" ...μητρός τε καὶ πατρὸς καὶ τῶν ἄλλων προγόνων ἁπάντων τιμιώτερόν ἐστιν πατρὶς καὶ σεμνότερον καὶ ἁγιώτερον καὶ ἐν μείζονι μοίρᾳ καὶ παρὰ θεοῖς καὶ παρ᾽ ἀνθρώποις τοῖς νοῦν ἔχουσι..." Σωκράτης

Κυριακή, 29 Μαρτίου 2015

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ Ο ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ


mellas

Άρθρο στην εφημερίδα «Εμπρός»

Ο πρωτομάρτυρας και πρωτεργάτης του Μακεδονικού Αγώνα, Παύλου Μελάς γεννήθηκε στην Μασσαλία της Γαλλίας στις 29 Μαρτίου 1870, και η οικογένειά του ήρ­θε στην Αθήνα το 1874. Ο πατέρας του είχε έντονη εθνική δράση και διέθεσε μεγάλο μέρος της περιουσίας, που είχε αποκτήσει στη Μασσαλία, για τους αγώνες του Έθνους και για κοινωνικούς σκοπούς. Ανατράφηκε μέσα σε ένα ζεστό οικο­γενειακό και εθνικό περιβάλλον όπου καλλιεργήθηκε η αγά­πη του για την Πατρίδα. Όπως γράφει στο ημερολόγιό του θέ­λει να πολεμήσει και να πεθάνει γι’ αυτήν. Ξεχωρίζει από τους συνομήλικούς του για την καλοσύνη του και την προθυ­μία του. Μεγαλώνει σε μια ταραγμένη εποχή κατά την οποία έχουν ξεσπάσει διάφορες επαναστατικές κινήσεις ενάντια στον τούρκο δυνάστη. Η Θεσσαλία, η Ήπειρος, η Κρήτη, η Μακεδονία, ζητούν την ένωση με τη Μητέρα Ελλάδα.

Το 1886 γίνεται δεκτός στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων απ’ όπου αποφοίτησε με το βαθμό του ανθυπολοχαγού του Πυροβολικού το 1891.Τον επόμενο χρόνο νυμφεύεται τη Να- ταλία Δραγούμη, κόρη του Στέφανου Δραγούμη και αδερφή του Ίωνος Δραγούμη, της γνωστής ένθερμης πατριωτικής οι­κογένειας με καταγωγή από την Μακεδονία. Απέκτησαν δύο παιδιά τον Μιχαήλ (Μίκη) και την Ζωή (Ζέζα), εξ ων και το ψευ­δώνυμο «Μίκης Ζέζας» με το οποίο πολέμησε στην Μακεδο­νία.
Το 1894 ιδρύεται η «Εθνική Εταιρεία», μυστική οργάνωση που σκοπό έχει την εθνική αφύπνιση των Ελλήνων και την απε­λευθέρωσή τους με κάθε θυσία. Φυσικά ο Παύλος υπήρξε δραστήριο μέλος της. 

Η ήττα του 1897 του προκαλεί αφάντα­στη πίκρα και ανυπομονεί πότε θα έρθει η ώρα να ξεκινήσει η ενεργός δράση του. Τον Φεβρουάριο του 1904 προκειμένου να αντιμετωπιστεί η δράση των βούλγαρων κομιτατζήδων στη τουρκοκρατούμενη Μακεδονία, που επεδίωκαν την προσάρ­τησή της στην Βουλγαρία, ο Παύλος Μελάς με το ψευδώνυ­μο Μίκης Ζέζας και οι αξιωματικοί Αλέξανδρος Κοντούλης, Αναστάσιος Πάπουλας και Γεώργιος Κολοκοτρώνης συμμε­τέχουν σε μυστική αποστολή και δραστηριοποιούνται στη δυ­τική Μακεδονία. Δυστυχώς αυτή η πρώτη προσπάθεια γίνεται αντιληπτή από τους τούρκους και παρά τη θέλησή τους μετά από ένα μήνα επιστρέφουν στην Αθήνα.

Παρόλα αυτά ακαταπόνητος συνεχίζει τον αγώνα, θυσιάζο­ντας την οικογενειακή του θαλπωρή. Τον Ιούλιο επιστρέφει στη Μακεδονία, συναντάται με συμπατριώτες και αποφασίζουν την συγκρότηση ενόπλων σωμάτων με άντρες από τις γύρω περιοχές για δράση και πάλι στην δυτική Μακεδονία, όπου κι­νούνται και οι βούλγαροι κομιτατζήδες. Ενθουσιασμένος μετα­βαίνει στην Αθήνα, για δεκαπέντε ημέρες, για να αναλάβει επί­σημα την αρχηγία του Μακεδονικού Αγώνα στην περιοχή της Καστοριάς και του Μοναστηρίου (σήμερα ονομάζεται Μπίτο- λα και εδαφικά ανήκει στα Σκόπια). Στις 28 Αυγούστου μαζί με τους άνδρες του, Μακεδόνες, Μανιάτες και Κρητικούς, εισέρ­χονται ένοπλα στη Μακεδονία. Έρχεται σε επαφή με τον Δε­σπότη της Καστοριάς Γερμανό Καραβαγγέλη, ο οποίος επίσης είχε αφιερώσει την ζωή του στην υπηρεσία της πατρίδας και αναλαμβάνει δράση στην περιοχή της Καστοριάς και τα Βιτό- λια. Οργανώνει την άμυνα των περιοχών, ενθαρρύνει τους ντό­πιους που φοβούνται, οι οποίοι πλέον αισθάνονται ασφά­λεια με την παρουσία του και αναζωπυρώνεται το εθνι­κό τους αίσθημα. Με ορμητήριο τα χωριά Λιγκοβά- νη και Λέχοβο πολεμά εξοντωτικά τους βούλγα­ρους, ενώ ταυτόχρονα καταδιώκεται και από τον τουρκικό στρατό. Στις 13 Οκτωβρίου κάνει στά­ση στο χωριό Στάτιστα (σήμερα ονομάζεται «Παύλος Μελάς»), για να ξεκουράσει τους άν­δρες του. Εκεί όμως βρισκόταν και ο βούλγα­ρος αρχικομιτατζής Βλάχος Μήτρου, ο οποί­ος ειδοποίησε τις οθωμανικές αρχές για να τον παγιδεύσει. Πράγματι, ισχυρό από­σπασμα του τουρκικού στρατού περικύ­κλωσε το χωριό και κατά την διάρκεια της συμπλοκής ο Παύλος Μελάς τραυ­ματίστηκε στην οσφυϊκή χώρα και με­τά από μισή ώρα, μέσα σε ανυπόφο­ρους πόνους αφήνει την τελευταία του πνοή. Ενταφιάστηκε στο παρεκκλήσιο των Ταξιαρχών στην Καστοριά από τον Δεσπότη Γερμανό Καραβαγγέλη.

Η θυσία του σηματοδότησε την ουσια­στική έναρξη του Μακεδονικού Αγώνα. Η δράση των Ελληνικών δυνάμεων έγινε πιο έντονη, περιόρισε τους βούλγαρους και κορυφώθηκε κατά τη διάρκεια των Βαλκα­νικών πολέμων 1912-1913. Το αίμα του πότισε το δέντρο της λευτεριάς που δεν άργησε να έρθει για τους περισσότερους Μακεδόνες αδερφούς μας. Ο Παύλος Μελάς αποτέλεσε υπόδειγμα γενναιότητας και αυταπάρνησης για την απελευθέρωση της Πατρίδας και σύμβολο του Μακεδονικού Αγώ­να. Δυστυχώς το σπίτι του στην Αθήνα στέκει εγκαταλελειμμένο, ανεκμετάλλευτο από τις εκά- στοτε ελληνικές αρχές και κυβερνήσεις, σε αντί­θεση με το σπίτι του μεγαλύτερου εχθρού των Ελλήνων, υπαίτιου του ξεριζωμού και της γενο­κτονίας του μικρασιατικού ελληνισμού, του τούρκου με εβραϊκή καταγωγή Κεμάλ Ατατούρκ στη Θεσσα­λονίκη. Το σπίτι του Κεμάλ έχει γίνει μουσείο και δέ­χεται καθημερινά επισκέψεις από τους τούρκους γείτονές μας οι οποίοι του δίνουν μορφή προσκυνή­ματος.

Την ελεύθερη Μακεδονία μας ακόμα και σήμερα την επιβουλεύονται ξένες δυνάμεις με την ανοχή των ε- κάστοτε «ελληνικών» κυβερνήσεων, που ξεπουλάνε το όνομά της, ξεχνώντας τους αγώνες και τις θυσίες των γενναίων Ελλήνων που με το αίμα τους πότισαν τη μακε­δονική γη. Όπως έλεγε και ο π. Παΐσιος, «Σε μερικούς δεν συμφέρει να υπάρχει η Ελλάδα, οι εχθροί μας θέλουν να μας ξεσκίσουν και “οι φίλοι” μας να μας “τσαλακώσουν”. Δεν πειράζει όμως, έχουν οι άνθρωποι τα σχέδιά τους, έχει και ο Θεός τα δικά Του».

ΙΟΥΣΤΙΝΗ Μ
ἀναδημοσίευσις ἀπό : Ἐθνικισμός

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου