Διευρημένη ἔκδοσις : Ἡ Ἀληθινή Ἱστορία τοῦ Β' Παγκοσμίου Πολέμου

«Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι πολλές από τις θεμελιώδεις ιδέες που κυριαρχούν στον σημερινό κόσμο μας βασίστηκαν σε μια συγκεκριμένη κατανόηση της ιστορίας εκείνης της εποχής του πολέμου, και αν φαίνεται ότι υπάρχει βάσιμος λόγος να πιστεύουμε ότι αυτή η αφήγηση είναι ουσιαστικά ψευδής, ίσως θα έπρεπε να αρχίσουμε να αμφισβητούμε το πλαίσιο των πεποιθήσεων που έχουν στηριχθεί σε αυτήν » . - Ron Unz

...Το γεγονός ότι ο Hitler, του οποίου το IQ εκτιμάται ότι κυμαινόταν στο εύρος 120-140, δεν ήθελε πόλεμο με τη Γαλλία και την Αγγλία, σε συνδυασμό με την προσφορά του στον Churchill να υπερασπιστεί τη Βρετανική Αυτοκρατορία με τον γερμανικό στρατό, υποδηλώνει ότι καταλάβαινε ότι ο γερμανικός λαός δεν περιοριζόταν στη Γερμανία. Η Μεγάλη Βρετανία και η πλειοψηφία της Ευρώπης αποτελούνταν από Γερμανούς.

 ... Αν ο Hitler ισχυριζόταν ότι οι Γερμανοί είχαν φυλετική ανωτερότητα, ο ισχυρισμός περιλάμβανε την Αγγλία, τη Γαλλία, την Ολλανδία, τη Δανία και τη Σκανδιναβία. Καθώς οι ρίζες τους βρίσκονταν στις γερμανικές φυλές. 

Τοῦ Paul Craig

Τα εξαιρετικά ψέματα που έχουν υφανθεί σε μια ψευδή ιστορία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου έχουν αποδεκατιστεί κυρίως από τα βιβλία του David Irving - Ο Πόλεμος του Τσώρτσιλ και ο Πόλεμος του Hitler , καθώς και από τα βιβλία του Pat Buchanan " Ο Περιττός Πόλεμος" , "Ο Πόλεμος της Γερμανίας" του John Wear , και από άρθρα του Ron Unz, εμού και του Mike Whitney. Ο Whitney μόλις αναβίωσε την επίθεση της αλήθειας και των πραγματικών γεγονότων σε μια φανταστική ιστορία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου που έχει θεσμοθετήσει την πολεμική προπαγάνδα ως επίσημη ιστορία: Blame Churchill for World War 2. Not Hitler ( Κατηγορήστε τόν Churchill γιά τόν Β΄Π.Π. Ὄχι τόν Χίτλερ )

Οι ιστορικοί μας έχουν πει ψέματα για τα πάντα, όχι μόνο για τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο αλλά και για τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, τον λεγόμενο «εμφύλιο πόλεμο» των ΗΠΑ, που ήταν μια εισβολή στις Συνομόσπονδες Πολιτείες της Αμερικής από αυτό που ο Lincoln ονόμασε Ένωση, όχι μια διαμάχη για το ποιος ελέγχει την κυβέρνηση στην Ουάσιγκτον, τη δουλεία, την απάτη «Πόλεμο κατά της Τρομοκρατίας», την απάτη «πανδημία Covid», την 11η Σεπτεμβρίου και κάθε άλλο σημαντικό γεγονός. Δημιουργείται ψευδής ιστορία, επειδή οι ιστορικοί εγκλωβίζονται στην πολεμική προπαγάνδα και τις επίσημες αφηγήσεις. Για να είναι επιτυχημένοι, οι ιστορικοί πρέπει να παράγουν αφηγήσεις αποδεκτές από τις ελίτ και από τους αναγνώστες που επιθυμούν επιβεβαίωση ότι η θυσία άξιζε τον κόπο. Το να πηγαίνεις κόντρα στην αφήγηση ισοδυναμεί με την αποποίηση μιας καριέρας.

Θα συνοψίσω εν συντομία τα σημαντικότερα στοιχεία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος προκλήθηκε από μια βρετανική εγγύηση προς την Πολωνία και μια κήρυξη πολέμου από τη Βρετανία και τη Γαλλία εναντίον της Γερμανίας. Αυτά τα γεγονότα έχουν τις ρίζες τους στη «Συνθήκη» των Βερσαλλιών που διέλυσε τη Γερμανία και άφησε εκατομμύρια Γερμανούς υπό την κυριαρχία εχθρικών κυβερνήσεων. Στόχος του Hitler ήταν να ανασυστήσει το γερμανικό έθνος, κάτι που προχώρησε χωρίς βία, όπως και η ενότητα της Γερμανίας με την Αυστρία επιτεύχθηκε χωρίς βία. Οι Βρετανοί έγιναν υστερικοί για αυτές τις εξελίξεις και δημιούργησαν στο μυαλό τους την αφήγηση ενός γερμανικού επεκτατικού κράτους που θα κατακτούσε την Ευρώπη. Σήμερα, οι δυτικές κυβερνήσεις έχουν κάνει το ίδιο στην απάντησή τους στην υπεράσπιση των Ρώσων από τη Ρωσία.

Η «Συνθήκη» των Βερσαλλιών στο τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου είχε δώσει τις γερμανικές επαρχίες της Δυτικής Πρωσίας και του Posen σε ένα νέο πολωνικό κράτος. Όταν η Γερμανία ξεκίνησε διαπραγματεύσεις με την πολωνική στρατιωτική κυβέρνηση σχετικά με την επιστροφή των γερμανικών επαρχιών, όπως επιθυμούσαν οι πολίτες αυτών των επαρχιών, η βρετανική κυβέρνηση έδωσε στην Πολωνία εγγύηση κατά της γερμανικής στρατιωτικής επέμβασης. Αυτή η εγγύηση, σαφώς μη εκτελεστή, ενθάρρυνε ωστόσο την πολωνική κυβέρνηση να αρνηθεί να διαπραγματευτεί την τύχη των Γερμανών υπό πολωνική κυριαρχία. Ένα αποτέλεσμα ήταν το Σύμφωνο Molotov-Ribbentrop που υπογράφηκε στις 24 Αυγούστου 1939, το οποίο χώρισε την Πολωνία μεταξύ Γερμανίας και Σοβιετικής Ένωσης. Η Γερμανία εισέβαλε στην Πολωνία την 1η Σεπτεμβρίου και η Σοβιετική Ένωση εισέβαλε στην Πολωνία στις 17 Σεπτεμβρίου.

Η βρετανική κυβέρνηση και ο Γάλλος σύμμαχός της κήρυξαν τον πόλεμο στη Γερμανία για την εισβολή στην Πολωνία, αλλά δεν κήρυξαν τον πόλεμο στη Σοβιετική Ένωση για την εισβολή στην Πολωνία. Ο πόλεμος έληξε γρήγορα με τη νίκη της Γερμανίας με την παράδοση της Γαλλίας και την εκδίωξη των Βρετανών από την ευρωπαϊκή ήπειρο.

Ο Hitler, ο οποίος είχε καταστήσει απολύτως σαφές ότι δεν ήθελε ούτε σκόπευε να πολεμήσει με τους Βρετανούς και τους Γάλλους, προσέφερε στη βρετανική κυβέρνηση εξαιρετικά γενναιόδωρους όρους για μια ειρηνευτική συμφωνία. Οι όροι περιελάμβαναν τη γερμανική στρατιωτική προστασία της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, την οποία ο Hitler θεωρούσε απαραίτητη για την προστασία των εξαιρετικά λιγότερων ευρωπαϊκών εθνοτήτων. Ο Churchill κράτησε τους όρους της συμφωνίας μυστικούς από τον βρετανικό λαό και, αν θυμάμαι καλά, και από το δικό του υπουργικό συμβούλιο.

Τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Οι Βρετανοί ξεκίνησαν τον πόλεμο και στη συνέχεια τον συνέχισαν αρνούμενοι μια συνθήκη ειρήνης.

Ο John Maynard Keynes, εκπρόσωπος του βρετανικού υπουργείου Οικονομικών στη διάσκεψη ειρήνης των Βερσαλλιών το 1919, κατήγγειλε τη συνθήκη ως «μία από τις πιο εξωφρενικές πράξεις ενός σκληρού νικητή στην πολιτισμένη ιστορία». Προέβλεψε, σωστά, ότι θα «έσπερνε την αποσύνθεση ολόκληρης της πολιτισμένης ζωής της Ευρώπης» και θα οδηγούσε σε έναν ακόμη πόλεμο.

Όταν η Γερμανία συμφώνησε στην ανακωχή που τερμάτισε τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο στις 11 Νοεμβρίου 1918, τα γερμανικά στρατεύματα κατελάμβαναν μεγάλα εδάφη των εχθρών της Γερμανίας. Η Γερμανία δεν ηττήθηκε στρατιωτικά. Η Γερμανία ηττήθηκε από μια εσωτερική επανάσταση που ξεκίνησε στις 29 Οκτωβρίου, όταν το γερμανικό ναυτικό στασίασε. Μέχρι τις 9 Νοεμβρίου, ο Γερμανός αυτοκράτορας, Γουλιέλμος Β', είχε φύγει και ανακηρύχθηκε δημοκρατία. Αυτοί οι όροι καθιστούσαν απίθανη τη συνέχιση του πολέμου. Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Woodrow Wilson, υποσχέθηκε στη Γερμανία πως δεν θα υπήρχε καμία εδαφική απώλεια και καμία αποζημίωση, αλλά η «Συνθήκη» των Βερσαλλιών παραβίασε την υπόσχεση του Αμερικανού προέδρου. Οι Βρετανοί εκμεταλλεύτηκαν την κατάσταση και επέβαλαν επισιτιστικό αποκλεισμό σε μια αυτοαφοπλισμένη Γερμανία που άφησε τη Γερμανία να υποταχθεί στις Βερσαλλίες.

Στις Βερσαλλίες, οι Γάλλοι απαίτησαν από τη Γερμανία να υπογράψει τη «συνθήκη» χωρίς συζήτηση. Η συνέπεια ήταν να στιγματιστεί η γερμανική κυβέρνηση της Βαϊμάρης ως προδότης της Γερμανίας στα μάτια των Γερμανών πολιτών. Η επακόλουθη κομμουνιστική εξέγερση του Σπάρτακου τον Ιανουάριο του 1919, η οποία κατεστάλη από τα πατριωτικά Freikorps, δημιούργησε το περιβάλλον για την άνοδο του Εθνικοσοσιαλισμού και του Hitler.

Στις δύο δεκαετίες μεταξύ των δύο παγκοσμίων πολέμων, Γερμανοί διανοούμενοι και συγγραφείς τόνισαν τη σημασία του έθνους. Ένα έθνος απαιτούσε έναν λαό που να αισθάνεται ως ένα. Δεν ήταν μια φυλετική έννοια όπως την παρουσίασαν αργότερα οι προπαγανδιστές που παρίσταναν τους ιστορικούς. Ακόμα και Γερμανοί κομμουνιστές αυτοαποκαλούνταν Εθνικομπολσεβίκοι .

Όπως το έθεσε ο Oswald Spengler, ένα έθνος δεν είναι το φιλελεύθερο έθνος μιας συλλογής ατόμων. «Δεν υπάρχει «εγώ» αλλά ένα «εμείς», ένα συλλογικό συναίσθημα στο οποίο ο καθένας αφιερώνει ολόκληρη την ύπαρξή του». Η πρωσική ιδέα είναι ότι η ελευθερία συνίσταται στην υπακοή στα συμφέροντα ενός λαού και στην επιβίωσή του, όχι στο προσωπικό συμφέρον. Αυτή δεν είναι μια φυλετική έννοια, καθώς ισχύει για όλους τους λαούς.

Γερμανοί διανοούμενοι και συγγραφείς έβλεπαν την άνοδο του Εθνικοσοσιαλισμού ως την ανασύσταση της Γερμανίας από την απελπισία, την ταπείνωση και τη διχόνοια. Ο Hitler δεν θεωρούνταν δημαγωγός, αλλά αποκαταστάτης της εθνικής αυτοπεποίθησης, ένας ηγέτης που αντιμετώπιζε τον ηθικό εκφυλισμό και την αποσύνθεση ενός έθνους και όχι απλώς μια οικονομική, πολιτική και κοινωνική κρίση.

Η πρωσική αριστοκρατία, η ραχοκοκαλιά του γερμανικού σώματος αξιωματικών, περιφρονούσε τους απλούς πολίτες που αποτελούσαν μέλη πολιτικών κομμάτων και ενεπλάκη σε σχέδια δολοφονίας εναντίον του Hitler. Οι διανοούμενοι και οι συγγραφείς στράφηκαν εναντίον του Hitler, επειδή το εθνικοσοσιαλιστικό πολιτικό κόμμα ανύψωνε ένα πολιτικό κόμμα πάνω από το έθνος, όπως αυτό εκπροσωπούνταν από το κράτος. Η αντίληψή τους για ενότητα δεν ήταν ενότητα υπό ένα πολιτικό κόμμα. Ήταν η ενότητα του λαού υπό το έθνος .

Ο Hitler δεν ήταν το βίαιο και ρατσιστικό άτομο που απεικονίζουν οι ιστορικοί. Όταν ο Γερμανός ήρωας πολέμου του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, Ernst Junger, στράφηκε εναντίον των Εθνικοσοσιαλιστών επειδή ανύψωναν το κόμμα πάνω από το έθνος, ο Goebbels διέταξε τη σύλληψή του. Ο Hitler ακύρωσε την εντολή: «Αφήστε τον Junger ήσυχο». Πώς θα ανασυσταθεί ένα έθνος όταν συλλαμβάνει τους δικούς του ήρωες πολέμου; Σύμφωνα με τη βιογραφία του Ernst Junger από τον Dominique Venner, όχι μόνο ο Hitler προστάτευσε τον Junger, αλλά και μέλη των SS και της Γκεστάπο προστάτευσαν τον Junger παρακολουθώντας τον.

( φωτό ἀριστερά :Βομβαρδισμός Ἀμβούργου Ἰούλιος 1943 : Ο Χίτλερ δεν ξεκίνησε αδιάκριτους βομβαρδισμούς — ο Τσόρτσιλ το έκανε ) 

Οι ιστορικοί φαίνεται να ανταγωνίζονται για το ποιος μπορεί να δαιμονοποιήσει περισσότερο τον Hitler. Αυτό έχει δημιουργήσει μια ψευδή εικόνα. Όπως έχουν τεκμηριώσει οι David Irving και John Wear, ο Churchill και ο Eisenhower ήταν οι χειρότεροι εγκληματίες πολέμου από τον Hitler. Στην αρχή του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο πόλεμος ήταν ακόμα πολιτισμένος. Οι πόλεμοι υποτίθεται ότι γίνονταν μεταξύ στρατών, όχι μεταξύ ενός στρατού και αμάχων. Παρά το γεγονός ότι οι επιθέσεις σε αμάχους θεωρούνταν εγκλήματα πολέμου, οι διαταγές του Churchill προς τη Βρετανική Πολεμική Αεροπορία ήταν να επικεντρωθούν στον βομβαρδισμό κατοικιών πολιτών, ειδικά κατοικιών εργατικής τάξης, καθώς είναι πιο κοντά η μία στην άλλη και οι πυρκαγιές εξαπλώνονται ευκολότερα. Ο Churchill διέταξε την Πολεμική Αεροπορία να χρησιμοποιήσει πρώτα βόμβες που προκαλούσαν πυρκαγιές και στη συνέχεια, όταν εμφανίστηκαν πυροσβέστες για να ελέγξουν τις πυρκαγιές, να στραφούν σε ισχυρά εκρηκτικά. Ο Churchill πρόσθεσε στη συνέχεια ότι η Πολεμική Αεροπορία θα έπρεπε να συμπεριλάβει δηλητηριώδες αέριο. Καθώς η Βρετανική Πολεμική Αεροπορία ανέμενε ήδη να δικαστεί ως εγκληματίες πολέμου μαζικά σε περίπτωση που η Βρετανία έχανε τον πόλεμο, η Πολεμική Αεροπορία αρνήθηκε να συμμορφωθεί με την εντολή. Ο Churchill το κράτησε μυστικό από τον βρετανικό λαό ότι η Βρετανία βομβάρδιζε γερμανικές κατοικίες πολιτών. Βασιζόταν στον Hitler να απαντήσει με τον ίδιο τρόπο και στη συνέχεια να το παρουσιάσει ως το θηρίο ο Hitler που βομβάρδιζε Βρετανούς αμάχους. Ήθελε δημόσια υποστήριξη για τον πόλεμο και ίσως φοβόταν ότι θα αποκαλυπτόταν ότι είχε κρατήσει μυστικούς τους γενναιόδωρους όρους ειρήνης του Hitler. Ο γερμανικός στρατός τελικά έπεισε τον Hitler ότι αν δεν βομβάρδιζε τη Βρετανία ως απάντηση, οι Βρετανοί θα συνέχιζαν να βομβαρδίζουν Γερμανούς πολίτες. Έτσι, ο Churchill είχε τελικά την ευκαιρία να κατηγορήσει τον Hitler για όσα έκανε ο ίδιος εδώ και καιρό. Όλα αυτά είναι καταγεγραμμένα στις ιστορίες του David Irving.

Όσο για τον Eisenhower, ο John Wear τον θεωρεί υπεύθυνο για τους εκούσιους θανάτους ενός εκατομμυρίου Γερμανών αιχμαλώτων πολέμου λόγω πείνας και έκθεσης. Η αμερικανική και βρετανική πολεμική προπαγάνδα δημιούργησε μια τόσο τερατώδη εικόνα των Γερμανών που οι νικηφόροι σύμμαχοι δεν θεωρούσαν τους Γερμανούς ανθρώπους. Η κυριαρχία της αγγλικής γλώσσας έναντι της γερμανικής σήμαινε ότι οι Αγγλοαμερικανοί έλεγχαν την αφήγηση. Μερικοί Εβραίοι υποστήριζαν ένα γερμανικό ολοκαύτωμα στο οποίο οι Γερμανοί άνδρες θα ευνουχίζονταν προκειμένου να επιφέρουν την καταστροφή του γερμανικού λαού. Ο υπουργός Οικονομικών του Προέδρου Roosevelt, Henry Morganthau, επινόησε ένα σχέδιο για την πλήρη αποβιομηχανοποίηση της Γερμανίας, το οποίο θα είχε προκαλέσει μαζική πείνα στη Γερμανία.

Οι Δίκες της Νυρεμβέργης ήταν μια παρωδία δικαιοσύνης. Οι «δίκες» χρησίμευσαν για να αποδώσουν όλα τα εγκλήματα πολέμου, συμπεριλαμβανομένων εκείνων από τους σοβιετικούς, στους Γερμανούς. Αποκάλυψα την εγκληματικότητα των Δικών της Νυρεμβέργης σε προηγούμενο άρθρο σε αυτόν τον ιστότοπο: Τυραννία της Νυρεμβέργης 

Η Νύχτα των Κρυστάλλων ήταν μια επιχείρηση των Φαιοχιτώνων. Ο David Irving αναφέρει ότι όταν ο Hitler το άκουσε, έγινε έξαλλος. Ο Irving δίνει την πραγματική τεκμηρίωση. Αλλά όταν ρωτάω την Τεχνητή Νοημοσύνη, η ψευδής απάντηση που παίρνω είναι ότι «ενορχηστρώθηκε ρητά από την κορυφαία ηγεσία των Ναζί και εγκρίθηκε από τον Hitler». Εμπιστεύομαι τον David Irving, όχι μια μολυσμένη βάση δεδομένων Τεχνητής Νοημοσύνης που περιέχει έναν τεράστιο αριθμό ψεμάτων γραμμένων από αυλικούς ιστορικούς.

Ο Hitler αποδοκίμασε τους SA (Φαιοχίτωνες) και τους κατέστρεψε.

Όσον αφορά το Ολοκαύτωμα, η Ευρώπη έχει νόμους που απαγορεύουν οποιαδήποτε εξέταση του φερόμενου Ολοκαυτώματος. Οι σιωνιστικοί ισχυρισμοί πρέπει να γίνονται δεκτοί ανεξάρτητα από οποιαδήποτε αποδεικτικά στοιχεία. Αυτό είναι πολύ περίεργο, διότι αν η αφήγηση είναι αληθινή, η επιστημονική έρευνα θα την υποστήριζε. Γενικά, τα ζητήματα που δεν μπορούν να διερευνηθούν είναι ζητήματα που η αλήθεια δεν υποστηρίζει.

Ο David Irving ανέφερε ότι μετά από μισό αιώνα έρευνας, δεν είχε βρει ούτε μια λέξη για το Ολοκαύτωμα σε κανένα επίσημο έγγραφο σε γερμανικά, ισραηλινά, σοβιετικά, βρετανικά, αμερικανικά επίσημα αρχεία ή σε κανένα απομνημόνευμα, ημερολόγιο, γράμμα. Πρόσφερε μάλιστα χρηματικό έπαθλο σε όποιον μπορούσε να του προσφέρει κάποια στοιχεία. Αν θυμάμαι καλά, ούτε τα απομνημονεύματα του Churchill ούτε του Eisenhower αναφέρουν το Ολοκαύτωμα.

Σκεφτείτε το αυτό για ένα λεπτό. Μια επιχείρηση τόσο μεγάλη όσο το υποτιθέμενο Ολοκαύτωμα θα απαιτούσε μια οργάνωση με τη δική της διοίκηση, με τα δικά της χαρτικά, αρχηγεία, διακριτικά και στολή, αλλά δεν υπάρχουν σημάδια μιας τέτοιας οργάνωσης.

Θα απαιτούσε τεράστιες δαπάνες στον προϋπολογισμό, αλλά δεν υπάρχουν ενδείξεις για μια τέτοια εγγραφή στον προϋπολογισμό.

Τις τελευταίες ημέρες του πολέμου θα απαιτούσε ειδική άδεια καυσίμων που θα υπερίσχυε των αναγκών του Γερμανικού Στρατού, αλλά δεν υπάρχουν τέτοιες διαταγές.

Τα στοιχεία είναι αδιάσειστα ότι τα λεγόμενα «στρατόπεδα θανάτου» ήταν στην πραγματικότητα στρατόπεδα εργασίας όπου παρασκευάζονταν συνθετικά καύσιμα και καουτσούκ για τον γερμανικό στρατό. Στη Γερμανία, όλη η εργασία ήταν πολύτιμη , συμπεριλαμβανομένων των Εβραίων, καθώς το γερμανικό εργατικό δυναμικό είχε μειωθεί σημαντικά για να παρέχει στο Ανατολικό Μέτωπο στρατεύματα που προσπαθούσαν να σταματήσουν την προέλαση του Κόκκινου Στρατού προς τη Γερμανία. Η ιδέα ότι έξι εκατομμύρια πολύτιμοι εργάτες θα στερούνταν το σκληρά πιεσμένο γερμανικό εργατικό δυναμικό είναι δύσκολο να γίνει αποδεκτή.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι Εβραίοι στην Εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία υπέστησαν διακρίσεις και σκληρή μεταχείριση, τόσο επίσημες όσο και ad hoc ( ἐπί τούτου ). Δικαίως ή αδίκως, οι Εβραίοι συνδέθηκαν με την εσωτερική επανάσταση και την ήττα της Γερμανίας στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Πολλά μέλη του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος υποστήριξαν και έδρασαν εναντίον τους. Αλλά δεν φαίνεται να είναι σωστό ότι υπήρχε μια κυρίαρχη επίσημη πολιτική από τον Hitler για την εξόντωση των Εβραίων. Ο David Irving καταγράφει περιπτώσεις όπου ο Hitler διατάζει να μην βλάπτονται οι Εβραίοι και δηλώνει ότι «το εβραϊκό ζήτημα» θα διευθετηθεί μετά τον πόλεμο. Το αρχικό σχέδιο του Hitler ήταν να τους απελάσει στη Μαδαγασκάρη. Με την αρχική επιτυχία της εισβολής της Γερμανίας στη Σοβιετική Ένωση, ο Hitler αποφάσισε ότι θα έστελνε τους Εβραίους στην άκρη της Ρωσίας πίσω από τα Ουράλια, το μέρος που θα άφηνε για τον Stalin. Αυτή η ανακοίνωση είχε ως αποτέλεσμα οι ναζιστικές οργανώσεις να στέλνουν Εβραίους στα κατεχόμενα ρωσικά εδάφη πριν από την αναμενόμενη νίκη, για την οποία οι διοικητές των εδαφών δεν είχαν καμία πρόβλεψη. Ο David Irving λέει ότι μπορεί να τεκμηριώσει την εκτέλεση 200.000-300.000 Εβραίων παρά τις αντίθετες εντολές του Hitler από διοικητές που δεν είχαν πού να τους βάλουν. Ο Irving καταδικάζει αυτές τις εκτελέσεις και εγώ συμφωνώ μαζί του στην καταδίκη.

Τα Waffen SS ήταν μια μεγάλη στρατιωτική δύναμη μεραρχιών αρμάτων μάχης και πεζικού που πολεμούσε στις γερμανικές πρώτες γραμμές. Χρησιμοποιούνταν συχνά για να ανοίγουν ή να κλείνουν ρήγματα στις γραμμές της μάχης. Δεν ήταν οργάνωση για την εξόντωση των Εβραίων. Όπως έχουν αναφέρει ο David Irving και άλλοι, περίπου 150.000 Γερμανοί εβραϊκής καταγωγής, μερικοί από τους οποίους ήταν καθαροαίματοι Εβραίοι, υπηρέτησαν στη Wehrmacht, πολλοί ως αξιωματικοί, συμπεριλαμβανομένων αξιωματικών των SS. Ο τελευταίος διοικητής της Luftwaffe ήταν ο Helmuth Wilberg, ένας Γερμανός αξιωματικός εβραϊκής καταγωγής. Οι Εβραίοι που πολέμησαν για τη ναζιστική Γερμανία

Ο πατέρας του υφισταμένου του Goering, του Στρατάρχη της Luftwaffe, Erhard Milch, ήταν Εβραίος. Όταν η Gestapo ανέκρινε τον Milch, ο Goering  τους είπε: «Εγώ αποφασίζω ποιος είναι Εβραίος στη Luftwaffe». Ο Goering  ήθελε τον Milch ως κορυφαίο ηγέτη της Luftwaffe περισσότερο από ό,τι ήθελε να σκοτώνει Εβραίους. Ο Goering  έβαλε τη μη Εβραία μητέρα του Milch να υπογράψει μια ένορκη βεβαίωση ότι ο βιολογικός πατέρας του Milch ήταν ο θείος της. Ο Hitler χρησιμοποίησε αυτή την επινοημένη ιστορία αιμομιξίας και μοιχείας για να χορηγήσει στον Milch ένα Γερμανικό Πιστοποιητικό Αίματος.

Ο καγκελάριος της Γερμανίας μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, Helmut Schmidt, ήταν από τον παππού του (  πλευρά του πατέρα του ) Εβραίος. Κατά τη διάρκεια του πολέμου πολέμησε γενναία στο ρωσικό μέτωπο και τιμήθηκε με τον Σιδερένιο Σταυρό και 6 άλλα μετάλλια.

Όλα όσα έκανε ο Hitler έχουν ερμηνευτεί ως ρατσιστικά, ακόμη και η εισβολή του στη Σοβιετική Ένωση. Μερικοί ανεξάρτητοι ιστορικοί κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο Hitler πίστευε ότι η άρνηση της Βρετανίας να αποδεχτεί τους όρους ειρήνης αντανακλούσε τις ελπίδες ότι ο Stalin θα συμμετείχε στον πόλεμο κατά της Γερμανίας και ότι ο Hitler αποφάσισε ότι ο τρόπος για να καταπνίξει αυτές τις ελπίδες ήταν η Γερμανία να διαλύσει τη Σοβιετική Ένωση. Δεν νομίζω ότι αυτή η ερμηνεία έτυχε ιδιαίτερης αποδοχής. Σε δύο εκπληκτικά βιβλία που εκδόθηκαν τον 21ο αιώνα, ο Ρώσος ιστορικός, Viktor Suvorov, καταγράφει ότι, εν αγνοία του ενός προς τον άλλον, ο Hitler και ο Stalin προετοίμαζαν ταυτόχρονα εισβολές και ότι οι προετοιμασίες του Hitler ολοκληρώθηκαν τρεις εβδομάδες πριν από αυτές του Stalin. Ο Suvorov αποδίδει την αρχική εύκολη επιτυχία της γερμανικής εισβολής στο γεγονός ότι οι Σοβιετικοί είχαν εγκαταλείψει τις αμυντικές τους θέσεις και βρέθηκαν απροετοίμαστοι στη διαδικασία αναδιοργάνωσης ως επιθετική δύναμη. Οι Ρώσοι δεν έχουν καλωσορίσει αυτή την αφήγηση, επειδή η ρωσική σταθερότητα απέναντι στη γερμανική επιθετικότητα είναι ένα μεγάλο στήριγμα της ρωσικής υπερηφάνειας. Είναι απίθανο ο Suvorov να είχε μεγάλη υποστήριξη από τους Δυτικούς ιστορικούς, καθώς η αφήγηση του αποκλίνει ριζικά από την επίσημη αφήγηση.

Ο Hitler μιλούσε για την «Άρια φυλή». Η έννοια της Άριας φυλής ήταν γλωσσική και όχι φυλετική. Γάλλοι θεωρητικοί της φυλής του 19ου αιώνα, όπως ο Arthur de Gobineau, μετέτρεψαν τον όρο σε φυλετική ή βιολογική έννοια. Οι Ναζί υιοθέτησαν αυτή τη χρήση του όρου «Άριος» και όρισαν τους Γερμανούς ως Άριους. 

φωτό

Το γεγονός ότι ο Hitler, του οποίου το IQ εκτιμάται ότι κυμαινόταν στο εύρος 120-140, δεν ήθελε πόλεμο με τη Γαλλία και την Αγγλία, σε συνδυασμό με την προσφορά του στον Churchill να υπερασπιστεί τη Βρετανική Αυτοκρατορία με τον γερμανικό στρατό, υποδηλώνει ότι καταλάβαινε ότι ο γερμανικός λαός δεν περιοριζόταν στη Γερμανία. Η Μεγάλη Βρετανία και η πλειοψηφία της Ευρώπης αποτελούνταν από Γερμανούς.

Η Γερμανία αποικίστηκε από γερμανικές φυλές: Φράγκους, Σάξονες, Αλαμανούς, Θουρίγγιους.

Η Γαλλία αποικίστηκε από γερμανικές φυλές: Φράγκους, Βουργουνδούς, Αλαμανούς, Νορμανδούς (Νορβηγούς Γερμανούς).

Η Αγγλία αποικίστηκε από Άγγλους και Σάξονες - εξ ου και ο γνωστός όρος «Αγγλοσάξονες» στους οποίους αργότερα αναμείχθηκε μια άλλη γερμανική φυλή - οι Νορμανδοί.

Η Σκανδιναβία αποικίστηκε από γερμανικές φυλές: Γότθους, Δανούς. Η Σκανδιναβία ήταν μια κεντρική περιοχή για την ανάπτυξη του πρωτογερμανικού πολιτισμού και γλώσσας. Η πρωτογερμανική περιλαμβάνει την αγγλική, τη γερμανική, την ολλανδική και την παλαιά σκανδιναβική.

Η Ισπανία αποικίστηκε από τη γερμανική φυλή, τους Βησιγότθους, τον 5ο αιώνα. Ωστόσο, το γερμανικό περιεχόμενο του ισπανικού λαού αποδυναμώθηκε όταν οι Μουσουλμάνοι στις αρχές του 700 νίκησαν τον Βησιγότθο βασιλιά Roderic και έφεραν το μεγαλύτερο μέρος της Ισπανίας υπό μουσουλμανικό - αραβικό εκείνη την εποχή - έλεγχο, ο οποίος διήρκεσε μέχρι το 1492.

Οι Βίκινγκς ήταν βόρειοι γερμανικοί λαοί που εγκαταστάθηκαν κατά μήκος μεγάλων ποταμών στη Ρωσία που συνδέουν τη Βαλτική Θάλασσα με τη Μαύρη Θάλασσα, επομένως ακόμη και ορισμένοι Ρώσοι είναι γερμανικής καταγωγής.

Αν ο Hitler ισχυριζόταν ότι οι Γερμανοί είχαν φυλετική ανωτερότητα, ο ισχυρισμός περιλάμβανε την Αγγλία, τη Γαλλία, την Ολλανδία, τη Δανία και τη Σκανδιναβία.

Καθώς οι ιστορικοί της αυλής απλώς υπέθεσαν ότι ο Hitler ήταν ρατσιστής, δεν γνωρίζουμε αν οι ισχυρισμοί του Hitler για την «Άρια φυλή» ήταν προσπάθειες να βγάλει τους Γερμανούς από την απελπισία της ήττας και της ταπείνωσης από τη Συνθήκη των Βερσαλλιών και τον εκφυλισμό της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, ώστε να μπορέσει να επανενώσει τη Γερμανία, ή αν σκόπευε να εξαλείψει τους μη Άριους. Ποια ήταν η ατζέντα του Hitler; Να αποκαταστήσει τη Γερμανία ή να εξαλείψει άλλους; Αυτό και κάθε άλλο σχετικό ερώτημα έχει θαφτεί από την ιστορία που αποτελείται από πολεμική προπαγάνδα.

Όπως κάθε άλλο ψέμα που μας έχουν διδάξει, η επίσημη αφήγηση του Β' Παγκοσμίου Πολέμου είναι ένα ψέμα. Πράγματι, δεν μπορώ να εντοπίσω ούτε ένα σημαντικό γεγονός στο οποίο οι Αμερικανοί έχουν ενημερωθεί για την αλήθεια. Οι Αμερικανοί ζουν σε ψευδείς αφηγήσεις που εξυπηρετούν τις ατζέντες και τις καριέρες των αυλικών ιστορικών.

Οι Εβραίοι που πολέμησαν για τη ναζιστική Γερμανία

Από την Ellen Feldman

«Ποιο ήταν το ασφαλέστερο μέρος για έναν Εβραίο στη Γερμανία του Hitler; Ένα κελάρι ή μια σοφίτα; Ένα δάσος; Στο σπίτι με μια σύζυγο με καλές διασυνδέσεις από την Άρεια φυλή; Η απάντηση ήταν στον στρατό του Hitler.»

Ἀπό : unz.com

Ἡ Πελασγική