" ...μητρός τε καί πατρός καί τῶν ἄλλων προγόνων ἁπάντων τιμιώτερόν ἐστιν πατρίς καί σεμνότερον καί ἁγιώτερον καί ἐν μείζονι μοίρᾳ καί παρά θεοῖς καί παρ᾽ ἀνθρώποις τοῖς νοῦν ἔχουσι..." Σωκράτης
Εμφάνιση αναρτήσεων ταξινομημένων κατά ημερομηνία για το ερώτημα ῥίζα τοῦ κακοῦ. Ταξινόμηση κατά συνάφεια Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων ταξινομημένων κατά ημερομηνία για το ερώτημα ῥίζα τοῦ κακοῦ. Ταξινόμηση κατά συνάφεια Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2026

Τό Χάος στήν Ἀλβανία καί ἡ ῥίζα τοῦ Κακοῦ

..Οι διαδηλωτές δεν μπορούν να θεωρηθούν μέλη κάποιου συγκεκριμένου κοινωνικού τμήματος, αλλά μάλλον ένα διακομματικό κίνημα από όλα τα τμήματα της κοινωνίας.

Το Ισραήλ επεκτείνει τις δραστηριότητές του σε αυτόν τον τομέα και την παρουσία του. Ισραηλινοί επενδυτές, για παράδειγμα, έχουν αποκτήσει μαζικά ακίνητα στην Κύπρο και στο ελληνικό λιμάνι της Καλαμάτας. Όταν προσθέτουμε αυτές τις επιχειρήσεις που στοχεύουν σε ακίνητα στην Κύπρο, την Ελλάδα και τώρα την Αλβανία, αντιλαμβανόμαστε σαφώς ότι υπάρχει μια εστίαση στην ανατολική Μεσόγειο από τις ισραηλινές παρακρατικές επιχειρηματικές δραστηριότητες. Είναι εντυπωσιακό ότι αυτές περιλαμβάνουν πάντα νησιά και λιμάνια, γεγονός που υποδηλώνει συγκεκριμένα την κατασκευή μιας θαλασσοκρατικής στρατηγικής εκ μέρους του Κράτους του Ισραήλ

Σε πολλές περιπτώσεις, μιλάμε εδώ για σχέδια «αχυρανθρώπων» που χρησιμοποιούνται από την αλβανική μαφία. Αυτό δεν θα ίσχυε φυσικά για τον Kushner ή τις αραβικές πετρελαιομοναρχίες, αλλά η καχυποψία που εγείρεται επηρεάζει τους Αλβανούς εταίρους σε αυτήν την επένδυση.

Ίσως αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η βίαιη καταστολή των διαμαρτυριών έχει τραβήξει λιγότερη προσοχή από ό,τι αλλού. 


Τοῦ Raphael Machado

Η Αλβανία έχει επιστρέψει στην επικαιρότητα τις τελευταίες ημέρες, με διαμαρτυρίες που τελικά κορυφώθηκαν με την καταστροφή του Υπουργείου Παιδείας, αλλά η διαδικασία που οδήγησε σε αυτό το χάος ξεκίνησε πριν από μερικούς μήνες λόγω των διαπραγματεύσεων γύρω από την κατασκευή ενός γιγαντιαίου πολυτελούς θέρετρου στη χώρα, σε ένα megaproject με επικεφαλής την Affinity Partners, ιδιοκτησίας του Jared Kushner, του σιωνιστή πράκτορα που είναι γαμπρός του Donald Trump και ο οποίος περιστασιακά ενεργεί ως ad hoc διπλωμάτης του. Παράλληλα με τον Kushner σε αυτό το έργο, υπήρχαν επίσης κεφάλαια από τρεις αραβικές πετρελαϊκές μοναρχίες και τοπικούς επενδυτές.

Το πρώτο σημείο διαφωνίας, η σπίθα, ας πούμε, αυτής της πυρκαγιάς, ήταν το γεγονός ότι το έργο θα κατασκευάζονταν σε μια περιοχή περιβαλλοντικής προστασίας, στην ελώδη υγροτοπική ζώνη της Αλβανίας, η οποία θεωρείται φυσικός παράδεισος όπου φωλιάζουν φλαμίνγκο, πελεκάνοι και άλλα ζώα, μερικά από τα οποία απειλούνται με εξαφάνιση. Παρ' όλα αυτά, ο Kushner έλαβε άδεια από την κυβέρνηση του Edi Rama για να προχωρήσει με το έργο, καθώς και την ταξινόμηση του στρατηγικού επενδυτή, η οποία του επιτρέπει να παρακάμψει τους τοπικούς κανονισμούς.

Το ίδιο το έργο αναμένεται να φτάσει το ποσό των 4,7 δισεκατομμυρίων δολαρίων και θα υλοποιηθεί στο νησί Σάσσων (κάποτε στρατιωτική βάση), στο νησί Vjosa-Narta και στο νησί Zvernec, τα οποία έχουν επίσης αμυντικά χαρακτηριστικά. Ο Kushner φέρεται να είχε την «ιδέα» και «ανακάλυψε» την νήσο Σάσσων ενώ ταξίδευε με το γιοτ του φίλου του Nathan Rothschild *, μία συγκυρία η οποία του επέτρεψε να συναντηθεί και με τον Αλβανό πρωθυπουργό.

Οι άλλοι συνεργάτες του Kushner στην Affinity Partners είναι ο Luis Videgaray, πρώην Υπουργός Οικονομικών του Μεξικού, και ο Elad Gil, Ισραηλινός επενδυτής, και το έργο περιλαμβάνει την κατασκευή ξενοδοχείων, μαρίνων και ιδιωτικών βιλών, σε μια προσπάθεια που φαίνεται να οδηγεί σε «Ντουμπαϊοποίηση» της Αλβανίας.

Από τον Ιούνιο, λοιπόν, όταν αποκαλύφθηκαν αυτές οι ύποπτες συμφωνίες, Αλβανοί πολίτες άρχισαν να βγαίνουν στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν, με συνθήματα («Η Αλβανία δεν πωλείται») κατά της Washington και του Tel Aviv και ζητώντας να κηρυχθεί ο Kushner ανεπιθύμητο πρόσωπο. Οι διαμαρτυρίες είχαν ήδη ακολουθήσει άλλες διαμαρτυρίες που οργανώθηκαν τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο για κατηγορίες διαφθοράς εναντίον του Edi Rama, καθώς και για το γεγονός ότι ο Αλβανός πρωθυπουργός είχε ξεκινήσει μια εκστρατεία για να ενθαρρύνει τους Ισραηλινούς να μετακομίσουν στην Αλβανία.

Αυτό που ανησυχεί περισσότερο την αλβανική κυβέρνηση είναι το γεγονός ότι αυτοί οι διαδηλωτές δεν μπορούν να θεωρηθούν μέλη κάποιου συγκεκριμένου κοινωνικού τμήματος, αλλά μάλλον ένα διακομματικό κίνημα από όλα τα τμήματα της κοινωνίας. Και οι διαμαρτυρίες συνεχίστηκαν, κατά διαστήματα, μέχρι και τον Οκτώβριο, γεγονός που υποδηλώνει μια μόνιμη δυσαρέσκεια που είναι δύσκολο να καταπνίξει.

Οι πιο πρόσφατες διαμαρτυρίες επικεντρώνονται περισσότερο στους νέους και σε νέα σκάνδαλα διαφθοράς, προβλήματα στην εκπαίδευση και τις προσπάθειες της κυβέρνησης να «επιβάλει» την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά το ζήτημα του πολυτελούς θέρετρου του Jared Kushner παραμένει στην ημερήσια διάταξη.

Είναι δυνατόν να αναλυθεί η υπόθεση από την οπτική γωνία συνωμοσίας του «Νησιού Epstein», ειδικά λαμβάνοντας υπόψη τους δεσμούς της οικογένειας Rothschild με τον Epstein και τον Kushner, αλλά ίσως μια πιο ενδιαφέρουσα οπτική γωνία δείχνει τη γεωπολιτική της Μεσογείου και το σχέδιο ισχύος του Κράτους του Ισραήλ.

Το Ισραήλ επεκτείνει τις δραστηριότητές του σε αυτόν τον τομέα και την παρουσία του. Ισραηλινοί επενδυτές, για παράδειγμα, έχουν αποκτήσει μαζικά ακίνητα στην Κύπρο και στο ελληνικό λιμάνι της Καλαμάτας. Όταν προσθέτουμε αυτές τις επιχειρήσεις που στοχεύουν σε ακίνητα στην Κύπρο, την Ελλάδα και τώρα την Αλβανία, αντιλαμβανόμαστε σαφώς ότι υπάρχει μια εστίαση στην ανατολική Μεσόγειο από τις ισραηλινές παρακρατικές επιχειρηματικές δραστηριότητες. Είναι εντυπωσιακό ότι αυτές περιλαμβάνουν πάντα νησιά και λιμάνια, γεγονός που υποδηλώνει συγκεκριμένα την κατασκευή μιας θαλασσοκρατικής στρατηγικής εκ μέρους του Κράτους του Ισραήλ.( Πελασγ. Ὅπως τά γράφαμε πρό 8ετίας ** ) 

Εντυπωσιακό είναι επίσης ένα συγκεκριμένο θέμα της αλβανικής πολιτικοκοινωνικής πραγματικότητας, το οποίο είναι το γεγονός ότι έχει γίνει κοινή πρακτική για τους Αλβανούς επενδυτές, αφού νομιμοποιηθούν ως στρατηγικοί επενδυτές για να εξασφαλίσουν έγκριση για αναπτυξιακά έργα, να μεταπωλούν τις μετοχές τους έναντι αμελητέων ποσών σε άλλους, πιο σκοτεινούς παράγοντες. Σε πολλές περιπτώσεις, μιλάμε εδώ για σχέδια «αχυρανθρώπων» που χρησιμοποιούνται από την αλβανική μαφία. Αυτό δεν θα ίσχυε φυσικά για τον Kushner ή τις αραβικές πετρελαιομοναρχίες, αλλά η καχυποψία που εγείρεται επηρεάζει τους Αλβανούς εταίρους σε αυτήν την επένδυση.

Ίσως αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η βίαιη καταστολή των διαμαρτυριών έχει τραβήξει λιγότερη προσοχή από ό,τι αλλού. Φαίνεται να είναι η αυθεντική έκρηξη λαϊκής δυσαρέσκειας σε μια χώρα που επί δεκαετίες έχει πέσει θύμα διεφθαρμένων ηγετών, εξαιρετικά επικίνδυνων μαφιών και βάναυσων τρομοκρατών.

Ἀπό : strategic-culture.su

Θυμηθεῖτε τά δημοσιεύματά μας σχετικῶς μέ τόν Rothschild καί τήν Κέρκυρα ( ἀπέναντι ἀπό τήν Ἀλβανία ἔτσι ; ) : 

Προέχει ἡ Κασσιόπη τοῦ Ῥότσιλντ !

** ...Πάντως,ἡ Κέρκυρα δέν εἶναι πώς ἀποτελεῖ τόν κῆπο τῆς Ἐδέμ,γι'αὐτό καί πολλοί θέλησαν νά βρεθοῦν ἐκεῖ. Καθόλου μάλιστα. Ὅπως γράψαμε καί στό πρῶτο μέρος,εἶναι ἡ θέσις της τέτοια πού ἔχει αὐτό τό θέλγητρο. Ἡ θέσις της πού ἀπό τήν μία εἶναι ὁ ἐπόπτης τῆς ἀνατολικῆς Μεσογείου,ἀλλά καί πολύ κοντά μέ τήν Ἀλβανία καί γενικότερα τά Βαλκάνια. Ἡ παρουσία τοῦ Ῥότσιλντ στήν Κέρκυρα,πάντως,θά μποροῦσε νά ἀποδείξῃ,ἀπό μόνη της τήν σπουδαιότητα τῆς θέσεως αὐτῆς,τῆς νήσου. Γιατί; Διότι οἱ Ῥότσιλντ πάντα γνώριζαν πού ἔπρεπε νά πᾶνε,ποιά πόστα ἔπρεπε νά ἔχουν. Ἔτσι καί τώρα γνωρίζουν (καί τό γνωρίζουν πρίν κάν εμεῖς τό ὑποψιαστοῦμε),πώς τά Βαλκάνια,μέ τά Σκόπια,τήν Ἀλβανία,τήν Σλοβενία θά εἶναι ἕνα ἀπό τά κάστρα τους. Ἕνα φρούριο ἀπ'ὅπου θά ἐπιβλέπουν τίς νέες χρυσοφόρες πηγές τους νά ῥέουν τόν χρυσό. Καί μάλιστα τόν μαῦρο ἀκόμη περισσότερο ...

Κέρκυρα,μία μεγάλη φιδοφωλιά ! (μέρος γ΄) 


Ἡ Πελασγική

Σάββατο 17 Οκτωβρίου 2026

Ψῆφος κατά τῶν ἐβραϊκῶν συμφερόντων στίς ΗΠΑ ( καί ὄχι μόνον...)

...Οι Εβραίοι στην πραγματικότητα κυριαρχούν στις μεγάλες εταιρείες μέσων ενημέρωσης. Οι Εβραίοι στην πραγματικότητα κυριαρχούν στις μεγάλες τεχνολογικές εταιρείες. Οι Εβραίοι στην πραγματικότητα δωρίζουν το μεγαλύτερο μέρος της πολιτικής χρηματοδότησης...  Εμείς επιτρέψαμε να συμβεί αυτό και μπορούμε να το αλλάξουμε.

 Ψηφίστε τον πιο αντι-Ισραηλινό, αντι-Σιωνιστή, αντι-Εβραίο υποψήφιο που μπορείτε να βρείτε. Σε αυτό το σημείο, τίποτα άλλο δεν έχει πραγματικά σημασία...

 Ήρθε η ώρα να ψηφίσουμε με βάση ένα μόνο ζήτημα.

Είναι λογικό.

Είναι ηθικό.

Είναι σωστό.

φωτό
Toῦ David Skrbina *

Οι ενδιάμεσες εκλογές των ΗΠΑ του 2026 πλησιάζουν με γοργούς ρυθμούς, με πολλές σημαντικές επιπτώσεις για τους Αμερικανούς και για τον κόσμο. Θέλω να αφιερώσω λίγο χρόνο εδώ για να εκφράσω τις σκέψεις μου σχετικά με αυτό το πιεστικό ζήτημα και ίσως να προτείνω μια γραμμή σκέψης για όλους αυτούς τους υποψήφιους ψηφοφόρους εκεί έξω. Αγαπητέ/ή μου.

Ως συγγραφέας, ερευνητής και πρώην καθηγητής πολιτικής φιλοσοφίας, έχω περάσει μεγάλο μέρος των τελευταίων τριών δεκαετιών σκεπτόμενος έντονα κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα - κυρίως για το πώς φτάσαμε στην παρούσα δύσκολη θέση και πώς μπορούμε να βγούμε από αυτήν. Όπως οι περισσότεροι άνθρωποι, έχω πολλά διαφορετικά ζητήματα που με ανησυχούν. Ανησυχώ για την οικονομία, τις τιμές της βενζίνης, τις τιμές των τροφίμων. Ανησυχώ για την τεχνολογία και την υπερ-Τεχνητή Νοημοσύνη. Ανησυχώ για την υποβάθμιση του περιβάλλοντος. Ανησυχώ για την κυβερνητική ανικανότητα και διαφθορά. Απεχθάνομαι να πληρώνω φόρους. Ιδανικά, σε «ελεύθερες και δίκαιες εκλογές», θα αξιολογούσα τους διάφορους υποψηφίους σε τέτοια ζητήματα, θα ζυγίζα τα διάφορα υπέρ και τα κατά τους και στη συνέχεια θα έκανα την επιλογή μου. Σίγουρα, η μία ψήφος μου είναι σχεδόν ασήμαντη στην πολιτεία μου των 10 εκατομμυρίων και σε ένα έθνος 345 εκατομμυρίων, αλλά παρόλα αυτά, συνήθως (αλλά όχι πάντα) κάνω τις απαραίτητες κινήσεις και ψηφίζω.

Με τις επερχόμενες ενδιάμεσες εκλογές, όμως, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Τώρα, όλες οι συνηθισμένες ανησυχίες μου φαίνεται να περνούν σε δεύτερη μοίρα, με ένα ζήτημα να κυριαρχεί και να υπερισχύει όλων των άλλων. Είναι αυτό που εδώ και καιρό ονομάζεται Εβραϊκό Ζήτημα: Τι πρέπει να κάνουμε για την επιβλαβή εβραϊκή παρουσία και επιρροή στην κοινωνία μας;

Υπάρχουν δύο σκέλη σε αυτό: Πρώτον, το απλό γεγονός ότι οι Εβραίοι αποτελούν μια επιβλαβή παρουσία στη δυτική κοινωνία και δεύτερον, ότι υπάρχει κάτι που μπορούμε και πρέπει να κάνουμε γι' αυτό. Επιτρέψτε μου να αναφερθώ εν συντομία και στα δύο σημεία.

Έχω από καιρό την αίσθηση ότι οι Εβραίοι στην Αμερική αποτελούν έναν επιζήμιο παράγοντα στην κοινωνία — τουλάχιστον από την εποχή που ήμουν φοιτητής. Αλλά για πολύ καιρό, ήταν μόνο ένα αόριστο, άσχημα διαμορφωμένο συναίσθημα, μια διαίσθηση, ότι κάτι δεν πήγαινε καλά με τον εβραϊκό ρόλο στις ΗΠΑ. Άλλωστε, αποτελούσαν μόνο ένα μικρό ποσοστό του πληθυσμού μας. Γιατί τότε είχαν τόσο προφανώς μεγάλη επιρροή στην πολιτική, τον κινηματογράφο, τις ειδήσεις και τον ακαδημαϊκό χώρο; Γιατί το Ισραήλ — ένα μικροσκοπικό έθνος περίπου 10 εκατομμυρίων ανθρώπων, που κατατάσσεται περίπου στην 100ή θέση στον κόσμο βάσει πληθυσμού, και βρίσκεται σε απόσταση μεγαλύτερη των 5.000 μιλίων — άξιζε συνεχή κάλυψη από τα μέσα ενημέρωσης; Πώς οι Εβραίοι Αμερικανοί — οι οποίοι, σε αριθμό, είναι περίπου ίσοι με τους Σκωτσέζους Αμερικανούς και τους Πορτορικανούς Αμερικανούς — κέρδισαν τόση προσοχή; (Πόσο συχνά ακούτε για τη Σκωτία στις ειδήσεις; Το ίδιο θα έπρεπε να ισχύει και για το Ισραήλ!) Γιατί το Ολοκαύτωμα — ένα αμφισβητούμενο ιστορικό γεγονός που μετράει πλέον πάνω από 80 χρόνια — έλαβε τόσο συχνή αναφορά στα δημοφιλή μέσα ενημέρωσης; Οποιοσδήποτε έξυπνος προπτυχιακός φοιτητής θα μπορούσε να δει ότι όλα αυτά ήταν αληθινά και προβληματικά. Αλλά σε ποιο βαθμό, από πού προήλθε και τι έπρεπε να γίνει γι' αυτό—όλα αυτά απαιτούσαν περισσότερη μελέτη.

Ακόμα και σε νεαρή ηλικία, ήταν προφανές για μένα ότι, για να προσελκύσω τόση προσοχή σε έναν πολυάσχολο, γεμάτο κόσμο, γεμάτο κρίσεις, κάποιος, κάπου, έπρεπε να έχει μεγάλη επιρροή. Καθώς έψαχνα στο θέμα, έγινε σαφές ότι αυτή η δυσανάλογη προσοχή ήταν κάτι κακό: ότι σχεδόν πάντα έκλινε υπέρ των Εβραίων ή του Ισραήλ και ότι αναγκαστικά εκτόπιζε άλλα, πιο σημαντικά ζητήματα. Απέδειξε επίσης ότι οι Εβραίοι ή οι λακέδες τους ήταν ουσιαστικά υπεύθυνοι για τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης και τον ακαδημαϊκό χώρο.

Και όταν διερεύνησα γιατί η κυβέρνηση δεν παρενέβη για να διορθώσει τέτοιες ανισορροπίες, κατέστη σαφές ότι και η κυβέρνηση κυριαρχούνταν από εβραϊκά συμφέροντα - εν μέρει από τους ίδιους τους Εβραίους, εν μέρει από παραπλανημένους Χριστιανούς Σιωνιστές, αλλά κυρίως από εβραϊκά χρήματα που εξέλεγαν ευνοϊκούς πολιτικούς και υπαγόρευαν πολιτική σε πολλά επίπεδα. Ανακάλυψα ότι το αμερικανικό σύστημα ήταν ένα εδραιωμένο, αυτοενισχυόμενο, αυτοπροστατευόμενο σύστημα που σχεδόν πάντα λειτουργούσε για λογαριασμό των εβραϊκών ή ισραηλινών συμφερόντων, κάτι που στην πραγματικότητα σήμαινε αντίθεση με τα αμερικανικά (ειδικά των λευκών Αμερικανών) συμφέροντα.

Όπως λέω, αυτό φαίνεται να είναι κάτι εγγενώς κακό. Σκεφτείτε, αν θέλετε, πόσο καλά πάνε τα πράγματα στις ΗΠΑ σήμερα. Είναι το έθνος μας στο σωστό δρόμο, γενικά; Όχι; Αν αυτή είναι η άμεση απάντησή σας, τότε είστε σε καλή παρέα. Οι έρευνες κοινής γνώμης για τουλάχιστον τις τελευταίες δύο δεκαετίες έχουν δείξει σταθερά ότι μεταξύ 55% και 75% του αμερικανικού κοινού πιστεύει ότι η χώρα βρίσκεται σε λάθος δρόμο. Αυτό είναι ένα υψηλό επίπεδο δυσαρέσκειας, που διαπερνά τόσο τις Ρεπουμπλικανικές όσο και τις Δημοκρατικές κυβερνήσεις. Και δεν πρόκειται απλώς για θέμα δυσαρέσκειας του ενός κόμματος όταν το άλλο βρίσκεται στην εξουσία. Μπορεί να μην σας αρέσει ο πρόεδρος, αλλά να εξακολουθείτε να αισθάνεστε ότι η χώρα σας γενικά τα πάει καλά, και μπορείτε να είστε δυσαρεστημένοι ακόμα και όταν «ο δικός σας άνθρωπος» κέρδισε την προεδρία - όπως συμβαίνει σήμερα με πολλούς ψηφοφόρους του Trump. Δεν πρόκειται λοιπόν μόνο για κομματική πολιτική. Παίζει ρόλο κάτι βαθύτερο.

Στη συνέχεια, σκεφτείτε το εξής. Υπάρχει μια σταθερή πολιτική συνθήκη κατά τη διάρκεια των δεκαετιών και σε όλες τις κομματικές γραμμές: η εβραϊκή επιρροή και ο εβραϊκός έλεγχος της κυβέρνησης. Αυτό ισχύει τόσο για τους Ρεπουμπλικάνους όσο και για τους Δημοκρατικούς, και σε μικρότερο βαθμό για τους Πράσινους και άλλα μικρότερα κόμματα. Είναι γνωστό εδώ και καιρό ότι οι Ρεπουμπλικάνοι λαμβάνουν τουλάχιστον το 25% της συνολικής πολιτικής τους χρηματοδότησης από εβραϊκές πηγές, και οι Δημοκρατικοί, τουλάχιστον το 50%. Αυτό είναι εκπληκτικό, δεδομένου ότι υπάρχουν περίπου 13.000 λομπίστες στην Ουάσιγκτον, όλοι στους οποίους δίνονται χρήματα από διάφορες ομάδες για να επηρεάσουν την πολιτική. Κι όμως, μόνο ένα λόμπι - το Εβραϊκό Λόμπι - δίνει το 25%, το 50% ή και περισσότερο όλων των δωρεών για τις κομματικές εκστρατείες. Μόλις αντιληφθούμε αυτό το γεγονός, δεν προκαλεί καθόλου έκπληξη το γεγονός ότι τα εβραϊκά συμφέροντα υπερισχύουν.

Γιατί λοιπόν να μην καταστήσουμε τέτοιες δωρεές παράνομες; Επειδή οι ίδιοι οι άνθρωποι που θα το έκαναν αυτό είναι αυτοί που διαφθείρονται εξαρχής από τα χρήματα. Οι Εβραίοι είναι φυσικά αρκετά ευχαριστημένοι με το σύστημα όπως είναι και μπλοκάρουν κάθε προσπάθεια που θα μπορούσε να μειώσει την επιρροή τους. Το σύστημα, στην πραγματικότητα, αυτοδιαφθείρεται και μόνο η ριζοσπαστική δράση μπορεί να το αλλάξει αυτό.

Πείτε με αντισημίτη αν θέλετε, αλλά εγώ βλέπω όλα αυτά ως μια εξαιρετικά αρνητική κατάσταση — και το βλέπω εδώ και πάνω από τρεις δεκαετίες. Αν οι Εβραίοι αποτελούν μειονότητα 2% σε αυτή τη χώρα, και όμως η κυβέρνησή μας, τα μέσα ενημέρωσης, ο ακαδημαϊκός μας κόσμος και οι επιχειρηματικές μας επιχειρήσεις ενεργούν σταθερά και αποδεδειγμένα υπέρ τους, πώς μπορεί αυτό να είναι οτιδήποτε άλλο εκτός από κακόβουλο;

Αυτή η κατάσταση δεν είναι καινούργια, παρεμπιπτόντως. Στην πραγματικότητα, χρονολογείται εδώ πάνω από 100 χρόνια - πριν οι πλούσιοι Αμερικανοί Εβραίοι πιέσουν τον Franklin Delano Roosevelt να εμπλακεί στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, πριν πιέσουν τον Woodrow Wilson να κηρύξει τον πόλεμο στη Γερμανία κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, τουλάχιστον μέχρι το 1911, όταν ένα αναδυόμενο εβραϊκό λόμπι των ΗΠΑ υπερνίκησε τις επιθυμίες του Προέδρου William Taft και «έπεισε» ένα υπάκουο Κογκρέσο να ακυρώσει μια μακροχρόνια εμπορική συνθήκη ΗΠΑ-Ρωσίας. Είναι μια μακρά και βρώμικη ιστορία.

Ήδη από τη δεκαετία του 1920, ήταν προφανές στους διορατικούς παρατηρητές ότι ο Εβραϊσμός είχε υπερβολικό και αρνητικό αντίκτυπο στην αμερικανική κοινωνία. Το 1921, ο Henry Ford έγραψε τα εξής στην εφημερίδα του The Dearborn Independent : «Αν μπορούσατε να βάλετε μια ετικέτα με την ένδειξη «Εβραίος» σε κάθε μέρος της ζωής σας που ελέγχεται από Εβραίους, θα εκπλαγείτε με την εικόνα» ( The International Jew/βιβλίο 3/Κεφάλαιο 48,  13 Αυγούστου). Το 1921! Αυτό συνέβη πριν από 105 χρόνια! Και θα μαντεύατε ότι η κατάσταση είναι καλύτερη ή χειρότερη σήμερα; Μπίνγκο.

Η Τελευταία Σταγόνα που Ξεχείλισε το ποτήρι

Όπως είπα, όλα αυτά ήταν προφανή για μένα εδώ και δεκαετίες. Εξίσου προφανής ήταν η ανάγκη να αναληφθεί δράση. Ως μέλος ΔΕΠ στο Πανεπιστήμιο του Michigan, ήμουν ηγετική φωνή για τη δράση BDS (μποϊκοτάζ, απεξάρτηση, κυρώσεις) κατά του Ισραήλ και υποστήριξα τις προσπάθειες τόσο των φοιτητών όσο και των καθηγητών να πιέσουν για αυτό το ζήτημα.1 Δυστυχώς , το πανεπιστήμιό μου είναι σε μεγάλο βαθμό εβραϊκό — έχει περίπου 5.000 Εβραίους φοιτητές, που αποτελούν περίπου το 15% του συνολικού φοιτητικού πληθυσμού. Αυτό κατατάσσει το Πανεπιστήμιο του Michigan στην 10η θέση σε εθνικό επίπεδο ως προς το ποσοστό των Εβραίων και στην 5η θέση ως προς τον συνολικό εβραϊκό πληθυσμό. Ταυτόχρονα, έχει επίσης μεγάλο αριθμό Εβραίων καθηγητών και διοικητικών στελεχών, μέχρι και το Συμβούλιο των Αντιβασιλέων. Φυσικά, λοιπόν, έχει αντισταθεί αποφασιστικά σε όλες τις ενέργειες που σχετίζονται με το BDS (παρά την απεξάρτησή του από το απαρτχάιντ της Νότιας Αφρικής το 1988). Και πάλι, για όποιον έδινε έστω και την ελάχιστη προσοχή, ήταν σαφές ότι η εβραϊκή εξουσία εντός του πανεπιστημίου καθοδηγούσε την πολιτική προς όφελός της. Και το πανεπιστήμιό μου προφανώς δεν είναι μόνο του σε αυτό το θέμα. Μέχρι σήμερα, κανένα μεγάλο αμερικανικό πανεπιστήμιο δεν έχει απεξαρτηθεί από το Ισραήλ.

Έπειτα ήρθε η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι: ή μάλλον, δύο τελευταίες σταγόνες. Η πρώτη ήταν η επακόλουθη επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023, κατά την οποία το Ισραήλ, αντί να βρει και να τιμωρήσει τους δράστες, επέλεξε να αποδεκατίσει ολόκληρη τη Γάζα. Μέχρι στιγμής, τουλάχιστον 100.000 Παλαιστίνιοι έχουν σκοτωθεί, και ίσως διπλάσιος ή και τριπλασιος αυτός ο αριθμός. Και από τους νεκρούς, περίπου το 60% είναι γυναίκες, παιδιά και ηλικιωμένοι.

Για όλους εκείνους που επί χρόνια δίσταζαν να δράσουν κατά του ισραηλινού απαρτχάιντ, αυτή θα έπρεπε να ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Εκτός από το θεσμικό απαρτχάιντ, τώρα έχουμε μια ξεκάθαρη γενοκτονία και μαζική δολοφονία αθώων, που μεταδόθηκε στον κόσμο για να τη δουν όλοι. Δεν είναι αμφισβητήσιμη, δεν είναι «γκρίζα ζώνη», δεν είναι δικαιολογημένη αυτοάμυνα και σίγουρα δεν είναι δικαιοσύνη. Είναι μαζική εγκληματικότητα που διαπράττεται από το εβραϊκό κράτος και υποστηρίζεται από μεγάλες πλειοψηφίες Εβραίων πολιτών, τόσο στο Ισραήλ όσο και στο εξωτερικό. Η αποστέρηση από τα ισραηλινά εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας είναι το λιγότερο που θα μπορούσε να γίνει.

φωτό
Στα τρία και πλέον χρόνια αυτής της συνεχιζόμενης γενοκτονικής καταστροφής, τι έχει κάνει η αμερικανική κυβέρνηση; Έχει βοηθήσει τους εγκληματίες. Κατά τους πρώτους 18 μήνες υπό την κυβέρνηση Biden-Harris, δεν ελήφθη απολύτως καμία ουσιαστική κρίσιμη δράση εναντίον του Ισραήλ. Αντιθέτως: Ο Biden ενέκρινε τη συνεχή ετήσια βοήθεια ύψους 3,8 δισεκατομμυρίων δολαρίων προς το εβραϊκό κράτος και ενέκρινε ένα ειδικό εφάπαξ «πακέτο ασφαλείας» ύψους 14 δισεκατομμυρίων δολαρίων στις αρχές του 2024. Ο Trump δεν έχει κάνει τίποτα για να τιμωρήσει τα ισραηλινά εγκλήματα και, όπως και ο προκάτοχός του, συνέχισε τη ροή βοήθειας και όπλων. Έχει αναφερθεί ότι περισσότερα από 25 δισεκατομμύρια δολάρια σε συνολική βοήθεια έχουν δοθεί στο Ισραήλ από τις 7 Οκτωβρίου 2023 και άλλα 33 δισεκατομμύρια δολάρια σε μεταφορές όπλων.

Ποια καλύτερη απόδειξη θα μπορούσε να υπάρξει για τον εβραϊκό έλεγχο της κυβέρνησης των ΗΠΑ από το ότι δύο πρόεδροι τόσο διαφορετικοί όσο ο Biden και ο Trump είναι ενωμένοι στην άνευ όρων υποστήριξή τους στα ισραηλινά εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας;

Σαν να μην έφτανε αυτό, δείτε την αντίδραση στους Αμερικανούς διαδηλωτές κατά της γενοκτονίας στη Γάζα. Οι φοιτητές που διαμαρτυρήθηκαν στις πανεπιστημιουπόλεις παρενοχλήθηκαν, συνελήφθησαν, απολήθηκαν από τις πανεπιστημιακές τους θέσεις εργασίας, ακόμη και αποβλήθηκαν. Και αν τύχαινε να είναι μη πολίτες των ΗΠΑ, ακόμη και απελάθηκαν. Οι εργαζόμενοι ενήλικες που διαμαρτυρήθηκαν, έστω και μόνο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, απολύθηκαν, τους επιβλήθηκαν πρόστιμα, υποβιβάστηκαν ή τιμωρήθηκαν με άλλο τρόπο. Αξιοσημείωτες διασημότητες που τιμωρήθηκαν περιλαμβάνουν τους Macklemore, Susan Sarandon, Melissa Barrera, Maha Dakhil, Sally Rooney, Bella Hadid, Mia Khalifa, David Velasco και Zara Larsson. Αμέτρητα άλλα λιγότερο σημαντικά άτομα σίγουρα πλήρωσαν ένα τίμημα.

Αυτή ήταν μια ιδιαίτερα απρόσμενη αφύπνιση για την παραδοσιακή Αριστερά, η οποία αρέσκεται να υπερασπίζεται τα δικαιώματα των αυτόχθονων πληθυσμών, των μη λευκών, των ομοφυλόφιλων, των ατόμων με αναπηρία και άλλων που λέγεται ότι υποφέρουν από συστημικές διακρίσεις. Αλλά οι αριστεροί Εβραίοι χορηγοί ήταν εντάξει με το κίνημα «Black Lives Matter», τις δράσεις κατά της «ακροδεξιάς», τις δράσεις τύπου antifa και ούτω καθεξής. Αλλά όταν ήρθε η ώρα να υπερασπιστεί τους Παλαιστίνιους, η εβραϊκή δομή εξουσίας επιτέθηκε ανελέητα σε αριστερούς και φιλελεύθερους διαδηλωτές. Για άλλη μια φορά, αυτό ήταν ένα βασικό μάθημα στην εβραϊκή πολιτική εξουσίας: οι Εβραίοι κυβερνούν στην Αμερική και αν παραβιάσεις τα συμφέροντά τους, θα δεχθείς επίθεση. Οι αριστεροί και οι φιλελεύθεροι ανακάλυψαν έτσι με τον σκληρό τρόπο αυτό που όσοι βρίσκονται στη «δεξιά» γνωρίζουν εδώ και χρόνια.

Έπειτα, έχουμε τελειωτικά την σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι: Ο πόλεμος ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν, ο οποίος ξεκίνησε με μια πράξη μαζικής δολοφονίας στις 28 Φεβρουαρίου 2026.2 Αυτός ο πόλεμος, που βρίσκεται τώρα στον όγδοο μήνα του και δεν δείχνει σημάδια επίλυσης, είναι ο κατεξοχήν «πόλεμος για τους Εβραίους». Είναι η παραδειγματική περίπτωση, στην πραγματικότητα. Δύσκολα μπορεί να είναι πιο ξεκάθαρο ή πιο προφανές ότι ο Trump ξεκίνησε τον πόλεμο κατόπιν εντολής του Netanyahu και του Αμερικανικού Εβραϊκού Λόμπι, που φοβόντουσαν ένα ολοένα και πιο ισχυρό και ισχυρό Ιράν. Η αδύναμη έως ανύπαρκτη δικαιολογία του Trump - ότι το Ιράν ήταν «χορηγός της τρομοκρατίας» (σαν να μην ήταν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ) και ότι βρισκόταν στα πρόθυρα της ανάπτυξης πυρηνικών όπλων ικανών να φτάσουν στους «συμμάχους των ΗΠΑ» (δηλαδή στο Ισραήλ) - ήταν πάντα γελοία και στερείται αποδεικτικών στοιχείων. Κάθε έθνος έχει το δικαίωμα να δημιουργεί εμπλουτισμένο ουράνιο, συμπεριλαμβανομένου του βαθμού οπλισμού. Δεν υπάρχει διεθνής νομοθεσία που να το απαγορεύει αυτό. Και οποιεσδήποτε βίαιες ενέργειες που χρηματοδοτούνται από το Ιράν όλα αυτά τα χρόνια ωχριούν σε σύγκριση με την αμερικανική και ισραηλινή τρομοκρατία.

Αυτός είναι σαφώς ο «πόλεμος για τους Εβραίους» του Trump, αλλά η μάζα των Ρεπουμπλικανών πολιτικών τον υποστηρίζει, έστω και de facto. Από τους νυν Ρεπουμπλικάνους γερουσιαστές, μόνο τέσσερις γερουσιαστές έχουν ψηφίσει στην πραγματικότητα για τον τερματισμό του πολέμου: οι Rand Paul, Susan Collins, Lisa Murkowski, και Thom Tillis. Στη Βουλή, μερικοί έχουν προσφέρει άκριτα την ιδέα ( οι Thomas Massie και Ro Khanna κατέθεσαν νομοσχέδιο στη Βουλή για την απαγόρευση της στρατιωτικής εμπλοκής κατά του Ιράν χωρίς την έγκριση του Κογκρέσου - υποστηριζόμενο από τους Ρεπουμπλικάνους ( Tom Barrett από το Michigan, Warren Davidson από το Ohio και Brian Fitzpatrick από την Pennsylvania). Είναι σημαντικό ότι κανείς δεν μιλάει ενάντια στη βασική αιτία του προβλήματος: τον ισραηλινό γενοκτονικό φανατισμό που υποστηρίζεται από ένα κακόβουλο και καταστροφικά ισχυρό Αμερικανοεβραϊκό λόμπι. Κανείς δεν απαιτεί τον τερματισμό κάθε ισραηλινής οικονομικής και στρατιωτικής βοήθειας. Κανείς δεν ζητά κυρώσεις στο Ισραήλ. Κανείς δεν αμφισβητεί τον ρόλο και τη δύναμη του Εβραϊκού Λόμπι.

Οι Δημοκρατικοί είναι ελάχιστα καλύτεροι — και αναμενόμενα, δεδομένου του μεγαλύτερου εθισμού τους στο εβραϊκό χρήμα. Βλέπουμε κάποια μικρή πρόοδο από τους πολύ κακοποιημένους Δημοκρατικούς Σοσιαλιστές της Αμερικής, των οποίων η πλατφόρμα ζητά τον τερματισμό των ξένων πολέμων, τη ριζική μείωση των στρατιωτικών δαπανών και των δαπανών του Πενταγώνου, την αποχώρηση από το ΝΑΤΟ και τη μείωση ή την κατάργηση της στρατιωτικής βοήθειας προς το Ισραήλ. Αλλά ακόμη και αυτοί δεν θα συζητήσουν την επιβολή κυρώσεων στο Ισραήλ, πόσο μάλλον την αντιμετώπιση της διαφθοράς του Αμερικανικού Εβραϊκού Λόμπι, πόσο μάλλον την δημόσια καταγγελία των Εβραίων και των Σιωνιστών για αυτό που είναι.

Αυτές οι δύο «τελευταίες σταγόνες» σίγουρα έχουν αφυπνίσει μεγάλο αριθμό νέων ανθρώπων, ωθώντας τους να ξεπεράσουν την προηγούμενη επιφυλακτικότητά τους και να επανεξετάσουν τα παγκόσμια γεγονότα. Τώρα πρέπει να τους κινητοποιήσουμε για δράση.

Για τυχόν εναπομείναντες σκεπτικιστές, αρκεί να επισημάνουμε τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα. Οι Εβραίοι στην πραγματικότητα κυριαρχούν στις μεγάλες εταιρείες μέσων ενημέρωσης. 3 Οι Εβραίοι στην πραγματικότητα κυριαρχούν στις μεγάλες τεχνολογικές εταιρείες. 4 Οι Εβραίοι στην πραγματικότητα δωρίζουν το μεγαλύτερο μέρος της πολιτικής χρηματοδότησης. 5 Αν με αμφισβητείτε για αυτά τα γεγονότα, αφιερώστε λίγα λεπτά και ελέγξτε τα. Αν δεν με αμφισβητείτε, τότε εργαστείτε για την αλλαγή. Εμείς επιτρέψαμε να συμβεί αυτό και μπορούμε να το αλλάξουμε.

Το Σώμα μου, η Ψήφος μου

Υπό το πρίσμα όλων αυτών, μπορώ μόνο να συμπεράνω ότι τίποτα δεν θα βελτιωθεί στις ΗΠΑ ή στα έθνη της Ευρώπης που είναι λακέδες των Αμερικανών, μέχρι να σπάσουμε τη ραχοκοκαλιά της εβραϊκής εξουσίας σε αυτή τη χώρα. Υπάρχουν ταχύτεροι τρόποι για να γίνει αυτό (επανάσταση, απόσχιση) και πιο αργοί τρόποι, όπως η εκλογική πολιτική, αλλά τώρα, υπό το φως των επικείμενων ενδιάμεσων εκλογών, πρέπει να αναρωτηθούμε τι μπορούμε να κάνουμε προς αυτή την κατεύθυνση.

Για μένα, το συμπέρασμα είναι σαφές: Ψηφίστε τον πιο αντι-Ισραηλινό, αντι-Σιωνιστή, αντι-Εβραίο υποψήφιο που μπορείτε να βρείτε. Σε αυτό το σημείο, τίποτα άλλο δεν έχει πραγματικά σημασία.

Αν ψηφίζετε σε κάποιο είδος προκριματικών εκλογών των Ρεπουμπλικανών ή μονοκομματικής αναμέτρησης, όπου όλοι οι υποψήφιοι είναι Ρεπουμπλικάνοι, ψηφίστε τον πιο αντι-Εβραίο Ρεπουμπλικάνο - γιατί τίποτα άλλο δεν έχει σημασία. Αν ψηφίζετε σε μονοκομματική κούρσα των Δημοκρατικών, όπου όλοι οι υποψήφιοι είναι Δημοκρατικοί, ψηφίστε τον πιο αντι-Εβραίο Δημοκρατικό - γιατί τίποτα άλλο δεν έχει σημασία. Αν ψηφίζετε σε συνηθισμένες αμφισβητούμενες εκλογές, ψηφίστε τον πιο αντι-Εβραίο υποψήφιο, ανεξαρτήτως κόμματος - γιατί τίποτα άλλο δεν έχει σημασία.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα: Στην πολιτεία καταγωγής μου, το Michigan, έχω την επιλογή για γερουσιαστή ανάμεσα στον Δημοκρατικό Abdul El-Sayed και τον Ρεπουμπλικάνο Mike Rogers. 6 Γενικά, δεν τείνω να ψηφίσω έναν φιλελεύθερο μουσουλμάνο Δημοκρατικό, αλλά θα ψηφίσω τον El-Sayed—επειδή είναι ο πιο αντιεβραίος και τίποτα άλλο δεν έχει σημασία.

Ένα άλλο σημείο που πρέπει να σημειωθεί εδώ: Μην μπερδεύεστε με το ζήτημα «Σιωνιστής» έναντι «Εβραίος». Σχεδόν όλοι οι Εβραίοι είναι κάποιου είδους Σιωνιστές, με την έννοια ότι υποστηρίζουν την ύπαρξη του Ισραήλ ως εβραϊκού κράτους στην Παλαιστίνη ως παγκόσμιο εβραϊκό καταφύγιο. Κάποιοι μπορεί να επιθυμούν να επιτρέψουν την είσοδο Αράβων πολιτών, κάποιοι μπορεί επίσης να υποστηρίξουν ένα παλαιστινιακό κράτος, αλλά σχεδόν όλοι υποστηρίζουν την ύπαρξη ενός θεολογικά και φυλετικά καθορισμένου εβραϊκού κράτους, και αυτή είναι η ουσία του Σιωνισμού. Για πάρα πολλούς ανθρώπους, «Σιωνιστής» είναι ο ευγενικός όρος για τους Εβραίους. Αλλά αν δεν λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, τότε κινδυνεύουμε να φανούμε πολύ υποχωρητικοί και πολύ δειλοί. Τα τρέχοντα γεγονότα απαιτούν βάναυση ειλικρίνεια.

Ρεαλιστικοί Στόχοι

Τέλος, πρέπει να είμαστε σαφείς και ρεαλιστές σχετικά με τους στόχους μας εδώ. Ο μακροπρόθεσμος στόχος είναι προφανής: μια συνολική αναδιάρθρωση της τρέχουσας κοινωνικής τάξης υπό την ηγεσία των Εβραίων. Βραχυπρόθεσμα, όμως, και εξαιρουμένων των πιο ακραίων επιλογών που αναφέρθηκαν παραπάνω, πρέπει να έχουμε κατά νου ότι η εκλογική διαδικασία είναι αργή και αβέβαιη. Ψηφίζοντας αντιεβραίους υποψηφίους, δεν περιμένουμε απαραίτητα να κερδίσουν. Φυσικά, θα έχουν τεράστια εβραϊκή χρηματοδότηση που θα στρέφεται εναντίον τους, και σε μια πρόχειρη, αδέξια, μαζική δημοκρατία όπως αυτή που έχουμε στην Αμερική και την Ευρώπη, τα χρήματα έχουν την επίδρασή τους. Ακόμα κι αν κερδίσουν μερικές εκλογές, μην περιμένετε να ενεργήσουν αποφασιστικά. Όπως οι περισσότεροι πολιτικοί, τυχόν νικητές πιθανότατα θα υποκύψουν στην εβραϊκή πίεση και θα υποχωρήσουν γρήγορα από τις προηγούμενες απαιτήσεις τους.

Αλλά προς το παρόν, όλα αυτά δεν έχουν σημασία. Αυτό που έχει σημασία είναι η ρητορική, η γλώσσα και οι έμμεσες υποθέσεις: Απλώς υιοθετώντας δημόσια έστω και μια ήπια αντιεβραϊκή στάση, τέτοιοι πολιτικοί ανοίγουν το έδαφος για νέες προσεγγίσεις στο Εβραϊκό Ζήτημα. Κάνουν αποδεκτή μια κριτική προοπτική, πυροδοτούν νέες ιδέες και νέα σκέψη στους ανθρώπους και υποκινούν μια εβραϊκής καθοδήγησης αντίδραση που είναι χρήσιμη για τον σκοπό μας. Όλα αυτά αποτελούν ένα τεράστιο βήμα προς τα εμπρός, καθώς προετοιμάζουν το έδαφος για ισχυρότερη ρητορική και ισχυρότερη δράση στο μέλλον.

Όσο κι αν απεχθάνομαι να απλοποιώ υπερβολικά μια περίπλοκη κατάσταση, νομίζω ότι τα τρέχοντα γεγονότα μας έχουν αναγκάσει να το κάνουμε. Ήρθε η ώρα να ψηφίσουμε με βάση ένα μόνο ζήτημα.

Είναι λογικό.

Είναι ηθικό.

Είναι σωστό.

Στις 3 Νοεμβρίου, θα ψηφίσω κατά των Εβραίων. Ελάτε μαζί μου.

Παραπομπές 

  1. Δείτε, για παράδειγμα, αυτό το άρθρο του 2006 .
  2. Παρακάμπτω εδώ τον προηγούμενο, τον «Πόλεμο των Δωδεκαημέρων», στον οποίο συμμετείχαν οι ίδιοι εμπόλεμοι, του Ιουνίου 2025.
  3. Comcast (Brian Roberts), Disney (Dana Walden και μέχρι πρόσφατα, Bob Iger), Warner Bros (Michael DeLuca), Paramount Skydance (David και Larry Ellison) και Fox (σιωνιστική οικογένεια Murdoch, πιθανώς εν μέρει εβραϊκή). Ή ελέγξτε τα ονόματα οποιουδήποτε επικεφαλής κινηματογραφικού στούντιο. Ή σκεφτείτε τους κορυφαίους παρουσιαστές στο CNN: Wolf Blitzer, Dana Bash, Jake Tapper, John Berman, Bianna Golodryga, Carl Bernstein, Max Boot, Oren Lieberman, Jeremy Diamond.
  4.  Larry Ellison (Oracle), Mark Zuckerberg (Meta), Larry Page (Google), Sergey Brin (Google), Michael Dell (Dell Computers), Adam Mosseri (Instagram), Safra Catz (Oracle), Arthur Levinson (Apple), Sam Altman (OpenAI), Alex Karp (Palantir), Gary Cohn (IBM), Dario Amodei (Anthropic), και Andy Jassy (Amazon).
  5. Βλέπε, για παράδειγμα, τη μελέτη του Gil Troy  « The Jewish Vote ».
  6. Οι υποψήφιοι της μειοψηφίας για τη Γερουσία στο Michigan—Doug Marsh, Lydia Christensen, και Tim Long— δεν είναι περισσότερο αντιεβραίοι από τον El-Sayed. Αν κάποιος από αυτούς ήταν, θα είχε την ψήφο μου.

* Ο David Skrbina, PhD, είναι πρώην καθηγητής φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του Michigan, στο Dearborn. Είναι συγγραφέας ή επιμελητής δώδεκα βιβλίων, συμπεριλαμβανομένων των The Jesus Hoax (2η έκδοση , 2024), The Metaphysics of Technology  (Routledge, 2015) και Panpsychism in the West (MIT Press, 2017).

Ἀπό : theoccidentalobserver.net

Ὅλο αὐτό φυσικά καί ἀφορᾷ ὁλόκληρο τόν δυτικό κόσμο. Καί φυσικά ἐμᾶς στήν Εὐρώπη. Ἐμπρός, διότι δέν ἔχουμε πλέον πολλά περιθώρια. Ἡ ῥίζα τοῦ κακοῦ πρέπει νά ξεριζωθῇ. Αὐτό ἔχει σημασία. 


Ἡ Πελασγική

Δευτέρα 28 Σεπτεμβρίου 2026

Τί ψάχνουν στά κιτρολέμονα οἱ ἑβραῖοι ;

 Λοιπόν ὑπάρχει μία ἑβραϊκή γιορτή πού περιλαμβάνει μία συλλογή 4 εἰδῶν ἀνάμεσα στά ὁποῖα τό κίτρο ( εἶδος λεμονιοῦ ) ἔχει ξεχωριστή θέση. Αὐτή ἡ γιορτή γιά ἐφέτος, ξεκίνησε στίς 25 Σεπτεμβρίου καί τελειώνει τήν νύχτα τῆς 2ας Ὀκτωβρίου. Εἶναι τό λεγόμενο Sukkot. Γιά ἀκόμη μία φορά, ὅπως σχεδόν στίς περισσότερες γιορτές τους, τιμοῦν τούς προγόνους τους πού περιφέρονταν στήν ἔρημο ἐπί 40 χρόνια, ψάχνοντας τρόπο νά βγοῦν ἀπό αὐτήν !!! Πῶς κάνουν αὐτή τήν σύνδεση ; Μόνον αὐτοί ξέρουν. 

Δέν μᾶς ἐνδιαφέρουν οἱ λεπτομέρειες τῆς συγκεκριμένης γιορτῆς, παρά ἕνα χαρακτηριστικό της πού ἀποδεικνύει πώς μέ τήν φάρα τους κάτι πολύ περίεργο συμβαίνει. Εἶναι ἡ μία ἀπό τίς 7 ἡμέρες ὅπου λαμβάνουν τά 4 εἴδη πού ὅπως λένε ἔχουν τήν σημασία τους. ( Ῥῖξτε μία ματιά ἐδῶ ). Ποιά εἶναι αὐτά ; Ἕνα κίτρο, ἕνα φύλλο φοίνικα, κλαδάκια μυρτιᾶς καί κλαδιά ἰτιᾶς. 

Δέν ξέρω ἄν καί στά ὑπόλοιπα εἴδη , κλαδιά δένδρων, ψάχνουν νά βροῦν κάτι πρίν τά πάρουν, ἀλλά στό λεμόνι-κίτρο πέφτει μεγάλη ἐξέτασις ! Καί συζήτησις μαζύ του ...

ἀπό ἐδῶ 

Ξέρετε τί τούς λένε οἱ ῥαββίνοι τους γιά τό λεμόνι-κίτρο, τό ὁποῖο τούς μιλᾶ ; Διαβᾶστε ἀπό τίς δικές τους σελίδες : 

Το etrog ( κίτρο ) λέει: «Είμαι τέλειος. Εξισορροπώ τη μάθηση και την πράξη σε άψογη ισορροπία. Στη ζωή μου, η γνώση και η δράση δεν υπερισχύουν ούτε εκτοπίζουν η μία την άλλη, αλλά μάλλον επιτυγχάνουν να συμπληρώνουν η μία την άλλη ». ( ἐδῶ )
Καί προτρέπουν οἱ ῥαββίνοι : 
Αυτό είναι κάτι που όλοι πρέπει να λέμε, τουλάχιστον πού και πού. Όλοι πρέπει να γνωρίζουμε ότι διαθέτουμε τη δυνατότητα για μια τέτοια αρμονική τελειότητα και ότι ο καθένας μας έχει εκείνες τις στιγμές στη ζωή του όταν την επιτυγχάνει.( ἐδῶ )
Δέν ξέρω ποιά τελειότητα τούς δίνει τό τέτ α τέτ μέ τό κιτρολέμονο, ἀλλά σίγουρα ἀποδεικνύει κάτι ὅπως καί τό στριφογύρισμα τοῦ πουλερικοῦ πάνω ἀπό τό κεφάλι τους. Ψυχασθένεια !!! 

Ἡ Πελασγική

Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου 2026

11η Σεπτεμβρίου 2001, 25 χρόνια μετά κι᾿ἀκόμη ἡ ἀλήθεια κρυμμένη στό φῶς...

Ο Isser Harel, ο πατέρας των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών, έκανε την ακόλουθη πρόβλεψη στον Michael Evans το 1980: «Στην ισλαμική θεολογία, το φαλλικό σύμβολο είναι πολύ σημαντικό. Το μεγαλύτερο φαλλικό σας σύμβολο είναι η Νέα Υόρκη και το ψηλότερο κτίριο θα είναι το φαλλικό σύμβολο που θα χτυπήσουν [οι ισλαμιστές τρομοκράτες]». Ο ίδιος ο Netanyahu καυχήθηκε στο CNN το 2006 ότι είχε προβλέψει το 1995 ότι «αν η Δύση δεν αφυπνιστεί για την αυτοκτονική φύση του μαχητικού Ισλάμ, το επόμενο πράγμα που θα δείτε είναι ότι το μαχητικό Ισλάμ θα γκρεμίσει το Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου». Η προφητεία είναι εύκολη όταν κάνεις τον σχεδιασμό....Ο Γιαχβέ λειτουργεί με τρελούς τρόπους. ( Οἱ δύο ἐπιθέσεις τῆς 11ης Σεπτεμβρίου: Πῶς τό Ἰσραήλ κατέλαβε τό ἀμερικανικό βαθύ κράτος )

 Όχι μόνο οι Ισραηλινοί είχαν πρόγνωση για την επιχείρηση ψευδούς σημαίας του Πενταγώνου: η ιδέα γι' αυτήν μπορεί να προήλθε από αυτούς. Γνωρίζουμε ότι η διαδικασία λήψης αποφάσεων στο Πεντάγωνο βρισκόταν υπό ισραηλινή επιρροή μέσω των Richard Perle, Douglas Feith, Paul Wolfowitz και μερικών άλλων. Ο Perle ήταν διευθυντής του Συμβουλίου Αμυντικής Πολιτικής, ο Feith ήταν Υφυπουργός Άμυνας για την Πολιτική και ο Wolfowitz ήταν Αναπληρωτής Υπουργός Άμυνας, καθώς και ο κύριος συγγραφέας του «δόγματος Wolfowitz» που δικαιολογούσε τους προληπτικούς πολέμους, το οποίο ξαφνικά έγινε το «δόγμα Bush » μετά την 11η Σεπτεμβρίου. Αυτοί οι κρυπτοϊσραηλινοί δεν είχαν την ικανότητα να οργανώσουν την επιχείρηση του Πενταγώνου μόνοι τους, αλλά, σε συνεννόηση με άλλους κρυπτοσιωνιστές νεοσυντηρητικούς στον Λευκό Οίκο και το Υπουργείο Εξωτερικών, είχαν τη δύναμη να την υποκινήσουν και να την κατευθύνουν.

Σε ολόκληρη την ιστορία του κόσμου, δεν μπορώ να σκεφτώ καμία τεκμηριωμένη περίπτωση στην οποία η ανώτατη πολιτική ηγεσία μιας χώρας έχει εξαπολύσει μια μεγάλη επίθεση με ψευδείς σημαίες στα δικά της κέντρα εξουσίας και χρηματοδότησης και προσπαθεί να σκοτώσει μεγάλο αριθμό δικών της ανθρώπων . Η Αμερική του 2001 ήταν μια ειρηνική και ευημερούσα χώρα που διοικούνταν από σχετικά ήπιους πολιτικούς ηγέτες που επικεντρώνονταν στους παραδοσιακούς Ρεπουμπλικανικούς στόχους της θέσπισης φορολογικών περικοπών για τους πλούσιους και της μείωσης των περιβαλλοντικών κανονισμών...

 ...η πολυπλοκότητα τέτοιων γεγονότων μπορεί να θεωρηθεί ως ένας Γόρδιος Δεσμός, σχεδόν αδύνατο να ξεμπερδευτεί, αλλά ευάλωτος στο σπαθί του να τεθεί η απλή ερώτηση «Ποιος ωφελήθηκε;»

Η Αμερική και το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου σίγουρα δεν το έκαναν, και οι καταστροφικές κληρονομιές εκείνης της μοιραίας ημέρας έχουν μεταμορφώσει τη δική μας κοινωνία και κατέστρεψαν πολλές άλλες χώρες. Οι ατελείωτοι αμερικανικοί πόλεμοι που εξαπολύθηκαν σύντομα μας έχουν κοστίσει ήδη πολλά τρισεκατομμύρια δολάρια και οδήγησαν το έθνος μας στον δρόμο της χρεοκοπίας, ενώ σκότωσαν ή εκτόπισαν πολλά εκατομμύρια αθώους κατοίκους της Μέσης Ανατολής.

Οι παραδοσιακές πολιτικές ελευθερίες και οι συνταγματικές μας προστασίες έχουν διαβρωθεί δραστικά, με την κοινωνία μας να έχει κάνει μεγάλα βήματα για να γίνει ένα άμεσο αστυνομικό κράτος...

... Οι επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου άλλαξαν τα πάντα. Ξαφνικά, η μοναδική υπερδύναμη του κόσμου κινητοποιήθηκε πλήρως ενάντια στα αραβικά και μουσουλμανικά τρομοκρατικά κινήματα, ειδικά εκείνων που συνδέονται με τη Μέση Ανατολή. Οι στενοί πολιτικοί νεοσυντηρητικοί σύμμαχοι του Sharon στην Αμερική χρησιμοποίησαν την απροσδόκητη κρίση ως ευκαιρία για να πάρουν τον έλεγχο της εξωτερικής πολιτικής και του μηχανισμού εθνικής ασφάλειας της Αμερικής, με έναν υπάλληλο της NSA να αναφέρει αργότερα ότι Ισραηλινοί στρατιωτικοί περιφέρονταν ελεύθερα στις αίθουσες του Πενταγώνου χωρίς κανέναν έλεγχο ασφαλείας...

...  χωρίς να καταβάλει μεγάλη προσπάθεια, η αμερικανική κυβέρνηση συνέλεξε και συνέλαβε γρήγορα περίπου 200 πράκτορες της Mossad, πολλοί από τους οποίους είχαν έδρα ακριβώς στις ίδιες γεωγραφικές τοποθεσίες με τους υποτιθέμενους 19 Άραβες αεροπειρατές. Επιπλέον, η αστυνομία της Νέας Υόρκης συνέλαβε ορισμένους από αυτούς τους πράκτορες ενώ πανηγύριζαν δημόσια τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου και άλλοι συνελήφθησαν να οδηγούν φορτηγά στην περιοχή της Νέας Υόρκης που περιείχαν εκρηκτικά ή τα υπολείμματά τους. Οι περισσότεροι από αυτούς τους πράκτορες της Mossad αρνήθηκαν να απαντήσουν σε οποιεσδήποτε ερωτήσεις, και πολλοί από αυτούς που απέτυχαν σε τεστ πολυγράφου, αλλά κάτω από τεράστια πολιτική πίεση, όλοι τελικά απελευθερώθηκαν και απελάθηκαν πίσω στο Ισραήλ. 

οἱ "χορευταράδες ἰσραηλινοί",πού ὄχι μόνον τό γλεντοῦσαν καθώς φλέγονταν οἱ δίδυμοι πύργοι, ἀλλά τό βιντεοσκοποῦσαν για ἱστορική παρακαταθἠκη... ( ἐδῶ) 

...Ο William Christison είχε περάσει 29 χρόνια στη CIA , ανεβαίνοντας για να γίνει ένα από τα ανώτερα στελέχη της ως Διευθυντής του Γραφείου Περιφερειακής και Πολιτικής Ανάλυσης, με 200 αναλυτές ερευνητών να υπηρετούσαν υπό τον ίδιο. Τον Αύγουστο του 2006, δημοσίευσε ένα αξιοσημείωτο άρθρο εξηγώντας γιατί δεν πίστευε πλέον την επίσημη ιστορία της 11ης Σεπτεμβρίου και ένιωθε σίγουρος ότι η έκθεση της Επιτροπής της 11ης Σεπτεμβρίου αποτελούσε συγκάλυψη, με την αλήθεια να είναι εντελώς διαφορετική. Το επόμενο έτος, υποστήριξε σθεναρά ένα από τα βιβλία του Griffin , γράφοντας ότι «[Υπάρχει] ένα ισχυρό σύνολο αποδεικτικών στοιχείων που δείχνουν ότι η επίσημη ιστορία της κυβέρνησης των ΗΠΑ για το τι συνέβη στις 11 Σεπτεμβρίου 2001 είναι σχεδόν σίγουρα μια τερατώδης σειρά ψεμάτων. » Και ο ακραίος σκεπτικισμός του Christison για την 11η Σεπτεμβρίου υποστηρίχτηκε από τον σκεπτικισμό πολλών άλλων πρώην επαγγελματιών των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών υψηλής εκτίμησης .

Θα μπορούσαμε να περιμένουμε ότι εάν ένας πρώην αξιωματικός των πληροφοριών της CIA του βαθμού του Christison κατήγγειλε την επίσημη αναφορά της 11ης Σεπτεμβρίου ως απάτη και συγκάλυψη, μια τέτοια ιστορία θα αποτελούσε πρωτοσέλιδη είδηση. Αλλά ποτέ δεν αναφέρθηκε πουθενά στα συστημικά μέσα ενημέρωσης μας, και έπεσα πάνω σε αυτό μόλις μια δεκαετία αργότερα.

Ακόμη και τα υποτιθέμενα «εναλλακτικά» μέσα μας ήταν σχεδόν το ίδιο σιωπηλά. Καθ' όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 2000, ο Christison και η σύζυγός του Kathleen, επίσης πρώην αναλύτρια της CIA, ήταν τακτικοί συνεργάτες του περιοδικού Counterpunch , δημοσιεύοντας πολλές δεκάδες άρθρα εκεί και σίγουρα ήταν οι πιο αξιόπιστοι συγγραφείς του σε θέματα πληροφοριών και εθνικής ασφάλειας. Αλλά ο αρχισυντάκτης Alexander Cockburn αρνήθηκε να δημοσιεύσει οποιονδήποτε από τους σκεπτικισμούς τους για την 11η Σεπτεμβρίου, οπότε δεν ήρθε ποτέ στην προσοχή μου εκείνη την εποχή. Πράγματι, όταν ανέφερα τις απόψεις του Christison στον σημερινό συντάκτη του Counterpunch , Jeffrey St. Clair, πριν από δύο χρόνια, έμεινε έκπληκτος όταν ανακάλυψε ότι ο φίλος που ήταν τόσο κοντά του, ήταν στην πραγματικότητα ένας "9/11 Truther" ( ὀπαδός τοῦ κινήματος Ἀλήθεια για τήν 11η Σεπτεμβρίου) . Όταν τα όργανα των μέσων ενημέρωσης λειτουργούν ως ιδεολογικοί φύλακες, μια κατάσταση ευρείας άγνοιας γίνεται αναπόφευκτη... [ Δύο διαβόητα γεγονότα : 7η Ὀκτωβρίου καί 11η Σεπτεμβρίου ( μέρος Γ΄) Ἰσραηλινή Τρομοκρατία - 11η Σεπτεμβρίου καί Μοσσάντ ]

Οἱ ἑβραῖοι ὑπάλληλοι τῶν πύργων,ἔλειπαν τήν ἡμέρα τῆς ἐπιθέσεως. Εἶχαν ἀργία ...ἀπό τήν σημαία τους.Ὅλοι τους...! (φωτό)

Οι 5 Ισραηλινοί που Χορεύουν...


Βρήκε κανείς περίεργο το γεγονός ότι την ίδια μέρα της 11ης Σεπτεμβρίου - υπήρχαν 5 τύποι που είχαν στηθεί με μια κάμερα που βιντεοσκοπούσε τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου από απόσταση όπου μπορούσαν να απαθανατίσουν ολόκληρο το θέαμα καθώς χτυπούσαν τα αεροπλάνα - τότε, το κτίριο κατέρρευσε;
Παιδιά, με όρους γυρισμάτων - αυτό λέγεται "Στην τοποθεσία" ( γυρίσματα σε περιβάλλον εκτός στούντιο) ...
Ένας φωτογράφος παίρνει μια ανάθεση για κινηματογράφηση μιας εκδήλωσης - ΠΡΙΝ να γίνει πραγματικά η εκδήλωση... διαφορετικά, χάνουν τη μαγνητοσκόπηση της εκδήλωσης. (Σωστά?)...
Έτσι, αυτοί οι άνθρωποι ΓΝΩΡΙΖΑΝ ότι η 11η Σεπτεμβρίου θα έπαιζε - ακριβώς μπροστά στα μάτια τους. Δεν ήταν η ομάδα των "ψυχικών φωτογράφων ειδήσεων"( φανταστικές φωτογραφήσεις)  - σε αυτούς τους ανθρώπους δόθηκε εντολή να στήσουν τις κάμερές τους και να "καταγράψουν τα γεγονότα" ΠΡΙΝ αυτά τα γεγονότα ξετυλιχτούν μπροστά στα μάτια όλων.
Ποιοί ήταν αυτοί?
Ποια χώρα συμμετείχε σε αυτή την πρόγνωση;
Αυτό είναι ένα σημαντικό κλειδί για να κατανοήσουμε τι πραγματικά συνέβη την ημέρα της 11ης Σεπτεμβρίου... 
φωτό

Το Κτήριο 7 του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου, μια κατασκευή 47 ορόφων, κατέρρευσε στο δικό του αποτύπωμα στις 5:21 μ.μ. στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, επτά ώρες μετά την καταστροφή των Δίδυμων Πύργων. Πολλοί μάρτυρες ανέφεραν ότι η αστυνομία και το προσωπικό έκτακτης ανάγκης ανακοίνωσαν ότι το WTC-7 επρόκειτο να καταρρεύσει. Δευτερόλεπτα πριν πέσει, μάρτυρες άκουσαν μια αντίστροφη μέτρηση για την κατεδάφιση («πέντε-τέσσερα-τρία-δύο-ένα») στον ασύρματο της αστυνομίας, ακολουθούμενη από την τεράστια έκρηξη που προκάλεσε την «κατάρρευση».

Το κτίριο έπεσε σε απόλυτη ελεύθερη πτώση για τα πρώτα δυόμισι δευτερόλεπτα και σχεδόν ελεύθερη πτώση στη συνέχεια. Αυτό σημαίνει ότι όλα τα κάθετα στηρίγματα του WTC-7 είχαν κατά κάποιο τρόπο αφαιρεθεί ταυτόχρονα και εντελώς. Ο μόνος γνωστός μηχανισμός που μπορεί να το κάνει αυτό είναι τα επαγγελματικά προετοιμασμένα και χρονομετρημένα εκρηκτικά.

Η προφανής ελεγχόμενη κατεδάφιση του Κτιρίου 7 χάλασε το αφήγημα στην επίσημη αφήγηση της 11ης Σεπτεμβρίου της αμερικανικής κυβέρνησης. Το WTC-7 ήταν ένα από τα πιο σημαντικά κτίρια στην Αμερική. Στεγαζόταν το δεύτερο μεγαλύτερο αρχηγείο της CIA μετά το Langley της Βιρτζίνια, καθώς και η Secret Service, η Securities and Exchange Commission με τα αρχεία της Enron, την Υπηρεσία Εσωτερικών Εσόδων και πολλούς από τους μεγαλύτερους καταζητούμενους της Αμερικής . Επιπλέον, ο 23ος όροφος του WTC-7 ήταν η έδρα του Γραφείου Διαχείρισης Έκτακτης Ανάγκης (OEM) της Νέας Υόρκης, όπου οι τοπικές και ομοσπονδιακές κυβερνήσεις θα διαχειρίζονταν την κοινή τους απόκριση σε οποιαδήποτε μεγάλη καταστροφή—όπως η 11η Σεπτεμβρίου.


 Οι επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου ήταν το απαραίτητο πρόσχημα για τις ΗΠΑ να υλοποιήσουν το απόρρητο σχέδιό τους που προέβλεπε μία άκρως επιθετική εξωτερική πολιτική και το οποίο έφερε την κωδική ονομασία «Project for the New American Century», (PNAC) όπως το οραματίστηκε το ομώνυμο και ακραιφνώς συντηρητικό think tank που απέβλεπε στη διατήρηση της παγκόσμιας ηγεμονίας μέσω ριζικών αλλαγών στη στρατιωτική και εξωτερική πολιτικής της Αμερικής, συμπεριλαμβανομένης της απομάκρυνσης με τη βία του τότε Ιρακινού προέδρου Saddam Hussein.

Με «δυσοίωνο» τρόπο, μια έκθεση του Σεπτεμβρίου 2000 από το PNAC προέβλεπε ότι η εφαρμογή τέτοιων αλλαγών πολιτικής θα ήταν αργή και σταδιακή και ότι μόνο ένα γεγονός στην κλίμακα του Perl Harbor θα επέτρεπε την ταχεία αναταραχή, με έναν τέτοιο καταλύτη να συμβαίνει... βολικά έναν χρόνο αργότερα πρώτα στη Νέα Υόρκη και μετά στη Βιρτζίνια.


...ο απόστρατος στρατηγός των ΗΠΑ Wesley Clark θα αφηγηθεί αργότερα πώς σε μια επίσκεψη στο Πεντάγωνο λίγες ημέρες μετά την 11η Σεπτεμβρίου, ένας στρατιωτικός αξιωματούχος τον είχε ενημερώσει πως ελήφθη η απόφαση να πάνε οι Αμερικανοί σε πόλεμο με το Ιράκ, παρά το γεγονός πως δεν υπάρχουν στοιχεία που να συνδέουν τη Βαγδάτη με τις επιθέσεις.

 Σε μια επόμενη συνάντηση, λίγες εβδομάδες αργότερα, όταν οι ΗΠΑ είχαν αρχίσει να βομβαρδίζουν το Αφγανιστάν, ο ίδιος αξιωματούχος ενημέρωσε τον Clark ότι άλλες έξι χώρες –Συρία, Λίβανος, Λιβύη, Σομαλία, Σουδάν και Ιράν– θα στοχοποιούνταν ως απάντηση στην 11η Σεπτεμβρίου...

 ...ακούστε τον Larry Silverstein, τον στενό φίλο του Benjamin Netanyahu που αγόρασε το Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου δύο μήνες πριν από την 11η Σεπτεμβρίου, διπλασίασε την ασφάλιση και τυχαία δεν πήρε το συνηθισμένο πρωινό του στην κορυφή του Βόρειου Πύργου εκείνο το πρωί. Στο ντοκιμαντέρ America Rebuilds του PBS, που μεταδόθηκε το 2002, ο Silverstein ομολογεί ότι «τράβηξε» (δηλαδή κατεδάφισε) το κτίριο 7. Αργότερα συγκέντρωσε περίπου τα τρία τέταρτα του δισεκατομμυρίου δολαρίων σε χρήματα ασφάλισης σε αυτό ακριβώς το κτίριο, μαζί με τέσσερα δισεκατομμύρια για το υπόλοιπο του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου — τα οφέλη της παράξενης διπλής του αποζημίωσης ισχυρίζονται ότι είχε υποστεί δύο εντελώς ξεχωριστές και άσχετες τρομοκρατικές επιθέσεις από τα δύο αεροπλάνα...

...Η σύντομη απάντηση, στην οποία θα συμφωνούσαν οι περισσότεροι σπουδαστές του θέματος, είναι «οι neoconservatives». Φανατικά πιστοί στο Ισραήλ και απελπισμένοι να στρέψουν τον στρατό των ΗΠΑ εναντίον των μουσουλμάνων εχθρών τους, οι συγγραφείς του Rebuilding America's Defenses (Σεπτέμβριος 2000) ανακοίνωσαν πανηγυρικά ότι η πολυπόθητη «διαδικασία μετασχηματισμού… είναι πιθανό να είναι μακριά, αν δεν συμβεί κάποιο καταστροφικό και καταλυτικό γεγονός – σαν ένα νέο Περλ Χάρμπορ».

Η 11η Σεπτεμβρίου ήταν το νέο Περλ Χάρμπορ των neoconservatives. Οι συγκλονιστικές εικόνες της 11ης Σεπτεμβρίου και οι απώλειες 2000+ έμοιαζαν πολύ με την αρχική επίθεση στο Περλ Χάρμπορ του 1941, της οποίας ο ψυχολογικός αντίκτυπος μετέτρεψε μια αντιπολεμική άποψη του 80% σε μια φωλιά θυμωμένων πολεμοχαρών. Αλλά η 11η Σεπτεμβρίου δεν σχεδιάστηκε απλώς για να εξαπολύσει τις εισβολές στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, ή ακόμη και την καταστροφή «επτά χωρών σε πέντε χρόνια». Ο λιγότερο προφανής αλλά πιο σημαντικός σκοπός του ήταν να εμφυτεύσει βαθιά και μόνιμα την ισλαμοφοβία στο δυτικό υποσυνείδητο. Εξισώνοντας το Ισλάμ με την τρομοκρατία, η 11η Σεπτεμβρίου εξαπάτησε την Δύση ώστε να θεωρεί τους εχθρούς του Ισραήλ ως δικούς της. Η επιδημία ισλαμοφοβίας που προκλήθηκε από την 11η Σεπτεμβρίου θα συνεχίσει πιθανώς να εξαπλώνεται και να εξαπλώνεται για τις επόμενες δεκαετίες. Πράγματι, πιθανότατα θα ξεπεράσει την ίδια τη σιωνιστική οντότητα...

...Μία από τις μεγαλύτερες τρομοκρατικές επιθέσεις της ιστορίας πριν από την 11η Σεπτεμβρίου ήταν η βομβιστική επίθεση στο ξενοδοχείο King David στην Ιερουσαλήμ το 1946 από σιωνιστές μαχητές ντυμένους Άραβες, που σκότωσε 91 άτομα και κατέστρεψε σε μεγάλο βαθμό το κτίριο. Στην περίφημη υπόθεση Lavon του 1954 , Ισραηλινοί πράκτορες εξαπέλυσαν ένα κύμα τρομοκρατικών επιθέσεων εναντίον δυτικών στόχων στην Αίγυπτο, με σκοπό να κατηγορήσουν για αυτούς αντιδυτικές αραβικές ομάδες. Υπάρχουν ισχυροί ισχυρισμοί ότι το 1950 πράκτορες του Ισραήλ άρχισαν μια σειρά τρομοκρατικών βομβαρδισμών με ψευδή σημαία εναντίον εβραϊκών στόχων στη Βαγδάτη, χρησιμοποιώντας με επιτυχία αυτές τις βίαιες μεθόδους για να πείσουν την χιλιόχρονη εβραϊκή κοινότητα του Ιράκ να μεταναστεύσει στο εβραϊκό κράτος. Το 1967, το Ισραήλ εξαπέλυσε εσκεμμένη αεροπορική και θαλάσσια επίθεση εναντίον του USS Liberty , με σκοπό να μην αφήσει επιζώντες, σκοτώνοντας ή τραυματίζοντας περισσότερους από 200 Αμερικανούς στρατιώτες προτού η είδηση της επίθεσης φτάσει στον Έκτο Στόλο μας και οι Ισραηλινοί αποσυρθούν.


Η τεράστια έκταση της φιλο-ισραηλινής επιρροής στους παγκόσμιους πολιτικούς και μιντιακούς κύκλους σήμαινε ότι καμία από αυτές τις βάρβαρες επιθέσεις δεν επέφερε ποτέ σοβαρά αντίποινα, και σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις τις πέρασαν γρήγορα στην λήθη της μνήμης, έτσι ώστε σήμερα πιθανότατα όχι περισσότεροι από ένας στους εκατό από τους Αμερικανούς να τα γνωρίζουν. Επιπλέον, τα περισσότερα από αυτά τα περιστατικά ήρθαν στο φως λόγω τυχαίων συνθηκών, επομένως μπορούμε εύκολα να υποψιαστούμε ότι πολλές άλλες επιθέσεις παρόμοιας φύσης δεν έγιναν ποτέ μέρος του ιστορικού αρχείου...

 ...Ο JFK άσκησε τεράστια πίεση στο Ισραήλ για να σταματήσει το πρόγραμμα ανάπτυξης πυρηνικών όπλων του και είχε επίσης προσπαθήσει να περιορίσει δραστικά την αυξανόμενη επιρροή του Ισραηλινού Λόμπι αναγκάζοντας την οργάνωση που αργότερα έγινε AIPAC να εγγραφεί ως ξένος πράκτορας, σπάζοντας έτσι την πολιτική της δύναμη. Αλλά μόλις ο Κένεντι είχε βγεί από την μέση, ο φιλο-ισραηλινός διάδοχός του αντέστρεψε αμέσως και τις δύο αυτές πολιτικές, επιτρέποντας έτσι στο Ισραήλ να αποκτήσει το μεγάλο πυρηνικό οπλοστάσιο του και επιτρέποντας στην AIPAC να εξελιχθεί στην κολοσσιαία δύναμη που έχει πλέον μετατρέψει τα περισσότερα μέλη του Κογκρέσου μας σε εκπαιδευμένες φώκιες. που έδωσαν σε έναν αλαζονικό ξένο ηγέτη εκείνα τα ατελείωτα χειροκροτήματα. [ Δύο διαβόητα γεγονότα : 7η Ὀκτωβρίου καί 11η Σεπτεμβρίου ( μέρος Γ΄) Ἰσραηλινή Τρομοκρατία - 11η Σεπτεμβρίου καί Μοσσάντ ]

9/11 Ήταν μια ισραηλινή δουλειά

Το 1988 ο  John Carpenter  κυκλοφόρησε την ταινία "They Live" , μια μετρίως επιτυχημένη και σχετικά χαμηλού προϋπολογισμού ταινία επιστημονικής φαντασίας που έχει γίνει καλτ κλασική κατά τη διάρκεια των δεκαετιών, ιδιαίτερα δημοφιλής στους αντιφρονούντες και τους συνωμοτικούς κύκλους.

Με φόντο μια εξαθλιωμένη και αποσυντεθημένη Αμερική, ένας περιπλανώμενος ανακαλύπτει ένα ζευγάρι ειδικά γυαλιά ηλίου που αποκαλύπτουν έναν κρυμμένο κόσμο γύρω του, έναν κόσμο στον οποίο τα εξωγήινα όντα φαίνεται να έχουν καταλάβει τον έλεγχο και να έχουν επιβάλει την κακόβουλη θέλησή τους στην κοινωνία μας. Η παρουσία τους ανάμεσά μας κρύβεται από ένα στρώμα ψευδαίσθησης που διαπερνάται με επιτυχία από αυτά τα γυαλιά ηλίου, τα οποία επιτρέπουν στα άτομα να δουν την αληθινή μας πραγματικότητα και να λάβουν δράση για να επαναφέρουν τα πράγματα στην θέση τους.

Πιστεύω ότι κατά τη διάρκεια των τελευταίων έντεκα μηνών από τις 7 Οκτωβρίου, οι ισραηλινές επιχειρήσεις στη Γάζα έδωσαν σε όλα τα πρόθυμα άτομα ακριβώς ένα τέτοιο ζευγάρι ειδικά γυαλιά ηλίου, επιτρέποντάς τους να διαπεράσουν τις δεκαετίες ψευδαίσθησης και παραμόρφωσης που παράγουν τα συστημικά μέσα μας. Χρησιμοποιώντας αυτά τα ισχυρά εργαλεία, μπορούν επιτέλους να αρχίσουν να αποκαλύπτουν τα αληθινά γεγονότα της μακροχρόνιας σύγκρουσης Ισραήλ-Παλαιστινίων, της δολοφονίας του JFK και των τρομοκρατικών επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου. Έτσι, ο καθένας τους πρέπει να αποφασίσει αν θα χρησιμοποιήσει αυτά τα ειδικά γυαλιά ηλίου ή θα τα πετάξει με φόβο στην άκρη. (  Δύο διαβόητα γεγονότα : 7η Ὀκτωβρίου καί 11η Σεπτεμβρίου ( μέρος Δ΄) Ἰσραήλ τό μόνο κερδισμένο ἀπό τήν 11η Σεπτεμβρίου )


Φοβεῖσθε ἔνοπλον ἐξέγερσιν τοῦ κόσμου ἑναντίον μας, ἐάν οὖτος ἀντιληφθῇ ἐνωρίτερον περί τίνος πρόκειται, ἀλλά, διά τήν περίπτωσιν ταύτην, ἔχομεν εἰς τάς χώρας τῆς ∆ύσεως σύστημα τόσον τρομερόν, ὥστε καί αἱ θαρραλεώτεραι ψυχαί νά τρέμωσιν· ἐντός ὁλίγου αἱ ὁργανώσεις μας θά ἔχωσιν ἐγκατασταθῆ εἰς ὅλας τάς πρωτεύουσας, ἔτοιμοι ν’ ἀνατινάξωσιν οἰονδήποτε κρατικόν συγκρότημα ἑναντίον μας.
(πρωτόκολλο Θ΄ ἀπό : Τά Πρωτόκολλα τῶν Σοφῶν τῆς Σιών)

11η Σεπτεμβρίου 2001, 25 χρόνια μετά κι᾿ἀκόμη ἡ ἀλήθεια κρυμμένη στό φῶς...


Ἡ Πελασγική