΡΗΞΕ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΤΟΥ ΘΕΩΡΟΝΤΑΣ ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΚΑΙ ΜΕΛΗ ΤΩΝ ΒΑΥΑΡΩΝ
Η Φωτεινή Τζαβέλα – Κολοκοτρώνη ήταν πρώτη κυρία της χώρας. Γεννήθηκε στο Σούλι
και ήταν κόρη του Φώτου Τζαβέλα. Το 1828 παντρεύτηκε τον Ιωάννη Κολοκοτρώνη, γιο
του Θεόδωρου. Ύστερα απο πρόσκληση του Όθωνα έγινε κυρία επι των τιμών της
βασίλισσας Αμαλίας, θέση στην οποία παρέμεινε για αρκετό καιρό φορώντας πάντα
την παραδοσιακή σουλιώτικη φορεσιά. Το 1862, έτος που ανέλαβε την πρωθυπουργία
ο άντρας της, έγινε η πρώτη κυρία της χώρας.
Μαζί με τον Ιωάννη Κολοκοτρώνη απέκτησε δύο γιούς, τον Θεόδωρο, γνωστό και ως
Φαλέζ, και τον Κωνσταντίνο καθώς και πέντε κόρες, την Γεωργίτσα Πετιμεζά, την
Αικατερίνη Ροδίου, την Ελένη Ζώτου, την Ζωΐτσα Μανώτου και την Ευφροσύνη που
έμεινε ανύπαντρη. http://24wro.com.gr/163157/blog-post_3540-12/#
Η ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΟΥ ΓΕΝΝΕΟΛΟΓΙΚΟΥ ΔΕΝΔΡΟΥ,ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΠΕΤΙΜΕΖΑ ΚΑΙ ΡΟΔΙΟΥ
ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΑΜΠΙΝΟΤΑΤΗ ΕΒΡΑΙΚΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΣΤΑΗ
ΓΙΑ ΞΑΝΑΡΙΞΤΕ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ ΣΤΟ ΓΕΝΝΕΟΛΟΓΙΚΟ ΔΕΝΔΡΟ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΤΕ ΚΑΙ ΜΟΝΟΙ
ΣΑΣ
Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του αρχαιολόγου Βαλέριου Στάη και της
Χαρίκλειας Ροδίου. Από την πλευρά της μητέρας του καταγόταν από την οικογένεια
Κολοκοτρώνη και ήταν απευθείας απόγονος του Γενναίου και του Θεόδωρου
Κολοκοτρώνη. Ακολούθησε την οικογενειακή παράδοση φοιτώντας στη Στρατιωτική
Σχολή Ευελπίδων. Συμμετείχε στους Βαλκανικούς Πολέμους καθώς και στις πολεμικές
συγκρούσεις της περιόδου 1917 - 1922. Την περίοδο 1940 - 1941 υπήρξε αρχηγός
της αντιαεροπορικής άμυνας. Το 1946 προήχθη σε αντιστράτηγο και το 1948 αποστρατεύθηκε.
Απεβίωσε στην Αθήνα το 1958. Ήταν παντρεμένος με την Ασπασία Γκίνη και είχε
αποκτήσει έναν γιό, τον Βαλέριο Στάη (1919 - 2004), αντιστράτηγο ε.α.
https://el.wikipedia.org/wiki/Νικόλαος_Στάης
Η ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ ΕΛΛΗ(ΕΛΛΙΣΑΒΕΤ) ΣΤΑΗ :Είναι κόρη του βουλευτή του Κόμματος των
Φιλελευθέρων Μάρκου Τσαρλαμπά.Έχει κάνει τέσσερις γάμους. Ο πρώτος με τον
δικηγόρο Νίκο Στάη (από τον οποίο κράτησε και το επίθετο της)
https://el.wikipedia.org/wiki/Έλλη_Στάη
ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΤΩΡΑ ΤΙ ΣΑΣ ΕΧΩ!
Μάρκος Τσαρλαμπάς (ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗ ΣΤΑΗ) Ήταν γόνος οικογένειας οπλαρχηγών,
Ηπειρώτικης καταγωγής, που διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο και στον αγώνα του 1821
στην Ήπειρο.
Η οικογένεια (ΤΣΑΡΛΑΜΠΑ) δραστηριοποιούταν τόσο στην Πρέβεζα όσο και στη
Λευκάδα, με άγνωστη, όμως, απώτερη καταγωγή.
Στην Πρέβεζα βρίσκουμε μέλη της στη διάρκεια της πρώτης (1684-1699) και
δεύτερης (1718-1797) βενετικής κατοχής της, και περιοχή των προαστίων της πόλης
φέρει ακόμη το όνομα της οικογένειας. Στη Λευκάδα εντοπίζονται μέλη της
οικογένειας από τα τέλη του 17ου αιώνα έως σήμερα και η εκκλησία του Αγίου
Σπυρίδωνος, στο κέντρο της πόλης, φέρεται ως ιδιοκτησία της οικογένειας.
Από την οικογένεια αυτή η κόρη Τσαρλαμπά, Ακριβή, ήταν γυναίκα του καπετάν
Ανδρούτσου και μητέρα του Οδυσσέα Ανδρούτσου. Ο αδελφός της, Παναγιώτης
Τσαρλαμπάς, ήταν αρχηγός των Πρεβεζάνων ενόπλων που συμπαρατάχθηκε με τους
Γάλλους στη Μάχη της Νικοπόλεως. Όταν η μάχη πήρε δυσμενή τροπή για τους
Γάλλους υποχώρησε και πέρασε στη Λευκάδα. Εκεί εγκαταστάθηκαν έκτοτε και
αρκετοί απόγονοί τους.
Η ΕΛΛΗ ΣΤΑΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ ΑΝΤΡΑ ΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΓΟΝΟΣ ΤΩΝ ΚΟΛΟΚΟΤΡΟΝΑΙΩΝ ΚΑΙ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΤΗΣ ΑΠΟΓΟΝΟΣ ΤΟΥ
ΟΔΥΣΣΕΑ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΥ;
Η οικογένεια Στάη, ιταλικής (ΚΑΡΑΕΒΡΑΙΚΗΣ) καταγωγής, εμφανίζεται για πρώτη
φορά στα 1573, όταν έξι μέλη της παρουσιάζονται να μετέχουν στο πρώτο συμβούλιο
ευγενών του νησιού.
https://el.wikipedia.org/wiki/Οικογένεια_Στάη
ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΝΑ ΣΑΣ ΣΩΣΕΙ; ΠΟΙΟΣ ΡΕ;
ΜΑΣ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ ΟΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΤΩΝ "ΕΛΛΗΝΩΝ" ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΤΟΥ 1821.ΤΟ ΕΧΕΤΕ
ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙ;
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΩΤΗΡΙΑ! ΨΕΥΤΟΡΩΜΑΙΚΟ ΜΕΧΡΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΑΙΡΝΕΙ!
ΨΕΥΤΟΡΩΜΑΙΚΟ ΜΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΛΕΞΕΩΣ!
ΓΙΑ
ΤΗΝ ΜΑΝΤΩ ΜΑΥΡΟΓΕΝΟΥΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΤΖΕΝΗ ΚΑΡΕΖΗ;
Ο γνωστός Βενετός στρατηγός Μοροζίνι του οποίου το όνομα ειναι η ιταλική εκδοχή
του ονόματος Μαυρογένους, ειναι απόγονος της ιστορικής οικογένειας που τα ίχνη
της
ανακαλύπτουμε στις δύο απο τις τρείς βυζαντινές μετοικεσίες, αυτές της
Ρουμανίας και της Βενετίας.
Η οικογένεια Μαυρογένη συνδέθηκε συγγενικά με τις οικογένειες: Δημητρακόπουλου,
Σούτσου, Μουρούζη, Μάνου, Νέγρη, Μάτσα, Καντακουζηνού, Σκαναβή, Σκορδύλη,
Κονδύλη, Καΐρη, Καμπάνη, Κριεζή, Καρατζά, Μεταξά κ.α.
https://el.wikipedia.org/wiki/Οικογένεια_Μαυρογένη
Ο ΜΟΡΟΖΙΝΙ ΠΟΥ ΓΚΡΕΜΙΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΓΟΝΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΜΑΥΡΟΓΕΝΗ
ΚΑΙ Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΚΑΤΑΓΕΤΑΙ Η ΜΑΝΤΩ ΜΑΥΡΟΓΕΝΟΥΣ ΣΥΝΔΕΘΗΚΕ
ΣΥΓΓΕΝΙΚΑ ΜΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΚΛΕΚΤΕΣ ΕΒΡΑΙΚΕΣ ΦΑΡΕΣ
Η οικογένεια Μαυρογένη λέει συνδέεται με την οικογένεια Σκορδύλη.
ΜΑΝΤΕΨΤΕ ΜΑΓΚΕΣ ΠΟΙΟΣ ΚΟΚΟΡΕΥΟΤΑΝ ΟΤΙ ΕΙΧΕ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΣΚΟΡΔΥΛΗ
Ο Στυλιανός Γ. Παττακός ταν Έλληνας καθαιρεθείς αξιωματικός (ταξίαρχος
τεθωρακισμένων) και ένας από τους πρωτεργάτες του πραξικοπήματος της 21ης
Απριλίου .Ο ίδιος ισχυρίστηκε πως καταγόταν από κλάδο της βυζαντινής
οικογένειας των Σκορδιλών
https://el.wikipedia.org/wiki/Στυλιανός_Παττακός
Την οικογένεια Μάτσα που την πας;
Ο Μίνως Μάτσας είδε το φώς της ζωής στην Πρέβεζα το 1903. ΄Ηταν το τέταρτο και
τελευταίο παιδί του Σαμουήλ Μάτσα και της Σταμούλας οικογένειας Ρωμανιωτών
Εβραίων.
Οι οργανωμένες εβραϊκές κοινότητες στην Ελλάδα έχουν ιστορία δύο και πλέον
χιλιετιών. Η παλαιότερη και πλέον χαρακτηριστική ομάδα που κατοίκησε στη χώρα
είναι οι Ρωμανιώτες.
Οι Ρωμανιώτες αποτελούν το παλαιότερο τμήμα του εβραϊκού στοιχείου στην Ελλάδα,
όπου έχουν ιστορία άνω των δύο χιλιάδων ετών. Η γλώσσα τους ήταν η ρωμανιώτικη
διάλεκτος (γνωστή επίσης υπό το σπάνιο όνομα Γεβανική, Yevanic, όρος που
ανάγεται στην εβρ. λέξη יון yāvān «Ελλάδα, Ιωνία»), που αποτελεί
διάλεκτο της Ελληνικής, αλλά φαίνεται ότι δεν έχει πλέον επιζώντες ομιλητές. Οι σημερινοί Έλληνες Ρωμανιώτες μιλούν τη Νέα Ελληνική.
Μεγάλες κοινότητες Ρωμανιωτών υπήρχαν στα Ιωάννινα, στη Θήβα, τη Χαλκίδα, την
Κέρκυρα, την Άρτα, την Κόρινθο, καθώς και στα νησιά Κρήτη, Λέσβο, Χίο, Σάμο,
Ρόδο και Κύπρο. Οι Ρωμανιώτες διακρίνονται ιστορικά από τους Σεφαρδίτες, οι οποίοι εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα (κυρίως στη Θεσσαλονίκη).
https://el.wikipedia.org/wiki/Ιστορία_των_Εβραίων_στην_Ελλάδα Υ.Γ.:There's a storm coming!
Ο κορυφαίος βοηθός της Χίλαρι , John Wilson McGill,
34 ετών, λίγο πριν εμφανιστεί να καταθέσει ενώπιον της επιτροπής του
Τρέι Γκάουντι (Trey Gowdy) για να καταθέσει τα μέιλ της Χίλαρι , βρέθηκε
νεκρός στο σπίτι του , από την σαουδάραβα βοηθό της χίλαρι Ούμα
Αμπεντίν (Huma Abedin), που είχε περάσει για ….καφέ. Ο θάνατός του
διαγνώστηκε από ιδιωτικό γιατρό, και αποδόθηκε σε καρδιακή προσβολή.
Το επιτελείο της Κλίντον ανακοίνωσε ότι ο Μαγκίλλ έπασχε από καρδιακή
αρρυθμία και ότι ο γιατρός του τον είχε προειδοποιήσει ότι κινδύνευε από
μια ξαφνική καρδιακή προσβολή.
Apparently, McGill did not "open the door" for Abedin. "National News
Today" said that Abedin "discovered McGill" (apparently already "dead on
the sofa"). How did Abedin get inside McGill's residence? When was the
last time Abedin talked to McGill (phone records should be available)?
Who made the decision to have McGill's body "incinerated before
midnight"? Without the autopsy, there will be no information concerning
how long McGill had been dead. So......a man set to testify before
Gowdy, with potentially damaging testimony to the "Clinton Camp", is
"discovered" dead by a high ranking member of the "Clinton Camp", and
someone (possibly Abedin) orders his body to be "incinerated before
midnight". How many times will the Justice Department allow the "Clinton
Camp" to destroy evidence (McGill's body)? Incineration of McGill's
body is "Obstruction of Justice".Rock Reynolds
Στο Πρόγραμμά μας προσδιορίζουμε τη γραμμή πάλης με συγκεκριμένο τρόπο: «Σε
περίπτωση πολεμικής εμπλοκής της Ελλάδας, είτε σε αμυντικό είτε σε
επιθετικό πόλεμο, το Κόμμα πρέπει να ηγηθεί της αυτοτελούς οργάνωσης της
εργατικής – λαϊκής πάλης, με όλες τις μορφές, ώστε να οδηγήσει σε
ολοκληρωτική ήττα της αστικής τάξης, εγχώριας και ξένης ως εισβολέα,
έμπρακτα να συνδεθεί με την κατάκτηση της εξουσίας. Με την πρωτοβουλία
και καθοδήγηση του Κόμματος να συγκροτηθεί εργατικό – λαϊκό μέτωπο με
όλες τις μορφές δράσης. Με σύνθημα: Ο λαός να δώσει την ελευθερία και τη
διέξοδο από το καπιταλιστικό σύστημα που, όσο κυριαρχεί, φέρνει τον
πόλεμο και την ειρήνη με το πιστόλι στον κρόταφο»
Οι πολιτικοί προδότες ανοίξαν κερκόπορτες ….τα παιδιά της Ευρώπης θύματα
της κατευθυνόμενης απο την αριστερά εκπαίδευσης, έμαθαν να καλοδέχονται
τους μελλοντικούς τους δημίους….και καλά τα παιδιά στην μακρυνή ΔΑΝΙΑ
που δεν γνώρισε 400 χρόνια ισλαμικής κατοχής και γενοκτονίας…Τα
ελληνόπουλα;;;;
Το τελευταίο βίντεο είναι απο την συγκέντρωση των πακιστανόπουλων…που
ήδη θα ψηφίζουν στην χώρα μας ….Θαυμάστε φανατισμό….και ετοιμαστείτε !
«Θέλω να γίνει κατανοητό πως σε περίπτωση αποσταθεροποίησης
της Λιβύης θα ακολουθήσει χάος. Την κατάσταση θα την πάρουν στα χέρια τους οι
οπαδοί του Μπιν Λάντεν και οι ένοπλες φράξιες. Θα ακολουθήσει κύμα
μετανάστευσης και χιλιάδες μετανάστες θα πλημμυρίσουν την Ευρώπη. Θα βρεθείτε
με τον μουλά Ομάρ στο κατώφλι σας» - Συνταγματάρχης Καντάφι, συνέντευξη στη «Le
Monde du Dimanche», 6 Μαρτίου 2011.
Αυτή είναι η Λιβύη τώρα. (AntiMedia / ΚΟ)
Σύμφωνα με τη UNICEF, οι γυναίκες και τα παιδιά που θέλουν να εγκαταλείψουν τη
Λιβύη για την Ευρώπη δέχονται ξυλοδαρμούς, βιάζονται, και πεινάνε σε
«κολαστήρια» στη Λιβύη, όπως ανέφερε η Guardian.
Τα παιδιά φέρεται να κακοποιούνται σεξουαλικά,
εξαναγκάζονται σε πορνεία, και κρατούνται για λύτρα για μήνες σε άθλια υπερπλήρη
κέντρα κράτησης.
Η UNICEF
εκτιμά ότι ανεπίσημα κέντρα κράτησης που ελέγχονται από ένοπλες πολιτοφυλακές
έχουν μετατραπεί σε επικερδείς επιχειρηματικές επιχειρήσεις που βγάζουν πολλά
λεφτά από την εμπορία ανθρώπων. Μια «στιγμιαία» έρευνα 122 γυναικών που ήρθαν
σε επαφή με έναν συνεργάτη της UNICEF
διαπίστωσε ότι ένας αυξανόμενος αριθμός έφηβων κοριτσιών εξαναγκάζεται από τους
λαθρεμπόρους να λαμβάνει Depo-Provera αντισυλληπτικά, ώστε
να μπορούν να βιάζονται, χωρίς να μένουν έγκυες.
Ένα αγόρι σε ένα Λιβυκό κέντρο κράτησης φέρεται να δήλωσε στον
συνεργάτη της UNICEF
ότι «μας αντιμετωπίζουν σαν κοτόπουλα. Μας χτυπούν, δεν μας δίνουν καλό νερό
και καλό φαγητό. Μας κακοποιούν. Τόσοι πολλοί άνθρωποι πεθαίνουν εδώ, πεθαίνουν
από ασθένειες, από παγωνιά».
Ο Άγγλος πρώην ηθοποιός που έγινε ντοκιμαντερίστας RossKempπήγε στη Λιβύη για να δει
με τα μάτια του τι συμβαίνει. Όπως σημειώνει ο Kemp:
«Καθώς έρχεται η άνοιξη, χιλιάδες μετανάστες και πρόσφυγες θα
πεθάνουν από τη φτώχεια και τη βίαστη
Λιβύη, αλλά αμφιβάλλω αν θα ακούσετε πολλά γι’ αυτό. Οι αριθμοί έχουν γίνει
πάρα πολύ μεγάλοι για να τους κατανοήσουμε».
Ο Kemp
είδε από πρώτο χέρι τις συνθήκες και λέει:
«Σε ένα κέντρο για γυναίκες στην παραθαλάσσια πόλη της
Surman γνώρισα την Aisha, μια νεαρή Νιγηριανή. Αιμορραγούσε μέχρι θανάτου μετά
τον τοκετό με το μωρό της να είναι στο πάτωμα της τουαλέτας. Το παιδί πέθανε
τρεις ημέρες αργότερα. Δεν ξέρω μετά τι έγινε η Aisha. Φοβάμαι το χειρότερο».
Και συνεχίζει:
«Ακόμη και στα χειρότερα στρατόπεδα προσφύγων στον κόσμο,
υπάρχουν συχνά τρόφιμα, ιατρικές εγκαταστάσεις και άτομα να προσφέρουν
υποστήριξη. Στα κέντρα κράτησης της Λιβύης, οι μετανάστες είναι κλειδωμένοι και
αφήνονται να σαπίσουν. Είναι μια ανθρωπιστική καταστροφή με σχεδόν καθόλου ανθρωπιστικές
οργανώσεις εκεί για να βοηθήσουν. Δεκάδες χιλιάδες μετανάστες στη χώρα αυτή τη
στιγμή, δεν έχουν κανένα μέσο διαφυγής. Η Λιβύη δεν τους θέλει, η Ευρώπη δεν
τους θέλει, ακόμη και οι χώρες τους δεν τους θέλουν».
«Έχουμε μια αυξημένη ευθύνη έναντι της Λιβύης, λόγω του
ρόλου που έπαιξε η Βρετανία στην πτώση της δικτατορίας του Μουαμάρ Καντάφι,
χωρίς καμία στρατηγική για το τι επρόκειτο να επακολουθήσει. Στα πεντέμισι
χρόνια από το θάνατό του, η ανομία και η αναρχία έχουν δημιουργήσει τις
ιδανικές συνθήκες για να ευδοκιμήσει η παράνομη διακίνηση ανθρώπων».
Πριν τις καταστροφικές αεροπορικές επιθέσεις Άγγλων και
Αμερικάνων η Λιβύη δεν ήταν έτσι. Όπωςτονίζειο Kemp:
Σύμφωνα με τον Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης του ΟΗΕ, η Λιβύη
είχε το υψηλότερο βιοτικό επίπεδο από οποιαδήποτε χώρα της Αφρικής το 2010, ένα
χρόνο πριν ξεσπάσει ο πόλεμος. Η χώρα ήταν επίσης, γνωστή για την υψηλή δημόσια
υγειονομική περίθαλψη και εκπαίδευση που παρείχε και ήταν εντελώς ελεύθερη από
κάθε χρέος. Όλα αυτά άλλαξαν μετά από την παρέμβαση του ΝΑΤΟ το 2011, οπότε και
η χώρα βυθίστηκε στο απόλυτο χάος. Από το 2015, η UNICEF ανέφερε ότι υπάρχουν
δύο εκατομμύρια παιδιά που δεν πάνε σχολείο. Η χώρα έπεσε τουλάχιστον 27 θέσεις
στην αξιολόγηση του Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης του ΟΗΕ μόνο εκείνο το έτος.
Ο Μπαράκ Ομπάμα είχε δηλώσει στο παρελθόν ότι το μεγαλύτερο «λάθος»
(“regret”) της προεδρίας
του ήταν ο «απόηχος» της Λιβύης και η έλλειψη σταθερότητας μετά την πτώση του
Καντάφι. Στην πραγματικότητα, εδώ έχουμε μια περίπτωση που ο νταής του σχολείου
ξυλοφορτώνει τον συμμαθητή του και τον αφήνει μισοπεθαμένο, και μετά δηλώνει
ότι «μετάνιωσε» που δεν τον φρόντισε μετά το ξύλο. Τα παραπάνω στατιστικά
στοιχεία δίνουν μια πολύ ζοφερή εικόνα για την αναγκαιότητα μιας τέτοιας βίαιη
επίθεση κατά της Λιβύης, καθώς η χώρα λειτουργούσε καλά, εκτός από το γεγονός
ότι οι αντάρτες που προσπάθησαν να ανατρέψουν τον Καντάφι συνδέονταν σε μεγάλο
βαθμό με την Αλ-Κάιντα.
Από το καλοκαίρι του 2014, η Λιβύη έχει βυθιστεί στον
εμφύλιο πόλεμο, διαθέτοντας δύο κυβερνήσεις: τη λεγόμενη «Λιβυκή Αυγή», που
ελέγχει την πρωτεύουσα Τρίπολη και αποτελεί έναν συνασπισμό ισλαμικών
οργανώσεων, και τη διεθνώς αναγνωρισμένη με έδρα το Τομπρούκ κυβέρνηση. Ο
πόλεμος εκτιμάται πως έχει αφήσει πίσω του σχεδόν 5.000 νεκρούς, μια οικονομία
διαλυμένη, μισό εκατομμύριο ανθρώπους άστεγους και τα όνειρα που δημιούργησε η
«εξέγερση» του 2011 διαλυμένα.