Σκοποί τῆς 4ης Αὐγούστου

ΣΚΟΠΟΙ ΤΗΣ 4ης ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 

«  Ἀπό τῆς 4ης Αὐγούοιου 1936 ἐβαδίσαμεν ὅλοι µαζί στερεά ἠνωμένοι. Τό τί ἔγινεν ἕκτοτε τό γνωρίζετε ὅλοι.

Οἱ σκοποἰ µας ἦσαν πολλαπλοί καὶ πολυσχιδεῖς, ἀλλὰ τοὺς µαζεύω εἰς ὀλίγα µόνον διά νά τούς παρουσιάσω ἐνώπιόν σας.

Πρώτος σκοπός ἡ ἀσφάλεια τοῦ Κράτους ἀπὸ παντός ἐξωτερικοῦ κινδύνου, μέ δύο κατευθύνσεις κυρίως. Τήν μίαν πολεμικὴν καὶ τὴν ἄλλην διπλωµατικήν. Ἔπρεπε ν᾿ ἀρχίσωμεν τὴν δημιουργία πολεμκῶν δυνάμεων, ἔργον ἐπίμοχθον καὶ δυσχερέστατον, διότι ὁ στρατός µας ἑπέρασεν ἀπό περιπετείας καὶ διότι ἔπρεπε νὰ εὑρεθοῦν καὶ τά ἀναγκοῖα οἰκονομικὸ μέσα.Ἐδαπαανήσαµεν, Ἑλληνικὴ Λαέ, μέχρι τῆς σιτιγµῆς 9.000.000 000 δραχ. καὶ βαδίζοµεν πρὀς 10.000.000.000 καὶ πλέον. Αὐτὰ δὲ ὅλα ἦσαν χρήµατα δικά σου. Δὲν ἐβοήθησε κανένας ξένος. Δάν εἴχομεν καμμίαν βοήθειαν ἀπὸ κανένα. 'Ἠσαν χρήµατα. διὰ τὰ ὁποῖα δὲν σὲ ἐπεβαρύναμεν μέ καμμίαν βαρεῖαν φορολογίαν, οὔτε ἐθίξαμε τὴν ἁποταμίευσίν σου.  Τὸ δεύτερον ἧτο ὅτι ἔπρεπε ἡ Ἑλλάς νά διαχειρισθῇ καὶ διπλωματικῶς τὰ ζητήματα τὰ ὀφορῶντα τὴν ἀσφάλειὰν της. Στερέωμα τῆς Βαλκανικής συμμαχίας, ἀπόλυτος ἐντιμότης καὶ πίστις εἰς τοὺς συμμάχους µας, διατήρησις τῶν φιλιῶν τῶν ἔξω τῆς Ἑλλάδας, Τό ἀποτέλεσμα τῆς διπλωματικῆς αὐτῆς ἐργασίας τὸ ἔχεις ὑπ ὄψιν σου, Ἑλληνικὲ Λαέ, διότι τὸ εἶδες ἐκδηλούμενον κατἀ τάς ἡμέρας τοῦ Πάσχα

Δεύτερος σκοπὸς ἠτο ἡ ἀναστήλωσις τοῦ ἐθνικοῦ φρονήµατος, ἡ ἐπάνοδος τῶν μεγάλων καὶ εὐγενῶν παροδόσεων, ἡ Πίστις εἰς τὸ μέλλον τῆς Πατρίδος. Εἴχαμεν νά ἀντιμετωπίσωμεν, κατά τὴν πραγµατοποίησιν τοῦ σκοποῦ αὐτοῦ, τὴν φθοροποιὀν ἐνέργειαν τοῦ κομμουνισμοῦ. τήν ὁποίαν κατεβὰλοµεν καί τὴν ὁποίαν συνετρίψαμεν.

Εἴχομεν νά ἀντιμετωπίσωμεν τὴν νοσηράν διανόησιν, ἡ ὁποία ἐνόμιζεν ὅτι ἀποτελεῖ ἔργον προόδου τὸ νά πείση τοὺς Ἓλληνας ὅτι ἡ ἑλληνικότης των ἦτο κάτι τι δευτερεῦον ἤ καὶ περιττόν, Νἀ πείσῃ ὅτι ἔπρεπε κυρίως νὰ προσέξωµεν εἰς τάς παραδόξους ἱδέας, τὰς ἐντελῶς ἀορίοτους καὶ νεφελώδεις,τοῦ ἀνθρωπισμοῦ. ὃτι ἔπρεπε νά φέρουν τὰ πλέον παράδοξα καὶ τά πλἐον εἰς τινας περιστάσεις ἀνήθικα ἤθη καὶ ἔθιμα εἰς τἠν χώραν. Τήν ἐπολεμήσαμεν καὶ τὴν νοσηράν αὐτὴν διανόησιν καὶ τὴν περιωρίσαµεν εἰς ἐλάχιστον κὐκλον. ὣστε νά µή δύναται νά εἶναι πλἑον ἐπιβλαβής.

Τρίτος σκοπὸς ὑπῆρξεν ἡ κοινωνικὴ μεταρρύθμιαις. Καὶ ἐννοώ κοινωνικἠν µεταρρύθμισιν πρῶτα τὴν ἀνύψωσιν τοῦ ἑργοτικοῦ κόσμου, ὁ ὁποῖος ἔπρεπε νὰ αἰσθανθῇ ὃτι ὀλόκληρη ἡ κοινωνίσ εἶναι ἀλληλέγγυος πρὸς αὐτὸν καὶ νά θεώρήσῃ ἡ κοινωνία ὅτι, ὅ,τι ὀφείλει εἰς τὸν ἐργατικόν κόσμον, τοῦ τὸ ὀφείλει ὡς ὑποχρέωσιν κσὶ ὄχι ὡς ἐλεημοσύνην. Ἔπειτα, ἔπρεπε νἁ µεριµνήσωμεν διὰ τό ἕτερον σκέλος τοῦ οἰκοδομήματος. διά τόν ἀγρότην. Τόν ἑλαφρώσαμεν ἀπὸ τὰ βάρος τῶν χρεῶν. ὑπό τὸ ὁποῖον ἐστέναζε καὶ ἐφροντίσαμε να τοῦ δώσωμεν ὃλα τά µέσα, οὕτως ὥστε νὰ ἡμπορῇ νἁ ριχθῇ μὲ ὅλην του τὴν ψυχήν εἰς τὴν δουλειά, διά νὰ ὀναπτύξῃ τήν παραγωγἠν καὶ νἁ ἀνοίξῃ τοὺς πόρους τῆς εὐδαιμονίας τοῦ Ἓθνους, ᾿Επάνω εἰς τοὺς δύο αὐτοὺς ὀγκώδεις οτύλους. ἑστηρίξαμεν τὸ ἁστικόν καθεστώς τῆς Ἑλλάδος Ἔπρεπε νἁ φροντίσωµεν διά τὴν τάξιν τῶν ἐνδεῶν, τῶν πασχάντων, τῶν ἀσθενῶν. Καὶ γνώρίζετε ὅλοι τί ἔκαμε κατά το διάστηµα τῶν τριῶν αὐτῶν ἐτῶν ἡ κοινωνική πρόνοια.

Ἡ ἄλλη ὄψις τῆς κοινωνικῆς µεταρρυθµἰσεως ἦτο ἡ φροντίς διὰ τὴν διοίκησιν τῆς χώρας. Ἠτο ἡ κατάργησις τῶν προνομίων. Ἡ παῦοις τῆς διαιρἐσεως τῶν πολιτῶν εἰς προνοµιούχους καὶ μὴ, ἡ ἐξίσωσις ὅλων τῶν πολιτῶν μεταξύ των. Συγχρόνως δὲ ἐμεριμνήσαμεν καὶ δια τήν Δικαιοσύνην, ἄνευ τῆς ὁποίας δέν ἦτο δυνατόν νὀ ὑπἀρχῃ πολιτεἰα. Ἔτσι ἐννοήσαμεν τήν κοινωνικήν µεταρρύθμισιν, ἡ ὁποία ἀνταποκρίνετο. σ᾽ ἕναν πόθο τόσο σφοδρὀ, δικὀ σου, Ἑλληνικέ Λαέ, και ἡ ὁποία συντελεῖται καὶ θά ἐξακολουθηση συντελουμένη κατά τὸν ἴδιον τρόπον, μέχρις ὅτου σοῦ στερεώση τὸ αἴσθηνα τῆς ἀπολύτου ἐλευθερίας. Διότι τώρα καὶ µόνον εἶσαι ἐλεύθερος, Ἑλληνικέ Λαέ, ὅταν οὐδείς δύναται νά σὲ πιέσῃ καὶ ὅτον ὁ καθενας ἁπὸ σᾶς, ἴσος πρὸς ὅλους τοὺς ἄλλους, δύνατοι, ἀπέναντι οἱασδήποτε Άρχῆς, νὰ ἐπιδιώξῃ ἀπ᾿ εὐθείας τὸ δικαιὀν του.

Ὁ τέταρτος σκοπός µας ἦτο ἡ ἔντασις τῆς πάσης φύσεως ἐθνικῆς παραγωγἠς, ὑλικῆς καὶ πνευµατκῆς. Διά νὰ ἡμπορέσωμεν νὰ ἀναπτύξωμεν τὴν παραγωγἠν, ἐχρειάζοντο παραγωγικά ἔργα. Καὶ, πρὸς τήν ἐκτέλεσιν αὐτῶν τῶν ἔργων (δρόμων, λιμένων, ἀποξηράνοεων ἐλῶν καὶ πάσης Φύσεως παραγωγικῶν ἔργων)  διεθέσαµεν 1345 ἑκατομμύρια τὸ χρὀνο. Καὶ κατωρθώσαµεν, μέχρις αὐτῆς τῆς στιγµῆς, νἁ σοῦ δώσωμεν. Ἑλληνικὲ Λαέ, 1853 χιλιόµετρα νέων ὁδῶν. 276.000 νέα στρέμματα πρὸς καλλιέργειαν, νά προστατεύσωμεν ἀπὸ τάς πλημμύρας καὶ νἁ καταστήσωµεν παραγωγικἀ ἕνα ἑκατομμύριον νέων στρεµµάτων καὶ νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὴν ἄρδευσιν ἄλλων 470.000 νέων στρεμμάτων.

Καὶ αὐτά τά χρήµατα εἶναι δικά σου,Ἑλληνικὲ Λαὲ. Ἐἶναι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐλάβομεν, κατά µέρος μεν ἀπὸ τοὺς φόρους σου, καὶ κατά µέρος ἀπὸ τὴν ἀποταμίευσίν σου. .

Δέν παρημελήσαμεν καὶ τὴν καλλιτεχνικήν παραγωγή ἐν γένει. Ἑκατομμύρια ὀλόκληρα ἐξωδεύσαμεν διά τὴν ἐνθάρρυνοιν τῶν καλλιτεχνῶν, διά τὴν άγοράν εἰκόνων καὶ ἀγαλμάτων καὶ, ἰδίως, διά τὸ θέατρόν µας, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὴν καθ’ ἑαυτό ἐθνικὴν τέχνην τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ τῶν ἀρχαιοτέρων χρόνων μέχρι σήµερον

Ὁ πεµπτος σκοπός µας ἦτο ἡ μέριμνα διὰ τὴν δηµοσιονοµίαν. Διότι, πῶς θά ἐξετελοῦντο τόσα καὶ τόσα πράγματα, Ποῦ θἀ εὑρίσκοντο τὰ δισεκατομμύρια διά τὰς πολεµικάς µας παρασκευάς, ποῦ ἐξευρίσκοντο τὰ δισεκστομμύρια διά τὰ παραγωγικὰ ἔργα, διὰ τὰ ἔργα τῆς προνοίας, διὰ τό σχολείο,διὰ τά δικαστήρια, Ποῦ ἀλλοῦ παρὰ εἰς τἠν οἰκονομίων τοῦ λαοῦ : ι

Καὶ. ἐν τοσούτῳ, κατωρθώσαµεν νά µή σᾶς ἐπιβαρύνωμεν, Παρά διά μιᾶς φορολογίας ἑλαχίστης. ἡ ὁποία δὲν ὑπερβαίνει τὰ 300 ἑκατομμύρια τὸ ἔτος, ἀπέναντι τῶν δισεκατομμυρίων, ποὺ σᾶς ἐδώσαμε εἰς ἔργα. Καὶ τὸ κατωρθώσαµεν τὸ θαῦμα αὐτὸ, διότι ἐνοικοκυρεύσαμεν τά οἰκονομικά µας. Καὶ, µέ τόν τρόπον αὐτόν, κατωρθώσαμεν νἁ παρουσιάσωµεν τὸ φαινόμενον, διά τὸ ὁποῖον ἀποροῦν οἱ ξένοι:  Χωρίς νὰ ἐπιβαρύνωμεν τὸν Ελληνικὸν Λαάν διά φόρων ὑπερμέτρων, κατωρθώσαμεν νὰ τοῦ δώσωµεν ἐκεῖνα,τά ὁποῖα δὲν εἶχεν ἀποκτήσει οὕτε σὲ μιά ἑκατοντοετίαν.

Ὁ ἕκτος σκοπὀς-- καὶ ἐδῶ σᾶς βεβαιῶ εἷμοι βαθύτατα συγκεκινηµένος-- ἕκτος σκοπός µας ἦτο ἡ ὀργάνωσις τῆς Νεολαίας. Διότι ἐακέφθηκα, ὅπως σκόπτεσθε καὶ ὅλοι ᾿σεῖς, ὃτι ὁποιοδήποτε μεγαλούργημα ἐὰν κατορθὠαουµε, ὁτιδήποτε μεγαλοπρεπή πράγματα καὶ ἐὰν ἑκάμναμεν, ὅλα αὐτά θά ἦσαν τίποτε ἐὰν ἡ γενεά, ἡ ὁποία ἔρχετοι µετά ἀπὸ ἡμᾶς, δὲν εἶναι εἰς θέσιν ὄχι µόνον νά τά ἐκτιμήσῃ ἀλλά καὶ νὀ τὰ προαγάγῃ καὶ νὰ τὰ ὑψώσῃ ἀκόμη πιὸ ἑπάνω ἀπὸ ἐκεῖ ποὺ τὰ ἀνυψώσαμεν ἡμεῖς. Κατὰ τὸ διάστηµα τῆς τριετίας ἐδρύσαμεν 1739 σχολεῖα, διωρίσαµεν 3768 δηµοδιδασκάλους καὶ νηπιαγωγοὺς καὶ ἑκατὸν ἀκόμη ἐκτάκτους, Δὲν εἶμαι ἀκόμη εὐχαριοτημένος. διότι νομίζω ὅτι δὲν ἑκάμαμεν ἀκόμη ἀρκετά καὶ, μόλις μοῦ ἐπιτρέψουν αἱ δοπάναι τῆς πολεμικῆς προπαρασκευῆς. θά κάμω τὰ ἀδύνατα δυνατά διά νὰ ἐνισχύσω ἀκόμη περισσότερον τήν παιδεῖαν. » 

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΤΑΞΑΣ

( ἀπό ἐδῶ . φωτό, φωτό ) 

Διαβάσαμε τό ἔργο πού παρήγαγε, μόλις μία τριετία ἀπό τήν ἀνάληψιν τῆς ἐξουσίας τῆς χώρας, ἡ Ἐθνικιστική Κυβέρνησις ὑπό τόν Ἰωάννη Μεταξᾶ. Ναί, ξέρω πώς οἱ δημοκραταραῖοι καί ὅλος ὁ προοδευτικός συρφετός, στραβομουτσουνιάζει μπροστά σέ τέτοιες ἀποδείξεις. Διότι, πῶς ἀλλιῶς θά μπορῇ νά κλέβῃ τήν ψῆφο τοῦ ἀφελοῦς Ἕλληνος πολίτου ὁ κάθε ὑποψήφιος δημοκράτης πολιτικάντης, ἐάν δέν τοῦ παρουσιάζει τήν "καμμένη γῆ" πού παραλαμβάνει ἀπό τούς προηγουμένους ὁμοίους του ; Εἶναι ἕνα ἀπό τά βασικά ὅπλα τῆς δημοκρατίας τους, ἡ ἀνικανότης, ἡ διαφθορά, ἡ κλοπή τῆς κρατικῆς περιουσίας πού τούς συντηρεῖ στόν χῶρο πού λέγεται πολιτική ἤ ἀλλιῶς κοινότητα χαραμοφάηδων εἰς βάρος τῶν λαῶν.

Μία ἀκόμη ἀπόδειξις γιατί ἀμαυρώνονται οἱ ἔννοιες τοῦ Ἐθνικισμοῦ. 

Ἡ Πελασγική