ΗΠΑ ὁ 3ος πόλεμος κατά τοῦ Ἰράν καί ἡ οἰκονομική καταστροφή τῆς Δύσης

Μια ύφεση της αγοράς στις ΗΠΑ – η οποία επιδεινώνεται από μια ενεργειακή κρίση – θα μπορούσε να σημάνει καταστροφή για τις μεσοπρόθεσμες ελπίδες του Τραμπ.

Τοῦ Alastair Crooke 

Όταν το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ, σε συντονισμό με το  Qatar και το Oman, προσπάθησε να περάσει μια νηοπομπή τεσσάρων πλοίων μέσα από το Στενό του Ορμούζ, μέσω των υδάτων του Oman, την Τρίτη το βράδυ - αντί να περάσει από την επίσημα εγκεκριμένη διαδρομή του Ιράν - ο Τραμπ μπορεί να φαντάστηκε (ή να του είπαν) ότι με την τεράστια κηδεία του εκλιπόντος Ανώτατου Ηγέτη Ali Khamenei σε εξέλιξη, το Ιράν δεν θα αντιδρούσε καθώς το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ προσπαθούσε να ανοίξει έναν αμερικανικό διάδρομο. Ο Τραμπ, ωστόσο, παρερμήνευσε το ιρανικό αστείο πως  - το Ορμούζ είναι το «ατομικό του όπλο». Το Ιράν δεν θα το εγκαταλείψει.

Ο Τραμπ επιμένει – σε σαφή αντίθεση με τους όρους που ορίζονται στην παράγραφο 5 του Μνημονίου Συνεργασίας – ότι το Ιράν δεν έχει κανένα δικαίωμα να παρεμβαίνει σε οποιοδήποτε πλοίο προσπαθεί να διέλθει από το Στενό του Ορμούζ. Παρ' όλα αυτά, το Ιράν ενεργεί εντός των όρων του συμφωνημένου πλαισίου αποκλιμάκωσης και έχει προειδοποιήσει επανειλημμένα ότι θα χτυπήσει οποιοδήποτε πλοίο παρακάμπτει τον ιρανικό μηχανισμό ελέγχου.

Το Ιράν απάντησε άμεσα στην πρόκληση του Τραμπ για τον ιρανικό έλεγχο των Στενών, χτυπώντας δύο πλοία με πυραύλους και ένα τρίτο με ένα οπλισμένο μη επανδρωμένο αεροσκάφος. Ένα τέταρτο δεξαμενόπλοιο ιδιοκτησίας του Qatar, φορτωμένο με υγροποιημένο φυσικό αέριο, πυρπολήθηκε, αναγκάζοντας το πλήρωμά του να εγκαταλείψει το πληγέν πλοίο.

Αυτές οι ιρανικές αντιδράσεις προκάλεσαν τον Τραμπ να διατάξει αμερικανικές αεροπορικές επιδρομές εναντίον ιρανικών στόχων, να επιβάλει εκ νέου κυρώσεις στις εξαγωγές πετρελαίου της Ισλαμικής Δημοκρατίας και να ανακαλέσει το πλαίσιο του Μνημονίου Συνεργασίας που είχε υπογράψει με αυτό που αποκάλεσε «ιρανικό αποβράσμα» – τερματίζοντας έτσι την εκεχειρία. «Τους χτυπήσαμε σκληρά χθες το βράδυ», δήλωσε ο Τραμπ στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα. «Πιθανότατα θα τους χτυπήσουμε σκληρά ξανά απόψε».

Ο Τραμπ χτύπησε ξανά το Ιράν την Τετάρτη το βράδυ - παρόλο που το Ιράν δεν είχε επιτεθεί σε άλλο πλοίο που επιδίωκε να παρακάμψει τον ιρανικό διάδρομο. Σε απάντηση, το Ιράν εκτόξευσε βαλλιστικούς πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη σε αμερικανικές βάσεις Kuwait, το Bahrain τα UAE και την αεροπορική βάση Muwaffaq Al-Salti στήν Ιορδανία

Ο αντιπρόεδρος Vance λέει στο Ιράν: «Αν προσπαθήσετε να κλείσετε το Στενό του Ορμούζ, ο αμερικανικός στρατός θα απαντήσει. Είναι τόσο απλό» - δηλαδή, το Ιράν είτε θα κρατήσει το Στενό πλήρως ανοιχτό σε όλους, είτε οι ΗΠΑ θα συνεχίσουν να το χτυπούν, όπως έκαναν την Τρίτη το βράδυ.

Το Ιράν επιμένει ότι οι ΗΠΑ είναι αυτές που έχουν παραβιάσει το Μνημόνιο Συνεργασίας και (μέσω του εκπροσώπου της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εθνικής Ασφάλειας του Ιράν) προειδοποιεί ότι περαιτέρω επιθέσεις των ΗΠΑ εναντίον του Ιράν θα αντιμετωπιστούν με μια ολοκληρωμένη, αιφνιδιαστική επίθεση από το Ιράν - και ενδεχομένως και με άλλες επιλογές, όπως η αποχώρηση του Ιράν από τη Συνθήκη για τη Μη Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων, η αλλαγή του πυρηνικού δόγματος της χώρας και το κλείσιμο του στενού Bab al-Mandab παράλληλα με το στενό του Ορμούζ.

Έτσι, ο Αντιπρόεδρος Vance λέει ότι εάν το Ιράν περιορίσει το Ορμούζ (δηλαδή παραμείνει ανοιχτό σε σκάφη φιλικών κρατών ), οι ΗΠΑ θα κλιμακώσουν την ένταση. Και το Ιράν απαντά σε αυτή την απειλή προειδοποιώντας ότι θα κλιμακώσει στρατιωτικά - δύο χτυπήματα για κάθε ένα αμερικανικό χτύπημα - και ότι ενδέχεται επίσης να στραφεί σε νέες διδασκαλίες πολέμου.

Ουσιαστικά, ο Τραμπ έχει βυθιστεί σε μια παγίδα κλιμάκωσης, προφανώς εν μέρει λόγω της ενόχλησής του από την κατάρρευση των δημοσκοπήσεων στην πατρίδα του. Ωστόσο, έθεσε άμεσα τον εαυτό του σε αυτή την κατάσταση προσπαθώντας να «φερθεί έξυπνα» κατά τη διάρκεια των απασχολήσεων για την κηδεία του Khamenei, προκειμένου να προσπαθήσει να κερδίσει μια «γρήγορη νίκη».

Πόσο θα διαρκέσει αυτό το επεισόδιο κλιμάκωσης; Σίγουρα, δεν θα οδηγήσει στο άνοιγμα των Στενών ούτε θα φέρει επιστροφή στο status quo ante που προηγήθηκε του πολέμου. Όσο το Ιράν διατηρεί την ικανότητά του να ασκεί έλεγχο στο Ορμούζ, δεν υπάρχει βάση να υποθέσουμε ότι η κατάσταση θα επιστρέψει σε αυτό που ήταν.

Αντιθέτως, και πιο πιθανό, η κρίση θα επιταχύνει την έναρξη μιας επικείμενης παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, η οποία θα μπορούσε να διαρκέσει μέχρι να οξύνει ο οικονομικός πόνος, καθώς η μείωση του αργού πετρελαίου συνεχίζεται - και καθώς οι επιπτώσεις στην πραγματική οικονομία στη Δύση γίνονται ορατές.

Με τις ελλείψεις πυρομαχικών και την αποχώρηση των αεροπορικών μέσων από τη Μέση Ανατολή να έχει ήδη ξεκινήσει, ο Τραμπ πιθανότατα δεν έχει τα μέσα για να ξεκινήσει έναν πλήρη «Πόλεμο Ιράν 3.0».

Το χρονοδιάγραμμα για αυτή τη νέα περίοδο χαμηλής έντασης αντιπαράθεσης, επομένως, πιθανότατα υπαγορεύεται από τα αποθέματα διυλιστηρίων στις ΗΠΑ, αλλά και από την έκταση του «πληγώματος» που βιώνει ο Τραμπ στην πατρίδα του στο πλαίσιο των εξασθενημένων πολιτικών του προοπτικών , αλλά και από την απέχθειά του για οποιαδήποτε προσωπική ταπείνωση.

Πώς πήγαν όλα αυτά στραβά; Ενδεχομένως η ουσία του ζητήματος πηγάζει από τη στιγμή που ο νέος Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν, Sayyed Mojtaba, εξέδωσε τη δήλωσή του ότι είχε διαφορετική άποψη για το Μνημόνιο Συνεργασίας από αυτήν της διαπραγματευτικής ομάδας, αλλά είχε συμφωνήσει να προχωρήσει με αυτό αφού έλαβε διαβεβαίωση από τον Ιρανό Πρόεδρο ότι θα διασφάλιζε και θα λάμβανε υπόψη τις γενικές αρχές του Ιράν σε σχέση με τις σχέσεις με τις ΗΠΑ.

Η δήλωση του Ανώτατου Ηγέτη Mujtaba Khamenei έθεσε υπόψη τόσο τις ΗΠΑ - όσο και τους Ιρανούς διαπραγματευτές - ότι η έγκριση του Μνημονίου Συνεργασίας από το Ιράν δεν ήταν ανοιχτή εντολή, αλλά μάλλον στενά συνδεδεμένη με τις 10 αρχές που αρχικά διατύπωσε ο νέος Ανώτατος Ηγέτης.

Κάποια στιγμή, η ιρανική ηγεσία φαινομενικά κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το Ιράν είχε πέσει θύμα των ΗΠΑ· ότι το Μνημόνιο Συνεργασίας ήταν μια απάτη –

«και ότι το σύνολο των γεγονότων από την ανακοίνωση του Μνημονίου Συνεργασίας αντανακλούσε μια στρατηγική των ΗΠΑ βασισμένη στην άποψη ότι στον προηγούμενο γύρο του πολέμου κατά του Ιράν - [ότι οι ΗΠΑ και το Ισραήλ] δεν κατάφεραν να επιτύχουν τους στόχους τους - απαιτούσε τη διακοπή της αντιπαράθεσης, έστω και προσωρινά, προκειμένου να ανασυνταχθούν και να προετοιμαστούν «πιο διεξοδικά» για έναν νέο γύρο όταν προκύψουν οι κατάλληλες συνθήκες». 

Αυτό οδήγησε στην επανεκτίμηση από το Ιράν ότι τα στοιχεία του Ορμούζ και του Λιβάνου αποτελούσαν το ζωτικό μοχλό για να εμπλακεί σε έναν νέο πόλεμο, καθώς η Δύση εντείνει την πίεση ως στρατηγική αναχαίτισης - ενώ οι ΗΠΑ και το Ισραήλ προετοιμάζονται για τον επόμενο γύρο πολέμου.

Η ενδιάμεση στρατηγική των ΗΠΑ δεν συνίσταται σε αλλαγή των αμερικανο-ισραηλινών στόχων, αλλά μάλλον σε μια προσαρμογή των επιχειρησιακών μηχανισμών τους, ώστε να προβλεφθούν ορισμένοι συμβιβασμοί που η Ουάσινγκτον θεωρεί απαραίτητους (δηλαδή, στενότερη συνεργασία με την Τουρκία και, μέσω του Erdogan, για την εμπλοκή του Σύριου Jolani) για την αναδιάταξη της τράπουλας με τον Λίβανο και στη συνέχεια για την «αξιολόγηση της κατάστασης», όπως περιέγραψε ο Vance.

Δεν είναι βέβαιο ότι αυτή η νέα πολιτική των ΗΠΑ θα λειτουργήσει. Ο κόσμος αλλάζει ραγδαία. Ο αναμενόμενος θρίαμβος του Ισραήλ στη Μέση Ανατολή έχει οδηγήσει σε αποτυχία. Το σχέδιο του Μνημονίου Συνεργασίας του Τραμπ για το άνοιγμα του Ορμούζ πιθανότατα θα αποτύχει επίσης.

Ο συνδεδεμένος πόλεμος κατά της Ρωσίας και η πολιορκία της Κίνας επίσης παραπαίουν - και η (μέχρι τώρα ακλόνητη) κυριαρχία του Ισραήλ στις ΗΠΑ τίθεται επίσης υπό αμφισβήτηση. Ένας ανώτερος Δημοκρατικός των ΗΠΑ, ο Rahm Emanuel, και πιθανός υποψήφιος των Δημοκρατικών για την προεδρία των ΗΠΑ το 2028, μίλησε χθες στο Ισραήλ. Προειδοποίησε με σαφήνεια ότι το Ισραήλ

«έχει χάσει την υποστήριξη του κόσμου, έχει γίνει «περιφερειακός παρίας» [και ότι] η συμμαχία του με τις ΗΠΑ βρίσκεται "σε οριακό σημείο" ».

φωτό

Και τέλος, ένας «μαύρος κύκνος» μπορεί τώρα να παρατηρηθεί να κολυμπάει σε ολοένα και πιο ηλιόλουστα νερά – ο Eric Katz, γράφοντας στο Notus, γράφει ότι,

«Ένα προσχέδιο έκθεσης στο Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ πρόκειται να προειδοποιήσει για τους κινδύνους που θέτει η αγορά τεχνητής νοημοσύνης, παρομοιάζοντας βασικές πτυχές της με τη φούσκα των dotcom που ανέτρεψε την αμερικανική οικονομία όταν έσκασε στις αρχές της δεκαετίας του 2000».

Οι αναλυτές του Υπουργείου Οικονομικών έγραψαν -

«Οι αναλυτές του Υπουργείου Οικονομικών διαπίστωσαν ότι οι εταιρείες Τεχνητής Νοημοσύνης είναι πιο βαθιά ριζωμένες στην οικονομία των ΗΠΑ από τους προκατόχους τους dotcom και ενέχουν σημαντικό κίνδυνο για ολόκληρο το σύστημα εάν αλλάξουν οι οικονομικές συνθήκες, χαθούν στόχοι παραγωγικότητας ή διάφορα σημεία πνιγμού εμποδίζουν την ανάπτυξη».

«Μια ύφεση στην αγορά τεχνητής νοημοσύνης θα προκαλούσε κραδασμούς σε ολόκληρο το οικονομικό οικοσύστημα».

Μια ύφεση της αγοράς στις ΗΠΑ – η οποία επιδεινώνεται από μια ενεργειακή κρίση – θα μπορούσε να σημάνει καταστροφή για τις μεσοπρόθεσμες ελπίδες του Τραμπ.

Ἀπό : unz.com μέ πηγή ἀπό ἐδῶ

Ἡ Πελασγική