" ...μητρός τε καί πατρός καί τῶν ἄλλων προγόνων ἁπάντων τιμιώτερόν ἐστιν πατρίς καί σεμνότερον καί ἁγιώτερον καί ἐν μείζονι μοίρᾳ καί παρά θεοῖς καί παρ᾽ ἀνθρώποις τοῖς νοῦν ἔχουσι..." Σωκράτης

Κυριακή, 21 Ιουλίου 2013

Η ΚΡΥΦΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ 20ου αι. ( μέρος Β΄)



Συνήθως υποθέτουμε ότι τα συμφέροντα καπιταλιστών και κομμουνιστών είναι διαμετρικά αντίθετα στους στόχους τους, αλλά με τα χρόνια η Στρογγυλή Τράπεζα, οι Ρότσιλντς και τα αδέρφια τους ( οι μασόνοι) ήταν ευτυχείς με το να παίζουν κρίκετ με κομμουνιστές κάθε είδους και σε αευρεία εναλλαγή τοποθεσιών από την Κίνα του Μάο έως την Κούβα του Κάστρο, καταφέρνοντάς το με πακτωλό εκατομμυρίων δολαρίων και βάζοντας τα συμφέροντα της Δύσης –Ανατολής να συγκρούονται μεταξύ τους. Δεν υποστηρίζω μια ανοικτή καταδίκη της κομμουνιστικής φιλοσοφίας, αλλά θέλω να δείξω την παράδοξη αντίθεση διεθνών υπερκαπιταλιστών να υποστηρίζουν ένα σύστημα που απεικονίζεται ως ο θανάσιμος εχθρός τους. 

 Ο καθηγητής Στιούαρτ Κρέϊν περιγράφει τον μηχανισμό που χρησιμοποιήθηκε από τους Ρότσιλντ κατά την διάρκεια του 19ου αι.  « Εάν κοιτάξετε πίσω σε κάθε πόλεμο στην Ευρώπη θα δείτε ότι όλοι τελείωσαν με την εγκαθίδρυση μιας νέας ισορροπίας δυνάμεων. Με κάθε ανασχηματισμό υπήρχε ισορροπία δυνάμεων σε ένα νέο γκρούπ γύρω από τον οίκο των Ρότσιλντ στην Αγγλία, την Γαλλία ή την Αυστρία. Ομαδοποιούσαν έθνη, έτσι ώστε εαν  ένας  βασιλιάς ξέφευγε από την γραμμή, ένας πόλεμος θα ξεσπούσε και ο πόλεμος θα κερδιζόταν από το πού θα πήγαιναν οι χρηματοδοτήσεις. Ερευνώντας τα χρέη των εμπολέμων αποδεικνύεται ποιός επρόκειτο να τιμωρηθεί».


J.P. Morgan
Το 1925 η Στρογγυλή Τράπεζα είχε εξαπλώσει την οργάνωσή της μέσω  τριών κύριων ομάδων σε 20 χώρες. Η επιρροή αυτής της ομάδας και των συμμάχων της είχε αν μη τι άλλο, αυξηθεί με τα χρόνια και κάθε αμερικανός πρόεδρος από την εποχή του μασόνου και συγγενή του Ρότσιλντ, Φραγκλίνου Ρούζβελτ, έλαβε το μεγαλύτερο μέρος του υπουργικού συμβουλίου του από τα στελέχη του «απυρόβλητου» αμερικανικού ΣΕΣ.

Η τωρινή σύνθεση του ΣΕΣ, που έχει περισσότερα από 2600 μέλη ( με τους μεγαλύτερους διεθνείς συμμάχους), περιλαμβάνει αντιπροσώπους -κλειδιά, από όλα σχεδόν τα κυριότερα ιδρύματα, συνεταιρισμούς, οικονομικούς οργανισμούς , συνεργασίες επικοινωνιών και «αποθήκες σκέψης» ( think tanks) των ΗΠΑ. Σε κάθε δεδομένη στιγμή περίπου τα μισά του ΣΕΣ υπηρετούν ή έχουν υπηρετήσει στην κυβέρνηση των ΗΠΑ. Και οι γνωστοί στα ΜΜΕ υποψήφιοι για την κούρσα των προεδρικών εκλογών του 1992, συνδεόντουσαν με το ΣΕΣ, ενώ και ο κυριότερος μη καθιερωμένος υποψήφιος  όπως ο Μπό Γκρίτζ, έδωσε το χέρι στον δημοσιογράφο Τζέϊ Κάτζ όταν του έκανε ένα μασονικό νόημα  σε ένα συνέδριο σαρβαϊβαλιστών.

Το αστέρι του Άλεν Ντάλες ανέτειλε όταν το 1920 διορίστηκε Α’ Γραμματέας της Πρεσβείας των ΗΠΑ  στο Βερολίνο. Την ίδια περίοδο ο Τζόν Φόστερ Ντάλες αντιπροσώπευε τους διεθνείς τραπεζίτες στην Γερμανία μέσω της τραπέζης της Αγγλίας και της Τζ. Π. Μόργκαν. Αυτή ήταν μια περίοδος έντονης παρασκηνιακής δράσης από τις μυστικές υπηρεσίες των Βρετανών και των Αμερικανών στην προώθηση του Χίτλερ και του Εθνικοσοσιαλισμού ο οποίος ήταν η προμετωπίδα της μυστικής ομάδας της Εταιρείας της Θούλης στο προσκήνιο στην Γερμανία. 

Sir Edward Bulwer-Lytton

Η Θούλη και η συνδεδεμένη Κοινωνία των Βρίλ ήταν αδερφικά συνδεδεμένες με τις αγγλικές μυστικές υπηρεσίες και ( τυχαία;) βασισμένη, τουλάχιστον εν μέρει, στα κείμενα του μασόνου Έντουαρντ Μπόλγουερ Λίτον συγγραφέα του Βρίλ: Η ισχύς της επερχόμενης φυλής. “ Vril: The power of the Coming Race” ο ίδιος άνδρας  του οποίου η φιλοσοφία πυροδότησε τον Τζόν Ράσκιν και μέσω αυτού τον Σέσιλ Ρόουντς . Στις 20 Μαρτίου 1922 ο τραπεζίτης Γιάλμαρ Σάχτ ( αργότερα οικονομικός διαχειριστής του Γ’ Ράϊχ ως υπουργός Οικονομικών και του οποίου ο πατέρας υπήρξε συν-διευθυντής του γερμανικού κλάδου της «Αμερόληπτης» Ασφαλιστικής Εταιρίας  ιδιοκτησίας Τζ. Π. Μόργκαν, ένας συν-ΑΔΕΛΦΟΣ του Ρότσιλντ) , έστειλε τον φίλο του Τζόν Φόστερ Ντάλες  με μια πρόταση για την Γερμανία, να δεχθεί ένα δάνειο 5 δισεκατομμυρίων μάρκων για να αποδοθεί στην Κεντρική  Ράϊχσμπανκ και από εκεί στις νέο-ιδρυόμενες γερμανικές εταιρείες με τον καθορισμένο στόχο να κάνουν τις γερμανικές επανορθώσεις, δυνατές. Αυτός ήταν ένας από τους λόγους που ο Χίτλερ, παρ’ όλο τον αντισημιτισμό του, ήταν κάπως δημοφιλής στους τραπεζίτες. Είχε υποσχεθεί την αποπληρωμή του γερμανικού πολεμικού χρέους έως το τελευταίο πφένιχ. Επιπροσθέτως για να κανονίσει κεφάλαια για την Γερμανία ο Ντάλες πίστευε, αντίθετα με τις εντολές των Συμμάχων,  ότι η χώρα θα έπρεπε να επανεξοπλιστεί και ρύθμισε μυστικές αποστολές πλοίων με πολεμοφόδια μέσω των Ντυπόν, πελατών της νομικής εταιρίας του Σάλιβαν και Κρόμγουελ.

συνεχίζεται...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου