Οὔστ, παλιοκαλικατζαραῖοι

Πῶς ξεκουμπίζουμε τούς καλικατζαραίους ; 

Πᾶμε παραδοσιακά ; Ἰδού : 

Τους διώχνουμε κυρίως με τον Αγιασμό των Φώτων, που καθαρίζει τα σπίτια, αλλά και με παλιές παραδόσεις όπως το κάψιμο αλατιού ή αγκαθωτών ξύλων, το θυμιάτισμα με λιβάνι, το άφημα τηγανίτας στην καμινάδα (για να τους "ζεστάνουν"), και το κρέμασμα «Χρυσοβασιλίτσας (κρεμμύδι)» ή τομάρι γουρουνιού στην πόρτα για να τους τρομάξουν. Το «όπλο»  είναι το λιβάνι, ο αγιασμός και οι ήχοι (κουδούνια), που τους αναγκάζουν να φύγουν μέχρι τα Φώτα. 

Παραδοσιακοί τρόποι απώθησης

Αγιασμός: Ο ιερέας αγιάζει τα σπίτια στις 6 Ιανουαρίου (Θεοφάνεια), που θεωρείται το ισχυρότερο μέσο.

Λιβάνι: Θυμιάτισμα του σπιτιού καθημερινά κατά το Δωδεκαήμερο.

Αλάτι και φωτιά: Κάψιμο αλατιού, ξύλων ή κακής μυρωδιάς από το τζάκι.

Τηγανίτες/Λαλαγγίδες: Αφήνονται στην καπνοδόχο (τσιμινιά) για να τους δώσουν κάτι να φάνε και να μην κάνουν ζημιές.

Κρεμμύδι (Χρυσοβασιλίτσα): Το κρεμάνε στα σπίτια καθώς ξαναβγάζει φύλλα και συμβολίζει την αναγέννηση της ζωής.

«Σταυρός»: Κρεμάνε στα πόμολα ένα κομμάτι λινάρι ή μαλλί. Οι καλικάντζαροι σταματούν να μετρούν τις τρίχες μέχρι να ξημερώσει.

Ήχοι: Ο δυνατός ήχος από κουδούνια και κόπανος θεωρείται ότι τους διώχνει. 

Τι συμβαίνει όταν τους πιάσουν

Σύμφωνα με το έθιμο, αν πιάσεις έναν καλικάντζαρο, τον δένεις και τον αναγκάζεις να μετρήσει τις τρύπες του κόσκινου μέχρι να ξημερώσει και μετά τον σκοτώνεις (πνίγεις). 

Πότε φεύγουν

Φεύγουν οριστικά με τον αγιασμό των Θεοφανείων (6 Ιανουαρίου), καθώς έρχεται το φως και η μέρα μεγαλώνει, διώχνοντας το σκοτάδι που τους φιλοξενεί. ( ἀπό : google ) 

Μέ τόν Ἁγιασμό ; Ναί, εἰδικῶς τῶν Φώτων πού θεωρεῖται ὡς Μεγάλος Ἁγιασμός. Μήπως θυμᾶστε τί εἶχε πάθει ὁ ΑΘΕΟΣ Τσίπρας μόλις «φίλησε» τόν Σταυρό καί τόν ἄγγιξε ὁ Ἁγιασμός ; 

Ἔπρεπε βεβαίως νά λαμπαδιάσῃ ἐπί τόπου. Ὅμως τό κουσούρι τοῦ ἔμεινε γι᾿αὐτό μετά ἦταν ἀλλοῦ γιά ἀλλοῦ ...

Ἐπίσης ὁ Σταυρός. Βλέπετε πῶς δαιμονίζονται σάν βλέπουν τόν Σταυρό, ἔτσι ; Αὐτό εἶναι γνωστό τοῖς πᾶσι, πλέον. Παθαίνουν τέτοια ταραχή καί γι᾿αὐτό προσπαθοῦν νά τόν ἀμαυρὠσουν μέ χίλιους δυό τρόπους. 

Αὐτό πάλι πού ἔχει μεγάααλη σημασία, εἶναι ἡ χρῆσις τομαριοῦ ἀπό γουρούνι. Καί ἀναλογίζομαι :ποιοί τρέχουν σάν κυνηγημένοι μέ τό πού βλέπουν γουρουνοκεφαλές ; Ποῦ ἔχουν συμβεῖ περιστατικά μέ ἔκθεσιν γουρουνοκεφαλῶν ; Ὤ ναί ! Σέ συναγωγές. Ἤτοι, οἱ ἑβραῖοι ππαθαίνουν σόκ στήν ὄψιν ὅ,τι ἔχει σχέσιν μέ γουρούνι. Ἄρα ; Χμμ... Βρέ τούς ἀρχικαλικατζάρους ! Τήν ῥίζα τοῦ Κακοῦ ! 

Κομμένο κεφάλι χοίρου κρεμασμένο στην είσοδο συναγωγής στο κεντρικό Ισραήλ

Καί τό καλλίτερο ἀπό ὅλα, μοῦ ἄρεσε πάρα πολύ, 

αν πιάσεις έναν καλικάντζαρο, τον δένεις και τον αναγκάζεις να μετρήσει τις τρύπες του κόσκινου μέχρι να ξημερώσει και μετά τον σκοτώνεις (πνίγεις). 

Χά,χά,χά !  Κόσκινα παιδιά. Ὅποιον ἀπό ᾿δαύτους κι᾿ἄν ᾿δεῖτε μπροστά σας, ἕνα κόσκινο καί μετά : τον σκοτώνεις (πνίγεις). 

Ἔτσι, σκεφθεῖτε πώς ἀφοῦ γιά τά καλικατζάρια ὑπάρχει τρόπος νά ξεκουμπιστοῦν, πόσο πολύ κοντά στήν πραγματικότητα εἴμαστε νά διώξουμε τούς ἐπί γῆς σατανάδες. Πόσο ; Πάρα πολύ κοντά θά ἔλεγα ἀρκεῖ νά πιστέψουμε στήν δύναμίν μας, ὡς Ἀνθρωπότης. Ἑνωμένη, μέ κοινό σκοπό. Ἄλλως τε, τί ἔχουμε νά χάσουμε παραπάνω ἀπό ὅσα μέχρι σήμερα χάνουμε σέ καθημερινό ἐπίπεδο ; 

Συνεπῶς :Ἰδού ὁ Ἁγιασμός στό χέρι τῶν Ἀνθρώπων. Ὅπως ἔλεγαν οἱ ἀρχαῖοι καί πάνσοφοι πρόγονοί μας : « Σύν Ἀθηνᾷ καί χεῖρα κίνει... » Ὅπου Ἀθηνά ὁ Ἁγιασμός. Ὁ Μεγάλος Ἁγιασμός τῶν Φώτων.

Αὔριο ὅλοι γιά Ἁγιασμό. Ὅπως δήποτε. 

Ἡ Πελασγική