139 χρόνια,ἀπό τό «Ἀντι-Ἑβραϊκό» Μανιφέστο τῆς Δρέσδης καί παραμένουμε ἡττημένοι...

( Ἀριστερά, ὁ Adolf Stoecker (1835 -1909) ἦταν ἕνας αὐλικός ἱερέας τοῦ Kaiser Wilhelm II, πολιτικοῦ, Γερμανός στήν καταγωγή καί Λουθηρανός θεολόγος πού ἵδρυσε τό Χριστιανικό Κοινωνικό Κόμμα καί προσπάθησε νά ἀποτρέψῃ τόν ἑβραϊκό ἔλεγχο. Συνέβαλλε στήν ὁργάνωσιν τοῦ «Ἀντι-ἑβραϊκοῦ Συνεδρίου» τό 1882.) 

Εἶναι αὐτός εἶναι ὁ λόγος πού ἡ Δρέσδη καταστράφηκε μέ τέτοια μοχθηρία,τό 1945 ; 

Μία διάσκεψις στήν Δρέσδη,δείχνει πῶς ἡ ἑβραϊκή ἐξουσία ἦταν τετελεσμένο γεγονός πρίν ἀπό 139 χρόνια καί ἐξηγεῖ γιατί ἡ φυλετική συνοχή καί ἡ χριστιανική κληρονομιά τῆς Δύσεως ὑφίστανται μία μοχθηρή σατανική ἐπίθεσιν. 

« οὐδεὶς μέντοι παῤῥησίᾳ ἐλάλει περὶ αὐτοῦ διὰ τὸν φόβον τῶν Ἰουδαίων.»( Κατά Ἰωάννη 7:13)

Κανένας δέν ὡμιλοῦσε φανερά γι᾿αὐτόν [τόν Ἰησοῦ],διότι ἐφοβοῦντο τούς ἑβραίους

Ἡ τελευταία σημαντική προσπάθεια ὑπερασπίσεως τῶν χριστιανικῶν ἐθνικῶν ἀξιῶν,ἦταν ἡ «Πρώτη Διεθνής Ἀντι-ἑβραϊκή Διάσκεψις» πού πραγματοποιήθηκε στήν Δρέσδη τόν Σεπτέμβριο τοῦ 1882. 

Τό συνέδριο προσέλκυσε 300 ἐξέχοντες ἐπιχειρηματίες,ἀριστοκράτες,πολιτικούς,κληρικούς,δικηγόρους,ἱατρούς,ἀγρότες καί διανοουμένους ἀπό τήν Γερμανία,τήν Αὐστρία,Οὐγγαρία καί Ῥωσσία.Συνέταξαν ἔνα μανιφέστο πού ἀπευθύνετο στίς «Κυβερνήσεις καί τούς λαούς τῶν χριστιανικῶν ἐθνῶν,πού ἀπειλοῦντο ἀπό τόν Ἰουδαϊσμό»

Χρηματο-οἰκονομική καί Πολιτιστική εἰσβολή

Τό μανιφέστο ξεκινᾶ λέγοντας ὅτι ἡ Εὐρώπη ἔχει δεχθῆ μία εἰσβολή ἀπό μία ξένη φυλή πιό ἐπικίνδυνη καί ὕπουλη ἀπό τούς Ἄραβες,τούς Τατάρους ἤ τούς Τούρκους στό παρελθόν,λόγῳ τῶν «μεθόδων καί τῶν σκοπῶν τους».

Ἡ ἑβραϊκή «χειραφέτησις» πού ἀκολούθησε τήν Γαλλική Ἐπανάστασιν ( «Ἰσότης,Ἀδελφότης,Ἐλευθερία»),παραμέρισε τίς ἄμυνες ἐνάντια σέ «μία φυλή τῆς ὁποίας οἱ πρῶτες καί κυριότερες σκέψεις ἀλλά καί ἐνέργειες στοχεύουν νά εἶναι παντοῦ καί νά θέσουν ὅλα τά ἔθνη ἠθικῶς καί ὑλικῶς κάτω ἀπό τά δεσμά τῆς σκλαβιᾶς...»

«Σύμφωνα μέ τίς θρησκευτικές καί ἐθνικές παραδόσεις τῶν ἑβραίων,ὅλοι οἱ ἄλλοι λαοί ἔχουν δημιουργηθῆ ἁπλῶς γιά νά τούς ὑπηρετοῦν. Ἡ ἀρχή τῆς ἰσότητος ἐπίσης,χρησιμοποιήθηκε ἀπό μία φυλή πού δέν ἐπιθυμεῖ νά εἶναι ἴση μέ τούς ἄλλους λαούς,πού θεωρεῖ τόν ἑαυτό της περιούσιο λαό τοῦ Θεοῦ καί [θεωρεῖ] τήν ὑπόλοιπη ἀνθρωπότητα ὡς κατώτερα ὄντα,ἀκάθαρτα ζῶα. Ἡ ἀρχή τῆς ἀδελφότητος χρησιμοποιήθηκε ἀπό μία φυλή πού δέν ἀναγνωρίζει κἄν ὅποιον δέν εἶναι ἑβραῖος,ὡς γείτονα καί συνάνθρωπο καί συμφώνως πρός τό Ταλμούδ οἱ μή ἑβραῖοι εἶναι ἐχθροί πρός ἐξάλειψιν.»

Ἡ Μέρκελ παίρνει ἕνα βραβεῖο ἀπό τ᾿ἀφεντικά της

«Ἐπί πλέον,ἡ ἐξαπάτησις,ἡ κλοπή,ἡ ἀφαίμαξις τῶν λαῶν,ἡ ἐπιφέρουσα ἀπό αὐτούς καταστροφή,ἡ ψευδορκία,ἡ ἀτίμωσις μέχρι ἀκόμη καί ἡ θανάτωσις ὅταν προέρχονται ἀπό αὐτούς εἶναι πράξεις πού εὐχαριστοῦν τόν θεό τους.

Ἓπομένως δέν μᾶς κάνει ἐντύπωσιν ἄν ὁ σύγχρονος φιλελευθερισμός ταυτίζεται ὅλο καί περισσότερο μέ τούς κυριάρχους ἑβραίους,ἔχουν πάρη τήν μορφή τοῦ ψευδο-φιλελεύθερου.Στά χέρια τους ἔχει μετατραπῆ,ἕνα βολικό ἐργαλεῖο γιά τήν πραγματοποίησιν τῶν σχεδίων τους γιά παγκόσμια κυριαρχία καί τό νά δέσουν χειροπόδαρα τούς εὐρωπαϊκούς λαούς»

Ὡς ἀποτέλεσμα,τοῦ ἑβραϊκοῦ μονοπωλίου στήν κυβέρνησιν καί τά οἰκονομικά,ὁ «ἀγρότης,ὁ μεγαλοκτηματίας,ὁ βιομήχανος,ὁ τεχνίτης,ὁ ἔμπορος κ.λπ. ὅλοι ἔχουν παγιδευτῆ στήν ὑλική ἐξάρτησιν ἀπό τούς ἑβραίους...ἀναγκάστηκαν νά μετατραποῦν σέ ὑπάκοους ὑπαλλήλους τους,οἱ ἀτμομηχανές τους. Ἐπιπλέον οἱ ἑβραῖοι προσλαμβάνουν ἱσχυρούς ἄνδρες πού δραστηριοποιοῦνται στήν δημόσια ζωή γιά νά καλύπτουν καλά ἀμειβόμενες θέσεις σέ τράπεζες,ἀσφαλιστικές ὑπηρεσίες,σιδηροδρόμους κ.λπ. Αὐτά τά ἄτομα διατηροῦνται οὐσιαστικῶς ὡς ἑβραῖοι ὑποτελεῖς καί εἶναι οἱ πιό ἐνθουσιώδεις καί ἱσχυροί ὑποστηρικτές τῆς ἑβραϊκῆς ἐξουσίας στά νομοθετικά σώματα καί τίς κυβερνήσεις.»

Τά μαζικά μέσα ἐνημερώσεως

Λόγῳ τῆς ἰδιοκτησίας τῶν μμε,«μέχρι προσφάτως καμμία ἐφημερίδα στήν Κεντρική Εὐρώπη δέν θά τολμοῦσε νά κάνῃ λόγο περί τῆς ἀληθείας ὅσον ἀφορᾷ τούς ἐβραίους,Ἔτσι οἱ ἑβραῖοι ἔγιναν ἀπόλυτοι ἀφέντες,διαμορφωτές τῆς κοινῆς γνώμης. Κάθε κατηγορία πού προβάλλονταν ἑναντίον τους,δικαιολογείτο καί καταπνιγόταν. Κάθε ἄρθρο πού ἀσχολείτο μέ τό θέμα τῆς ἑβραϊκῆς κυριαρχίας,τό λιγώτερο ἐξαφανιζόταν.»

Ἡ πολιτική πρόοδος « ἐξαρτᾶται ἀπό τήν εὐνοϊκή θέσιν τοῦ ἑβραϊκοῦ τύπου...Ὡς ἀποτέλεσμα,ἡ πνευματική σκλαβιά καί ἡ ἠθική δειλία ἀπέναντι στόν ἑβραϊσμό εἶναι ἕνα ἀπό τά πιό χαρακτηριστικά γνωρίσματα τῆς ἐποχῆς μας»

Οἱ φιλόδοξοι χριστιανοί «γίνονται οἱ ἀτμομηχανές τῆς ἑβραϊκῆς δυνάμεως,μετατρέπονται σέ προδότες τοῦ ἔθνους τους,τῆς φυλῆς τους καί κατά συνέπειαν τῶν δικῶν τους δεσμῶν αἵματος.

«Κυρίως μέσῳ τοῦ τύπου,ὁ ἑβραῖος ὑπονομεύει ὁλοένα καί περισσότερο τήν χριστιανική θρησκεία,ἡ ὁποία ...κατά τήν ῥωμαϊκή ἐποχή...ἔσωσε τήν εὐρωπαϊκή ἄρια φυλή ἀπό τήν ἠθική κατάπτωσιν,ἀφενός καί τῆς ἡμιπολιτισμένης βαρβαρότητος,ἀφετέρου καί ἐπίσης τήν ἀναγέννησε. Τό ἔπραξε θέτοντας τόν πολιτισμό καί τήν μόρφωσιν τῆς εὐρωπαϊκῆς ἄριας φυλῆς,σέ σταθερά θρησκευτικά,ἠθικά καί κοινωνικά θεμέλια.» 

«Ἡ χριστιανική θρησκεία εἶναι ἡ πιό ἱσχυρή ἀντίδρασις ἐνάντια στίς ἑβραϊκές τάσεις γιά ἐπίτευξιν παγκοσμίου κυριαρχίας.Εἶναι μία ἀνυπέρβλητη διαμαρτυρία ἐνάντια στήν ἀνύψωσιν τῶν σημιτῶν ὑπεράνω τῆς ἀρίας φυλῆς καί ἔτσι εἶναι φυσικό τό ὅτι ἡ ἑβραϊκή φυλή εἶναι ὁρκισμένος θανάσιμος ἐχθρός καί τῶν ἱδρυτῶν αὐτῆς τῆς θρησκείας καί τῆς ἴδιας τῆς χριστιανικῆς θρησκείας.

Κατά συνέπειαν,ὁ ἑβραῖος μπορεῖ νά ἐδραιώσῃ σταθερά τήν ἀνωτερότητα καί τόν κανόνα τῆς σημιτικῆς φυλῆς,ὅταν ἐπιτύχει νά νικήσῃ τήν φυσική ἀντίδρασιν πού ἀντιτίθεται σ᾿αὐτήν καί νά καταστρέψῃ τόν θεσμό τοῦ Χριστιανισμοῦ.»

Συμπέρασμα

Τό μανιφέστο τοῦ 1882,περιγράφει ἐπιδέξια τήν ἀνικανότητα τῆς χριστιανικῆς ἠγεσίας πού εἶναι ἐξίσου προφανής σήμερα. Δέν ὑπῆρξε «Δευτέρα Διεθνής Ἀντι-ἐβραϊκή Διάσκεψις».Οἱ συμμετέχοντες ἀνεγνώρισαν ὅτι πολεμοῦσαν μία χαμένη ὑπόθεσιν.Δέν πρότειναν μέτρα διότι «αὐτό τό ἔθνος τῶν παρασίτων ἔχει ῥιζώση βαθιά στό σῶμα τῆς κοινωνικῆς καί κρατικῆς μας ζωῆς,ὥστε νά λειτουργήσῃ αὐτό τό πρῶτο συνέδριο μέ τήν αὐταπάτη ὅτι οἱ δυνητικῶς λεπτομερεῖς προτάσεις του θά μποροῦσαν νά πραγματοποιηθοῦν σήμερα.»

Τό Συνέδριο κατέληξε στό συμπέρασμα ὅτι μόνη λύσις ἦταν ἡ ἀπέλασις.

Τά συμπεράσματα τῆς Διασκέψεως τῆς Δρέσδης: 

Η συνάντηση αναγνωρίζει την αύξηση του εβραϊκού εθνικού στοιχείου και την εβραϊκή επιρροή σε ολόκληρες τις εθνικές και κρατικές υποθέσεις μας ως σοβαρό και επικείμενο κίνδυνο για την ηθική και οικονομική επιβίωση του γερμανικού λαού. Προκειμένου να σπάσει αυτή η επιρροή και να εξαλειφθούν τα κακά και ο κίνδυνος που προκύπτει αναπόφευκτα από αυτήν, θεωρεί απολύτως επιτακτικά τα ακόλουθα μέτρα: 

I. Η μετανάστευση των Εβραίων, ιδίως από την Ανατολή, πρέπει να αποτραπεί.

ΙΙ.  Η κυρίαρχη, κυρίως καπιταλιστική και η laissez-faire ( ένα οικονομικό σύστημα όπου οι συναλλαγές μεταξύ ιδιωτών δεν επηρεάζονται από την κρατική παρέμβαση όπως νομοθεσίες, προνόμια, δασμολόγια ή διατιμήσεις, και επιχορηγήσεις) νομοθεσία περί οικονομικών,πρέπει να μεταρρυθμιστεί.Ευνοεί υπερβολικά το τοκογλυφικό σύστημα και την κερδοσκοπία που λαμβάνουν χώρα κυρίως με τη μορφή συναλλαγών μετοχών, τραπεζών και χρηματιστηρίων έναντι ειλικρινών και ορθών μορφών εργασίας.  Αυτό πρέπει να γίνει με τέτοιο τρόπο ώστε αυτές οι παραγωγικές τάξεις που υποστηρίζουν το έθνος και το κράτος να ανυψώνονται και να ενισχύονται, ενώ η κερδοσκοπία, από την άλλη πλευρά, να μειώνεται σε ακίνδυνο επίπεδο. 

 

III. Όσο οι Εβραίοι επιμένουν στην απομόνωσή τους και σχηματίζουν έθνος εντός του έθνους, να το πούμε έτσι, θα έπρεπε να θεωρούνται απλώς ως ξένοι που έχουν το δικαίωμα φιλοξενίας.  Κατά συνέπεια, τα αστικά τους δικαιώματα πρέπει να περιορίζονται με τέτοιο τρόπο ώστε να μην μπορούν να συμμετάσχουν ούτε στη νομοθεσία ούτε να αποκτήσουν επίσημα αξιώματα , δηλαδή αξιώματα στον δικαστικό τομέα.  

IV.  Οι Εβραίοι πρέπει να εξαιρούνται από τη στρατιωτική θητεία, αλλά αντί της θητείας πρέπει να πληρώνουν φόρο με τη μορφή κεφαλικού φόρου ή στρατιωτικής εισφοράς. 

Υπογραφή: C. Baron von Thüngen-Rossbach 

Baron von Fechenbach-Laudenbach 

Ὁλόκληρο τό Μανιφέστο,μπορεῖτε νά τό διαβάσετε,ΕΔΩ 

Πέρυσι τόν Φεβρουάριο συμπληρώθηκαν 75 χρόνια ἀπό ἐκεῖνον τόν ἀποτρόπαιο καί ΑΝΑΙΤΙΟΝ βομβαρδισμό τῆς πόλεως τῆς Δρέσδης. Ὅμως,δέν μνημονεύθηκε ἡ θλιβερή ἐπέτειος.Δέν μνημονεύτηκαν τά ἀθῶα θύματα ( 135.000,πολλοί περισσότεροι ἀπό τά θύματα τῶν πυρηνικῶν βομβῶν τῆς Χιροσίμα καί τοῦ Ναγκασάκι.),ἡ καταστροφή μιᾶς ὁλόκληρης πόλεως.Τά μουσεῖα,τά ἱστορικά κτίσματα,οἱ ἐκκλησίες.Τήν 15η Φεβρουαρίου,τήν τρίτη ἡμέρα τῶν βομβαρισμῶν,κατέρρευσε ὁ καθεδρικός Ναός τῆς Παναγίας πού ἀποτελοῦσε σύμβολον τῆς πόλεως. 

Εἶναι αὐτός εἶναι ὁ λόγος [ τοῦ Ἀντι-ἑβραϊκοῦ Συνεδρίου πού ἔγινε ἐκεῖ ] πού ἡ Δρέσδη καταστράφηκε μέ τέτοια μοχθηρία,τό 1945 ;

Διαβάζουμε ἀπό τήν Μεταπαίδεια :

«Σύμφωνα με τον Άγγλο ιστορικό Ντέιβιντ Ίρβινγκ για πρώτη φορά στην Ιστορία ένας βομβαρδισμός ήταν τόσο καταστροφικός που δεν βρέθηκαν αρκετοί ζωντανοί για να θάψουν τους νεκρούς.

...Ο βομβαρδισμός της Δρέσδης είχε διάρκεια από τις 13 ως τις 15 Φεβρουαρίου του 1945 κι αποτέλεσε το αποκορύφωμα μιας εκτεταμένης αεροπορικής επιθέσεως των Αμερικανών και των Συμμάχων τους, που είχε ξεκινήσει από το 1944. Η Δρέσδη δεν είχε καμία στρατηγική αξία, κι εκεί είχαν βρει καταφύγιο εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες από τα ανατολικά τμήματα της Γερμανίας, στην προσπάθεια τους να σωθούν από την Ρωσική κομμουνιστική θηριωδία. Η αντιαεροπορική άμυνα της πόλεως ήταν ανύπαρκτη, ενώ πρώτα χτυπήθηκαν οι πυροσβεστικοί σταθμοί της. Το μέγεθος της καταστροφής της σαξωνικής πόλης, προκάλεσε αντιδράσεις ακόμη και στη Βρετανία. Στο επίκεντρο της αντιπαραθέσεως βρίσκεται έκτοτε η επιχειρησιακή σκοπιμότητα, η αποτελεσματικότητα γενικευμένων βομβαρδισμών και είναι απολύτως ξεκάθαρο ότι στρέφονταν εναντίον αμάχων και πρόκειται για έγκλημα πολέμου.

Τη νύκτα της 13 προς 14 Φεβρουαρίου 1945, 1.400 βομβαρδιστικά σε σχηματισμό V διασχίζουν χωρίς να δεχθούν πυρά τον ουρανό της Γερμανίας. Επιτέθηκαν δυο φορές στην πόλη, παρά το νέφος που υπήρχε αρχικά από πάνω της, ενώ με το ξημέρωμα της επόμενης ημέρας, πραγματοποιήθηκαν δύο μικρότερες επιθέσεις από αμερικανικά αεροσκάφη. Το 75% των βομβών ήταν εμπρηστικές και φωσφόρου και το 25% ήταν εκρηκτικές. Συνολικά χρησιμοποιήθηκαν περισσότερες από 3.500 εμπρηστικές βόμβες και νάρκες αέρος υψηλής περιεκτικότητος, αν και Αμερικανικές πηγές αναφέρουν πως ρίχτηκαν 2.659,3 τόνοι από τα βρετανικά και 4.441,2 τόνοι βομβών και ναρκών από τα αμερικανικά αεροπλάνα. Οι βραδυφλεγείς βόμβες φωσφόρου προκαλούσαν τον πληθυσμό να βγει από τα καταφύγια και ύστερα τα πάντα τυλίγονταν μέσα σε μια έκρηξη φωτιάς που απανθράκωνε, έλιωνε και εξαΰλωνε τα πάντα, καθώς αναπτύσσονταν θερμοκρασίες 800 και 1000 βαθμών, ενώ οι φλόγες διακρίνονταν από 200 μίλια μακριά. Την ίδια ώρα όσοι προσπαθούσαν να διαφύγουν μέσα στον πανικό αποτελειώνονταν από τα Αμερικάνικα καταδιωκτικά τύπου Μustang... ( ὁλόκληρο τό θέμα,ἐδῶ)

( Μέ πληροφορίες ἀπό ἐδῶ ) 

Ἡ Πελασγική