Ο υπερθετικός βαθμός του κακού είναι κάκιστος — «ο χειρότερος». Όσον αφορά τα συστήματα διακυβέρνησης ή εξουσίας, η λέξη «κακιστοκρατία» (= κακός + κράτος , «να κυβερνάς»), σημαίνει κυριολεκτικά «να διοικείσαι από τον χειρότερο».
δεν είναι ο Trump και τα ανδρείκελά του πραγματικά υπεύθυνοι. Οι πραγματικοί επικεφαλείς, αυτοί που πραγματικά κινούν τα νήματα, είναι αυτοί που χρηματοδοτούν τον Trump
οι Ρεπουμπλικάνοι λαμβάνουν τουλάχιστον το 25% και οι Δημοκρατικοί τουλάχιστον το 50% της χρηματοδότησής τους από εβραϊκές ή φιλοϊσραηλινές πηγές. ...Το να παρέχει ένα λόμπι το 50% όλης της χρηματοδότησης είναι απλώς εκπληκτικό. Αλλά σίγουρα εξηγεί τις ψήφους του Κογκρέσου που είναι 70%, 80% ή 90% υπέρ των εβραϊκών συμφερόντων. η πραγματική δύναμη στην κυβέρνηση σήμερα δεν είναι ο Trump και η ομάδα των παλαβών του, αλλά μάλλον το εβραϊκό λόμπι συλλογικά, το οποίο υπαγορεύει την πολιτική στον Trump και τον τρόπο ψήφου στα μέλη του Κογκρέσου.
Όταν σε κυβερνούν οι χειρότεροι, οι παρακλήσεις, οι ικεσίες ή οι νέες εκλογές δεν θα βοηθήσουν. Η μόνη λύση είναι να τους διώξουμε - από την εξουσία, από τον πλούτο τους που αγοράζει αυτή την εξουσία και, τελικά, από το έθνος που έχουν διαφθείρει μέχρι το μεδούλι.
...Οι αρχαίοι Έλληνες το καταλάβαιναν αυτό. Επινόησαν μια παρόμοια ρεαλιστική λύση για τους διεφθαρμένους τυράννους τους: τον εξοστρακισμό .Ας πάρουμε το μάθημά τους στα σοβαρά.
Αν είμαστε σε καλύτερη θέση, τότε θα ξέρουμε ότι έχουμε πάρει τη σωστή απόφαση και θα επαινέσουμε για άλλη μια φορά τους αρχαίους Έλληνες για τη διορατικότητά τους, τη σοφία τους και το ηθικό τους θάρρος.
![]() |
| φωτό |
Στίς αρχές Σεπτεμβρίου, σε μια συνέντευξη Τύπου στη Βενετία της Ιταλίας, ο ηθοποιός και ακτιβιστής George Clooney έκανε κάποιες καυστικές παρατηρήσεις για την τρέχουσα κυβέρνηση των ΗΠΑ. Δυστυχώς, δεν ήταν όσο θα έπρεπε καυστικές.
Εν μέσω συζητήσεων για την κλιματική αλλαγή και την έλλειψη δράσης από την αμερικανική κυβέρνηση (η Βενετία είναι ιδιαίτερα ευάλωτη στην άνοδο της στάθμης της θάλασσας), ο Clooney είπε τα εξής:
Υπάρχει μια σπουδαία λέξη, κακιστοκρατία, που σημαίνει μια χώρα που διοικείται από τους λιγότερο ικανούς ανθρώπους. Νομίζω ότι ίσως έχουμε μια κακιστοκρατία αυτή τη στιγμή, αλλά θα την ξεπεράσουμε.
Επιτρέψτε μου να αναλύσω εν συντομία αυτή τη σκέψη. Ο Clooney επιδεικνύει ασυνήθιστα διανοητικό πνεύμα εδώ, αναφέροντας έναν όρο που ήταν σίγουρα καινούργιος σε όλους όσους τον άκουσαν: κακιστοκρατία . Προέρχεται από την ελληνική λέξη κακός, που στ αγγλικά σημαίνει «evil» ή «bad». Έχουμε μόνο μια χούφτα αγγλικών λέξεων που σχετίζονται με την λέξη κακό , όπως «cacophony» (κακοί ήχοι) και «cacotopia» (ένα κακό μέρος, το αντίθετο της ουτοπίας). Αλλά τέτοια παραδείγματα είναι σπάνια.
Ο υπερθετικός βαθμός του κακού είναι κάκιστος — «ο χειρότερος». Όσον αφορά τα συστήματα διακυβέρνησης ή εξουσίας, η λέξη «κακιστοκρατία» (= κακός + κράτος , «να κυβερνάς»), σημαίνει κυριολεκτικά «να διοικείσαι από τον χειρότερο». Δεν πρόκειται λοιπόν απλώς για ανθρώπους χωρίς προσόντα αλλά ίσως καλοπροαίρετους, όπως λανθασμένα υπονοεί ο Clooney, αλλά μάλλον για τους κυριολεκτικά χειρότερους ανθρώπους — τους λιγότερο έξυπνους, τους λιγότερο ηθικούς, τους λιγότερο ενάρετους, τους πιο σκληρούς και τους πιο μοχθηρούς.
Η ίδια η ιδέα ότι οι χειρότεροι άνθρωποι μπορεί με κάποιο τρόπο να κυβερνήσουν ένα έθνος ή μια πόλη-κράτος βρίσκεται στον Πλάτωνα. Στην Πολιτεία του, ο Πλάτων αναλύει την επικίνδυνη διαδικασία της πολιτικής παρακμής. Τα έθνη που είναι αρκετά τυχερά ώστε να κυβερνώνται, όχι από τους χειρότερους αλλά από τους καλύτερους, είναι οι αριστοκρατίες (από το « άριστος », ο καλύτερος). Εκτός αν οι ηγέτες δεν δείξουν μεγάλη προσοχή, μια αριστοκρατία μπορεί να εκφυλιστεί σε τιμοκρατία (κυβέρνηση από τους λάτρεις της τιμής), στη συνέχεια σε ολιγαρχία (κυβέρνηση από τους λίγους πλούσιους), στη συνέχεια σε δημοκρατία (κυβέρνηση από τις μάζες) και τέλος σε τυραννία (κυβέρνηση από έναν τύραννο-δυνάστη). Σημειώνω εδώ ότι, κατά την άποψη του Πλάτωνα, η δημοκρατία είναι το δεύτερο χειρότερο σύστημα διακυβέρνησης -κάθε άλλο παρά κάτι που πρέπει να προστατεύει και να υπερασπίζεται με κάθε κόστος, όπως κάνουμε σήμερα..
Ο τύραννος, που προκύπτει από τις αδυναμίες της δημοκρατίας, είναι ένας πραγματικός δυνάστης με τη χειρότερη έννοια της λέξης. Είναι, λέει ο Πλάτωνας, σαν «αντι-γιατρός», δηλαδή, κάποιος που καλλιεργεί την ασθένεια και τα βάσανα αντί για την υγεία. Ένας γιατρός καθαρίζει τα χειρότερα σημεία της ασθένειας και της μόλυνσης από το σώμα. Ο τύραννος επιβάλλει επίσης μια εκκαθάριση, αλλά του αντίθετου είδους: «οι γιατροί αφαιρούν τα χειρότερα [μέρη] και αφήνουν τα καλύτερα, αλλά ο τύραννος κάνει ακριβώς το αντίθετο» (567c) - δηλαδή, καθαρίζει τα καλύτερα και αφήνει τα χειρότερα. «Ο τύραννος “συναναστρέφεται κυρίως με κόλακες που είναι έτοιμοι να τον υπακούσουν σε όλα” (575e)—σας θυμίζει κάτι; Ένας τέτοιος άνθρωπος—ταυτόχρονα “ανάξιος εμπιστοσύνης” και “όσο πιο άδικος γίνεται”—δικαίως αποκαλείται “ο χειρότερος τύπος ανθρώπου” (576b). “Η ζωή του όταν είναι ξύπνιος μοιάζει με εφιάλτη”, προσθέτει ο Πλάτων..
Μια τυραννία, λοιπόν, που αποκλίνει από τη δημοκρατία, είναι πράγματι «κυβέρνηση από τους χειρότερους». Ο Πλάτων δεν χρησιμοποιεί τη λέξη «κακιστοκρατία», αλλά η έννοια είναι η ίδια: Διακυβέρνηση όχι μόνο από τους ανίκανους, όχι απλώς από «τους κακούς», αλλά από τους χειρότερους
Και με τη φράση «το χειρότερο», ο Clooney αναφέρεται προφανώς στον Trump και τους ανθρώπους στην κυβέρνησή του. Κάποιος σίγουρα μπορεί να το υποστηρίξει αυτό με βάσιμο τρόπο, δεδομένων των πολλών φιάσκων του Trump τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Αυτή η υπόθεση είναι προφανής και δεν θα επεκταθώ εδώ.
![]() |
| φωτό |
Έπειτα, έχουμε τους Εβραίους και την εβραϊκή επιρροή στο Κογκρέσο. Αυτή τη στιγμή, υπάρχουν περίπου 35 Εβραίοι στο Κογκρέσο - 10 στη Γερουσία και 25 στη Βουλή. Με 10% στη Γερουσία, οι Εβραίοι υπερεκπροσωπούνται κατά πέντε φορές, δεδομένου του περίπου 2% της αναλογίας τους στον πληθυσμό των ΗΠΑ. Εάν οι Εβραίοι εκπροσωπούνταν αναλογικά στο Κογκρέσο, ίσως να υπήρχαν 10 που υπηρετούν εκεί, αντί για 35.
Όπως και να 'χει, εξακολουθούν να υπάρχουν 500 μη Εβραίοι στο Κογκρέσο. Κι όμως, κατά κάποιο τρόπο, το Κογκρέσο ψηφίζει συστηματικά υπέρ των εβραϊκών και ισραηλινών συμφερόντων με μεγάλη πλειοψηφία. Για παράδειγμα: φέτος, το 58% της Βουλής ψήφισε να μπλοκάρει την ομοσπονδιακή χρηματοδότηση προς τα πανεπιστήμια που υποστηρίζουν τα εμπορικά μποϊκοτάζ του Ισραήλ. Το 75% της Βουλής ψήφισε να μπλοκάρει την τροπολογία του Thomas Massie για τη διακοπή της βοήθειας προς το Ισραήλ. Μια ψηφοφορία του 2024 για βοήθεια 26 δισεκατομμυρίων δολαρίων προς το Ισραήλ για τη χρηματοδότηση της γενοκτονίας στη Γάζα εγκρίθηκε με 79% στη Γερουσία και με 86% στη Βουλή. Ο «Νόμος για την Ευαισθητοποίηση κατά του Αντισημιτισμού» του 2024 ψηφίστηκε με 78% της Βουλής. Το 2023, το ψήφισμα HRes 888 «που επιβεβαιώνει το δικαίωμα ύπαρξης του Ισραήλ» ψηφίστηκε με 412 έναντι 1 (99,7%). Και το ψήφισμα HRes 1125 του 2023, το οποίο καταδίκαζε, μεταξύ άλλων, την «άρνηση του Ολοκαυτώματος», ψηφίστηκε με 420 έναντι 1 (99,8%).
Έτσι, βλέπουμε μεγάλο αριθμό μη Εβραίων βουλευτών να ψηφίζουν υπέρ των Εβραίων και του Ισραήλ — κάτι που συμβαίνει είτε επειδή (α) είναι Χριστιανοί Σιωνιστές, είτε (β) λαμβάνουν ένα μεγάλο ποσοστό της χρηματοδότησης της καμπάνιας τους από εβραϊκές πηγές. Σε κάθε περίπτωση, ελέγχονται από Εβραίους ή εβραϊκά συμφέροντα. Έχει παρατηρηθεί εδώ και καιρό ότι οι Ρεπουμπλικάνοι λαμβάνουν τουλάχιστον το 25% και οι Δημοκρατικοί τουλάχιστον το 50% της χρηματοδότησής τους από εβραϊκές ή φιλοϊσραηλινές πηγές. Αυτό είναι εκπληκτικό, δεδομένου ότι υπάρχουν περίπου 13.000 λόμπι ειδικών συμφερόντων στην Ουάσιγκτον. Το να παρέχει ένα λόμπι το 50% όλης της χρηματοδότησης είναι απλώς εκπληκτικό. Αλλά σίγουρα εξηγεί τις ψήφους του Κογκρέσου που είναι 70%, 80% ή 90% υπέρ των εβραϊκών συμφερόντων.
Όλα αυτά, λοιπόν, για να πούμε ότι η πραγματική δύναμη στην κυβέρνηση σήμερα δεν είναι ο Trump και η ομάδα των παλαβών του, αλλά μάλλον το εβραϊκό λόμπι συλλογικά, το οποίο υπαγορεύει την πολιτική στον Trump και τον τρόπο ψήφου στα μέλη του Κογκρέσου. Αυτό είναι πλέον τόσο καλά τεκμηριωμένο και τόσο αδιαμφισβήτητο που δεν είναι καθόλου αμφιλεγόμενο. Κι όμως, λίγοι μπορούν να πουν τέτοια αλήθεια.
Αν—όπως πιστεύω—ο Clooney έχει δίκιο και ζούμε σε μια κακιστοκρατία, είναι επειδή «οι χειρότεροι» μπορούν να εξομοιωθούν με τους « Εβραίους». Αυτό είναι το προφανές και λογικό συμπέρασμα. Ο Clooney δεν θα το πει αυτό, φυσικά, επειδή ο ίδιος ο πλούτος και η φήμη του οφείλονται στο ίδιο αυτό εβραϊκό λόμπι που παράγει τις κινηματογραφικές του ταινίες και τον προωθεί στα μέσα ενημέρωσης—το ίδιο λόμπι που κυβερνά την Ουάσινγκτον. Ο Clooney πιστεύει ανόητα ότι η έλευση μιας διαφορετικής ομάδας Εβραίων λακέδων στην εξουσία—δηλαδή, των Δημοκρατικών—θα κάνει τα πράγματα καλύτερα. Ίσως καλύτερα για αυτόν, αλλά εξίσου κακά για τον μέσο Αμερικανό και για τον κόσμο.
Οι υπόλοιποι από εμάς πρέπει να πληρώσουμε το τίμημα και, ως εκ τούτου, εμείς είμαστε αυτοί που πρέπει να δράσουμε. Όταν σε κυβερνούν οι χειρότεροι, οι παρακλήσεις, οι ικεσίες ή οι νέες εκλογές δεν θα βοηθήσουν. Η μόνη λύση είναι να τους διώξουμε - από την εξουσία, από τον πλούτο τους που αγοράζει αυτή την εξουσία και, τελικά, από το έθνος που έχουν διαφθείρει μέχρι το μεδούλι.
Οι αρχαίοι Έλληνες το καταλάβαιναν αυτό. Επινόησαν μια παρόμοια ρεαλιστική λύση για τους διεφθαρμένους τυράννους τους: τον εξοστρακισμό . Με ψήφο του απλού λαού, οι απλοί άνθρωποι μπορούσαν να ζητήσουν την εξορία ενός συγκεκριμένου διεφθαρμένου τυράννου από την Ελλάδα για μια περίοδο 10 ετών. Οποιαδήποτε προσπάθεια επιστροφής θα αντιμετώπιζε απειλές θανάτου.
Ας πάρουμε το μάθημά τους στα σοβαρά. Ας ψηφίσουμε για την εξορία όλων των ηγετικών μελών του Εβραϊκού Λόμπι για μόλις δέκα χρόνια. Ας δώσουμε στους Αμερικανούς μόνο ένα 10ετές διάλειμμα από την καταστολή του εβραϊκού ελέγχου και ας δούμε πώς θα τα πάμε στο μεταξύ. Αν είμαστε σε χειρότερη θέση, θα τους καλωσορίσουμε πίσω. Αν είμαστε σε καλύτερη θέση, τότε θα ξέρουμε ότι έχουμε πάρει τη σωστή απόφαση και θα επαινέσουμε για άλλη μια φορά τους αρχαίους Έλληνες για τη διορατικότητά τους, τη σοφία τους και το ηθικό τους θάρρος.
Ἀπό : theoccidentalobserver.net
Ἡ Πελασγική




Συνομιλωντας με τους ντροπαλους και πανουργους εβραιους.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑδολφος Χιτλερ:
«Εκείνη την εποχή ήμουν ακόμα αρκετά αφελής ώστε να προσπαθήσω να τους καταστήσω σαφή την παραφροσύνη των ιδεών τους. Στον στενό μου κύκλο μιλούσα μέχρι που κουράστηκε η γλώσσα μου και βράχνιασε ο λαιμός μου, πιστεύοντας ότι θα μπορούσα να τους πείσω για τον καταστροφικό χαρακτήρα του μαρξιστικού δόγματός τους, το οποίο στερείται κάθε λογικής. Το αποτέλεσμα, ωστόσο, ήταν το αντίθετο. Φαινόταν πως η ολοένα και μεγαλύτερη συνειδητοποίηση της καταστροφικής επίδρασης των σοσιαλδημοκρατικών θεωριών το μόνο που κατάφερνε ήταν να ενισχύει την αποφασιστικότητά τους.
Όσο περισσότερο επιχειρηματολογούσα μαζί τους, τόσο περισσότερο εξοικειωνόμουν με τη διαλεκτική τους.
Αρχικά, πόνταραν στην άγνοια του αντιπάλου τους· στη συνέχεια, όταν δεν υπήρχε άλλη διέξοδος, προσποιούνταν οι ίδιοι τους τους ανόητους. Αν ούτε αυτό απέδιδε, αρνούνταν να καταλάβουν ή άλλαζαν θέμα.
Όταν στριμώχνονταν στη γωνία, επικαλούνταν αυτονόητες αλήθειες, τις οποίες όμως αμέσως μετέφεραν σε εντελώς διαφορετικά ζητήματα. Κι αν δέχονταν νέα επίθεση, υποχωρούσαν, προσποιούμενοι ότι δεν γνώριζαν τίποτα συγκεκριμένο.
Όποτε επιχειρούσε κανείς να αντιμετωπίσει έναν από αυτούς τους «προφήτες», ένιωθε τα χέρια του να βυθίζονται σε μια γλοιώδη μάζα· αυτή γλιστρούσε μέσα από τα δάχτυλα, για να συγκεντρωθεί ξανά την επόμενη στιγμή.
Αν κάποιος τον χτυπούσε τόσο καίρια ώστε —υπό το βλέμμα των παρευρισκομένων— να αναγκαστεί να συμφωνήσει, και αν κανείς πίστευε πως είχε σημειώσει έστω και ένα βήμα προόδου, την επομένη ερχόταν αντιμέτωπος με μια τεράστια έκπληξη. Ο Εβραίος δεν θυμόταν απολύτως τίποτα από την προηγούμενη μέρα· συνέχιζε να μιλάει με το ίδιο παλαιό ύφος, σαν να μην είχε συμβεί τίποτα. Κι αν κάποιος τον αντιμετώπιζε με αγανάκτηση, εκείνος προσποιούνταν έκπληκτος, ισχυριζόμενος πως δεν θυμόταν τίποτα — παρά μόνο ότι οι ισχυρισμοί του είχαν ήδη αποδειχθεί αληθινοί την προηγούμενη μέρα.
Συχνά έμενα εμβρόντητος. Δεν ήξερε κανείς τι να πρωτοθαυμάσει:
Την ευφράδειά τους ή την ικανότητά τους στο ψέμα.
Σταδιακά, άρχισα να τους μισώ.»
Απ' το βιβλιο "Ο Αγων μου"
Καλησπερα
Νομίζω πώς δέν θά μποροῦσε να ὑπάρξῃ καλύτερη ἀπόδοσις περί τοῦ τί σημαίνει ἑβραῖος ! Καθώς διάβαζα ἦταν λές καί εἶχα μπροστἀ μου τήν εἰκόνα, ἀπολύτως λέμε !
ΔιαγραφήἌσχημο συναίσθημα...
Υ.Γ. Πόσοι τόν δικαιώνουν πλέον. Εἰδικῶς στίς ΗΠΑ. Τό βλέπω στό Χ ...
Καλησπέρα ἀγαπητέ μου ΕΑΦ !