Συγκλονιστικό θαῦμα σέ ἀεροπλάνο πού ἔπεφτε ἐνῶ ἐπέστρεφε ἀπό τούς Ἁγίους Τόπους!!!

«Παιδιά μου,βλέπω τήν Παναγία μας…»

Ἔργο Λαϊκῆς ζωγραφικῆς,ἀπό τήν ἁγιογράφο-Ζωγράφο Βλάχου Σοφία

Ένα πραγματικό γεγονός, το οποίο διηγείται επιβάτης σε αεροπλάνο που επέστρεφε από τους Αγίους Τόπους στις 29 Αυ­γούστου του 2003

« Ήταν χαράματα Παρασκευής, 29 Αυ­γούστου του 2003. Φεύγαμε με βαριά καρδιά από την Ιερουσαλήμ, με κατεύ­θυνση προς Τελ Αβίβ και από εκεί για Αθήνα.
Είχαμε περάσει υπέροχα.

Την προηγούμενη, είχαμε γιορτάσει Πανηγυρικά την Κοίμηση της Παναγίας μας στον Τάφο Της, αφού στα Ιεροσόλυμα η Κοίμη­ση εορτάζεται 13 ημέρες μετά, στις 28 Αυγούστου.
Ζήσαμε μία πρωτόγνωρη, μοναδι­κή εμπειρία. 

Το πανηγύρι ήταν μεγα­λοπρεπές, πλούσιο, γενναιόδωρο προς πάντας. Αργά το απόγευμα ετοιμάσαμε τις βαλίτσες μας, το βράδυ λάβαμε μέ­ρος στην αγρυπνία στον Πανάγιο Τάφο και αμέσως μετά, γρήγορα στο πούλμαν που μας περίμενε ακριβώς έξω από την παλαιά Πόλη. O καιρός ήταν καλός. 

O ουρανός έναστρος και μέσα σε μία γλυ­κιά ησυχία απολαμβάναμε την Πόλη φωτισμένη. Είχαμε στυλώσει τα μάτια μας στα τείχη της, αγκαλιάζοντας νοερά όλα τα Πανάγια Προσκυνήματα, κλείνο­ντας τα ερμητικά μέσα στην καρδιά μας. 
Ένα σχεδόν αδιόρατο ελαφρύ χαμόγελο πρόδιδε την κούραση των ημερών, αλλά και την βαθιά ευγνωμοσύνη μας προς τον Θεό για όσα ζήσαμε. Η ευχαρίστηση μας ήταν τόση, που δεν κλονίστηκε κα­θόλου από την παρατεταμένη αναμονή, ούτε από τον εξαντλητικό έλεγχο των Ισραηλινών στο αεροδρόμιο.

Όταν επιτέλους επιβιβάστηκα στο αεροπλάνο – εάν θυμάμαι καλά ήταν ένα δικινητήριο Airbus – πρόσεξα ότι τα φώτα του τρεμόπαιζαν συνεχώς και δεν σταθεροποιούνταν σε μία συγκεκριμέ­νη φωτεινότητα. Σκέφθηκα ότι κάποιο καλώδιο δεν κάνει καλή επαφή και βυ­θίστηκα στο κάθισμα μου. 

Όταν ξεκί­νησε η τροχοδρόμηση, τα πρόβλημα στα ηλεκτρικά έγινε πιο έντονο, ενώ παράλ­ληλα ακούγονταν και ο χαρακτηριστι­κός ήχος μικρών, πολλαπλών βραχυκυ­κλωμάτων. Δεν έδωσα σημασία· τα φώτα έσβησαν, απογειωθήκαμε και, όταν ξανά­ναψαν το πρόβλημα υφίστατο σε μικρό­τερο βαθμό. Καθόμουν με τη μητέρα μου στην αριστερή πλευρά του αεροσκάφους, μπροστά από το φτερό, ενώ φίλοι και γνωστοί κάθονταν σε κοντινές θέσεις.

Μετά από περίπου 20 λεπτά ακούσαμε έναν δυνατό θόρυβο και το αεροπλάνο άρχιζε να τρέμει και να κινείται δεξιά και αριστερά, σαν να «κοσκινίζει», όπως εύστοχα παρατήρησε κάποιος φίλος. O πιλότος είπε πρώτα στα εβραϊκά και με­τά στα αγγλικά να παραμείνουμε με τις ζώνες μας δεμένες, το ίδιο έκαναν αμέσως και οι αεροσυνοδοί Αρχικά δεν δώσαμε σημασία, ώσπου κοίταξα το φτερό και είδα την τουρμπίνα να φλέγεται και να εκσφενδονίζει κομμάτια από πυρωμένο σίδερο! Μετά από ένα καθησυχαστικό πρόλογο, την έδειξα στη μητέρα μου και στους γύρω φίλους. 

Όλοι μας είχαμε ταξιδέψει πολλές φορές με αεροπλάνο, αλλά ήταν η πρώτη φορά που βλέπαμε φλεγόμενο κινητήρα. Σφιχθήκαμε κάπως αλλά κρύψαμε επιμελώς την ανησυχία μας, σιωπώντας. Κάποιοι από εμάς όπως έμαθα αργότερα, λέγαμε νοερά την Ευχή. Μετά από αρκετά λεπτά έγινε νέα ανακοίνωση που μας πληροφορούσε για την απώλεια του αριστερού κινητήρα και ότι θα προσπαθήσουμε να φθάσουμε στα Ελευθέριος Βενιζέλος με τον άλλον.

Δεν πέρασαν άλλα είκοσι λεπτά όταν ακούστηκε ένας λιγότερος δυνα­τός θόρυβος από τη δεξιά πλευρά και νοιώσαμε όλοι τις ίδιες έντονες δονήσεις του αεροσκάφους, αναμεμιγμένες με αναταράξεις. Κάποιοι που κάθονταν μπροστά από το δεξί φτερό φώναξαν «πήρε φωτιά η τουρμπίνα»! 

Το μέχρι τότε ήπιο και, μάλλον ευχάριστο κλίμα, του θαλάμου αντικαταστάθηκε σύντομα από πανικό. Το αεροσκάφος έχανε διαρκώς και απότομα ύψος και ακουγόταν ένας θόρυβος σαν σφύριγμα, που μετά θυμήθηκα ότι τον άκουγα στις ταινίες, όταν έπεφταν οι βόμβες των αεροπλάνων. 

Οι αεροσυνοδοί, που μόλις είχαν ξεκίνησε να προσφέρουν αναψυκτικά, ασφάλισαν τρέχοντας τα καροτσάκια τους στις κατάλληλες θέσεις· κάθισαν γρήγορα και προσδέθηκαν κρατώντας το κεφάλι τους κοντά στα γόνατα. Αρκετοί καρδιοπαθείς και ηλικιωμένοι έπαιρναν τα χάπια τους δύο-δύο. 
Μεταξύ συζύγων, γίνονται δημόσιες εξομολογήσεις για το πότε απάτησε ο ένας τον άλλον και με ποιόν και ζητούσαν συγχώρεση. 

Γιαγιάδες και παπούδες απεκάλυπταν στα παιδιά τους ότι τους αδίκησαν στη διαθήκη τους και ζητούσαν συγχώρεση και εκείνα την έδιναν, αλλά και τη ζητούσαν με τη σειρά τους για παλιές άπρεπες συμπεριφορές. Φίλοι ομολογούσαν ότι με αφορμή το τάδε περιστατικό είχαν πει ψέματα και συκοφαντήσει αλλήλους….

Όλα τα παραπάνω μαζί με τη συνεχή και απότομη απώλεια ύψους, τις ασυ­νήθιστες αναταράξεις και τη σιγή του πιλότου έκαναν βαριά την ατμόσφαιρα. 
Σαν να μην έφθανε αυτό, κάποιος από τήν παρέα φώναξε «είχε δίκιο ο τάδε», ενθυμούμενος τα λόγια ενός μοναχού, που του είχε πει, παρουσία τρίτων, πριν από λίγες ήμερες ότι η Ελλάδα θα θρηνή­σει μεγαλύτερο αριθμό νεκρών από ό,τι το Πάσχα – αναφερόμενος στο δυστύχη­μα λίγο πριν από τη Μεγάλη Εβδομάδα στα Τέμπη – μόνο που αυτή τη φορά θα είναι στη θάλασσα. Είχαμε αρχίσει να ανησυχούμε σοβαρά…

Το αεροπλάνο άρχισε να παίρνει κλίση καταλάβαμε ότι προσπαθεί να στρίψει και σκέφθηκα ότι θα επιστρέφαμε στο Τελ Αβίβ η ότι θα πηγαίναμε στην Κύ­προ. Σε λίγο σηκώθηκε μία αεροσυνοδός και πήγε βιαστικά να ασφαλίσει κάποια αντικείμενα που έπεφταν. Τη σταμάτησα και τη ρώτησα τι ακριβώς συνέβαινε. 
Η πρώην χαμογελαστή και γλυκομίλητη κοπέλα είχε γίνει κατάχλωμη και είχε χά­σει τη φωνή της. Ο φόβος κυριαρχούσε στην έκφραση του προσώπου της, στα σφιγμένα δόντια και κορυφωνόταν στα ματιά της.

Τη ρώτησα εάν είχαμε χάσει και τους δυο κινητήρες και απάντησε με νεύμα καταφατικά. «Και τώρα τι θα γίνει; Πώς θα το αντιμετωπίσουμε;», ξανα­ρώτησα. Έπαψε να με κοιτάζει στα μάτια, το βλέμμα της έγινε μακρινό, σαν να κοιτούσε το κενό, κινούσε το κεφάλι της δεξιά και αριστερά, ανασήκωσε τους ώμους αδιάφορα, σαν όλα να είχαν τελει­ώσει και έκανε να φύγει. 
Τη συγκράτη­σα έντονα από το χέρι φωνάζοντας «Πέφτουμε;» και εκείνη μου έγνεψε πολλές φορές καταφατικά, χωρίς να μπορεί να αρθρώσει λέξη και έτρεξε να προσδεθεί πάλι στο κάθισμα της, κρατώντας σφιχτά το κεφάλι στα γόνατα. Πήραμε όλοι βα­θιά ανάσα και προσπαθούσαμε όσο το δυ­νατόν ψύχραιμα να συνειδητοποιήσουμε τα συμβαίνοντα.

Το πέπλο της μελαγχολίας έσκισε η δυνατή φωνή ενός ρασοφόρου: «Μην φοβάστε, αδελφοί μου, ας προσευχηθούμε, δεν θα αφήσει ο Θεός!». 
Οι ιερείς έβαλαν πετραχήλι και άρχισαν να διαβάζουν, κά­ποιοι λαϊκοί έλεγαν νοερά την Ευχή και οι υπόλοιποι χωρίστηκαν σε δυο ομάδες – τη δεξιά και την αριστερή πτέρυγα του θαλάμου των επιβατών – και άρχισαν δειλά να ψάλουν οι μεν την Παράκλη­ση της Παναγίας, οι δε τους Χαιρετι­σμούς. Αναθέσαμε την ελπίδα μας στον Θεό και αισθανθήκαμε πολύ καλύτερα ξελαφρώσαμε.

Οι αλλόθρησκοι επιβάτες, υπερβολικά φοβισμένοι σε σύγκριση μ’ εμάς, νόμι­ζαν ότι τραγουδούσαμε και μας κοίταζαν σαν να ήμασταν τρελοί. Η παρήγορη όμως αυτή ψυχική ανάταση διεκόπη λί­γο αργότερα, όταν έκανε ανακοίνωση με τρεμάμενη φωνή ο πιλότος: «όπως ήδη καταλάβατε, πριν από λίγη ώρα χάσαμε και το δεύτερο κινητήρα ανεφλέγη. 

Ρί­ξαμε τα καύσιμα και θα προσπαθήσουμε να επιστρέψουμε στο Μπεν Κουριόν (το αεροδρόμιο του Τελ Αβίβ), αλλά…» του ήρθε ένας κόμπος στον λαιμό και στα­μάτησε απότομα. Προς στιγμήν πάγωσε το αίμα μας. Όπως και να το κάνουμε, αλλιώς είναι να υποθέτεις βάσιμα πώς οδεύεις σε κάτι δυσάρεστο και αλλιώς είναι να σου το επιβεβαιώνουν επισήμως! Μετά τις πρώτες αμήχανες στιγμές, συνε­χίσαμε όλοι μαζί να προσευχόμαστε από το σημείο που είχαμε σταματήσει, άλλοι την Ευχή, άλλοι την Παράκληση, άλλοι τους Χαιρετισμούς. Μού έκανε εντύπωση ότι προσεύχονταν θερμά και όσοι έδειχναν στο παρελθόν να μην πιστεύουν…

Προσπάθησα να φερθώ ψύχραιμα σε σημείο που κατηγορήθηκα για αναισθησία. Εξήγησα ήρεμα, με την ελπίδα να δώσω κουράγιο και σε κάποιους που έκλαιγαν: «Κάποτε όλοι θα πεθάνουμε αυτό δεν αλλάζει. Τι μας μένει τότε; Το πόσα χρό­νια θα ζήσουμε και το πώς θα τα ζήσου­με. 
Όλοι μας θέλουμε να ζήσουμε πολλά χρόνια, εάν όμως ο Θεός αποφάσισε να πεθάνουμε σήμερα, ούτε αυτό αλλάζει· έξαλλου, δεν υπάρχει κάτι που να μπορούμε να κάνουμε ανθρωπίνως για να σωθούμε και δεν το κάνουμε. 

Άρα, εάν πάρουμε ως δεδομένο ότι σήμερα θα κληθούμε σε απολογία, τι πρέπει να μας ενδιαφέρει; Το σε ποιά κατάσταση βρίσκε­ται η ψυχή μας. Τώρα θα μού πείτε: «είμαι σε άσχημη κατάσταση, αλλά, εάν είχα και άλλα χρόνια, θα μετανοούσα!» 
Αυτή όμως η φιλοσοφική σκέψη δεν είναι της παρούσης, είναι μάλλον ένας ευσεβής πό­θος, γιατί είπαμε ότι παίρνουμε ως δεδομένο ότι παραδίδουμε σήμερα. Άρα τι μάς μένει να κάνουμε; Να προσευχηθούμε ειλικρινά και να ζητήσουμε με θερμή συγχώρεση των αμαρτιών μας. 
Όμως πρέπει να έχουμε την ελπίδα μας στο έλεος του Θεού, γιατί: ο Θεός από την άπειρη αγάπη Του για εμάς, δεν θα επέτρεπε ποτέ να γίνει κάτι προς ζημία της ψυχής μας, δηλαδή, εάν μάς πάρει σήμερα, αυτό θα πει ότι θα μας πάρει στην καλύτερη στιγμή μας.
Οι περισσότεροι από εμάς εξομολογηθήκαμε και κοινωνήσαμε μόλις χθες στη εορτή της Παναγίας, άρα είμαστε κατά το δυνατόν έτοιμοι. σκεφθείτε να φεύγαμε εντελώς απροετοίμαστοι; 
Όσοι ήρθαμε εδώ, δεν ήρθαμε για τουρισμό αλλά για προσκύνημα· λέτε ο Κύριος και η Παναγία, που ήρθαμε στην εορτή Της, να μάς αφήσουν έτσι;

Οι αναταράξεις συνεχίζονταν πάλι έντονες. Ήμασταν χαμηλά, άρχισαν να διακρίνονται τα νησιά με τα χαρακτηριστικά τους και μακριά η στεριά. 
Ξαφνικά σηκώθηκε όρθιος ο ίδιος ρασοφόρος, που καθόταν μπροστά δεξιά και μάς είχε παροτρύνει να προσευχηθούμε – δεν γνωρίζω εάν ήταν μοναχός η Ιερομόναχος (θυμάμαι μόνο την ψηλόλιγνη μορφή του το ιλαρό του προσώπου και τη μακριά του γενειάδα) και είπε με δυνατή και γεμάτη σιγουριά φωνή και δακρυσμένα μάτια «Παιδιά μου, σάς παρακαλώ, πιστέψτε με βλέπω την Παναγία μας μπροστά μου θεόρατη και κρατάει το αεροπλάνο από την κοιλιά- θα σωθούμε, θα σωθούμε!» και ξεσπώντας σε δάκρυα: «ας προσευχηθούμε να την ευχαριστήσουμε».

Όλοι οι επιβάτες πήραμε κουράγιο και αρχίσαμε να ψέλνουμε, δυνατά αυτή τι φορά, χαρμόσυνα την Παράκληση. Μέχρι και οι αεροσυνοδοί κατάλαβαν από τι γλώσσα του σώματος ότι κάτι ευχάριστο συμβαίνει και αναθάρρεψαν κοιτώντας απορημένες.

Σε λίγη ώρα φάνηκαν καθαρά τα κτήρια του Τελ Αβίβ- ήμασταν ήδη πολύ χαμηλά. Έμεναν λίγες μόλις στιγμές… Άρχισαν να μπαίνουν λογισμοί αμφιβολίας στο μυ­αλό μου: «Άραγε η πρόσκρουση θα γίνει στη στεριά η θα πέσουμε στη θάλασσα;», μα προσπαθούσα να τους διώξω με την προσευχή: «Πιστεύω Κύριε, βοήθει μου τη απιστία. Γεννηθήτω το θέλημα Σου. Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ήμας.»

Σε λίγο φάνηκε το αεροδρόμιο. Ο διά­δρομος ήταν στρωμένος με αφρό και κα­τά μήκος του ήταν παρατεταγμένα πολλά νοσοκομειακά. Άλλο αεροπλάνο δεν φαι­νόταν, προφανώς μάς είχαν δώσει προ­τεραιότητα. Μας φάνηκε ότι κατεβαίνα­με με μεγάλη ταχύτητα σε σχέση με τις άλλες φορές, μάς χώριζαν λίγα μόλις μέ­τρα από το έδαφος. 

Όταν έγινε η επαφή, το αεροπλάνο σταμάτησε κατά θαυμαστό τρόπο σε μόλις 50 μέτρα, χωρίς κανένας μας να κινηθεί από τη θέση του, έστω και κατ’ ελάχιστον. 
Τουρμπίνες δεν είχε, για να τις θέσει σε ανάστροφη λειτουρ­γία, ώστε να φρενάρει, και το φρένο στις ρόδες θα έπρεπε να είναι πολύ απότομο – πράγμα πολύ επικίνδυνο – για να στα­ματήσουμε μόλις σε 50 μέτρα, και ακόμα και τότε θα έπρεπε λόγω αδράνειας να πεταχτούμε όλοι προς τα μπροστά! (Εδώ φρενάρει κανείς λίγο με το αυτοκίνητο και με μικρές ταχύτητες και το σώμα του πηγαίνει μπροστά). Τίποτα όμως από όλα αυτά δεν έγινε. Το αεροπλάνο δεν σταμάτησε σύμφωνα με τους νόμους της φυσικής, αλλά σαν να εναποτέθηκε μα­λακά στο έδαφος!

Ἔργο Λαϊκῆς ζωγραφικῆς,ἀπό τήν ἁγιογράφο-Ζωγράφο Βλάχου Σοφία 

Όλοι αρχίσαμε, γεμάτοι ανακούφιση,τα ευχαριστήρια: «Δόξα Σοι Κύριε», «Σε ευχαριστώ Παναγία μου», «Ας είναι ευλογημένο το Όνομα Σου, Κύριε».
Μόνο τις αεροσυνοδούς είχε πιάσει νευ­ρική κρίση. Για τουλάχιστον πέντε λεπτά η μία άνοιγε ένα γιαούρτι, έτρωγε μία κουταλιά, το πέταγε και έπαιρνε άλλο, η άλλη ανοιγόκλεινε συνεχώς κάποια μεταλλικά συρτάρια, η άλλη έτρεμε και χτυπούσαν τα δόντια της.

Μετά από λίγο αποβιβαστήκαμε και συνοδεία αστυνομικών, ιατρών και νο­σοκόμων πήγαμε σε ένα σαλόνι, όπου κάποιους προσπαθούσαν να τους συνε­φέρουν και στους υπόλοιπους πρόσφε­ραν ένα αναψυκτικό. Από την ένταση είχε στεγνώσει το στόμα μας, αλλά ποιος νοιαζόταν;

Ήμασταν ζωντανοί μόνο αυτό μετρούσε! Σε λίγο ήρθε άλλο αεροσκάφος να μάς πάει στην Αθήνα, όπου και φθάσα­με ασφαλώς. Βέβαια μάς περίμεναν δημο­σιογράφοι και κάμερες. Ένας φίλος μου τηλεφώνησε με αγωνία να δει εάν είμαι καλά, γιατί είδε ένα trailer στις πρωινές ειδήσεις μεγάλου καναλιού για την πτή­ση μας, αλλά μετά το θέμα αποσιωπήθηκε επιμελώς.

Από εκείνη τη στιγμή, όλοι μας χάσαμε το ενδιαφέρον μας για τις λεπτομέρειες. 
Δεν φώναζε κανείς, δεν διαμαρτύρονταν για την καθυστέρηση, για τις βαλίτσες, για τις δημοσίως εξομολογηθείσες βα­ριές αμαρτίες, για τίποτα. Βαδίζαμε στη γη, αλλά το μυαλό και η καρδιά μας ήταν γεμάτα ευγνωμοσύνη, κατά τη δύναμη του καθενός προσκολλημένα σε Εκείνον που μάς επιβεβαίωσε τόσο περίτρανα και πάλι την αγάπη Του. Ξέραμε ότι ζούσαμε μέσα στην πρόνοια του Θεού και αισθανόμασταν απέραντη χαρά και ανεκλάλητη ευγνωμοσύνη γι αυτό.

Και οι επόμενες ήμερες πέρασαν έτσι. Έβλεπα καθετί ως δημιούργημα του Θεού, το αγαπούσα και το θαύμαζα. Είχα πάψει να θυμώνω και να αναλώνομαι σε δευτερεύοντα πράγματα. Προσπαθούσα να ανταποκριθώ στην Αγάπη του Θεού με επιεική συμπεριφορά, μην κρίνοντας και, οπού μπορούσα, βοηθώντας τους άλλους. Δυστυχώς, μετά από μία περί­που εβδομάδα, ξαναμπήκα στή ρουτίνα τής καθημερινότητας. Ντρέπομαι που το αναφέρω, αλλά δεν κατάφερα να συγκρατήσω μέσα μου εκείνη την πρωτόγνωρη ειρήνη, την προσευχή, την ευγνωμοσύνη, την αγάπη.

Αυτά το πέρα για πέρα πραγματικό γε­γονός, με έκανε να βλέπω τα πράγματα λίγο διαφορετικά, να προσπαθώ να βγω από το καβούκι του εγωκεντρισμού μου και της παράλογης λογικής μας, που τα βάζει όλα σε κουτάκια και θέλει να τα εξηγεί με νόμους και κανόνες. Ο φόβος του τέλους επιταχύνει 
τη συνειδητοποίηση των λαθών, ωθεί σε συναίσθηση…

Η ευγνωμοσύνη που νοιώθει κανείς την άπειρη αγάπη Του Θεού μαλακώνει την καρδιά του, τόν λιώνει, τόν κάνει να αγαπάει διά του Θεού τους αδελφούς του και τηνν κτίση και παράλληλα φοβάται μήπως με κάποια πράξη του λυπήσει τον Θεό και χάσει αυτό που αρχίζει να γεύεται η καρδιά του και σκιρτά, αυτό που φτιάχτηκε να αναζητά η ψυχή του την διά της αγάπης δωρεάν παρεχόμενης ένωσης της με τόν Θεό.

(Αποφάσισα να γράψω αυτή τη μοναδική για μένα εμπειρία κατά παράκληση ενός αγαπητού αδελφού «προς δόξαν Θεού» και πνευματική τόνωση των αδελφών. 
Παρακαλώ, συγχωρέστε τον προσωπικό τόνο της διήγησης, αλλά ήθελα να αποδώσω τα γεγονότα και τα συναισθήματα ακριβώς, όπως τα ζήσαμε. 
Ευχαριστώ για την κατανόηση σας.)»

"Π Α Π Α Φ Λ Ε Σ Σ Α Σ"

πενταποσταγμα

scripta manent

Ἀναδημοσίευσις ἀπό : Ὀδύσσεια tv

Παρέλαση 25ης Μαρτίου,τραγουδοῦμε ΜΟΝΟΝ «Μακεδονία Ξακουστή» ! ! !

Κι᾿ἄς μᾶς συλλάβουν ὅλους !

Επί ποδός ο Ελληνισμός – Κάλεσμα πολιτών: «Την 25η Μαρτίου θα τραγουδάμε στα μούτρα των “επισήμων” το “Μακεδονία Ξακουστή”»

Ας ανάψει Ο ΥΜΝΟΣ ΣΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, το φιτίλι της ψυχής μας, που θα ανατρέψει το καθεστώς των ΣΤΑΛΙΝΙΣΤΩΝ και την ... 
"δημοκρατία"  των δικτατόρων, για να μην ζήσουμε μεγαλύτερες τραγωδίες και να πάρουμε πίσω ΟΤΙ ΥΠΕΓΡΑΨΑΝ ΤΑ ΠΙΟΝΙΑ ΤΩΝ ΔΙΕΘΝΩΝ ΟΒΡΙΩΝ ΤΟΚΟΓΛΥΦΩΝ.

ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΜΑΣ, ΘΥΣΙΑΣΑΝ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, ΕΜΕΙΣ...ΜΕ ΕΝΑΝ ΥΜΝΟ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΜΟΝΟΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ;;; 

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΠΩΣ ΚΑΙ Ο ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΠΑΡΑΔΕΧΘΗΚΕ ΠΩΣ ΔΕΝ ΘΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ. 

Καλλιόπη Σουφλή

« ἡμετέρῃ δ' ἐπ' ἐρείδεται Ἑλλάς ἐφορμῇ ἠέ κατηφείην ἢ καί μέγα κῦδος ἀρέσθαι» ! 
(Ἀργοναυτικά Ἀπολλωνίου Ῥοδίου,βιβλίο δ΄στίχοι 204-5)

Ἡ Πελασγική 

Κι᾿ὅμως ἐνῶ σ῾ὅλη τήν ἐλλαδική ἔκαιγαν καρναβάλους στήν Κατερίνη ὁ ἀγῶνας γιά τήν Μακεδονία συνεχιζόταν καί μάλιστα ΠΟΛΥ ΔΥΝΑΤΟΣ ! ! !

Πολλά μπράβο καί συγχαρητήρια,στού κατοίκους τῆς Κατερίνης πού ἐνῶ σ᾿ὁλόκληρη τήν ἑλλαδική γλεντοκοποῦσαν καί μεθοκοποῦσαν ὑπό τούς ἤχους τῶν καρναβαλοτράγουδων,ἐκεῖνοι ἔμειναν πιστοί στίς ἐπάλξεις τοῦ ἀγῶνα γιά τήν Μακεδονία,στέλνοντας τό μήνυμα,πρός κάθε Ἕλληνα,πώς τίποτα δέν πρέπει νά ξεχαστῇ,τιποτα δέν πρέπει νά μείνῃ σ᾿ἀναβολή,γιά λίγες ὥρες γλεντιοῦ.

ΛΑΟΘΑΛΑΣΣΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ! (ΒΙΝΤΕΟ)
Πλημμύρισαν Ελλάδα οι δρόμοι της Κατερίνης, στην χθεσινοβραδινή συγκέντρωση και πορεία για την Μακεδονία μας, που διοργάνωσε η «Πατριωτική Νεολαία Κατερίνης»!

Γιατί,εἰλικρινῶς δέν μπορῶ νά καταλάβω ποῦ βρίσκουν ὅλο αὐτό τό κέφι,οἱ Ἕλληνες ὥστε νά ξεφαντώνουν στά διάφορα καρναβαλικά πανηγύρια καί μάλιστα μέ τέτοια τεράστια συμμετοχή ! ! ! Μένω ἐνεή ! Τόσο καλά πηγαίνουν ὅλα σ᾿αὐτή τήν χώρα καί δέν τό ἔχω καταλάβῃ ; 

Εὐτυχῶς,ἦρθε ἡ εἴδησις ἀπό τήν Κατερίνη καί τό πολύ συμβολικό,γιά τήν ἡμέρα,συλλαλητήριο γιά τήν Μακεδονία. Καί κατάλαβα πώς δέν εἶμαι ἡ μόνη πού αἰσθάνομαι ἔτσι,εὐτυχῶς ! 

Καί αὐτό πού περισσότερο μέ κάνει εὐτυχή εἶναι πώς τήν πρωτοβουλία γι᾿αὐτό τό συλλαλητήριο τήν εἶχε ἡ Νεολαία ! Τά καμάρια τῆς Ἑλλάδος ἀπό τήν Κατερίνη : «Πατριωτική Νεολαία Κατερίνης». Ναί,παιδιά μου,ἐσεῖς εἶστε Πατριωτική Νεολαία ! ! ! 

Δέν ἔχω ἄλλα λόγια,γιά νά ἐκφράσω τήν μεγάλη χαρά μου καί κυρίως τά χίλια μπράβο στούς κατοίκους τῆς Κατερίνης.ἀπό μία Ἅγια Γῆ ἀπ᾿τήν ὁποία,ὄχι τυχαίως, ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος ξεκίνησε τήν ἐκπολιτιστική του ἐκστρατεία, στήν Ἀσία.  (Δίον). 

Ἡ Πελασγική

Ἑβραῖοι,γαμψές μύτες,σακούλια μέ χρήματα καί ἀρουραῖοι...

Οἱ καρικατοῦρες τῶν ἐβραίων μέ τίς γαμψές μύτες,τά σακούλια μέ τά χρήματα καί τούς ἀρουραίους,ἀπό τό καρναβάλι τοῦ Ἄαλστ,τοῦ Βελγίου,σήκωσαν θύελλα διαμαρτυριῶν,ἀλλά βρῆκαν καί ὑποστήριξη ἀπό τόν Δήμαρχο τῆς πόλης,Christoph D' Haese ὁ ὁποῖος εἶπε πώς: μποροῦν νά ἐπιτρέπονται σ᾿ἕνα καρναβάλι ὅλες οἱ προβολές καί πώς : «οἱ συμμετέχοντες δέν εἶχαν κακές προθέσεις»

Rats, hooked noses & bags of money

Δήμαρχος Ἄαλστ : «οἱ συμμετέχοντες στό καρναβάλι δέν εἶχαν κακές προθέσεις»

Antisemitic carnival float had puppets of smiling Jews, sacks of money and rat

Συντονιστική Επιτροπή των Εβραϊκών Οργανώσεων του Βελγίου και το Φόρουμ Εβραϊκών Οργανώσεων: «σε μία δημοκρατική χώρα, όπως το Βέλγιο, κάτι τέτοιο δεν έχει θέση, είτε στο πλαίσιο ένος καρναβαλιού είτε όχι»
...
«Η εβραϊκή κοινότητα αποδέχεται το χιούμορ, κάτι πολύ σημαντικό σε μία κοινωνία, όμως υπάρχουν όρια που δεν γίνεται κάποιος να τα περνάει»

Ευρωπαϊκή Επιτροπή:«αδιανόητο να παρελαύνουν τέτοιες εικόνες στους δρόμους της Ευρώπης 74 χρόνια μετά τη Σοά», χρησιμοποιώντας την εβραϊκή λέξη για το Ολοκαύτωμα

εκπρόσωπος της Κομισιόν, Μαργαρίτης Σχοινάς: «στεκόμαστε απέναντι σε όλες τις μορφές αντισημιτισμού,εμείς οι Ευρωπαίοι δεν έχουμε την πολυτέλεια να αντιμετωπίζουμε χαλαρά κάτι τέτοιο, καθώς είχαμε το θλιβερό προνόμιο να έχουμε ζήσει το που μπορεί να οδηγήσει».
...όπως έχει πεί ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, την Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος :«η σημερινή ευρωπαϊκή ενότητα χτίστηκε πάνω στις στάχτες του Ολοκαυτώματος».

Τέλος ἡ ὁμάδα πού ἔφτιαξε τό καρναβαλικό ἄρμα εἶπε πώς,ἕνα καρναβάλι εἶναι μία γιορτή μέ καρικατοῦρες. Ἐπίσης εἶπαν πώς ἔπρεπε νά πᾶνε στήν ἀστυνομία λόγῳ ἀπειλῶν πού ἔλαβαν γιά τό ἐν λόγῳ ἄρμα...

Συμπέρασμα,γιά πολλοστή φορά :Ὅλοι μποροῦν νά κριτικάρονται,νά σατιρίζονται ἀκόμη καί νά ἐξευτελίζονται,ποτέ ὅμως,μά ποτέ οἱ ἑβραῖοι ! 

Υ.Γ. Ὁ Μαργαρίτης Σχοινᾶς ( Μαργαρίτης νά ὑποθέσουμε πώς ὡς ὅνομα εῖναι τό ἀρσενικό τῆς Μαργαρίτας; Μπερδευτήκαμε...),σέ πρόσφατη ὁμιλία του στό Ἐπιμελητήριο Θεσσαλονίκης εἶχε ᾿πεῖ :"Η Θεσσαλονίκη αρέσει πολύ, η πόλη έχει πλέον ένα θετικό πρόσημο και ένα ολοένα διευρυνόμενο brand name, καθώς καταφέρει να αναδείξει τις ιστορικές και κοινωνικές της ιδιαιτερότητες.
...η Θεσσαλονίκη μπορεί να καταστεί πρωταθλήτρια εξωστρέφειας της Ελλάδας.( καί ἄλλα ...ὡραῖα , ἐδῶ)
Ἄ,ἐπίσης : η σύζυγός του είναι ανιψιά του πρώην γενικού διευθυντή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου κ. Ροντρίγκο Ράτο.

Ἡ Πελασγική

Τουρκική προπαγάνδα -τό δόγμα τοῦ «στρατηγικοῦ δεκανέα» καί ἡ ἐπιβολή τοῦ φόβου

Ὁ Ταξιαρχος ἐ.ἀ. Παναγιώτης Θεοδωρακίδης ἐξηγεῖ τό δόγμα τοῦ «στρατηγικοῦ δεκανέα» καί τήν ἐπιβολή τοῦ φόβου.

Ο μηχανισμός της τουρκικής προπαγάνδας δούλεψε σε πολύ υψηλές στροφές κατά τη διάρκεια της άσκησης “Γαλάζια Πατρίδα”. Και για το εσωτερικό της Τουρκίας, όπου ο τουρκικός στόλος σύμφωνα με όσα μετέδιδαν τα ΜΜΕ της γειτονικής χώρας, έφθασε μέχρι…το Ιόνιο.

Η επίδειξη ισχύος μέσω των τηλεοπτικών δικτύων, των εφημερίδων και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης ήταν πρωτοφανής. Εν μέρει τα πρώτα 24ωρα η επιχείρηση της Τουρκίας “έπιασε” και στην Ελλάδα.

Ο Παναγιώτης Θεοδωρακίδης,ἕνας Αξιωματικός που έχει “σπουδάσει” τις μεθόδους προπαγάνδας και τις ψυχολογικές επιχειρήσεις στο…κολέγιο του ΝΑΤΟ, μιλά στο Militaire.gr για τον τρόπο με τον οποίο η Τουρκία κάνει αυτού του είδους τις επιχειρήσεις. Ποια μέσα και μεθόδους χρησιμοποιεί και ποια πρέπει να είναι τα αντίμετρα για να εξουδετερώνονται τέτοιου είδους επιθέσεις στην ελληνική κοινή γνώμη.

Ἀπό : militaire.gr 

Τί εἶναι προτιμότερο νά σέ λένε: Ψεύτη ἤ Προδότη;

Ἐπεί δή,ὅπως διαβάζουμε σέ διάφορες εἰδησεογραφικες σελίδες τοῦ διαδικτύου,τοῦ Ἄλεξ πολύ τοῦ κακοφαίνεται πού οἱ πολίτες τῶν χαρακτηρίζουν ψεύτη,τόν ἐρωτοῦμε : Τί εἶναι προτιμώτερο νά σέ λένε :Ψεύτη ἤ Προδότη;

Προφανῶς,ὁ Alex Chipra θά ἀπαντήσῃ τό πρῶτο,ἀφοῦ γιά τόν χαρακτηρισμό Προδότης πού ἔχει ἄμεσον σχέσιν μέ τήν συμφωνία τῶν λιμνῶν,δέν τόν ἀναγνωρίζει. Καί δέν τόν ἀναγνωρίζει,διότι ἀπό τήν ἀποφράδα ἡμέρα τῆς ὑπογραφῆς μέ τά σκόπια,ὄχι μόνον πανηγυρίζει ἀλλά περιμένει νά πάρῃ καί βραβεῖο Νόμπελ ! ( Τό βραβειάκι πού τοῦ ἔδωσαν στό τζέρμανι δέν μετράει...)

Ἄρα,ἀφοῦ γιά τόν Ἀλιέκσι δέν ὑφίσταται προδοσία ἀδιαφορεῖ καί γιά τόν χαρακτηρισμό.

Τώρα θά τοῦ δώσω τροφή γιά σκέψη (σκέψη,λέμε τώρα...). Λοιπόν ὅταν ἡ συντριπτική πλειοψηφία τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ,βλέπει τήν συγκεκριμένη συμφωνία μέ τά σκόπια ὡς προδοσία,ἄρα σέ θεωρεῖ προδότη,ποίου ἡ γνώμη μετρᾷ περισσότερο;

Μέ τό ἴδιο σκεπτικό,ἐρωτᾶται :Ἀφοῦ μέ τίς τελευταῖες εἰδικές δημοσκοπήσεις,ἡ μεγάλη πλειοψηφία σέ θεωρεῖ ψεύτη,πρᾶγμα πού σέ δυσαρεστεῖ σημαίνει πώς ὑπάρχει κάποια ἀλήθεια σ᾿αὐτό πού σοῦ προκαλεῖ τήν δυσαρέσκεια. Ἄρα ἐδῶ,μετρᾷ ἡ γνώμη τῶν πολλών; 

Μήπως νά ξανακυττάξῃς καί γιά τόν χαρακτηρισμό προδότης;

Γιά σκέψου...

Καί ἐν κατακλείδι,ἀφοῦ εἶσαι καί τά δύο,τί εἶναι προτιμότερο νά σέ λένε :Ψεύτη ἤ Προδότη ;

Θά σοῦ ἀπαντήσω μέ κάτι πολύ ἐπιτυχημένο πού ἔγραψε ὁ Σπῦρος Χατζάρας :

Μια χαρά πάνε οι δημοσκοπήσεις για τον Αλιέκσι Τσιπρόφσκυ

Ρωτούν και ξαναρωτούν τους τηλεψηφοφόρους, και εκείνοι αυθόρμητα λένε τον Αλιέκσι «Ψεύτη». Φαντάσου, να τον έλεγαν «Παλιάνθρωπο», «Εφιάλτη» η «Πουστραλέξη». 
Με το «Ψεύτης», «ψευταράκος» μπορεί να είναι και συμπαθής. (έδῶ)

Καί ποῦ εἶσαι,Ἀλιέκσι,μήν τό παίρνεις τοῖς μετρητοῖς τό τελευταῖο περί συμπαθείας. Κανείς καί ποτέ δέν συμπάθησε οὔτε τόν ψεύτη οὔτε τόν προδότη. Καί τά δύο εἶναι πολύ κακά χαρακτηριστικά γιά ἕναν ἄνθρωπο. Ἕνας ψεύτης μπορεῖ νά κάνῃ ἐξ᾿ἴσου μεγάλο κακό ὅσο καί ὁ προδότης. Καί προφανῶς τό γνωρίζεις καλῶς ἀφοῦ αὐτό πού σέ ἐνόχλησε ἦταν τό : Ψεύτης ...

Ἡ Πελασγική

Ὄχι ἁπλῶς τρέμουν,τά ἔχουν κάνῃ ἐπάνω τους,οἱ μπολσεβίκοι !

Ἡ πληροφορία πού λέει,πώς κάποια Τάγματα Ἐθνοφυλακῆς,ἔχουν κληθῇ νά στείλουν τίς Σημαῖες τους στήν Ἀθῆνα,ἔχει ξεσηκώσῃ μεγάλο θόρυβο καί σοβαρό προβληματισμό στά στελέχη τῆς Ἑλληνικῆς Ἐθνοφυλακῆς.

Δεσμεύουν τις σημαίες των Εθνοφυλάκων για να μην παρελάσουν την 25η Μαρτίου;

«...οι υποψίες των στελεχών της Ελληνικής Εθνοφυλακής στρέφονται γύρω από το ενδεχόμενο κάποιοι να επιθυμούν να ακυρώσουν την συμμετοχή των Εθνοφυλάκων στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου, καθότι ενδέχεται κάποιοι από αυτούς να φωνάξουν συνθήματα για την Μακεδονία κατά την διάρκεια της παρέλασης»!

φωτό

Καί μόνον μέ τήν σκέψι πώς μπορεῖ στήν παρέλασι τῆς 25ης Μαρτίου,ν᾿ἀκουστοῦν συνθήματα γιά τήν Μακεδονία,ἀπό σώματα τῆς Ἐθνοφυλακῆς,οἱ μπολσεβίκοι ὄχι ἁπλῶς τρέμουν ἀλλά ἔχουν χεστῇ ἐπάνω τους,οἱ ΠΡΟΔΟΤΕΣ !

Καί ὅλα αὐτά διότι οἱ Ἐθνοφύλακες δέν εἶναι στρατιωτάκια τύπου Ἀποστολάκη...Καί ὁ νοῶν νοείτῳ...

«Τό γεγονός τῆς ἐμπειρίας καί τῆς διαρκοῦς ἐκπαιδεύσεώς τους,σέ συνδυασμό μέ τό βαθύ ἐθνικό συναίσθημα καί αἴσθησι τῆς ἀποστολῆς τῆς προασπίσεως τῶν ἑστιῶν καί τῆς γῆς τῶν προγόνων καί ἀπογόνων τους,καθιστᾶ τίς Μονάδες Ἐθνοφυλακῆς,ἱσχυρή ἀποτρεπτική δύναμιν »(ΕΔΩ)

Δέν σᾶς σώζει τίποτα,ἀργά ἤ γρήγορα θά λάβετε αὐτό πού σᾶς ἀξίζει. Αὐτό πού πραγματικῶς σᾶς ἀξίζει...

Ἡ Πελασγική

Πόσο πιό ΠΡΟΔΟΤΕΣ ; Ἀλῆτες κομμουνιστές ! ! !

« ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΕΤΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ TOY ΕΑΜ -ΕΛΑΣ»

«Είναι μια σημαντική συμφωνία, η οποία βασίζεται στις διατάξεις της ιστορικής συμφωνίας την οποία υπογράψαμε, της μεγάλης, της Συμφωνίας των Πρεσπών. Η συνεργασία μας θα είναι προς όφελος και των δύο πλευρών και της βαλκανικής χερσονήσου».

Ντιμιτρόφ: Υπογράψαμε συμφωνία με την Αναγνωστοπούλου στη “μακεδονική» γλώσσα”

Πόσο πιό προδότες ; ! ! ! 

Ἡ Πελασγική 

«Κόκκινη Γῆ»

Ἡ ταινία "Rosso Istria" (Κόκκινη Γη) έχει θέμα τις Σφαγές του Foibe Istriane και τους χιλιάδες Ιταλούς που σφαγιάστηκαν και ρίχθηκαν σε καταβόθρες από τους κομμουνιστές παρτιζάνους του Τίτο.

Διαβᾶστε : 

ΙΤΑΛΙΑ: Σχεδόν 900.000 θεατές έμειναν μπροστά στις οθόνες τους, για να παρακολουθήσουν την «Κόκκινη Γη» που μεταδόθηκε από κρατικό κανάλι!

Αὐτά εἶναι ντοκουμέντα !

Γιατί μᾶς διαφεύγουν τέτοιες εἰδήσεις ; ! ! ! Εὐτυχῶς πού ὑπάρχουν κάποιοι καί μᾶς τά ξανά θυμίζουν : ΕΙΧΕ κάποιου είδους ΝΟΗΜΑ, αυτή η συνάντηση; Μέ φόντο τον Λένιν; Κύριε Εμμανουήλ δεξί χέρι του λυπηρού Φαναριώτου (π.χ.) μήπως μπορείτε να μας διαφωτήσετε; Μέ τήν ευκαιρία, ο Σταυρός σας ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ;

Στίς 14 τοῦ περασμένου μηνός,Φεβρουαρίου,ὁ γ.γ. κουκουεδιάς,συναντήθηκε μέ ἀντιπροσωπεία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου.(ἐδῶ)

Στά γραφεῖα τοῦ κόμματός τους,στήν βο(υ)λή,ἡ συνάτησις. Βεβαίως ἡ ἐν λόγῳ ἀντιπροσωπεία πῆγε πρός ἐνημέρωσιν ἐπί τοῦ θέματος σχέσεων Ἐκκλησίας-Κράτους,ἐν ὅψη τῆς συνταγματικῆς ἀναθεωρήσεως. Τό ζητούμενο εἶναι :

Γιατί οἱ ἱερεῖς,ἀντιπρόσωποι τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου παρακαλῶ,δέν φοροῦσαν Σταυρό ;! ! ! Τί σόϊ μήνυμα πέρασαν,δῆλα δή; «Σεβασμοῦ» πρός τούς ἀθέους ἑνός κόμματος πού μόνον αἶμα ἔχει,ἱστορικῶς,καταγράψει ἀπέναντι στούς ἐκπροσώπους τῆς Ἐκκλησίας καί ἐπαίσχυντο προσβολή κατά τῆς Θρησκείας μας; ! 

Όταν οι κομμουνιστές σταύρωναν ιερείς

Αὐτούς σέβονται;

Ναί καί αὐτό εἶναι ἐμφανέστατο ἀπό τήν δήλωσιν τοῦ ἐπικεφαλής τῆς ἀντιπροσωπείας,μετά τήν συνάντησιν :

«Ευχαριστούμε πολύ τον κ. γγ του ΚΚΕ που δέχθηκε με πολύ τιμή και εγκαρδιότητα την αντιπροσωπεία μας...Με χαρά διαπιστώσαμε τη συναντίληψη του κ. γγ και των συνεργατών του, εν πολλοίς για τις προσδοκίες αυτές του Οικουμενικού Πατριαρχείου, και όλως ιδιαιτέρως διαπιστώσαμε τη στήριξή του ως προς τα δίκαια αιτήματα του εφημεριακού κλήρου, των οποίων κατ' αυτάς επιχειρείται η διασάλευσις. Και τον ευχαριστούμε και πάλι πολύ...επικαλούμεθα τη διαρκή στήριξή του, την κοινοβουλευτική, προκειμένου τα δίκαια αιτήματα του Οικουμενικού Πατριαρχείου, αλλά και του κλήρου, τον οποίο αγκαλιάζει το Πατριαρχείο ως μητέρα-Εκκλησία να είναι διαρκή»

Καί ὁ κουκουδιάς,τί εἶπε μετά ἀπό ὅλο αὐτό τό ...λιβάνι; Ο γ.γ. ενημέρωσε για τις πάγιες θέσεις του ΚΚΕ για τον πλήρη διαχωρισμό Κράτους-Εκκλησίας.

Ξέρετε τί λένε γι᾿αὐτούς πού ἔχουν κοντή μνήμη,ἔ; Βεβαίως καταδικασμένοι νά ξανά ζήσουν τό μαῦρο κομμάτι τῆς ἱστορίας,δέν θά εἶναι αὐτοί οἱ μεγαλόσχημοι,ἀλλά ὁ ἁπλός κλήρος,ἐκεῖνος πού πάντα,ἱστορικῶς,τήν πλήρωνε...

Ἡ Πελασγική

Mr. V ἐκπομπή 37η - Ἀπαγορεύτηκε τό «Μακεδονία Ξακουστή»-Τό πόρισμα γιά τό Μάτι : Ὅλα ...πλημμέλημα ! ! !

Mr. V (37η) - ΑΠΑΓΟΡΕΥΘΗΚΕ ΤΟ «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΞΑΚΟΥΣΤΗ», ΤΟ ΠΟΡΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΤΙ! ΟΛΑ ...ΠΛΗΜΜΕΛΗΜΑ !!!!

Ἀπό : Ὀδύσσεια tv

Ἀπό τό Βερολίνο μέ ...νόημα ...

Τό περίπτερο τῆς Βαρντάσκα,στήν διεθνή ἔκθεσι τουρισμοῦ στό βερολίνο,ἔλεγε σκέτο «Μακεδονία»! Ὅμως ὑπῆρχε κι᾿ἕνα ἄλλο πού ἔλεγε : «Βόρεια Κύπρος» ! ! ! 

Ἐννοεῖται,μοῦγκα ἀπό τό ἐλλαδικό κράτος ! Στήν κοσμάρα τους,τά ὅρνια ! 

Ἀπό τήν μία οἱ σλαύοι «ἔφαγαν» (καί τό ξέραμε πολύ καλῶς ὅτι θά τό ἔκαναν) τό Βόρεια,ἀπό τήν ἄλλοι οἱ τουρανομογγόλοι ἔκαναν τήν ἀρχή μέ τό «Βόρεια» ἕως νά γίνῃ ὅλη δική τους ...

Ἔμ ξέρουν μέ ποιούς ἔχουν νά κάνουν. Γι᾿αὐτό καί ὅλοι βιάζονται τόσο πολύ ! Ὅτι προλάβουν νά πάρουν,τώρα πού γυρίζει μέ τσυριζα ! 

Υ.Γ. Τό φαντάζεσθε,τοῦ χρόνου νά ᾿δοῦμε καμμιά «Μεγάλη Ἀλβανία» καί «Ἀνεξάρτητη Θράκη» ; ! ! ! Μ᾿αὐτούς τούς ἀρχιπροδόταρους πού ἔχουμε μπλέξῃ ὅλα,μά ὅλα εἶναι πιθανά καί πολύ κοντινά...

Ἡ Πελασγική

Βρέ,δέν ἔχουν μόνον ἐπιτροπές ἐλέγχου γιά τό διαδίκτυο,ἔχουν καί ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ,οἱ μπολσεβίκοι! ! !

Δέν εἶναι μόνον ὁ φόβος πού θέλουν νά σπείρουν μέσῳ τῆς,ὁσονούπω,συσταθείσης ἐπιτροπῆς ἐλέγχου τοῦ διαδικτύου,εἶναι καί τό ...ἐλπιδοφόρο μήνυμα πώς οἱ προσλήψεις «ξεπαγώνουν»,ἀνά τούς Δήμους τῆς ἑλλαδικῆς ! 

Σκωτσέζικο ντούς,ἐφαρμόζουν οἱ μπολσεβίκοι στούς ὑπηκόους τους. Ξέρουν αὐτοί...

Γιατί,σοῦ λέει,πώς θά κατευνάσουμε τίς ἀντιδράσεις ἀπό τό μέτρο τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς ἐλευθέρας ἐκφράσεως λόγου; Πολύ ἁπλό,δοκιμασμένο. Προσλήψεις ! Καί ὅταν ἀπευθύνεται σέ καρά-πεινασμένους ὑπηκόους,τότε εἶναι ἀ π ο λ ε σ μ α τ ι κ ό τ α τ ο ν ! 

Νά πώς συμμορφώνονται οἱ ἀτίθασοι ! Νά πώς τό βουλώνουν οἱ ἀντιδροῦντες ! 

Πουλάκης (ΣΥΡΙΖΑ): Να καταργηθεί η προσευχή στα σχολεία

Καί ἡ μεγαλύτερη πλάκα εἶναι πώς ἐπικεφαλής καί στίς δύο περιπτώσεις,τό ἴδιο ἄτομο ! Ὁ Κώστας Πουλάκης,Γ.Γ. τοῦ ΥΠΕΣ καί μελλοντικός Πρόεδρος (ἐντός μηνός) τῆς ἐπιτροπῆς ἐλέγχου τοῦ διαδικτύου ! 


Ἔλα,ἡ Γεροβασίλω ἑτοιμάζει,κιόλας,τήν ἐπιτροπή πού θά μᾶς τσουβαλιάζῃ πρός ...συμμόρφωσιν !

Παρακολουθεῖστε,τί ἐξήγγειλε,πρό ὁλίγων ὡρῶν : 

Εἶναι αὐτό πού λένε : Εἴτε μέ τό καλό εἴτε μέ τό κακό,θά βάλῃς τελικῶς μυαλό ! Καί αὐτό ἀφορᾷ,ἐσένα πού ἔχεις μάθῃ πώς τό μυαλό δέν εἶναι ἁπλῶς περιεχόμενο τοῦ κρανίου...

Βρέ τούς μπολσεβίκους ! 

Υ.Γ. Καί βεβαίως ἡ καραμέλα τοῦ ἀκροδεξιοῦ μπαμπούλα,ἀπαραίτητος ! Ἡ ἄνοδος τῆς ἀκροδεξιᾶς,πού ὅπως εἶπε «χτυπάει τό καμπανάκι τῶν ...προοδευτικῶν δυνάμεων» ! Καί ἡ ἀποθέωσις τῶν λεγομένων του,ἡ διαμόρφωσις τῆς συνειδήσεως τῶν πολιτῶν πρός μία μόνον κατεύθυνση,αὐτή τοῦ διπολισμοῦ,τῆς ἐπιλογῆς ἀνάμεσα σέ δύο,μόνον κόμματα : τσυριζα -νουδου ! ! ! 

Τί ἀπύθμενο θράσος ! Ἀλλά καί τί σιγουριά ὡς πρός τό σέ ποιούς ἀπευθύνεται...

Ἡ Πελασγική

Ἔλα,ἡ Γεροβασίλω ἑτοιμάζει,κιόλας,τήν ἐπιτροπή πού θά μᾶς τσουβαλιάζῃ πρός ...συμμόρφωσιν !

O… BIG «ΠΑΤΕΡΟΥΛΗΣ» ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ! ΣΤΑΛΙΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΟΥ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ ΚΑΙ ΜΕ ΝΟΜΟ!

«Επιτροπή για την Ορθή Χρήση του Διαδικτύου στις Εκλογικές Διαδικασίες προς την κατεύθυνση της πρόληψης ψευδών ειδήσεων του σεβασμού των προσωπικών δεδομένων των πολιτών και της διαφάνειας στη χρήση του διαδικτύου για την προεκλογική προβολή των πολιτικών κομμάτων και των υποψηφίων,μέ κοινή απόφαση των υπουργών ΥΠΕΣ,Ψηφιακής Πολιτικής,Διακαοσύνης: (σ.σ. ἐννοεῖ τούς :Αλέξη Χαρίτση,Νικ. Παπά,Μιχάλη Καλογήρου),εντός 1 μήνα. Πρόεδρος της επιτροπής ο Γ.Γ. του ΥΠΕΣ, (σ.σ.ἐννοεῖ τόν Κώστα Πουλάκη)».

Κυττάτε τον ...

Τό τί σημαίνει Πουλάκης,τό καταλαβαίνει κανείς ἀμέσως,διαβάζοντας τό βιογραφικό του (ἀπό τήν προσωπική του ἱστοσελίδα,ἐδῶ). Μιλᾶμε γιά φανατικό,βαμμένο σταλινικό  ! ! !

«...Η πρώτη – συνειδητή τουλάχιστον – πολιτική μου ανάμνηση καταγράφηκε όταν, ούτε 7 χρονών καλά-καλά, ο πατέρας μου, όπως συνήθιζε, με πήρε μαζί του, για να ρίξω εγώ το ψηφοδέλτιο της ΕΔΑ στην κάλπη “για γούρι”. Ήταν Μάης του 1958...»
»...φοιτητής στην Πάτρα μέσα στη δικτατορία, ακολουθώντας όλη τη διαδρομή του νεολαιίστικου κινήματος της εποχής : “Ρήγας Φεραίος” και Πολυτεχνείο...Μεταπολίτευση, μέσα από τις γραμμές της Ανανεωτικής Αριστεράς : αρχικά στο ΚΚΕ “Εσωτερικού” ...Και, το σημαντικότερο, κομματικοί σχηματισμοί με προσανατολισμό πάντοτε στη “μεγάλη εικόνα”, στην κυβέρνηση, με οδηγό το κραταιό τότε ιταλικό Κομμουνιστικό Κόμμα του Ενρίκο Μπερλινγκουέρ...»
 ( Διαβᾶστε το,ὅλο,νά φρικάρετε ! ! !)

Μιλᾶμε,για προσόντα ! Σπουδαῖες περγαμηνές ! ! !

Ἀλλά κατά τ᾿ἄλλα,ΚΡΑΤΙΚΟΔΙΑΙΤΟΣ,ὅπως ὅλοι (περιέργως ! ! ! ) οἱ ἀριστεράτζες  !

«Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1951. Σπούδασα Μαθηματικά στην Πάτρα και μετά από μία σύντομη πορεία στην ιδιωτική εκπαίδευση, έγινα και παραμένω υπάλληλος του Υπουργείου Οικονομικών, από το ΚΕΠΥΟ, σε ΔΟΥ, στην ΚΕΔ και πάλι στη Γ.Γ. Πληροφοριακών Συστημάτων...»

Τώρα πῶς ἕνας ὑπάλληλος ὑπουργείου εἶχε τόσο χρόνο νά συμμετέχῃ σέ τόσες κομματικές δραστηριότητες,μόνον οἱ βολεμένοι ἀριστεράτζες τό ξέρουν,πολύ καλῶς ...

Αὐτός,λοιπόν,ὡς Πρόεδρος τῆς ἐπιτροπῆς πού ὁσονούπω,μᾶς ἐτοιμάζουν,μαζύ μέ :
«υπαλλήλους των αρμόδιων οργανικών μονάδων των υπουργείων Εσωτερικών και Ψηφιακής Πολιτικής, εκπροσώπους της Εθνικής Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών, της ανεξάρτητης αρχής για την προστασία προσωπικών δεδομένων και ειδικούς επιστήμονες και εμπειρογνώμονες», 
θά παίρνουν,κυριολεκτικῶς κεφάλια !
 Ὅποιος δέν τούς ὑπηρετεῖ,δέν τό βουλώνει,δέν συμμορφώνεται πρός τάς ὑποδείξεις τους,θά λαμβάνῃ τίς ἀρμόζουσες κυρώσεις... Ἤ ἀλλιῶς,θά παίρνῃ τόν δρόμο πρός τά γκούλαγκ !

 Κῦττα νά ᾿δῇς πού ἐκεῖνος ὁ ψυχάκιας ὁ Ζίζεκ,(εἷς ἐκ τῶν «πνευματικῶν» ὁδηγῶν τοῦ Ἄξελ Χαβαναγκίλα) ἔλεγε αὐτό πού πρόκειται νά γίνῃ,ἀφοῦ αὐτά πιστεύουν,ἀπολύτως,τά κόκκινα καθάρματα. 

Τί ἔχουμε νά τραβήξουμε,ἀκόμη,μέχρι νά φύγῃ αὐτή ἡ ψώρα ἀπό πάνω μας ! 

Ἡ Πελασγική

Τά κοντάρια τῆς Ἑλληνικῆς Σημαίας εἶναι ὅπλα,γιά τήν Γεροβασίλω ἐκτός καί κρατοῦν κόκκινο πατσαβουρόπανο...

«Αυτοί που πήγαν στην Πτολεμαΐδα πήγαν για πόλεμο, χρησιμοποιώντας τα κοντάρια της σημαίας για όπλα».

Ἀποδείξεις,στά λεγόμενα τῆς γερομπεμπέκας :

Ἀκόμη κι᾿ἄν δέν ὑπάρχουν κοντάρια,ἀρκοῦν οἱ Ἑλληνικές Σημαῖες γιά νά διαταχθῇ τό τσάκισμα ὅσων τήν κρατοῦν.

Βεβαίως,τό ἴδιο δέν  μπορεῖ νά ἱσχύῃ γιά ἐκείνους πού κραδαίνουν τά κόκκινα σκουπιδόπανα μέ τά χοντρά στυλιάρια. Ἐκεῖνα δέν εἶναι ὅπλα,ἁπλῶς κοντάρια πού κρατοῦν οἱ «καλοί πολίτες» πού ἐκφράζουν κάποια διαμαρτυρία,πολιτισμένως...

Ἀλλά ξέχασα,αὐτοί εἶναι οἱ ...χρήσιμοι τοῦ Συστήματος. Δέν τούς ἀγγίζει κανείς,ἀκόμη κι᾿ἄν παρελαύνουν μέ ΟΠΛΑ  ! 

Αντιεξουσιαστές κάνουν πορεία στα Εξάρχεια με όπλα στα χέρια

«...Το κάλεσμα για την πορεία έγινε σε ιστοσελίδα του αντιεξουσιαστικού χώρου...την ώρα που οι κουκουλοφόροι περνούν από την πλατεία Εξαρχείων, ανάμεσα στους περαστικούς, φαίνονται να κρατούν όπλα στα χέρια τους...»

Τί ἄλλο νά σχολιάσῃ κανείς; ...

Ἡ Πελασγική