" ...μητρός τε καὶ πατρὸς καὶ τῶν ἄλλων προγόνων ἁπάντων τιμιώτερόν ἐστιν πατρὶς καὶ σεμνότερον καὶ ἁγιώτερον καὶ ἐν μείζονι μοίρᾳ καὶ παρὰ θεοῖς καὶ παρ᾽ ἀνθρώποις τοῖς νοῦν ἔχουσι..." Σωκράτης

Πέμπτη, 5 Μαρτίου 2015

Η Ιστορία της ‘Πολιτικής Ορθότητας’

 
Εισαγωγή ΚΟ: Η ‘Πολιτική Ορθότητα’ (‘Political Correctness’) είναι ένα νέο ‘φρούτο’, εισαγόμενο και αυτό, που θέλει με λίγα λόγια, να μας μάθει να μιλάμε «σωστά» ή μάλλον να μας μαλώνει και να μας βάζει «πιπέρι στο στόμα» όταν «δεν μιλάμε σωστά».

Πολιτική ορθότητα λοιπόν, είναι η χρήση λέξεων ή συμπεριφορών που δεν θεωρούνται «προσβλητικές» για καμία ομάδα ανθρώπων. (Ο κατακερματισμός της κοινωνίας σε «ομάδες», συνήθως «ευαίσθητες», οι οποίες θα αγωνίζονται για τα «δικαιώματά τους», είναι ένα καλοδουλεμένο σχέδιο των οραματιστών της Νέας Παγκόσμιας Τάξης). Έτσι, ορισμένες λέξεις ή εκφράσεις που χρησιμοποιούνται για χρόνια πρέπει τώρα να καταργηθούν ως «προσβλητικές» για κάποια άτομα και θα πρέπει να αντικατασταθούν με άλλες που δεν είναι «προσβλητικές». 
Έτσι, για παράδειγμα η λέξη «τυφλός» αντικαθίσταται με την πολιτικά ορθή λέξη «αυτός που έχει αδυναμία όρασης». Τον μαύρο δεν θα τον ξαναπείς «μαύρο», αλλά «Αφρο-αμερικάνο». (Το γιατί τον λευκό θα συνεχίσουμε να τον λέμε «λευκό», τον κίτρινο «κίτρινο» και το κόκκινο «κόκκινο», δεν μας το έχει εξηγήσει το ιερατείο της πολιτικής ορθότητας)

Δεν πρόκειται όμως μόνο για μια «απλή» (;) αντικατάσταση λέξεων, ένα είδος ‘σαβουάρ βίβρ’. Ολόκληρες λέξεις είναι «μη πολιτικά ορθές» και πρέπει να απορριφθούν από τον λόγο (και ο όρος «λόγος μίσους» ή «ρητορική μίσους» είναι τέκνο της πολιτικής ορθότητας) όχι όταν δίνουν λάθος νόημα, αλλά απλά και μόνο όταν χρησιμοποιούνται σε «λάθος προτάσεις» που οδηγούν σε «λάθος συνειρμούς» και «λάθος συμπεράσματα». Ακόμα και αν οι λέξεις ή οι φράσεις βασίζονται στην αλήθεια και στην κοινή λογική. Έτσι, για παράδειγμα, στη Γαλλία ένας γνωστός δημοσιογράφος καταδικάστηκε, γιατί είπε ότι οι έμποροι ναρκωτικών είναι «κυρίως μαύροι και Άραβες». Εάν ο δημοσιογράφος χρησιμοποιούσε την φράση «μαύροι και Άραβες» στην πρόταση «οι καλύτεροι μάγειρες είναι κυρίως..» ή «οι καλύτεροι μπαλαδόροι είναι κυρίως..» ή «οι καλύτεροι εραστές είναι κυρίως..», (σωστό ή λάθος δεν έχει σημασία) η ‘αστυνομία της πολιτικής ορθότητας’ δεν θα του ‘έκοβε κλήση. Εδώ όμως ακόμα και η αλήθεια των γεγονότων αποτελεί ‘βαρύτατο αδίκημα’ όταν ενδέχεται μη προσβλητικές λέξεις να στιγματίσουν μια «ευαίσθητη κοινωνική ομάδα». (Παρένθεση: από ότι φαίνεται η πολιτική ορθότητα δεν έχει αγριέψει στην χώρα μας, καθώς «επετράπη» (!) στον αρχιφύλακα Αντώνη Αραβαντινό να πει την αλήθεια, ότι δηλαδή οι φυλακές είναι γεμάτες από αλλοδαπούς [που φωνάζουν κάθε μέρα «γ… την Ελλάδα σας»] και κυρίως μουσουλμάνους, οι οποίοι αποτελούν το 70%).

Πάμε στην Αμερική. Ήταν το 1970, όταν οι πρωτοπόροι της Νέας Αριστεράς (New Left) στις ΗΠΑ υιοθέτησαν τον όρο political correctness. Στο κείμενο ‘The Black Woman’ (‘Η Μαύρη Γυναίκα’) η Αφρο-Αμερικάνα ακτιβίστρια Toni Cade Bambara λέει: ". . . ένας άντρας δεν μπορεί να είναι πολιτικά ορθός (‘politically correct’) και σωβινιστής ταυτόχρονα."

ὁλόκληρο τό ἄρθρο ἐδῶ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου