Ὅταν φεύγουν ἀπό τήν ζωή ἄνθρωποι ἀξιόλογοι δέν μπορεῖς παρά νά νοιώθῃς ἔντονα τό κενό πού ἀφήνουν. Κι᾿αὐτό, ἀναποφεύκτως, συμβαίνει διότι πολύ ἁπλά ἀνήκουν στούς ὀλίγους. Ἔτσι οἱ ὀλίγοι γίνονται ὅλο καί λιγώτεροι καί τότε ἀναρωτιέσαι : ὑπάρχει ἡ δυνατότητα μιᾶς ἀνατροπῆς τοῦ Κακοῦ πού πολεμιέται ; Βεβαίως ἡ ἀπάντησις ἔρχεται ὡς φυσικό ἀποτέλεσμα τῆς λογικῆς καί ἡρωϊκῆς σκέψεως πού σοῦ ἀφήνουν παρακαταθήκη τέτοιοι ἄνθρωποι. Ἀναλογίζεσαι τήν στάσιν τους ἀπέναντι στόν ἀγῶνα τό μεγάλο πού ἐπέλεξαν νά διεξάγουν πιστοί σέ Ἀξίες καί Ἰδανικά, πιστοί στό Ἔθνος, τήν κληρονομιά τῆς Ἱστορίας, πιστοί στήν Φυλή καί γιά τήν συνέχειά της πού ἔθεσαν ὡς ὁρόσημο ζωῆς !
Ναί,σοῦ ἀφήνουν αὐτό τό κληροδότημα καί εἶσαι ἀπολύτως ὑπεύθυνος γιά τήν συνέχειά του καί τήν τελική νίκη ἐπί τοῦ Κακοῦ.
Καλό πέρασμα τοῦ Ἀχέροντος, Μιχάλη Ἀρβανίτη στάθηκες Ἄξιος στήν μεγάλη μάχη ! Ἀθάνατος στήν μνήμη ὅσων ζωντανῶν !
ἀπό ἐδῶ
φωτό πάνωἩ Πελασγική
.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου