Η επίσκεψη του Πάπα στη Lampedusa μεταφέρει ένα αδιαμφισβήτητο μήνυμα: η Ευρώπη και η Αμερική πρέπει να συνεχίσουν να στρώνουν το κόκκινο χαλί για εκατομμύρια ακόμη μετανάστες. Περισσότερα σκάφη. Περισσότεροι μετανάστες. Περισσότερο χάος. Ενώ κηρύττουν συμπόνια, καθολικές οργανώσεις όπως η Caritas και οι συνδεδεμένες με αυτήν ΜΚΟ αποκομίζουν εκατομμύρια δολάρια από τη μεταναστευτική βιομηχανία.
Δεν υπάρχει λόγος να ανησυχούμε για τη σωματική ασφάλεια της Αυτού Αγιότητας. Η κατοικία του στην Πόλη του Βατικανού προστατεύεται από τεράστια τείχη που εκτείνονται σχεδόν δύο μίλια, τα οποία φυλάσσονται όχι από ταπεινούς διακόνους που κρατούν την Αγία Γραφή, αλλά από εύσωμους καραμπινιέρους οπλισμένους με τυφέκια Beretta GLX160. Αυτό είναι ένα τυπικό χαρακτηριστικό όλων των Δυτικών ουμανιστών: να μιλούν για έναν κόσμο χωρίς σύνορα, χωρίς λευκούς και να γονατίζουν σε στιλ προσκύνημα-Floyd, ενώ διαμένουν σε περιτοιχισμένα χρυσά γκέτο.
Το θεμελιώδες λάθος που κάνουν πολλοί λευκοί Χριστιανοί είναι ότι ρίχνουν την ευθύνη μόνο στους Εβραίους, τους Μουσουλμάνους, τους LGBT ακτιβιστές και το αριστερό πλήθος για το φυλετικό χάος που υποβόσκει, ενώ παράλληλα αποτυγχάνουν να εξετάσουν την χιλιετή χριστιανική ορμή που βρίσκεται στη ρίζα της σύγχρονης Μεγάλης Αντικατάστασης. Παρά το χαμηλό μέσο IQ τους, οι μη Ευρωπαίοι μετανάστες είναι αρκετά έξυπνοι για να καταλάβουν ποιοι είναι οι πραγματικοί φίλοι τους στη Δύση. Δεν είναι οι διαταραγμένοι κομμουνιστές, οι κακοποιοί της Antifa ή οι LGBT ακτιβιστές, αλλά οι αυτομισούμενες λευκές ελίτ και, πάνω απ' όλα, ο καθολικός κλήρος. Ενώ οι φιλελεύθεροι πολιτικοί στις ΗΠΑ και την ΕΕ αφυπνίζονται σιγά σιγά για το επικείμενο πολυφυλετικό χάος, ο καθολικός κλήρος και ο Πάπας συνεχίζουν να επιπλέουν στη δική τους αποκαλυπτική θεοφάνεια. Το πολυφυλετικό έργο που έχουν υποστηρίξει εδώ και δεκαετίες πρέπει τώρα να πάρει ώθηση.
Το κήρυγμα του Πάπα στην Lampedusa σχεδιάστηκε κυρίως ως ένας νέος γύρος καλωσορίσματος για εκατομμύρια νέους μη λευκούς μετανάστες. Αυτό που περνάει από το μυαλό των μεταναστών δεν είναι δύσκολο να μαντέψει κανείς: μόλις φτάσουν στις ευρωπαϊκές ή αμερικανικές ακτές, θα απολαμβάνουν σχεδόν πλήρη ασυλία, μετατρέποντας κάθε προηγούμενη ή μελλοντική επιδρομή της ICE ή ευρωπαϊκή εντολή απέλασης σε κάτι περισσότερο από ένα αξιολύπητο γραφειοκρατικό αστείο.
«Ad majorem Dei gloriam» ( Γιά μεγαλύτερη Δόξα Τοῦ Θεοῦ )
Η αλήθεια του Ευαγγελίου της Διάσκεψης Καθολικών Επισκόπων των ΗΠΑ και των Ευρωπαίων ομολόγων τους είναι η επιθετική προώθηση των ανοιχτών συνόρων και της ανάμειξης φυλών. Με το λευκό ποίμνιό τους να συρρικνώνεται σταθερά, αναγκάζονται να εισάγουν περισσότερα πολύχρωμα πρόβατα για να γεμίσουν τα άδεια στασίδια. Όλα τα χριστιανικά δόγματα πρέπει να απηχούν την πρώιμη χριστιανική διδασκαλία της αδελφικής αγάπης, μετατρέποντας επιδέξια την ιστορική ενοχή των ευρωπαϊκών λαών σε όπλα. Σίγουρα, εξακολουθούν να υπάρχουν εστίες αντίστασης σε καθολικά έθνη όπως η Πολωνία και η Κροατία, καθώς και στην χριστιανική ορθόδοξη Ανατολική Ευρώπη, αν και η πίστη τους λειτουργεί βασικά ως σύμβολο εθνικής ταυτότητας και όχι ως σημάδι θρησκευτικής έκστασης.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν εκατομμύρια λευκοί Χριστιανοί στις ΗΠΑ και την ΕΕ είναι ότι παραμένουν παγιδευμένοι σε μια οδυνηρή, νευρωτική σύγκρουση: παρατηρούν τις καταστροφικές συνέπειες της μη ευρωπαϊκής μετανάστευσης, ωστόσο, εκτός από το να γίνουν άθεοι ή παγανιστές, δεν μπορούν να απορρίψουν το χριστιανικό θεολογικό θεμέλιο - δηλαδή, να εγκαταλείψουν την κληρονομιά της πρώιμης, μπολσεβίκικης ρήσης του Αγίου Παύλου: « οὐκ ἔνι Ἰουδαῖος οὐδὲ Ἕλλην, οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδὲ ἐλεύθερος, οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ· πάντες γὰρ ὑμεῖς εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ » (Δεν υπάρχει Ιουδαίος ούτε Έλληνας, ούτε δούλος ούτε ελεύθερος, ούτε άνδρας και γυναίκα, όλοι σας ένας είστε εν Χριστώ Ιησού) ( Γαλάτες 3:28 ). Με αυτή την έννοια, το χριστιανικό δόγμα έχει επιτύχει αυτό που μόνο ονειρευόταν ο κομμουνισμός: την πλήρη δημογραφική εξάλειψη του Ευρωπαίου ανθρώπου, όλα για την υπόσχεση μιας ευδαιμονικής σωτηρίας σε μια αληθινή και μόνη ουράνια πατρίδα.
Αν και ο νέος Πάπας, Λέων, μιλάει με μια ήρεμη φωνή, πίσω από το ήπιο, παιδαριώδες, άφυλο πρόσωπό του κρύβεται ένας οξυδερκής και αδίστακτος επιχειρηματίας. Στις 4 Ιουλίου, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες γιόρταζαν την 250ή επέτειό τους, ο αμερικανικής καταγωγής ποντίφικας επέλεξε να μην συμμετάσχει στις εορταστικές εκδηλώσεις. Αντ' αυτού, πέταξε στο μικροσκοπικό ιταλικό νησί Lampedusa για να ενθαρρύνει τους Αφρικανούς μετανάστες με βάρκες να έρθουν και να βόσκουν σε ευρωπαϊκά βοσκοτόπια. Αυτός ο νέος Πάπας είναι εξίσου επιθετικός με τον προκάτοχό του, τον Πάπα Φραγκίσκο, στην προώθηση της αντικατάστασης του πληθυσμού. Επευφημεί με ενθουσιασμό τον φυλετικό μετασχηματισμό της Ευρώπης ad maiorem Dei gloriam . Εγκατεστημένος για να προωθήσει το παγκοσμιοποιητικό σχέδιο, εργάζεται επιμελώς για να εξασφαλίσει ένα μελλοντικό διαφυλετικό λουτρό αίματος ως πρόσχημα για την Δευτέρα Παρουσία και τους χριστιανικούς έσχατους καιρούς. Η στρατηγική του ποντίφικα είναι απλή: να πλημμυρίσει τη Δύση με εκατομμύρια μη λευκούς αποίκους, να τους παραχωρήσει ανώτερα δικαιώματα έναντι των ιθαγενών, να αγνοήσει τα εγκλήματά τους και την εξάρτησή τους από την κοινωνική πρόνοια και να πυροδοτήσει σταθερά την οργή του ιθαγενούς λευκού πληθυσμού μέχρι ο διαφυλετικός πόλεμος να γίνει αναπόφευκτος. Στη Lampedusa, ο Πάπας έκανε τις συνήθεις θεατρικές του παραστάσεις—ψεύτικες προσευχές για τους πνιγμένους μετανάστες και στη συνέχεια τις ευλογίες του για την είσοδό τους στην «Πύλη της Ευρώπης». Ακολουθεί ένα απόσπασμα :
Από αυτή την μακρινή γωνιά της Ευρώπης στη Μεσόγειο Θάλασσα, μπορεί κανείς να αντιληφθεί πιο καθαρά τη βαρυσήμαντη πρόκληση που θέτει το φαινόμενο της μετανάστευσης για τις ευρωπαϊκές κοινωνίες. Από αυτή την άποψη, όπως και με την οικολογική μετάβαση και την προώθηση της ειρήνης, η Ευρώπη διαθέτει ένα μοναδικό δυναμικό, που πηγάζει από την ιστορία και τον πολιτισμό της, και ως εκ τούτου φέρει αντίστοιχη ευθύνη. Χάρη στη γεωγραφική της θέση και το θεσμικό της πλαίσιο, η Ευρώπη είναι ικανή να αντιμετωπίσει την κρίση — σε αυτήν την περιοχή — με ολοκληρωμένο τρόπο, ενσωματώνοντας τις άμεσες προσπάθειες ανακούφισης σε ένα μακροπρόθεσμο στρατηγικό σχέδιο ικανό να υποδεχθεί, να προστατεύσει, να υποστηρίξει και να ενσωματώσει τους μετανάστες, ενώ παράλληλα να βοηθήσει τις αναπτυσσόμενες χώρες, ώστε κανείς να μην αναγκαστεί να μεταναστεύσει. Όλα αυτά πρέπει να γίνουν με επαγρύπνηση, διασφαλίζοντας τον σεβασμό της αξιοπρέπειας κάθε ατόμου. Αυτό είναι ένα καθήκον όχι μόνο για τους δημόσιους θεσμούς αλλά και για την κοινωνία των πολιτών στο σύνολό της και για την Εκκλησία.
Θα ήταν ανόητο να κατηγορήσουμε μόνο τον Πάπα. Αν και δεν συμφωνούν όλοι οι Καθολικοί με τις διδασκαλίες της Εκκλησίας και πολλοί Αμερικανοί Χριστιανοί υποστηρίζουν την καταστολή της μετανάστευσης από τον Πρόεδρο Τραμπ, τα λόγια του Πάπα αντικατοπτρίζουν πράγματι τις ιδέες που έχουν πολλά μέλη της Συνόδου των Επισκόπων των ΗΠΑ και εκατοντάδες εκατομμύρια αληθινούς πιστούς. Το να είσαι καθολικός και να είσαι αντίθετος στη μη ευρωπαϊκή μετανάστευση είναι ένα contradictio in adjecto , μια αντίφαση στους όρους. Τα λόγια των Καρδιναλίων Blase Cupich του Chicago, ο οποίος είναι κροατικής καταγωγής, και Joseph Tobin του Newarkκ ξεπερνούν το Κομμουνιστικό Μανιφέστο στον ζήλο τους για αδελφοσύνη και ενότητα μέσω του θρήνου τους για λογαριασμό των μεταναστών και των προσφύγων. Επομένως, τα παπικά λόγια δεν είναι απλώς μια ποιμαντική χειρονομία. είναι μια ιδεολογική δέσμευση που ευθυγραμμίζεται πλήρως με τη χριστιανική πολυφυλετική διδασκαλία. Η εντολή του Λέοντα πρέπει να διατηρηθεί πάση θυσία παρά την καταρρέουσα κοινωνική πραγματικότητα στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ που αντικατοπτρίζει σκηνές από ταινίες όπως το Escape from New York ή το Escape from LA .: αυξανόμενες διαφυλετικές εντάσεις, παρακμάζουσες δημόσιες υπηρεσίες, αυξανόμενη ανασφάλεια και ένα αυξανόμενο αίσθημα στέρησης που αισθάνονται οι Λευκοί Ευρωπαίοι. Η Γερμανική Επισκοπική Συνδιάσκεψη, με το στίγμα του Tätervolk (Το Tätervolk (γερμανικά: [ˈtɛːtɐˌfɔlk], δηλαδή «λαός δραστών» ή «έθνος εγκληματιών») είναι μια γερμανική σύνθετη λέξη που αναφέρεται στη θέση περί συλλογικής ενοχής) κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και τις ενοχικές ομιλίες της, προχώρησε ένα βήμα παραπέρα: υπήρξε επί δεκαετίες ο κύριος εκπρόσωπος των μεταναστών, αντιτιθέμενη σε κάθε απόπειρα πολιτικής της γερμανικής κυβέρνησης για τον περιορισμό της μετανάστευσης, αναλαμβάνοντας έτσι την ηγεσία στην πολιτική ανοιχτών συνόρων της πρώην καγκελαρίου Merkel.
Παρ' όλα αυτά, όπως σημειώθηκε, δεν συμφωνούν όλοι οι Καθολικοί με τις απόψεις του Πάπα για τη μετανάστευση. Από μια έρευνα σε 1400 Καθολικούς των ΗΠΑ που διεξήχθη το 2024:
- Φαίνεται ότι οι Καθολικοί δεν αγνοούν εντελώς την καθολική κοινωνική διδασκαλία σε αυτόν τον τομέα, αλλά επηρεάζονται περισσότερο από άλλους παράγοντες. Γενικά, η μετανάστευση δεν βρίσκεται στην κορυφή της λίστας με τα πιο σημαντικά ζητήματα. Πιο σημαντικό για πολλούς είναι ο θεσμός του γάμου, το περιβάλλον και η άμβλωση.
- Το 57% θα ήθελε να διατηρηθεί η μετανάστευση στο σημερινό της επίπεδο ή να αυξηθεί. Σχεδόν το 77% πιστεύει ότι είναι καλό ή ένα μείγμα καλών και κακών για τη χώρα μας. Το 34% θεωρεί την κατάσταση στα σύνορα με το Μεξικό κρίση, με το 40% να τη θεωρεί σημαντικό πρόβλημα και το 20% μικρό πρόβλημα.
- Η συμπάθεια για τους παράτυπους αλλοδαπούς ποικίλλει από πολύ συμπαθητική (21%), κάπως συμπαθητική (37%), ασυμπαθητική (16%) και πολύ ασυμπαθητική (20%). Ομοίως, οι στάσεις απέναντι στους πρόσφυγες ή τους αιτούντες άσυλο από την Κεντρική Αμερική ακολουθούν στενά το ίδιο μοτίβο.
- Μια άλλη βασική διδασκαλία σχετικά με το δικαίωμα μετανάστευσης, υπό την επιφύλαξη δικαστικών όρων και του δικαιώματος μιας κυρίαρχης χώρας να τηρεί τα σύνορά της, έγινε κατανοητή μόνο από το 61% των ερωτηθέντων ως πολύ και κάπως αντανακλαστική της καθολικής κοινωνικής διδασκαλίας, με το 39% να πιστεύει ότι αντανακλά ελάχιστα ή καθόλου μια βασική διδασκαλία.
- Η Εκκλησία δεν δίδαξε ποτέ ότι τα ανοιχτά σύνορα είναι οι προτιμότερες οδοί για τη μετανάστευση, ένα ζήτημα που παρεξηγείται σε μεγάλο βαθμό σήμερα.
- Ένα άλλο βασικό ερώτημα είναι σε ποιο βαθμό η καθολική σας πίστη επηρεάζει τις απόψεις σας σχετικά με τους μετανάστες και τους πρόσφυγες, με το ακόλουθο αποτέλεσμα: 19% πολύ, 35% κάπως, 19% λίγο και 27% όχι και τόσο πολύ.
Η επίσκεψη του Πάπα στη Lampedusa μεταφέρει ένα αδιαμφισβήτητο μήνυμα: η Ευρώπη και η Αμερική πρέπει να συνεχίσουν να στρώνουν το κόκκινο χαλί για εκατομμύρια ακόμη μετανάστες. Περισσότερα σκάφη. Περισσότεροι μετανάστες. Περισσότερο χάος. Ενώ κηρύττουν συμπόνια, καθολικές οργανώσεις όπως η Caritas και οι συνδεδεμένες με αυτήν ΜΚΟ αποκομίζουν εκατομμύρια δολάρια από τη μεταναστευτική βιομηχανία.
Όσο περισσότερο χάος διαφαίνεται, τόσο πιο πλούσια είναι τα πορτοφόλια του Βατικανού και των πολλαπλών συνεργατών του στις ΜΚΟ. Έτσι, ο ποντίφικας αποδεικνύεται πιο επικίνδυνος από τους χθεσινούς κομμουνιστές. Ενώ οι τελευταίοι σχεδόν κατέστρεψαν τα ευρωπαϊκά έθνη μέσω ταξικού πολέμου και οικονομικής καταστροφής, ο Πάπας και οι οπαδοί του τα σβήνουν μέσω μαζικής αντικατάστασης και πολιτισμικής αυτοκτονίας - όλα τυλιγμένα σε ευσεβή οικουμενικά άμφια. Η Καθολική Εκκλησία, κάποτε πυλώνας της Δύσης, έχει γίνει ένας από τους κύριους νεκροθάφτες της.
Ἀπό : theoccidentalobserver.net
Ἡ Πελασγική
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου