Το τέχνασμα τοῦ Μαρόκου στήν Ceuta μπορεῖ νά εὐχαριστήσῃ τό Ἰσραήλ, ἀλλά θά μποροῦσε νά ἔχῃ πολύ ὑψηλό τίμημα

 ...5.000 Μαροκινοί έχουν γεμίσει τους δημόσιους χώρους, τους σχολικούς χώρους αναψυχής και τα μικροσκοπικά σοκάκια της Ceuta. Φυσικά, τα γεγονότα που έχουν γίνει πρωτοσέλιδα σε όλο τον κόσμο ευχαριστούν και το Ισραήλ, του οποίου ο ηγέτης έχει απειλήσει την Ισπανία και θα πετούσε από χαρά που θα αποτελούσε μέρος ενός άξονα ισχύος (με το Ηνωμένο Βασίλειο) για τον έλεγχο του ποιος εισέρχεται και ποιος βγαίνει από τη Μεσόγειο - μια ακόμη ιστορία για το ποιος ελέγχει τα θαλάσσια σημεία συμφόρησης στον κόσμο. 

Αλλά θα ήταν πραγματικά το Μαρόκο μέρος μιας τέτοιας αποχαιρετιστήριας συμφωνίας αν αυτό σήμαινε την απώλεια της Ισπανίας, ενός πολύτιμου εταίρου, συμμάχου και εμπορικού εταίρου;

Τοῦ Martin Jay

Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Benjamin Netanyahu, τον Απρίλιο του τρέχοντος έτους αποκάλεσε την Ισπανία αντι-Ισραήλ, προτού εκδώσει μια έντονη προειδοποίηση για τη στάση της Μαδρίτης να καταδικάσει τον Bibi και το Ισραήλ για τη γενοκτονία στη Γάζα. «Δεν είμαι διατεθειμένος να ανεχτώ αυτή την υποκρισία και την εχθρότητα. Δεν σκοπεύω να επιτρέψω σε καμία χώρα να διεξάγει διπλωματικό πόλεμο εναντίον μας χωρίς να πληρώσει άμεσο τίμημα».

Μπορούμε να υποθέσουμε ότι η εισροή χιλιάδων Μαροκινών στον ισπανικό θύλακα της Ceuta -η οποία θα μπορούσε ουσιαστικά να καταστήσει την Ισπανία περιττή εκεί, ενισχύοντας τον έλεγχο του UK/Israel στα Στενά του Γιβραλτάρ- ήταν ένα σχέδιο που ξεκίνησε ο ίδιος ο Bibi;

Οι συνθήκες γύρω από αυτό το εξαιρετικό γεγονός, το οποίο μεταδόθηκε από παγκόσμια ειδησεογραφικά δίκτυα σε όλο τον κόσμο, χρειάζονται ανάλυση και τοποθέτηση στο κατάλληλο πλαίσιο. Σίγουρα είναι αλήθεια ότι το Μαρόκο παραδοσιακά χρησιμοποιεί την εξουσία του για να κατακλύσει την Ισπανία με παράνομους μετανάστες ως γεωπολιτικό εργαλείο τα τελευταία χρόνια - ένα μάλλον χονδροειδές αλλά αποτελεσματικό διπλωματικό τέχνασμα που υπενθυμίζει στη Μαδρίτη ότι παρόλο που η χώρα [ το Μαρόκο] είναι φτωχότερη, έχει χαρτιά να παίξει όταν δεν πετυχαίνει το δικό της. Το κόλπο είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό, καθώς στέλνει ταυτόχρονα ένα μήνυμα στις Βρυξέλλες ότι το Rabat έχει πάντα αυτό το τέχνασμα στο μανίκι του αν τα πράγματα δυσκολέψουν.

Ceuta, αυτόνομη περιοχή, Ισπανία

Αλλά αυτό που συνέβη τις τελευταίες ημέρες στη Ceuta ήταν διαφορετικό.

Αυτή τη φορά δεν ήταν Αφρικανοί μετανάστες που είχαν φτάσει στο Μαρόκο και ήλπιζαν να σκαρφαλώσουν τον φράχτη προς τον μικροσκοπικό θύλακα της ΕΕ. Αυτή τη φορά ήταν οι ίδιοι οι Μαροκινοί στους οποίους, όπως φαίνεται, είχε δοθεί το πράσινο φως και το νεύμα να πάνε στα σύνορα, όπου δεν θα έβρισκαν αντίσταση από την αστυνομία ή τη Χωροφυλακή αν ήθελαν να περάσουν τον φράχτη στον κυματοθραύστη ή αν προτιμούσαν να κολυμπήσουν. Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, αν κολυμπούσαν, τους εγγυόταν νομική προστασία μόλις έφταναν στην παραλία σε ισπανικό έδαφος.

Χιλιάδες το έκαναν και γέμισαν αυτή τη μικροσκοπική πόλη, σοκάροντας τον κόσμο και σίγουρα τραβώντας την προσοχή της Μαδρίτης. Υπήρχε κάποιο μήνυμα που ήθελε να στείλει το Rabat στη Μαδρίτη, τη γειτονική και περιφερειακή εταίρο της; Φυσικά. Όχι ένα μήνυμα, αλλά στην πραγματικότητα μερικά - και χωρίς τη διπλωματική φινέτσα, επέλεξε αυτή τη μέθοδο για να τονίσει μερικά σημεία.

Οι σχέσεις μεταξύ Ισπανίας και Μαρόκου είναι πολύ καλές. Το 2022, η Ισπανία άνοιξε νέα σελίδα και υιοθέτησε μια νέα πολιτική απέναντι στη Δυτική Σαχάρα, υποστηρίζοντας την αξίωση κυριαρχίας του Rabat.

Ωστόσο, τις τελευταίες ημέρες, η Μαδρίτη έχει προχωρήσει σε μια σειρά πολιτικών αποφάσεων οι οποίες, μπορούμε να υποθέσουμε, έχουν ενοχλήσει τους Μαροκινούς. Η Μαδρίτη έχει αναλάβει μια σειρά από πρωτοβουλίες για να βελτιώσει τις ταραγμένες σχέσεις της με την Αλγερία, με συμφωνίες φυσικού αερίου ήδη υπογεγραμμένες. Για να βελτιωθούν αυτές οι σχέσεις μεταξύ Μαδρίτης και Αλγερίου, αυτό μπορεί να έχει μόνο ένα τίμημα, τελειώνει το Rabat, και έτσι καταφεύγει στη μόνη πρακτική που γνωρίζει για να στείλει ένα μήνυμα ότι είναι δυσαρεστημένο.

Αλλά αν αυτή η προσέγγιση ήταν μεμονωμένη, ίσως η αντίδραση να μην ήταν τόσο δραματική. Στην πραγματικότητα, όμως, υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που αξίζει να ληφθούν υπόψη, με κυριότερους την πρόσφατη υιοθέτηση από την Ισπανία από κοινοβουλευτική επιτροπή της χορήγησης υπηκοότητας στους αυτόχθονες πληθυσμούς της Δυτικής Σαχάρας, τους Sahrawi. Πώς φαντάστηκαν ποτέ οι Ισπανοί ότι αυτό θα μπορούσε να περάσει από ψηφοφορία στην επιτροπή και να προχωρήσει σε απόφαση των βουλευτών χωρίς να προσβάλει τον Μαροκινό μονάρχη; Ίσως η Μαδρίτη μπορεί επίσης να κατηγορηθεί για ύπουλη διπλωματία με αυτό το κόλπο, το οποίο θα βλάψει τις σχέσεις με το Rabat, αλλά πιθανώς δεν θα τις εκτροχιάσει.

Η απόφαση της εν λόγω επιτροπής πιθανότατα δεν ήταν καλά μελετημένη, δεδομένου του αντίκτυπου που θα είχε στον γείτονά της, με τον οποίο μέχρι τώρα είχε καλές σχέσεις. Αλλά κάποιος αναρωτιέται αν αυτό, μαζί με το να βγάλει την Αλγερία από το κρύο, είναι το μικρό τέλος αυτής της φιλίας που καταρρέει. Το Μαρόκο έχει την ικανότητα να γεμίζει τη μικροσκοπική Ceuta κάθε μέρα με χιλιάδες δικούς του ανθρώπους, οι οποίοι θεωρούν την ευκαιρία να κάνουν μια ζωή στην Ισπανία ως δώρο που πρέπει να αρπάξουν, αντί να τους αντιμετωπίζει σαν πιόνι ο μονάρχης του - όπως έχουν σχολιάσει ορισμένοι εξόριστοι Μαροκινοί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Για πολύ καιρό, το Rabat θρηνούσε την κυριαρχία της Ισπανίας στον μικροσκοπικό θύλακα [την Ceuta ] και υπαινισσόταν ότι μια μέρα θα ήταν του Μαρόκου. Αν υπήρξε ποτέ μια στιγμή που έμοιαζε με μαροκινό έδαφος, αυτή ήταν τις τελευταίες ημέρες, όπου περίπου 5.000 Μαροκινοί έχουν γεμίσει τους δημόσιους χώρους, τους σχολικούς χώρους αναψυχής και τα μικροσκοπικά σοκάκια του. Φυσικά, τα γεγονότα που έχουν γίνει πρωτοσέλιδα σε όλο τον κόσμο ευχαριστούν και το Ισραήλ, του οποίου ο ηγέτης έχει απειλήσει την Ισπανία και θα πετούσε από χαρά που θα αποτελούσε μέρος ενός άξονα ισχύος (με το Ηνωμένο Βασίλειο) για τον έλεγχο του ποιος εισέρχεται και ποιος βγαίνει από τη Μεσόγειο - μια ακόμη ιστορία για το ποιος ελέγχει τα θαλάσσια σημεία συμφόρησης στον κόσμο. Αλλά θα ήταν πραγματικά το Μαρόκο μέρος μιας τέτοιας αποχαιρετιστήριας συμφωνίας αν αυτό σήμαινε την απώλεια της Ισπανίας, ενός πολύτιμου εταίρου, συμμάχου και εμπορικού εταίρου;

Ἀπό : strategic-culture.su 

Ἡ Πελασγική