« ...ένα πράγμα έγινε σαφές,... ότι πίσω μας στεκόταν ένα κράτος που ήδη ετοιμαζόταν να κινηθεί εναντίον μας...
»... Γιατί μόλις δω έναν εχθρό να φέρει το τουφέκι του, δεν θα περιμένω μέχρι να τραβήξει τη σκανδάλη. Αντίθετα, είμαι αποφασισμένος να τραβήξω πρώτα εγώ τη σκανδάλη ...»
...για να εκπληρώσει το όνειρο του Lenin και να μεταφέρει την επανάσταση στη Γερμανία και την υπόλοιπη Ευρώπη, ο Stalin χρειαζόταν με κάποιο τρόπο να διχάσει τους Ευρωπαίους και να σπάσει την κοινή τους γραμμή αντίστασης. Υποτίθεται ότι έβλεπε την άνοδο του Hitler ακριβώς ως ένα πιθανό «παγοθραυστικό», μια ευκαιρία να εξαπολύσει έναν ακόμη αιματηρό ευρωπαϊκό πόλεμο και να εξαντλήσει όλες τις πλευρές, ενώ η Σοβιετική Ένωση παρέμενε αμέτοχη και έδινε τη δύναμή της, περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή για να εισβάλει και να κατακτήσει ολόκληρη την ήπειρο...
...Όταν τα έθνη μετακινούν στρατεύματα στα σύνορά τους, οι ενέργειές τους εκλαμβάνονται ως απειλή για τους γείτονές τους. Δεν πρέπει να εκπλαγούν όταν οι γείτονές τους αντιδράσουν. Δεν υπερασπιζόμαστε αυτή την αντίδραση ως σωστή ή λάθος. Απλώς λέμε ότι έτσι λειτουργεί ο κόσμος.
Μόνο όταν ένιωθα όλο και περισσότερο, εβδομάδα με την εβδομάδα, ότι η Ρωσία θεωρούσε πλέον την κατάλληλη στιγμή να κινηθεί εναντίον μας , ενώ είχαμε μόνο τρεις μεραρχίες στην Ανατολική Πρωσία, είκοσι δύο ρωσικές μεραρχίες συγκεντρώνονταν εκεί· όταν σταδιακά έλαβα αναφορές για το ένα αεροδρόμιο μετά το άλλο αεροδρόμιο κατασκευάζονταν κατά μήκος των συνόρων μας· και για μία μεραρχία μετά την άλλη μεραρχία που έφταναν εδώ από όλη την απέραντη αυτοκρατορία τους· τότε ήμουν υποχρεωμένος να ανησυχήσω κι εγώ. Γιατί η ιστορία δεν προσφέρει καμία δικαιολογία για μια παράλειψη ότι «δεν το πρόσεξα» ή «δεν το πίστεψα». Όσο στέκομαι επικεφαλής του Ράιχ, αισθάνομαι υπεύθυνος για την ασφάλεια του γερμανικού λαού... και το μέλλον του. Τότε αναγκάστηκα να ξεκινήσω τα δικά μου αμυντικά μέτρα... Παρ' όλα αυτά, τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, ένα πράγμα έγινε σαφές,... ότι πίσω μας στεκόταν ένα κράτος που ήδη ετοιμαζόταν να κινηθεί εναντίον μας... Μόνο τώρα μάθαμε την πλήρη έκταση αυτών των προετοιμασιών.... Από τότε και στο εξής, παρακολουθούσα τη Ρωσία με το μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Κάθε μεραρχία που μπορούσαμε να εντοπίσουμε καταγράφηκε προσεκτικά και ελήφθησαν τα κατάλληλα αντίμετρα. Και προς τα τέλη Μαΐου, αυτά τα σημάδια συσσωρεύτηκαν σε τέτοιο βαθμό, που κανείς δεν μπορούσε πλέον να απορρίψει την προοπτική μιας μάχης μέχρι θανάτου. ... Γιατί μόλις δω έναν εχθρό να φέρει το τουφέκι του, δεν θα περιμένω μέχρι να τραβήξει τη σκανδάλη. Αντίθετα, είμαι αποφασισμένος να τραβήξω πρώτα εγώ τη σκανδάλη. ... Το πρωί της 22ας Ιουνίου, ξεκίνησε η μεγαλύτερη μάχη στην παγκόσμια ιστορία. Ο Adolf Hitler , εξηγώντας ότι το "Barbarossa" είχε σκοπό να υπερασπιστεί την Ευρώπη από την επικείμενη ρωσική εισβολή
«Είναι απαραίτητο να περάσουμε από την άμυνα στην επίθεση. Κατά την άσκηση της άμυνας της χώρας μας, είμαστε υποχρεωμένοι να ενεργούμε με επιθετικό τρόπο: να περάσουμε από την άμυνα σε μια στρατιωτική πολιτική επιθετικών ενεργειών. Πρέπει να αναδιαρθρώσουμε την εκπαίδευσή μας, την προπαγάνδα μας, την αγκιτάτσια και τον Τύπο μας με επιθετικό πνεύμα. Ο Κόκκινος Στρατός είναι ένας σύγχρονος στρατός και ένας σύγχρονος στρατός είναι ένας επιθετικός στρατός». Ομιλία του Σοβιετικού Πρωθυπουργού Joseph Stalin στις 5 Μαΐου 1941, που εκφωνήθηκε σε αποφοίτους των στρατιωτικών ακαδημιών του Κόκκινου Στρατού στο Κρεμλίνο λίγες εβδομάδες πριν ο Hitler εισβάλει στη Ρωσία (Barbarossa, 22 Ιουνίου 1941)
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Joseph Stalin υποστήριξε την εξάπλωση του μαρξιστικού κομμουνισμού πέρα από τα σύνορα της Ρωσίας ή ότι βοήθησε στην ίδρυση και χρηματοδότηση της Comintern για την προώθηση της κομμουνιστικής επανάστασης παγκοσμίως . Δεν υπάρχει επίσης αμφιβολία ότι ο Stalin προέβλεπε μια μελλοντική σύγκρουση με την Ευρώπη. (Καπιταλισμός εναντίον Κομμουνισμού) Στην πραγματικότητα, η ομιλία του Stalin σε αποφοίτους της Σοβιετικής στρατιωτικής ακαδημίας στις 5 Μαΐου 1941 αποδεικνύει ότι ο Stalin θεωρούσε τον πόλεμο με τη Γερμανία ολοένα και πιο πιθανό. Δεν υπάρχει επίσης αμφιβολία ότι το σοβιετικό στρατιωτικό δόγμα είχε υποστεί μια πρόσφατη και δραματική αναμόρφωση στην έμφαση που έδινε στις επιθετικές έναντι των αμυντικών επιχειρήσεων. Και, το πιο σημαντικό, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Stalin είχε μετακινήσει τεράστιο αριθμό στρατευμάτων, αρμάτων μάχης, αεροσκαφών και πυροβολικού στα δυτικά σύνορά του κατά μήκος των ευρωπαϊκών συνόρων μέχρι την άνοιξη του 1941. Το σοβιετικό καθεστώς είχε επιστρατεύσει εκατοντάδες χιλιάδες εφέδρους, υποδηλώνοντας ότι είχαν γίνει σχέδια για επιθετικές επιχειρήσεις στην Ευρώπη.
Αυτό που δεν γνωρίζουμε, ωστόσο, είναι αν ο Stalin σχεδίαζε να εξαπολύσει εισβολή στην Ευρώπη ή αν απλώς έστελνε μήνυμα στον Hitler ότι ήταν προετοιμασμένος για κάθε ενδεχόμενο σε περίπτωση που ξεσπούσαν εχθροπραξίες. Αυτό είναι ένα ερώτημα που πιθανότατα δεν θα απαντηθεί ποτέ. Ακόμα κι έτσι, η μαζική συγκέντρωση ρωσικών στρατευμάτων στη Δύση υποδηλώνει ότι υπάρχουν περισσότερα σε αυτή την ιστορία από όσα έχουμε διαβάσει σε σχολικά εγχειρίδια, ντοκιμαντέρ και δημοφιλείς δυτικές ιστορίες. Τουλάχιστον, η μαζική ρωσική κινητοποίηση υπονοεί ότι η Ευρώπη (και ιδιαίτερα η Γερμανία) αντιμετώπιζε μια αυξανόμενη κρίση εθνικής ασφάλειας που απαιτούσε μια σταθερή απάντηση. Αυτό που μπορούμε να συμπεράνουμε από την παραπάνω δήλωση του Hitler είναι ότι ένιωθε « αναγκασμένος να ξεκινήσει τα δικά του αμυντικά μέτρα» επειδή ο Stalin «ετοιμαζόταν να κινηθεί εναντίον μας». Από αυτή την άποψη, η δράση του Hitler δεν διέφερε από του Putin, ο οποίος αρνήθηκε να περιμένει μέχρι το ΝΑΤΟ να μεταφέρει φυσικά τις στρατιωτικές του υποδομές στην Ουκρανία, αλλά προέβλεψε αυτή την προοπτική εισβάλλοντας στο Donbass. Ο Hitler απλώς επανέλαβε τη θέση κάθε μεγάλης δύναμης όταν είπε: «Μόλις δω έναν εχθρό να φέρει το τουφέκι του, δεν θα περιμένω μέχρι να τραβήξει τη σκανδάλη. Θα τραβήξω πρώτα τη σκανδάλη εγώ ο ίδιος». Αυτό ισχύει εξίσου για τον Hitler όσο θα ίσχυε και για τις Ηνωμένες Πολιτείες αν η Κίνα ανέπτυσσε μάχιμα στρατεύματα στα σύνορά της με το Μεξικό.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο ιστορικός David Irving συμφώνησε σε μεγάλο βαθμό με την ανάλυση του Hitler (ότι το Barbarossa ήταν μια προληπτική επίθεση). Στην πραγματικότητα, «η περίληψη του βιβλίου «Hitler’s War» στη Wikipedia αναφέρει ότι ο Irving υποστήριξε ότι η γερμανική εισβολή στη Σοβιετική Ένωση το 1941 «ήταν ένας «προληπτικός πόλεμος» που επιβλήθηκε στον Hitler για να αποτρέψει μια επικείμενη σοβιετική επίθεση». Ο Irving, ωστόσο, συμπεριέλαβε μια προειδοποίηση ότι -ενώ ο πόλεμος μπορεί να ήταν προληπτικός στην αρχή- γρήγορα μετατράπηκε σε πόλεμο κατάκτησης.
Όπως αναφέραμε νωρίτερα, το σοβιετικό στρατιωτικό δόγμα είχε αλλάξει δραματικά τους μήνες που προηγήθηκαν του Barbarossa. Το προπολεμικό σοβιετικό δόγμα γενικά προέβλεπε την απάντηση σε μια επίθεση με την ταχεία μετακίνηση του πολέμου σε εχθρικό έδαφος. Το νέο δόγμα έδινε έμφαση στην επιθετική ικανότητα. Αυτό είναι από το chatgpt:
Στις 15 Μαΐου 1941, ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου της Σοβιετικής Ένωσης, Georgy Zhukov, και ο Επίτροπος Άμυνας Semyon Timoshenko, παρουσίασαν στον Stalin ένα έγγραφο που γενικά μεταφράζεται ως: «Σκέψεις για το Σχέδιο Στρατηγικής Ανάπτυξης των Ενόπλων Δυνάμεων της Σοβιετικής Ένωσης σε Περίπτωση Πολέμου με τη Γερμανία και τους Συμμάχους της».
Πρότεινε τη συγκέντρωση των σοβιετικών δυνάμεων εναντίον της Γερμανίας και στη συνέχεια την έναρξη επίθεσης. Το σχέδιο προέβλεπε την επίθεση στις γερμανικές δυνάμεις προτού αυτές μπορέσουν να αναπτυχθούν πλήρως...
Μέχρι τον Ιούνιο του 1941, ο σοβιετικός στρατός είχε συγκεντρώσει τεράστιες δυνάμεις στις δυτικές στρατιωτικές περιφέρειες. Ο Κόκκινος Στρατός είχε συνολικά περίπου 5 εκατομμύρια προσωπικό, αν και δεν ήταν όλοι κοντά στη Γερμανία. Οι δυτικές σοβιετικές δυνάμεις περιλάμβαναν: εκατοντάδες μεραρχίες και ταξιαρχίες, χιλιάδες άρματα μάχης, χιλιάδες αεροσκάφη και τεράστιες συγκεντρώσεις πυροβολικού.
Πώς, λοιπόν, θα έπρεπε να είχε αντιδράσει ο Hitler σε αυτές τις εξελίξεις;
Επίσης, οι περισσότεροι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν ότι ο Hitler δεν συμφώνησε ρητά με τις διατάξεις της συμφωνίας που θα επέτρεπαν στη Ρωσία να εισβάλει και να καταλάβει τη Φινλανδία ή που έδιναν στον Stalin το πράσινο φως για να στρατολογήσει στρατεύματα στη Ρουμανία . Ο Hitler αντιτάχθηκε και στα δύο, μάλιστα, οι επόμενες διπλωματικές συναντήσεις υποδηλώνουν ότι ο Hitler ένιωθε ολοένα και πιο απειλημένος από τις φαινομενικές εδαφικές φιλοδοξίες του Stalin σχετικά με τη Φινλανδία, τη Ρουμανία και τα Δαρδανέλια. Γι' αυτό - σε μια ομιλία που εκφώνησε στις 4 Μαΐου 1941 - ο Hitler είπε στους Γερμανούς στρατιωτικούς ηγέτες ότι έπρεπε να εξαλείψουν τη σοβιετική απειλή πριν γίνει συντριπτική. Δύο μήνες αργότερα, εξαπέλυσε την επιχείρηση Barbarossa, τη μεγαλύτερη στρατιωτική εισβολή στην ιστορία.
Πολλά από όσα έχουμε αναφέρει εδώ υποστηρίζονται από τα Απομνημονεύματα και την κατάθεση της Νυρεμβέργης του άτυπου συμβούλου εξωτερικής πολιτικής του Hitler, Joachim von Ribbentrop. Ο Ribbentrop χαρακτήρισε τους στόχους του Hitler ως μέσο αναθεώρησης της παγκοσμίως περιφρονημένης Συνθήκης των Βερσαλλιών, η οποία κατέλαβε γερμανικά εδάφη και άφησε 8 εκατομμύρια Γερμανούς υπηκόους εγκλωβισμένους σε τοποθεσίες πέρα από τα σύνορα της Γερμανίας. Ο Hitler κατηγόρησε τη Γαλλία, την Αγγλία και την Πολωνία για την αδιαλλαξία τους όσον αφορά την ειρηνική προσάρτηση εδαφών που αποτελούσαν μέρος της Γερμανίας πριν από τις Βερσαλλίες. Αλλά οι Σύμμαχοι ήταν αποφασισμένοι να εμποδίσουν τη Γερμανία να αναδυθεί ως ένα ισχυρό, ανεξάρτητο έθνος στην καρδιά της Ευρώπης. Ο προφανής στόχος ήταν να υποβιβαστεί η Γερμανία σε μόνιμη αποικιακή εξάρτηση, κάτι που ακριβώς πέτυχαν οι Βερσαλλίες.
Σε επίσημη δήλωση που επιδόθηκε στον Σοβιετικό πρέσβη στις 22 Ιουνίου 1941, ο Ribbentrop είπε:
Σήμερα το πρωί δέχτηκα τον Πρέσβη της Σοβιετικής Ένωσης και τον ενημέρωσα ότι, ενόψει της απειλής των γερμανικών συνόρων από τα στρατεύματα της Ρωσίας, η Γερμανία έλαβε στρατιωτικά μέτρα άμυνας. Σήμερα, τουλάχιστον 160 μεραρχίες έχουν συγκεντρωθεί εναντίον της Γερμανίας στη ρωσική πλευρά. Αυτό δείχνει ότι η ρωσική ανώτατη διοίκηση μπορεί ανά πάσα στιγμή να αναλάβει επιθετική δράση εναντίον των γερμανικών συνόρων.
Σε αντίθεση με όλες τις υποχρεώσεις της, η Σοβιετική Ένωση στράφηκε εναντίον της Γερμανίας και αύξησε τα αντιγερμανικά της μέτρα από την έναρξη του πολέμου. Όλοι οι στρατοί της είναι έτοιμοι στα γερμανικά σύνορα. ... Ο Fuehrer έδωσε έτσι κάθε εντολή για την αντιμετώπιση αυτής της απειλής με όλα τα διαθέσιμα μέσα. upi.com
Και εδώ, ένας Γερμανός αξιωματούχος χαρακτηρίζει την επιχείρηση Barbarossa ως αμυντική ενέργεια που αποσκοπούσε στην αποτροπή της ρωσικής επιθετικότητας . Ο Ribbentrop υπογράμμισε ότι ο Hitler φοβόταν μήπως «καταληφθεί από τη Ρωσία». Ισχυρίστηκε ότι κατά καιρούς συμβούλευε κατά της άμεσης «προληπτικής δράσης», αλλά τελικά υποστήριξε τον Hitler μόλις ελήφθη η απόφαση. Ο Hitler του είπε ότι είχε αποφασίσει να επιτεθεί επειδή «όλες οι διαθέσιμες στρατιωτικές πληροφορίες... επιβεβαίωναν μεγάλης κλίμακας ρωσικές προετοιμασίες σε όλο το μέτωπο από τη Βαλτική μέχρι τη Μαύρη Θάλασσα» και ότι «δεν ήταν διατεθειμένος να αιφνιδιαστεί». Ο Ribbentrop δήλωσε περαιτέρω ότι γερμανικές στρατιωτικές πηγές ανέφεραν ότι εάν η Γερμανία δεν χτυπούσε πρώτη, οι Ρώσοι θα εισέβαλαν.
Ο Ribbentrop δημόσια και επίσημα επιβεβαίωσε την ύπαρξη σοβιετικής στρατιωτικής απειλής και την πιθανότητα επιθετικής δράσης στη διακήρυξη του Ιουνίου του 1941. Σε μεταγενέστερη κατάθεση, επανέλαβε ότι οι στρατιωτικές αναφορές του Hitler και της Γερμανίας υποδείκνυαν σοβιετικές προετοιμασίες που διακινδύνευαν μια επίθεση στη Γερμανία.
Φυσικά, τίποτα από αυτά δεν αποδεικνύει ότι ο Stalin σχεδίαζε να εισβάλει στην Ευρώπη, αλλά αλλάζει την αντίληψή μας για τα κίνητρα του Hitler, ενώ παράλληλα αμφισβητεί την επίσημη εκδοχή των γεγονότων (η οποία αποκλείει οποιαδήποτε καταγραφή της συσσώρευσης ρωσικών στρατευμάτων στα σύνορα της Ευρώπης. Αυτό είναι κάτι περισσότερο από μια αθώα παράλειψη· είναι επαγγελματική αμέλεια.)
Ο ιστορικός που υποστηρίζει με τον πιο πειστικό τρόπο ότι ο Stalin προετοίμαζε μια αιφνιδιαστική επίθεση στη Γερμανία τον Ιούλιο του 1941 είναι ο Viktor Suvorov, ο οποίος υποστηρίζει ότι ο Stalin ανέμενε ότι ο Hitler θα επιτίθετο τελικά, γι' αυτό και μετακίνησε τον Κόκκινο Στρατό προς τα δυτικά σχεδιάζοντας να χτυπήσει πρώτος τη Γερμανία . Αυτή είναι η θεωρία του με λίγα λόγια, αν και οι λεπτομέρειες καθιστούν την υπόθεσή του ακόμη πιο πειστική.
Ο συγγραφέας Ron Unz έχει γράψει εκτενώς για τον Suvorov, γι' αυτό και έχω συμπεριλάβει ένα απόσπασμα από το άρθρο του "Όταν ο Stalin Παραλίγο να Κατακτήσει την Ευρώπη" παρακάτω:
Η «Υπόθεση Suvorov» ( τό βιβλίο του στην φωτό ἀριστερά ) υποστήριζε ότι κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 1941 ο Stalin βρισκόταν στα πρόθυρα μιας μαζικής εισβολής και κατάκτησης της Ευρώπης, ενώ η ξαφνική επίθεση του Hitler στις 22 Ιουνίου του ίδιου έτους είχε ως στόχο να αποτρέψει αυτό το επικείμενο πλήγμα. Επιπλέον, ο συγγραφέας υποστήριξε επίσης ότι η σχεδιασμένη επίθεση του Stalin αποτελούσε απλώς την τελική πράξη μιας πολύ μεγαλύτερης γεωπολιτικής στρατηγικής που είχε αναπτύξει τουλάχιστον από τις αρχές της δεκαετίας του 1930.
Μετά την Μπολσεβίκικη Επανάσταση, το νέο σοβιετικό καθεστώς αντιμετωπίστηκε με ακραία καχυποψία και εχθρότητα από άλλες ευρωπαϊκές χώρες, οι περισσότερες από τις οποίες θεωρούσαν επίσης τα δικά τους εγχώρια Κομμουνιστικά Κόμματα ως πιθανές πέμπτες φάλαγγες. Έτσι, για να εκπληρώσει το όνειρο του Lenin και να μεταφέρει την επανάσταση στη Γερμανία και την υπόλοιπη Ευρώπη, ο Stalin χρειαζόταν με κάποιο τρόπο να διχάσει τους Ευρωπαίους και να σπάσει την κοινή τους γραμμή αντίστασης. Υποτίθεται ότι έβλεπε την άνοδο του Hitler ακριβώς ως ένα πιθανό «παγοθραυστικό», μια ευκαιρία να εξαπολύσει έναν ακόμη αιματηρό ευρωπαϊκό πόλεμο και να εξαντλήσει όλες τις πλευρές, ενώ η Σοβιετική Ένωση παρέμενε αμέτοχη και έδινε τη δύναμή της, περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή για να εισβάλει και να κατακτήσει ολόκληρη την ήπειρο.
Για τον σκοπό αυτό, ο Stalin είχε δώσει εντολή στο ισχυρό Γερμανικό Κομμουνιστικό Κόμμα να αναλάβει πολιτικές δράσεις, διασφαλίζοντας την άνοδο του Hitler στην εξουσία και αργότερα παρέσυρε τον Γερμανό δικτάτορα να υπογράψει το Σύμφωνο Molotov–Ribbentrop για τη διαίρεση της Πολωνίας. Αυτό οδήγησε τη Βρετανία και τη Γαλλία να κηρύξουν τον πόλεμο στη Γερμανία, ενώ παράλληλα εξάλειψαν το πολωνικό ουδέτερο-κράτος, τοποθετώντας έτσι σοβιετικούς στρατούς απευθείας στα γερμανικά σύνορα. Και από τη στιγμή που υπέγραψε αυτή τη μακροπρόθεσμη ειρηνευτική συμφωνία με τον Hitler, εγκατέλειψε όλες τις αμυντικές του προετοιμασίες και αντ' αυτού ξεκίνησε μια τεράστια στρατιωτική συγκέντρωση των καθαρά επιθετικών δυνάμεων που σκόπευε να χρησιμοποιήσει για την ευρωπαϊκή κατάκτηση. Έτσι, σύμφωνα με τον Suvorov, ο Stalin κατατάσσεται ως «ο κύριος ένοχος» πίσω από το ξέσπασμα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στην Ευρώπη, και η ενημερωμένη αγγλική έκδοση του βιβλίου του φέρει ακριβώς αυτόν τον τίτλο...
Η αναπαράσταση των εβδομάδων που προηγήθηκαν ακριβώς της έναρξης της μάχης από τον Suvorov είναι συναρπαστική, δίνοντας έμφαση στις αντίστοιχες ενέργειες που έλαβαν τόσο ο σοβιετικός όσο και ο γερμανικός στρατός. Κάθε πλευρά μετακίνησε τις καλύτερες μονάδες κρούσης, τα αεροδρόμια και τις αποθήκες πυρομαχικών κοντά στα σύνορα, ιδανικά για επίθεση αλλά πολύ ευάλωτα στην άμυνα. Κάθε πλευρά απενεργοποίησε προσεκτικά τυχόν εναπομείναντα ναρκοπέδια και ξήλωσε τυχόν εμπόδια από συρματοπλέγματα, για να μην εμποδίσουν την επερχόμενη επίθεση. Κάθε πλευρά έκανε ό,τι μπορούσε για να καμουφλάρει τις προετοιμασίες της, μιλώντας δυνατά για ειρήνη ενώ παράλληλα προετοιμαζόταν για επικείμενο πόλεμο. Η σοβιετική ανάπτυξη είχε ξεκινήσει πολύ νωρίτερα, αλλά επειδή οι δυνάμεις τους ήταν πολύ μεγαλύτερες και είχαν πολύ μεγαλύτερες αποστάσεις να διασχίσουν, δεν ήταν ακόμη εντελώς έτοιμοι για την επίθεσή τους όταν οι Γερμανοί χτύπησαν, και έτσι διέλυσαν το σχέδιο κατάκτησης της Ευρώπης από τον Stalin.
Όλα τα παραπάνω παραδείγματα σοβιετικών οπλικών συστημάτων και στρατηγικών αποφάσεων φαίνονται πολύ δύσκολο να εξηγηθούν υπό το συμβατικό αμυντικό αφήγημα, αλλά έχουν απόλυτο νόημα αν ο προσανατολισμός του Stalin από το 1939 και μετά ήταν πάντα επιθετικός και είχε αποφασίσει ότι το καλοκαίρι του 1941 ήταν η κατάλληλη στιγμή να χτυπήσει και να διευρύνει τη Σοβιετική Ένωση ώστε να συμπεριλάβει όλα τα ευρωπαϊκά κράτη, ακριβώς όπως είχε αρχικά σχεδιάσει ο Lenin . Και ο Suvorov παρέχει πολλές δεκάδες επιπλέον παραδείγματα, χτίζοντας τούβλο-τούβλο μια πολύ πειστική επιχειρηματολογία για αυτή τη θεωρία...
...ενώ ήμουν στο Γυμνάσιο, έγινα φανατικός λάτρης των πολεμικών παιχνιδιών με έντονο ενδιαφέρον για την στρατιωτική ιστορία, και το Ανατολικό Μέτωπο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου ήταν σίγουρα ένα πολύ δημοφιλές θέμα. Αλλά κάθε αναπαράσταση της Επιχείρησης Barbarossa πάντα σημείωνε ότι οι Γερμανοί όφειλαν μεγάλο μέρος της μεγάλης αρχικής τους επιτυχίας στην πολύ περίεργη ανάπτυξη των τεράστιων σοβιετικών δυνάμεων, οι οποίες ήταν όλες συγκεντρωμένες κατά μήκος των συνόρων σε ευάλωτους σχηματισμούς σχεδόν σαν να προετοιμάζονταν για επίθεση, και ορισμένοι συγγραφείς υπέδειξαν αδιάφορα ότι αυτό μπορεί πράγματι να ίσχυε . Αλλά ο τεράστιος όγκος των υποστηρικτικών στοιχείων που συσσωρεύτηκε από τον Suvorov υπερβαίνει κατά πολύ αυτό το είδος άσκοπης εικασίας, και παράγει μια ιστορική εικόνα ριζικά διαφορετική από αυτήν που υπονοούσαν πάντα οι τυπικές μας αναφορές. American Pravda: Όταν ο Stalin Σχεδόν Κατέκτησε την Ευρώπη , Ron Unz, The Unz Review
Λοιπόν, τι να συμπεράνουμε από όλα αυτά;
Κατά τη γνώμη μου, το πρωταρχικό ζήτημα δεν είναι «αν ο Stalin προετοιμαζόταν για μεγάλης κλίμακας επιθετικές επιχειρήσεις στην Ευρώπη» ή όχι. Το πραγματικό ζήτημα είναι τι συμβαίνει όταν οι μεγάλες δυνάμεις αισθάνονται ότι απειλούνται από τη συμπεριφορά ή τις ενέργειες άλλων μεγάλων δυνάμεων. Τότε είναι που οι παρορμητικοί ηγέτες αντιδρούν υπερβολικά και παρασύρουν τις χώρες τους σε πολέμους εξόντωσης. Όταν τα έθνη μετακινούν στρατεύματα στα σύνορά τους, οι ενέργειές τους εκλαμβάνονται ως απειλή για τους γείτονές τους. Δεν πρέπει να εκπλαγούν όταν οι γείτονές τους αντιδράσουν. Δεν υπερασπιζόμαστε αυτή την αντίδραση ως σωστή ή λάθος. Απλώς λέμε ότι έτσι λειτουργεί ο κόσμος.
Ἀπό : unz.com
Ἡ Πελασγική
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου