Μία μεγάλη ἱστορία ΕΞΟΥΣΙΑΣ !!!

Ἀπό τόν Καλλιγᾶ καί τους Μαυροκορδάτους στόν Γερουλάνο τοῦ Πολιτισμοῦ καί ἀπό τόν Μπενάκη στόν Ἀντώνη Σαμαρά,ὅλοι μιά οἰκογένεια εἶναι. Μία οἰκογένεια,μία ἀφετηρία : ἡ Ἐξουσία ! 

Άν νομίζετε πως αντέχετε, όχι το διάβασμα, αυτό είναι το απλούστερο, πιό σωστά άν αντέχουν τα νεύρα σας από τις ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ πού θα προκύψουν περί της ΚΟΡΟΪΔΙΑΣ στην οποία υποβαλλόμεθα 200 χρόνια και βάλε... από τους Σωτήρες αυτού του τόπου, διαβάστε !!! Έναν γύρο, οι ίδιες οικογένειες μας πουλάν το παραμύθι της "δημοκρατίας" για να νέμονται ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ την εξουσία σε κάθε της μορφή !!! Και εμείς τα ΑΡΧΙΚΟΡΟΪΔΑ, να βαυκαλιζόμαστε πως επιλέγουμε μονάχοι μας ( χαχαχαχα) τους "εκλεκτούς" μας εξουσιαστές !!!
Οι πηγές παρακάτω είναι από το βικιπαίδεια, οπότε αν ένας ερευνητής κάνει καλή δουλειά, Κύριος Οίδε τι " ράμματα έχει ακόμη η γούνα τους " ...

Ο γενάρχης του κλάδου της οικογένειας Μπενάκη (ΕΔΩ ολόκληρο το οικογενειακό δένδρο ) είναι ο Εμμανουήλ, και η οικογένεια μετά τα Ορλωφικά εγκαταλείπει την Μάνη. Γεννά τον Αντώνη Μπενάκη στην Χίο ο οποίος παντρεύεται την Λωξάνδρα ή Αλεξάνδρα Λόζη – Μαξίμου, κόρη της οικογένειας Μάξιμου από την Χίο . Στην οικογένεια Μαξίμου ανήκει ο Επαμεινώνδας Μάξιμος πατέρας του Δημητρίου Μαξίμου ( 1873-1955) τραπεζίτης και πολιτικός με μητέρα την Ασπασία Λόντου κόρη του Ανδρέα Λόντου δημάρχου Πατρών. 

 Ο Ανδρέας Λόντος γεννήθηκε στην Πάτρα και ήταν γιος του προκρίτου Χριστόδουλου Λόντου, γόνου της ισχυρής οικογένειας των προυχόντων. Σπούδασε νομικά στην Ιταλία και αρχικά εργάστηκε ως γραμματέας του πρωτόκλητου δικαστηρίου Γαστούνης. Διετέλεσε δήμαρχος Πατρέων το 1841 με 1843 και αμέσως μετά εκλέχτηκε βουλευτής. Δήμαρχος διορίστηκε στη θέση του Ανδρέα Καλαμογδάρτη, ο οποίος είχε κατηγορηθεί για νοθεία. Επί δημαρχίας του ανακηρύχθηκε σύνταγμα που διαβάστηκε στην Πλατεία Γεωργίου Α΄ από τον στρατηγό Καλαμογδάρτη Αντώνη σε συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε για αυτόν τον σκοπό. Μετά την επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου εκλέχτηκε πληρεξούσιος και μέλος του Α΄ Συνταγματικού Συνεδρίου υπό τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο. Το 1844 διορίστηκε υπουργός Δικαιοσύνης ενώ το 1854 έσπευσε να πολεμήσει στην επανάσταση της Ηπείρου. Το 1860 χρηματίζει πρόεδρος της Βουλής ενώ τρία χρόνια αργότερα, το 1863, διατελεί πληρεξούσιος των Πατρών στην εθνοσυνέλευση. Το 1864 διορίζεται υπουργός Εκκλησιαστικών και εκπαίδευσης στην Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Κανάρη του Ιουλίου και έπειτα υπουργός δικαιοσύνης το 1865]. Το 1876 αποτυγχάνει να εκλεγεί βουλευτής και διορίζεται νομάρχης Ζακύνθου και στη συνέχεια γενικός πρόξενος της Ελλάδας στα Ιωάννινα. Πέθανε στα Ιωάννινα στις 8 Σεπτεμβρίου του 1881. Τάφηκε στο Α΄ νεκροταφείο Πατρών και τον επικήδειο εκφώνησε ο Παυσανίας Χοϊδάς. Ήταν παντρεμένος με την Χαρίκλεια Χαραλάμπη και είχε 8 παιδιά μεταξύ αυτών την Βικτωρία, μετέπειτα σύζυγο του Στέφανου Στρέϊτ. Εγγονός του, γιος της κόρης του Ασπασίας, ήταν ο μετέπειτα πρωθυπουργός Δημήτριος Μάξιμος. 

φωτό

Ο Δημήτριος Μάξιμος γεννήθηκε στην Πάτρα το 1873 και ήταν γιος του Επαμεινώνδα Μάξιμου και της Ασπασίας Λόντου, κόρης του πρώην δημάρχου Πατρέων Ανδρέα Λόντου. Τελείωσε τις γυμνασιακές σπουδές του στο Β' Γυμνάσιο Πατρών κι έπειτα σπούδασε νομική και οικονομικές επιστήμες στην Αθήνα και το Παρίσι. Από το 1891, σε πολύ νεαρή ηλικία, ξεκίνησε τραπεζική σταδιοδρομία. Το 1903 ανέλαβε τη διεύθυνση του Υποκαταστήματος της Εθνικής Τράπεζας Πατρών και κατόπιν προήχθη στη θέση του Διευθυ­ντή του Κεντρικού Καταστήματος Αθηνών. Το 1914 έγινε Υποδιοικητής της Τράπεζας, ενώ διετέλεσε διοικητής της την περίοδο 1921-1922. Το 1922 παραιτήθηκε και έφυγε με τη γυναίκα του στη Φλωρεντία. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1927 και ανέλαβε οικονομικός σύμβουλος του Λαϊκού κόμματος του Παναγή Τσαλδάρη. Το 1933 εξελέγη βουλευτής του ίδιου κόμματος και αμέσως μετά αριστίνδην γερουσιαστής. Διετέλεσε υπουργός Εξωτερικών την περίοδο 1933 - 1935. Επί υπουργίας του υπεγράφη το Σύμφωνο της Διαβαλκανικής Συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας, Τουρκίας, Γιουγκοσλαβίας και Ρουμανίας. Κατα τη δίκη των δοσιλόγων κατέθεσε για τους κατηγορούμενους "Κατ' αρχάς ενόμιζον ότι δεν έπρεπε να σχηματισθή Κυβέρνηση κατοχής, όταν όμως είδον ότι οι Γερμανοί επέπεσαν ως όρνεα εις την Ελλάδα, επείσθην ότι εάν δεν εσχηματίζετο Κυβέρνησις, θα αφιέμεθα εις ουχί ισχυράς χείρας, διότι επρόκειτο να ανατεθή η διοίκησις εις υπαλληλίσκους, καθ' όσον οι ανώτεροι υπάλληλοι δεν θα εδέχοντο να αναλάβουν την Διοίκησιν και είπα τότε εις τον κ. Ράλλην ότι καλόν θα ήτο να δεχθή τον σχηματισμόν Κυβερνήσεως. Όλοι οι αποτελούντες τας Κυβερνήσεως κατέβαλον εξαιρετικάς προσπάθειας να εξυπηρετήσουν τον Λαόν και να βοηθήσουν τους συμπολίτας των" και περαιτέρω "επαναλαμβάνω ότι όλοι επί κατοχής εκυβέρνησαν τον τόπο από λόγους πατριωτικούς" ^.  Το 1947 ανέλαβε ως εξωκοινοβουλευτικός πρωθυπουργός σε κυβέρνηση συνασπισμού από 24 Ιανουαρίου έως 29 Αυγούστου. Κατόπιν αποσύρθηκε και έζησε ως απλός ιδιώτης. Το 1952 το Ελληνικό Δημόσιο ζήτησε να αγοράσει την κατοικία του Δημητρίου Μαξίμου, η οποία βρισκόταν επί της οδού Ηρώδου Αττικού 19. Συνεστήθη επιτροπή, η οποία εκτίμησε την αξία του "Μεγάρου Μαξίμου" σε 11 δισεκατομμύρια δραχμές. Ο ίδιος δήλωσε ότι αποδέχεται να πουλήσει την οικία του στο Δημόσιο στο μισό περίπου της εκτίμησης της επιτροπής, στα 5,75 δισεκατομμύρια δραχμές. Επι­πλέον δε, προσέφερε στο Κράτος όλη την επίπλωση της κατοικίας του, καθώς και τους πίνακες που βρί­σκονταν σε αυτή, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί ως «Κυβερνητικόν Μέγαρον» και για τη φιλο­ξενία ξένων υψηλών προσώπων. Από το 1982 το «Μέγαρο Μαξίμου» χρησιμοποιείται ως επίσημη κατοικία και γραφείο του εκάστοτε πρωθυπουργού. Ο Δημήτριος Μάξιμος πέθανε το 1955. Ανιψιός του ήταν ο μετέπειτα υπουργός Γεώργιος Οικονομόπουλος.
Επίσης η αδερφή του Δημητρίου Μαξίμου, Χαρίκλεια παντρεύεται  τον Ιωάννη Οικονομόπουλου και ο γιός τους Γεώργιος υπηρέτησε ως υπουργός δικαιοσύνης στις κυβερνήσεις Κανελλόπουλου (1945) και Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας (1974) και ως υπουργός γενικός διοικητής Ηπείρου στην κυβέρνηση Βούλγαρη (1945). Υπήρξε στενός φίλος του Κωνσταντίνου Καραμανλή. 

ἀπό ἐδῶ

Η άλλη κόρη του Ανδρέα Λόντου η Βικτωρία παντρεύεται τον Στέφανο Στρέϊτ  Ο Στέφανος Στρέιτ (1835 – 1920) ήταν νομομαθής και πολιτικός.Γεννήθηκε στην Πάτρα και ήταν γιος του γεωμέτρη Γεωργίου Στρέιτ. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και στη Γερμανία και ακολούθησε το δικαστικό κλάδο, υπηρετώντας ως εφέτης και δικαστής. Παραιτήθηκε το 1865 και δικηγόρησε στην Πάτρα μέχρι το 1872, οπότε και διορίστηκε διευθυντής του υποκαταστήματος της Εθνικής τράπεζας στη Λαμία. Το 1889 εξελέγη υποδιοικητής της Εθνικής τράπεζας και κατόπιν ανήλθε στην θέση του διοικητή, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1911. Παράλληλα ακολούθησε πανεπιστημιακή καριέρα. Το 1875 έγινε υφηγητής του Διεθνούς και Συνταγματικού Δικαίου, το 1876 έκτακτος και το 1879 τακτικός καθηγητής της Νομικής σχολής. Επίσης είχε χρηματίσει υπουργός οικονομικών το 1897 στην κυβέρνηση Ζαΐμη.Απεβίωσε στην Αθήνα στις 13 Απριλίου του 1920. 

Ήταν παντρεμένος με τη Βικτωρία Λόντου, κόρη του πρώην δημάρχου Πατρέων Ανδρέα Λόντου, και είχε έναν γιο, τον Γεώργιο. Γεννήθηκε στην Πάτρα.. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και τη Γερμανία και σύντομα έγινε διδάκτορας της Νομικής στη Λειψία με την εναίσιμο διατριβή Περί αντιστάσεως κατά της Αρχής. Το 1893 διορίστηκε υφηγητής του Διεθνούς Δικαίου στη Νομική Σχολή του πανεπιστημίου Αθηνών και το 1898 έγινε καθηγητής.Με προτάσεις και υπομνήματα, επισήμανε την εθνική ανάγκη ιδρύσεως Πανεπιστημίου στην πρωτεύουσα της Μακεδονίας, που θα συντελούσε στην εξέλιξή της σε εθνικό και πολιτισμικό κέντρο, συμβάλλοντας έτσι στην ίδρυση του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Εργάστηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών ως σύμβουλος & διευθυντής του και το 1910 διορίστηκε πρεσβευτής της Ελλάδας στη Βιέννη. Το 1914 χρημάτισε υπουργός εξωτερικών, ενώ το 1926 αναγορεύτηκε Ακαδημαϊκός. Από το 1929 ήταν μέλος του διεθνούς δικαστηρίου της Χάγης. Απεβίωσε το 1948. Ήταν παντρεμένος με την Ιουλία Καραθεοδωρή ( δείτε ΕΔΩ  το οικογενειακό δένδρο της οικογένειας Καραθεοδωρή και θα καταλάβετε ΠΟΛΛΑ ή αλλιώς όπως λένε " είμαστε μια ωραία οικογένεια ΟΛΟΙ" ) και είχε μια κόρη την Δέσποινα.  Η Δέσποινα Στρέϊτ παντρεύεται τον Ιωάννη Γερουλάνο και γεννούν τον Μαρίνο.  

φωτό

Ο Μαρίνος Γερουλάνος γεννήθηκε στο Καλαμάκι Αττικής και είναι γιος του Ιωάννη Γερουλάνου και της Δέσποινας Στρέιτ. Από την πλευρά του πατέρα του είναι εγγονός του Μαρίνου Γερουλάνου ενώ από την πλευρά της μητέρας του εγγονός του Γεώργιου Στρέιτ, δισέγγονος του Στέφανου Στρέιτ, ανιψιός του πρωθυπουργού Δημήτριου Μάξιμου και απόγονος του Ανδρέα Λόντου, μέλους της πατρινής οικογενείας πολιτικών.Φοίτησε στο Κολλέγιο Αθηνών και σπούδασε στο πολυτεχνείο της Ζυρίχης. Εργάστηκε ως μηχανικός και το 1981 ίδρυσε επιχείρηση ιχθυοτροφείων στην Κεφαλλονιά. 

Έχει διδάξει ως επισκέπτης καθηγητής στο πανεπιστήμιο Guelf του Καναδά. Το 1961 διορίστηκε ιδιαίτερος γραμματέας του Βασιλέως Παύλου, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1964 ενώ την περίοδο 1964 - 1967 ήταν τελετάρχης του ίδιου Την περίοδο 1967 - 1974 διετέλεσε αυλάρχης της Βασίλισσας Άννας Μαρίας. Κατά τη μεταπολίτευση διορίστηκε Γενικός Διευθυντής Περιβάλλοντος και Χωροταξίας του Υπουργείου Συντονισμού (1976 - 1981). Έχει τιμηθεί με την διάκριση "Global 500" των Ηνωμένων Εθνών. Επίσης είναι μέλος στο δ.σ. του Μουσείου Μπενάκη.Κατοικεί στην Αθήνα. Είναι παντρεμένος με την Αιμιλία Καλλιγά, πρόεδρο του Μουσείου Μπενάκη και έχει τέσσερα παιδιά μεταξύ των οποίων και τον Παύλο Γερουλάνο. ( Υπουργός Πολιτισμού του ΓΑΠ). 

Κρατάμε το όνομα της μητέρας του θα μας χρειαστεί : Αιμιλία Καλλιγά
Ξαναγυρνάμε στην οικογένεια Μπενάκη.  Ο Αντώνιος Μπενάκης και η Αλεξάνδρα Μαξίμου  γεννούν το 1843 τον Εμμανουήλ Β’  στην Σύρο και τον Λουκά, την Μαριέτα, την Μερόπη και την Αγρίνη.  Ο Εμμανουήλ μετά τις σπουδές του στη Βρετανία, πήγε στην Αίγυπτο και εργάστηκε στην εταιρεία εμπορίας βάμβακος Χωρέμη στην Αλεξάνδρεια. Απέκτησε μεγάλη περιουσία και χρημάτισε πρώτος Πρόεδρος του Επιμελητηρίου της Αλεξάνδρειας. Ήταν στενός φίλος του Βενιζέλου, με το κόμμα του οποίου εκλέχτηκε, το 1910, βουλευτής. Χρήστηκε υπουργός Ναυτιλίας, Γεωργίας, Οικονομικών και Βιομηχανίας. Το 1914 εκλέχτηκε δήμαρχος Αθηνών. Μετά την ήττα του Ε. Βενιζέλου στις εκλογές καταδιώχθηκε και βασανίστηκε. Το 1920 εξορίστηκε στο Παρίσι. Επέστρεψε λίγο αργότερα και πραγματοποίησε σημαντικές δωρεές (Σχολή νοσοκόμων Ερυθρού Σταυρού). Επίσης ήταν ιδρυτικό μέλος του Κολλεγίου Αθηνών. Εικάζεται ότι ήταν ηθικός αυτουργός της δολοφονίας του Ίωνα Δραγούμη.Καρποί του γάμου του με τη θυγατέρα τού Χωρέμη, Βιργινία, ήταν η Αλεξάνδρα (1871), ο Αντώνης (1873), η Πηνελόπη (1874), ο Αλέξανδρος (1878-πέθανε 44 ετών) και η Αργίνη (1883).Πέθανε στις 20 Ιουνίου 1929 και κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη. Η πολιτεία τον ανακήρυξε Εθνικό Ευεργέτη.
Ο γιός Αντώνιος ( τρελλαντώνης ) παντρεύεται την πρώτη ξαδέρφη του Αλεξάνδρα κόρη του θείου του Λουκά και γεννά τον Εμμανουήλ Γ΄, και την Ειρήνη η οποία Ειρήνη παντρεύεται τον Παύλο Καλλιγά  συνεργάτη του Ελευθερίου Βενιζέλου και κάνει μια κόρη την Αιμιλία η οποία παντρεύεται τον Μαρίνο Γερουλάνο πατέρα του υπουργού του ΓΑΠ  Παύλου. Ο παππούς του συζύγου της Αιμιλίας,  Παύλου είναι  :

 Ο Παύλος Καλλιγάς*  (1814 - 1896) ήταν Έλληνας νομικός, ιστορικός, λογοτέχνης και πολιτικός. Κατά τη διάρκεια της πολιτικής σταδιοδρομίας του διετέλεσε βουλευτής, υπουργός σε αρκετές κυβερνήσεις, πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων και διοικητής της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος. Γεννήθηκε στη Σμύρνη και ήταν γιος του Παναγή Άννινου, γόνου αρχοντικής οικογένειας από τα Καλλιγάτα της Κεφαλονιάς, και της Σοφίας Μαυρογορδάτου από τη Σμύρνη. Είχε μία αδελφή, τη Μαρία, σύζυγο του Νικολάου Κωστή, η οποία διατήρησε το επώνυμο Άννινος, ενώ ο Παύλος προτίμησε το προσωνύμιο Καλλιγάς. Μεγάλωσε στην Τεργέστη, όπου κατέφυγε η οικογένειά του, μετά το ξέσπασμα της επανάστασης του 1821. Φοίτησε στην Φλαγγίνειο Σχολή της Βενετίας και στο Λύκειο Heyer της Γενεύης και το 1834 εγκαταστάθηκε στο Μόναχο για να σπουδάσει νομικά, φιλοσοφία και ιστορία στο τοπικό πανεπιστήμιο. Στη συνέχεια συμπλήρωσε τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης, του οποίου αναγορεύθηκε διδάκτωρ Νομικών Επιστημών.Απεβίωσε τον Σεπτέμβριο του 1896 στο Νέο Φάληρο και ενταφιάστηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών. Ήταν παντρεμένος με την Μαρία Μανούση από τη Σιάτιστα, την οποία γνώρισε στην Τεργέστη, και είχαν αποκτήσει τρεις γιους: τον Πέτρο Καλλιγά, πολεοδόμο & πολιτικό, τον Γεώργιο Καλλιγά, δικηγόρο, και τον Αλέξανδρο Καλλιγά, αξιωματικό του Ιππικού. Εγγονοί του ήταν ο βυζαντινολόγος Μαρίνος Καλλιγάς και ο ζωγράφος Παύλος Π. Καλλιγάς και τρισέγοννός του ο Παύλος Γερουλάνος.
Η άλλη κόρη του Εμμανουήλ Β΄ Μπενάκη η Πηνελόπη παντρεύεται τον Στέφανο Δέλτα. 

 Η οικογένεια Μπενάκη μετακόμισε προσωρινά στην Αθήνα το 1882, όπου η Πηνελόπη παντρεύτηκε τον πλούσιο Φαναριώτη έμπορο Στέφανο Δέλτα το 1895. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1863 και καταγόταν από Φαναριώτικη οικογένεια. Η μητέρα του, Σοφία, καταγόταν από την σπουδαία Οικογένεια Καραθεοδωρή. Φοίτησε στη Μεγάλη του Γένους σχολή και ασχολήθηκε με τις εμπορικές επιχειρήσεις. Πολέμησε στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 και με την επιστροφή του εγκαταστάθηκε μαζί με την οικογένειά του στην Αλεξάνδρεια. Το 1916 επέστρεψε στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Κηφισιά. Μαζί με τον Εμμανουήλ Μπενάκη θεωρούνται οι πατέρες του Κολλεγίου Αθηνών, στο πρώτο διοικητικό συμβούλιο του οποίου διετέλεσε ταμίας. Διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην οργάνωση της Αγροτικής Τράπεζας, της οποίας διετέλεσε πρώτος διοικητής. Επίσης ήταν μέλος του συμβουλίου της Επιτροπής Αποκατάστασης Προσφύγων (Ε.Α.Π.), ενός αυτόνομου οργανισμού με τεράστια περιουσιακά στοιχεία, αντιπρόεδρος και ευεργέτης του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, πρόεδρος και ευεργέτης του ΠΙΚΠΑ, μέλος στο διοικητικό συμβούλιο του Ελληνοαιγυπτιακού Συνδέσμου καθώς και σύμβουλος της Τράπεζας της Ελλάδος. Το 1895 παντρεύτηκε την λογοτέχνη Πηνελόπη Μπενάκη - Δέλτα. Ο γάμος του με την Πηνελόπη ήταν στα πλαίσια των συμμαχιών που εφάρμοζε ο πατέρας της Εμμανουήλ Μπενάκης. Γι' αυτό και πέρασε κρίσεις, ειδικά όταν αυτή γνώρισε και σύναψε ερωτικό δεσμό με τον Ίωνα Δραγούμη, δεσμό τον οποίο και του αποκάλυψε. Απεβίωσε το 1947 στην Αθήνα. Το φέρετρό του ήταν σκεπασμένο με την σημαία του Κολλεγίου Αθηνών. Δίπλα από το Κολλέγιο Αθηνών (στο Ψυχικό) υπάρχει δρόμος που φέρει το όνομά του. Μαζί του η Πηνελόπη, απέκτησε τρεις κόρες: τη Σοφία (μετέπειτα Μαυροκορδάτου Μιχαήλ**), τη Βιργινία (μετέπειτα Ζάννα) και την Αλεξάνδρα (μετέπειτα Παπαδοπούλου). Επέστρεψαν στην Αλεξάνδρεια το 1905, όπου η Πηνελόπη γνώρισε τον Ίωνα Δραγούμη, τότε υποπρόξενο της Ελλάδας στην Αλεξάνδρεια. Ανάμεσά τους αναπτύχθηκε ένας μεγάλος έρωτας, η Πηνελόπη όμως δεν μπορεί να αντιταχθεί στις κοινωνικές επιταγές και την υποχρέωσή της απέναντι στο σύζυγο και τα παιδιά της. Η πλατωνική αυτή σχέση της Πηνελόπης Δέλτα με τον Δραγούμη τελειώνει το 1908, όταν αυτός συνδέεται με τη Μαρίκα Κοτοπούλη. Η Δέλτα μετακόμισε στη Φρανκφούρτη το 1906 και το πρώτο της μυθιστόρημα, με τίτλο «Για την Πατρίδα», εκδόθηκε το 1909. Το μυθιστόρημα εκτυλίσσεται κατά τη διάρκεια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και σύντομα ακολουθεί και το δεύτερο μυθιστόρημά της, «Τον Καιρό του Βουλγαροκτόνου». Το στρατιωτικό κίνημα στου Γουδή το 1909 την εμπνέει να γράψει το «Παραμύθι χωρίς όνομα» (1911). Το 1913 η οικογένεια Δέλτα επιστρέφει στην Αλεξάνδρεια και το 1916 εγκαταστάθηκαν μόνιμα στην Αθήνα, όπου ο πατέρας της Δέλτα, Εμμανουήλ Μπενάκης, είχε εκλεγεί δήμαρχος. Ανέπτυξαν στενή φιλία με τον Ελευθέριο Βενιζέλο, τον οποίο και προσκαλούσαν συχνά στην εξοχική τους οικία στην Κηφισιά. Το 1941 ο Φίλιππος Δραγούμης εμπιστεύεται στη Δέλτα τα ημερολόγια και το αρχείο του αδερφού του, Ίωνα Δραγούμη, στα οποία η Δέλτα πρόσθεσε περίπου 1000 χειρόγραφες σελίδες με σχόλια για το έργο του Δραγούμη. 

 Η κόρη της Πηνελόπης Βιργινία παντρεύεται τον Αλέξανδρο Ζάννα ο οποίος είχε γεννηθεί στην Θεσσαλονίκη το 1892. Ολοκληρώνοντας τις γυμνασιακές του σπουδές μετέβη στη Γερμανία για ευρύτερες σπουδές. Μέσω του γάμου του με την Βιργινία  γνωρίστηκε με τον Ε. Βενιζέλο δημιουργώντας στενή φιλία όπου και ασχολήθηκε με την πολιτική. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της "Επιτροπής Εθνικής Αμύνης" η οποία και παραχώρησε τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας στους πρέσβεις της Αντάντ, που είχαν ήδη όχι μόνο παραβιάσει την ουδετερότητα της Ελλάδας αλλά και ενεργήσει στρατιωτικές σε βάρος της επιχειρήσεις, αποκλεισμούς, βομβαρδισμούς αποβάσεις κ.λπ. Έντονη φιλία δημιούργησε αργότερα και με τον Ν. Πλαστήρα. Ο Α. Ζάννας υπήρξε ο πρώτος υπουργός της Αεροπορίας. Συγκεκριμένα υφυπουργός, με υπουργό τον Βενιζέλο από 28 Δεκεμβρίου 1929 μέχρι 30 Μαρτίου 1930 και στη συνέχεια υπουργός μέχρι τις 25 Μαΐου του 1932. Παράλληλα από 25 Φεβρουαρίου 1932 μέχρι 25 Μαΐου του 1932 άσκησε και καθήκοντα υπουργού Γεωργίας. Στη συνέχεια εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης το 1933 κατά την Δ΄ Περίοδο, καθώς και στη Γ΄ Αναθεωρητική Βουλή το 1936. Ενεπλάκη στο κίνημα του 1935 ακολουθώντας τον φίλο του Πλαστήρα όπου και διώχθηκε. Στη διάρκεια της κατοχής αναμίχθηκε σε εθνικιστικές οργανώσεις αντίστασης με αποτέλεσμα να συλληφθεί από ιταλικές δυνάμεις κατοχής και φυλακίστηκε για λίγους μήνες. Μετά την απελευθέρωση ασχολήθηκε και πάλι με την πολιτική και εξελέγη βουλευτής το 1950. Συμμετείχε στη διοικούσα επιτροπή του Κόμματος των Φιλελευθέρων του οποίου υπήρξε σημαντικό στέλεχος. Ο Αλέξανδρος Ζάννας πέθανε το 1963. Γιος του ήταν ο Παύλος Ζάννας (1928-1989), ο οποίος ασχολήθηκε κυρίως στον καλλιτεχνικό χώρο, διατηρώντας φιλία με τον Γεώργιο Παπανδρέου ο οποίος και τον είχε διορίσει διευθυντή της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης. Κόρη του ακόμη,  ήταν η Ελένη Ζάννα η οποία παντρεύεται τον καρδιολόγο Κων/νο Σαμαρά πατέρα του Αντώνη Σαμαρά πρωθυπουργού σήμερα της Ελλάδος.

* Ο Παύλος Καλλιγάς  υπήρξε ιδρυτικό μέλος και πρώτος πρόεδρος (1875 - 1881) της Αθηναϊκής Λέσχης. Ξέρετε είναι αυτή η λέσχη που τόσο πολύ ΠΑΣΧΙΣΕ να γίνει μέλος ο Γιώργος Καρατζαφέρης !!! (διαβάστε σχετικά : Ο Γιώργος Καρατζαφέρης μέλος πλέον της «Αθηναϊκής Λέσχης» των μεγαλοαστών)
**Για την οικογένεια Μαυροκορδάτου και κυρίως το οικογενειακό δένδρο με τα ΤΡΑΝΤΑΧΤΑ από κάθε άποψη ονόματα ΕΔΩ 

Πηγές : Παύλος Γερουλάνος , Μαρίνος Γερουλάνος, Γεώργιος Στρέϊτ, Στέφανος Στρέϊτ   Αιμιλία Καλλιγά, Παύλος Καλλιγάς,  Δημήτριος Μάξιμος ,  Ανδρέας Λόντος,
Αντώνιος Μπενάκης,   Πηνελόπη Δέλτα,  Αλέξανδρος Ζάννας,
 Στέφανος Δραγούμης 

Ἑλλάς Αἰώνιον

Ἐκτροφεῖα «φιδιῶν» ἤ ἀλλιῶς Κολλέγια Ἀνατόλια καί Ἀθηνῶν ! !

Έστειλε τον γιό του στο Κολλέγιο Αθηνών ο mister Alexis….. 
Στο Κολλέγιο που δήθεν μισούσε....που ωρυόταν μέσα στην βουλή...

Σημερινός Πρόεδρος του Κολλεγίου Αθηνών είναι ο Αμερικανός Ρίτσαρντ Τζάκσον (Richard Lee Jackson), πρώην διπλωμάτης (...) του 'Στέϊτ Ντιπάρτμεντ' και πρόεδρος του 'Anatolia College' της Θεσσαλονίκης από το 1999 ώς το 2009 (ΕΔΩ)

Τό τί ἀκριβῶς θἀ ἐμφυσήσουν στούς μαθητές δέν εἶναι καί τόσον δύσκολο νά τό καταλάβουμε.Ναί,τά ...ἰδεώδη τοῦ Δέλτα ...

Ο Richard Jackson σπούδασε στα Πανεπιστήμια των ΗΠΑ Princeton (AB) και Tufts (Master’s in International Relations - Fletcher School of Law and Diplomacy).

Επί 30 χρόνια ακολούθησε διπλωματική σταδιοδρομία, η οποία περιελάμβανε εκπροσώπηση των ΗΠΑ σε διάφορους τομείς και σε πολλές χώρες ανά τον κόσμο. Κατά το διάστημα 1972-1977 υπηρέτησε στην Ελλάδα ως Γενικός Πρόξενος στη Θεσσαλονίκη και ως Εμπορικός Ακόλουθος της Αμερικανικής Πρεσβείας στην Αθήνα.


Η δραστηριότητά του στον χώρο της εκπαίδευσης αναπτύχθηκε από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 (Executive Director for Diplomatic Studies & Training, Dean of Area Studies-Foreign Service Institute, κ.ά.). Το 1999 –μετά την ολοκλήρωση της διπλωματικής σταδιοδρομίας του– ανέλαβε President του Anatolia College και του American College of Thessaloniki-AC T στην Ελλάδα, προσφέροντας τις υπηρεσίες του επί 11 συνεχή χρόνια. Το 2009 ανακηρύχθηκε Επίτιμος Διδάκτωρ Ανθρωπιστικών Σπουδών από το ACT. Η ενασχόλησή του με εκπαιδευτικά θέματα είχε και ευρύτερη διάσταση (President trust-Association of American International Colleges & Universities, κ.ά.).- Ἐδῶ-

Όλα τα μέλη του Trust δεσμεύονται να υποστηρίξουν το όραμα, τις αξίες και τις πρακτικές που συνδέουν τη φιλελεύθερη εκπαίδευση με τις ανάγκες ενός ολοένα και πιο διαφορετικού φοιτητικού σώματος, ενός παγκόσμιου εργατικού δυναμικού και ευημερούσας κοινότητας.(ἐδῶ)

Τό Κολλέγιο Ἀθηνῶν

«Το Κολέγιο Αθηνών ιδρύθηκε από το κύκλωμα του “εθνάρχη” Βενιζέλου ως ένα ασφαλές και κλειστό “εκκολαπτήριο” γόνων διαδοχής. Στόχος του ήταν πάντα η εξουσία της χώρας, ανεξάρτητα από το ποιος εξωτερικός ιμπεριαλιστικός παράγοντας την κη­δεμόνευε. Τα μέλη του περιορίζονται εντός μιας κοινοβια­κής ζωής. Οι σχέσεις τους δεν τελειώνουν μετά το πέρας των σπουδών τους. Καλλιεργούνται και εντείνονται και μετά από αυτές. 
Αποτελεί, δηλαδή, μια ειδική κοινότητα μέσα στην ελληνική κοινωνία. Μια κοινότητα ανθρώπων οι οποίοι επιδιώκουν και προσπαθούν να μοιρά­ζονται τα πάντα μόνο μεταξύ τους. Βαφτίζονται, παντρεύονται και κηδεύονται μεταξύ τους. Γιατί; Γιατί μοιράζονται θέσεις και “επιτυχίες” μεταξύ τους. Ο πολι­τικός συμμαθητής δίνει δημόσια έργα στους πλού­σιους επιχειρηματίες συμμαθητές του. Όλοι βοη­θάνε αλλήλους μέσα στη λογική των αγγλοσαξονικών ομοίων, οι οποίοι αισθάνονται “ανώτεροι” από τους υπόλοιπους...» (ὁλόκληρο τό θέμα ἐδῶ)

Διαβᾶστε καί ἐδῶ

Μιλάμε για κανονική Ανώνυμη Εταιρεία, η οποία  θα μπορούσε αντί για "Κολέγιο Αθηνών" να ονομάζεται "Κολλητοί Βενιζέλου, Μπενάκη και Σια"
Πέτρος Καλλιγάς από τους ιδρυτές προπάππος του Παύλου Γερουλάνου

Ἀπό τόν Καλλιγᾶ καί τους Μαυροκορδάτους στόν Γερουλάνο τοῦ Πολιτισμοῦ καί ἀπό τόν Μπενάκη στόν Ἀντώνη Σαμαρά ἤ ἀλλιῶς : Μία μεγάλη ἱστορία ΕΞΟΥΣΙΑΣ !!!

Καί ὁ Γαπ καί ὁ Σαμαρᾶς ἐκεῖ συναντήθηκαν ὡς ἔφηβοι καί βεβαίως ξανἀσμιξαν εἰς τάς ΗΠΑ ὡς φοιτητές (τί σύμπτωσις ! ) Κάποτε στήν Ἀμερική

Καί ἀπό ποῦ ἀλλοῦ,εἴπαμε πέρασε ὁ Ῥίτσαρντ Τζάκσον :  πρόεδρος του 'Anatolia College' της Θεσσαλονίκης από το 1999 ώς το 2009

Κολλέγιο Ἀνατόλια ἔ ;

Οἱ φιλάνθρωποι ἀμερικανοί, καί ἐνῶ ἡ ὀθωμανική αὐτοκρατορία εἶχε πάρει τήν κατιοῦσα,εἶπαν νά ξεκινήσουν τό θεάρεστο καί φιλανθρωπικό ἔργο τους (βλέπε νά βάλουν πόδι καί χέρι στόν ἐπικείμενον διαμοιρασμό) .Ἔτσι βρέθηκε ὁ ἱεραπόστολος Cyrus Hamlin,στήν Κωνσταντινούπολιν ὅπου ἱδρύει ἕνα ἱεροδιδασκαλείον (τό ὁποῖον ἐπεκτάθηκε μέ πρόσθετες σχολές μία ἐκ τῶν ὁποίων καί τό Ἀνατόλια),προσέξτε,γιά ἀρμενίους καί ἕλληνες ! Βρέ τούς φιλανθρώπους πού ρποστάτευαν τούς χριστιανούς τῆς τουρκιᾶς! Ἀλήθεια τόσα χρόνια πρίν ποῦ ἦταν ἡ μέριμνα καί ἀγάπη τους;

Πρῶτος πρόεδρος του, ὁ Charles Tracy.Ἄλλος ἱεραπόστολος καί φιλάνθρωπος !
«Αρχικά το Ανατόλια λειτουργούσε στην Μερζιφούντα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, νοτιοανατολικά της Σαμψούντας,ως σχολείο για Έλληνες και Αρμένιους. ...Ο ιδρυτής του σχολείου ήταν ο Τσάρλς Τρέισι (Charles Tracy). Το σχολείο έχει κοινές ρίζες με το Robert College στην Κωνσταντινούπολη,ένα από τα πιο φημισμένα εκπαιδευτικά ιδρύματα της Τουρκίας Οι Τουρκικές αρχές ανάγκασαν το σχολείο να κλείσει οριστικά το 1921, αλλά μετά από πρόσκληση του Ελευθέριου Βενιζέλου προς τον τότε πρόεδρο του σχολείου, George E. White, το Ανατόλια ξανάνοιξε στην Θεσσαλονίκη το 1924.»

Διαβᾶστε ὅλο τό ἱστορικό του ΕΔΩ καί ΕΔΩ

Ἄ καί ἀπό τίς ὑποτροφεῖες τοῦ Ἀνατόλια ὡφελήθηκε ὁ Γκίκας Χαρδούβελης.Ὁ γνωστός ἐκλεκτός τῆς Μπίλντερμπεργκ...

Ἀλβανός,μανάβης καί έν τέλει Πρῖγκηψ ἤτοι : Γκίκας !

Καί ὁ Καιρίδης στό Κολλέγιο Ἀνατόλια καί στό Ἀμερικανικό Κολλέγιο Θεσσαλονίκης (ἀμφότερα ἀμερικάνικα ἔ;),ὡς μέλος τῶν ἐποπτικῶν τους συμβουλίων.Τοῦ ἐποπτικοῦ συμβουλίου,παρακαλῶ ! Τί ἐποπτεύει; Μά τί ἄλλο ἀπό τήν ἐκπαίδευσιν στήν ἐλλαδική,ἡ ὁποία πρέπει νά ἀκολουθῆ συγκεκριμένη γραμμή καί πορεία...Ἐξ οὖ καί τά βραβεῖα,ἀπόδειξις τῶν ...κόπων του !

Κυττᾶξτε τί γίνεται στήν «Θερινή Ἀκαδημία τῆς Ὀλυμπίας» (προσφέρει ετησίως ένα ευρύ φάσμα εξειδικευμένων μαθημάτων στην Πολιτική Επιστήμη και Διεθνείς Σπουδές),ἀλλά καί ἀπό τήν μητρική της,Navarino Network,ὅπου καί πάλιν ὁ Καιρίδης εἶναι δ/ντης. Βεβαίως ὅλα αὐτά ἐν Θεσσαλονίκῃ,διότι :η Θεσσαλονίκη δικαιούται έναν ευρύτερο περιφερειακό ρόλο στα Βαλκάνια

  Ἕνα τέτοιο «μπουμπούκι»,πῶς νά μήν λάβῃ τόν τίτλον τοῦ «ἐθνοπατέρα»; ! ! !

Ξέρετε ποιός ἄλλος εἶναι μέλος τῆς ἐπιτροπῆς Ἀνάπτυξης (καλά πόσες ἐπιτροπές ἔχει ἕνα Κολλέγιο; Καί γιά ποιόν λόγον ;! ! ! ) τοῦ Κολλεγίου Ἀνατόλια; Ὁ ἑβραῖος πρώην ἀντιδήμαρχος Θεσσαλονίκης ἐπί τῶν Οἰκονομικῶν τοῦ Δήμου,Καπόν Χασδάϊ. Τόν θυμᾶστε ; Ἀπό τό Ἀνατόλια ἀποφοίτησε καί ἀπό τό LONDON SCHOOL OF ECONOMICS ἔλαβε τό πτυχεῖον οἰκονομικῶν ὁ ...γίγας τῆς οἰκονομίας ὁ ὁποῖος νοικοκύρεψε γιά τά καλά τόν δῆμο Θεσσαλονίκης,ἐλέῳ Μπουτάρ-ογλού...

Πόσα χιλιάρικα παίρνει κάθε μήνα ο αντιδημάρχος Οικονομικών Θεσσαλονίκης;

ΧΑΣΔΑΙ ΚΕΡΝΟΥΣΕ, ΚΑΠΟΝ ΕΠΙΝΕ

Δίωξη για το ζεύγος Καπόν

Ἐάν ὅμως θέλουμε ὅλα τά παραπάνω νά τά βάλουμε σέ μία τάξιν,συνδυάζοντάς τα,ἡ κατάληξις εἶναι μία : ΕΛΙΑΜΕΠ. Καί τί σημαίνει αὐτό;

Στα πλαίσια της πραγματικότητας που πάει να στήσει το ΕΛΙΑΜΕΠ, τα μεσαία στρώματα της ελληνικής κοινωνίας, δηλαδή οι σοβαροί δημόσιοι υπάλληλοι, οι τίμιοι έμποροι, οι εύποροι αγρότες και οι ευυπόληπτοι εργάτες, οι στρατιωτικοί που παίρνουνε στα σοβαρά το επάγγελμά τους, οι μελετηροί επιστήμονες και, ακόμα, οι ευσυνείδητοι φοιτητές, δεν έχουνε θέση. Πρέπει να εξοντωθούν!

Η ιστορία μας αρχίζει το 1936, οπότε τοποθετήθηκε πρόξενος των Η.Π.Α. στη Θεσσαλονίκη ο James Hugh Keeley (1895-1990). Με το που πήγε εκεί ο εν λόγω«διπλωμάτης» ξεσπάσανε στη «συμπρωτεύουσα» οι γνωστές ταραχές του Μαΐου του 1936, που ξεκινήσανε ως εργατικές διεκδικήσεις αλλά ραγδαίως μεταβλήθηκαν σε διατύπωση αιτήματος αυτονόμησης της πόλης αυτής, που, ως γνωστόν, είχε τότε μεγάλο ιουδαϊκό πληθυσμό. Ο Ιωάννης Μεταξάς έπιασε στο φτερό το βαθύτερο υπονοούμενο των γεγονότων και δραστικώς κατέστειλε τις διαδηλώσεις, με αποτέλεσμα να εξουδετερωθεί και η στάση μονάδων του Στρατού που τότε σταθμεύανε στη Θεσσαλονίκη και οι οποίες, επειδή δεν καταλαβαίνανε τι πήγαινε να γίνει, είχαν «συναδελφωθεί» με τους διαδηλωτές . 
Τα γεγονότα αυτά όμως υπήρξαν η βασική αιτία επιβολής του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου, διότι και ο Ιωάννης Μεταξάς αλλά και ο βασιλιάς Γεώργιος Β΄ είχανε καταλάβει ότι -με αμερικανική υποστήριξη- διατυπωνόταν επιβουλή κατά της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας μας.

Ο Keeley έπαιξε έναν καθοριστικό ρόλο στην επίβλεψη του πρώτου πραξικοπήματος στη Συρία τον Μάρτιο του 1949, ανατροπής του δημοκρατικά εκλεγμένου Προέδρου Shukri al-Quwatli και αντικατάστασής του με τον πρώτο στρατιωτικό ισχυρό άντρα της Συρίας, στρατηγό Χουσί αλ Ζαΐμ.(ἐδῶ)

Ο James Hugh Keeley, πάντως, έμεινε στη Θεσσαλονίκη μέχρι την έκρηξη του Β΄ Παγκόσμιου πόλεμου το 1939, οπότε γύρισε στην Αμερική. Με δυσκολία έκρυβε τη μνησικακία του κατά του Μεταξά και, γενικώς, των Ελλήνων που δεν είχαν αφήσει να πραγματοποιηθεί το «ωραίο» όραμά του για αυτονόμηση/ανεξαρτοποίηση της «νύμφης του Θερμαϊκού». 
Ξαναγύρισε στην Ελλάδα, στην Αθήνα τώρα, λίγο μετά την κατά το 1945 συνθηκολόγηση της Γερμανίας και έκανε ό,τι μπορούσε ο άνθρωπος για να δώσει μορφή αγριότητας στον μεταξύ των Ελλήνων Εμφύλιο Πόλεμο που ήδη είχε ξεσπάσει. Το 1947, έχοντας επιτελέσει επιτυχώς αυτήν ειδικά την αποστολή του, γύρισε στην Αμερική, υπηρέτησε ως πρεσβευτής σε άλλα, «ευαίσθητα» πόστα και μετά επιδόθηκε στην καλλιέργεια των -μεγάλων- «πνευματικών και πολιτιστικών» ενδιαφερόντων του. 
Όμως η «πικρία» του για την αποτυχία του «μεγάλου κόλπου» το 1936 στη Θεσσαλονίκη δεν τον άφησε εφ’ όρου ζωής – και με αυτή διαπότισε τους τρεις γιους του, δύο από τους οποίους έμελλαν να έχουν καθοριστική επίδραση στα σύγχρονα γεγονότα της Πατρίδας μας.

Edmund Keeley

Η πιο σκοτεινή μορφή από τους τρεις είναι ο Edmund Keeley, συγγραφεύς και τα σχετικά, που ζει -δήθεν- απομονωμένος σε μια ειδυλλιακή γωνιά των Ηνωμένων Πολιτειών και εφ’όρου ζωής ασχολείται με την Ελλάδα. Ξέρει καλά τα Νέα Ελληνικά, έχει παντρευτεί Ελληνίδα και ορθώς κατάλαβε ότι το πανεπιστήμιο στην Ελλάδα ήτανε ό,τι είναι ο Στρατός στην Τουρκία: θεματοφύλακας της διατήρησης της Έθνικής Ιδέας. Έτσι συνέλαβε το σχέδιο να διαλύσει το Ελληνικό Πανεπιστημιακό σύστημα και ειδικώς το Πανεπιστήμιο Αθηνών, η Φιλοσοφική Σχολή του οποίου, χάρη σε μορφές όπως ο Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος, είχε, από το πρώτο μισό ήδη του 19ου αιώνα, αναδειχθεί σε πεδίο σφυρηλάτησης της εθνικής συνείδησης των Ελλήνων. Συνεργός του σε αυτό το ‘σχέδιο’ υπήρξε ο Θεόδωρος Κουλουμπής (σκέτος Θοδωρής κατά τους φίλους του), που σήμερα είναι ομότιμος καθηγητής του Πολιτικού Τμήματος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και πρόσωπο που όχι μόνο κυκλοφορεί ελεύθερο αλλά και κατακλύζεται από εκδηλώσεις τιμής και σεβασμού προς το πρόσωπό του. (Όχι παίζουμε!)

Ρόμπερτ Κίλι πρώην πρέσβης (καί ὄχι μόνον)τῶν ΗΠΑ στήν Ἀθήνα καί στενός φίλος τοῦ Ἀνδρέα Παπανδρέου (φωτό ἐδῶ)

Ο άλλος γιος που προσπάθησε να πάρει πίσω «το αίμα του πατέρα του» για την υπόθεση της Θεσσαλονίκης το 1936, είναι ο Robert Keeley. Αυτός ακολούθησε τη σταδιοδρομία του πατέρα του και μπήκε στο Υπουργείο Εξωτερικών των Η.Π.Α., δηλαδή το State Department. Αντίθετα με τον αδελφό του Edmund κινήθηκε ανοιχτά και νωρίς έπιασε φιλίες με -ποιον άλλον;- τον Ανδρέα Παπανδρέου, γιο της Σοφίας Μινέϊκο, που αλώνιζε στην Αμερική ως τροτσκιστής, φιλελεύθερος και όλα τα σχετικά ήδη πριν από τον Β΄Παγκόσμιο πόλεμο. Ο Robert Keeley ήρθε ως Αμερικανός πρεσβευτής στην Αθήνα το 1985, όταν δηλαδή ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε ολοκληρώσει τη διάλυση του Κράτους του 1821 και, κατά συνέπεια, δεν είχε φόβο να υποστεί τις συνέπειες τής κατά των ελληνικών συμφερόντων δράσης τής οικογένειάς του γενικώς. Χαρακτηριστικό είναι ότι η πρώτη σοβαρή εκδήλωση προς τιμήν του οργανώθηκε από τον Θ. Κουλουμπή -πού αλλού;- στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης, κατά το 1987. Πασιχαρής ο Keeley που μπορούσε πια να πάει στη Θεσσαλονίκη χωρίς να κινδυνεύει, πασιχαρής και ο Κουλουμπής που τον είχε φέρει στη Θεσσαλονίκη εν δόξη και τιμή, πασιχαρείς και οι «Έλληνες» πανεπιστημιακοί καθηγητές που κάθησαν τότε στο ίδιο τραπέζι με αυτά τα δύο εκλεκτά υποκείμενα...

Διαβᾶστε ὁλόκληρο τό θέμα : 

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ:ΤΙ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ Τ(Σ)ΑΤΣΟΠΟΥΛΟ, ΒΕΡΕΜΗ ΚΟΥΤΣΙΚΟΥ,ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ ΨΕΥΤΟΚΑΘΗΓΗΤΑΔΕΣ… (ΕΛΙΑΜΕΠ 1,2,3,4,5)

ΕΛΙΑΜΕΠ 6 

Τὰ Ἐλγίνεια, ἡ Μελίνα, ὁ Ντασσέν καὶ οἱ Γεφυραῖοι. (ΕΛΙΑΜΕΠ 7)

Τώρα θά μοῦ πῇς,γιατί τά κάνω ὅλα αὐτά,γιά ποιόν τά γράφω,ποῦ ἀπευθύνομαι;Ἔ,ἐν τάξει,σ᾿αὐτούς πού μποροῦν νά καταλάβουν,σ᾿ἐκείνους πού ἤδη ἔχουν καταλάβῃ καί σ᾿ἐκείνους πού εἶναι διατεθημένοι νά διαφυλάξουν ὅσια καί ἱερά τῆς Φυλῆς μας. Γιά τούς λοιπούς,νομίζω πώς μπορῶ νά τούς ἀφήσω στήν νιρβἀνα τῆς ψευδαισθήσεως εὐδαιμονίας πού βίωναν,βιώνουν καί θά βιώνουν ἀφοῦ :στοῦ κουφοῦ τήν πόρτα ὅσο θέλεις βρόντα...

Ἡ Πελασγική

ΎπερΣτοά Ελλάδος - Η συμμορία, η οποία ευθύνεται για την παράδοση της Ελλάδας στους "δανειστές" της - Πληρωμένο "συμβόλαιο θανάτου" ήταν το Μνημόνιο (Μέρο Α')

Κολλέγιο Αθηνών (Κολλέγιο Ψυχικού) ex Αμερικανικό Κολλέγιο Αθηνών

Το Κολέγιο Αθηνών δεν είναι ένα ακόμα ιδιωτικό εκπαιδευτικό ίδρυμα από τα πολλά, που έχει πλέον η πατρίδα μας. Απλά παριστάνει το εκπαιδευτικό ίδρυμα, γιατί θα έπρεπε να έχει και ένα επίσημο αντικείμενο ενασχόλησης, για να δικαιολογεί την ύπαρξή του. Στην πραγματικότητα αυτό το "σχολείο" ιδρύθηκε από το κύκλωμα του <<εθνάρχη>> διπλής καταγωγής Βενιζέλου και του επίσης διπλής καταγωγής Μπενάκη ως ένα ασφαλές και κλειστό "εκκολαπτήριο" γόνων διαδοχής ...Ιδρύθηκε, προκειμένου εκείνο το κύκλωμα  —το οποίο εκείνη τη εποχή λυμαινόταν την εξουσία— να παρακάμψει τη δημοκρατική λειτουργία και σταδιακά να "μεταλλαχθεί" σε ένα ιδιότυπο καθεστώς ...Ένα καθεστώς ακλόνητο, το οποίο  —ακόμα και ενάντια στη λαϊκή βούληση— θα διατηρούσε μόνιμη επαφή με την εξουσία. Στόχος αυτού του καθεστώτος ήταν  πάντα η εξουσία της χώρας, ανεξάρτητα από το ποιος εξωτερικός ιμπεριαλιστικός παράγοντας την κηδεμόνευε. Η εξουσία στη Ελλάδα ήταν, είναι και θα είναι ο μόνιμος στόχος του Κολεγίου ...Η εξουσία, που εξασφαλίζει στα μέλη του μόνιμη επαφή με βολέματα και πλούτο. Για την εξουσία αυτήν μπορούν να κάνουν την οποιαδήποτε υποχώρηση ή παραχώρηση απέναντι στον οποιονδήποτε ξένο ή ντόπιο παράγοντα μπορεί να τους την εξασφαλίσει. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το Κολέγιο ενός "μεγαλοϊδεατικού" καθεστώτος σχετικά πρόσφατα "αφαίρεσε" από το τίτλο του τον επιθετικό προσδιορισμό "Αμερικανικό". Προφανώς μέχρι τώρα δεν ενοχλούσε κανέναν από τους "πατριώτες" του Κολεγίου αυτός ο τίτλος. Όπως δεν τους ενοχλούσε και εξακολουθεί να μην τους ενοχλεί η αστερόεσσα, που κυματίζει στην αυλή του.Αυτό λοιπόν το "ευαγές" εκπαιδευτικό ίδρυμα είχε πάντα έναν και μοναδικό στόχο ...Να μονοπωλεί την εξουσία και βέβαια την οικονομία στην Ελλάδα. Είχε μάθει να εκμεταλλεύεται την έννοια της "κρατικής εξουσίας" και να τη μετατρέπει σε μια πολυτελή και άνετη καθημερινότητα για τα μέλη του. 

Πέτρος Καλλιγάς από τους ιδρυτές προπάππος του Παύλου Γερουλάνου

 Μιλάμε για κανονική Ανώνυμη Εταιρεία, η οποία  θα μπορούσε αντί για "Κολέγιο Αθηνών" να ονομάζεται "Κολλητοί Βενιζέλου, Μπενάκη και Σια". Γι' αυτόν τον λόγο η λειτουργία του έλαβε στο τέλος τα χαρακτηριστικά του κοινοβίου. Τα μέλη του περιορίζονται εντός μιας κοινοβιακής ζωής. Οι σχέσεις τους δεν τελειώνουν μετά το πέρας των σπουδών τους. Καλλιεργούνται και εντείνονται και μετά από αυτές. Αποτελεί, δηλαδή, μια ειδική κοινότητα μέσα στην ελληνική κοινωνία. Μια κοινότητα ανθρώπων, οι οποίοι επιδιώκουν και προσπαθούν να μοιράζονται τα πάντα μόνον μεταξύ τους. Βαπτίζονται, παντρεύονται και κηδεύονται μεταξύ τους. Γιατί; Γιατί αυτό τους συμφέρει ...Γιατί μοιράζονται θέσεις και "επιτυχίες" μεταξύ τους. Ο πλούσιος συμμαθητής δίνει θέσεις εργασίας στους φτωχότερους συμμαθητές του. Ο πολιτικός συμμαθητής δίνει δημόσια έργα στους πλούσιους συμμαθητές του. Όλοι βοηθάνε αλλήλους μέσα στη λογική των αγγλοσαξονικών ομοίων, οι οποίοι αισθάνονται "ανώτεροι" από τους υπόλοιπους ...Η αποθέωση της ατομικής ανταγωνιστικότητας με τις "πλάτες" άλλων. Τι σημαίνουν πρακτικά όλα αυτά; Ότι το Κολέγιο στην πραγματικότητα είναι ένα "κατηχητήριο" θρησκευτικού τύπου. Οι ιερείς μόνον λείπουν από το "οργανόγραμμά" του, αλλά αυτό για τον προτεσταντισμό δεν είναι και πολύ σημαντικό. Το σημαντικό είναι να μεταφέρονται αυθεντικά πρότυπα και να διδάσκονται οι επιθυμητές συμπεριφορές στο "ποίμνιο" ...Πρότυπα και συμπεριφορές, οι οποίες δεν έχουν καμία σχέση με την ελληνική πραγματικότητα. Στην πραγματικότητα, δηλαδή, τα μέλη του Κολεγίου συνθέτουν μια ιδιότυπη σέχτα  προτεσταντών ...Αυθεντικών προτεσταντών, τύπου "προσκυνητών" του Μέι Φλάουερ και όχι βρετανικού τύπου ...Σκληρού τύπου προτεσταντών τύπου Γερμανίας, Κάτω Χωρών, Σκανδιναβίας και βέβαια ΗΠΑ ...Φανατικών προτεσταντών, οι οποίοι από μικροί γιορτάζουν το  thanksgiving και ολοκληρώνουν την προσωπικότητά τους στη "Μέκκα" τους, που βρίσκεται στη Μασαχουσέτη των ΗΠΑ ...Γνήσιων προτεσταντών στη συμπεριφορά και τη νοοτροπία, οι οποίοι απλά διατηρούν στο τυπικό επίπεδο την ταυτότητα του Έλληνα και του Ορθόδοξου, γιατί αυτό είναι το "μαγαζί" που τους "ταΐζει". Είναι προτεστάντες, που αισθάνονται υπεροχή και οι οποίοι απλά έχουν απέναντί τους ορθόδοξους "ιθαγενείς".Μέσα στα πλαίσια των γενικών αυτών συμφερόντων και νοοτροπιών η "κοινότητα" αυτή δεν έχει σαφή ιδεολογική ή κομματική τοποθέτηση. Γιατί; Γιατί δεν την συμφέρει. Είναι πολύ "ανώτερη", για να "πέσει" στο επίπεδο να διαλέξει πολιτική ή κομματική "μεριά", όπως οι κοινοί "ιθαγενείς" ορθόδοξοι. Οι φουκαράδες είναι αυτοί, που διαλέγουν ιδεολογίες και κόμματα και όχι το Κολέγιο. Το Κολέγιο το συμφέρει να κινείται σε όλο το πολιτικό φάσμα και να αλληλοβοηθούνται τα μέλη του, προκειμένου να το "καταλαμβάνουν" στο σύνολό του ...Να το καταλαμβάνουν σαν "ανώτερη" κοινωνική τάξη, η οποία προσφέρει "οδηγούς" σε "κατώτερους" με στόχο να τους καθοδηγήσει. Όταν λέμε να το "καταλαμβάνει" στο σύνολό του, κυριολεκτούμε. Από τον "ακροδεξιό" Βορίδη μέχρι τον "αριστερό" Μπίστη "χωράει" σχεδόν το σύνολο του δικομματισμού της εξουσίας ...και "περισσεύει" κιόλας. Από τον "πλουτοκράτη" Λάτση μέχρι την "προλετάρια" κόρη τής σταλινικής Παπαρήγα "χωράει" ολόκληρη η ελληνική οικονομία ...και "περισσεύει" κιόλας. Όλοι αυτοί οι τόσο διαφορετικοί άνθρωποι μεταξύ τους είναι μέλη αυτής της προτεσταντικής κοινότητας. Μιας κοινότητας αγγλοσαξονικού τύπου με μεγάλη εμπειρία στην επιβίωση μέσα σε ξένο και εχθρικό περιβάλλον. Μιας κοινότητας, της οποίας τα μέλη αλληλοβοηθούνται, ακόμα κι αν βρίσκονται σε αντίπαλες "θέσεις", απλά και μόνον για να μονοπωλούν όλους τους χώρους. Θα λέγαμε ότι αλληλοβοηθούνται ιδιαίτερα, εάν εμφανίζονται σε "εχθρικές" θέσεις. Θεωρούμε δηλαδή δεδομένο ότι με τις πλάτες του Κολεγίου προστατεύονται και προοδεύουν από τον Βορίδη του ΛΑΟΣ μέχρι την Παπαρήγα του ΚΚΕ. Αυτό, το οποίο λέμε, μπορεί να το δει κάποιος για παράδειγμα στη σημερινή κυβέρνηση της συνεργασίας των δωσίλογων. Όλοι αντίπαλοι, αλλά όλοι συμμαθητές και φίλοι. Θεωρητικά την συνθέτουν τρία διαφορετικά κόμματα, ενώ στην πραγματικότητα είναι η κυβέρνηση ενός "Κόμματος" ...Του "Κόμματος" του Κολεγίου.Πρωθυπουργός είναι ο Παπαδήμος του Κολεγίου. Συμμέτοχοι στην Κυβέρνησή του είναι οι δύο αρχηγοί των μεγάλων κομμάτων. 

Ο Παπανδρέου του Κολεγίου και ο Σαμαράς επίσης του Κολεγίου. Κορυφαίος Υπουργός τού τρίτου κόμματος είναι ο Βορίδης του Κολεγίου. Κορυφαίος υποστηρικτής του "τολμήματος", ο Μητσοτάκης του Κολεγίου. Όλοι αυτοί ανήκουν στην ίδια "κοινότητα" και ως εκ τούτου έχουν δικούς τους "κώδικες" επικοινωνίας ...Προτεσταντικούς "κώδικες", στους οποίους εντρύφησαν  και  κατά  τις  σπουδές  τους  στις ΗΠΑ. Γι' αυτόν τον λόγο και δεν υπάρχουν προβλήματα στις ενδοσυνεννοήσεις τους και βέβαια για τις "έξωθεν" προτιμήσεις τους. Παίζουν διαρκώς μια "παράσταση", η οποία μπερδεύει τον κόσμο ...Μια "παράσταση", που, όταν έχει προβλήματα, "ενισχύεται" από διάφορους "εξωγενείς" και "αξιόπιστους" παράγοντες ...επίσης του Κολεγίου....Ο Μάνος ή ο Ανδριανόπουλος  —αμφότεροι του Κολεγίου— θα δώσουν μια "ιδεολογική" κάλυψη στην όποια προσπάθεια των "συμμαθητών" τους. Αν αυτοί δεν φτάνουν, θα "επιστρατευτούν" και οι "διανοούμενοι" τύπου Δήμου ή Χωμενίδη ...Ας ψάξει κάποιος όλα τα βίντεο των "πλυντηρίων" της Κολεγιακής ΜΜΕνημέρωσης και θα το διαπιστώσει ...Όλοι οι υπερασπιστές του "Μνημονίου" ανήκουν στο Κολέγιο ...Όλοι όσοι βγήκαν και είπαν δημοσίως, είτε σε μέσα του εσωτερικού είτε σε μέσα του εξωτερικού, ότι ο ελληνικός λαός είναι "απατεώνας", "διεφθαρμένος" και "τεμπέλης" είναι επίσης του Κολεγίου ...Όλοι όσοι βγήκαν στα διεθνή ΜΜΕ, για να δηλώσουν το πόσο πολύ "ντρέπονται" που είναι Έλληνες, είναι επίσης του Κολεγίου ...Όλοι όσοι "τρέμουν" στην ιδέα ότι οι Έλληνες μπορεί και να μην πληρώσουν τους τοκογλύφους, ανήκουν στο ίδιο δυναμικό ...Όλοι όσοι θεωρούν ότι οι Έλληνες είναι μη ανταγωνιστικοί, είναι του Κολεγίου.Κατά σύμπτωση, δηλαδή, όλοι όσοι κατηγόρησαν τον λαό για απατεωνιές ή διαφθορά ή τεμπελιά, ήταν κατά "σύμπτωση" συμμαθητές του κορυφαίου διαφθορέα της ελληνικής ιστορίας του Ανδρέα Παπανδρέου του Κολεγίου. Για τα χρήματα που πρέπει οι Έλληνες να πληρώσουν  —για να μην ζημιωθούν οι τοκογλύφοι— οι πρώτοι, οι οποίοι μίλησαν υπέρ αυτού, ήταν κατά "σύμπτωση" οι συμμαθητές του κορυφαίου τραπεζίτη τοκογλύφου της χώρας του Λάτση ...επίσης του Κολεγίου. Για ανταγωνιστικότητα μίλησαν αυτοί, οι οποίοι δεν έχουν φάει ούτε μία μπουκιά ψωμί στη ζωή τους χωρίς "μέσον", όπως κατά "σύμπτωση" ο Υπουργός Οικονομικών του Μνημονίου Παπακωνσταντίνου ...και πάλι του Κολεγίου ...Αυτοί, οι οποίοι ζουν ως παράσιτα εις βάρος της χώρας και προς χάρη των συμμαθητών τους ...ΟΙ ΑΔΙΑΦΘΟΡΟΙ, ΤΙΜΙΟΙ ΚΑΙ ΑΣΥΝΑΓΩΝΙΣΤΟΙ.Τα  πράγματα  γι'  αυτούς  μπορεί  σήμερα  να  είναι  "ρόδινα",  αλλά  δεν  ήταν  πάντα  τέτοια. Υπήρχαν εποχές μεγάλης δυσκολίας, γιατί προηγήθηκαν "ατυχείς" επιλογές των "πατέρων" του Κολεγίου. 

Η μεγάλη περιπέτεια, στην οποία μπήκε το Κολέγιο, ήταν κατά την εποχή της ναζιστικής κατοχής ...Κατά την εποχή της Προτεσταντικής κατοχής. Γιατί; Γιατί κάποιοι της "παράταξης" εκτίμησαν τα πράγματα λάθος και κατά συνέπεια ακολούθησαν λάθος επιλογές. Προφανώς χάρηκαν, που η χώρα μας πέρασε στην κυριότητα των ομοδόξων τους ...Χάρηκαν, που θα έμπαινε σε "τάξη" η οθωμανοβαλκανική "Μπανανία", όπως νόμιζαν.Όμως,  από  την  πολύ  τους  τη  χαρά  μπερδεύτηκαν.  Νόμισαν  ότι  οι  Γερμανοί  όχι  μόνον ήταν "φίλοι" μας, αλλά θα έμεναν και παραπάνω από όσο τελικά έμειναν. Νόμισαν ότι θα βολεύονταν άπαξ και δια παντώς ως οι "κολλητοί" και "ομόδοξοι" των νέων κυρίαρχων ...Ως οι τοπικοί "αντιπρόσωποι" τού "χιλιετούς" Ράιχ, το οποίο ανέτειλε πάνω στα ατσάλινα "πάντσερ". Το "προτεσταντικό" Κολέγιο, το οποίο έχει "έρωτα" με την εξουσία και το βόλεμα,  τότε έκανε λάθος εκτιμήσεις. Νόμισε ότι θα αποκτούσε εξουσία ελέω Ναζί και θα μοιραζόταν εκ νέου βολέματα, αλλά έκανε λάθος. Οι Γερμανοί ήταν πιο αδύναμοι απ' όσο εκτίμησαν και στο τέλος έφυγαν και τους άφησαν "απροστάτευτους".Ποιος έκανε την λάθος εκτίμηση; Ποιος έκανε τη μεγάλη "πατάτα"; Το δεξί χέρι του ιδρυτή και εμπνευστή του Κολεγίου —του Βενιζέλου— ήταν αυτός, ο οποίος αποφάσισε να γίνει δωσίλογος ...Το δεξί χέρι τού ιδρυτή του κόμματος των "Φιλελευθέρων" και ένας από τους "πατέρες" των σημερινών φανατικών τού νεοταξικού "φιλελευθερισμού". Ο επικεφαλής αυτής της παράταξης αποφάσισε να γίνει ένας από τους "κουκουλοφόρους" της Γκεστάπο. Ποιος ήταν αυτός; Ποιος δίνει "Βήμα" στο Κολέγιο, για να προβάλει σχεδόν μονοπωλιακά τις θέσεις του; Ποιος "διαφήμισε" τον Γιωργάκη σαν ικανό να μας κυβερνήσει; Ποιος μας έφερε τα "Νέα" για τον "σωτήρα" Παπαδήμο; Ποιος "τρέμει" στην ιδέα ότι μπορεί οι τοκογλύφοι να μην πληρωθούν; Ποιος "αγωνιά" για την αξιοπιστία της χώρας, που όμως πρέπει να πληρωθεί με "χρυσάφι" στους τοκογλύφους;Ποιος ήταν αυτός, ο οποίος υπέπεσε στο μέγα λάθος του δωσιλογισμού; ...Ο Δημήτριος  Λαμπράκης ...Ο πατέρας του πιο φανατικού  groupie του Βάγκνερ και του Μπετόβεν ...Ο ιδρυτής του περίφημου "συγκροτήματος" ...Ο πατέρας του Χρίστου Λαμπράκη ...Η οικογένεια, που "έχτισε" το ΔΟΛ ...Το ΔΟΛιο συγκρότημα του αρχιδωσίλογου της κατοχής και του γιου του. Αυτός έκανε το μέγα λάθος. Ο ιδιοκτήτης του "Ελεύθερου Βήματος" και των "Αθηναϊκών Νέων".Από πού προκύπτει αυτό το συμπέρασμά μας; Από την απλή λογική.  Δεν είναι θέμα πληροφοριών. Γνωρίζει μήπως ο αναγνώστης τον λόγο για τον οποίο είχαμε "περικοπές" στους τίτλους αυτών των εντύπων; Γιατί "καταλήξαμε", για παράδειγμα, από το "Ελεύθερο Βήμα" στο "Βήμα" και από τα "Αθηναϊκά Νέα" στα "Νέα"; Γιατί απλούστατα δεν μπορούσε ο Λαμπράκης να διατηρήσει τους προηγούμενους τίτλους των εντύπων. Στα χρόνια της κατοχής είχε συνεργαστεί με τους Ναζί και είχαν δημιουργήσει από κοινού εταιρεία, η οποία συμπεριλάμβανε αυτούς τους τίτλους στην ιδιοκτησία της.Ως εκ τούτου, όταν έφυγαν οι Γερμανοί, αυτοί οι τίτλοι περιήλθαν στην ιδιοκτησία του κράτους ως λεία πολέμου. Ο δωσίλογος Λαμπράκης δεν μπορούσε να τους χρησιμοποιήσει. Διαπραγματευόμενος —ποιος  ξέρει  που  με  ποιους  και  με  τι  ανταλλάγματα—, πήρε "άφεση" αμαρτιών και ξαναεμφανίστηκε σαν "δημοκράτης" εκδότης με "κομμένους" όμως τους τίτλους των εντύπων του. Όμως, το λάθος του δεν αφορούσε μόνον τον ίδιο. Αφορούσε και όλη εκείνη τη "συμμορία", η οποία είχε επενδύσει στους Ναζί, για ν' αρπάξει την "εργολαβική" τους εξουσία.Το λάθος του καταδίκασε ολόκληρη τη συμμορία αυτών που παρίσταναν τους Φιλελεύθερους, για να λυμαίνονται τη χώρα ...Μια χώρα, την οποία την αντιλαμβάνονταν περίπου σαν ιδιοκτησία τους και γι' αυτόν τον λόγο θεωρούσαν ότι μπορούσαν να τη "δανείζουν" να την "επινοικιάζουν" και γενικά να την διαπραγματεύονται προς ίδιον όφελος.

...συνεχίζεται 

πηγή 
 διαβάστε  Β' μέρος  , Γ' μέρος  και Δ' μέρος