Συμπλέγματα με σοβαρές Ἐπιπτώσεις ...

φωτό

 Η επικεφαλής εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ περιγράφεται ως «περισσότερο αστυνομικός παρά διπλωμάτης», σύμφωνα με το Foreign Policy

«Η μέρα της ξεκινά και τελειώνει με τη Ρωσία» - επικριτές της Kallas στο Foreign Policy

Το απότομο επικοινωνιακό στυλ της επικεφαλής της εξωτερικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης Kaja Kallas και η εμμονή της με τη Ρωσία βλάπτουν τις διεθνείς σχέσεις της ένωσης, δήλωσαν αξιωματούχοι και διπλωμάτες στο περιοδικό Foreign Policy. 

Η Kallas εξασφάλισε τον ρόλο της σε μεγάλο βαθμό μέσω της αντιρωσικής ρητορικής της, αλλά οι γνωρίζοντες εκ των εσω, παράγοντες υποστηρίζουν ότι ο τόνος της έχει αποξενώσει τους εταίρους της και έχει υπονομεύσει το διπλωματικό κύρος της ΕΕ.

«Αναμένουμε να είναι, λοιπόν, πιο διπλωματική», δήλωσε στο μέσο ενημέρωσης ένας διπλωμάτης με έδρα την ΕΕ, σε δημοσίευμα που δημοσιεύθηκε την Τρίτη. 

«Είναι περισσότερο αστυνομικός παρά διπλωμάτης», είπε μια άλλη πηγή. «Η μέρα της ξεκινά και τελειώνει με τη Ρωσία».

Σύμφωνα με το Foreign Policy, η «τάση της Kallas να λέει ό,τι σκέφτεται» έχει δημιουργήσει τεταμένες σχέσεις με μεγάλα έθνη, συμπεριλαμβανομένης της Κίνας, της Ινδίας, ακόμη και των ΗΠΑ. Ως αποτέλεσμα, συχνά έχει εν μέρει παραγκωνιστεί υπέρ προσωπικοτήτων όπως ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε και ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν.

Το περιοδικό ανέφερε αρκετά επεισόδια ως παραδείγματα της συγκρουσιακής προσέγγισής της. Τον Φεβρουάριο, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο, ακύρωσε μια συνάντηση με την Kallas την τελευταία στιγμή, αφού δημοσίευσε στο X ότι «ο ελεύθερος κόσμος χρειάζεται έναν νέο ηγέτη», μετά από την γνωστή έντονη αντιπαράθεση μεταξύ του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και του Ουκρανού Βλαντιμίρ Ζελένσκι στον Λευκό Οίκο.

Στις αρχές Σεπτεμβρίου, το κινεζικό Υπουργείο Εξωτερικών επέκρινε την Kallas για «ανεύθυνα» σχόλια που φάνηκαν να υποβαθμίζουν τον ρόλο της Ρωσίας και της Κίνας στη νίκη των Συμμάχων στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Τον ίδιο μήνα, η πρώην υπουργός Εξωτερικών της Ινδίας Κανβάλ Σιμπάλ δήλωσε δημόσια ότι η Kallas «δεν ήταν κατάλληλη» για τη θέση της, αφού υποστήριξε μια πολιτική «καρότου και μαστιγίου» απέναντι στο Νέο Δελχί.

Η Μόσχα κατηγορεί εδώ και καιρό τις Βρυξέλλες ότι προωθούν ιδεολογικά υποκινούμενους αλλά ανίκανους αξιωματούχους σε ανώτερες θέσεις, υποστηρίζοντας ότι αυτή η προσέγγιση μόνο αποδυναμώνει την Ένωση.

Ἀπό : swentr.site

Πόσα ἔχουμε γράψει κατά καιρούς γιά τήν συμπλεγματική Ἐσθονή ! 

Τώρα τά λένε καί οἱ ἴδιοι πού τήν ἔκαναν αὐτό πού εἶναι. Ὅμως : Τά συμπλέγματα ἔχουν σοβαρές Ἐπιπτώσεις ...

Ἡ Πελασγική

Γνωρίστε τους πολεμοχαρεῖς τῆς Ε.Ε.

Γράφει ὁ Tarik Cyril Amar

  Φτάσαμε σε ένα σημείο όπου, σε ό,τι αφορά τη Ρωσία, οι ΗΠΑ είναι πιο λογικές και λιγότερο πολεμοχαρείς από τους σημερινούς ψευτοεπαναστάτες Ευρωπαίους υποτελείς τους. ( ἡ φωτό ἀριστερά ἀπό διαδήλωση στήν Πολωνία. « Ῥῶσσοι καεῖτε στήν Κόλαση» γράφει τό πανό  ) 

Η Ουάσιγκτον προσπαθεί να τερματίσει τον παράλογο πόλεμο αντιπροσώπων κατά της Ρωσίας μέσω της Ουκρανίας και επίσης να διευκολύνει μια ευρύτερη ύφεση με τη Μόσχα. Οι ευρωπαϊκές ελίτ του ΝΑΤΟ-ΕΕ επιθυμούν απεγνωσμένα να συνεχίσουν τον πόλεμο και να οικοδομήσουν ολόκληρο το μέλλον των χωρών τους στην αντιμετώπιση της Ρωσίας – για πάντα.

Οι παρανοϊκές ευρωπαϊκές «ελίτ» θα αποτύχουν, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Η αντίληψή τους για την πραγματικότητα διαστρεβλώνεται από αυταπάτες, οι πόροι τους –στρατιωτικοί αλλά και πνευματικοί– είναι πολύ μικροί και οι στόχοι τους δεν έχουν νόημα. Αλλά το πρόβλημα για τους υπόλοιπους από εμάς είναι ότι μπορεί ακόμη να προκαλέσουν τεράστια ζημιά στο δρόμο τους στο σκουπιδότοπο της ιστορίας. Και παρόλο που είναι όλοι αρκετά τρελοί – μείον εξαιρετικές περιπτώσεις, όπως η Σλοβακία και η Ουγγαρία – εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικές διαφορές: τείνουν να γίνονται ακόμα πιο τρελοί όσο πιο ανατολικά κινείστε στον χάρτη. Ονομάστε το West-East NATO-EU Insanity Gradient ( παρανοϊκή διακύμανσις), αν θέλετε.

Αυτό αποκάλυψε ένα πρόσφατο δείγμα από τα συστημικά δυτικά μέσα ενημέρωσης με εξαιρετική σαφήνεια, αν και ακούσια. Ο επίλογος του άρθρου του ήταν θαμμένος τόσο πολύ που οι περισσότεροι αναγνώστες πιθανότατα δεν το έφτασαν ποτέ: «Το λέω σε έναν σημαντικό ανατολικοευρωπαίο πολιτικό ότι τα δυτικοευρωπαϊκά κράτη ενδιαφέρονται ελάχιστα για τους πολέμους στην Ανατολική Ευρώπη. Εκείνος απάντησε: «Το ξέρουμε. Γι' αυτό ορισμένες από τις χώρες μας ρωτούν: «Γιατί δεν επιτιθέμεθα στη Ρωσία τώρα, αντί να καθόμαστε να περιμένουμε να μας επιτεθεί;» γράφει λοιπόν ο Simon Kuper στους Financial Times, υπό τον τίτλο  “Return of the Two Europes.”( Οι δύο Ευρώπες επιστρέφουν)

Τουσκ, Κάλλας -φωτό

Ένας «μεγάλος ανατολικοευρωπαίος πολιτικός» … Έλα, ποιος ήταν αυτή τη φορά: Ο Εσθονικός θαυματουργός εγκέφαλος της Kaja «Let's Break Up Russia», Kaja Kallas, πάλι; Ή ο σημερινός αντιβασιλέας της Πολωνίας από τις Βρυξέλλες Donald «Θέλω και εγώ μερικά πυρηνικά» Tusk; Σαφώς σε κάθε περίπτωση, αυτός δεν ήταν από την Ουκρανία αλλά από κάπου (επισήμως) μέσα στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Και μας είπε ότι αυτοί –και «μερικοί» άλλοι εμπλέκονται επίσης– σκέφτονται να ξεκινήσουν έναν προληπτικό πόλεμο κατά της Ρωσίας.

Βασισμένος όχι σε τίποτα που θα μπορούσατε να ονομάσετε ενδεχομένως αυτοάμυνα – όχι μεταξύ των μετρίως λογικών, σε κάθε περίπτωση – αλλά μόνο στις δικές τους υστερικές αυταπάτες. Αυτό, από μόνο του, είναι εντυπωσιακό, αν και δεν προκαλεί έκπληξη. Ακόμα πιο συναρπαστικό: Είναι επίσης εντυπωσιακά απαίσιο, καθώς πρόκειται πραγματικά για μερικούς πολύ καλά συνδεδεμένους ηλίθιους –αυτό το θέμα επέκτασης ΝΑΤΟ-ΕΕ, πάλι– με πολύ μετριοπαθείς στρατιώτες που σκέφτονται σοβαρά να ξεκινήσουν τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο για τους υπόλοιπους από εμάς, με μια μεγάλη δύναμη που διαθέτει τεράστιο, πολύ αποτελεσματικό, εμπειροπόλεμο στρατό και περίπου 5000 πυρηνικά όπλα. Σίγουρα, αυτό είναι ενα πρωτοσέλιδο ! Σωστά ;

Όχι, δεν είναι. Όχι στους Financial Times, σε καμία περίπτωση. Ίσως αυτό οφείλεται στο ότι ο Kuper –πρώην αθλητικογράφος, τώρα βαθυστόχαστος μελετητής, πασπαρτού και ξεκάθαρα έμπιστος τουλάχιστον ενός απόλυτα ηλιθίου στο ανώτατο αξίωμα σε ΝΑΤΟ-ΕΕ  Ανατολή– επέλεξε να τελειώσει το άρθρο του με εκείνο το μπαμ αντί να το κάνει το πραγματικό του θέμα από την αρχή. Ακόμη πιο ενδιαφέροντα, όλα όσα συμβαίνουν στο άρθρο του προτού φτάσουμε σε αυτό το σκεπτικό ενός τέλους για το τέλος όλων μας, φαίνεται να υπονοούν ότι υποτίθεται ότι θεωρούμε αυτή την ιδέα μάλλον κατανοητή, αν όχι, ίσως, πραγματικά ελκυστική. Γιατί, βλέπετε, είναι από ΝΑΤΟ-ΕΕ Ανατολή.

Γιατί εδώ είναι αυτό που ο Kuper νιώθει ότι πρέπει να σκεφτούμε: 

Μίλαν Κούντερα. Ναι, πραγματικά, Κούντερα. Ξέρω… Γιατί αυτός ο αποτελεσματικός μυθιστοριογράφος και κάποτε μοντέρνος δοκιμιογράφος είχε μια ιδέα κάποτε. Μια ιδέα που ολοκληρώνεται με το αιώνια φρέσκο ​​Zeitgeist του – τυμπανοκρουσίες – 1983. Ναι, αυτό θα ήταν εκείνο το 1983, η χρονιά του Αμερικανού Ρόναλντ Ρήγκαν στο πιο γκουνγκ-χό του και του Σοβιετικού Γιούρι Αντρόποφ στην πιο παρανοϊκή του κατάσταση. ένα από τα χειρότερα από τα πολλά, πάρα πολλά άσχημα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου, ένα όταν σχεδόν καταφέραμε να πυροδοτήσουμε τον μεγάλο πόλεμο , με πυρηνικά και όλα τα συνεπακόλουθα και μετά τίποτα). Προφανώς, αυτή η ιδέα είναι πλέον επίσημα κατοχυρωμένη, μάλλον σαν λείψανο,  στον ιστότοπο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου .

( A Kidnapped West: The Tragedy of Central Europe- Milan Kundera)

Και ο Kuper απλά δεν μπορεί να το ξεχάσει: Δηλαδή την αντίληψη του Κούντερα ότι αυτό που, κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, ήταν η Σοβιετική Ανατολική Ευρώπη δεν ήταν πραγματικά η Ανατολική Ευρώπη αλλά, στην πραγματικότητα, απλώς βλέπετε, την Δυτική Ευρώπη, μόνον ως καλύτερη: συγκεκριμένα με τον Κάφκα, τα βροχερά λιθόστρωτα, το χρυσάφι των Αψβούργα και ψευτο-συναισθηματισμούς και, φυσικά, την «ΓΙΑΛΤΑ!»

"ΓΙΑΛΤΑ!" (εννοεί τη διάσκεψη της Γιάλτας του 1945, όπου διευθετήθηκε η αναδιοργάνωση της Γερμανίας και της Ευρώπης μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο) - πάντα να προφέρεται με θλιμμένη, αγανακτισμένη φωνή, με απέχθεια παρακαλώ, κατά προτίμηση με πολωνική προφορά - που σημαίνει ότι αυτό το ιδιαίτερα πολύτιμο μέρος της Ευρώπης είχε « απαχθεί » από τη μεγάλη κακή ρωσική αρκούδα και ξεπουλήθηκε από τη Δύση. Καταλαβαίνετε την ιδέα.

Και ως εκ τούτου, οι πολιτικοί, οι διανοούμενοι και οι μελλοντικοί επιχειρηματίες επιχορηγήσεων της όχι-πραγματικά-Ανατολικής Ευρώπης είχαν ένα πολύ ικανοποιητικό κεφάλαιο θυμάτων ( σημ. Πελασγ. κάτι σάν τό ἑβραϊκό ὁλοκαύτωμα γιά νά καταλάβετε. Μία καλή ..ἐπένδυσις...) για να δουλέψουν στη συνεχιζόμενη εποχή των ανταγωνιστικών διακρίσεων λόγω θυμάτων: πολλή φασαρία, ας πούμε, για πρώην γραφικούς Πολωνούς αντιφρονούντες (και μερικούς πληροφοριοδότες, φυσικά)...

Πράγματι, τότε, στο –διπλοτσεκαρισμένο λέμε: ναι, πραγματικά, το 1983 – αυτή η ελαφρώς εκτοπισμένη Δύση στα νύχια αυτής της αγενούς ρωσικής αρκούδας ήταν ένα τόσο συγκινητικό θέαμα, τόσο χαριτωμένο αλλά άτυχο, τόσο γενναίο αλλά καταπιεσμένο που χρειαζόταν ένα παλιό νέο όνομα: Κεντρική Ευρώπη. (Όχι, μετάφραση στα γερμανικά αυστηρώς VERBOTEN (απαγορεύεται  ) ! Γιατί αυτό θα ήταν «Mitteleuropa» ( Μέση Ευρώπη) και μετά… παρακαλώ, απλά μην ρωτάτε. Και μην αναφέρετε τον πόλεμο! Ελάτε να το σκεφτείτε, ένα από τα δύο, πραγματικά.)

Οι ευγενικοί Δυτικοί που μεγάλωσαν με τον Kundera, Havel, και Garton-Ash έμαθαν ότι: 1) Η Κεντρική Ευρώπη είναι λυπημένη, γιατί είναι μεταξύ Γερμανών (χωρίς αίσθηση του χιούμορ, περιστασιακές κρίσεις υπερβίαιης παγκόσμιας κατάκτησης) και Ρώσων (νίκησαν αυτούς τους Γερμανούς και είχαν αίσθηση του χιούμορ, αλλά ποτέ δεν κάνουν ό,τι τους λέμε). 2) Η Κεντρική Ευρώπη είναι συχνά σλαβική, αλλά ωραία σλαβική. Όχι σαν εκείνους τους τρομακτικούς Ρώσους που κάθε εκατό χρόνια περίπου κατατροπώνουν τους στρατούς μας (Hintern, postérieur, ända, tyłek – με αντίστροφη χρονολογική σειρά) όταν προσπαθούμε να εισβάλουμε στην χώρα τους, 3) Η Κεντρική Ευρώπη ανήκει στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ –και πάλι σε αντίθεση με τη Ρωσία– γιατί, θυμηθείτε, η Κεντρική Ευρώπη είναι πραγματικά Δυτική Ευρώπη και σίγουρα όχι Ανατολική Ευρώπη. Επειδή η Ανατολική Ευρώπη, βλέπετε, είναι μόνο η Ρωσία τώρα, και, κατά ειρωνικό τρόπο, όλοι συμφωνούσαν ακόμη ότι η Ανατολική Ευρώπη δεν θα μπορούσε ποτέ να ανήκει σε εμάς.

Στο μεταξύ, συνέβη ένα θαύμα: καθώς η «Κεντρική Ευρώπη» ήταν πάντα προέκταση της Δύσης, οι δύο «καλές» μεταψυχροπολεμικές Ευρώπης, η Δύση και το Κέντρο ή ΝΑΤΟ-ΕΕ και Σύντομα-ΝΑΤΟ-ΕΕ, συγχωνεύτηκαν γρήγορα. Δεν ακούγεται πολύ πιθανό; Όχι, αλλά μη με κατηγορείς. Αυτό μας λένε οι FT, καθώς η ένταξη στο ΝΑΤΟ ήταν το ίδιο με την ένταξη στη «διατλαντική Δύση».

Ὁ Τράμπ θέλει νά μείνῃ στήν Ἱστορία ὡς Εἰρηνοποιος-Ἑνοποιός ( ἐδῶ κι᾿ἐδῶ) φωτό

Και τώρα, εδώ είναι το πρόβλημα: ότι η αυτοκρατορική πρωτεύουσα της Δύσης στην Ουάσιγκτον έχει καταληφθεί από έναν περίεργο μεταρρυθμιστή με παράξενες ιδέες για τη σύναψη ειρήνης με την άλλη πλευρά, που διαλύει ολόκληρο το Σύμφωνο, συγγνώμη ήθελα να πώ, Συμμαχία. Κάτι σαν τον παλιό καλό Gorbachev c. Το 1989, όταν γκρέμισε και έθαψε την Ανατολή του Ψυχρού Πολέμου από το κέντρο της στη Μόσχα. Το όνομα αυτού του μακρινού (ομολογουμένως, πολύ μακρινού) κληρονόμου της «Περεστρόικα» και κληρονόμου της Γκορμπατσοϊκής παράδοσης της διάσπασης της αυτοκρατορίας του Ψυχρού Πολέμου από την κορυφή: Τον  Donald Trump. (δεν το περίμεναν αυτό, Donald, σωστά;)

Και γι' αυτό, πιστεύει ο Kuper με μια απίστευτα βαθιά αίσθηση της ιστορίας (όχι), οι ευρωπαϊκές χώρες απομακρύνονται και πάλι. Για όλα φταίει οTrump. Πάλι! Ο Kuper δεν το ξέρει αυτό, φυσικά, αλλά μάλλον μοιάζει με έναν μετασοβιετικό νοσταλγό στη Ρωσία που επίσης θα έριχνε το φταίξιμο, για το τέλος της σοβιετικής αυτοκρατορίας, σ᾿ ένα μόνο πρόσωπο. Οι μεγάλοι άνδρες γράφουν ιστορία, αποδεικνύεται. Τουλάχιστον όταν τα μικρά μυαλά χρειάζονται έναν αποδιοπομπαίο τράγο.

Από πού να αρχίσω; Οι δύο Ευρώπες, η Ανατολή και η Δύση, δεν ήταν ποτέ μία. Και το ΝΑΤΟ δεν τις έκανε έτσι. Αυτό που συνέβη ήταν ότι το ευρωπαϊκό μπλοκ ΝΑΤΟ-ΕΕ κατέληξε να επιτρέπει στους νεοφερμένους από την Ανατολή να διαμορφώσουν, ακόμη και να κυριαρχήσουν στην πολιτική του απέναντι στη Ρωσία. Η ανίδεη Kallas είναι απλώς το λογικό αν και ανόητη, αποτέλεσμα αυτής της απόφασης.

Οι λόγοι για αυτή τη μη λογική άδεια είναι πολλαπλοί, αλλά το βασικό σημείο είναι ότι αυτή η παθολογία πρέπει να τελειώσει: δεν υπάρχει κανένας σοβαρός λόγος για τον οποίο όλοι στην Ευρώπη ΝΑΤΟ-ΕΕ θα πρέπει να συμφωνήσουν σε πόλεμο με τη Ρωσία μόνο και μόνο επειδή η Μαντάμ Κάλλας και η παρέα της δεν μπορούν να ξεπεράσουν τον Κούντερα τους. Ή εσύ, για αυτό το θέμα, Simon. Πράγματι, ήταν λάθος όχι μόνο η επέκταση του ΝΑΤΟ αλλά και η επέκταση της ΕΕ.

Και για όσους πιστεύουν ότι οι «ελίτ» στην Ανατολή ΝΑΤΟ-ΕΕ δεν μπορούν να κάνουν πολύ κακό, επειδή το περιβόητο Άρθρο 5 του ΝΑΤΟ αφορά μόνο την «άμυνα» : Πρώτον, το ΝΑΤΟ έχει βρει τρόπους να προχωρήσει στην επίθεση αρκετές φορές ήδη, ρωτήστε τους Αφγανούς και τους Λίβυους, για παράδειγμα. Δεύτερον, μπορεί πάντα να βρεθεί ή να γίνει μια πρόφαση. Βασιστείτε σε αυτό: Εάν εμείς, η Δύση, εξαπολύσουμε ποτέ μια άμεση , ανοιχτή επίθεση στη Ρωσία –έμμεσα και με πληρεξούσιο, το έχουμε ήδη κάνει, φυσικά – τα ΜΜΕ μας θα μας εξαπατήσουν με ιστορίες για το πώς «τα άρχισαν όλα» – και οι διανοούμενοι και οι ειδικοί μας θα τα καταπιούνε όλα και θα τα βλέπουν στα talk show μας, όσο η τηλεόραση εξακολουθεί να μένει ανοιχτή. Τρίτον, η ίδια η ΕΕ σχεδιάζει τώρα μαζική στρατιωτικοποίηση. Αν «το πετύχει», θα υπάρξει άλλη μια ουρά με την οποία ένας ηλίθιος, ας πούμε, από την Εσθονία ( κάτι σαν την Κάλλας ), μπορεί να μας παρασύρει όλους στον θάνατο – για τη μεγαλύτερη δόξα του Κούντερα και του 1983.

Ἀπό : swentr.site

Ἡ Πελασγική

Γιατί ἡ Δύσις πανηγυρίζει τήν κατάληψιν τῆς Συρίας ἀπό τούς διαδόχους τῆς Ἄλ-Κάϊντα ;

Γράφει ἡ Rachel Marsden

 Ποιος λογικός άνθρωπος δεν θα έδινε στους τρομοκράτες το πλεονέκτημα της αβεβαιότητας; Ίσως τό να βασίζεσαι στους τζιχαντιστές να λειτουργήσει αυτή τήν φορά, έ ; Αν όχι, η Δύση μπορεί πάντα να τους βομβαρδίσει μέχρι να ξεχαστούν. Αυτό θα πρέπει να λειτουργεί, όπως συμβαίνει πάντα. 

Πού έχουμε ξαναδεί αυτό το έργο; Α, ναι. «Ο αντι-σοβιετικός μαχητής οδηγεί τον στρατό του στον δρόμο προς την ειρήνη», έγραψε ο δημοσιογράφος Robert Fisk  στο The Independent το 1993 - για τον ιδρυτή της Αλ Κάιντα και πρώην ατού της CIA εναντίον των Σοβιετικών στο Αφγανιστάν, Οσάμα Μπιν Λάντεν. Και ξέρουμε πώς έγινε αυτό. Τώρα ο ηγέτης της Αλ Κάιντα στη Συρία δέχεται την ίδια μεταχείριση από το δυτικό κατεστημένο. 

Φαίνεται σαν χθες που η Ουάσιγκτον και οι υποτελείς τους χτυπούσαν την ίδια ομάδα τζιχαντιστών που ξέσπασαν πρόσφατα τη Συρία και έφθασαν με ραγδαίους ρυθμούς μέχρι τη Δαμασκό καθώς ο πρώην πρόεδρος Μπασάρ Άσαντ κατέφυγε στη Μόσχα. 

Μιλάμε εδώ για ένα πραξικόπημα από μια ομάδα - τη Hayat Tahrir al-Sham (HTS) - που θεωρείται τρομοκρατική από τη Δύση εδώ και καιρό. Και όχι μόνο από την Ουάσιγκτον, της οποίας η πρεσβεία στη Συρία έγραψε στο Twitter το 2017 ότι «το HTS είναι μια συγχώνευση και κάθε ομάδα που συγχωνεύεται μαζύ της γίνεται μέρος του δικτύου της Al-Qaeda ».

Ο ιστότοπος του Οργανισμού για το Άσυλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης περιγράφει επίσης το HTS ως «διαπράττει συχνά σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως παρενόχληση, δολοφονίες, απαγωγές και βασανιστήρια, καθώς και παράνομη κράτηση αμάχων» και έχει διαπράξει βομβιστικές επιθέσεις αυτοκτονίας, ομηρίες, εκβιασμούς και δολοφονίες. Αλλά, τουλάχιστον, το HTS δεν είναι ο Άσαντ, σωστά; 

Ήταν φανερό ότι κάτι συνέβη πρόσφατα όταν ο δυτικός Τύπος άρχισε να προωθεί την φάρσα ότι αυτή η εκδοχή της Αλ Κάιντα woke, με τον ηγέτη της να λέει πράγματα δημοσιευμένα σε βίντεο όπως:  «η διαφορετικότητα είναι δύναμη». 

Gay τζιχαντιστές: Ἡ τελευταία ἀπάτη τῶν δυτικῶν μέσων ἐνημέρωσης

Επίσης, γιατί φαίνεται ότι αυτός και ο Ουκρανός ηγέτης Βλαντιμίρ Ζελένσκι μοιράζονται τον ίδιο στυλίστα; Ίσως πιστεύει ο Jolani, ότι αν μοιάζει με τον φίλο του δυτικού κατεστημένου, θα τον αγαπήσουν κι᾿αυτόν.  

Και ίσως λειτούργησε, επειδή τον επιλέγουν αντί του Άσαντ, παρά το γεγονός ότι αυτός ο ίδιος ηγέτης του HTS, ο Abu Mohammed al-Jolani, εξακολουθεί να καταζητείται από την Ουάσιγκτον με χρηματική αμοιβή 10 εκατομμυρίων δολαρίων και τελεί υπό το εμπάργκο όπλων από τα Ηνωμένα Έθνη, από το 2013 για τις συμμαχίες του με το ISIS. Ωστόσο, ο ίδιος χαρακτήρισε το αφηνιασμένο ξέσπασμα που προκάλεσε στο Χαλέπι, «Μαζί επιστρέφουμε», σύμφωνα με τη βρετανική Telegraph – που είναι προφανώς ο νέος τρόπος να χαρακτηριστεί ένα πραξικόπημα ως κοινωνική δικαιοσύνη. Επίσης, λένε τα δυτικά μέσα ενημέρωσης ότι το καθεστώς του θα είναι πιο επιεικές από τους Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν. Ουάου, μην τρελαθούμε τώρα, είπαμε στοχεύουμε ψηλά ! 

Ὑπάρχουν κι᾿ἄλλες "ἐρμηνεῑες " περί τῆς ὀμοιότητος... Λές ;   ἀπό ἐδῶ

Παρά τις καταδίκες αυτού του τύπου από τα Ηνωμένα Έθνη, ο ειδικός απεσταλμένος του για τη Συρία προφανώς δεν έλαβε το υπόμνημα, αποκαλώντας το πραξικόπημα του HTS «στιγμή ορόσημο» από την οποία ο ΟΗΕ προσβλέπει με ελπίδα για «ειρήνη, συμφιλίωση, αξιοπρέπεια και συμπερίληψη .» Γιατί να σταματήσω εκεί; Έχει διαβεβαιώσει ακόμη τον ΟΗΕ ότι οι εκτελέσεις του θα είναι κλιματικά ουδέτερες; 

Ο αναπληρωτής πρωθυπουργός της Βρετανίας χαιρέτισε την αλλαγή από τον Άσαντ. Θα νόμιζες ότι δεν είχε πέσει από το ραντάρ. Αυτό είναι όπως όταν η Δύση – με επικεφαλής κυρίως το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γαλλία – επευφημούσε την ανατροπή του Μουαμάρ Καντάφι από τοπικούς πληρεξούσιους στη Λιβύη, βάζοντας τη χώρα στον δρόμο για να γίνει ένα αποτυχημένο κράτος. Για να μην αναφέρουμε το γεγονός πως πυροδότησε ένα παλιρροϊκό κύμα μεταναστών προς την Ευρώπη που φεύγουν από το χάος που ακολούθησε, το οποίο ο Καντάφι είχε ρητά προειδοποιήσει ότι θα συμβεί. 

Εν τω μεταξύ, ο πρώην επικεφαλής της MI6, Sir John Sawers, είπε στο Sky News ότι θα ήταν «μάλλον γελοίο» εάν η Βρετανία δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει αυτούς τους τρομοκράτες μόνο και μόνο επειδή είναι στον κατάλογο ανεπιθυμήτων της Ουάσιγκτον. Το να προσπαθεί κανείς να συναλλάσσεται με τον τύπο που συναναστρέφονταν με το ISIS τώρα που η Δύση έχει αυθόρμητα αποκαταστήσει την εικόνα του, είναι σχεδόν σαν οι βρετανικές μυστικές υπηρεσίες να μην έχουν καταλάβει το γεγονός ότι οι αμερικανικές κυρώσεις χρησιμεύουν για να δώσουν στην Ουάσιγκτον τις πρώτες πληροφορίες για τις συμφωνίες με όποιον τρομοκράτη μετατράπηκε ως δια μαγείας σε μαχητή της ελευθερίας αφού έκανε τη βρώμικη δουλειά της Δύσης. Απλώς ρωτήστε τη γαλλική επιχειρηματική κοινότητα πώς αισθάνεται αποκλεισμένη από το Ιράν εξ αιτίας των κυρώσεων που έχουν επιβληθεί από τις ΗΠΑ, ενώ η Ουάσιγκτον χορηγούσε εξαιρέσεις για τις δικές της εταιρείες που συναλλάσσονται με την Τεχεράνη. 

Ακριβώς ξεκάθαρα στον ιστότοπο της ΕΕ, λέει ότι ο στόχος του HTS είναι να «εγκαταστήσει την ισλαμική κυριαρχία» στη Συρία ανατρέποντας τον Άσαντ. Τώρα είναι εκστασιασμένοι για αυτό ακριβώς για το οποίο πρίν προειδοποιούσαν.

Εδώ στη Γαλλία, πάμε πίσω πολύ από τις μέρες, σχεδόν ένα τέταρτο του αιώνα πριν, όταν ο πρώην Πρόεδρος Ζακ Σιράκ προειδοποιούσε ότι η ανατροπή του Σαντάμ Χουσεΐν στο Ιράκ δεν θα ήταν το μέσο για έναν ένδοξο σκοπό που φαντασιωνόταν η Ουάσιγκτον. Αυτές τις μέρες, ο Μακρόν, που θεωρείται ότι θα ήθελε να κρατήσει χαμηλό προφίλ στο θέμα της προεδρικής νομιμότητας, δεδομένου ότι μια νέα δημοσκόπηση της CSA δείχνει ότι το 59% των Γάλλων θέλει να παραιτηθεί, έχει ουσιαστικά υπογραμμίσει ότι σκέπτεται ακριβώς το ίδιο με τους δυτικούς ομολόγους του σχετικά με την ηγεσία του Άσαντ. «Το βάρβαρο κράτος έπεσε. Επιτέλους» , είπε . «Αποτίω φόρο τιμής στον συριακό λαό, στο θάρρος του, στην υπομονή του».  ( φωτό) Φαίνεται ότι το «βάρβαρο κράτος» μπορεί απλώς να ελευθερώνεται αντί να καταλύεται, δεδομένου του ποιος είναι τώρα επικεφαλής. 

Η Δύση είναι εξαιρετική στο να καταρρίπτει τον δρόμο της αλλαγής καθεστώτος, να ζητωκραυγάζει σε όλη τη διαδρομή – αλλά όχι τόσο σπουδαία στο να βρίσκει διέξοδα που δεν πάνε κατευθείαν από έναν γκρεμό. Μιλώντας για αυτό, ο γερμανός καγκελάριος Όλαφ Σολτς  είπε ότι ο Άσαντ «καταπίεζε τον λαό του βάναυσα» και «έχει αμέτρητες ζωές στη συνείδησή του και έχει οδηγήσει πολλούς ανθρώπους σε φυγή, πολλοί από τους οποίους έχουν φτάσει στη Γερμανία».  Πιστεύεις ότι δεν θα μπορούσε να γίνει χειρότερο στο μέρος φυγής στη Γερμανία, ε; Μόλις ευλογήσατε την Αλ Κάιντα με μια ολόκληρη χώρα. Τι θα μπορούσε να πάει στραβά;

Οδηγώντας το όπλο και χειριζόμενη το GPS στο ανόητο κινητό του Scholz είναι η υπουργός Εξωτερικών του, Annalena Baerbock, της οποίας οι δεξιότητες πλοήγησης είναι τόσο διαβόητες που έκανε μια περιβόητη στροφή 360 μοιρών. Συμμετέχοντας στη στοίβα κατά του Άσαντ, πρόσθεσε ότι «η χώρα δεν πρέπει να πέσει στα χέρια άλλων ριζοσπαστών – ανεξάρτητα από το προσωπείο που παίρνουν». 

Λίγο αργά για αυτό, όταν οι τύποι που αναλαμβάνουν τη Συρία είναι οι ιδεολογικοί διάδοχοι της ομάδας – της Αλ Κάιντα – που οι δυτικοί φίλοι της θεωρούν υπεύθυνους για την εφόρμηση στο Πεντάγωνο και τους δίδυμους πύργους της Νέας Υόρκης στις 11 Σεπτεμβρίου 2001. Αυτό είναι που ζητωκραυγάζεις εδώ, ιδιοφυΐα. 

Σίγουρα η νέα υπουργός Εξωτερικών της ΕΕ, Kaja Kallas, θα γνώριζε μικρά θέματα όπως ο ιστότοπος της Ένωσης που περιγράφει αυτούς τους τρομοκράτες ότι ανάγκασαν τις θρησκευτικές μειονότητες να ασπαστούν το Ισλάμ, σωστά; 

«Το τέλος της δικτατορίας του Άσαντ είναι μια θετική και πολυαναμενόμενη εξέλιξη. Δείχνει επίσης την αδυναμία των υποστηρικτών του Άσαντ, της Ρωσίας και του Ιράν», είπε η Kallas . 

Λοιπόν, φαίνεται ότι είναι πολύ απασχολημένη με την εμμονή της με τη Ρωσία και το Ιράν για να ασχοληθεί ακόμη και με το ποιοι είναι αυτοί οι τύποι – πέρα ​​από το γεγονός ότι δεν είναι ο Άσαντ. Ο ίδιος Άσαντ που είχε καταφέρει να αγνοηθεί σχεδόν τελείως από αυτούς για χρόνια από τότε που η προηγούμενη επιχείρηση αλλαγής καθεστώτος «Σύριοι αντάρτες» υποστηριζόμενη από τη CIA και το Πεντάγωνο απέτυχε. Αλλά τώρα ξαφνικά είναι χειρότερος από τους τζιχαντιστές. Φυσικά και πρέπει να είναι. Διότι διαφορετικά πώς θα μπορούσαν ενδεχομένως να δικαιολογήσουν τη συγκατάθεση ενός διαδόχου του πρώην νούμερο ένα εχθρού της Αμερικής να κινήσει πραξικόπημα για την "ελευθερία" της χώρας απλώς για να την καταλάβει ; 

Ἀπό : swentr.site

Πανηγυρίζουν ἅπαντες, παρέα μέ τά Ταλιμπάν : 

Ταλιμπάν καί Μητσοτάκης χαιρετίζουν τήν πτώση Ἄσσαντ !

Ἡ Πελασγική

Πόσο θά τραβήξουν τό σκοινί οἱ κλόουν τῆς Εὐρώπης ;

Ὁ Γερμανός Στρατηγός Wilhelm Keitel, ὑπογράφει τό ἔγγραφο παραδόσεως τῶν Γερμανῶν στούς Συμμάχους ( φωτό)

 Ἡ ἡμέρα τῆς 8ης Μαΐου ἔχει καθιερωθεῖ ὡς "Ἡμέρα Νίκης " τῶν Συμμαχικῶν Δυνάμεων ἐπί τοῦ Ἄξονος  ( 7η Μαΐου 1945, ἡμέρα παράδοσις τῶν Γερμανῶν ). Ὅμως αὐτό ἰσχύει γιά τήν Εὐρώπη. Νά τό πῶ πιό σωστά : γιά τήν Δύσιν. Διότι ἀπό ἐχθές ὁ Πρόεδρος τῶν ΗΠΑ, Ντόναλντ Τράμπ, ἀνακοίνωσε πώς σχεδιάζει νά ἀνακηρύξῃ τήν 8η Μαΐου ὡς "Ἡμέρα Νίκης" γιά τίς ΗΠΑ, ὅσον ἀφορᾷ τόν Β΄Π.Π. Καί τήν 11η Νοεμβρίου γιά τόν Α΄Π.Π. 

Ἔτσι λοιπόν συνολικῶς ἡ Δύσις ἑορτάζει τήν Νίκη της τήν 8η Μαΐου καί θά τό κάνῃ μέ στρατιωτικές παρελάσεις, προφανῶς στίς πρωτεύουσες τῶν χωρῶν τῆς Εὑρώπης πού τάχθησαν καί πολέμησαν στρατιωτικῶς, τίς χῶρες τοῦ Ἄξονα. 

Μαθαίνουμε λοιπόν ὅτι θά παρευρεθοῦν στήν παρέλασιν στό Λονδίνο, καί οἱ Οὐκρανοί : 

...ανακοίνωσε ο υπουργός Άμυνας του Ηνωμένου Βασιλείου John Healey στο ITV. «Ογδόντα χρόνια μετά την Ημέρα της Νίκης στην Ευρώπη, τιμούμε τους βετεράνους και τη γενιά του πολέμου. Είναι απόλυτα ταιριαστό να εκπροσωπούνται οι Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις, οι οποίες σήμερα μάχονται για την ελευθερία στην Ευρώπη»

φωτό,φωτό

Τί μᾶς λέει ὁ κλόουν ; Πώς ταιριάζει στήν ΗΜΕΡΑ νά παρευρίσκονται καί οἱ Οὐκρανοί ; Ποιοί Οὐκρανοί  ; Ἐκεῖνοι πού στά χρόνια τῶν μεγάλων μαχῶν ὁλοκλήρου τῆς Εὐρώπης καί τῶν ἄλλων συμμάχων πέραν τοῦ Ἀτλαντικοῦ, οἱ Οὐκρανοί ὑπό τόν "μέγα ἐθνικό ἥρωά τους", Stepan Bandera, ἐτάσσοντο στό πλευρό τῶν Ναζί ;  Εἶναι γνωστό καί ἱστορικῶς καταγεγραμμένο πώς ἐξολόθρευσαν χιλιάδες Σοβιετικούς καί ἑβραίους. Σέ μία ἀπό τίς ἐκδηλώσεις τους στό Κίεβο ( Ἰανουάριο 2022, ἕνα μῆνα πρό τῆς ἐνάρξεως τῆς Εἰδικῆς Στρατιωτικῆς Ἐπιχειρήσεως ἀπό τήν Ῥωσσία ) παρήλασαν στούς δρόμους μέ δαυλούς ἀναμμένους καί κρατώντας ἀνά χείρας τό πορταῖτο τοῦ Μπαντέρα. Τότε εἶχε βγεῖ ἀνακοίνωσις ἀπό τήν Ἰσραηλινή Πρεσβεία στό Κίεβο : 

«Η εξύμνηση όσων υποστήριξαν τη ναζιστική ιδεολογία, προσβάλλει τη μνήμη των θυμάτων του Ολοκαυτώματος στην Ουκρανία» καί ζητοῦσαν νά γίνῃ ἔρευνα γιά ἀντισιμητικές ἐκδηλώσεις κατά τήν διάρκεια τῆς παρελάσεως τῶν Οὐκρανῶν νεοναζιστῶν. ( ἐδῶ) 

Ἀλλά, ἀπό τόν Φεβρουάριο τοῦ 2022 καί μετά, ἔβλεπαν ἅπαντες τούς Οὐκρανούς ὄχι ὡς νοσταλγούς τοῦ ναζιστικοῦ καθεστῶτος ἀλλά ὡς " ἀγωνιστές γιά τήν Ἐλευθερία" ! ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ! 

Ἔτσι σήμερα τούς γίνεται πρόσκλησις γιά νά τούς καμαρώσουν καί στό Λονδῖνο, ὅπως καμάρωναν τούς ἐκπροσώπους τῆς οὐκρανικῆς νεοναζιστικής ταξιαρχίας «Azov», καλεσμένους ἐντός τοῦ ἀγγλικοῦ κοινοβουλίου, τόν περσινό Μάϊο, καί τούς καταχειροκροτοῦσαν ἅπαντες οἱ Κίμβροι !  

Αὐτοί λοιπόν « ταιριάζουν στήν ημέρα » ; Εἶναι σά νά λένε, τιμοῦμε ἐκείνους πού πολεμήσαμε ! 

Τέτοια παραλογία ἀπό τούς κλόουν ! 

Τώρα ὑπάρχει ἀκόμη μία "Ἡμέρα Νίκης" καί αὐτή ἔχει ὁριστεῖ γιά τήν 9η Μαΐου κάθε ἔτους. Ἡ ἐθνική αὐτἠ ἑορτή εἶναι τῆς Ῥωσσίας . Καί γιατί τήν 9η Μαΐου ; Διότι ἀργά τό βράδυ τῆς 8ης Μαΐου 1945, στίς 22 : 43΄ ( μέ ὥρα Μόσχας +3 ὥρες ἄρα ξημέρωμα 9ης Μαΐου ) ὑπεγράφη ἡ παράδοσις τῶν Γερμανῶν στούς Συμμάχους. 

Τώρα θά μοῦ πῆς γιατί νά μήν συνεννοηθοῦν ὥστε νά ἑορτάζεται ἀπό ὅλους τούς συμμαχους τήν ἴδια ἡμέρα,ἀφοῦ ὅλοι μαζύ πολέμησαν μέ ἕναν κοινό σκοπό ἐναντίον ἑνός κοινοῦ ἐχθροῦ. Προφανῶς οἱ Ῥῶσσοι γνωρίζουν καλλίτερα τό γιατί, ἀφοῦ ἔλαβαν πολύ σύντομα τό μήνυμα γιά τό πῶς ἐννοοῦν τήν ...συμμαχία καί τήν ἀναγνώρισιν τῆς οὐσιαστικότατης συμμετοχῆς στόν Πόλεμο αὐτό ἀπό τούς Ῥώσσους. 

φωτό

Οἱ σύμμαχοι πού μέ τό τέλος τοῦ πολέμου πῆραν θέσιν ξανά κατά τοῦ "Σιδηροῦν Παραπετάσματος" καί τοῦ Κομμουνισμοῦ. Στούς Σοβιετικούς που μάτωσαν περισσότερο ἀπό τόν καθένα γιά τήν Νίκη κατά τοῦ Ἄξονος ( 25 ἑκατομμύρια θυσιάστηκαν γιά τήν Ἐλευθερία τῆς Εὑρώπης ).

Κατά τοῦ Κομμουνισμοῦ,λοιπόν, ποιοί ; Αὐτοί πού σήμερα τόν ἔχουν ἱερή ἀγελάδα ! Οἱ "δημοκραταραῖοι" πού βγάζουν ἀνακοινώσεις καί ἀπειλοῦν χῶρες ὁλόκληρες πού δέν στέκονται σοῦζα στίς διαταγές τους. 

Η Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Kaja Kallas ( μία ἀπό τούς πολεμοχαρεῖς κλόουν τῆς Ε.Ε. ) δήλωσε τη Δευτέρα ότι η Ένωση «δεν θέλει καμία υποψήφια χώρα να συμμετάσχει στα γεγονότα της 9ης Μαΐου στη Μόσχα».

Ο υπουργός Εξωτερικών της Λετονίας ( ἄλλοι ἀνύπαρκτοι ! Ἀπό τίς τελευταῖες ἑναπομείνασες μαριονέτες τῆς Καμπαλαρίας ) Baiba Braze είπε ότι οι υπουργοί Εξωτερικών της ΕΕ έδωσαν στους Σέρβους αξιωματούχους «πολύ σαφείς οδηγίες» για να αποφύγουν τους εορτασμούς της Ημέρας της Νίκης στη Ρωσία.  

"Πρέπει να διασφαλίσουμε ότι κατανοούν ότι ορισμένες αποφάσεις έχουν κόστος", δήλωσε ο Jonatan Vseviov, καγκελάριος του υπουργείου Εξωτερικών της Εσθονίας...( ΕΔΩ )

Ἔ, λοιπόν αὐτοί οἱ κλόουν δικαίωσαν τόν ῥόλον τους, γι᾿ἀκόμη μία φορά . Τό ἐρώτημα εἶναι πόσο μακριά θά τραβήξουν τό σκοινί ; 

Ἐκπρόσωπος Κρεμλίνου Dmitry Peskov : «Η πρόσκληση οπαδών νεοναζιστικών στοιχείων στους εορτασμούς της Ημέρας της Νίκης δεν αποτελεί απλώς ασέβεια προς τους Βρετανούς βετεράνους που έδωσαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Είναι βλασφημία»  (  Ουκρανικά στρατεύματα θα συμμετάσχουν στην παρέλαση της Ημέρας της Νίκης στο Λονδίνο )

Ἡ Πελασγική

Ὁ ἐγκέφαλος τοῦ Γ΄Π. Π.

φωτό

Αυτός είναι ο πιο επικίνδυνος άνθρωπος της Αμερικής 

Η ακόρεστη δίψα για αίμα του Lindsey Graham βοηθά τον κόσμο να ξεπεράσει μια παγκόσμια τάξη που επικεντρώνεται στις ΗΠΑ

Γράφει ὁ Tarik Cyril Amar

 Ο Lindsey Graham ξαναρχίζει: Ο μακροχρόνιος -αν όλο και περισσότερο δεχόμενος επικρίσεις- γερουσιαστής από τη Νότια Καρολίνα προέβη σε μια ιδιαίτερα επιθετική αλλά και υστερική δήλωση. Αυτή τη φορά, ουσιαστικά απείλησε τη Ρωσία με βομβαρδισμούς από τις ΗΠΑ σε λιγότερο από δύο μήνες από τώρα.

Αν γνωρίζετε το ιστορικό του Graham,( Πελασγ. Ἐμεῖς ἔχουμε γράψει οὐκ ὀλίγα γιά ᾿δαύτον )  τότε αυτό μπορεί να σας φαίνεται τρελό αλλά και κάπως ασήμαντο, επειδή πρόκειται απλώς για μια χολερική, κοκκινομάλλα Lindsey που κάνει μια συνηθισμένη παραληρηματική ρητορική. Ωστόσο, υπάρχουν λόγοι να μην αγνοήσετε αυτό το συγκεκριμένο ξέσπασμα θυμού πολύ γρήγορα. Παρόλο που ο Graham πιθανότατα είναι πολύ απασχολημένος με το να βγάζει αφρούς από το στόμα για να τον προσέξουν, η τελευταία του έκρηξη θυμού είναι ακούσια αποκαλυπτική.

Καταρχάς, υπάρχει ένας μικρός πανικός σχετικά με αυτό το ξέσπασμα. Και ο Graham έχει λόγους να μην αισθάνεται και τόσο άνετα. Καταρχάς, όπως σημειώθηκε παραπάνω, η έδρα του στη Γερουσία είναι κάθε άλλο παρά ασφαλής, με τον Graham να αντιμετωπίζει αυτό που η Independent χαρακτήρισε « τρομακτική πρόκληση» που έρχεται του χρόνου. Στη συνέχεια, ο Graham θα πρέπει να υπερασπιστεί την έδρα του - την οποία κατέχει από το 2003 - στις ενδιάμεσες εκλογές που θα μπορούσαν να πάνε στραβά για αυτόν.

Το τρέχον ποσοστό αποδοχής του στην πολιτεία καταγωγής του είναι ένα άθλιο 34% . Η βάση του MAGA στην Αμερική είναι, στην καλύτερη περίπτωση, διφορούμενη σχετικά με τον ηλικιωμένο οπορτουνιστή από τη Νότια Καρολίνα. Αυτό σημαίνει ότι οι πιο επικίνδυνοι αντίπαλοι του Graham δεν είναι οι Δημοκρατικοί αλλά οι Ρεπουμπλικάνοι συνάδελφοί του που επισημαίνουν τον πολύ πραγματικό εγωισμό του και την απέραντη αναξιοπιστία του. Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, είναι αλήθεια, έχει πει περιστασιακά ένα ή δύο καλά λόγια για τον Graham, αλλά ήταν τουλάχιστον εξίσου φιλικός με έναν από τους Ρεπουμπλικάνους αντιπάλους του, τον επιχειρηματία Andre Bauer.

Ένα πράγμα που οι ψηφοφόροι στην πατρίδα τους έχουν κατά του Graham είναι η εξέχουσα και εξαιρετικά πολεμοχαρής δέσμευσή του σε αυτό που οι περισσότεροι από εμάς στον πλανήτη Γη θα αποκαλούσαμε αμερικανικό ιμπεριαλισμό, αλλά αυτό που οι Αμερικανοί προτιμούν να θεωρούν «παγκοσμιοποίηση». Αυτό επιδιώκει, για παράδειγμα, ο Bauer. Και για καλό λόγο: Δεν υπάρχει πραγματικά κανένας επιθετικός πόλεμος, εκστρατεία οικονομικού πολέμου, εκστρατεία πολέμου πληροφοριών ή επίθεση νομικής φύσεως για την οποία ο Graham, με την αναμφισβήτητα μη πολεμική εμφάνιση , να μην είναι τρελά, σχεδόν ερωτικά ενθουσιασμένος.

Ο Graham αγαπούσε τον πόλεμο του Ιράκ το 2003, για παράδειγμα, τόσο πολύ που ακόμα και όταν τελικά παραδέχτηκε ότι βασιζόταν σε «λανθασμένες πληροφορίες» - ένα ψέμα για να καλύψει ένα ψέμα, παρεμπιπτόντως: στην πραγματικότητα, ο πόλεμος βασίστηκε σε σκόπιμη εξαπάτηση - εξακολουθούσε να επιμένει ότι θα μπορούσε να άξιζε τον κόπο, αρκεί το Ιράκ να μετατραπεί σε «δημοκρατία». Το ότι αυτό σίγουρα δεν είναι κάτι που οι Ιρακινοί θα μπορούσαν να μάθουν από την αμερικανική πλουτοκρατία, είναι μια σκέψη πολύ ειλικρινής για να περάσει καν από το μυαλό του Graham.

Και, φυσικά, ο Graham ήταν πάντα ένας ένθερμος, παθιασμένος, φανατικός Ρωσοφοβικός. Πράγματι, υπάρχει ένας τρόπος με τον οποίο η Μόσχα θα πρέπει να είναι ευγνώμων για τον Graham. Όπως και η ευρωπαϊκή αντίστοιχη Kaja Kallas, ο γερουσιαστής της Νότιας Καρολίνας αποτελεί ακλόνητη απόδειξη ότι το μόνο πράγμα που μπορεί, τελικά, να ασφαλίσει τη Ρωσία έναντι των δυτικών πολεμοχαρών σε πολύ υψηλά επίπεδα είναι η στρατιωτική ισχύς, συμπεριλαμβανομένης της πυρηνικής αποτροπής.

John McCain, Lindsey Graham: Οι ΗΠΑ «πρέπει να αντισταθούν στον Βλαντιμίρ Πούτιν» Μιλώντας κατά τη διάρκεια της περιοδείας του στις χώρες της Βαλτικής, την Ουκρανία και τη Γεωργία, ο Μακέιν και οι συνάδελφοί του γερουσιαστές δήλωσαν ότι οι ΗΠΑ θα στηρίξουν τις χώρες παρά παρά τους επαίνους του Ντόναλντ Τραμπ για τον Πούτιν και τις εκφράσεις αμφιβολιών για το ΝΑΤΟ... ΕΔΩ ( 2017 - Καί τότε ἀπέναντι στόν Τράμπ τά λυκόρνια ἀκριβῶς τό ἴδιο ὅπως καί σήμερα. -  ) 

Πράγματι, ο Graham έχει τόσο μεγάλη εμμονή με το να το κολλάει στους Ρώσους που το τελευταίο του φετίχ είναι όχι μόνο να επιτίθεται στη Μόσχα αλλά και σε όποιον έχει οποιαδήποτε σχέση μαζί της. Η πιο σημαντική πτυχή του νομοσχεδίου για τις υπερβολικές κυρώσεις που κατήρτισαν με αγάπη ο  Graham και το Δημοκρατικό φιλαράκι του, ο  γερουσιαστής Richard Blumenthal, είναι το σχέδιο « επιβολής δασμού 500% στα εισαγόμενα αγαθά από χώρες που αγοράζουν ρωσικό πετρέλαιο, φυσικό αέριο, ουράνιο και άλλα προϊόντα ».

Η ιδέα είναι ότι αυτές οι δευτερογενείς κυρώσεις τύπου «βαριοπούλας» θα κάνουν στη συνέχεια αυτό που η Δύση προσπαθεί και αποτυγχάνει να κάνει εδώ και χρόνια: να απομονώσει τη Ρωσία. Προφανώς, δεν θα το κάνουν. Αν ποτέ εφαρμοστεί, αυτή η πολιτική θα ανταγωνίζεται μαζικά τους στόχους της -συμπεριλαμβανομένων της Βραζιλίας, της Κίνας και της Ινδίας- και θα βοηθήσει στην απομόνωση των ΗΠΑ, αν όχι κανενός. Για να μην αναφέρουμε την τεράστια οικονομική ζημιά που θα προκαλέσει -και στην Αμερική.

Ο Mark Rutte, επικεφαλής του ΝΑΤΟ και μαριονέτα του Τραμπ, μπορεί να μην είναι σε θέση να καταλάβει τόσα πολλά, αλλά ακόμη και ο μεγαλύτερος νταής της πόλης μπορεί να το παρακάνει και να καταλήξει στην τρύπα που έχει σκάψει για τους άλλους, όπως μόλις προειδοποίησε ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Λαβρόφ. Η Κίνα έχει ήδη δηλώσει ρητά ότι δεν εντυπωσιάζεται από τις απειλές του Graham.

Υπάρχει όμως και ένα άλλο αδιέξοδο, καθώς και ένας ακόμη λόγος για τον οποίο ο Graham   δεν μπορεί να αισθάνεται ασφαλής: Η πρόσφατη «στροφή» του Τραμπ -αν αυτή είναι όντως η λέξη- κατά της Ρωσίας έχει, στην πραγματικότητα, υπονομεύσει τις πιθανότητες υιοθέτησης της εξαιρετικά σκληροπυρηνικής προσέγγισης που περιλαμβάνεται στο νομοσχέδιο Graham-Blumenthal. Ενώ ο Τραμπ κάνει θόρυβο, όπως τείνει να κάνει, ο ηγέτης της πλειοψηφίας στη Γερουσία έχει σιωπηλά απορρίψει το νομοσχέδιο για τις υπερβολικές κυρώσεις του Graham , τουλάχιστον προς το παρόν. Ο Γκράχαμ, σαφώς, αισθάνεται απειλημένος: Επιμένει ότι το αγαπημένο του νομοσχέδιο δεν πρέπει να σταματήσει.

Δεν είναι, για να είμαστε δίκαιοι, ότι η Ρωσία λαμβάνει κάποια ειδική μεταχείριση από τον Graham . Αντιθέτως, ο Graham  είναι ένας ολοκληρωτικά εθισμένος στον εκφοβισμό και τη βία. Σαφώς βρίσκει μια σαδιστική ευχαρίστηση να φαντασιώνεται δημόσια ότι επιδεικνύει βαρβαρότητα ακόμη και πέρα από αυτήν που οι ΗΠΑ και οι συνεργοί τους ήδη επιβάλλουν στα θύματά τους. Πέρυσι, για παράδειγμα, ένιωσε την ανάγκη να ενθαρρύνει το Ισραήλ να ολοκληρώσει τη γενοκτονία του στη Γάζα ρίχνοντας πυρηνικά όπλα στους Παλαιστίνιους.

Και, φυσικά, είναι ένας από τους πάρα πολλούς Αμερικανούς που εξακολουθούν να πιστεύουν ακράδαντα ότι η ίδια η ρίψη ατομικών βομβών από την Ουάσινγκτον για τη σφαγή των αμάχων στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι ήταν μια χαρά. Δεν ήταν για τον Graham και τους ομοίους του να αναγνωρίσουν αυτό που οι ιστορικοί, όπως ο Γκαρ Αλπερόβιτς, έχουν δείξει εδώ και καιρό: Η Ιαπωνία είχε ήδη ηττηθεί. Οι βομβαρδισμοί δεν ήταν μόνο τεράστια εγκλήματα πολέμου - το αποκορύφωμα μιας μαζικής εκστρατείας μαζικών δολοφονικών βομβαρδισμών πόλεων - αλλά και άσκοποι, ακόμη και με βάση τη μοχθηρή λογική του αμερικανικού αεροπορικού πολέμου. Και ήταν το αποτέλεσμα καθαρής αιμοδιψούς δίψας που καταλύθηκε από τον ρατσισμό και μια κυνική στρατηγική για να απειλήσει τη Σοβιετική Ένωση, η οποία τότε, επίσημα, ήταν ακόμα σύμμαχος των ΗΠΑ.

Ο Graham ενσαρκώνει επίσης ένα άλλο χαρακτηριστικό της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ σε σημείο παραλογισμού: Αν νομίζετε ότι το να είστε στόχος του είναι κακό, προσευχηθείτε να μην προσπαθήσει ποτέ να γίνει «φίλος» σας. Η Ουκρανία είχε αυτό το προνόμιο, και ήταν σαφής ως προς το γιατί: να ρουφάει τα πάντα, όχι μόνο από ανθρώπους που θα χρησιμοποιούνταν ως κρέας για τα κανόνια στον μεγάλο πόλεμο δι' αντιπροσώπων εναντίον της Ρωσίας, αλλά και από τους φυσικούς της πόρους .

( φωτό ἀριστερά - Ὅταν τά λυκόρνια περνοῦν καλά ) 

Πράγματι, η δέσμευση του Graham  για σφαγές και λεηλασίες στο εξωτερικό είναι τόσο έντονη που ορισμένοι Αμερικανοί - ειδικά σε αυτή τη βάση του MAGA - του επιτίθενται ανοιχτά: Ο Στιβ Μπάνον, ο πρώην φίλος του Τραμπ και ακόμα γκουρού του MAGA, έχει επικρίνει τον Graham για την υποστήριξη του τελευταίου στις επιθέσεις «Ιστού Αράχνης» της Ουκρανίας στη Ρωσία. Άλλοι έχουν αρχίσει να υποψιάζονται ότι ο Graham λαμβάνει μίζες από τη διεφθαρμένη «επεξεργασία» δισεκατομμυρίων δολαρίων των ΗΠΑ από την Ουκρανία. Προς το παρόν, αυτοί οι ισχυρισμοί δεν είναι αποδεδειγμένοι, αλλά εξακολουθούν να είναι αποκαλυπτικοί. Επειδή είναι πιθανό ότι θα έχουν νόημα για όλο και περισσότερους Αμερικανούς.

Ο Lindsey Graham είναι ένας παράξενος άνθρωπος, ακόμη και με τα πρότυπα της πολιτικής ελίτ των ΗΠΑ. Αλλά αυτό που ίσως είναι πιο παράξενο σε αυτόν είναι η αναντιστοιχία μεταξύ της τεράστιας, αδιάκοπης δυσαρέσκειας και σκληρότητάς του, από τη μία πλευρά, και της διαρκούς απογοήτευσής του από την άλλη. Μεγάλο μέρος της πολιτικής των ΗΠΑ είναι όσο πιο μοχθηρό και ολέθριο γίνεται. Ή, τουλάχιστον, όπως μπορούν να φανταστούν οι περισσότεροι από εμάς. Αλλά για τον Graham  δεν είναι ποτέ αρκετά κακό.

Η ειρωνεία είναι, φυσικά, ότι όσο περισσότερο η Αμερική πλησιάζει το δυστοπικό μέγιστο της επιθετικότητας που λαχταρά ο Graham, τόσο περισσότερο οι ΗΠΑ χάνουν όχι μόνο τη θέση τους (δεν έχουν πολλά να χάσουν εκεί, στην πραγματικότητα) αλλά και την εμβέλειά τους. Ο Graham δεν είναι απλώς ο παροιμιώδης «άσχημος Αμερικανός». Είναι ο, κυριολεκτικά, αηδιαστικός Αμερικανός - ενσαρκώνοντας μια αρνητική ενέργεια που βοηθά τον κόσμο να προχωρήσει πέρα από μια τάξη πραγμάτων που εξακολουθεί να διαμορφώνεται σε μεγάλο βαθμό από τις ΗΠΑ.

Ἀπό : swentr.site

Ἡ Πελασγική

Καί οἱ κλόουν τῆς Ε.Ε. τό ...παιχνίδι τους

 

φωτό

Πρωτοστατοῦσα ἡ Kaja Kallas ἡ προερχόμενη ἀπό τήν "ὑπερήφανη " Ἐσθονία, ἕνα κράτος οὔτε 40 χρόνων, ἡ ὁποία μεταφέρει μέσα της τό Σύμπλεγμα τῆς Ῥωσσοφοβίας, ἀνακοίνωσε ἐχθές τό 19ο πακέτο κυρώσεων κατά τῆς Ῥωσσίας !  Πλησιάζουν τό εἰκοστό...! 

Ἡ ἀνακοίνωσις ἔγινε σέ ἐσπευσμένη σύγκλησιν πρός συνάντησιν τῶν ΥΠΕΞ τῆς Ε.Ε. κατουρημένοι, κυριολεκτικῶς, ἐπάνω τους ἐν ὄψιν τῆς μεγάλης συναντήσεως Ποῦτιν -Τράμπ στην Ἀλάσκα. 

«Εφόσον η Ρωσία δεν έχει συμφωνήσει σε πλήρη και άνευ όρων κατάπαυση του πυρός, δεν θα πρέπει καν να συζητήσουμε οποιεσδήποτε παραχωρήσεις», δήλωσε η Κάλλας σε ανακοίνωσή της, ζητώντας «διατλαντική ενότητα». 

«Η αλληλουχία των βημάτων είναι σημαντική. Πρώτον, μια άνευ όρων κατάπαυση του πυρός με ένα ισχυρό σύστημα παρακολούθησης και ακλόνητες εγγυήσεις ασφαλείας», τόνισε, προσθέτοντας ότι η ΕΕ «θα εργαστεί πάνω σε ένα 19ο πακέτο κυρώσεων».

Ἄκου : 

« Εφόσον η Ρωσία δεν έχει συμφωνήσει σε πλήρη και άνευ όρων κατάπαυση του πυρός »

Πρέπει νά τά ἔχουν παίξει ἐντελῶς ! Τώρα θά μοῦ πῆς τί σόϊ κλόουν θά ἦσαν ἄν δέν ἔλεγαν τέτοιες ἀστειότητες νά τίς πῶ ἤ κάτι πιό χοντρό ; Ἄς μείνουμε στό ἀστειότητες πού ἀρμόζει καί στούς κλόουν καί τό ἦθος μας. Παρουσιάστηκαν δέ τά μέτρα αὐτά, ἀπό τήν Κά(ρ)για ὡς : 

 «ένα από τα ισχυρότερα πακέτα κυρώσεων κατά της Ρωσίας» και στόχευαν τον τραπεζικό και ενεργειακό τομέα της χώρας. Η ΕΕ πρόσθεσε επίσης άλλα 105 πλοία σε μια μαύρη λίστα αυτού που οι Βρυξέλλες αποκαλούν «σκιώδη στόλο», που φέρεται να εμπλέκεται στη μεταφορά ρωσικού πετρελαίου για την παράκαμψη των περιορισμών της ΕΕ. 

Βεβαίως τά μέτρα καταδικάστηκαν ἀπό τήν Μόσχα, μέσῳ τοῦ ἐκπροσώπου τοῦ Κρεμλίνου Dmitry Peskov νά δηλώνῃ ὅτι :

 η Ρωσία « έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι θεωρούμε τέτοιους μονομερείς περιορισμούς παράνομους».

 Η χώρα έχει ήδη αναπτύξει «μια ορισμένη ανοσία» και έχει προσαρμοστεί στη λειτουργία υπό τις κυρώσεις, πρόσθεσε ο Peskov, σημειώνοντας ότι οι μονομερείς περιορισμοί έχουν αποδειχθεί «δίκοπο μαχαίρι», το οποίο δημιουργεί «αρνητικό αποτέλεσμα» όχι μόνο για τη Μόσχα, αλλά και για εκείνους που τους επιβάλλουν.

( Μέ πληροφορίες ἀπό ἐδῶ )

 

( Ἄντε αὐτοκτονῆστε, μέδουσες)   ) Η επικεφαλής εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ Κάγια Κάλας ζήτησε να ασκηθεί μεγαλύτερη πίεση στη Μόσχα ενόψει της συνόδου κορυφής μεταξύ του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν και του Αμερικανού ομολόγου του, Ντόναλντ Τραμπ.

«Η διατλαντική ενότητα, η υποστήριξη προς την Ουκρανία και η πίεση στη Ρωσία είναι ο τρόπος με τον οποίο θα τερματίσουμε αυτόν τον πόλεμο και θα αποτρέψουμε μελλοντική ρωσική επιθετικότητα στην Ευρώπη» ..., η ΕΕ εργάζεται επί του παρόντος για «περισσότερες κυρώσεις κατά της Ρωσίας, περισσότερη στρατιωτική υποστήριξη προς την Ουκρανία και περισσότερη υποστήριξη για τις δημοσιονομικές ανάγκες της Ουκρανίας και τη διαδικασία ένταξης στην ΕΕ».(ἐδῶ)

Ἔχει καταντήσει ὅλο αὐτό μέ τίς κυρώσεις ἕνα ἀνόητο παιχνίδι ἀπό πλευρᾶς κλόουν, πού εἰλικρινῶς πέραν τῶν σοβαρῶν ἐπιπτώσεων ἐπί τῶν ἴδιων (βλέπε κυρίως τό θέμα φυσικοῦ ἀερίου καί πετρελαίου ) πρωτίστως ( ἡ Ῥωσσία ἔχει πολύ γερές ἀντιστάσεις γιά τά πάντα ! ) ἔχει καί τίς ἐπιπτώσεις ἐπί τοῦ, ἄς τό ποῦμε "ἡθικοῦ μέρους" ἀφοῦ παρουσιάζεται ἐδῶ καί 3 χρόνια τώρα πρός τούς πολίτες τῆς Εὑρώπης, ὡς ὀ μπαμπούλας πού μπορεῖ ἀπό στιγμή σέ στιγμή, κυριολεκτικῶς κατ᾿αὐτούς, νά ἐξελιχθῇ σ᾿ἕναν γενικό πόλεμο πού δέν θ᾿ἀφορᾷ μονάχα τήν Εὑρώπη. 

Καί συνεχίζουν αὐτό τό βρώμικο παιχνίδι τους, τά βδελύγματα τῆς Ε.Ε. Τώρα δέ ὅπου ἐπίκειται ἡ σύνοδος κορυφῆς στήν Ἀλάσκα μεταξύ Ποῦτιν καί Τράμπ ἔχουν βγάλει ἀφρούς . 

Ἄς τούς ἀφήσουμε νά συνεχίζουν τό "παιχνίδι " τους μέχρι τέλους ὅπου τό ἴδιο τό δηλητήριό τους, τούς ἀπαλλάξει ἀπό τό βάσανο. Μήπως θά ἦταν καλλίτερα ν᾿ἀποφύγουν τήν ταλαιπωρία,  μέ λίγο ὑδροκυάνιο ; 

Ἡ Πελασγική

Ἡ Τυραννία τῆς Ε.Ε.

Ἡ Ε.Ε. συχνά - πυκνά κάνει λόγο γιά τίς ἀξίες καίι τά ἰδανικά τῆς δημοκρατίας. Ἔτσι θεωρητικῶς ἤ ὅταν πρὄκειται γιά προώθησιν καί ὑπεράσπισιν τῆς woke ἀτζέντας, πού ἀφορᾶ τά LGBTQ +++ καί τούς πάσης φύσεως ...μετανάστες. . Διότι  δέν χάνει εὐκαιρία ἡ ἡγεσία της νά ἀποδεικνύει τοῦ πώς ἐννοεῖ τήν δημοκρατία εἴτε πρὄκειται γιά ἀκύρωσιν τῆς λαϊκῆς ἐτυμηγορίας εἴτε γιά ἀποφάσεις πού κλείνουν στίς φυλακές πολιτικούς ἀντιπάλους. Ἄλλως τε δέν τά λέω μόνον ἐγώ,τούς τά λέει ὁ Πρόεδρος τῶν ΗΠΑ, Ντόναλντ Τράμπ κάθε φορά πού προβαίνουν σέ ἀντιδημοκρατικές πρακτικές, ὅπως καί ἀντιπρόεδρος Βάνς τούς τά εἶπε κατάμουτρα τόν προηγούμενο μῆνα στήν  Μόναχο : 

"Η δημοκρατία βασίζεται στην ιερή αρχή ότι η φωνή του λαού έχει σημασία. Δεν υπάρχει χώρος για τείχη προστασίας. Είτε υποστηρίζετε την αρχή είτε όχι", είπε ο Βανς. 

« Αὐτές εἶναι οἱ δημοκρατικές σας ἀξίες, νά φυλακίζετε τούς πολιτικούς σας ἀντιπάλους. Ἐκεῖ καταντήσατε ..» ΕΔΩ, ΕΔΩ καί ἐδῶ

Τελευταῖο «κατόρθωμα» ἡ ἀπαγόρευσις σέ ἡγέτες χωρῶν τόσο μελῶν τῆς Ἑνώσεως ὅσο καί ὑποψηφίων πρός ἔνταξιν, νά παραστοῦν στούς ἑορτασμούς τῆς Ῥωσσίας, τήν μεγάλη Στρατιωτική Παρέλασιν  γιά τήν 80η ἐπέτειο ἀπό τήν νίκη τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως ἐπί τῆς ναζιστικῆς Γερμανίας καί τῶν συμμάχων της.

Μάλιστα τήν Σερβία, ἡ ὁποία εἶναι στήν διαδικασία νά ἐνταχθῇ στήν Ἕνωσιν,τήν ἀπείλησαν πώς θά μπλοκάρουν τίς προσπάθειές της μέ τό πρόσχημα πώς μία τέτοια ἐπίσκεψις θά παραβίαζε τά κριτήρια ἐντάξεως : 

Τί σᾶς λέω ἐγώ : ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΤΕ ΣΤΗΝ ΜΟΣΧΑ ! ( φωτό) 

Η Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Kaja Kallas ( μία ἀπό τούς πολεμοχαρεῖς κλόουν τῆς Ε.Ε. ) δήλωσε τη Δευτέρα ότι η Ένωση «δεν θέλει καμία υποψήφια χώρα να συμμετάσχει στα γεγονότα της 9ης Μαΐου στη Μόσχα».

Ο υπουργός Εξωτερικών της Λετονίας ( ἄλλοι ἀνύπαρκτοι ! Ἀπό τίς τελευταῖες ἑναπομείνασες μαριονέτες τῆς Καμπαλαρίας ) Baiba Braze είπε ότι οι υπουργοί Εξωτερικών της ΕΕ έδωσαν στους Σέρβους αξιωματούχους «πολύ σαφείς οδηγίες» για να αποφύγουν τους εορτασμούς της Ημέρας της Νίκης στη Ρωσία.  

"Πρέπει να διασφαλίσουμε ότι κατανοούν ότι ορισμένες αποφάσεις έχουν κόστος", δήλωσε ο Jonatan Vseviov, καγκελάριος του υπουργείου Εξωτερικών της Εσθονίας.( ἀκόμη μία ἀπότίς τελευταῖες μαριονέτες ...)  «Η συνέπεια είναι να μην ενταχθούν στην Ευρωπαϊκή Ένωση», πρόσθεσε, αποκαλώντας το «σημαντική λυδία λίθο».( ἐδῶ) 

Ἀπειλές καί ἀπαγορεύσεις καί πρός τήν Σλοβακία ὅπου ἐκεῖ ἔλαβαν τήν ἀπάντησιν πού τούς ἔπρεπε ἀπό τόν ἐθνικιστή Πρωθυπουργό Ῥόμπερτ Φίκο : 

«ΟΙ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΕΙΛΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ  ΚΑΛΛΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΦΡΟΝΗΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΤΙΘΕΜΑΙ ΣΘΕΝΑΡΑ Σ ΑΥΤΕΣ », έγραψε ο Fico στο X την Τρίτη.

Ο Σλοβάκος ηγέτης επιβεβαίωσε την πρόθεσή του να συμμετάσχει στις εκδηλώσεις μνήμης, δηλώνοντας: «Θα πάω στη Μόσχα στις 9 Μαΐου».

Ο Φίκο αμφισβήτησε τη φύση των παρατηρήσεων της Κάλλας, υποδεικνύοντας ότι μπορεί να συνεπάγονται τιμωρητικές συνέπειες για τη συμμετοχή.

"Είναι η προειδοποίηση της κας Κάλλας μια μορφή εκβιασμού ή ένα σημάδι ότι θα τιμωρηθώ κατά την επιστροφή μου από τη Μόσχα; Δεν ξέρω. Αλλά ξέρω ότι το έτος είναι το 2025, όχι το 1939", είπε, σε μια προφανή αναφορά στη ναζιστική κατοχή της Τσεχοσλοβακίας εκείνη τη χρονιά.

Ο πρωθυπουργός υποστήριξε ότι τα σχόλια της Κάλλας επιβεβαιώνουν την ανάγκη προβληματισμού για τις εσωτερικές δημοκρατικές αξίες εντός της ΕΕ. Αναφέρθηκε στις πρόσφατες εκλογές στη Ρουμανία και τη Γαλλία, όπου απαγορεύτηκε η συμμετοχή σε κορυφαίους προεδρικούς υποψηφίους. Ο Φίκο κάλεσε επίσης για συζητήσεις «για το «Μαϊντάν» που οργανώθηκαν από τη Δύση στη Γεωργία και τη Σερβία και πώς η κατάχρηση του ποινικού δικαίου κατά της αντιπολίτευσης στη Σλοβακία έχει αγνοηθεί».

Ο Φίκο τόνισε ότι τα ταξιδιωτικά του σχέδια είναι θέμα εθνικής κυριαρχίας.

"Κα Κάλλας, θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι είμαι ο νόμιμος πρωθυπουργός της Σλοβακίας – κυρίαρχης χώρας. Κανείς δεν μπορεί να μου υπαγορεύσει πού μπορώ ή δεν μπορώ να ταξιδέψω", είπε.

«Θα πάω στη Μόσχα για να αποτίσω φόρο τιμής στους χιλιάδες στρατιώτες του Κόκκινου Στρατού που πέθαναν απελευθερώνοντας τη Σλοβακία, καθώς και στα εκατομμύρια άλλα θύματα της ναζιστικής τρομοκρατίας» ( ἀπό ἐδῶ) 

Αὐτά εἶναι λόγια Ἡγέτη πού σέβεται τόν ἑαυτό του καί τήν θέσιν πού ἀντιπροσωπεύει. Ὄχι σάν κάτι ἐγχώρια πολιτικάντικα νούμερα. Ἄϊ σιχτίρ μήν ἀρχίσω. 

Καί βεβαίως ἦρθε καί ἡ ἀπάντησις τῆς ἐκπροσώπου τύπου τοῦ ῥωσσικοῦ ΥΠΕΞ, κυρίας Μαρίας Ζαχάροβα : 

Η βρετανική εφημερίδα The Telegraph έγραψε αργότερα ότι υποψήφιες χώρες όπως η Σερβία θα μπορούσαν να αποκλειστούν από την ένταξη στο μπλοκ εάν οι ηγέτες τους παρευρεθούν στους εορτασμούς της Ημέρας της Νίκης.

«Αν αυτό είναι αλήθεια, τότε ο ευρωναζισμός αναγεννιέται μπροστά στα μάτια μας», έγραψε η Ζαχάροβα στο Telegram, επικαλούμενη το άρθρο.

«Έτσι οι φασίστες ανάγκασαν πριν από 80 χρόνια αυτούς που θεωρούσαν «ανθρώπους δεύτερης κατηγορίας» να απαρνηθούν την πατρίδα, την εθνότητα και την πίστη τους», πρόσθεσε η εκπρόσωπος. ( ἀπό ἐδῶ) 

Ποιοί βρίσκονται στήν ἀνώμαλη πλευρά τῆς Ἱστορίας ; Οἱ κλόουν τῆς Ε.Ε.

 Τό ἔχουν τραβήξει πολύ τό σκοινί, οἱ κλόουν τῆς Ε.Ε. Τελευταῖο τους "κατόρθωμα" ἡ ἀπαγόρευσις τῶν ῥωσσικῶν σημαιῶν ἀπό τήν παρέλασί τους γιά τή Ἡμέρα Νίκης τῶν Συμμάχων ἐπί τοῦ Ἄξονος τόν Μάϊο τοῦ 1945. Τόσο μῖσος, τέτοια χολή πού διαγράφουν σελίδες ὁλόκληρες τῆς Ἱστορίας οἱ ὁποῖες ἄν μή τί ἄλλο ἀφοροῦν τήν καθοριστικῆς σημασίας συμβολή τοῦ Ῥωσσικοῦ Στρατοῦ στήν ὑπόθεσιν νίκης τοῦ Β΄Π.Π.

Τί ἔλεγε ὁ Τσῶρτσιλλ πώς ἔκανε ὁ Ῥωσσικός Στρατός ; « τήν κύρια δουλειά στό ξεκλήρισμα τοῦ Γερμανικοῦ Στρατοῦ». Βρέ ξεφτίλες, πού ὅταν σᾶς συμφέρει βλέπετε παντοῦ μπροστά σας τόν Τσῶρτσιλλ, αὐτό δέν σᾶς κάνει ; Δέν σᾶς βολεύει ; Ποιά μνήμη, ποιῶν λαῶν τῆς Εὐρώπης νομίζετε πώς θά σβήσετε μέ τίς ἀνοησίες σας ; Τίς ἀπαγορεύσεις σημαιῶν, συμμετοχῶν, ἀπειλές κατά ἡγετῶν καί εὐρωβουλευτῶν ; 

Δικαστήριο του Βερολίνου επικύρωσε την απαγόρευση επίδειξης σοβιετικών σημαιών και συμβόλων σε μνημεία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων της πόλης που σηματοδοτούν την ήττα της ναζιστικής Γερμανίας, επικαλούμενο ανησυχίες για τη δημόσια ειρήνη και τη σύγκρουση στην Ουκρανία. 

...η απαγόρευση της αστυνομίας, η οποία ισχύει για τις σοβιετικές σημαίες, το Λάβαρο της Νίκης, τις κορδέλες του Αγίου Γεωργίου, τις ιστορικές στρατιωτικές στολές, ακόμη και τα τραγούδια της εποχής του πολέμου. 

Τα σύμβολα, σύμφωνα με το δικαστήριο, θα μπορούσαν να «ερμηνευθούν ως έκφραση συμπάθειας για την [ρωσική] πολεμική προσπάθεια» κατά της Ουκρανίας και να «θέσουν σε κίνδυνο τη δημόσια ειρήνη» ...( ὁλόκληρο τό θέμα καί ἡ ἀντίδρασις τῆς Ῥωσσικῆς Πρεσβείας στό Βερολίνο, ΕΔΩ )

Αὐτοί οἱ κλόουν, πού εἶναι δεδομένο πώς βρίσκονται στήν ἀνώμαλη πλευρά τῆς Ἱστορίας ἒκαναν καί κάτι ἀκόμη. Γιά νά ἀποδείξουν πόσο ἀλληλέγγυοι εἶναι σ᾿ἐκείνη τήν βρωμερή πλευρά πού ἐπέλεξαν νά βρίσκονται, ὁ Πρόεδρος τῆς Πολωνίας Ντόναλντ Τούσκ ἀνακοίνωσε πώς ἀποσύρει κάθε ἀπαίτησιν γιά πολεμικές ἀποζημιώσεις ἀπό τούς Γερμαναράδες. 

...Οι εκκλήσεις προς τη Γερμανία να καταβάλει αποζημιώσεις επανήλθαν υπό την προηγούμενη πολωνική κυβέρνηση με επικεφαλής το συντηρητικό κόμμα Νόμος και Δικαιοσύνη (PiS), το οποίο κυβέρνησε τη χώρα μεταξύ 2015 και 2023. Το 2022, η Βαρσοβία εκτίμησε ότι το Βερολίνο θα έπρεπε να πληρώσει 6,2 τρισεκατομμύρια πολωνικά ζλότι (περίπου 1,5 τρισεκατομμύριο δολάρια) για τις ζημιές που προκλήθηκαν από τη ναζιστική κατοχή. 

Όταν ο Ντόναλντ Τούσκ που βρίσκεται στην Γερμανία για τους εορτασμούς των 80 χρόνων από την Ημέρα της Νίκης, ερωτήθηκε για το θέμα κατά τη διάρκεια της κοινής συνέντευξης Τύπου με τον Μερτς, ο Τουσκ απάντησε λέγοντας: «Έχει ποτέ η Γερμανία καταβάλει αποζημιώσεις για τις απώλειες, κατά την τραγωδία του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου στην Πολωνία; Όχι, φυσικά και όχι».

«Είμαι ιστορικός... Θα μπορούσα να μιλάω για ώρες για το πού φτάνει αυτός ο λογαριασμός. Δεν αποπληρώθηκε ποτέ, αλλά δεν θα τον ζητήσουμε», τόνισε.

Από την πλευρά του ο Γερμανός Μέρτς είπε : 

...επέμεινε  ότι «τα νομικά ζητήματα που σχετίζονται με πιθανές αποζημιώσεις έχουν επιλυθεί». Ωστόσο, πρόσθεσε ότι «αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να μιλήσουμε για κοινά έργα και κοινές ιδέες για το πώς βλέπουμε ένα μέλλον μαζί». (ἐδῶ)

Προφανῶς ὡς ἐγγονὀς τοῦ ἀξιωματικοῦ τῆς Βέρμαχτ τοῦ Γ΄Ράϊχ Josef Tusk, ὁ Donald, δέν μπορεῖ νά βρίσκεται ἀπέναντι στήν Γερμανία καί τά συμφέροντά της. 

Ἡ προηγούμενη Πολωνική κυβέρνησις τοῦ ἐθνικιστικοῦ PiS, ἀγωνίστηκε γιά νά ἐπαναφέρῃ τό θέμα τῶν ἀποζημιώσεων καί νά ἐπιτύχουν τήν ἀποπληρωμή γιά τά αὐτονόητα ( πολεμικές ἀποζημιώσεις, καταστροφές, νεκρούς ἀμάχους κατεστραμμένες πόλεις καί χωριά. ). Ἀλλά ὁ Donald, ὁ ἐγγονὀς τοῦ ναζιστή Josef, ἔχει ἄλλη γνώμη. Κι᾿ὅλα αὐτά χάριν τοῦ μίσους κατά τῆς Ῥωσσίας. Ἀποκλειστικῶς γι᾿αὐτό ! 

Η Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Kaja Kallas ( μία ἀπό τούς πολεμοχαρεῖς κλόουν τῆς Ε.Ε. ) δήλωσε τη Δευτέρα ότι η Ένωση «δεν θέλει καμία υποψήφια χώρα να συμμετάσχει στα γεγονότα της 9ης Μαΐου στη Μόσχα». ..."Πρέπει να διασφαλίσουμε ότι κατανοούν ότι ορισμένες αποφάσεις έχουν κόστος", δήλωσε ο Jonatan Vseviov, καγκελάριος του υπουργείου Εξωτερικών της Εσθονίας.«Η συνέπεια είναι να μην ενταχθούν στην Ευρωπαϊκή Ένωση», πρόσθεσε, αποκαλώντας το «σημαντική λυδία λίθο»

Καί παρ᾿ὅλες τίς ἀπειλές ἀπό τούς/τίς/τά +++  κλόουν τῆς Ε.Ε. , ἐννοεῖται πώς τούς ἔγραψαν στά παλαιά τους ὑποδήματα ἅπαντες οἱ γενναῖοι ἡγέτες καί εὐρωβουλευτές καί ἤδη βρίσκονται στήν Μόσχα : 

Παρά τις πιέσεις, ο Βούτσιτς αρνήθηκε να ακυρώσει τα σχέδιά του να παραστεί στην εκδήλωση, στην οποία θα συμμετάσχει και μια μονάδα των Σερβικών Ενόπλων Δυνάμεων. 

 «Υποσχέθηκα στον Πούτιν ότι θα ερχόμουν. Δεν το έκρυψα από κανέναν», δήλωσε ο Βούτσιτς, απαντώντας στην αναμενόμενη κριτική από την ΕΕ. «Νομίζω ότι θα υπάρξουν συνέπειες, αλλά κυρίως προσωπικές για μένα»

Σε  συνέντευξή του στον σερβικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα RTS που ηχογραφήθηκε στη Μόσχα την Τετάρτη, ο Βούτσιτς εξέφρασε την υπερηφάνειά του για τον ρόλο της χώρας του κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, δηλώνοντας: «Είμαι περήφανος που είμαι πρόεδρος της Σερβίας, ενός έθνους που έχει το δικαίωμα να είναι περήφανο, επειδή δεν υποδέχτηκε τους στρατιώτες του Χίτλερ με λουλούδια». 

Τόνισε την σημασία της μνήμης των θυσιών που έκανε η Σοβιετική Ένωση κατά τη διάρκεια του πολέμου, σημειώνοντας ότι δεκάδες εκατομμύρια άνθρωποι υπέφεραν για να ζήσουμε σήμερα και ότι κανείς δεν έχει το δικαίωμα να αναθεωρήσει την ιστορία. ( ὁλόκληρο τό θέμα ΕΔΩ ) 

Καί : 

Μια ομάδα μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (ευρωβουλευτές), συμπεριλαμβανομένων δύο Γερμανών, σχεδιάζουν να ταξιδέψουν στη Μόσχα για διήμερη επίσκεψη, προκειμένου να συμμετάσχουν στους εορτασμούς της Ημέρας της Νίκης και να στείλουν μήνυμα ειρήνης, μετέδωσε το πρακτορείο ειδήσεων DPA την Τετάρτη.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η αντιπροσωπεία θα περιλαμβάνει επίσης ευρωβουλευτές από την Τσεχική Δημοκρατία, την Κύπρο και τη Σλοβακία. Η επίσκεψη θα περιλαμβάνει «συνομιλίες με [Ρώσους] βουλευτές, καθώς και πολιτικούς και πολιτιστικές προσωπικότητες», σύμφωνα με τους Γερμανούς ευρωβουλευτές Michael von der Schulenburg και Ruth Firmenich.

Οι δύο ευρωβουλευτές, οι οποίοι εκπροσωπούν την αριστερή Συμμαχία Sahra Wagenknecht (BSW), δήλωσαν στο dpa ότι ήθελαν να εκφράσουν την υποστήριξή τους για την μονομερή κατάπαυση του πυρός στην Ουκρανία που ανακοίνωσε η Μόσχα.

«Θέλουμε επίσης να στείλουμε ένα μήνυμα ότι είμαστε αφοσιωμένοι στο να διασφαλίσουμε ότι τα όπλα στην Ουκρανία θα παραμείνουν μόνιμα σιωπηλά», ανέφεραν. ( ὁλόκληρο τό θέμα ΕΔΩ ) 

Οἱ δύο γερμανοί εὐρωβουλευτές εἶναι ἀπό τήν "ἀριστερή συμμαχία BSW", τ᾿ἀκοῦς Κουτσούμπα ; 

Ἐπίσης ἀνάμεσα στούς εὐρωβουλευτές πού θα παρευρεθοῦν στούς ἑορτασμούς καί τήν Παρέλασιν στήν Κόκκινη Πλατεῖα, θά εἶναι κι᾿ἕνας Κύπριος. Πρὄκειται γιά τόν Φειδία Παναγιώτου.

«Πολλοί Ευρωπαϊοι ηγέτες συναντώνται με τον Νετανιάχου, όπως ο Πρόεδρος της χώρας μου της Κύπρου έκανε πρόσφατα. Κανένας όμως δεν έχει σκεφτεί να συναντηθεί και να συνομιλήσει με τον Πούτιν. Θέλω να σας ρωτήσω: που είναι η ηθική μας συνέπεια;» ( ΕΔΩ ) 

Μιά χαρά μέ τήν ἀδελφή Κύπρον καί χαίρομαι ἰδιαιτέρως. Γιά μία ἀκόμη φορά στήν Ἱστορία τους ἐπιδεικνύουν τήν παλλικαριά τους ! Ποῦ εἶναι βρέ παιδιά οἱ Ἕλληνες ; Ἔστω ἕνας ...! 

Κανένας... Τζάμπα μαγκιές ὅπως ΠΑΝΤΑ ! 

Ἀλλά στήν Ἑλλάδα ἀσχολοῦνται τώρα μέ τήν «ἐγκληματική ὀργάνωσιν» τῶν νεαρῶν ἐθνικιστῶν πού συνελήφθησαν στήν Θεσσαλονίκη. Ἔμ, τί ; Μέ τήν Ἱστορία θά ἀσχολούμαστε καί τίς σημαντικές της σελίδες γιά τεραστίας σημασίας θέματα ὅπως τά 80 χρόνια ἀπό τήν Ἡμέρα τῆς Νίκης ἐπί τοῦ Ἄξονος ; 

φωτό

Ἡ Πελασγική