3 Φεβρουαρίου 1830, ἡ Ἑλλάδα ἐπισήμως προτεκτορᾶτο !

 Το Πρωτόκολλο της Ανεξαρτησίας της Ελληνικής Πολιτείας (γνωστό και ως Πρωτόκολλο του Λονδίνου του 1830) υπογράφτηκε από το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας, το Βασίλειο της Γαλλίας και τη Ρωσική Αυτοκρατορία στις 3 Φεβρουαρίου 1830 στο Λονδίνο. Ήταν η πρώτη επίσημη, διεθνής διπλωματική πράξη που αναγνώριζε την Ελλάδα ως κυρίαρχο και ανεξάρτητο κράτος με όλα τα δικαιώματα –πολιτικά, διοικητικά, εμπορικά– που εκπορεύονταν από την ανεξαρτησία της, το οποίο θα επεκτεινόταν νότια της συνοριακής γραμμής που όριζαν οι ποταμοί Αχελώος και Σπερχειός. Πρώτος Κυβερνήτης του νεοσύστατου κράτους (1830-1831) υπήρξε ο Ιωάννης Καποδίστριας, ο οποίος ήδη από το 1828 είχε φθάσει στην Ελλάδα ως Κυβερνήτης, μετά από ψήφισμα της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης της Τροιζήνας την 1η Απριλίου 1827.

Ἐπεί δή ὅμως τά λυκόρνια ἄλλα εἶχαν κατά νοῦ : 

Με τη Συνθήκη οριζόταν επίσης ότι πολίτευμα του ελληνικού κράτους θα ήταν η μοναρχία και ο ηγεμόνας του θα είχε τον τίτλο «Ηγεμών Κυριάρχης της Ελλάδος». Για τη θέση του μονάρχη οι συμβαλλόμενες χώρες επέλεξαν τον πρίγκιπα Λεοπόλδο του Σαξ-Κόμπουργκ & Γκότα (μετέπειτα Βασιλιά του Βελγίου), ο οποίος, παρά την αρχική του αποδοχή, τελικά δεν δέχτηκε την πρότασή τους.

Καί μέ τίς γνώριμες πλέον μεθόδους τους ἔβγαλαν ἀπό τήν μέση τό μέγα ἐμπόδιό τους πού λεγόταν Ἰωάννης Καποδίστριας καί : 

Μετά τη δολοφονία του Καποδίστρια, με νέα συνθήκη της 25ης Απριλίου / 7ης Μαΐου 1832, ο μόλις 17χρονος πρίγκηπας Όθωνας των Βίττελσμπαχ της Βαυαρίας αναγορεύεται ως Βασιλιάς της Ελλάδος και το νέο κράτος ονομάζεται Βασίλειον της Ελλάδος.

Ἡ Ἑλλάδα πλέον στόν ῥόλον πού τῆς προοριζόταν ἀπό τά λυκόρνια, μέχρι σήμερα. Καί ὅλα αὐτά στήν φωλιά τῶν ὅφεων...

( Περί τῆς συνθήκης ἀπό : Πρωτόκολλο τοῦ Λονδίνου 1830  , ὅπου καί ἡ φωτό ἡ ὁποία ὅπως διαβάζουμε εἶναι τοιχογραφία τῆς ζωφόρου τῆς Αἰθούσης Τροπαίων τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων, μή χάσουμε καί δέν θυμόμαστε τούς Κίμβρους καί ὅλη τήν παρέα τῶν ὄφεων ,  ἔργο τοῦ γερμανοῦ γλύπτη Ludwig Michael von Schwanthaler. Σέ πρῶτο πλάνο ἀριστερά πού ἀκουμπᾲ στήν καρέκλα, ὁ ἀρχι-όφις Nathan Mayer Rothschild,στήν ἄκρη δεξιά ὁ ἐκπρόσωπος τῆς Ῥωσσίας, ὁ Βαυαρός Christoph von Lieven, στρατηγός τῆς τσαρικῆς Ῥωσσίας, ὁ ὁποῖος ἦταν πρόξενος στήν Ἀγγλία, στό μέσον μέ τόν μασσωνικό συμβολισμό τοῦ χεριοῦ κάτω ἀπό τό πέτο τοῦ σακακιοῦ, ὁ Κίμβρος George Hamilton-Gordon κόμης τοῦ Aberdeen , ὁ μέ τήν πλάτη γυρισμένη καί τό δάχτυλο νά δείχνει πρός τά ἄνω σά νά λέει « ἐντολές ἄνωθεν » πρέπει νά εἶναι ὁ γάλλος δούκας Anne-Adrien-Pierre de Montmorency-Laval πού εἶχε  διατελέσσει καί πρέσβης στήν Ἀγγλία. Τώρα αὐτός πού κάθεται τεμπέλικα στήν καρέκλα, ποιός νά εἶναι ; Φίδιαααααααα ......)

Σημειῶστε πώς ἀπό ἐκείνη τήν συνάντηση φιδιῶν ἀποκλείστηκε ὁ ἐκλεγμένος ἀπό τήν Γερουσία τῶν Ἑλλήνων, Κυβερνήτης τῆς Ἑλλάδος ἀπό τό 1828, Ἰωάννης Καποδίστριας, ἐπεί δή οἱ Κίμβροι τόν κατηγοροῦσαν ὅτι σχεδίαζε νά ὑποκινήσῃ ἐπανάσταση στά Ἰόνια νησιά. Εἶχαν τούς λόγους τους γιά τά Ἰόνια πού ἔπρεπε νά παραμείνουν ἀκόμη 34 χρόνια γιά νά ἐγκριθῇ ἡ ἕνωσίς τους μέ τήν Ἑλλάδα. 

Καί δέν τελειώνει ὅλο αὐτό. Βλέπεις ἡ συντριπτική πλειοψηφία αὐτοῦ τοῦ λαοῦ, περνᾶ καλά, κι᾿ἄς σκούζουν κάποιοι ἐνίοτε, τῇ εὐγενική χορηγία τῶν κουμμουνιῶν ...

Ἡ Πελασγική