Γράφει ὁ Patrick Lawrence Ο Λευκός Οίκος, ο Μπάιντεν και η μηχανή του Δημοκρατικού Κόμματος που προσπαθούν να προωθήσουν την Καμάλα Χάρις από το Νο. 2 του καθεστώτος στο Νο. 1 μια προσπάθεια που γίνεται όλο και πιο ενδιαφέρουσα κάθε εβδομάδα, πρέπει να πω. Η εκστρατεία της Χάρις, τελικά, δύο μήνες αφότου οι ελίτ του κόμματος και οι χρηματοδότες της υπέδειξαν την υποψηφιότητά της πέρα από οποιαδήποτε σχέση με δημοκρατικές διαδικασίες, δημοσίευσε μια πλατφόρμα που την ονομάζει Νέος Δρόμος προς τα εμπρός, και θα φτάσω σε αυτό εν ευθέτω χρόνο. Με ενδιαφέρουν λιγότερο τώρα οι λέξεις που δημοσιεύονται σε έναν ιστότοπο παρά για δύο πρόσφατες εξελίξεις που θα έπρεπε να εξετάσουμε μαζί, ακόμη κι αν κανείς δεν το έχει σκεφτεί ακόμη.
Σιγά-σιγά και πολύ σίγουρα, γίνεται σαφές μέσω αυτών των εβδομαδιαίων ανατροπών πώς ένα νέο δημοκρατικό καθεστώς, εάν η Χάρρις κερδίσει στις 5 Νοεμβρίου, προτείνεται να διαχειριστεί τις μπίζνες της αυτοκρατορίας. Και όσο ανόητοι κι αν είναι οι ψηφοφόροι μπορεί να έχουν ψευδαισθήσεις, αν η Χάρρις κατακτήσει τον Λευκό Οίκο, η δουλειά της θα είναι να διαχειρίζεται την αυτοκρατορία... τους πολέμους, τις προκλήσεις, τις παράνομες κυρώσεις και άλλες συλλογικές τιμωρίες, τους τρομοκράτες πελάτες από το Ισραήλ, τους νεοναζί στο Κίεβο..
Η Liz Cheney, η αντιπρόεδρος της επιτροπής γιά τόν διωγμό τοῦ Τραμπ, συμφώνησε και πρόσθεσε : «Κανένας άνθρωπος που θα συμπεριφερόταν έτσι, εκείνη τη στιγμή, δεν μπορεί ποτέ να υπηρετήσει ξανά σε οποιαδήποτε θέση εξουσίας στο έθνος μας. Είναι ακατάλληλος για οποιοδήποτε αξίωμα »...( Δεκέμβριος 2022.Ποιός ἐξεπλάγη μέ τήν ὑποστήριξιν πρός τήν Χάρρις ; Ἀναμενόμενον...)
Στις 4 Σεπτεμβρίου, η Liz Cheney εξέπληξε την Ουάσιγκτον και, υποθέτω, τους περισσότερους από εμάς όταν ανακοίνωσε ότι θα υποστήριζε την υποψηφιότητα της Χάρρις για την προεδρία. Η πρώην βουλευτής από το Wyoming, μια πολεμοχαρής που καλλιεργεί πραξικοπήματα και παραμένει μεταξύ των πιο άγριων δεξιών γεράκων της εξωτερικής πολιτικής, δεν ήταν η πρώτη Ρεπουμπλικανή που "έκανε το άλμα της" περνώντας στο απέναντι κόμμα, αυτή την πολιτική σεζόν, και δεν ήταν ούτε η τελευταία: Δύο ημέρες αργότερα, ο μπαμπάς της Liz έκανε το ίδιο. Ο Dick Cheney, φυσικά, δεν χρειάζεται συστάσεις... ( Σημ. Πελασγ. Εἴχαμε ἀναφερθεῖ σ᾿αὐτήν τήν κομπλεξική ὕαινα καί τόν «άσχετο RINO » ὅπως τόν χαρακτηρίζει ὁ Τράμο, πατέρα της τόν πολεμοχαρή ἐγκέφαλο τοῦ πολέμου στό Ἰράκ - ἐπί Μπούς, 2003- ἐδῶ ). Αμέσως, η εκστρατεία της Χάρρις εξέφρασε την χαρά της που είχε την υποστήριξη αυτών των «θαρραλέων πατριωτών», όπως τους αποκαλούσε η οργάνωση στις επίσημες δηλώσεις της.
Μια εβδομάδα μετά από όλη αυτή την πολιτική υψηλού διαμετρήματος, ο Πρόεδρος Μπάιντεν συναντήθηκε στο Οβάλ Γραφείο με τον Keir Starmer, τον νέο Βρετανό πρωθυπουργό, για να εξετάσει την πρόταση της Ουκρανίας να εκτοξεύσει πυραύλους που προμηθεύονται από τη Δύση εναντίον στόχων εντός της ρωσικής επικράτειας. Οι Βρετανοί είναι έτοιμοι να δώσουν το ελεύθερο στο καθεστώς του Κιέβου, όπως και οι Γάλλοι, αλλά όλοι —Λονδίνο, Παρίσι, Κίεβο— χρειάζονται την άδεια του Μπάιντεν για να διευρύνουν τον πόλεμο με αυτόν τον τρόπο.
Αυτή τη στιγμή, ο Μπάιντεν και ο υπουργός Εξωτερικών Μπλίνκεν βρίσκονται στη φάση του «Λοιπόν, ίσως» και προορίζεται να είμαστε στα άκρα των θέσεων μας αναρωτιόμαστε αν θα συμφωνήσουν με αυτά τα σχέδια. Αλλά δεν έχουμε ξαναδεί αυτό το έργο και δεν ξέρουμε πώς τελειώνει; Δεν ήταν, «Ίσως θα στείλουμε πυραυλικά συστήματα HIMARS», «Ίσως άρματα μάχης M–1», «Ίσως πυραύλους Patriot», «Ίσως F-16»; Ακόμη και πριν από τη συνάντηση Μπάιντεν-Στάρμερ την περασμένη εβδομάδα, ο Μπλίνκεν και ο Ντέιβιντ Λάμι, ο Βρετανός υπουργός Εξωτερικών, κατά τη διάρκεια επίσκεψης στο Κίεβο για συνομιλίες με τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ήδη άφηναν έντονες ενδείξεις ότι ο Μπάιντεν θα αποδεχτεί για άλλη μια φορά τα σχέδια που ο πρόεδρος της Ουκρανίας και ο πρωθυπουργός της Βρετανίας είχαν πολύ προσεκτικά σχεδιάσει για να του παρουσιάσουν.
Ο όρος που ο Μπάιντεν και ο Μπλίνκεν σκοπεύουν τώρα να επιμείνουν είναι ότι δεν θα συναινέσουν στο να επιτρέψουν στο Κίεβο να χρησιμοποιήσει όπλα που παρέχονται από τις ΗΠΑ —που φαίνεται να διαφέρουν από τα όπλα που κατασκευάζουν οι ΗΠΑ— εναντίον στόχων στο ρωσικό εσωτερικό. Αυτό δεν είναι παρά τρίχες, στα οποία ο Μπάιντεν ο Λευκός Οίκος συναλλάσσεται όταν θέλει να δείχνει σκεπτικός και προσεκτικός, αλλά δεν είναι τίποτα από τα δύο. Θα μου πει κάποιος τι καταραμένη διαφορά θα έχει για τη Ρωσία εάν η Μόσχα χτυπήσει έναν πύραυλο που στάλθηκε από τη Βρετανία, τη Γαλλία ή τις Ηνωμένες Πολιτείες;
Αυτοί οι άνθρωποι συγκεντρώνονται για να σχεδιάσουν την απερίσκεπτη κλιμάκωση ενός πολέμου αντιπροσώπων από τις δυτικές δυνάμεις που δεν έχουν τρόπο να κερδίσουν και ξέρουν ότι δεν έχουν τρόπο να κερδίσουν. Η απόγνωση είναι ότι ακριβώς κάνει η απόγνωση: Αυτό είναι το νόημα αυτών των συζητήσεων.
Μεταξύ του πολεμικού σχεδιασμού και της μεταβαλλόμενης πολιτικής πίστης, τι έχουμε δει τις τελευταίες δύο εβδομάδες; Αυτή είναι η ερώτησή μας.
Όταν οι Cheneys, père et fille ( πατέρας και κόρη), στρατολογήθηκαν στις τάξεις της εκστρατείας Harris, η Jen O'Malley Dillon, η πρόεδρος της εκστρατείας, επαίνεσε τον πρώτο για το θάρρος του και την δεύτερη για τον πατριωτισμό της . Αλλού στην «κυψέλη» της Χάρρις, όπως υποθέτω ότι την αποκαλούν, οι φιλελεύθεροι σχολιαστές σταμάτησαν να κάνουν λόγο σχετικώς με την πολιτική μετανάστευση της Liz και του Dick Cheney, αγνοώντας το γεγονός ότι φαίνεται να είναι απλός καιροσκοπισμός.
Ο James Carden είχε ένα αξιοσημείωτο άρθρο σχετικά με αυτό, « Cheneymania Seizes the Democrats », στην έκδοση του The American Conservative στις 12 Σεπτεμβρίου. «Το ενθουσιώδες χειροκρότημα που συνάντησε την ανακοίνωση της Liz … είναι ενδεικτικό για το πού βάζουν τώρα οι φιλελεύθεροι τις προτεραιότητές τους», έγραψε ο μακροχρόνιος σχολιαστής της Ουάσιγκτον, « και είναι αρκετό στο να εξηγήσει γιατί δεν μπορούν να τους εμπιστευτούν σε θέματα εθνικής ασφάλειας».
Φυσικά, κρύβεται πολλή πολιτική στον θερμό χαιρετισμό των Δημοκρατικών προς τους Cheney. Οι άνθρωποι της Χάρρις θέλουν να εκμεταλλευτούν στο έπακρο τις διαφορές μεταξύ των Ρεπουμπλικανών και, στην περίπτωση της Liz Cheney, να εκμεταλλευτούν την εχθρότητα που έχει προκύψει μεταξύ της ίδιας και του Ντόναλντ Τραμπ. Αλλά πρέπει να κοιτάξουμε πιο προσεκτικά από αυτό πλήρως για να κατανοήσουμε αυτό το «πολιτικό μπαλέτο». Η Liz Cheney είχε κάποτε μια δημόσια διαμάχη με τον Rand Paul για το ποιος ήταν πιό «Τραμπικός». Ο Dick Cheney είναι ένοχος για περισσότερα εγκλήματα πολέμου, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και κερδοσκοπία πολέμου από όσα θα μπορούσε να ονειρευτεί ο Ντόναλντ Τραμπ στα πιο γλυκά του όνειρα.
Καμία αναφορά σε αυτό καθώς σκεφτόμαστε αυτές τις δύο πολιτικές αποστασιοποιήσεις; Δεν έχω διαβάσει ή ακούσει για κανένα από την «κυψέλη» της Χάρρις.
Ο Stephen Cohen συνήθιζε να αστειεύεται, εκτός από το ότι δεν αστειευόταν, ότι υπάρχει ένα κόμμα στην Ουάσιγκτον που δικαίως ονομάζεται War Party (πολεμικό κόμμα) . Μόλις είχαμε μια υπενθύμιση της διορατικότητας του αείμνηστου και διαπρεπούς μελετητή των ρωσικών θεμάτων. Δεν υπάρχει καμία πρόθεση μεταξύ των ανθρώπων που λένε στην Καμάλα Χάρρις τι να ομολογήσει για να αμφισβητήσει τις πολυάριθμες επιθέσεις και παρανομίες αυτού του έθνους, ή ακόμη και να επανεξετάσει τις καταστροφικά εσφαλμένες εξωτερικές πολιτικές του καθεστώτος Μπάιντεν, οι οποίες δεν διακρίνονται από τη νεοσυντηρητική ατζέντα κάτι που οι Δημοκρατικοί, κάποτε, υποκρίνονταν πως αντιτίθεντο.
Διαβάστε το A New Way Forward , ένα έγγραφο 13 σελίδων. Η μιάμιση σελίδα που δίνεται στην εθνική ασφάλεια και τις εξωτερικές υποθέσεις ισοδυναμεί με ένα πλέγμα αφιερωμένο στη ρωσοφοβία, τη σινοφοβία, τη ΝΑΤΟφιλία και «την πιο θανατηφόρα μαχητική δύναμη στον κόσμο», που φαίνεται να είναι το όραμα της Χάρρις για ένα διπλωματικό σώμα. Έτσι αντιλαμβάνεσαι και πώς ακούγεται το War Party του Steve Cohen. Ως δήλωση προθέσεων, η πλατφόρμα Harris–Walz δέχεται πλήρως την πολύ πιθανή απόφαση του Λευκού Οίκου Μπάιντεν να κλιμακώσει τη σύγκρουση στην Ουκρανία σε σημείο να διακινδυνεύσει τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο που ο Μπάιντεν να προσποιείται ότι δεν θέλει.Η πιο ξεκάθαρη, πιο ανησυχητική ανάλυση της σκέψης Μπάιντεν–Μπλίνκεν σχετικά με την εξουσιοδότηση του Κιέβου να επιτεθεί σε στόχους βαθιά μέσα στη Ρωσία με πυραύλους που προμήθευσε η Δύση προήλθε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν. Ο Ρώσος πρόεδρος μίλησε την περασμένη Πέμπτη, μια ημέρα πριν από τις συνομιλίες του Στάρμερ με τον Μπάιντεν, απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου. Η δήλωσή του αξίζει να διαβαστεί πλήρως, δεδομένης της προφανούς βαρύτητας που αποδίδει στις συζητήσεις της Δύσης:
Αυτό που βλέπουμε είναι μια προσπάθεια αντικατάστασης εννοιών. Διότι δεν πρόκειται για το αν επιτρέπεται ή όχι στο καθεστώς του Κιέβου να χτυπήσει στόχους σε ρωσικό έδαφος. Αυτό ήδη πραγματοποιεί πλήγματα χρησιμοποιώντας μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα και άλλα μέσα. Αλλά η χρήση όπλων ακριβείας μεγάλης εμβέλειας δυτικής κατασκευής είναι μια εντελώς διαφορετική ιστορία.Το γεγονός είναι ότι —το ανέφερα αυτό, και οποιοσδήποτε ειδικός, τόσο στη χώρα μας όσο και στη Δύση, θα το επιβεβαιώσει — ο ουκρανικός στρατός δεν είναι σε θέση να χρησιμοποιήσει συστήματα αιχμής, υψηλής ακρίβειας, μεγάλης εμβέλειας που παρέχονται από την Δύση. Δεν μπορούν να το κάνουν αυτό. Αυτά τα όπλα είναι αδύνατο να χρησιμοποιηθούν χωρίς δεδομένα πληροφοριών από δορυφόρους, τα οποία η Ουκρανία δεν διαθέτει. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο χρησιμοποιώντας δορυφόρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή δορυφόρους των ΗΠΑ — γενικά, δορυφόρους του ΝΑΤΟ. Αυτό είναι το πρώτο σημείο.
Το δεύτερο σημείο - ίσως το πιο σημαντικό, ακόμη και το βασικότερο σημείο - είναι ότι μόνο το στρατιωτικό προσωπικό του ΝΑΤΟ μπορεί να αναθέσει πτητικές αποστολές σε αυτά τα πυραυλικά συστήματα. Οι Ουκρανοί στρατιώτες δεν μπορούν να το κάνουν αυτό. Επομένως, δεν πρόκειται να επιτρέψουμε στο ουκρανικό καθεστώς να χτυπήσει τη Ρωσία με αυτά τα όπλα ή όχι. Είναι να αποφασίσουμε εάν οι χώρες του ΝΑΤΟ θα εμπλακούν άμεσα στη στρατιωτική σύγκρουση ή όχι.
Εάν ληφθεί αυτή η απόφαση, δεν θα σημαίνει τίποτα λιγότερο από άμεση εμπλοκή - θα σημαίνει ότι οι χώρες του ΝΑΤΟ, οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι ευρωπαϊκές χώρες είναι συμβαλλόμενα μέρη στον πόλεμο στην Ουκρανία. Αυτό θα σημαίνει την άμεση εμπλοκή τους στη σύγκρουση, και θα αλλάξει σαφώς την ίδια την ουσία, την ίδια τη φύση της σύγκρουσης δραματικά.
Αυτό θα σημαίνει ότι οι χώρες του ΝΑΤΟ - οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι ευρωπαϊκές χώρες - βρίσκονται σε πόλεμο με τη Ρωσία. Και αν αυτό ισχύει, τότε, έχοντας κατά νου την αλλαγή στην ουσία της σύγκρουσης, θα λάβουμε τις κατάλληλες αποφάσεις ως απάντηση στις απειλές που θα μας τεθούν.
Υπάρχουν σαφώς άνθρωποι με υγιή νου μέσα στις κλίκες πολιτικής της Ουάσιγκτον που μπορούν να διαβάσουν αυτή τη δήλωση για το τι είναι και να κατανοήσουν τον κίνδυνο που σκέφτεται το καθεστώς Μπάιντεν καθώς πλησιάζει προς μια επίσημη απόφαση για το ζήτημα των πυραύλων. Αλλά αυτοί τοι σοφότεροι άνθρωποι δεν εμφανίζονται στην κυριαρχούσα κατάσταση. Η επικρατούσα άποψη φαίνεται να βρίσκεται σε ανθρώπους όπως ο Γουίλιαμ Μπερνς, ο διευθυντής της CIA, ο οποίος πιστεύει ότι ο Πούτιν μπλοφάρει και, παραδόξως, είναι πρόθυμος να μάθει αν έχουν δίκιο αποκαλώντας τον "μπλόφα".
Ακολουθεί μέρος μιας επιστολής 17 πρώην πρεσβευτών και στρατηγών που εστάλη στην κυβέρνηση Μπάιντεν την περασμένη εβδομάδα, όπως αναφέρεται στους New York Times . Καθώς διαβάζετε αυτές τις προτάσεις, σκεφτείτε γιατί την έγραψαν οι υπογράφοντες αυτής της επιστολής και πώς είναι τόσο σίγουροι για την κρίση τους όσο ομολογούν:
Η χαλάρωση των περιορισμών στα δυτικά όπλα δεν θα προκαλέσει κλιμάκωση της Μόσχας. Το γνωρίζουμε αυτό επειδή η Ουκρανία χτυπά ήδη εδάφη που η Ρωσία θεωρεί δικά της -συμπεριλαμβανομένης της Κριμαίας και του Κουρσκ- με αυτά τα όπλα και η απάντηση της Μόσχας παραμένει αμετάβλητη.
Τώρα σκεφτείτε αν αυτοί που έγραψαν και υπέγραψαν αυτήν την επιστολή, και κατ' επέκταση όσοι ασκούν την πολιτική της Ουκρανίας, είναι λογικοί ή παράφρονες.
Μεταξύ των υποτιθέμενων ανησυχιών του καθεστώτος Μπάιντεν, καθώς θεωρεί ότι εξουσιοδοτεί την Ουκρανία να διευρύνει τον πόλεμο, είναι η διαφορά που θα προκαλούσαν οι επιθέσεις στο ρωσικό εσωτερικό. Ο Λευκός Οίκος και το Πεντάγωνο θέλουν να δουν ένα σχέδιο, έχει αναφερθεί. Είναι μια καλή ερώτηση, η ερώτηση σχετικά με το νόημα αυτού του είδους της κλιμάκωσης, αλλά δεν είμαι σίγουρος ότι μια απάντηση έχει μεγάλη σημασία για όσους κάθονται στο τραπέζι στην αίθουσα του υπουργικού συμβουλίου του Λευκού Οίκου. Όπως έχω υποστηρίξει πολλάκις σε αυτό το διάστημα, το καθεστώς Μπάιντεν έχει ανόητα χαρακτηρίσει αυτόν τον πόλεμο ως πόλεμο μεταξύ δημοκρατίας και απολυταρχίας. Ως εκ τούτου, μπορεί να αντέξει οικονομικά να ρισκάρει κάθε είδους απότομες κλιμακώσεις, αλλά δεν έχει την πολυτέλεια να χάσει.
Μπαίνοντας στη σκηνή δεξιά, πιθανότατα από την αρχή, ο Volodymyr Zelensky λέει τώρα ότι θέλει να δείξει στον Μπάιντεν, και στη συνέχεια στην Χάρρις και στον Τραμπ, το «σχέδιο του για νίκη επί της Ρωσίας». Η Washington Post ανέφερε την περασμένη Παρασκευή ότι αυτό θα αποτελείται από πολύ λίγα μέρη. «Όλα τα σημεία εξαρτώνται από την απόφαση του Μπάιντεν», είπε ο Ουκρανός πρόεδρος σε πρόσφατο φόρουμ στο Κίεβο.
Όπως σημείωσε η The Post, ο Zelensky μέχρι σήμερα διστάζει να αποκαλύψει αυτά τα σημεία, αλλά υπάρχουν αναφορές, ελάχιστα επιβεβαιωμένες, ότι υπάρχουν τρία από αυτά. Το πρώτο είναι η άδεια πυραύλων, το δεύτερο είναι μια διαβεβαίωση ότι το ΝΑΤΟ θα αναπτύξει συστήματα αεράμυνας για να προστατεύσει τη δυτική Ουκρανία και το τρίτο - λάβετε ένα φορτίο από αυτό - είναι μια εγγύηση ότι το ΝΑΤΟ θα στείλει χερσαία στρατεύματα στα μετόπισθεν της σύγκρουσης ώστε οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας να μπορούν να αναπτύξουν περισσότερα δικά τους στρατεύματα στο μέτωπο.
Αυτές οι προτάσεις, αν επιβεβαιωθούν καθώς ο Ζελένσκι κάνει το επόμενο ταξίδι του στην Ουάσιγκτον, ευθυγραμμίζονται όλες προς μία κατεύθυνση: Το θέμα του καθεστώτος του Κιέβου παραμένει να παρασύρει τη Δύση περαιτέρω στον πόλεμο, μάλλον καθώς το καθεστώς Νετανιάχου στο Ισραήλ προσπαθεί για πάντα να κάνει το ίδιο στη Δυτική Ασία. Ο Ζελένσκι, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, ο Μπάιντεν: Το παγκόσμιο πρόβλημα αυτή τη στιγμή, ή ένα από αυτά, είναι ότι κανένας από αυτούς τους ανθρώπους δεν έχει την πολυτέλεια να χάσει τους πολέμους που τους οδήγησε η ύβρις τους να ξεκινήσουν.
Οι Άγγλοι και οι Αμερικανοί είναι πιθανό να προβούν σε επίσημη ανακοίνωση σχετικά με τη χρήση πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς κατά της Ρωσίας μετά την ολοκλήρωση των εργασιών της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών στις 28 Σεπτεμβρίου. Ο Στάρμερ δήλωσε πρόσφατα το ίδιο. Με την καλύτερη έκβαση θα διαπιστώσουμε ότι ο Πούτιν έχει ταλαιπωρήσει την Ουάσιγκτον και το Λονδίνο έτσι ώστε να κάνουν πίσω από αυτό το τελευταίο σχέδιο κλιμάκωσης. Είναι δυνατό. Αλλά οι ΗΠΑ και οι άλλες δυνάμεις του ΝΑΤΟ δεν έχουν κάνει πολλά βήματα πίσω μέχρι σήμερα, καλό είναι να το υπενθυμίσουμε.
Ο MK Bhadrakumar, ο πρώην Ινδός διπλωμάτης που δημοσιεύει το συνεχώς στοχαστικό ενημερωτικό δελτίο Indian Punchline, δημοσίευσε ένα άρθρο τη Δευτέρα, 16 Σεπτεμβρίου , υποστηρίζοντας ότι οι αγγλοαμερικανικές δυνάμεις μετατρέπουν τον πόλεμο αντιπροσώπων στην Ουκρανία σε ρωσική ρουλέτα. Εδώ είναι μέρος του συλλογισμού του Bhadrakumar. Το Storm Shadows είναι οι πύραυλοι που ο Starmer θα επέτρεπε στο Κίεβο να βομβαρδίσει τη Ρωσία εάν το καθεστώς Μπάιντεν εγκρίνει το σχέδιο:
Η Μόσχα αναμένει ότι το τέχνασμα ΗΠΑ-ΗΒ μπορεί να είναι ένα ζύγισμα της καταστάσεως χρησιμοποιώντας πρώτα (ανοιχτά) τον βρετανικό πύραυλο κρουζ μεγάλης εμβέλειας Storm Shadow, ο οποίος έχει ήδη παραδοθεί στην Ουκρανία. Την Παρασκευή, η Ρωσία απέλασε έξι Βρετανούς διπλωμάτες που είχαν τοποθετηθεί στην πρεσβεία της Μόσχας σε μια ξεκάθαρη προειδοποίηση ότι οι σχέσεις Ηνωμένου Βασιλείου-Ρωσίας θα επηρεαστούν. Η Ρωσία έχει ήδη προειδοποιήσει το Ηνωμένο Βασίλειο για σοβαρές συνέπειες εάν το Storm Shadow χρησιμοποιηθεί για να χτυπήσει το ρωσικό έδαφος.
Αυτό που καθιστά την εξελισσόμενη κατάσταση εξαιρετικά επικίνδυνη είναι ότι το μέχρι τώρα παιχνίδι γάτας και ποντικιού σχετικά με τη μυστική εμπλοκή του ΝΑΤΟ στον πόλεμο της Ουκρανίας δίνει τη θέση του σε ένα παιχνίδι ρωσικής ρουλέτας που ακολουθεί τους νόμους της Θεωρίας Πιθανοτήτων.
Ο Bhadrakumar έχει αυτό ακριβώς σωστά, κατά την άποψή μου, αλλά με ένα μικρό ελάττωμα στο επιχείρημά του. Οι Αμερικάνοι και οι Βρετανοί μπορούμε να πούμε ότι παίζουν, όσο ανόητοι κι αν είναι, αλλά οι Ρώσοι δεν παίζουν.
Ἀπό : unz.com
Ἀλήθεια δέν κάνει ἐντύπωσιν, γιά τούς συντριπτικῶς περισσοτέρους ὀ λόγος πού ἐκθειἀζουν τήν ...δημοκρατία, ὅτι παραδοσιακῶς καί ἱστορικῶς ἀποδεδειγμένο εἶναι, ἀπό τά χρόνια τῆς λεγομένης Ἀθηναϊκῆς δημοκρατίας, πάντα αὐτοί οἱ ἐκπρόσωποί της ἦσαν οἱ πλέον φιλοπόλεμοι καί δημιουργοί μεγάλων πολεμικῶν συγκρούσεων ; Αὑτοί πού ἀκόμη καί νά μήν ὑπῆρχαν περιπτώσεις γιά τήν πραγμάτωσιν κάποιας πολεμικῆς συγκρούσεως, τήν ἐφεύρισκαν μέ ὅποιον τρόπο τούς ἦταν δυνατός ;Καί κατά ἐντελῶς εἰρωνικό τρόπο εἶναι οἱ ἴδιοι πού κάνουν λόγο γιά τήν προστασία τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων, τήν προστασία τῆς Εἰρήνης, τήν προστασία τῆς ἐδαφικῆς ἀκεραιότητος τῶν χωρῶν ἀκόμη κι᾿ἐκεῖ ὅπου δέν ἔχουν κανέναν ἀπολύτως λόγος νά βρίσκονται. Τήν προστασία τῆς δημοκρατίας ἐν τέλει !
Πόσο παράξενος ὁ τρόπος νά θέλουν νά προστατέψουν τήν δημοκρατία καί τίς ...ἀξίες της μέ ἀκριβῶς ἐκεῖνες τίς μεθόδους στίς ὁποῖες ὐποτίθεται πώς ἐναντιώνονται !
Ἀλήθεια,πῶς γίνεται αὐτό τό ἔχουν ἀναρωτηθεῖ οἱ ὑποστηρικτές τῆς ...δημοκρατίας ; Οἱ ἁπλοί κάτοικοι τῶν ...δημοκρατικῶν χωρῶν πού βλέπουν τίς ἐξουσίες τους νά βρίσκονται σέ πολεμικές διαδικασίες, πού τούς χρεώνουν τρις στά ταμεῖα τους, τούς ῥουφοῦν κάθε τι πού χρησιμεύει γιά τήν ἀσφάλεια τῶν χωρῶν τους, τούς βάζουν σέ λυπηρούς ἀπολογισμούς ζωῶν ἀνθρώπων πού βρίσκονται στήν πιό παραγωγική ἡλικία. Κι᾿ὅλα αὐτά στό ὄνομα τῆς ...δημοκρατίας ! Καί ναί, τήν ὑπερασπίζονται ἀκόμη ! Θέλουν νά χαρακτηρίζονται δημοκρατικοί πολίτες καί τό θεωροῦν τιμή νά τούς ἀποκαλοῦν ...προοδευτικούς ! Προφανῶς δέν ἔχουν παρατηρήσει πώς τέτοιες μορφές ὑπερασπίσεως εἶναι πού τούς ἔχουν καταστήσει συνενόχους στό Ἔγκλημα κατά τοῦ Ἀνθρώπου διότι πολύ ἁπλῶς ἔχουν ἐξοικειωθεῖ μέ τό ...κόκκινο. Τό κομμουνιστικό κόκκινο πού συμβολίζει τό αἷμα ἀπό τήν «Βία- μαία πού βοηθᾶ μία νέα κοινωνία νά βγῇ ἀπό τήν μήτρα τῆς παλιᾶς ». Καί νά σᾶς πῶ ἐν κατακλείδι κάτι ; Δέν πιστεύω πώς θά τό καταλάβουν ποτέ. Ἀκόμη κι᾿ὅταν νοιώσουν τήν κόκκινη μπότα νά πατᾷ τό πρόσωπό τους, θά ἔχουν τήν ἐντύπωσιν πώς αὐτό εἶναι ...δημοκρατικόν !
Υ.Γ. Ἔλεγε κάποια γνωστή μου : « Εἶμαι κι᾿ἐγώ ἀριστερῶν πεποιθήσεων», Γιατί ; τήν ἐρωτοῦσα. Κι᾿ἀπαντοῦσε : «Διότι καί ἐγώ εἶμαι κατά τῆς ἐκμεταλλεύσεως ἀνθρώπου ἀπό ἄνθρωπον» !
Λές καί αὐτό δέν εἶναι ἐγγενές γνώρισμα τῶν συνετῶν, λογικῶν, καλῶν καί μέ εὐγενῆ χαρακτηριστικά ἀνθρώπων ! Ἀλλά σέ ποιόν νά τά ἐξηγήσῃς ;
Ἡ Πελασγική
