" ...μητρός τε καί πατρός καί τῶν ἄλλων προγόνων ἁπάντων τιμιώτερόν ἐστιν πατρίς καί σεμνότερον καί ἁγιώτερον καί ἐν μείζονι μοίρᾳ καί παρά θεοῖς καί παρ᾽ ἀνθρώποις τοῖς νοῦν ἔχουσι..." Σωκράτης

Σάββατο, 25 Σεπτεμβρίου 2021

« Θά συνεχίσω ἐκπληρών πάντοτε τό χρέος μου, οὐδόλως φροντίζων περί τοῦ ἑαυτοῦ μου, καί ἄς γίνη ὅ,τι γίνη»...

φωτό

Μελετώντας τη ζωή του Καποδίστρια, δηλ. τις πεποιθήσεις, τις ιδέες και τη στάση του απέναντι σε αυτοκράτορες, καγκελάριους, διπλωμάτες, προύχοντες, Φαναριώτες και τόσους άλλους, καταλήγει κανείς στον εξής προβληματισμό. Από πού αντλούσε την ευθύτητα, την ανδρεία, τη σταθερότητα, τη σωφροσύνη αλλά και τη διορατικότητα για να υψώσει μια φωνή δίκαιη και αληθινή.

«Ας λέγουν και ας γράφουν ό,τι θέλουν. Θά έλθη όμως κάποτε καιρός, ότε οι άνθρωποι κρίνονται όχι σύμφωνα με όσα είπον ή έγραψαν περί των πράξεών των, αλλά κατ' αυτήν την μαρτυρίαν των πράξεών των. Υπ' αυτής της πίστεως, ως αξιώματος, δυναμούμενος έζησα μέσα εις τον κόσμον μέχρι τώρα, οπότε ευρίσκομαι εις την δύσιν της ζωής μου, καί υπήρξα πάντοτε ευχαριστημένος δια τούτο. Μου είναι αδύνατον πλέον να αλλάξω τώρα. Θα συνεχίσω εκπληρών πάντοτε το χρέος μου, ουδόλως φροντίζων περί του εαυτού μου, καί ας γίνη ό,τι γίνη»...

 «Είμαι ευχαριστημένος... (γράφει στον πατέρα του) Αντιστάθηκα στις πιό μεγάλες και γοητευτικές προτάσεις ... Έμεινα σταθερός στο να παραιτηθώ από λαμπρές και ανετότατες θέσεις ... προκειμένου να μείνω με όλη μου την καρδιά προσκολλημένος ... σε όσα εγώ πιστεύω ως ιερά καθήκοντα ... Μού προσφέρθηκαν περισσότερες από μιά ωραίες αποκαταστάσεις. Τις αρνήθηκα χωρίς δυσαρέσκειαν. Θα είχα γίνει Κροίσος στα πλούτη, αλλά στους αντίποδες. Θα είχα προχωρήσει κατά χίλια βήματα στην σταδιοδρομία μου, αλλά έξω από τις αρχές μου, από την ατμόσφαιρά μας. Δεν το θέλησα και ούτε θα το θελήσω ποτέ... Ελπίζω στην θεϊκή προστασία ...».

Τό ἄγαλμα τοῦ Κυβερνήτου στήν Κέρκυρα
Την ψυχική ανάπαυση και ψυχαγωγία τη βρίσκει αλλού: «Επέρασα την Μεγάλη Εβδομάδα με τον Μητροπολίτην. Καί παρητήθην όλων των οχληρών διπλωματικών γευμάτων. Το αυτό έπραξα και κατά τας δύο πρώτας ημέρας του Πάσχα κατά το εκκλησιαστικόν τυπικόν των οποίων μόνον ηδυνήθην να εκπληρώσω τα θρησκευτικά μου καθήκοντα.» Ανέβηκε τα σκαλιά της διπλωματίας ζώντας πραγματικά μια ζωή ασκητική και δεν έπαυε να διακηρύττει: «Είμαι πεπεισμένος ποτέ να μην εγκαταλείψω τα συμφέροντα της πατρίδας μου. Καμιά θεώρηση των πραγμάτων, οποιαδήποτε κι αν είναι, δεν θα μπορούσε να μ' επηρεάσει να αποστασιοποιηθώ από τα καθήκοντα που μου επιβάλλει η τιμή μου. Τι χρησιμότητα έχει για μένα η υψηλή εύνοια με την οποία με τιμά ο αυτοκράτορας, εφόσον δεν θα είχα τη δυνατότητα να τη χρησιμοποιήσω για να βοηθήσω αυτούς τους ανθρώπους (δηλ. τους συμπατριώτες του), στους οποίους ανήκω ολόψυχα και αποκλειστικά». Ακόμα στον ίδιο τον Τσάρο έλεγε: «Μένω εις τον τόπον μου (το υπουργείο των Εξωτερικών της Ρωσίας) και θέλω μείνει εν όσω θέλω ελπίζει να τους είμαι ωφέλιμος (στους
Έλληνες). Οποίαν ημέραν ίδω ότι τα χρέη του υπουργήματός μου είναι ασυμβίβαστα με τα χρέη τα οποία με απαιτεί η πατρίς, πιστεύσατέ με, Κύριέ μου, ότι δεν θέλω αναβάλει ουδεποσώς ν' ακολουθήσω τον δρόμον, τον οποίο πρέπει ν' ακολουθήση πάς τίμιος άνθρωπος».

...«Μεγαλειότατε, εντίμως σας δηλώνω ότι οσάκις ευρεθώ προ του τραγικού διλήμματος να υποστηρίξω τα συμφέροντα της σκλαβωμένης πατρίδος μου ή τα συμφέροντα της αχανούς αυτοκρατορίας σας, δεν θα διστάσω ούτε στιγμή: Θα τεθώ με το μέρος της πατρίδος μου ... Θα ήταν εκ μέρους μου αχαριστία, θα παρέβαινα τα καθήκοντά μου προς την γήν που με γέννησε, εάν, προκειμένου να απαλλαγώ από τις πιέσεις που θα μου έκαναν, θεωρούσα τον εαυτό μου ξένον προς την Ελλάδα. Αισθάνομαι όμως τον εαυτό μου ανίκανον για μιά τέτοια θυσία! ... Θα ευρίσκομαι σε συνεχή επικοινωνία μαζί τους, θα τους βοηθώ!...» και κατέληξε: «Είμαι Έλλην και θα μείνω Έλλην για πάντα».

...Υπερασπίστηκε την απόφασή του ν᾿αναλάβη την θέση του Κυβερνήτη στην Ελλάδα,απέναντι στον Τσάρο: «Η απόφασή μου είναι αμετάκλητη. Πάνω απ' όλα ανήκω στη χώρα μου. Δεν έχω την ψευδαίσθηση να πιστεύω ότι εγώ μονάχος μπορώ να τη σώσω. Όταν βλέπω όμως σε ποιών ανθρώπων τα χέρια βρίσκεται τώρα η τύχη της, δεν μπορώ να αποκρύψω ότι διαθέτω περισσότερα μέσα απ' αυτούς. Πιστεύετε, μεγαλειότατε, ότι θα εγκατέλειπα μιά τόσο λαμπρή θέση, μιά τόσο ένδοξη υπηρεσία και μιά τέλεια εξασφάλιση στη Ρωσία ... εάν δεν ένιωθα ότι με προστάζει η επιτακτική ανάγκη των περιστάσεων της χώρας μου και η έλλειψη των ανθρώπων... Μην πιστέψετε καθόλου, μεγαλειότατε, ότι πηγαίνω στην Ελλάδα με τη ρωσική λιβρέα στους ώμους μου. Δεν είμαι εγώ εκείνος που θα σας βοηθούσε να στήσετε εκεί τις σημαίες σας και δεν είμαι εγώ εκείνος που θα σας δάνειζε το χέρι του για να επιτευχθεί ένα δεύτερο έγκλημα, σαν εκείνο του διαμελισμού της Πολωνίας!..»

Τό ἄγαλμα τοῦ Ἰ. Καποδίστρια στό Ναύπλιον

...Ο Καποδίστριας γνώριζε ότι «η κάθοδός του εις την Ελλάδα σημαίνει άνοδον εις τον Γολγοθάν», ήρθε όμως έχοντας την πεποίθηση ότι: «Ο Θεός είναι προστάτης μου ... και άνευ ταύτης της πίστεως ούτε εμαυτόν θα ηδυνάμην να κατανοήσω, ούτε να ελπίσω τι». Τοποθέτησε υπεράνω του εαυτού του το συμφέρον της πατρίδας: «Ευτυχείς, διότι ηδυνήθημεν να προσφέρωμεν δι' αυτό το τόσον θεάρεστον έργον τα λείψανα της μετρίας κατατάσεώς μας εις το θυσιαστήριον της πατρίδος!» Το μόνο που ζήτησε από τον Μουστοξύδη κατά τον ερχομό του στην Ελλάδα ήταν: «Ελπίζων δε να έχω και μίαν στέγην εις την Ελλάδα, ως αρχηγός της διοικήσεως, καλόν νομίζω το να περιλαμβάνη και εν μικρόν παρεκκλήσιον...».

...ο Καποδίστριας οργάνωσε συστηματικά και γρήγορα την παιδεία. «Αποτελεί θεία τιμή το να αναθρέψει κάποιος Ελληνόπαιδες, με τις γνώσεις της ιεράς μας θρησκείας, να τους εκπαιδεύσει στην πάτριον γλώσσα και να τους προπαρασκευάσει για ανώτερες πανεπιστημιακές σπουδές».

Με την οργάνωση της παιδείας προσπάθησε να θέσει τα θεμέλια, ώστε τα παιδιά να σπουδάσουν στην πατρίδα τους διότι: «Τα παιδιά μας, ούτως εκείσε κείμενα, οποίας και άν απολαμβάνουν φροντίδος παρά των φιλανθρώπων προστατών, κινδυνεύουν όμως να εκστραφούν της οικείας φύσεως, χάνοντα βαθμηδόν και την αίσθησιν των θρησκευτικών χρεών των, και την χρήσιν της γλώσσης των, και την μνήμην των εφεστίων και ιδιογενών ηθών». Και αλλού: «Χωρίς να γνωρίζουν καλά την Γερμανικήν και την Ελληνικήν, χωρίς να έχουν μίαν κάποιαν ηλικίαν εις την οποίαν ημπορεί κανείς να στερηθή την εκκλησίαν χωρίς να χάση την θρησκείαν του, δεν θα συνεβούλευα ποτέ να τοποθετηθούν εις έν Ινστιτούτον όπου ασκείται η θρησκεία των Διαμαρτυρομένων».

...Χαρακτηριστική ήταν η απάντηση που έδωσε στον Ουίλλμοτ Όρτον, υφυπουργό του Πολέμου, όταν εκείνος έθεσε το ερώτημα: «Τι θα πρέπει να εννοήσουμε σήμερα όταν μιλάμε για την Ελλάδα;». Ο Καποδίστριας τότε απάντησε: «Το Ελληνικόν Έθνος αποτελείται από ανθρώπους, οι οποίοι από την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως δεν έπαυσαν να ομολογούν την πιστότητά τους στην ορθόδοξη πίστη τους, δεν σταμάτησαν ποτέ να ομιλούν την γλώσσα των πατέρων τους, την ελληνική, και παρέμειναν ακλόνητοι υπό την πνευματική ή κοσμική δικαιοδοσία της εκκλησίας τους, σε οποιοδήοτε μέρος της τουρκοκρατουμένης πατρίδας τους και άν ευρίσκονταν».

 Και στο ερώτημα για το ποια θα έπρεπε να είναι τα γεωγραφικά σύνορα της Ελλάδος, απάντησε:

 «Τα σύνορα της Ελλάδος, εδώ και τέσσερις αιώνες, από την πτώση της βυζαντινής αυτοκρατορίας, έχουν οροθετηθεί από ακλόνητα δικαιώματα, τα οποία ούτε ο χρόνος, ούτε οι ανυπολόγιστες συμφορές από τους Τούρκους, ούτε η πολεμική κατάκτηση κατόρθωσαν ποτέ να παραγράψουν. Χαράχθηκαν δε αυτά τα σύνορα από το 1821 από το αίμα το ελληνικό, που χύθηκε στις σφαγές των Κυδωνιών, της Κύπρου, της Χίου, της Κρήτης, των Ψαρών, του Μεσολογγίου και στις πολυάριθμες ναυμαχίες και πεζομαχίες, στις οποίες δοξάσθηκε τούτο το Έθνος... Τα πραγματικά σύνορα της Ελλάδος ήταν εκείνα που περιέγραψε ο Έλληνας γεωγράφος Στράβων: Από την Πελοπόννησο ως τη Μακεδονία και την Ήπειρο, ως τους Αγίους Σαράντα, από τα νησιά του Ιονίου και του Αιγαίου πελάγους ως και τη Μικρά Ασία. Αυτά ήταν τα ιστορικά και φυσικά σύνορα της Ελλάδος, τα οποία οι Έλληνες είχαν ιερό χρέος να διεκδικήσουν. Αυτό το χρέος το ιερό και απαραβίαστο δεν επέτρεπε στην Ελλάδα να περιορίσει ή να σμικρύνει και στο ελάχιστο τα όρια της χώρας της. Αν τα ωμά συμφέροντα των ισχυροτέρων χωρών την αναγκάσουν να σιγήσει αυτό το χρέος, τότε οι Έλληνες θα έχουν δικαίωμα να αναρωτηθούν: Άραγε οι μεσίτριες Δυνάμεις φθάνουν στο σημείο να αναγκάσουν τους Έλληνες να εγκαταλείψουν τους ομογενείς αδελφούς τους στον βάρβαρο οθωμανικό ζυγό;... Οι προστάτριες Δυνάμεις, όσο και αν θέλουν να σταματήσουν τον πόλεμο, σύντομα θα καταλάβουν ότι η ειρήνευση της Ανατολής δεν θα μπορέσει ποτέ να γίνει στερεά και διαρκής, αν δεν στηρίζεται στη βάση της γεωγραφικής δικαιοσύνης, και ας μη νομίζουν ότι είναι δυνατόν να πραγματοποιηθεί μονάχα με τη δύναμη των διαπραγματεύσεων!...»

«....Δεν φρονώ ότι η νέα ελληνική κυβέρνησις πρέπει να έλθη εις την Ελλάδα επί κεφαλής λόχων και πυροβόλων. Τούτο είναι έξω των δυνάμεών μου, αλλά και αν ηδυνάμην, δεν θα ηρχόμην τοιουτοτρόπως»...

Ἄγαλμα τοῦ Ἰ. Καποδίστρια στά Προπύλαια τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν (1931)φωτό

Δεν δίστασε να υποθηκεύσει ολόκληρη τη μεγάλη ακίνητη πατρική περιουσία του στην Κέρκυρα, να δαπανήσει όλα τα χρήματά του για να στηρίξει το νεοσυσταθέν κράτος, να ζήσει ο ίδιος με τρόπο λιτό φέρνοντας τον εαυτό του και την υγιεία του στα όρια, όπως αναφέρει και η Γενική Εφημερίδα της Κυβερνήσεως: «... Ο γιατρός του είπε να βελτιώσει λίγο την τροφή του, ήταν επείγουσα ανάγκη για την υγεία του. Κι εκείνος απήντησε αποφασιστικά: Τότε μονάχα θα βελτιώσω την τροφή μου, όταν θα είμαι βέβαιος ότι δεν υπάρχει ούτε ένα Ελληνόπουλο που να πεινάει ...». 

Δυστυχώς το ήθος και το παράδειγμα του Καποδίστρια δεν μιμήθηκαν οι σύγχρονοι πολιτικοί. Ο Καποδίστριας εισήλθε στη πολιτική βαθύπλουτος έζησε «κοπιών όλον σχεδόν νυχθημερόν και ελάχιστον αναπαυόμενος» και εξήλθε δολοφονημένος και πάμπτωχος. Εν αντιθέσει σύγχρονοι πολιτικοί εισήλθαν πάμφτωχοι στη πολιτική, πολιτεύτηκαν άκοπα και άνετα και εξήλθαν πάμπλουτοι.

( Ἀποσπάσματα ἀπό τό θέμα «Πιστεύω»,ἐδῶ. Διαβᾶστε ὁλόκληρο,τό πραγματικῶς σπουδαῖο θέμα σχετικῶς μέ τόν πρῶτον Κυβερνήτην τῆς Ἑλλάδος,Ἰωάννη Καποδίστρια !  )

Αὔριο,θά παρευρεθῇ στό Ναύπλιον,στήν ἐπετειακή ἐκδήλωσιν πρός τιμήν τοῦ πρώτου Κυβερνήτου,ἡ πρόεδρος τῆς δημοκρατίας τους. Ὅλοι,οἱ ὑποκριτές καί φαρισαῖοι θά ὁμιλοῦν περί τοῦ μεγάλου ἀνδρός,ὅμως,ἄν πηγαίναμε 190 χρόνια πίσω θά ἤθελα νά ἤξερα σέ ποιά πλευρά θά ἦσαν. Μέ τούς πολεμίους ἤ τούς ὑποστηρικτές τοῦ Κυβερνήτου Ἰωάννου Καποδιστρίου; 

Ἄν λάβουμε ὑπ᾿ὅψιν τήν θέσιν τοῦ Καποδίστρια γιά τό ποιόν τῶν ἀνθρώπων καί δή τῶν πολιτικῶν « οι άνθρωποι κρίνονται κατ' αυτήν την μαρτυρίαν των πράξεών των»,δέν θά μᾶς εἶναι καί πολύ δύσκολο νά καταλάβουμε σέ ποία πλευρά θά ἀνῆκαν οἱ σημερινοί πολιτικάντηδες...

« Επί επτά χρόνια η προσωπικότητα του Καποδίστρια εδέσποζε στην ευρωπαϊκή διπλωματία με μιά αληθινή φυσική και ηθική ομορφιά ... που αγωνιζόταν να φτιάξει έναν κόσμο που θα τον αποτελούσαν άνθρωποι τόσο τέλειοι όσο και αυτός...» (F. Huiller)ἐδῶ


Ἡ Πελασγική

4 σχόλια:

  1. Aγαπητή Πελασγική , αναγνώστες και αναγνώστριες του άρθρου , πριν δολοφονηθεί ο πρώτος κυβερνήτης της χώρας μας , έλαβε μέτρα για την απομάκρυνση από τις δημόσιες υπηρεσίες των ανθρώπων οι οποίοι ανήκαν σε στοές τύπου Aχαρνών . Tυχαίο ?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δέν ξέρω ἄν ἦταν τυχαῖον ἤ ὄχι,τό σίγουρο εἶναι πώς ΚΑΙ αὐτό λειτούργησε κατά του ἀπό τούς κύκλους πού ἐπιζητούσαν τόν ἀφανισμό του.

      Ἡ ἐγκύκλιος 2953,ἔλεγε : «Γνωρίζει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι Πολίται τινές ἐπιμένουν πιστεύοντες καί τούς ἄλλους πείθοντες, ὅτι αἱ Μυστικαί Ἑταιρεῖαι χορηγούσι μέσα σωτήρια εἰς τήν Πατρίδα, ἠ τοὐλάχιστον Αἰγίδα ὑπό τήν ὁποίαν συνδεόμενοι μεταξύ των οἱ ἄνθρωποι διά μυστικῶν δεσμῶν δύνανται νά ἀπολαύσωσιν ἐντός τῆς Πατρίδος των καί διά τῆς ξένης ἐπιρροῆς ἀξιώματα, τιμάς, καί τό πλέον τύχην, ὅ ἐστί χρήματα.»

      Παρασυρμένοι κάτοικοι τῆς ἑλλαδικῆς,πού πίστευαν πώς μέσῳ τῶν μυστικῶν ἑταιριῶν (μασονικῶν στοῶν, δῆλα δή) καί ἀξιώματα θά ἐλάμβανον ἀλλά καί πλούσιοι θά γίνονταν. Δέν ξέρω ἐάν τούς πολύ ἐνδιέφερε ἡ ...σωτηρία τῆς πατρίδος,ὅσον οἱ ὑποσχέσεις περί ἀξιωμάτων και χρήματος. Καί σίγουρα ἡ μωροφιλοδοξία ἐκείνων,ἦταν πού λειτούργησε ὡς τόν πλέον βασικό κριτήριο ἐπιλογῆς τους. Ἄρα γίνεται λόγος γιά ἄτομα ἐπικίνδυνα ! Καιροσκόπους,ἐγωϊστές,ἀνοήτους,ἀπαιδεύτους,ἄτομα πού γιά τό προσωπικό συμφέρον πατοῦσαν ἐπί πτωμάτων ἀλλά καί ἄτομα μειωμένης διανοίας πού εὐκόλως γίνονταν τά πιόνια τῶν συνωμοτῶν-ἐξουσιαστῶν.

      Γράφαμε σχετικῶς με τήν ἐγκύκλιον,πρό 3ετίας,ἐδῶ : https://sxolianews.blogspot.com/2017/09/blog-post_29.html

      Ἐπίσης ὁλόκληρο τήν ἐγκύκλιον μπορεῖτε νά τήν διαβάσετε ἐδῶ : https://www.kapodistrias.info/dimosia-dioikisi/egiklios-2953

      Ναί,ἔπαιξε τόν ῥόλον της καί αὐτή ἡ κίνησις τοῦ Καποδίστρια. Ποιός ἦταν αὐτός πού ἤθελε ἕνα κράτος σέ σωστές βάσεις ; Ἕνα κράτος μέ σωστή ἐκπαίδευσιν τῶν κατοίκων του; Ἕνα κράτος πού θά διεκδικοῦσε τόν ἱστορικό του γεωγραφικό προσδιορισμό ;

      Ποιός ἦταν αὐτός ὅταν οἱ παγκόσμιοι ἐντολοδότες ἄλλα εἶχον σχεδιάσει γιά τόν τόπο αὐτόν.ΚΑί ἡ μασσωνία ἔπαιξε καί ἕως σήμερα παίζει τόν ῥόλον της κατά τίς ἐπιταγές τους...

      Καλησπέρα ἀγαπητέ μου !

      Διαγραφή
  2. `` ΔΥΟ ΕΙΔΗ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΣΥΓΚΡΟΥΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΟΥ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟΥ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ`` ΕΙΧΕ ΠΕΙ Ο ΜΕΤΕΡΝΙΧ ( Ο ΚΙΣΣΙΓΚΕΡ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΤΟΥ). ΕΝΩ, ΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΑΥΣΤΡΙΑΚΟΣ ΔΙΠΛΩΜΑΤΗΣ, Ο PHILIP NEUMANN ΕΙΧΕ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΕΙ ΤΟΝ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ ΩΣ, ``ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΦΙΛΟΣΟΦΟ ΠΑΡΑ ΔΙΠΛΩΜΑΤΗ ΜΕ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΙΔΕΕΣ ΚΑΙ ΜΕ ΣΥΜΠΑΘΕΙΕΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΦΡΟΝΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙΡΟΥ ΤΟΥ ``. Ο ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΑΝΕΠΤΥΓΜΕΝΟ ΤΟ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΚΕΡΑΙΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΤΗΡΗΣΗ ΤΩΝ ΗΘΙΚΩΝ ΑΞΙΩΝ, ΘΕΩΡΟΥΣΕ ΟΤΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΟΡΑΜΑΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ, ΣΥΜΠΡΑΞΗ ΜΕ ΤΗΝ ΟΜΟΔΟΞΗ ΡΩΣΙΑ. ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚ ΔΙΑΜΕΤΡΟΥ ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΚΑΘΕΣΤΗΚΥΙΑ ΤΑΞΗ ΤΩΝ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΩΝ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΕΠΕΒΑΛΛΑΝ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΜΕΤΕΡΝΙΧ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΕΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΤΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΡΟΤΣΙΛΝΤ. ΕΤΣΙ ΑΠΕΚΤΗΣΑΝ ΕΝΑΝ ΜΕΓΑΛΟ ΑΝΤΙΠΑΛΟ, ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗ, ΙΩΑΝΝΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ ΚΑΙ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΟΝ ΒΓΑΛΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΕΜΠΟΔΙΟ. ΑΛΛΩΣΤΕ … ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΑ Η ΑΝΑΤΙΝΑΞΗ ΒΑΣΙΚΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΤΟΛΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΔΡΕΑ ΜΙΑΟΥΛΗ, ΠΑΡΑΤΡΕΧΑΜΕΝΟ ΤΟΥ ΜΑΥΡΟΚΟΡΔΑΤΟΥ, ΤΟ 1831 ΣΤΟΝ ΠΟΡΟ, ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΑΥΤΟ ΣΑΦΩΣ ΣΥΝΔΕΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑ ΤΟ ΙΔΙΟ ΕΤΟΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ. ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΕΝΤΑΣΣΟΝΤΑΝ ΣΕ ΜΙΑ ΓΕΝΙΚΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΠΑΓΙΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΓΓΛΙΚΗΣ ΕΠΙΡΡΟΗΣ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ἔτσι !

    Καλησπέρα ἀγαπητέ μου Ἀννίκερι !

    ΑπάντησηΔιαγραφή