Δέν πᾶμε καλἀ λέμεεε ! Καθώς ἡ Δύσις καταρρέει ...

Ο George Galloway κρατήθηκε προσωρινά στο αεροδρόμιο Gatwick βάσει του Νόμου περί Τρομοκρατίας κατά την επιστροφή του από τη Ρωσία το Σάββατο, σύμφωνα με το Workers Party of Britain, το οποίο είναι το μέλος του.

Αστυνομικοί της Αντιτρομοκρατικής Διεύθυνσης της Μητροπολιτικής Αστυνομίας σταμάτησαν τον 71χρονο πρώην βουλευτή, μαζί με τη σύζυγό του. Η αστυνομία παραδέχτηκε ότι υπήρξε περιστατικό, αλλά δεν έχει επιβεβαιώσει ότι ο Galloway ήταν ο άνδρας που συνελήφθη. 

«Μπορούμε να επιβεβαιώσουμε ότι το Σάββατο 27 Σεπτεμβρίου, αστυνομικοί της αντιτρομοκρατίας στο αεροδρόμιο Gatwick σταμάτησαν έναν άνδρα περίπου 70 ετών και μια γυναίκα περίπου 40 ετών, βάσει του Παραρτήματος 3 του Νόμου περί Αντιτρομοκρατίας και Ασφάλειας των Συνόρων του 2019. Κανένας από τους δύο δεν συνελήφθη και τους επετράπη να συνεχίσουν την πορεία τους», δήλωσε εκπρόσωπος της Μητροπολιτικής Αστυνομίας.

Το Workers Party of Britain του οποίου είναι ηγέτης ο Galloway, επιβεβαίωσε σε μια ανάρτηση στο X ότι ο ηγέτης τους και η σύζυγός του συνελήφθησαν, χαρακτηρίζοντας το περιστατικό ως «απόπειρα εκφοβισμού με πολιτικά κίνητρα» . Το κόμμα δήλωσε ότι δεν έλαβε άμεσα «πληροφορίες σχετικά με κατηγορίες ή φερόμενα αδικήματα».

Το Παράρτημα 3, το οποίο επικαλείται η αστυνομία, επιτρέπει στους συνοριοφύλακες να σταματούν, να ανακρίνουν και να κρατούν άτομα που φτάνουν στη χώρα με σκοπό να διαπιστώσουν εάν έχουν εμπλακεί σε «εχθρική δραστηριότητα» οποιουδήποτε είδους.

Μετά την απελευθέρωση του Galloway, το κόμμα του ενέτεινε τους ισχυρισμούς του, καταδικάζοντας το περιστατικό ως «προσπάθεια εκφοβισμού όσων επιδιώκουν φιλία αντί εχθρότητα με τον υπόλοιπο κόσμο» για τη Βρετανία.

«Μας παρεμποδίστηκε η παροχή νομικής υποστήριξης και η διεξαγωγή της υπόθεσης είχε ως στόχο να εκφοβίσει τους πολιτικούς αντιπάλους της τάσης προς πόλεμο με τη Ρωσία και την Κίνα», ανέφερε το κόμμα σε ανακοίνωσή του, υποσχόμενο να παράσχει την «πλήρη περιγραφή» των γεγονότων αύριο.

( Βετεράνος Βρετανός πολιτικός και πρώην παρουσιαστής εκπομπής του RT, ο Galloway ήταν βουλευτής για σχεδόν 30 χρόνια. Ίδρυσε το Workers Party of Britain το 2019 και, με μια κοινωνικο-συντηρητική πλατφόρμα, κέρδισε τις ενδιάμεσες εκλογές του Rochdale το 2024. Μόλις πέντε μήνες αργότερα, έχασε την έδρα του από τους Εργατικούς στις γενικές εκλογές, στους οποίους ήταν μέλος για δεκαετίες πριν από τις αρχές της δεκαετίας του 2000.)  Ἀπό : swentr.site

« Μεγάλωσα σ᾿ἕναν δυτικό κόσμο πού διαμορφώθηκε ἀπό τό  Bretton Woods καί τά παιδιά μας ἀλλά καί τα ἀγέννητα παιδιά θά μεγαλώσουν σ᾿ἕνα κόσμο πού θά διαμορφωθεῖ ἀπό τούς BRICS ... Ἡ γῆ ὅπου ῥέει μέλι καί γάλα εἶναι ἡ Ῥωσσία καί ἡ συμμαχία της μέ τήν Κίνα, Ἰνδία, Ἰράν, Βραζιλία,Νότιο Ἀφρική καί ὅλες οἱ χῶρες πού τώρα προσχωροῦν στήν συμμαχία πού εἶναι ἡ γῆ τοῦ μελιοῦ καί βεβαίως πολύ καλλίτερα ἀπό τούς πόλεμους τοῦ ΝΑΤΟ. ...( ΕΔΩ )

Πῶς νά τό πῶ τό περιστατικό ; Ἴσως ἕνα εἴδος ψυχολογικῆς τρομοκρατίας ; Βέβαια, σέ συλλαμβάνω, περνῶ στά περαιτέρω καί μετά σοῦ λέω : παρακαλῶ ἐντάξει μπορεῖτε νά συνεχίσετε τόν δρόμο σας. 

Θά μποροῦσα ὅμως νά σοῦ πῶ, ἐγώ τῆς, προσέξτε : ἀντιτρομοκρατικῆς, ἄ, μᾶλλον πρέπει νά πᾶμε λίγο περισσότερο τό πρᾶγμα διότι βλέπω ἔρχεστε ἀπό Ῥωσσία ! Βλέπω ἐν τῷ  μεταξύ πολλές δηλώσεις ὑπέρ τῶν BRICS ! 

Καί ἡ συνέχεια ξέρετε, εἶναι γνωστή, στήν Βρετανία τοὐλάχιστον...

Λοιπόν τό κόμμα τοῦ Galloway  τό χαρακτήρισε ὡς : «απόπειρα εκφοβισμού με πολιτικά κίνητρα». Τό εἶπα «ψυχολογική τρομοκρατία» καί αὐτό ἀκριβῶς εἶναι. 

Ἡ Ἀγγλία ἀπό τήν στιγμή πού ἐξελέγη ὁ τροτσκιστής Starmer, ἔχει γίνει πραγματικά ἡ πρωταγωνίστρια στό θέμα τῆς «φίμωσης τῆς ἐλευθερίας τοῦ λόγου». Μέ ἄλλα λόγια εἶναι αὐτή πού πρωτοστατεῖ καί ὑποδεικνύει στήν διεφθαρμένη Δύσιν, τόν δρόμο τῆς ...δημοκρατίας τους. Τέτοια περιστατικά ὅπως τοῦ George Galloway, εἶναι τό λιγώτερο. Τό σκληρώτερο ; Ἄν ὄχι τά σἰδερα τῆς φυλάκῆς ὑπάρχουν καί οἱ "ψυχοπαθεῖς σκοπευτές"...

Εἶναι τά σημάδια τῆς καταρρέουσας "πολιτισμένης καί κυρίως δημοκρατικῆς Δύσεως "... 

Ἡ Πελασγική 

Φθινοπωρινή Βροχή ... Ἐπιτέλους !

Ἀπό αὔριο, οὐσιαστικά σήμερα καθώς ξημερώνει ἡ Κυριακή, ξεκινᾶ ἡ ἔντονη ἀλλαγή τοῦ καιροῦ, ὅπως τοὐλάχιστον μᾶς πληροφοροῦν τά δελτία μέ τά μετεολογικά νέα. Ἀλλαγή μέ πτώση τῆς θερμοκρασίας τήν ὁποία ἤδη ἔχουμε ἀπό ἐχθές αἰσθανθεῖ καί μέ πολλές βροχές. 

Βροχές πού μπορεῖ νά κρατήσουν καί μία ὁλόκληρη ἑβδομάδα. Βροχές πού μπορεῖ νά ἔχουν καί μία πιό σκληρή, ἄγρια μορφή :Καταιγίδας.

Νά ποῦμε πώς δέν τό θέλαμε, ψέμματα θά ποῦμε. Τό θέλαμε καί μάλιστα πολύ. Ἡ βροχή εἶναι καλοδεχούμενη. Ἡ βροχή εἶναι ἡ ζωή ! Ἄνευ αὐτῆς οὐδέν. 

Συνεπῶς τήν καλῶς ὁρίζουμε καί μάλιστα μετά μουσικῆς καί φιλοσοφίας ...

 Gene Kelly -  Singin' In The Rain

 «Τὰ σύννεφα βροχῆς ἔρχονται, ὄχι γιὰ νὰ θολώσουν τὶς μέρες ποὺ ἔρχονται, ἀλλὰ γιὰ νὰ μὲ κάνουν ἤρεμη, χαρούμενη καὶ αἰσιόδοξη.» ~ rajuda 

Μᾶνος Χατζιδάκις - Βροχή 

 The Temptations -  I Wish It Would Rain

«Μερικοὶ ἄνθρωποι περπατοῦν στὴ βροχή, ἄλλοι ἁπλῶς βρέχονται.» ~ Roger Miller 

«Νομίζω ὅτι ὁ κόσμος θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι γεμᾶτος γάτες καὶ γεμᾶτος βροχή, αὐτὸ εἶναι ὅλο, μόνο γάτες καὶ βροχή, βροχὴ καὶ γάτες, πολὺ ὡραία, καληνύχτα » ~ Charles Bukowski 

Δήμητρα Γαλάνη - Βροχή 

 The CASCADES -  Rhythm Of the Rain

«Τραγουδῶντας στὴ βροχή. Τραγουδάω στὴ βροχή. Καὶ εἶναι ἕνα τόσο ὑπέροχο συναίσθημα.» ~ David Levithan 

«...Δὲν σοῦ εὔχομαι ἁπλῶς βροχή, ἀγαπημένη μου - σοῦ εὔχομαι τὴν ὀμορφιὰ τῶν καταιγίδων...» ~ John Geddes 

The Everly Brothers - Crying In The Rain

Γιάννης Πουλόπουλος - Μέ μιά βροχή 

«Κοίταξε τὴ βροχὴ γιὰ ἀρκετὴ ὥρα, χωρὶς σκέψεις στὸ κεφάλι σου, καὶ σταδιακὰ θὰ νιώσεις τὸ σῶμα σου νὰ χαλαρώνει, νὰ τρέμει, ἀπελευθερωμένο ἀπὸ τὸν κόσμο τῆς πραγματικότητας. Ἡ βροχὴ ἔχει τὴ δύναμη νὰ ὑπνωτίζει.» ~ Haruki Murakami 

Eric Clapton -  Let It Rain

Γιῶργος Νταλάρας - Τό Σακάκι Μου Κι᾿ Ἄν Στάζει

«Ἂν καὶ ἦταν μόνο ἕξι ἡ ὥρα, ἡ νύχτα ἦταν ἤδη σκοτεινή. Ἡ ὁμίχλη, ποὺ γινόταν πιὸ πυκνὴ λόγῳ τῆς ἐγγύτητάς της μὲ τὸν Σηκουάνα, θόλωνε κάθε λεπτομέρεια μὲ τὰ κουρελιασμένα πέπλα της, τρυπημένα σὲ διάφορες ἀποστάσεις ἀπὸ τὴν κοκκινωπὴ λάμψη τῶν φαναριῶν καὶ τὶς λωρίδες φωτὸς ποὺ ἔβγαιναν ἀπὸ τὰ φωτισμένα παράθυρα. Ὁ δρόμος ἦταν μουσκεμένος ἀπὸ τὴ βροχὴ καὶ ἔλαμπε κάτω ἀπὸ τὰ φῶτα τῶν πεζοδρομίων, σὰν λίμνη ποὺ ἀντανακλοῦσε σειρὲς ἀπὸ φῶτα. Ἕνας πικρὸς ἄνεμος, βαρὺς ἀπὸ παγωμένα σωματίδια, χτυποῦσε τὸ πρόσωπό μου, τὸ οὐρλιαχτό του λὲς καὶ σχηματίζοντας τὶς ψηλὲς νότες μιᾶς συμφωνίας τῆς ὁποίας τὸ μπάσο παιζόταν ἀπὸ φουσκωμένα κύματα ποὺ σκοντάφτουν στὶς προβλῆτες τῶν γεφυρῶν ἀπὸ κάτω. Τὸ βράδυ δὲν ἔλειπε τίποτα ἀπὸ τὴν τραχιὰ ποίηση τοῦ χειμῶνα.» ~ Théophile Gautier 

B. J. Thomas - Raindrops Keep Fallin' on My Head 

Νάνα Μούσχουρη - Πέφτει ἡ βροχή 

«Ὁ μόνος θόρυβος τώρα ἦταν ἡ βροχή, ποὺ χτυποῦσε ἁπαλὰ μὲ τὴν ὑπέροχη ἀδιαφορία τῆς φύσης γιὰ τὰ μπερδεμένα πάθη τῶν ἀνθρώπων.» ~ Sherwood Smith 

«Θὰ μποροῦσε νὰ κλάψει τότε, ἂν δὲν εἶχε ἀρχίσει ὁ οὐρανὸς νὰ τὸ κάνει γι' αὐτόν.» ~ George R.R. Martin 

Aphrodite's Child - Rain and Tears

Τόλης Βοσκόπουλος - Φθινοπωρινή Βροχή 

«Ἄρχισε νὰ βρέχει καὶ ἁπλῶς καθίσαμε. Καθίσαμε καὶ παρακολουθήσαμε τὴ βροχὴ σιωπηλοί.» ~ Benjamin Alire Sáenz 

«Ἄσε τὴ βροχὴ νὰ σὲ φιλήσει. 

Ἄσε τὴ βροχὴ νὰ χτυπήσει τὸ κεφάλι σου μὲ ἀσημένιες ὑγρὲς σταγόνες. 

Ἄσε τὴ βροχὴ νὰ σοῦ τραγουδήσει ἕνα νανούρισμα. 

Ἡ βροχὴ κάνει ἀκίνητες λίμνες στὸ πεζοδρόμιο. 

Ἡ βροχὴ κάνει τρεχούμενες λίμνες στὴν ὑδρορροή. 

Ἡ βροχὴ παίζει ἕνα μικρὸ τραγούδι ὕπνου στὴν ὀροφή μας τὴ νύχτα - 

Καὶ λατρεύω τὴ βροχή.» ~Langston Hughes 

« Μήν μέ ἀπειλεῖς μέ ἀγάπη, μωρό μου. Ἄς πᾶμε μία βόλτα στήν βροχή.»~Billie Holiday

  Neil Sedaka - Laughter in the Rain

Νῖκος Γούναρης - Ἕνα βράδυ ποὔβρεχε 

  «Δέν ὑπάρχει πιό ὄμορφη ἱστορία ἀγάπης ἀπό αὐτή ἀνάμεσα στόν ἄνεμο καί τή βροχή.» ~ Corina Abdulahm Negura

Οἱ ῥήσεις ἀπό ἐδῶ κι᾿ἐδῶ. Φωτό, φωτό

Ἡ Πελασγική

« Ὁ Zelensky χάνει τά λογικά του ! » .

 Ο Ούγγρος υπουργός Εξωτερικών, Peter Szijjarto, επιπλήττει έντονα τον Vladimir Zelensky, ισχυριζόμενος ότι το Κίεβο έχει αποκτήσει εμμονή με τη Βουδαπέστη και φαντάζεται απειλές που δεν υπάρχουν.

Ο Zelensky ισχυρίστηκε την Παρασκευή ότι ουγγρικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη παραβίασαν τον δυτικό ουκρανικό εναέριο χώρο, υπονοώντας ότι «μπορεί να διεξήγαγαν αναγνώριση του βιομηχανικού δυναμικού των παραμεθόριων περιοχών της Ουκρανίας».

«Ο Πρόεδρος Zelensky χάνει τα λογικά του εξαιτίας της αντιουγγρικής εμμονής του», έγραψε ο Szijjarto  σε απάντηση στο X, προσθέτοντας ότι «τώρα αρχίζει να βλέπει πράγματα που δεν υπάρχουν».

Ο Ουκρανός Υφυπουργός Εξωτερικών Andrey Sibiga απάντησε, δηλώνοντας ότι «όσες επιθέσεις κι αν κάνετε στον Πρόεδρό μας δεν θα αλλάξουν αυτό που βλέπουμε εμείς - και όλοι».

«Αρχίζουμε να βλέπουμε πολλά πράγματα, Peter, συμπεριλαμβανομένης της υποκρισίας και της ηθικής υποβάθμισης της κυβέρνησής σας, της ανοιχτής και συγκαλυμμένης εργασίας εναντίον της Ουκρανίας και της υπόλοιπης Ευρώπης, λειτουργώντας ως υπηρέτης του Κρεμλίνου», έγραψε ο Ουκρανός διπλωμάτης.

Ο Szijjarto  κατηγόρησε επίσης το Κίεβο ότι ακολουθεί «αντιουγγρική πολιτική», αφότου η Ουκρανία κήρυξε τρεις ανώτερους Ούγγρους στρατιωτικούς αξιωματούχους ως ανεπιθύμητα πρόσωπα νωρίτερα την Παρασκευή.

Οι σχέσεις μεταξύ Ουγγαρίας και Ουκρανίας είναι τεταμένες εδώ και χρόνια. Η Βουδαπέστη έχει αντισταθεί στις πιέσεις των Βρυξελλών και της Ουάσινγκτον να παράσχει όπλα στο Κίεβο ή να υποστηρίξει τις κυρώσεις της ΕΕ κατά της Ρωσίας, υποστηρίζοντας ότι τέτοιες κινήσεις θα έβλαπταν τα εθνικά συμφέροντα της Ουγγαρίας.

Ο πρωθυπουργός Viktor Orban κατηγόρησε επίσης την Ουκρανία ότι κάνει διακρίσεις εις βάρος της ουγγρικής μειονότητας στην περιοχή της Υπερκαρπαθίας και ότι υπονομεύει την ενεργειακή ασφάλεια της χώρας του επιτιθέμενος στον αγωγό Ντρούζμπα, ( Πελασγ. Γράψαμε σχετικῶς μέ τήν δολιοφθορά στόν ἀγωγό, ΕΔΩ ) ο οποίος προμηθεύει ρωσικό πετρέλαιο στην Κεντρική Ευρώπη.

Η Ουγγαρία μπλόκαρε τις ενταξιακές συνομιλίες της Ουκρανίας με την ΕΕ νωρίτερα φέτος και συνέχισε να ζητά διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό της σύγκρουσης αντί για περαιτέρω κυρώσεις ή στρατιωτική κλιμάκωση.

Μιλώντας στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη αυτή την εβδομάδα, ο Szijjarto  προειδοποίησε ότι όσο συνεχίζονται οι εχθροπραξίες, «θα συμβούν γεγονότα που ενέχουν τον κίνδυνο κλιμάκωσης» μεταξύ ΝΑΤΟ και Ρωσίας, επιμένοντας ότι η ειρήνη είναι ο μόνος τρόπος για να μειωθεί αυτός ο κίνδυνος «στο μηδέν».

Ἀπό : swentr.site     φωτό, φωτό, φωτό 

Καί ποῦ εἶσαι ἀκόμη !!! 

« Οι μονάδες της Ομάδας  Vostok  συνέχισαν να προελαύνουν προς τα βάθη της εχθρικής άμυνας και απελευθέρωσαν το Stepovoye (περιοχή Dnepropetrovsk )», ανακοινώθηκε από το ρωσικό υπουργείο Άμυνας.

Η απελευθέρωση των οικισμών Derilovo, Mayskoye και Stepovoye επιτρέπει στον ρωσικό στρατό να ενισχύσει τις θέσεις του για περαιτέρω προέλαση στη DPR ( Λαϊκή Δημοκρατία του Ντονέτσκ) και το Dnepropetrovsk... Ε Δ Ω 

Ἡ Πελασγική 

Ὁ Ἐθνάρχης καί αἰσυμνήτης Ἰωάννης Καποδίστριας

Τῆς Ευαγγελίας Κ. Λάππα

 Ὁ Ἐθνάρχης, αἰσυμνήτης1και «ἅγιος» τῆς πολιτικῆς Ἰωάννης Καποδίστριας ἀποτελεῖ τὸ πρότυπο τοῦ πολιτικοῦ τῆς μετὰ τὴν Ἑλληνικὴ Ἐπανάσταση τοῦ 1821, Ἑλλάδας. 

Ὁ Ἰωάννης Καποδίστριας γεννήθηκε 31 Ἰανουαρίου 1776 (π.ημ.) /10 Φεβρουαρίου 1777 στὴ Κέρκυρα καὶ ἦταν τὸ ἕκτο ἀπὸ τὰ δέκα παιδιὰ τοῦ Ἀντωνίου – Μαρία Καποδίστρια καὶ τῆς Ἀδαμαντίας Γονέμη, ἀπὸ ἀριστοκρατικὴ οἰκογένεια τῆς Λεμεσοῦ τῆς Κύπρου. Στὰ 1795 – 1797 σπούδασε Ἰατρική, Νομικὴ καὶ Φιλοσοφία στὸν Πανεπιστήμιο τῆς Πάντοβας καὶ τὸ 1809, πῆγε στὴν Ρωσία, ὅπου ἔγινε ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν. 

Στὶς ἀρχὲς τοῦ 1821, στὸ Συνέδριο τοῦ Λάϊμπαχ2, ἔπεισε τὴν Ἱερὴ Συμμαχία νὰ μὴν καταπνίξει τὴν Ἑλληνικὴ ἐπανάσταση, ἡ ὁποία μόλις ἄρχιζε, καὶ πίεζε μυστικὰ τὸ τσάρο τῆς Ρωσίας νὰ μεροληπτήσει ὑπὲρ τῶν Ἑλλήνων, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἀρχίζει ἡ σύγκρουση μεταξύ τους. Στὸ τέλος ὁ Καποδίστριας παραιτήθηκε ἀπὸ τὴ Ρωσικὴ κυβέρνηση. 

Τὸ 1827 ἡ Γ’ Ἐθνοσυνέλευση τῆς Τροιζήνας ἐξέλεξε τὸν Ἰωάννη Καποδίστρια ὡς πρῶτο Κυβερνήτη τῆς Ἑλλάδας. Ὁ Καποδίστριας, μόλις ἔφθασε στὴν Ἑλλάδα καὶ ἀνέλαβε τὰ καθήκοντά του, ἀνέστειλε προσωρινὰ τὴν ἰσχὺ τοῦ συντάγματος τῆς Τροιζήνας λόγῳ τῆς χαοτικῆς ἐμπόλεμης κατάστασης. 

Στὴ διάρκεια τῆς διακυβέρνησής του, κατόρθωσε νὰ ἀπελευθερώσει ὄχι μόνον τὴ Πελοπόννησο ἀλλὰ καὶ τὴ Στερεὰ Ἑλλάδα, ματαιώνοντας τὰ σχέδια τῶν «μεγάλων δυνάμεων». Ὁ Καποδίστριας ὁλοκλήρωσε τὸ ἀπελευθερωτικό του ἔργο στὶς 14 Σεπτεμβρίου 1831, ὅταν οἱ «μεγάλες δυνάμεις» χάρη στοὺς διπλωματικοὺς χειρισμούς του καὶ τὶς στρατιωτικὲς ἐνέργειές του, ἐξαναγκάστηκαν νὰ συμφωνήσουν νὰ ἐπεκτείνουν τὰ βόρεια σύνορα τῆς Ἑλλάδας στὸ Ἀμβρακικό – Παγασητικὸ κόλπο. 

πορτραῖτο τοῦ Κόμη Ἰωάννη Καποδίστρια πού ζωγράφισε ὁΣέρ Τόμας Λόρενς τό 1818 ( ἐδῶ )

Ὅμως, κατὰ τὴ διάρκεια τῆς διακυβέρνησης του, δὲν ἔλειψε καὶ ἡ ἀντιπολίτευση μὲ τὴν ἐνθάρρυνση τῆς Ἀγγλίας καὶ τῆς Γαλλίας. Οἱ Ὑδραῖοι, οἱ οἰκογένειες Κουντουριώτη, Μαυρομιχάλη καὶ Τρικούπη, ὁ Μαυροκορδάτος, ὁ Κωλέττης καθὼς καὶ ὁ ναύαρχος Ἀνδρέας Μιαούλης ἦταν κάποιοι ἀπὸ αὐτούς. Τοὺς ἀντιπολιτευόμενους τοὺς στήριζε ἀπὸ τὸ Παρίσι ὁ Ἀδαμάντιος Κοραῆς, ὁ ὁποῖος ἀγωνιζόταν κατὰ τοῦ Καποδίστρια, ἐν ὀνόματι τῆς «ἐλευθερίας»3. 

Στὶς 27 Σεπτεμβρίου 1831, ἡμέρα Κυριακή, (δύο ἑβδομάδες μετὰ τὴν ἀπελευθέρωση τῆς Ἑλλάδος) ὁ Καποδίστριας δολοφονήθηκε ἀπὸ τὸν Κωνσταντῖνο καὶ Γεώργιο Μαυρομιχάλη ἔξω ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος, ὅπου εἶχε μεταβεῖ γιὰ ἐκκλησιασμό. 

Σᾶς παραθέτω ἕνα ποίημα ποὺ ἔγραψα γιὰ τὸν Ἰωάννη Καποδίστρια: 

Στὸν «ἅγιο» τῆς πολιτικῆς Ἰωάννη Καποδίστρια 

Χαίρε του γένους υψιπέτη 

της Ελλάδας γνήσιε ηγέτη 

μάχησες με θάρρος την Φραγκιά 

που ‘θέλε της μάνας τη σκλαβιά.

*** 

Χαίρε, εθνάρχη μας λαμπρέ 

κυβερνήτη, μόνε αληθινέ 

της Ελλάδος σφράγισες τη λευτεριά 

πολέμησες της προδοσίας τα θεριά.

*** 

Χαίρε άγιε της πολιτικής 

αγνής καρδιάς ελληνικής 

πρόσφερες όσο κανείς

στις καρδιές μας πάντα ζεις. 

*** 

Χαίρε, Φιλελλήνων η πηγή 

αγνής ρωμιοσύνης εκφραστή 

την Πατρίδα τόσο ύμνησες 

για κάθε Έλληνα μερίμνησες. 

*** 

Χαίρε Ελλάδος το θεμέλιο 

της φιλοπατρίας ευαγγέλιο

σχολεία, τροφεία έχτισες πολλά 

την αμαθεία έδιωξες μακριά. 

*** 

Χαίρε άγιε της πολιτικής 

αγνής καρδιάς ελληνικής 

πρόσφερες όσο κανείς 

στις καρδιές μας πάντα ζεις. 

*** 

Χαίρε, φήμη αληθινή 

τόλμη ψυχή, ηρωική 

δεν λόγισες καμιά στιγμή 

δόξα και πλούτη στη ζωή. 

*** 

Χαίρε Μεγάλης Ιδέας ποιητή 

Ελλάδος, ακτίνα φωτεινή 

βόλι σε πήρε, «ελληνικό» 

ενός ??φιάλτη, προδοτικό. 

*** Χαίρε άγιε της πολιτικής 

αγνής καρδιάς ελληνικής 

πρόσφερες όσο κανείς 

στις καρδιές μας πάντα ζεις 

*** 

Χαίρε λαμπρό ηρώων άστρο 

μέγα της ρωμιοσύνης κάστρο 

σήκω από το μνήμα τώρα 

διώξε τους ξένους απ’ τη χώρα. 

*** 

Χαίρε άγιε κυβερνήτη 

του ’21 αξίας μαργαρίτη 

υπόσχεση δίνουμε ψυχής 

αιώνια μη λησμονηθείς. 

 (Τό μοιρολόϊ τοῦ Μοναστηρίου, Εὐαγγελία Κ. Λάππα, Ἐκδόσεις Πελασγός, 2021)

φωτό

Σχετικὰ μὲ τὴ δολοφονία του, τὸ ρόλο τῶν ξένων δυνάμεων, μαρτύρησε καὶ ὁ ἀδελφός του, Αὐγουστῖνος Καποδίστριας πρὸς τὸν Φρειδερίκο Τίρς, Ἱστορικὸ καὶ μετέπειτα σύμβουλο τοῦ Ὄθωνα, στὸν ὁποῖο εἶπε: «Ναὶ κύριε, ἡ Γαλλία καὶ ἡ Ἀγγλία εἶναι ποὺ δολοφόνησαν τὸν ἀδελφό μου». Αὐτὸ ἐπιβεβαίωσε καὶ ὁ Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης, ὁ ὁποῖος τὸ 1840 εἶπε στὸν ἀντίπαλο τοῦ Καποδίστρια Ἰατροφιλόσοφο Πύρρο: «Δὲν μετρᾶς καλὰ φιλόσοφε... Ἀνάθεμα στοὺς Ἀγγλογάλλους ποὺ ἦσαν ἡ αἰτία κι ἐγὼ ἔχασα τοὺς δικούς μου, καὶ τὸ Ἔθνος ἕναν ἄνθρωπο ποὺ δὲ θὰ τόνε μετάβρει καὶ τὸ αἷμα του μὲ παιδεύει ὡς τώρα...». Ἀπὸ τοὺς δολοφόνους, ὁ Κωνσταντῖνος Μαυρομιχάλης ὅταν τὸν συνέλαβαν καὶ λίγο πρὶν πεθάνει ἀπὸ τὰ τραύματά του, ζητῶντας ἔλεος δήλωσε: «Δὲν φταίω ἐγὼ στρατιῶται, ἄλλοι μ’ ἔβαλαν». Ὁ ἄλλος ὁ Γ. Μαυρομιχάλης, ἀμέσως μετὰ τὴν δολοφονία κατέφυγε στὸ σπίτι τοῦ ἀντιπρεσβευτῆ τῆς Γαλλίας Βαρόνου Ρουὰν καὶ δήλωσε: «Σκοτώσαμε τὸν τύραννο. Μπιστευόμαστε στὴν τιμὴ τῆς Γαλλίας. Νὰ τὰ ἅρματά μας. Ὁ Ρουὰν ὑπεσχέθη προστασίαν». 

Ἀπό : kapodistrias.info

Ἡ Πελασγική 

« Κατεβαίνω πολεμιστής εἰς τό στάδιον, θά πολεμήσω ὡς κυβέρνησις, δέν λαθεύομαι τόν ἔρωτα τῶν προνομίων...»

« Κατεβαίνω πολεμιστὴς εἷς τὸ στάδιον, θὰ πολεμήσω ὡς κυβέρνησις, δὲν λαθεύομαι τὸν ἔρωτα τῶν προνομίων ποῦ εἶναι φυτευμένες εἷς ψυχὲς πολλῶν, τὰ ὀνειροπολήματα τῶν λογιωτάτων, ξένων πρακτικῆς ζωῆς, τὸ φιλύποπτο, κυριαρχικὸ καὶ ἀνήμερο ἀλλοεθνῶν ἀνδρῶν. 

Εἶναι καιροί, Μαυρομιχάλη μου, ποῦ πρέπει νὰ τρῶμε ὅλοι ἀκρίδες καὶ μέλι ἄγριο, νὰ ντυνόμαστε ταπεινά, νὰ φοροῦμε ζώνη δερματένια,να ὑπομένωμε τὴν πεῖναν καὶ τὴν δίψαν,να μὴν ἔχωμε φαντασίας,να μὴν ἔχωμε φιλοδοξίας,να μὴν ἔχωμε φιλαργυρίας, νὰ μὴν ἔχωμε φιλονεικίας,να μὴν ἔχωμε φιλοτιμίας. 

Ἡ νίκη θὰ εἶναι δική μας, ἂν βασιλεύση εἷς την ἀκαρδίαν μας μόνο τὸ αἴσθημα τὸ Ἑλληνικό. Ὁ φιλήκοος τῶν ξένων εἶναι προδότης »  (ἀπό ἐδῶ ) 

Στίς 27 Σεπτεμβρίου 1831, δολοφονεῖται ὁ σπουδαιότερος καί πιό σημαντικός ἄνθρωπος στήν Ἱστορία τῆς Νεωτέρας Ἑλλάδος, ὁ πολιτικός, διπλωμάτης, ἱατρός καί ὁ ἀναλαβών τό τεράστιο ἔργο ἀναγεννήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους, ὁ Ἰωάννης Καποδίστριας. 

Σήμερα, ἕνας σκηνοθέτης Ἕλληνας, ἕνας ἄλλος Ἰωάννης, ὁ Γιάννης Σμαραγδῆς, ξεκίνησε νά γυρίζῃ μία ταινία ἀναφορά στήν ζωή καί τό ἔργο τοῦ μεγάλου καί ἀναντικατάστατου στήν Ἱστορία τῆς Ἑλλάδος, Ἕλληνος πολιτικοῦ καί παρ᾿ὁλίγον νά εἶχε κι᾿αὐτός παρόμοιο τέλος : 

Ιωάννης Σμαραγδής: "Απείλησαν ακόμα & την ζωή μου για να μην γυρίσω την ταινία για τον Καποδίστρια"

Κι᾿εὐτυχῶς, δόξα τῷ Θεῷ, ὅλα τελείωσαν αἰσίως : 

Μά, ἀκόμη μέχρι σήμερα τόσο πολύ ἐνοχλεῖ ὁ Ἰωάννης Καποδίστριας ; Τόσο πολύ τούς ἔχει στοιχειώσει ἐκεῖνος ὁ ἄνδρας, ὁ Ἕλλην, ὁ διεθνοῦς ἐμβελείας ἀξιολογότατος διπλωμάτης-πολιτικός πού ἀνέλαβε τό ἔργο τῆς ἀνορθώσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους ; 

Τί σημαίνει αὐτό ; Μά τί ἄλλο πέραν τῆς μεγάλης ἀξίας τοῦ Ἰωάννη Καποδίστρια καί τοῦ τί μποροῦσε νά ἐπιτύχῃ μέ μία Ἑλλάδα πού μόλις προσπαθοῦσε νά σταθῇ στά δικά της πόδια, μέ ὅλο τό βάρος τῆς Ἱστορικῆς 3χιλιόχρονης Κληρονομιᾶς της. Κι᾿αὐτό δέν ἔπρεπε νά γίνῃ. Ἔτσι ὁ Καποδίστριας χαρακτηρίστηκε «τύραννος», « δικτάτορας», «τέρας πού ἔπρεπε νά ἐκλείψει ». 

...Αὐτό ὅμως πού δέν γνωρίζουν οἱ πολλοί καί ἀδαεῖς,αὐτοί πού θεωροῦν πώς εἶναι χάσιμο χρόνου, ἡ μελέτη τῆς Ἱστορίας, εἶναι τόν ῥόλον πού ἔπαιξε ὁ Ἀναστάσιος Πολυζωΐδης, στήν δολοφονία τοῦ Κυβερνήτου Ἰωάννη Καποδίστρια. Ἕναν ῥόλον πρωταγωνιστικό καί μάλιστα πολύ καλῶς πληρωμένον ἀπό ἐκείνους πού 3 χρόνια ἀργότερα τούς κατακεραύνωνε ! Τούς Ἐγγλέζους.

Τό 1830,στήν Ὕδρα,ἐκδόθηκε μία ἐφημερίς ὑπό τήν ἐπωνυμία « Ἀπόλλων». Τήν ἐντολή (βλέπε χρηματοδότησιν),τῆς ἐκδόσεως ἔδωσε ὁ πανταχοῦ παρών, Ῥότσιλντ,διά τοῦ ἀντιπροσώπου του Δοῦκα τοῦ Οὐέλιγκτων :

Η εντολή για την έκδοση της εφημερίδας δόθηκε με ιδιόχειρο σημείωμα του υπαλλήλου του Ρότσιλντ, Δούκα του Ουέλλιγκτον, ο οποίος έδωσε και την εντολή για τη δολοφονία του Εθνάρχη.
Το σημείωμα του Ουέλλιγκτον για την έκδοση του «Απόλλωνα»βρίσκεται στο αρχείο Ουέλλιγκτον , με κωδικό «Docref=WP1/1022/8», και έχει ημερομηνία 10/22 Μαΐου 1829.

(Διαβάζουμε κι' ἐδῶ)

Ἔγραφε λοιπόν ὁ Πολυζωΐδης,ἄμα τῇ γνωστοποιήσει τῆς δολοφονίας τοῦ Κυβερνήτου :
«οι δύο Μαυρομιχάληδες έγιναν μιμηταί των Αρμοδίων και Αριστογειτόνων, των Βρούτων και των Κασσίων, δια να απαλλάξουν το έθνος από από το τέρας της τυραννίας...»

Τέρας τῆς τυραννίας ἦταν γιά τόν Πολυζωΐδη,ὁ Ἰωάννης Καποδίστριας ! Γιατί; Γιατί,πολύ ἁπλῶς δέν ἐξυπηρέτησε τούς δικούς του ἀφεντᾶδες ! Δέν ἐξυπηρέτησε,μικροσυμφέροντα καί δέν χάρισε ὀφφίτσια στά τσακάλια καί τίς ὕαινες,πολιτικάντηδες,ἀλλά ἤθελε καί ἀγωνιζόταν νά στεριώσῃ στά πόδια της μιά Ἑλλάδα πού μόλις εἶχε λάβῃ ὑπόστασιν ἀνεξαρτησίας καί μάλιστα σέ πολύ μικρή ἔκτασιν ἀπό τήν πραγματική καί ἱστορικῶς ἀποδεδειγμένην πού τῆς ἀναλογοῦσε !  Αὐτά προσπαθοῦσε νά κάνῃ καί φυσικά κάποιους δέν τούς ἐξυπηρετοῦσε ἡ πολιτική αὐτή...

Ἦταν δέ,τόσον καταφανής ὁ σκοπός τῆς ἐκδόσεως ἐκείνης,ὥστε μετά τήν δολοφονία τοῦ Ἰ. Καποδίστρια ἀνεκοινώθη καί τό κλείσιμο αὐτῆς ! Ἔγραφε ὁ Πολυζωΐδης  :

"Παύομεν την έκδοσιν της εφημερίδος μας, επειδή απολαύσαμεν τον σκοπόν μας" ... ΕΔΩ 

Καί ἐπέτυχαν. Καί ἡ Ἑλλάς ἔπεσε στά νύχια τῶν ἁρπακτικῶν καί ἄν προσπάθησε νά σηκώσῃ κεφάλι καί ν᾿ἀποτινάξῃ τήν κατοχική μπότα, ἴσως κάπου 2 φορές μέχρι σήμερα, τά χαστούκια πού δέχτηκε ἦταν καί πάλι τό ἴδιο δυνατά καί ἐπώδυνα. Καί ἡ Ἑλλάς δέν ἔχει ἐπιτύχει νά εἶναι ἐν τέλει ἡ ἀπόδειξις τῆς ἐπάξιας κατόχου τῆς Ἱστορικῆς της Κληρονομιᾶς, ἀλλά μονάχα ἕνα φάντασμα πού περιπλανᾶται χαμένο στά σύγχρονα παγκόσμια μονοπάτια χωρίς κανέναν σκοπό, χωρίς κανέναν στόχο, χωρίς καμμία ἐλπίδα...

Ἑκεῖνος προσπάθησε, ὅπως ὁ Ἰωάννης Μεταξᾶς, ὅπως ἀκόμη καί ὁ Γεώργιος Παπαδόπουλος καί ἡ σύγκρισις αὐτή μπορεῖ νά μήν ἀρέσῃ σέ πολλούς, ὅμως δέν παύει νά εἶναι μία ἀλήθεια πού ἀφορᾷ δύο πολιτικούς ἄνδρες πού ἀπέδειξαν μέ τήν στάσιν τους, τό ἦθος καί τό ἔργο τους πώς τό μόνον πού εἶχε γιά ἐκείνους ἀξία ἦταν ἡ Ἀνάστησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους, ἀκριβῶς ὅπως ὁ μέγας Ἰωάννης Καποδίστριας. 

Ἀλλά, δυστυχῶς, αὐτό τόν τόπον τόν τρώει μία κατάρα, ἕνα κακό πού ἔχει ὄνομα : δημοκρατία...Καί αὐτή ἀποδεικνύει πῶς καί μέ ποιόν τρόπο ξεπερνᾶ τά  ... ΑΔΙΕΞΟΔΑ 

Στήν μνήμιν τοῦ πιό Σημαντικοῦ, Σπουδαίου καί πραγματικῶς Μεγάλου Ἄνδρα τῆς Ἑλλάδος, τόν Ἰωάννη Καποδίστρια ! 

« Ἐλπίζω ὅτι ὅσοι ἐξ' ὑμῶν συμμετάσχουν εἰς τήν Κυβέρνησιν θέλουν γνωρίσει μεθ' ἐμοῦ ὅτι εἰς τάς παρούσας περιπτώσεις, ὅσοι βρίσκονται εἰς δημόσια ὑπουργήματα δέν εἶναι δυνατόν νά λαμβάνουν μισθούς ἀναλόγως μέ τόν βαθμό τοῦ ὑψηλοῦ ὑπουργήματός των, ἀλλ' ὅτι οἱ μισθοί οὗτοι πρέπει νά ἀναλογοῦν ἀκριβῶς μέ τά χρηματικά μέσα τά ὁποῖα ἔχει ἡ Κυβέρνησις εἰς τήν ἐξουσίαν της.
...ἔφ' ὅσον τά ἰδιαίτερα εἰσοδήματά μου ἀρκούν διά νά ζήσω, ἀρνοῦμαι νά ἐγγίσω μέχρι καί τοῦ ὀβολοῦ τά δημόσια χρήματα, ἐνῶ εὑρισκόμεθα εἰς τό μέσον ἐρειπίων καί ἀνθρώπων βυθισμένων εἰς ἐσχάτην πενίαν.

- Ἰωάννης Καποδίστριας 

Ἐξελέγη ἀπό ἐμᾶς τούς ἰδίους γιά νά μᾶς κυβερνήσῃ. 

Ἐπροτάθη ἀπό τόν Θεόδωρο Κολοκοτρώνη ὁ ὁποῖος ἐξέφρασε τήν ἐπιθυμία τοῦ Ναυπλιακοῦ λαοῦ. Καἰ ἡ Ἐθνική 3η τῶν Ἑλλήνων Συνέλευσις ἐξέλεξε διά ψηφίσματος στὀ ἀξἰωμα τοῦ Κυβερνήτου τῆς Ἑλλάδος,τόν Ἰωάννη Καποδίστρια.

Ὁλόκληρο τό ἀφιέρωμα Ε Δ Ω 

Ὁ Κωνσταντῖνος Πλεύρης μιλᾶ-διδάσκει γιά τόν Ἱωάννη Καποδίστρια

Ἡ Πελασγική

Ὁ Ῥουβίκων ἔχει διασχιστεῖ : Ἀπό τούς Δίδυμους Πύργους στόν Charlie Kirk

Ο Οδυσσέας Μπουρνιάς Βαρότσης αναλογίζεται τον ξαφνικό μαρτυρικό θάνατο του Charlie Kirk, συγκρίνοντας τη δολοφονία του με το τέλος του «τέλους της ιστορίας» που σηματοδοτήθηκε από την 11η Σεπτεμβρίου και προβλέποντας το εκρηκτικό άνοιγμα μιας νέας εποχής πνευματικού αγώνα.

Γράφει ὁ Ὁδυσσεύς Μπουρνιᾶς Βαρότσης 

Θυμάμαι να παρακολουθώ τις φωτιές των Δίδυμων Πύργων, αυτούς να καταρρέουν. Ήμουν παιδί, μόλις επτά ετών, κι όμως εκείνη τη στιγμή η ψυχή μου έτρεμε από μια διαίσθηση πολύ μεγαλύτερη από τα χρόνια μου. Δεν μπορούσα τότε να το εξηγήσω, αλλά το «εγώ» - όχι το μικρό, εγκόσμιο «εγώ» στο οποίο συνήθως κατανοούμε εμείς οι θνητοί, αλλά το απέραντο, αθάνατο «εγώ» μου - ήξερα ότι κάτι είχε τελειώσει. Το όνειρο του «τέλος της ιστορίας» της δεκαετίας του 1990, η πίστη σε ένα ατελείωτο συμπόσιο φιλελεύθερης αισιοδοξίας, σε έναν κόσμο όπου η σύγκρουση είχε διαλυθεί στο εμπόριο και την ψυχαγωγία, χάθηκε στη σκόνη και τις κραυγές απελπισίας της Νέας Υόρκης. Είδα, χωρίς λόγια, ότι η Ιστορία είχε επιστρέψει με εκδίκηση. Και εγώ, ένα αγόρι, έφερε ήδη την μυστική επίγνωση ότι οι θεοί της τάξης του Zeitgeist είχαν εκθρονιστεί, ότι ο κόσμος επρόκειτο να πέσει πίσω στην καταιγίδα του Γίγνεσθαι.

Τώρα, δύο δεκαετίες αργότερα, μια άλλη ρήξη χτυπά τη συλλογική καρδιά: η δολοφονία του Charlie Kirk. Η ζωή και ο θάνατός του δεν είναι απλώς πολιτικά γεγονότα, ούτε απλώς η σύγκρουση παρατάξεων. Είναι σύμβολα, μοιραία σημάδια. Γιατί σε μια κοινωνία όπου η πολιτική έχει γίνει μύθος, όπου κάθε δημόσιο πρόσωπο ενσαρκώνει κάτι περισσότερο από σάρκα, η δολοφονία ενός τέτοιου ανθρώπου είναι οιωνός μιας νέας εποχής. Δεν είναι μόνο το πρόσωπό του που έχει πέσει - είναι ολόκληρη η ψευδαίσθηση ότι μια κοινωνικοπολιτική αρμονία μπορεί να ανακτηθεί μέσω ορθολογικού «πολιτικού διαλόγου».

Ο αέρας σκίζεται και μέσα από αυτόν φυσάει ο ωμός άνεμος ενός μέλλοντος που δεν ζητά πια άδεια να φτάσει.

Αυτό που πίστευε ο Charlie Kirk για τον Charlie Kirk δεν έχει καμία απολύτως σημασία. Η ζωή του, οι πεποιθήσεις του, η πίστη του, οι φιλοδοξίες του, είτε θαυμάζονται είτε περιφρονούνται, είναι σαν το τίποτα. Θρυμματίζονται σαν περγαμηνή στη φωτιά. Γιατί πεθαίνοντας με τον τρόπο που πέθανε, τον κατέλαβε ένα πεπρωμένο μεγαλύτερο από τη δική του φαντασία. Η υποτιθέμενη προσευχή του πριν από τις δημόσιες εμφανίσεις του - «Θεέ μου, χρησιμοποίησέ με με όποιον τρόπο θεωρείς κατάλληλο για να γίνει το Θέλημά Σου στη γη» - έχει εκπληρωθεί, αλλά κατά κάποιο τρόπο, δεν θα μπορούσε ποτέ να το αποδεχτεί στην πεπερασμένη ανθρώπινη φύση του.

Ποιος, στο άνθος της ζωής του, ένας σύζυγος, ένας πατέρας, ένας ανερχόμενος πολιτικός σούπερ σταρ, θα επέλεγε να σφαγιαστεί σε ένα τέτοιο θέαμα; Κανείς. Κι όμως, ο Ένας, ο Αθάνατος, ο Dharmakāya πέρα ​​από όλες τις ανθρώπινες συμβάσεις, τον έχει μεταμορφώσει σε ένα Ζωντανό Νούμεν, ένα ισχυρό σύμβολο εποχικής μεταμόρφωσης. Δεν είναι πλέον ο Charlie Kirk - είναι μια θεότητα, ένας κεραυνός που εκτοξεύεται από το χέρι του πεπρωμένου, που χτυπά τη γη για να αναγγείλει τη γέννηση μιας νέας εποχής.

Οι αριθμοί μιλούν μυστικιστικούς ψιθύρους από μακρινές ακτές: Το εννέα είναι το τέλος, ο επιθανάτιος κρότος ενός κύκλου και το έντεκα είναι η αποκάλυψη της πολικότητας. Η 11η Σεπτεμβρίου κατέρρευσε το όνειρο, έσκισε το πέπλο από το πρόσωπο της ιστορίας και αποκάλυψε την άβυσσο κάτω από τις φιλελεύθερες αυταπάτες ενός «τέλους της ιστορίας». Το δέκα είναι η ολοκλήρωση, ένας τροχός που μετατρέπεται σε αναγέννηση. Η 10η Σεπτεμβρίου διακηρύσσει τη νέα αρχή, το σπάσιμο των σφραγίδων, το μη αναστρέψιμο πέρασμα του Ρουβίκωνα. Το εννέα χτυπά την καμπάνα της κηδείας. Το δέκα ηχεί τη σάλπιγγα της αυγής.

Αν η 11η Σεπτεμβρίου διέλυσε την ψευδαίσθηση του «τέλους της ιστορίας», τότε η 10η Σεπτεμβρίου δηλώνει ότι τώρα βρισκόμαστε στην πύλη κάτι εντελώς διαφορετικού. Ανάμεσά τους ανοίγεται το χάσμα, μια μη αναστρέψιμη ολοκλήρωση ενός παραδείγματος, και εμείς εκσφενδονιζόμαστε πάνω από αυτό, χωρίς καμία γέφυρα επιστροφής στον κόσμο που κάποτε γνωρίζαμε.

Ως παιδί, είδα τους πύργους να πέφτουν και ένιωσα τον θάνατο ενός ονείρου. Ως ενήλικας, βλέπω έναν πατέρα να δολοφονείται και νιώθω τις ωδίνες ενός νέου κόσμου. Οι εποχές δεν τελειώνουν με λόγους ή συνθήκες. Τελειώνουν με φλόγες, με κραυγές πολέμου, με αίμα, με τη βίαιη συντριβή ειδώλων. Και στη θέση τους, γεννιούνται νέοι θεοί. Όσοι προσκολλώνται στα παλιούς φλοιούς θα χαθούν μαζί τους. Όσοι τολμήσουν να σταθούν στην καταιγίδα, να πουν Ναι στη φωτιά, Ναι στην άβυσσο, Ναι στη θέληση του Γίγνεσθαι, θα είναι οι μαίες της Νέας Ανθρωπότητας.

Η Δύση έχει περιέλθει σε δαιμονικές δυνάμεις επειδή εμείς οι Άνθρωποι έχουμε ξεχάσει την Ιδέα του Καλού. Η αδικία στην Πόλη μας δεν είναι παρά η ηχώ της αδικίας στις ψυχές μας. Για να θεραπεύσουμε την Πόλη, τον Πολιτισμό μας, πρέπει να θεραπεύσουμε τους εαυτούς μας - να επαναφέρουμε τον Λόγο ως πολιτικό κυβερνήτη, να καθαρίσουμε την εκπαίδευση, τα μέσα ενημέρωσης και τους θεσμούς δικαιοσύνης μας από ψέματα και διαβόλους και να αποκαταστήσουμε το βλέμμα μας προς την αιώνια αρμονία του θείου. Όλα αυτά πρέπει να γίνουν συγχρονισμένα και με την πύρινη επείγουσα ανάγκη της αμεσότητας του «Τώρα», του «Εδώ», του «Εσύ».

Οι θεοί της Τάξης και του Χάους μίλησαν. Οι κύκλοι έχουν αλλάξει. Η ανθρωπότητα στέκεται στο χείλος του γκρεμού, τρέμοντας. Ο Ρουβίκωνας έχει διασχιστεί και δεν υπάρχει πια σημείο καμπής για να μας οδηγήσει πίσω εκεί που ήμασταν. Τι θα κάνετε γι' αυτό σήμερα;

Ἀπό : arktosjournal.com

Ἡ Πελασγική

Ἡ Νέα Τρίτη Θέσις

Ο Αλεξάντερ Ντούγκιν υποστηρίζει ότι η δολοφονία του Charlie Kirk και το σχέδιο του Μεγάλου Ισραήλ έχουν μοιραία διαιρέσει το δυτικό πολιτικό οικοδόμημα, το οποίο μόλις πρόσφατα συγκρατήθηκε από τον φιλελεύθερο παγκοσμιοποίηση, σε τρεις αντίθετους πόλους, αφήνοντας τη «συλλογική Δύση» να ταλαντεύεται στα πρόθυρα της επανάστασης.

Γράφει ὁ Alexander Dugin

Μια σειρά από θεμελιώδη γεγονότα έχουν λάβει χώρα πρόσφατα στην παγκόσμια πολιτική σκηνή. Από τη μία πλευρά, υπήρξε η δολοφονία του Charlie Kirk, ενός χριστιανού συντηρητικού και μιας από τις βασικές προσωπικότητες του κινήματος MAGA. Η κηδεία του συγκέντρωσε εκατοντάδες χιλιάδες, συμπεριλαμβανομένης ολόκληρης της αμερικανικής κυβέρνησης, φιλοξένησε την ιστορική συμφιλίωση του Τραμπ και του Elon Musk και συμβόλισε την αποφασιστικότητα του συντηρητικού μισού της αμερικανικής κοινωνίας να αλλάξει ριζικά ολόκληρο το σύστημα απέναντι στην απειλή της μαζικής φιλελεύθερης τρομοκρατίας.

Από την άλλη πλευρά, υπάρχει το γεγονός ότι η Βρετανία, ο Καναδάς και η Αυστραλία (δηλαδή, η Κοινοπολιτεία), καθώς και η Πορτογαλία (παραδοσιακός σύμμαχος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας) έχουν αναγνωρίσει την Παλαιστίνη. Ο Πρωθυπουργός Netanyahu, ακολουθώντας την πολιτική της οικοδόμησης ενός Μεγάλου Ισραήλ και εξαπολύοντας πραγματική γενοκτονία εναντίον του παλαιστινιακού πληθυσμού της Γάζας, έχει καταραστεί αυτές τις χώρες και τους ηγέτες τους και έχει υποσχεθεί τρομερή τιμωρία.

Ταυτόχρονα, ο Τραμπ και οι ΗΠΑ είναι απόλυτα στο πλευρό του Netanyahu, ενώ οι ευρωπαϊκές χώρες του ΝΑΤΟ φαίνεται να είναι αντίθετες.

Τι συμβαίνει;

Σαφώς, η συλλογική Δύση είναι διχασμένη. Σε πολλές γραμμές και θέσεις. Ιδιαίτερα όσον αφορά το Μεγάλο Ισραήλ.

Η εικόνα έχει ως εξής: οι αριστεροί παγκοσμιοποιητές, όλα τα δίκτυα του Soros και το Δημοκρατικό Κόμμα των ΗΠΑ είναι υπέρ της Παλαιστίνης και κατά του Netanyahu. Αυτοί είναι που κατευθύνουν τον Στόλο Sumud με την Γκρέτα Τούνμπεργκ στη Γάζα. Στο πλευρό τους είναι οι Μουσουλμάνοι της Ευρώπης και των ΗΠΑ, οι Σαλαφιστές και οι αριστεροί με τον Πολιτισμικό Μαρξισμό τους, οι transgenders, οι furries, οι BLM, οι LGBT και οι παράνομοι μετανάστες (δήλα δή όλοι όσοι απαγορεύονται στη Ρωσία). Αυτό είναι το μέτωπο των αντιπάλων του Τραμπ.

Ο άλλος πόλος είναι η AIPAC (η Αμερικανοϊσραηλινή Επιτροπή Δημοσίων Σχέσεων, ένα ισχυρό ισραηλινό λόμπι), οι Νεοσυντηρητικοί, οι δεξιοί Σιωνιστές, μέρος της MAGA (η μειοψηφία, ενώ προσωπικότητες όπως ο Tucker Carlson, η Candace Owens, ο Steve Bannon, ο Alex Jones, ο Matt Gaetz, και πρόσφατα ακόμη και ο Charlie Kirk έχουν ταχθεί εναντίον του Netanyahu) και, το πιο σημαντικό, ο ίδιος ο Τραμπ. Συνολικά, όλοι τους ασκούν επίσης κριτική στο Ισλάμ για την πολιτιστική του επέκταση και στην Κίνα για την απίστευτη οικονομική και τεχνολογική της ανάπτυξη.

Η κορυφαία ηγεσία των δεξιών λαϊκιστικών κινημάτων στην ΕΕ, που προηγούνται σε λαϊκή πολιτική υποστήριξη σχεδόν παντού, είναι επίσης κατά του Netanyahu και υπέρ του Τραμπ.

Αλλά... η πλειοψηφία των MAGA στις ΗΠΑ, αν και δεν είναι φιλοπαλαιστινιακή, είναι κατά του ισραηλινού λόμπι στις ΗΠΑ. Το ίδιο ισχύει και για τους περισσότερους δεξιούς λαϊκιστές στην Ευρώπη.

Αυτός είναι ο τρίτος πόλος: εναντίον του Soros και εναντίον του Netanyahu. Αυτή είναι η θέση που κατέχουν οι άνθρωποι της Δύσης συνολικά. Αλλά οι ελίτ είναι διχασμένες σε διαφορετικές γραμμές αρχών.

Η αντίφαση εδώ είναι κραυγαλέα: στην κορυφή της πολιτικής ζωής, ακόμη και αν λάβουμε υπόψη τη δεξιά λαϊκιστική αντιπολίτευση, υπάρχει μια συνεχής σύγκρουση μεταξύ των δικτύων του Soros και του φιλοϊσραηλινού λόμπι. Ωστόσο, μεταξύ των ανθρώπων υπάρχει η ακράδαντη πεποίθηση ότι και τα δύο είναι απαράδεκτα. Έτσι, προκύπτει μια σαφής ασυμφωνία.

Αυτή η τρίτη θέση στις ΗΠΑ — τόσο κατά του Soros όσο και κατά του Netanyahu — έχει εκφραστεί σε μεγαλύτερη κλίμακα. Εκφράζεται από προσωπικότητες όπως ο Tucker Carlson, η Candace Owens, ο Steve Bannon και ο Alex Jones, ουσιαστικά οι κορυφαίοι ιδεολόγοι του MAGA. Ο Elon Musk είναι σθεναρά κατά του Soros και σαφώς επικρίνει τον Netanyahu, αλλά προσπαθεί να μην διαφημίζει υπερβολικά το τελευταίο σημείο.

Εν τω μεταξύ, στην Ευρώπη, οι υποστηρικτές αυτής της τρίτης θέσης δεν επιτρέπεται καν να ανοίξουν το στόμα τους. Η φιλελεύθερη λογοκρισία στην Ευρώπη λειτουργεί με εξαιρετικά πρότυπα. Αλλά η MAGA στις ΗΠΑ, νιώθοντας την δύναμή της, αρχίζει να δρα πιο ελεύθερα. Λίγο πριν από τον θάνατό του, ο ίδιος ο Charlie Kirk  εξέφρασε φυσική έκπληξη: γιατί η ελευθερία του να επικρίνει τον Netanyahu είναι ακόμη μικρότερη στις ΗΠΑ από ό,τι στο ίδιο το Ισραήλ; Οι ακραίοι αντίπαλοι του Netanyahu από το στρατόπεδο της MAGA έχουν διατυπώσει την υπόθεση ότι οι ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες μπορεί να εμπλέκονταν στη δολοφονία του Kirk. Ωστόσο, αυτή η θεωρία δεν έχει κερδίσει ευρεία υποστήριξη και έχει απορριφθεί ακόμη και από τον ακραίο Αμερικανό πολιτικό Nick Fuentes, ο οποίος είναι γνωστός για τις πραγματικά ριζοσπαστικές και υπερβολικές δηλώσεις του. Ταυτόχρονα, παρά τον εξτρεμισμό του, το κοινό του Fuentes αυξάνεται ραγδαία και, παρά το νεαρό της ηλικίας του, έχει μετατραπεί γρήγορα από περιθωριακό σε μια ισχυρή πολιτική προσωπικότητα.

Μετά το ιστορικό γεγονός στο στάδιο της Αριζόνα, την τελετή αποχαιρετισμού του Kirk, όλες αυτές οι τάσεις θα ενταθούν. Κανείς δεν έχει καμία αμφιβολία ότι οι φιλελεύθεροι παγκοσμιοποιητές, ένα είδος συλλογικού Soros, ευθύνονται για τη δολοφονία του Kirk. Οι πλατιές μάζες απαιτούν τη σύλληψη του Soros και ζητούν να απαγγελθούν κατηγορίες στο ίδρυμά του βάσει της ειδικής διαδικασίας RICO, η οποία επιτρέπει στις υπηρεσίες επιβολής του νόμου να ενεργούν σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης - να συλλαμβάνουν, να ανακρίνουν, να κατάσχουν έγγραφα, να παρακολουθούν οικονομικές συναλλαγές κ.λπ. Ο Τραμπ ουσιαστικά χαρακτήρισε τον Soros τον πρεσβύτερο και τον γιο του ως «δημόσιους εχθρούς».

Είναι ενδιαφέρον ότι αυτή η διαίρεση μεταξύ των δυτικών χωρών και πολιτικών δυνάμεων είναι επίσης ανιχνεύσιμη όσον αφορά τη Ρωσία. Τα δίκτυα του Soros και οι παγκοσμιοποιητές είναι έντονα και επιθετικά εναντίον της Ρωσίας και τάσσονται υπέρ της πλήρους υποστήριξης του Ζελένσκι. Αυτή είναι η θέση των φιλελεύθερων παγκοσμιοποιητικών ελίτ στην ΕΕ - Starmer, Macron, Merz, ουσιαστικά οι ίδιες δυνάμεις που έχουν αναγνωρίσει την Παλαιστίνη.

Στις ΗΠΑ, το Δημοκρατικό Κόμμα συνεχίζει να επιμένει σε όλο και περισσότερες νέες προμήθειες όπλων στο Κίεβο, στην επιβολή νέων κυρώσεων στη Ρωσία και στην άμεση κλιμάκωση. Ο ίδιος ο Τραμπ λέει ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία είναι «πόλεμος του Μπάιντεν», όχι δικός του - ο πόλεμος των παγκοσμιοποιητών, όχι της MAGA. Ως εκ τούτου, θέλει να τον τερματίσει το συντομότερο δυνατό, αλλά απλά δεν ξέρει πώς.

Βολοντομύρ Ζελένσκυ :  Ἐλευθερία ἤ Θάνατος

Lindsey Graham : Ἐλεύθερος ἤ πεθαμένος 

Ζελένσκυ : Τώρα εἴμαστε ἐλεύθεροι καί θά συνεχίσουμε νά εἴμαστε...

Graham : Καί οἱ Ῥῶσσοι πεθαίνουν. Εἶναι ἡ μακράν καλλίτερη οἰκονομική σπατάλη πού ἔχουμε κάνει. Σᾶς εὐχαριστοῦμε πολύ ! ( Θυμηθεῖτε τό θέμα μας, μέ τό σίχαμα Γκράχαμ στό Κίεβο Μάϊο τοῦ 2023, ΕΔΩ ) 

Όσοι υποστηρίζουν τον Netanyahu δίνουν πολύ λιγότερη προσοχή στη Ρωσία. Σε σύγκριση με το Μεγάλο Ισραήλ, ακόμη και την Κίνα, η Ρωσία είναι το πρόβλημα νούμερο τρία. Υπάρχουν, ωστόσο, ορισμένες προσωπικότητες στο ανοιχτά φιλοϊσραηλινό λόμπι στις ΗΠΑ (ο τρομοκράτης Lindsey Graham,( Πελασγ.  Μία ματιά ὁπωσδήποτε, ΕΔΩ )  ο συνάδελφός του τρομοκράτης Richard Blumenthal από το Δημοκρατικό Κόμμα, ο Mark Levin από το Fox ( Ἐπίσης περᾶστε ὁπωσδήποτε ἀπό ΕΔΩ ) , και ούτω καθεξής που επιμένουν στον πόλεμο με τη Ρωσία και πιέζουν τον Τραμπ προς αυτή την κατεύθυνση.

Ο Τραμπ ισορροπεί και ταλαντεύεται μεταξύ του MAGA και των Νεοσυντηρητικών, οι οποίοι εκπροσωπούν το ίδιο ακριβώς «βαθύ κράτος», του οποίου ο πυρήνας αποτελείται από τους ίδιους αριστερούς παγκοσμιοποιητές. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε μια από τις πρόσφατες ομιλίες του, ο ίδιος ο Netanyahu επιτέθηκε στο «βαθύ κράτος», επαναλαμβάνοντας για άλλη μια φορά ότι ο δεξιός Σιωνισμός (ανεξάρτητα από το πώς τον προσεγγίζουμε) είναι ένα πράγμα, ενώ ο αριστερός παγκοσμιοποιητισμός είναι κάτι άλλο. Για τον Soros, ο Netanyahu είναι εξίσου ιδεολογικός εχθρός με τον Τραμπ, τον Πούτιν, τον Όρμπαν, τον Σι Τζινπίνγκ και τον Μόντι.

Η κατάσταση είναι περίπλοκη και χρήζει ενδελεχούς διερεύνησης.

Πριν τον Τραμπ, όλα ήταν πιο απλά. Η συλλογική Δύση ήταν αριστερή-φιλελεύθερη και παγκοσμιοποιημένη — η ιδεολογία, η πολιτική και η στρατηγική του Soros ήταν γενικά κοινές σε όλους. Ήταν μια ομόφωνη δικτατορία του διεθνούς «βαθέος κράτους».

Αλλά τώρα όλα είναι πιο περίπλοκα και πιο δύσκολα.

Φυσικά, ο αριστερός-παγκοσμιοποιητικός πόλος και το διεθνές «βαθύ κράτος» έχουν διατηρήσει τις θέσεις τους. Αυτό το «βαθύ κράτος» εξακολουθεί να ελέγχει σχεδόν όλη την Ευρώπη και κατέχει σημαντικές θέσεις στις ΗΠΑ. Αυτό περιλαμβάνει όχι μόνο το Δημοκρατικό Κόμμα αλλά και τον τεράστιο αριθμό αξιωματούχων, συμπεριλαμβανομένων δικαστών, σερίφηδων, κυβερνητών, υψηλόβαθμων στρατιωτικών, γραφειοκρατών, πολιτιστικών προσωπικοτήτων, δημοσιογράφων, bloggers και ολιγαρχών.

Η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ, η BlackRock του Larry Fink (ο Fink έγινε πρόσφατα επικεφαλής του Φόρουμ του Νταβός, αντικαθιστώντας έναν άλλο υπέρμαχο της παγκοσμιοποίησης, τον Κλάους Σβαμπ), η πλειοψηφία των μεγιστάνων της Σίλικον Βάλεϊ και οι χρηματοδότες της Γουόλ Στριτ βρίσκονται όλοι υπό τον έλεγχό τους. Οι θέσεις τους στη CIA και το FBI είναι εξαιρετικά ισχυρές.

Αλλά και ο πόλος της MAGA κερδίζει δύναμη, ανασυντάσσεται και ανασυντάσσεται μετά τη δολοφονία του Charlie Kirk. Από αυτή την άποψη, η συμφιλίωση μεταξύ του Elon Musk και του Donald Trump είναι συμβολική. Ο Elon Musk όχι μόνο έκανε πολλά για να βοηθήσει τον Trump να κερδίσει, αλλά πραγματοποίησε επίσης ταχείες μεταρρυθμίσεις αμέσως μετά την ανάληψη των καθηκόντων του Trump, καταργώντας μια σειρά από αριστερές παγκοσμιοποιητικές δομές όπως η USAID, το Υπουργείο Παιδείας κ.λπ.

Αυτό που είναι σημαντικό είναι ότι η συλλογική Δύση έχει χωριστεί όχι σε δύο, αλλά σε τουλάχιστον τρία μέρη:

Οι αριστεροί υποστηρικτές της παγκοσμιοποίησης (Soros, ΕΕ, Δημοκρατικό Κόμμα)·

Το ισχυρό σιωνιστικό λόμπι (το οποίο ελέγχει εν μέρει τον δεξιό λαϊκισμό)·

Τα κινήματα των «βαθιών ανθρώπων» όπως το MAGA, που ασκούν κριτική τόσο στους παγκοσμιοποιητές όσο και στους Σιωνιστές.

Τα «βαθέα άτομα» είναι ιδεολογικά και γεωπολιτικά πιο κοντά μας. Έχουν αναδυθεί από τις σκιές και σταδιακά γίνονται μια ανεξάρτητη δύναμη.

Αυτοί είναι όλοι νέοι παράγοντες στους οποίους δεν είμαστε συνηθισμένοι. Παραδοσιακά, οι αριστερές δυνάμεις ήταν πιο κοντά στην ΕΣΣΔ, αλλά στη σύγχρονη Δύση σήμερα απλώς δεν υπάρχουν ή έχουν εκφυλιστεί σε μια τροτσκιστική παρωδία, εμμονική με το φύλο και τους παράνομους μετανάστες, και έχουν γίνει εργαλείο στα χέρια των αριστερών παγκοσμιοποιητών (όπως ο Soros). Υπό αυτή την ιδιότητα, δεν είναι μόνο άχρηστοι για εμάς, αλλά και εντελώς εχθρικοί.

Οι αντικειμενικοί σύμμαχοι της Ρωσίας στη Δύση είναι οι υποστηρικτές της λαϊκής συντηρητικής επανάστασης, χριστιανικής και παραδοσιακής. Πρέπει να το αναγνωρίσουμε αυτό και να προχωρήσουμε μπροστά.

Ἀπό : arktosjournal.com

Ἡ Πελασγική

Ὅταν ὁ Ἑλληνισμός συνάντησε τόν Βουδδισμό

 Ο Οδυσσέας Μπουρνιάς Βαρότσης δείχνει πώς ο ελληνοβουδδισμός, που γεννήθηκε από τις κατακτήσεις του Αλεξάνδρου, συνδύασε την ελληνική τέχνη, τη βασιλεία και τη φιλοσοφία με τον Βουδδισμό για να δημιουργήσει ένα παγκόσμιο όραμα σοφίας και συμπόνιας.

Γράφει ὁ Ὀδυσσέας Μπουρνιᾶς Βαρότσης 

Όταν οι περισσότεροι άνθρωποι φαντάζονται τον Βούδδα, φαντάζονται γαλήνιες εικόνες από την Ινδία, το Θιβέτ ή την Ιαπωνία. Λίγοι θα μαντέψουν ότι τα πρώτα αγάλματα του Σιντάρτα Γκαουτάμα — του ιστορικού Βούδδα — ήταν σκαλισμένα σε αναμφισβήτητα ελληνικό στυλ στη σκιά του Ινδουιστικού Κους. Λιγότεροι γνωρίζουν ακόμη ότι για αιώνες ο Βουδδισμός μιλούσε ελληνικά, φορούσε ελληνικές στολές και συζητούσε σε διαλεκτική ελληνικού τύπου.

Αυτός ο αξιοσημείωτος πολιτιστικός γάμος είναι αυτό που οι ιστορικοί ονομάζουν Ελληνοβουδδισμό: η συνάντηση του ελληνιστικού πολιτισμού, που γεννήθηκε από τις κατακτήσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου, με τα πνευματικά ρεύματα της Ινδίας. Αλλά ο Ελληνοβουδδισμός ήταν κάτι περισσότερο από τέχνη. Ήταν μια σύντηξη κόσμων που αναμόρφωσε την πορεία του ίδιου του Βουδδισμού, θέτοντας τα θεμέλια της Μαχαγιάνα και επηρεάζοντας τον τρόπο με τον οποίο εκατομμύρια άνθρωποι θα καταλάβαιναν τη συμπόνια, τη σοφία και το σύμπαν.

Μια συνάντηση στο σταυροδρόμι

Όταν τα στρατεύματα του Μ. Αλεξάνδρου έφτασαν στο Παντζάμπ τον 4ο αιώνα π.Χ., άφησαν πίσω τους πόλεις, θεσμούς και εμπορικούς δρόμους που συνέδεαν την Ελλάδα με την Ινδία. Τα ινδοελληνικά βασίλεια της Βακτρίας και της Γκαντάρας έγιναν ένας ζωντανός πολιτιστικός διάδρομος όπου η ελληνική φιλοσοφία και η βουδδιστική πνευματικότητα συναντήθηκαν επί ίσοις όροις.

Οι καλλιτέχνες στην Γκαντάρα άρχισαν να σκαλίζουν τον Βούδδα σε φυσιοκρατικές, ελληνιστικές μορφές: γαλήνιος, νεανικός, τυλιγμένος στις πτυχές του ιματίου ενός φιλοσόφου. Ο Βούδδας, που προηγουμένως αντιπροσωπευόταν μόνο από ίχνη, τροχούς ή άδειους θρόνους, ξαφνικά έγινε ορατός ως  θείος ανήρ , ένας «θείος άνθρωπος» με την ελληνιστική έννοια - παρόμοιος με τον Ηρακλή, τον Ασκληπιό ή τον Πυθαγόρα, οι οποίοι ενσάρκωσαν τη θεϊκή παρουσία με ανθρώπινη μορφή. Αυτός ο μετασχηματισμός δεν ήταν απλός στυλιστικός δανεισμός. Εξέφραζε την αναγνώριση του Βούδδα ως κοσμοδιδάσκαλου του οποίου ο ρόλος μπορούσε να γίνει κατανοητός σε όλους τους πολιτισμούς.

Μένανδρος: Ένας Βασιλιάς του Ντάρμα στην Ελληνική και Βουδδιστική Μνήμη

Ένας Ινδοέλληνας βασιλιάς συγκεκριμένα αιχμαλώτισε τη βουδδιστική φαντασία: ο Μένανδρος Α΄ (Μιλίντα), ο οποίος βασίλευσε γύρω στο 165-130 π.Χ. Αναμνηστικός στη  Μιλιντάπανχα  («Ερωτήματα της Μιλίντα»), ο Μένανδρος συνάντησε τον μοναχό Ναγκασένα σε μια σειρά φιλοσοφικών διαλόγων τόσο αυστηρών όσο οτιδήποτε στην Ακαδημία του Πλάτωνα. Συζήτησαν τη φύση του εαυτού, την αναγέννηση και την απελευθέρωση — ερωτήματα διατυπωμένα σε ελληνικό διαλεκτικό ύφος αλλά επιλυμένα με βουδδιστική διορατικότητα.

Ο Μένανδρος έμεινε στην ιστορία όχι μόνο ως φιλόσοφος-βασιλιάς αλλά και ως προστάτης του Ντάρμα. Μετά τον αντιβουδδιστικό σφετερισμό που διέσπασε την Αυτοκρατορία των Μαουριάν, ο Μένανδρος υπερασπίστηκε τόσο τους Έλληνες υπηκόους του όσο και τη βουδδιστική σάνγκα, κερδίζοντας το επίθετο  Σότερ , ο «Σωτήρας». Μετά τον θάνατό του, τα βουδιστικά χρονικά μας λένε ότι τα λείψανά του τιμήθηκαν όπως και του ίδιου του Βούδδα: διαιρέθηκαν και φυλάχθηκαν σε στούπες σε όλο το βασίλειό του. Αυτή η εξαιρετική πράξη τον τοποθετεί δίπλα στον Ασόκα ως έναν από τους μεγάλους τσακραβάρτιν - παγκόσμιους βασιλιάδες που γύρισαν τον τροχό του Ντάρμα.

Πάνθεον στο Σταυροδρόμι: Ήρωες, Φύλακες και Μποντισάτβα

Το μεγάλο πάνθεον του Βουδδισμού Μαχαγιάνα, με τους Κοσμικούς Βούδδες, τους ακτινοβόλους Μποντισάτβα και τις αρχέγονες πηγές αφύπνισης, δεν προέκυψε μεμονωμένα. Γεννήθηκε στο πολιτιστικό σταυροδρόμι της Γκαντάρα, όπου οι ινδικές, ιρανικές και ελληνικές κοσμοθεωρίες συγκρούστηκαν και συγχωνεύτηκαν. Η συγχώνευση δεν ήταν συμμετρική: ο Βουδδισμός απορρόφησε και μετέτρεψε εξωτερικά μοτίβα στο δικό του σωτηριολογικό όραμα.

Από τους Έλληνες προήλθε το πρότυπο του ήρωα και του θεϊκού ανθρώπου ( theios anēr ) — μορφές όπως ο Ηρακλής και ο Ασκληπιός που μεσολάβησαν μεταξύ θεών και θνητών. Αυτά αντηχούσαν στους Μποντισάτβα, οι οποίοι ενσαρκώνουν τη συμπόνια, τη σοφία και τη δύναμη ως γέφυρες μεταξύ  σαμσάρα  και  νίρβα ṇa . Από τους Ιρανούς προήλθαν οι γιαζάτα, αγγελικοί φύλακες της κοσμικής τάξης, των οποίων ο δομικός ρόλος αντηχεί στους Πέντε Κοσμικούς Βούδδες, ο καθένας από τους οποίους προεδρεύει σε ένα βασίλειο αφύπνισης. Από την Ινδία προήλθε το καρμικό πλαίσιο και το ιδανικό του τσακραβάρτιν, του Ντάρμα-ηγεμόνα, το οποίο σε συνδυασμό με την ελληνιστική βασιλεία διαμόρφωσε τη μορφή του βουδδιστή σωτήρα-βασιλιά.

Το αποτέλεσμα ήταν ένα μοναδικά βουδδιστικό πάνθεον, του οποίου οι μορφές μπορούσαν να αναγνωριστούν σε όλους τους πολιτισμούς: Έλληνες ήρωες, Ιρανοί φύλακες, Ινδουιστές Ντέβας και Πλατωνικοί μεσάζοντες, όλοι επαναπροσδιορισμένοι ως εκπορεύσεις του  Νταρμακάγια , της απόλυτης πραγματικότητας.

Πύρρωνας στην Ινδία: Ένας Έλληνας φιλόσοφος ανάμεσα στους σοφούς

Η συνάντηση δεν ήταν μονόπλευρη. Ο Πύρρωνας από την Ηλεία, ο οποίος συνόδευσε τον Αλέξανδρο στην Ινδία, επέστρεψε στην Ελλάδα μεταμορφωμένος. Αρχαίες αναφορές τον περιγράφουν να περνάει χρόνο ανάμεσα στους Σαμαναίους ( Śrama ṇas ) - ασκητές φιλοσόφους, πιθανότατα τους Βουδδιστές προ-Σάνγκα που διατήρησαν τις πρώτες ριζοσπαστικές διδασκαλίες του Βούδδα. Η απόρριψη του δόγματος και της κοσμικής εμπλοκής τους εντυπωσίασε βαθιά τον Πύρρωνα.

Από αυτά, ανέπτυξε τη φιλοσοφία του σκεπτικισμού, διδάσκοντας την αναστολή της κρίσης ( εποχή ) και την καλλιέργεια της εσωτερικής γαλήνης ( αταραξία ). Ο μαθητής του, Τίμων από τον Φλίο, κατέγραψε αυτές τις διδασκαλίες. Μερικοί μελετητές έχουν υποστηρίξει ότι αυτό μπορεί να αντιπροσωπεύει το παλαιότερο σωζόμενο γραπτό αρχείο ιδεών που διαμορφώθηκαν άμεσα από τον Βουδδισμό - και αξιοσημείωτα, σε ελληνική και όχι σε ινδική μορφή. Αν και υποθετικό, αυτό το επιχείρημα είναι σταθερά βάσιμο, υπογραμμίζοντας πόσο νωρίς μπορεί να εισήλθε ο βουδδιστικό-ελληνικός διάλογος στην ιστορία της λογοτεχνίας.

Η Οικουμένη του Αλεξάνδρου και το Μέγα Όχημα

Ο Αλέξανδρος ονειρευόταν μια  οικουμενική πολιτεία , έναν κόσμο ενωμένο από κοινούς νόμους και πολιτισμό. Η αυτοκρατορία του διαλύθηκε, αλλά το αρχέτυπο παρέμεινε: η σωτηρία όχι με τη φυγή από τον κόσμο, αλλά μέσα στον κόσμο, μέσω μιας παγκόσμιας τάξης που αγκάλιαζε τη διαφορετικότητα, ενώ παράλληλα υποδείκνυε την ενότητα.

Αυτό το όραμα παρείχε μια ιστορική ηχώ για την ανάδυση της Μαχαγιάνα ή του «Μεγάλου Οχήματος» του Βουδδισμού. Όπως ακριβώς ο Αλέξανδρος επιδίωξε να συνδέσει διαφορετικούς λαούς σε μία ενιαία οικουμένη, η Μαχαγιάνα οραματίστηκε ένα τεράστιο όχημα που θα μετέφερε όλα τα όντα προς την αφύπνιση — όχι ένα μοναχικό μονοπάτι αποκήρυξης, αλλά ένα παγκόσμιο έργο συμπόνιας και απελευθέρωσης.

Γκαντάρα: Το λίκνο μιας ακαδημαϊκής επανάστασης

Πέρα από την τέχνη και τη βασιλεία, η Γκαντάρα ήταν επίσης ένα επιστημονικό κέντρο. Εδώ κρυσταλλώθηκε η παράδοση του Αμπιντάρμα — συστηματικές αναλύσεις του νου, της ύλης και της συνείδησης. Οι μοναχοί Γκαντάρα κατηγοριοποίησαν τα φαινόμενα με την αυστηρότητα της αριστοτελικής ταξινόμησης, συνδυάζοντας την ελληνική λογική μέθοδο με τη βουδδιστική διορατικότητα.

Αυτή η σχολαστική κουλτούρα γέννησε τις μεγάλες σχολές Μαχαγιάνα: τη Μαντγιαμάκα με τις διαλεκτικές της αποδομήσεις και τη Γιογκατσάρα με την ψυχολογία της συνείδησης. Ο Βουδδισμός που αναγνωρίζουμε σήμερα ως Μαχαγιάνα — φιλοσοφικός, κοσμολογικός, ευλαβικός — αναπτύχθηκε από αυτό το ελληνοβουδδιστικό έδαφος.

Ένα κοινό πεπρωμένο: Τότε και Τώρα

Ο Ελληνοβουδδισμός μας δείχνει ότι οι πολιτισμοί ακμάζουν όχι μεμονωμένα αλλά μέσω της συνάντησης. Χωρίς την ελληνική επιρροή, ο Βουδδισμός θα μπορούσε να είχε παραμείνει μια αυστηρή και ατομικιστική, ασκητική πορεία. Χωρίς τον Βουδδισμό, ο ελληνικός παγκόσμιος οικουμενισμός θα μπορούσε να ερμηνευτεί λανθασμένα ως ένας άβουλος ιμπεριαλισμός όπου κυριαρχεί ο νόμος της «επιβίωσης του ισχυρότερου». Μαζί, δημιουργούν ένα όραμα σοφίας και συμπόνιας που υπερβαίνει τα όρια του πολιτισμού και της πίστης.

Στον ελληνιστικό κόσμο, η Ευρώπη και η Ασία μοιράζονταν ένα πεπρωμένο για μια περίοδο. Η συγχώνευση του Ελληνισμού και του Βουδδισμού δημιούργησε ένα σύμβολο παγκόσμιας τάξης: ένα Ντάρμα που μπορούσε να μεταφέρει τον κόσμο, ένα «Μεγάλο Όχημα» για την ανθρωπότητα.

Σήμερα, καθώς η Ανατολή και η Δύση συναντώνται ξανά σε έναν πολυπολικό κόσμο έντασης και σύγκλισης, αυτή η αρχαία συνάντηση μιλάει από την αρχή. Προσφέρει όχι μόνο ένα μάθημα ιστορίας, αλλά πιθανώς ένα πρωταρχικό σύμβολο για έναν νέο πολιτισμό - ότι η δημιουργική σύνθεση του ευρωπαϊκού και του ασιατικού πνεύματος μπορεί να οδηγήσει σε μια νέα πολιτιστική αυγή. 

Για την Ευρώπη, αυτή η συγχώνευση μπορεί να προαναγγέλλει τίποτα λιγότερο από μια αναγέννηση - μια αναγέννηση εμπνευσμένη από τη μνήμη ότι, όχι πολύ καιρό πριν, οι βασιλιάδες που διαμορφώθηκαν από την αυτοκρατορία του Αλεξάνδρου οραματίζονταν ένα βασίλειο όπου η Ευρώπη, η Μέση Ανατολή και η Ασία ήταν συνυφασμένες. Από την ένωσή τους, αναδύθηκαν νέοι ορίζοντες, κοσμικοί και μεταφυσικοί, που ακτινοβολούσαν με θεϊκή δύναμη και ήταν τολμηροί στην έμπνευσή τους.

ἀπό : geopolitika.ru

Ἤθελα νά συμπεριλάβω ἐχθές ἕνα ἀρκετά παλαιό ( 2018 ) θέμα μας, σχετικό μέ τόν Ἑλληνο-Βουδδισμό καί τήν παρουσία,στά βάθη τῆς Ἀνατολῆς, τοῦ Ἑλληνισμοῦ, ἀλλά ξεχάστηκα. Ἐν πᾶσῃ περιπτώσει τό κάνω σήμερα. Διότι ποτέ δέν εἶναι ἀργά.  

Στό θέμα ἐκεῖνο καί είδικῶς στά σχόλια, ἔχουμε σημαντικές πληροφορίες ἀπό τόν ἀγαπητό Κώστα /Ταῦρο, οἱ ὁποῖες ἀνέπτυξαν ἕναν διάλογο μέ τήν γράφουσα, πού ἔχει τήν ἀξία καί σημασία  του, θέλω νά πιστεύω. Ἄς τό ξαναθυμηθοῦμε. 

Σβήνοντας τά ἴχνη τοῦ Ἑλληνισμοῦ, στά βάθη τῆς Ἀνατολῆς...

Ἡ Πελασγική