Ἡ σύγχρονη ἐποχή εἶναι ὁ θρίαμβος τῆς συλλογικῆς μετριότητας

Οἱ μᾶζες δὲν διψοῦσαν ποτὲ γιὰ τὴν ἀλήθεια. Ἀπομακρύνονται ἀπὸ στοιχεῖα ποὺ δὲν εἶναι τοῦ γούστου τους, προτιμῶντας νὰ θεοποιοῦν τὸ λάθος, ἂν τὸ λάθος τοὺς ἀποπλανήσει. Ὅποιος μπορεῖ νὰ τοὺς προμηθεύσῃ μὲ ψευδαισθήσεις γίνεται εὔκολα ἀφέντης τους. Ὅποιος προσπαθεῖ νὰ καταστρέψῃ τὶς ψευδαισθήσεις τους εἶναι πάντα θῦμα τους. 

Ὅλοι οἱ πολιτισμοὶ ποὺ γνωρίζουμε ἔχουν δημιουργηθεῖ καὶ διευθυνθεῖ ἀπὸ μικρὲς πνευματικὲς ἀριστοκρατίες, ποτὲ ἀπὸ ἀνθρώπους ἀπ᾿ τὴν μᾶζα. Ἡ δύναμη τῶν πληθῶν εἶναι μόνο ἡ καταστροφή. 

Ἕνα πλῆθος σκέφτεται μὲ εἰκόνες, καὶ ἡ ἴδια ἡ εἰκόνα ἀνακαλεῖ μιὰ σειρὰ ἀπὸ ἄλλες εἰκόνες, χωρὶς καμία λογικὴ σύνδεση μὲ τὴν πρώτη... Ἕνα πλῆθος μόλις ποὺ διακρίνει μεταξὺ τοῦ ὑποκειμενικοῦ καὶ τοῦ ἀντικειμενικοῦ. Δέχεται ὡς πραγματικὲς τὶς εἰκόνες ποὺ ἐπικαλεῖται στὸ μυαλό του, ἂν καὶ τὶς περισσότερες φορὲς ἔχουν μόνο μιὰ πολὺ μακρινὴ σχέση μὲ τὰ παρατηρούμενα γεγονότα... Τὰ πλήθη, ὄντας ἱκανὰ νὰ σκέφτονται μόνο μὲ εἰκόνες, πρέπει νὰ ἐντυπωσιάζονται μόνο ἀπὸ εἰκόνες. 

Βλέπουμε, λοιπόν, ὅτι ἡ ἐξαφάνιση τῆς συνειδητῆς προσωπικότητας, ἡ κυριαρχία τῆς ἀσυνείδητης προσωπικότητας, ἡ στροφὴ μέσῳ τῆς ὑποβολῆς καὶ τῆς μετάδοσης συναισθημάτων καὶ ἰδεῶν πρὸς τὴν ἴδια κατεύθυνση, ἡ τάση νὰ μετασχηματίζονται ἄμεσα οἱ ὑποτιθέμενες ἰδέες σὲ πράξεις· αὐτά, βλέπουμε, εἶναι τὰ κύρια χαρακτηριστικὰ τοῦ ἀτόμου ποὺ ἀποτελεῖ μέρος ἑνὸς πλήθους. Δὲν εἶναι πλέον ὁ ἑαυτός του, ἀλλὰ ἔχει γίνει ἕνα αὐτόματο ποὺ ἔχει πάψει νὰ καθοδηγεῖται ἀπὸ τὴ θέλησή του. 

Ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ σταθερὰ χαρακτηριστικὰ τῶν πεποιθήσεων εἶναι ἡ μισαλλοδοξία τους. Ὅσο ἰσχυρότερη εἶναι ἡ πεποίθηση, τόσο μεγαλύτερη εἶναι ἡ μισαλλοδοξία της. Οἱ ἄνθρωποι ποὺ κυριαρχοῦνται ἀπὸ μιὰ βεβαιότητα δὲν μποροῦν νὰ ἀνεχθοῦν ὅσους δὲν τὴν ἀποδέχονται. 

Στὰ πλήθη συσσωρεύεται βλακεία καὶ ὄχι μητρικὸ πνεῦμα. 

Ἡ ἀρχὴ μιᾶς ἐπανάστασης εἶναι στὴν πραγματικότητα τὸ τέλος μιᾶς πίστης. 

Ἕνα πλῆθος δὲν εἶναι ἁπλῶς παρορμητικὸ καὶ εὐκίνητο. Σὰν ἕνας ἄγριος, δὲν εἶναι διατεθειμένο νὰ παραδεχτῇ ὅτι ὁτιδήποτε μπορεῖ νὰ μπῇ ἀνάμεσα στὴν ἐπιθυμία του καὶ τὴν πραγματοποίησή της. 

Ὁ ρόλος τοῦ μελετητή εἶναι νὰ καταστρέφει τὶς χίμαιρες, ἐνῷ τοῦ πολιτικοῦ εἶναι νὰ τὶς χρησιμοποιεῖ. 

Οἱ χειρότεροι ἐχθροὶ τῆς κοινωνίας εἶναι αὐτοὶ ποὺ τῆς ἐπιτίθενται ἢ αὐτοὶ ποὺ δὲν μπαίνουν κἂν στὸν κόπο νὰ τὴν ὑπερασπιστοῦν; 

Ἡ πραγματικὴ αἰτία τῶν μεγάλων ἀναταραχῶν ποὺ προηγοῦνται τῶν ἀλλαγῶν στοὺς πολιτισμούς, ὅπως ἡ πτώση τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας καὶ ἡ ἄνοδος τῆς Ἀραβικῆς Αὐτοκρατορίας, εἶναι μιὰ βαθιὰ τροποποίηση στὶς ἰδέες τῶν λαῶν... Τὰ ἀξιομνημόνευτα γεγονότα τῆς ἱστορίας εἶναι τὰ ὁρατὰ ἀποτελέσματα τῶν ἀόρατων ἀλλαγῶν τῆς ἀνθρώπινης σκέψης... Ἡ παροῦσα ἐποχὴ εἶναι μιὰ ἀπὸ αὐτὲς τὶς κρίσιμες στιγμὲς κατὰ τὶς ὁποῖες ἡ σκέψη τῆς ἀνθρωπότητας ὑφίσταται μιὰ διαδικασία μετασχηματισμοῦ. 

Δύο θεμελιώδεις παράγοντες βρίσκονται στὴ βάση αὐτοῦ τοῦ μετασχηματισμοῦ. Ὁ πρῶτος εἶναι ἡ καταστροφὴ ἐκείνων τῶν θρησκευτικῶν, πολιτικῶν καὶ κοινωνικῶν πεποιθήσεων στὶς ὁποῖες ἔχουν τὶς ρίζες τους ὅλα τὰ στοιχεῖα τοῦ πολιτισμοῦ μας. Ὁ δεύτερος εἶναι ἡ δημιουργία ἐντελῶς νέων συνθηκῶν ὕπαρξης καὶ σκέψης ὡς ἀποτέλεσμα τῶν σύγχρονων ἐπιστημονικῶν καὶ βιομηχανικῶν ἀνακαλύψεων.

Ἡ ἐπιστήμη μας ἔχει ὑποσχεθεῖ τὴν ἀλήθεια... Ποτὲ δὲν μᾶς ὑποσχέθηκε οὔτε εἰρήνη οὔτε εὐτυχία. 

Τὸ μεγαλύτερο μέρος τῶν καθημερινῶν μας πράξεων εἶναι ἀποτέλεσμα κρυφῶν κινήτρων ποὺ διαφεύγουν τῆς παρατήρησής μας. 

Ἡ ἐπιρροὴ τῶν ἡγετῶν ὀφείλεται σὲ πολὺ μικρὸ βαθμὸ στὰ ἐπιχειρήματα ποὺ χρησιμοποιοῦν, ἀλλὰ σὲ μεγάλο βαθμὸ στὸ κῦρος τους. Ἡ καλύτερη ἀπόδειξη αὐτοῦ εἶναι ὅτι, ἐὰν λόγῳ ὁποιασδήποτε περίστασης χάσουν τὸ κῦρος τους, ἡ ἐπιρροή τους ἐξαφανίζεται. 

Ἡ τέχνη αὐτῶν ποὺ κυβερνοῦν συνίσταται πάνω ἀπ' ὅλα στὴν ἐπιστήμη τῆς χρήσης τῶν λέξεων. 

Ἡ πραγματικὴ δημοκρατικὴ πρόοδος δὲν εἶναι νὰ ὑποβαθμίσουμε τὸ ἐπίπεδο τῆς ἐλὶτ πρὸς αὐτὸ τοῦ πλήθους, ἀλλὰ νὰ ἀνεβάσουμε αὐτὸ τοῦ πλήθους πρὸς τὴν ἐλίτ. 

Ἀπὸ τὸ ἁπλὸ γεγονὸς ὅτι ἀποτελεῖ μέρος ἑνὸς ὀργανωμένου πλήθους, ἕνας ἄνθρωπος κατεβαίνει πολλὰ σκαλοπάτια στὴν κλίμακα τοῦ πολιτισμοῦ 

Εἶναι πιὸ εὔκολο νὰ κυριαρχήσῃς σὲ ἕναν λαὸ διεγείροντας τὰ πάθη του παρὰ φροντίζοντας τὰ συμφέροντά του.

Σὲ ἕνα πλῆθος κάθε συναίσθημα καὶ πράξη εἶναι μεταδοτική, καὶ μάλιστα σὲ τέτοιο βαθμὸ ποὺ ἕνα ἄτομο θυσιάζει εὔκολα τὸ προσωπικό του συμφέρον γιὰ τὸ συλλογικὸ συμφέρον 

Δύο θεμελιώδεις παράγοντες βρίσκονται στὴ βάση αὐτοῦ τοῦ μετασχηματισμοῦ. Ὁ πρῶτος εἶναι ἡ καταστροφὴ ἐκείνων τῶν θρησκευτικῶν, πολιτικῶν καὶ κοινωνικῶν πεποιθήσεων στὶς ὁποῖες ἔχουν τὶς ρίζες τους ὅλα τὰ στοιχεῖα τοῦ πολιτισμοῦ μας. Ὁ δεύτερος εἶναι ἡ δημιουργία ἐντελῶς νέων συνθηκῶν ὕπαρξης καὶ σκέψης ὡς ἀποτέλεσμα τῶν σύγχρονων ἐπιστημονικῶν καὶ βιομηχανικῶν ἀνακαλύψεων. 

  ~ Gustave Le Bon

Οἱ ῥήσεις ἀπό ἐδῶ, ἐδῶ,ἐδῶ. Φωτό ἐδῶ,ἐδῶ

Ἡ Πελασγική