...Η υιοθέτηση ψηφιακών νομισμάτων αντιπροσωπεύει την ολοκλήρωση της μετάβασης σε μια δραματική μορφή φεουδαρχίας, το απόλυτο όπλο της τεχνο-τυραννίας. Η υπεράσπιση και η νομική επικύρωση της χρήσης μετρητών είναι το κλειδί για τη διατήρηση των πραγματικών ατομικών ελευθεριών. Όπου η κυβέρνηση αγνοεί τα πολιτικά δικαιώματα, τα μετρητά βοηθούν στην προστασία της κοινωνίας από την παράνομη χρήση δημόσιας εξουσίας, την επιτήρηση και τον εκφοβισμό...
Είναι απαραίτητο να προστατεύουμε τα μετρητά, τα χρήματα στα πορτοφόλια μας. Όσοι αρέσκονται να πληρώνουν με πιστωτική κάρτα έχουν μια ιδέα για την ελευθερία που ορίζεται ως ευκολία. Είναι βολικό να μην έχεις μετρητά: δεν υπάρχει κίνδυνος κλοπής ή απώλειας· δεν αισθάνεσαι περιορισμένος στις δαπάνες σου. Μια αρνητική, καταναλωτική, τυπικά σύγχρονη, ψεύτικη ελευθερία, από έναν ανατρεπτικό κόσμο.
Ο ακραίος ατομικισμός, σε συνδυασμό με την αδιαφορία για τα πραγματικά κίνητρα των συμπεριφορών που κατευθύνονται από πάνω, αντιστρέφει τις προοπτικές. Μιλάμε για ελευθερία, αλλά αποδεχόμαστε χωρίς να κλείνουμε τα μάτια μας ότι η οικονομική δύναμη είναι ο πραγματικός κύριος των χρημάτων «μας», τα οποία μας παραδίδει σε μικρές ποσότητες, όχι πριν εξαγάγει μια παράξενη υπεραξία, την προμήθεια, τη δωροδοκία του εκβιαστή. Οι άρχοντες του χρήματος μας ελέγχουν, γνωρίζουν τα πάντα για τις τάσεις, τα έξοδα, τις προτιμήσεις μας, στο όνομα της καταραμένης «διαφάνειας», δηλαδή του τέλους της ιδιωτικότητας, της οικειότητας και της εμπιστευτικότητας· κρατούν τα χρήματά μας και αποφασίζουν αναμφισβήτητα αν και σε ποιο βαθμό θα μας τα επιστρέψουν.
Για αυτήν την εξορυκτική επιχείρηση - τη μεταφορά πόρων από τη βάση στην κορυφή - απαιτείται η συνενοχή του κράτους, του οποίου οι νόμοι καθιστούν ολοένα και πιο δύσκολο για εμάς να χρησιμοποιούμε ελεύθερα τον πλούτο μας και να χρησιμοποιούμε μετρητά ως μέσο πληρωμής. Η δημόσια αρχή μοιράζεται με τους εκδότες χρημάτων την ικανότητα να γνωρίζουν τα πάντα για εμάς και, ως εκ τούτου, να αποσπούν μέρη του εισοδήματός μας στην πηγή. Μια νόμιμη ληστεία της οποίας είμαστε αβοήθητα θύματα. Η μεγαλύτερη ελευθερία των ηλεκτρονικών πληρωμών αφορά μόνο εκείνους που διαχειρίζονται τη βρύση - εκδότες χρημάτων, τράπεζες, χρηματοπιστωτικές εταιρείες - εκείνους που διαμορφώνουν τους κανόνες υπέρ αυτών των πολύ ισχυρών δυνάμεων, καθώς και τους κατόχους των πολύπλοκων τεχνολογιών που διέπουν την πράξη της τοποθέτησης μιας ηλεκτρονικής κάρτας στο POS, της πληκτρολόγησης του σχετικού κωδικού και της αναμονής για την επιτυχή ολοκλήρωση, συνοδευόμενη από τη φράση "η συναλλαγή εγκρίθηκε". Αυτή θα έπρεπε να είναι η πρώτη αντίδραση, αλλά δεν είναι. Γιατί ο μεταμοντέρνος ανθρωπόμορφος, ένας περήφανος καλλιεργητής των (φαινομενικών) ελευθεριών του, να βλέπει τις δαπάνες του, τις καταναλωτικές επιλογές και τις προτιμήσεις του να εγκρίνονται από κάποιον - την υπερκείμενη, απρόσωπη οντότητα, το χρηματοοικονομικό Matrix; Δεν είναι αυτά τα χρήματά του; Γιατί θα πρέπει το κράτος, η τεχνοκρατία και οι τράπεζες να γνωρίζουν ακριβώς πού, πότε και για ποια έξοδα έχουμε ξοδέψει τα (!) χρήματά μας;
Η εξουσία βασίζει την σιδερένια λαβή της στην πλειοψηφία στην εμμονική επανάληψη μηνυμάτων, ως επί το πλείστον ψευδών ή παραπλανητικών. Ας το επαναλάβουμε με τη σειρά μας: η χρήση μετρητών είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της προσωπικής κυριαρχίας, η οποία είναι πρωτίστως η αυτοκυριαρχία. Τα μετρητά, μέτρο αξίας αλλά και η αξία μέτρησης (Giacinto Auriti), αποτελούν ένα αποτελεσματικό, απλό και άμεσο σύστημα για τη διεξαγωγή οικονομικών συναλλαγών για πάνω από τέσσερις χιλιάδες χρόνια. Η χρήση κερμάτων, των οποίων η ονομαστική αξία αντιστοιχούσε στην περιεκτικότητα σε μέταλλο, χρονολογείται από τη Βαβυλώνα πριν από το 2000 π.Χ. Η εισαγωγή του χαρτονομίσματος προέρχεται από αρχαίες κινεζικές συναλλαγματικές, εβραϊκά πιστωτικά μέσα και την Καρχηδόνα. Το χαρτονόμισμα στη σημερινή του μορφή προέρχεται από τον 7ο αιώνα στην Κίνα.
Σήμερα, βρισκόμαστε εκτεθειμένοι σε μια θανάσιμη απειλή για την ελευθερία μας με την αναγκαστική διάδοση ψηφιακού νομίσματος που εκδίδεται από μια κεντρική τράπεζα (ιδιωτική, νομικά αποκομμένη από τον δημόσιο έλεγχο των κυβερνήσεων και των κοινοβουλίων), που προορίζεται να χρησιμεύσει ως η μοναδική μονάδα πληρωμής, απαγορεύοντας ουσιαστικά τη χρήση μετρητών. Το ακρωνύμιο στο οποίο θα πρέπει να συνηθίσουμε - και να υποταχθούμε - είναι CBDC ( Ψηφιακό Νόμισμα Κεντρικής Τράπεζας ). Οι Ελβετοί ήταν διορατικοί, έχοντας επιβάλει δημοψήφισμα για την ένταξη του δικαιώματος χρήσης μετρητών στο ελβετικό σύνταγμα. Το κίνημα Italia del Domani του Marco Rizzo, με τη μορφή λαϊκής πρωτοβουλίας, επιχειρεί να προσφέρει στους Ιταλούς την ίδια ευκαιρία.
Το ψηφιακό νόμισμα έχει σοβαρές συνέπειες για την ελευθερία των πολιτών. Οι προστασίες που παρέχονται για τη χρήση μετρητών στις ΗΠΑ μπορούν να αποτελέσουν σημείο αναφοράς για την αντίσταση στις καταστροφικές συνέπειες της εγκαθίδρυσης του νομισματικού τεχνοφεουδαλισμού. Η πρώτη γραμμή άμυνας του Συντάγματος των ΗΠΑ είναι η καθιέρωση της εξουσίας του ομοσπονδιακού κοινοβουλίου επί του χρήματος. Το Άρθρο 1, Τμήμα 8, παρέχει στο Κογκρέσο την αποκλειστική εξουσία να «κόβει χρήματα, να ρυθμίζει την αξία αυτού και του νομίσματος και να θεσπίζει πρότυπα σταθμών και μέτρων». Το Ανώτατο Δικαστήριο - το ανώτατο δικαστήριο των ΗΠΑ - δεν έχει ακόμη αποφανθεί άμεσα για το ζήτημα των CBDC. Οι κύριες αποφάσεις επί του θέματος ήταν η υπόθεση Knox κατά Lee (1871), η οποία καθιέρωσε τη συνταγματικότητα της ομοσπονδιακής άδειας εκτύπωσης νόμιμου χρήματος, και η υπόθεση McCulloch κατά Maryland (1819), η οποία καθιέρωσε το δικαίωμα και την εξουσία της κυβέρνησης να δημιουργήσει μια ομοσπονδιακή τράπεζα.
Συνεπώς, οι αρχές του Συντάγματος των ΗΠΑ προστατεύουν το δικαίωμα χρήσης μετρητών στις χρηματοοικονομικές συναλλαγές. Η καθιέρωση των CBDC ως υποχρεωτικής νομισματική μονάδας θα αποτελούσε απόλυτη καινοτομία στις ΗΠΑ και ένα κρίσιμο προηγούμενο. Η Τέταρτη Τροπολογία (Άρθρο Ι) εγγυάται στους πολίτες έναντι ερευνών, κατασχέσεων και δημεύσεων, με ρητή απαγόρευση εισόδου σε ιδιωτική περιουσία, καθώς και αντίθεση στην παράνομη και αυθαίρετη δήμευση περιουσιακών στοιχείων. Προστατεύει την ασφάλεια των ανθρώπων, των κατοικιών, των εγγράφων και των προσωπικών αντικειμένων. Κατοχυρώνει έτσι το θεμελιώδες δικαίωμα στην ιδιωτικότητα έναντι της κυβερνητικής παρέμβασης, το οποίο τώρα συμπληρώνεται από τη δύναμη της ιδιωτικής τεχνοδομής. Η εξάλειψη των μετρητών ως νόμιμου μέσου πληρωμής θα αναιρούσε το δικαίωμα στην ιδιωτικότητα που κατοχυρώνεται στην Τέταρτη Τροπολογία. Οι άνθρωποι δεν θα έχουν πλέον ιδιωτικότητα στις καθημερινές τους συναλλαγές και θα υπόκεινται σε απαράδεκτη παρέμβαση από την κυβέρνηση, τους εκδότες χρημάτων, τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και τους κατόχους τεχνολογιών ηλεκτρονικού χρήματος.
Όσοι κατέχουν νόμιμο χρήμα, δηλαδή μετρητά, κατέχουν την αξία αυτού του νομίσματος χωρίς μεσάζοντες. Η χρήση ψηφιακών νομισμάτων κεντρικής τράπεζας θα αναιρούσε την πραγματική κυριότητα ενός περιουσιακού στοιχείου ή χρηματικού ποσού, καθώς τα CBDC διαφέρουν από τα μετρητά κυρίως επειδή αντιπροσωπεύουν μια υπόσχεση πληρωμής την οποία οι τράπεζες μπορούν να ερμηνεύσουν, να καθυστερήσουν, να αναστείλουν ή να αθετήσουν. Υπάρχει μια θεμελιώδης διαφορά μεταξύ μιας υπόσχεσης πληρωμής και της πραγματικής πληρωμής, δηλαδή των μετρητών, η οποία είναι άνευ όρων και απόλυτη κυριότητα. Το πιο δυσοίωνο παράδειγμα ψηφιακού εξαναγκασμού ήταν η στάση της καναδικής φιλελεύθερης κυβέρνησης ενάντια στο λεγόμενο Canadian Freedom Convoy το 2022, στο οποίο οι οδηγοί φορτηγών αντιτάχθηκαν στον εμβολιασμό κατά της COVID-19. Η κυβέρνηση πάγωσε εβδομήντα έξι τραπεζικούς λογαριασμούς ηγετών διαμαρτυρίας. Όσοι διαδήλωναν ειρηνικά ενάντια στην αναγκαστική υποβολή σε πειραματική γονιδιακή θεραπεία εμποδίστηκαν να έχουν πρόσβαση στα χρήματά τους. Το πάγωμα των τραπεζικών λογαριασμών ήταν ένας σαφής πολιτικός εξαναγκασμός για να τους αναγκάσει να κάνουν αυτό που δεν ήθελαν, μπλοκάροντας τα μέσα επιβίωσής τους. Δεν υπάρχει ευκολότερος τρόπος για να μπλοκάρετε την πρόσβαση σε τραπεζικούς λογαριασμούς από τη χρήση ψηφιακού νομίσματος αντί για μετρητά, τα οποία είναι πολύ πιο δύσκολο να κατασχεθούν. Δεν υπάρχει πιο τέλεια μέθοδος για να υπονομεύσεις την ελευθερία από την επιβολή της χρήσης της.
Η σταθερότητα ενός πολιτικού συστήματος βασίζεται στην ευρεία ιδιοκτησία, η οποία εγγυάται την ασφάλεια επιτρέποντας στα άτομα να ελέγχουν τα μέσα παραγωγής, προστασίας και επιβίωσης. Το χρήμα, ως μέσο συναλλαγής, διασφαλίζει την οικονομική σταθερότητα, ενθαρρύνει τις επενδύσεις και την εθνική ανάπτυξη. Το δολάριο ΗΠΑ αποτελεί το παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα εδώ και δεκαετίες, εν μέρει επειδή δεν έχει κατασχέσει ποτέ τα χρήματα των πολιτών. Κανένα υπεύθυνο έθνος δεν θα επένδυε σε ένα αποθεματικό νόμισμα που επιβαρύνεται από την κατάργηση ή τη δύσκολη χρήση των μετρητών ως νόμιμου χρήματος. Τα CBDC αυξάνουν τον κίνδυνο κλοπής και κυβερνοεγκλήματος και μπορούν, σε ακραίες περιπτώσεις, να θέσουν σε κίνδυνο τη ζωή των ανθρώπων. Υπάρχει εκτενής βιβλιογραφία σχετικά με τις κυβερνοκλοπές τραπεζικών λογαριασμών, καθώς και τις διαρροές προσωπικών πληροφοριών.
Σύμφωνα με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, τα ψηφιακά νομίσματα CBDC δημιουργούν ένα τεράστιο και πολύπλοκο οικοσύστημα που ενισχύει τους υπάρχοντες κινδύνους και δημιουργεί νέους. Σκεφτείτε καταστάσεις όπως πόλεμοι, διακοπές ή κρίσεις ενέργειας, δυσλειτουργίες και φυσικές καταστροφές που προκαλούν διαταραχές στα ενεργειακά ή τραπεζικά δίκτυα, καθιστώντας αδύνατη την πρόσβαση σε κεφάλαια. Αυτό και μόνο δικαιολογεί την επιτακτική ανάγκη εξοικονόμησης μετρητών. Δεν υπάρχει καλύτερη εγγύηση, ανεξάρτητη από οποιαδήποτε οντότητα ή δύναμη, που να διατηρεί την πρόσβαση σε οικονομικούς πόρους για οικογένειες και άτομα ανά πάσα στιγμή.
Τα ψηφιακά νομίσματα (CBDC) δημιουργούν και νομιμοποιούν ένα σύστημα κοινωνικής πίστωσης κινεζικού τύπου, τοποθετώντας την πολιτική εξουσία, τα στελέχη και τους μετόχους των κεντρικών τραπεζών, την τεχνολογική ελίτ και τους τραπεζίτες ως τεχνο-φεουδάρχες. Το κινεζικό σύστημα κοινωνικής πίστωσης αξιολογεί την πιστοληπτική ικανότητα ατόμων και επιχειρήσεων, παρακολουθεί τη συμπεριφορά και αποδίδει μια βαθμολογία, με όλα όσα αυτό συνεπάγεται όσον αφορά τα πολιτικά δικαιώματα, τις κοινωνικές ευκαιρίες και τις κυρώσεις. Μια αρνητική βαθμολογία μπορεί να οδηγήσει σε ταξιδιωτικούς περιορισμούς, άρνηση πρόσβασης σε επαγγελματικές θέσεις, δυσκολία στην απόκτηση δανείων και δημόσια ταπείνωση. Τα ψηφιακά νομίσματα των κεντρικών τραπεζών διευκολύνουν την επιβολή κοινωνικού και πολιτικού ελέγχου για την προώθηση, την υπονόμευση ή την απαγόρευση πολιτικών, πολιτιστικών, νομικών και θρησκευτικών εντολών, καταργώντας την ιδιωτικότητα και την ελευθερία της έκφρασης.
Η ινδική κυβέρνηση απέσυρε ξαφνικά δύο χαρτονομίσματα που αντιπροσωπεύουν το 86% του νομίσματος σε κυκλοφορία, δήθεν για την καταπολέμηση της διαφθοράς. Η εξαφάνιση των μετρητών έχει προκαλέσει ένα κύμα αυτοκτονιών μεταξύ εκείνων που αδυνατούν να πλοηγηθούν στην πολυπλοκότητα των ψηφιακών συστημάτων ή που είναι αποκλεισμένοι από αυτά.
Η υιοθέτηση ψηφιακών νομισμάτων αντιπροσωπεύει την ολοκλήρωση της μετάβασης σε μια δραματική μορφή φεουδαρχίας, το απόλυτο όπλο της τεχνο-τυραννίας. Η υπεράσπιση και η νομική επικύρωση της χρήσης μετρητών είναι το κλειδί για τη διατήρηση των πραγματικών ατομικών ελευθεριών. Όπου η κυβέρνηση αγνοεί τα πολιτικά δικαιώματα, τα μετρητά βοηθούν στην προστασία της κοινωνίας από την παράνομη χρήση δημόσιας εξουσίας, την επιτήρηση και τον εκφοβισμό, δήλωσε η Heike Mai, ανώτερο στέλεχος της Deutsche Bank. Είναι τόσο δύσκολο να το καταλάβει κανείς αυτό;
Ἀπό : ereticamente.net
Ἡ Πελασγική
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου