Αὐτό τόν κόσμο θέλουν,ὡς προάγγελο τῆς Παγκόσμιας Νέας Τάξης Πραγμάτων...

Καλά δέν θ᾿ἀρχίσω νά σᾶς λέω τό πόσο προσχεδιασμένα ἦσαν ὅλα ὅσα λαμβάνουν χώρα στό ἀμέρικα,οὔτε βεβαίως καί τό ποιοί εἶναι πίσω ἀπό αὐτούς τούς σχεδιασμούς.Νομίζω,πλέον,πώς συντριπτικῶς οἱ περισσότεροι ἀπό ἐσᾶς,τά γνωρίζετε ἤδη. Ὅμως μία ἐπανάληψις ποτέ δέν ἔβλαψε,τοὐναντίον...
Μόνον ἔνα πρᾶγμα ἔχω νά σημειώσω,ἀφοῦ ἀποτελεῖ πραγματικότητα ἀναμφισβήτητη : Ὅ,τι συμβαίνει στήν ἀμερική,σέ ὅποιον τομέα,ἀλλά πρωτίστως στόν κοινωνικο-πολιτιστικό,δυστυχῶς τό βλέπουμε νά συμβαίνει,στήν συνέχεια,καί στήν Εὐρώπη, κυρίως,ἀφοῦ αὐτή ἀποτελεῖ κομμάτι αὐτοῦ πού ὀνομάζουμε :δυτικός πολιτισμός.

Ἐννοεῖται πώς στά σύγχρονα χρόνια,ὅπου πλέον ὁ κόσμος,λόγῳ τεχνολογίας,ἔχει καταστῇ μία «γειτονιά»,ἡ ἐπιρροή αὐτή εἶναι θέμα πολύ συντόμου χρονικοῦ διαστήματος...!

Θυμᾶστε ποιοί ἔπεσαν σέ κατάθλιψιν,κυριολεκτικῶς,ὅταν ἡ «δημοκρατική» Χίλλαρυ ἔχασε τίς ἐκλογές ἀπό τόν Τράμπ;

Τήν ἔκλαψαν ὅλοι τήν Χίλλαρυ… Ὁμοφυλόφιλοι, λεσβίες, κίτρινοι, μαῦροι, Ἀσιᾶτες, φεμινίστριες, μουσουλμανοι….

Καί ποιοί προωθοῦν τήν ἀτζέντα ὅλων τῶν ἀνωτέρῳ ; Ναί,ἡ παγκόσμια ἐξουσιαστική «ἐλίτ»...Νά προσδιορίσουμε,λοιπόν,τό μῖσος κατά τοῦ Τράμπ καί τήν προέλευσίν του,ἀπό τούς συγκεκριμένους ; Ναί ! Διότι,ἕνας Τράμπ,τούς χαλάει τούς σχεδιασμούς τους,βρέ παιδί μου...

 ...Ο πολυπολιτισμός είναι μια ιδέα που επινόησε η Αμερική από την πληθώρα των πολιτιστικών ταυτοτήτων που επιλέγουν για τον εαυτό τους τα οριζόμενα από την κατανάλωση άτομα, χωρίς καμία κουλτούρα να υπερισχύει ή να είναι ανώτερη. Και η πολιτική ορθότητα είναι απλώς ο πολυπολιτισμός παντρεμένος με το κράτος, όπου οι κυβερνητικές πολιτικές δείχνουν εύνοια σε κάποιες εθνοτικές ομάδες εις βάρος άλλων. Εξ ου και ο Van Jones, τη νύχτα της νίκης του Τραμπ, πετάγονταν στο CNN και έλεγε ότι είναι «ρατσιστικό» και «εθνικιστικά μισαλλόδοξο» που οι Λευκοί ψηφίζουν σύμφωνα με τα συμφέροντά τους, ενώ το γεγονός ότι οι Μαύροι ψηφίζουν σύμφωνα με τα συμφέροντά τους είναι «απελευθέρωση» και «δικαιοσύνη».

Από πολλές πλευρές, αυτή η πολιτικά ορθή πολυπολιτισμική προοπτική της ζωής βρίσκεται στα πρόθυρα της κατάρρευσης.

Από τη μια μεριά, μια σκληροπυρηνική αντιμεταναστευτική πρόταση πολιτικής, που κάποτε θεωρούνταν η προαναγγελία θανάτου για έναν ρεπουμπλικάνο υποψήφιο, νίκησε σαρωτικά στην κάλπη.

Από την άλλη μεριά, ο πολυπολιτισμός μεταμορφώνεται σε φυλετοποίηση και βαλκανοποίηση στην πολιτική αριστερά. Για παράδειγμα, το κίνημα «Οι Ζωές των Μαύρων Έχουν Σημασία» (Black Lives Matter ή BLM) δεν είναι τίποτα λιγότερο από ένα εθνοτικό, εθνικιστικό (και βίαιο) κίνημα, ένα είδος απολυταρχικής φυλετοποίησης που απορρίπτει τις κοσμικές ιδέες της ανοχής και της αποδοχής. Οι αξίες του κοσμικού πολυπολιτισμού και της ανοχής καταρρέουν ολόγυρα, όχι απλά λόγω του κύματος των εθνικιστικών λαϊκιστικών διαθέσεων της δεξιάς, αλλά επίσης και λόγω των διαιρέσεων στις συμμαχίες, που λαμβάνουν χώρα ως αποτέλεσμα του πολυπολιτισμού.

Επιπλέον, η μεταβολή αυτή προς τις εθνικιστικές διαθέσεις που παρατηρούμε σε όλη τη Γη στην πραγματικότητα προϋποθέτει μια αναζωπύρωση των ιστορικών θρησκευτικών ταυτοτήτων και των ηθικών δεσμεύσεων, κυρίως λόγω της αλληλοσχέτισης μεταξύ του εθνικισμού και των αναζωογονημένων παραδόσεων. Ενόψει των απειλών στην τοπική ή την εθνική ταυτότητα από τις κοσμικές διαδικασίες της παγκοσμιοποίησης, οι λαοί έχουν την τάση να ανακτούν τα σύμβολα της πολιτισμικής τους ταυτότητας όπως η γλώσσα, τα έθιμα, οι παραδόσεις και η θρησκεία ως μηχανισμούς αντίστασης... (Ὁ Τράμπ καί τό μετά-λίμπεραλ μέλλον τῆς Ἀμερικῆς)

Αὐτούς τούς «μηχανισμούς ἀντίστασης» λυσσομανᾶ ἡ ΝΤΠ νά καταστείλῃ ! Διότι βλέπει νά καταρρέῃ ὅ,τι μέ πολύ «κόπο καί μόχθο» ἔχτιζαν,πλέον τῆς ἑκατονταετίας...

Μπαίνουμε στην εποχή που οι λόγιοι ονομάζουν “μετακοσμική” (post-secular ή μετα-εκκοσμικευμένη). Όπως υπονοεί η λέξη, η μετακοσμική κοινωνία είναι αυτή που δεν προσυπογράφει πλέον τις δύο θεμελιώδεις δεσμεύσεις του κοσμικού φιλελευθερισμού: Τον επιστημονικό ορθολογισμό και τις προσωπικές αξίες της αυτονομίας και του τρόπου ζωής. Σε πολύ βασικό επίπεδο, η μετακοσμική κοινωνία αφορά την επιστροφή στη θρησκεία και τις θρησκευτικές αξίες στο δημόσιο βίο.

Ποιά ἦταν τά βασικά σημεῖα πού ὁ Τράμπ ἔθεσε ὡς προτεραιότητες;

Κατά τῆς μεταναστεύσεως,τέλος στήν πολιτική ὀρθότητα,πόλεμος κατά τῆς διαφθορᾶς,μείωσι τῶν στρατιωτικῶν ἐπιχειρήσεων,ὑπόσχεσιν γιά ἐσωτερική ἀνάπτυξιν μέ στόχο τήν δραματική μείωσιν τῆς ἀνεργίας.

Ἔ,δέν νομίζω πώς χρειάζεται νά μποῦμε σέ λεπτομέρειες ἐπ᾿αὐτῶν,ὅλοι σας ἀντιλαμβάνεσθε πώς αὐτά ἀποτελοῦν τήν ἀπ᾿εὐθειας ῥῆξιν μέ τήν ἀτζέντα τῆς ΝΤΠ.

Η αλήθεια είναι ότι τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Αμερική συντελείται μία «Αντεπανάσταση». Πρόκειται περί ενός φαινομένου μετασχηματισμού των αντιλήψεων της κοινωνίας απέναντι στην πολιτική ορθότητα, οι αιτίες του οποίου πρέπει να αναζητηθούν στην ανίερη συμμαχία των ελίτ με την Αριστερά και τον πολιτικό Φιλελευθερισμό. Η ιδεολογική τους κυριαρχία στα ΜΜΕ, στα πανεπιστήμια, στις πολυεθνικές εταιρείες, στο Hollywood, στις ΜΚΟ και στα think tanks είναι σφόδρα αναντίστοιχη με τις πραγματικές ανάγκες των δυτικών κοινωνιών οι οποίες δεν μοιράζονται τις αξίες τους.(Γιατί οἱ ἐλίτ σαμποτάρουν τόν Τράμπ;)

Κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια του τελευταίου μισού του αιώνα, κάποιος έκλεψε τον πολιτισμό μας. Ακριβώς πριν από 50 χρόνια, στη δεκαετία του 1950, η Αμερική ήταν ένας σπουδαίος τόπος. Ήταν ασφαλής. Ήταν αξιοπρεπής. Τα παιδιά είχαν καλή εκπαίδευση στα δημόσια σχολεία. Ακόμη και οι πατέρες με τα ‘μπλε κολάρα’ (εργατική τάξη) έφερναν στο σπίτι εισοδήματα μεσαίας τάξης, ώστε οι μητέρες μπορούσαν να μείνουν σπίτι με τα παιδιά. Οι εκπομπές στην τηλεόραση αντανακλούσαν τις παραδοσιακές αξίες.

Πού πήγαν όλα αυτά; Πώς έγινε η Αμερική αυτός ο αδύνατος, παρακμιακός τόπος στον οποίο ζούμε σήμερα - τόσο διαφορετικός ώστε εκείνοι που μεγάλωσαν πριν από τη δεκαετία του '60 αισθάνονται σαν να είναι μια ξένη χώρα; Μήπως αυτή η αλλαγή απλά "συνέβη";

Δεν "συνέβη" απλά. Στην πραγματικότητα, ακολουθήθηκε μια σκόπιμη ατζέντα για να κλέψει τον πολιτισμό μας και να αφήσει ένα «νέο» και πολύ διαφορετικό στη θέση του. Είναι η ιστορία για το πώς και γιατί έγινε αυτό, είναι ένα από τα πιο σημαντικά τμήματα της ιστορίας του έθνους μας - και είναι μια ιστορία σχεδόν κανείς δεν ξέρει. Οι άνθρωποι πίσω από αυτό ήθελαν να γίνει έτσι...
(Ἡ ἱστορία τῆς «πολιτικῆς ὀρθότητος»)

«Θα κάνουμε την Δύση τόσο διεφθαρμένη που θα βρωμάει»...

Ο νούμερο 1 στόχος του πολιτιστικού μαρξισμού, από την ίδρυσή του, υπήρξε η καταστροφή του δυτικού πολιτισμού και της χριστιανικής θρησκείας.

...Έτσι, αυτό είναι το τελευταίο κομμάτι στο παζλ. Φαίνεται προφανές ότι η νομοθεσία για τα "Εγκλήματα Μίσους" είναι το όχημα με το οποίο η ελευθερία του λόγου θα σιγήσει μόνιμα στην Δύση.

Θεσσαλονίκη: Εντυπωσιακή διαμαρτυρία για τον Τζόρτζ Φλόιντ

Ὅλο αὐτό πού ξεκίνησε ἀπό τήν ἀμερική,ἦρθε στήν Εὐρώπη.Μία Εὐρώπη πού παλεύει,κυριολεκτικῶς γιά τήν ταυτότητά της λόγῳ τῆς ἰσλαμο-εἰσβολῆς καί τήν ἐπικείμενη ἰσλαμοποίησίν της. Τό ἴδιο καί στήν Ἑλλάδα,ἀλλοίμονον ! Σέ μία Ἑλλάδα,ἴσως τήν πλέον πληγεῖσα ἀπό τήν ἰσλαμο-εἰσβολή καί μέ ἐπιπτώσεις ἀκόμη καί γιά τήν ἴδια της τήν ἐθνική κυριαρχία...

Καί μέσῳ αὐτῶν τῶν σχεδίων,σύν τῆς κοροϊδίας τῆς «πανδημίας» ἔρχεται μία νέα πραγματικότητα πού θά ἔχῃ ἀνθρώπους πειθαρχημένους ὡς στρατιώτες,χωρίς δυνατότητα ἀντιδράσεως,σ᾿ἕναν κόσμο τοῦ ὁποίου ἡ καταστροφή εἶναι προδιαγεγραμμένη ! Κυριολεκτικῶς προδιαγεγραμμένη ...

Ο Πάπας Φραγκίσκος γονατίζει, πλένει και φιλά τα πόδια προσφύγων

Τό πιάσατε τό μήνυμα ; Καλῶς...



Ἡ Πελασγική

Γιατί οἱ ἐλίτ σαμποτάρουν τόν Τράμπ;

Του Ραφαήλ Α. Καλυβιώτη*

Η κοσμοπολίτικη περιφρόνηση για τον «Donald», όπως αποκαλούν τον Trump υποτιμητικά, ξεκίνησε από το ίδιο του το κόμμα. Και για τον Πρόεδρο Nixon όταν ήταν υποψήφιος για το χρίσμα ακούγονταν και γράφονταν παρόμοια αλλά κυρίως από την πλευρά των Δημοκρατικών και όχι των Ρεπουμπλικάνων. Η ιστορία όμως δεν λαμβάνει υπόψιν τις αφ’ υψηλού ειρωνείες και ο “Donald” είναι ένα βήμα πριν από την Προεδρία.

Ο Donald Trump ένιωσε τον παλμό των απλών ανθρώπων και ερμηνεύοντας το νόημα του Συντάγματος των ΗΠΑ παρουσίασε ένα συμπαγές πρόγραμμα βασιζόμενο σε ένα απλό μήνυμα: «Η Αμερική πρώτα». Αποτελείται δε από πέντε απλές ιδέες, όλες εκ των οποίων εξοργιστικές για την κοσμοπολίτικη ελίτ:

1. «Θα κατασκευάσω ένα τοίχος». Η μετανάστευση είναι ένα κορυφαίο ζήτημα που απασχολεί εντόνως όλους τους αμερικανούς ανεξαιρέτως. Πόσο ακραία είναι η δήλωση περί «προσωρινής απαγόρευσης Μουσουλμάνων μεταναστών»; Επέκεινα της αιματοχυσίας στο San Bernardino, της αποδεδειγμένης δυσκολίας ενσωμάτωσης των μουσουλμανικών πληθυσμών στην Ευρώπη για πάνω από πενήντα έτη ποιος διαθέτει πλέον το ηθικό ανάστημα να αποκαλέσει την πρόταση αυτή «ακραία»; Το να ελέγχεις τα σύνορά σου σηκώνοντας τείχος, το να απελαύνεις τους παρανόμους μετανάστες ή αυτούς που έχουν διαπράξει ειδεχθή εγκλήματα είναι άραγε κάτι το «ακροδεξιό»; Διάφοροι mainstream Ρεπουμπλικανοί μεγαλοσχήμονες θεωρούν πως ναι. Ε, δεν θέλει και ιδιαίτερα εμβριθή σκέψη για να αντιληφθεί κανείς για ποιον λόγο τους γυρνούν την πλάτη οι ψηφοφόροι. Και μάλιστα οι Χριστιανοί ψηφοφόροι που θεωρούν αμφιβόλου ποιότητος την ηθική υπόσταση επιχειρηματιών τύπου Trump. Και όμως αυτό δικαιολογείται! Ανοικτά σύνορα σημαίνουν ανοικτές αξίες. Πόσο πιο ανοικτές αξίες μπορεί να δεχθεί στην Αμερική ένας μέσος πιστός Χριστιανός; Ο μόνος που υπερασπίζεται τις αξίες του είναι ο Trump. Εάν ο Trump δεν διεκδικούσε την αρχηγία είναι κοινό μυστικό ότι ουδείς άλλος υποψήφιος θα τολμούσε να εγείρει τέτοιο ζήτημα και, εν τέλει, τίποτα δεν θα γινόταν επ’ αυτού. Οι Αμερικανοί Σοσιαλιστές και οι ευατοφοβικοί δεξιοί επικαλούνται την «Αμερικανική μοναδικότητα» ως ικανή να ενσωματώσει τον οιονδήποτε. Όμως το ένστικτο επιβίωσης των Αμερικανών ψηφοφόρων υπέρκειται των ιδεοληψιών του αυτόχειρα.

2. «Πρέπει να σταματήσει η Πολιτική Ορθότητα».Οι Αμερικανοί πολίτες αισθάνονται όμως και καταπιεσμένοι. Η Πολιτική Ορθότητα δεν είναι κάτι αστείο στις ΗΠΑ. Οι μη πολιτικά ορθές απόψεις πολλές φορές διώκονται ποινικά ως απόρροια του αριστερίστικου ακτιβιστικού κινήματος. Τα προβλήματα για να επιλυθούν όμως πρέπει κάποιος να μιλά για αυτά, να τα περιγράφει δίχως τον φόβο της φυλάκισης. Αυτό το καταθλιπτικό γεγονός πυροδότησε και εκτόξευσε την υποψηφιότητα Trump. Προκαλεί έκσταση και ένα απελευθερωτικό αίσθημα ανακούφισης το να ακούς κάποιον να λέει αυτά που πιστεύει ενώ την ίδια ώρα υποψιάζεσαι ότι έχει και δίκιο. Όσο δε τον πολεμούν τα συστημικά ΜΜΕ, τόσο γιγαντώνεται το ρεύμα υπέρ του. Και αυτό διαφαίνεται από την δυσπιστία που συναντούν πλέον κατά κόρον παγκόσμιοι κολοσσοί όπως η Washington Post, η New York Times, το MSNBC και το CNN. Οι πολίτες τους γυρνούν επιδεικτικά την πλάτη από την στιγμή που βλέπουν ότι για μία άσεμνη φράση του Trump τα ΜΜΕ βομβαρδίζουν και επαναλαμβάνουν το γεγονός για πολλές ημέρες ενώ από την άλλη οι αποκαλύψεις των WIKILEAKS για την υπεξαίρεση 33.000 emails που εμπεριείχαν υψηλού κινδύνου ευαίσθητες πληροφορίες για την κρατική ασφάλεια των ΗΠΑ εκ μέρους της Clinton ή η χρηματοδότηση του Clinton Foundation με εκατομμύρια από την Σαουδική Αραβία περνούν στα κατάστιχά τους. Ο μέσος αμερικανός πλέον αποκαλεί περιπαικτικά το CNN: “Clinton News Network”.

3. «Θα πολεμήσω την διαφθορά της Washington».Η πιο εύστοχη, μη πολιτικά ορθή, στιγμή του Trump ήταν εκείνη στο πρώτο debate που συμμετείχε. Ερωτήθη από τον δημοσιογράφο: «εάν είσαστε τόσο αντίθετος στην υποψηφιότητα Κλίντον τότε γιατί την προσκαλέσατε στον τελευταίο γάμο σας»; Η απάντηση ήταν άμεση και αποστομοτική: «επειδή την πλήρωσα για να βρίσκεται εκεί». Το κοινό αντελήφθη ευθύς εξ αρχής τον υπαινιγμό. Κανείς πέραν του Donald Trump δεν είναι πιο κατάλληλος να πολεμήσει την διαφθορά στην Washington από όσο εκείνος που συμμετείχε σε αυτήν.

4. «Θα αποτελέσω τον καλύτερο Πρόεδρο στην δημιουργία θέσεων εργασίας». Ο Trump γνωρίζει ότι η πτώση της μεσαίας τάξης παγκοσμίως είναι κάτι τρομερά ανησυχητικό. Και η ανεξέλεγκτη παγκοσμιοποίηση δεν βοηθά απαραιτήτως στην αναστροφή αυτού του φαινομένου. Η μεσαία τάξη είναι δυσαρεστημένη και ανήσυχη, υποαμοίβεται και εργάζεται δυσανάλογα σκληρά ενώ την ίδια ώρα οι δυσκολίες στο να δημιουργηθούν οικογένειες εξαιτίας αυτού ολοένα και αυξάνονται. Σε αυτήν την λογική, πρότεινε μέτρα εμπορικού και οικονομικού προστατευτισμού ούτως ώστε να αναγκαστούν αμερικανικές επιχειρήσεις να επαναπατριστούν.

5. «Δεν θα αφήσω τον στρατό μας να γυρνά ανεξέλεγκτα σε όλον τον κόσμο». Το μήνυμα αυτής της φράσης αποκωδικοποιείται ως η λογική του σταδιακού αμερικανικού απομονωτισμού, ενός δόγματος βαθύτατα παραδοσιακού στους κόλπους του Ρεπουμπλικανικού Συντηρητισμού. Είναι δε και ένα δόγμα βαθύτατα ενάντιο στις παραδόσεις του κλασσικού στρατιωτικού παρεμβατισμού των Δημοκρατικών στις ΗΠΑ.

Φυσικά, αυτό δεν είναι αποκλειστικά και μόνον ένα Αμερικανικό φαινόμενο. Όλα τα κεντροδεξιά κόμματα στην Ευρώπη έχουν διεμβολισθεί από τα αντίστοιχα Συντηρητικά που εκφράζουν έντονο σκεπτικισμό απέναντι στην μετανάστευση, στο ανεξέλεγκτο εμπόριο και στην παγκοσμιοποίηση εν γένει. Το National Front στην Γαλλία, το Fidesz Party στην Ουγγαρία και το Freedom Party στην Αυστρία αποδεικνύουν του λόγου το αληθές.

Η αλήθεια είναι ότι τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Αμερική συντελείται μία «Αντεπανάσταση». Πρόκειται περί ενός φαινομένου μετασχηματισμού των αντιλήψεων της κοινωνίας απέναντι στην πολιτική ορθότητα, οι αιτίες του οποίου πρέπει να αναζητηθούν στην ανίερη συμμαχία των ελίτ με την Αριστερά και τον πολιτικό Φιλελευθερισμό. Η ιδεολογική τους κυριαρχία στα ΜΜΕ, στα πανεπιστήμια, στις πολυεθνικές εταιρείες, στο Hollywood, στις ΜΚΟ και στα think tanks είναι σφόδρα αναντίστοιχη με τις πραγματικές ανάγκες των δυτικών κοινωνιών οι οποίες δεν μοιράζονται τις αξίες τους. Ούσες οι ελίτ προστατευμένες στις φιλήσυχες και ακριβές περιοχές στις οποίες διαμένουν έχουν χάσει κάθε επαφή με τα χαμηλότερα και μεσαία στρώματα που δεν αισθάνονται κοσμοπολίτες αλλά Αμερικανοί, δεν αισθάνονται πολυπολιτισμικοί αλλά Γάλλοι.

Και κάπου εκεί, ενδιαμέσως, ενεφανίσθη και ένας «Donald», ένας δισεκατομμυριούχος που δεν πάσχει από τη νόσο αυτής της υφέρπουσας αλαζονείας καίτοι επιδερμικά όλοι τον χαρακτηρίζουν αλαζόνα. Για αυτό και τον μισούν με τέτοιο πάθος. Διότι είναι ένας προδότης της τάξης του που απειλεί τα συμφέροντά της και πρόκειται να διαταράξει το status quo της. Όμως, όπως όλες οι δικτατορίες, έτσι και η δικτατορία της πολιτικής ορθότητας κάποια στιγμή θα πέσει. Το ποτάμι είναι πλέον ορμητικό.

*Πολιτικός Επιστήμων, Πρόεδρος και Ιδρυτής του Δικτύου Ελλήνων Συντηρητικών

πηγή