Ο δασμολογικός πόλεμος του Τραμπ θα θεωρηθεί εκ των υστέρων ως ένα μικρό άνευ σημασίας κόστος σε σχέση με την απειλή για χτύπημα στις γραμμές εφοδιασμού της Κίνας.
Τοῦ Alastair Crooke
Μπαίνουμε σε ένα νέο στάδιο σε αυτόν τον πόλεμο κατά του Ιράν. Μπορεί να μην είναι αυτό που πολλοί περιμένουν (ειδικά στις χρηματοπιστωτικές αγορές). Χθες, ο Τραμπ δήλωσε, μεταξύ άλλων, ότι ο Ορμούζ ήταν ανοιχτός και ότι το Ιράν είχε συμφωνήσει να μην τον κλείσει ποτέ ξανά· ότι το Ιράν, με τη βοήθεια των ΗΠΑ, έχει αφαιρέσει ή αφαιρεί όλες τις θαλάσσιες νάρκες και ότι οι ΗΠΑ και το Ιράν θα συνεργαστούν για την εξαγωγή του ουρανίου υψηλού εμπλουτισμού (HEU) του Ιράν. Ο Τραμπ έγραψε:
«Θα το καταφέρουμε . Θα πάμε με το Ιράν, με έναν ωραίο, χαλαρό ρυθμό, και θα κατέβουμε και θα ξεκινήσουμε τις εκσκαφές με μεγάλα μηχανήματα... Θα το φέρουμε πίσω στις Ηνωμένες Πολιτείες πολύ σύντομα».
Ο Πρόεδρος δήλωσε νωρίτερα την Παρασκευή ότι το Ιράν συμφώνησε να παραδώσει το απόθεμα HEU της χώρας.
Κανένας από αυτούς τους ισχυρισμούς δεν ήταν αληθινός . Είτε ο Τραμπ διαστρεβλώνει την πραγματικότητα (κρατιέται από φαντασιώσεις, αν και τις πιστεύει ότι είναι αληθινές) είτε χειραγωγεί τις αγορές. Αν ισχύει το δεύτερο, τότε πρόκειται για επιτυχία. Το πετρέλαιο έπεσε και οι αγορές εκτοξεύτηκαν. Σύμφωνα με πληροφορίες , 20 λεπτά πριν από τον ισχυρισμό ότι το Στενό του Ορμούζ ήταν ανοιχτό και δεν θα έκλεινε ποτέ ξανά, είχε δημιουργηθεί έλλειμμα 760 εκατομμυρίων δολαρίων στο πετρέλαιο... Κάποιος «τα έκανε χάος».
Όλη αυτή η αναταραχή δημιούργησε μεγάλη σύγχυση. Ο Τραμπ δήλωσε επίσης ότι ένας νέος γύρος συνομιλιών και μια πιθανή συμφωνία με το Ιράν θα πραγματοποιηθεί πολύ σύντομα — ακόμη και κατά τη διάρκεια αυτού του Σαββατοκύριακου. Η πιθανότητα συνομιλιών είναι ψευδής. Το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Tasnim αναφέρει ότι «η αμερικανική πλευρά έχει ενημερωθεί μέσω του πακιστανού μεσολαβητή ότι εμείς [το Ιράν] δεν συμφωνούμε σε έναν δεύτερο γύρο [συνομιλιών]».
Από την αρχή της συζητούμενης εκεχειρίας με τη μεσολάβηση του Πακιστάν, το Ιράν υποτίθεται ότι επέτρεπε την καθημερινή διέλευση περιορισμένου αριθμού πλοίων. Ωστόσο, αυτό υπόκειτο πάντα στους ιρανικούς όρους για τη διέλευση.
Το τελικό αποτέλεσμα των χειρισμών του Τραμπ ήταν να αναγκάσει το Ιράν να επαναβεβαιώσει τους υφιστάμενους όρους του στο Ορμούζ, στα αποθέματά του σε HEU και στο «δικαίωμά του στον εμπλουτισμό» με έναν πιο αυστηρό, λιγότερο ευέλικτο ορισμό.
Οι συνομιλίες στην Ισλαμαμπάντ είχαν ήδη δείξει στο Ιράν ότι το 10-σημείο πλαίσιο του — το οποίο αρχικά επιβεβαιώθηκε από τον Τραμπ για να αποτελέσει μια «εφαρμοστική βάση» για την έναρξη άμεσων διαπραγματεύσεων με το Ιράν — δεν ήταν κάτι τέτοιο. Το ιρανικό πλαίσιο απορρίφθηκε προς το τέλος της ημέρας, καθώς οι ΗΠΑ στράφηκαν στα βασικά σημεία επαφής για την επιδιωκόμενη νίκη τους: την εγκατάλειψη του εμπλουτισμού ουρανίου επ' αόριστον από το Ιράν, την παραχώρηση στις ΗΠΑ του αποθέματός του των 430 κιλών ουρανίου εμπλουτισμένου κατά 60% και το άνοιγμα του Ορμούζ — χωρίς διόδια.
Εν ολίγοις, η θέση των ΗΠΑ ήταν απλώς μια συνέχεια των μακροχρόνιων απαιτήσεων του Ισραήλ. Αυτή η πρόσθετη εμπειρία της αμερικανικής απάτης της Παρασκευής θα χρησίμευε μόνο για να επιβεβαιώσει την πεποίθηση του Ιράν να βρίσκεται συνεχώς σε εγρήγορση και να βλέπει την επινοημένη σύγχυση ως πιθανή εκτροπή των ΗΠΑ από την προγραμματισμένη στρατιωτική κλιμάκωση
Το Ιράν, αρνούμενο αυτά τα βασικά αιτήματα, πυροδότησε την ξαφνική, στο τέλος της ημέρας, διακοπή της λειτουργίας της συζητησης στο Ισλαμαμπάντ από τις ΗΠΑ, και έτσι κατέδειξε το κρίσιμο πλαίσιο πίσω από την «αποχώρηση» των ΗΠΑ: Ο Νετανιάχου ήταν απογοητευμένος. Πολύ απογοητευμένος. «Όπως το λέει [ο Νετανιάχου], «τα μέσα ενημέρωσης», αυτός ο βολικός, παντοδύναμος «κακός», κατάφερε να εδραιώσει την αφήγηση ότι το Ισραήλ έχασε τον πόλεμο [στο Ιράν] », έγραψε η Ravit Hecht στην Haaretz:
«Δεν καταλαβαίνουν πολλοί άνθρωποι τη δύναμη των σύντομων, εύστοχων και κατηγορηματικών μηνυμάτων – καλύτερα από τον Νετανιάχου... Καθώς ο χρόνος τελειώνει και η διεθνής του θέση διαβρώνεται – ο Νετανιάχου είναι απεγνωσμένος να προσφέρει τουλάχιστον μία αδιαμφισβήτητη ιστορία επιτυχίας από τους φιλόδοξους στόχους που διακήρυξε την πρώτη εβδομάδα του πολέμου – όταν η αλαζονεία και η αδρεναλίνη εξακολουθούσαν να διαπερνούν κάθε κυβερνητική ενημέρωση».
«Αλλαγή καθεστώτος στην Τεχεράνη; Δεν υπάρχει πλέον στο τραπέζι. Ο αόριστος στόχος της «δημιουργίας συνθηκών» για μια τέτοια αλλαγή έχει εξαφανιστεί. Ο τερματισμός του προγράμματος βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν φαίνεται πλέον εξαιρετικά μη ρεαλιστικός. Οι υπουργοί του Νετανιάχου το αναγνωρίζουν επίσης. Όσο για το δίκτυο των περιφερειακών πληρεξουσίων του Ιράν, η επιρροή του μπορεί να γίνει ανεπαίσθητη, αλλά λίγοι πιστεύουν ότι μπορεί να διαλυθεί εντελώς».
«Αυτό αφήνει ένα χαρτί ακόμα στο παιχνίδι: το ουράνιο».
«Ο κύκλος του Νετανιάχου ελπίζει ότι, όπως και σε προηγούμενες κρίσεις, η αυξανόμενη πίεση μπορεί να αναγκάσει το Ιράν να εξάγει το εμπλουτισμένο ουράνιο που έχει στην κατοχή του. Ο Νετανιάχου ποντάρει τα πάντα σε αυτό το αποτέλεσμα - ή, στην πιθανότητα ένας ανανεωμένος πόλεμος να εξακολουθήσει να αποσταθεροποιεί το καθεστώς».
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο Αντιπρόεδρος Vance —ο οποίος σχεδόν κάθε ώρα λάμβανε οδηγίες από τον Λευκό Οίκο ή το Τελ Αβίβ— ολοκλήρωσε πρόωρα τις συνομιλίες. Ένα σύντομο, οξύ μήνυμα νίκης, από το οποίο εξαρτάται σαφώς το μέλλον του Νετανιάχου, δεν επρόκειτο να προκύψει από τις συνομιλίες.
Ο Αμερικανός συνταγματικός δικηγόρος Robert Barnes (ο οποίος είναι φίλος του Vance), αναφέρει σε μια συνέντευξη ότι:
«Ο Τραμπ άρχισε να εμφανίζει σημάδια πρώιμης άνοιας τον Σεπτέμβριο του 2025... Συχνά κάνει μυθοπλασίες, χάνει συστηματικά την ψυχραιμία του και εξαπολύει κραυγές και είναι ανίκανος να κάνει κριτική σκέψη. Και -σύμφωνα με τον Barnes, σε αυτή την κατάσταση- ο Τραμπ πιστεύει ειλικρινά ότι οι ΗΠΑ έχουν νικήσει το Ιράν και δεν κατανοεί την τεράστια οικονομική ζημιά που προκαλεί στην παγκόσμια οικονομία το κλείσιμο του Στενού του Ορμούζ».
Εν ολίγοις, ο Barnes λέει ότι το παραλήρημα του Τραμπ ότι το Ιράν βρίσκεται στο σημείο της συνθηκολόγησης αντανακλά την εξασθενημένη ψυχική του κατάσταση - μια εξασθένηση της κατανόησης της «πραγματικότητας» (μια πανγλωσσική ερμηνεία που ο υπουργός Pete Hegseth κάνει ό,τι μπορεί για να ενισχύσει).
Όπως και ο Νετανιάχου, έτσι και ο Τραμπ πιθανότατα πιστεύει ότι η πίεση και η περαιτέρω πίεση στο Ιράν θα μπορούσαν να αποφέρουν το θριαμβευτικό τρόπαιο της νίκης (μεταφορικά) με την ανύψωση 430 κιλών εμπλουτισμένου ουρανίου — είτε αναγκασμένο να παραδοθεί λόγω οικονομικής πίεσης, είτε εναλλακτικά να κατασχεθεί δραματικά επί τόπου από τις αμερικανικές δυνάμεις.
Αντιμέτωπος με αυτή την κρίση στην καρδιά του Λευκού Οίκου, ο Αντιπρόεδρος Vance φέρεται να εργάζεται πυρετωδώς στο παρασκήνιο για να οργανώσει μια νέα συνάντηση με το Ιράν στην Ισλαμαμπάντ - παρά το γεγονός ότι η πολιτική διαδικασία έχει σκόπιμα παραβιαστεί μέσω μαζικών ισραηλινών αεροπορικών και επίγειων επιθέσεων στον Λίβανο, οι οποίες σκότωσαν και τραυμάτισαν έως και 1.000 άτομα (σχεδόν όλοι πολίτες) κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων για την κατάπαυση του πυρός, καθώς και παρά τις συνεχιζόμενες επιθέσεις από τότε που ο Τραμπ υποτίθεται ότι «απαγόρευσε» στο Ισραήλ να επιτεθεί στον Λίβανο στην έναρξη της κατάπαυσης του πυρός στον Λίβανο πριν από δύο ημέρες.
Ωστόσο, μετά από πολλές διαφωνίες από το Πακιστάν, με μηνύματα που έρχονταν προς πολλές κατευθύνσεις, «χθες το βράδυ, ένας Ιρανός στρατιωτικός αξιωματούχος δήλωσε ότι η Τεχεράνη είχε εκδώσει τελικό τελεσίγραφο στις ΗΠΑ ότι το Ιράν βρισκόταν εντός μίας ώρας από την έναρξη στρατιωτικής επιχείρησης και πυραυλικών επιθέσεων εναντίον ισραηλινών δυνάμεων που επιτίθενται στον Λίβανο, κάτι που [τελικά] ανάγκασε τον Τραμπ να κηρύξει κατάπαυση του πυρός στον Λίβανο», αν και προκάλεσε μεγάλη οργή στο Ισραήλ. Ισραηλινοί αξιωματούχοι ήταν έξω φρενών, παραπονούμενοι ότι ενημερώθηκαν μόνο εκ των υστέρων .
Δεν είναι καθόλου σαφές εάν το Ισραήλ θα την τηρήσει (έχουν ήδη παραβιάσει την εκεχειρία). Ο Νετανιάχου, όλοι οι ηγέτες της αντιπολίτευσης του Ισραήλ και η μεγάλη πλειοψηφία του ισραηλινού κοινού είναι ακλόνητοι στην επιθυμία τους για συνέχιση του πολέμου.
Οι συνομιλίες στο Ισλαμαμπάντ απέτυχαν, πρώτον, επειδή το χάσμα μεταξύ των δύο πλευρών ήταν αγεφύρωτο σε μία μόνο συνεδρία και, δεύτερον, επειδή τα μέρη είχαν διαφορετικές και αντιφατικές απόψεις για την πραγματικότητα. Οι ΗΠΑ, φαινομενικά, ξεκίνησαν τις διαπραγματεύσεις με βάση την «υπόθεση» ότι το άλλο μέρος ήταν ήδη στρατιωτικά κατεστραμμένο και απελπισμένο.
Αντιθέτως, το Ιράν εισήλθε στις συνομιλίες με την πεποίθηση ότι είχε αναδυθεί ισχυρότερο από ό,τι μετά τον 12ήμερο πόλεμο. Κατά την ερμηνεία τους, αυτό σήμαινε ότι η επίδραση του ελέγχου του Ορμούζ και της Ερυθράς Θάλασσας δεν είχε ακόμη φτάσει στο στάδιο όπου η ισορροπία του πόνου θα μπορούσε να θεωρηθεί αποφασιστικά υπέρ του Ιράν - και σίγουρα δεν είχε φτάσει στο σημείο όπου σημαντικές παραχωρήσεις από το Ιράν θα μπορούσαν να είναι κατάλληλες.
Ποιο είναι πιθανό να είναι το επόμενο στάδιο; Λοιπόν — περισσότερος πόλεμος . Μεγαλύτερος κινητικός πόλεμος με την εστίαση πιθανότατα σε μια ακόμη μαζική σειρά πυραυλικών επιθέσεων κυρίως στις πολιτικές υποδομές του Ιράν (δεδομένου ότι η Target Bank δεν είχε ποτέ σκοπό να αντέξει για λίγες ημέρες επιθέσεων από Ισραήλ/ΗΠΑ).
Στις 14 Απριλίου, το Συμβούλιο Ασφαλείας της Ρωσίας προειδοποίησε ότι «οι διαπραγματεύσεις για κατάπαυση του πυρός θα μπορούσαν να αποτελέσουν προκάλυμμα που θα χρησιμοποιήσει η Ουάσιγκτον για να προετοιμαστεί και για έναν χερσαίο πόλεμο... Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ μπορούν να χρησιμοποιήσουν τις ειρηνευτικές συνομιλίες για να προετοιμαστούν για μια χερσαία επιχείρηση εναντίον του Ιράν, καθώς το Πεντάγωνο συνεχίζει να αυξάνει τον αριθμό των αμερικανικών στρατευμάτων στην περιοχή».
Ο Τραμπ έχει πλέον προσθέσει ένα νέο μέτωπο , με στόχο τη μεγιστοποίηση του οικονομικού πλήγματος για το Ιράν μέσω κυρώσεων και αποκλεισμών. Η Κίνα είναι ο κύριος στόχος επειδή, όπως ισχυρίζεται ο υπουργός Οικονομικών Scott Bessent, η Κίνα είναι ο μεγαλύτερος πελάτης του Ιράν για φτηνό πετρέλαιο. Ο Bessent ισχυρίζεται ότι η νέα διάσταση είναι το οικονομικό ισοδύναμο με τις προηγούμενες κινητικές (στρατιωτικές) επιθέσεις ΗΠΑ/Ισραήλ στο Ιράν. Την αποκάλεσε μέρος της «Επιχείρησης Οικονομική Οργή» — που αποσκοπεί στη διακοπή των ροών εσόδων του Ιράν, ιδίως από τις παράνομες πωλήσεις πετρελαίου και τα δίκτυα λαθρεμπορίου.
Ο Bessent δήλωσε επίσης ότι οι ΗΠΑ θα επιβάλουν δευτερογενείς κυρώσεις σε οποιεσδήποτε χώρες, εταιρείες ή χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που συνεχίζουν να αγοράζουν ιρανικό πετρέλαιο ή που επιτρέπουν τη ροή ιρανικού χρήματος μέσω των λογαριασμών τους. Το χαρακτήρισε αυτό ως «πολύ αυστηρό μέτρο». Ο Bessent προειδοποίησε ρητά ότι εάν αποδειχθεί ότι ιρανικά κεφάλαια κινούνται μέσω λογαριασμών οποιασδήποτε τράπεζας, οι ΗΠΑ θα εφαρμόσουν δευτερογενείς κυρώσεις.
Αν αυτή η ανακοίνωση έχει ως στόχο να εξαναγκάσει την Κίνα να ασκήσει πιέσεις στο Ιράν για να συνθηκολογήσει με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ, τότε αποτελεί μια κατάφωρη εσφαλμένη ερμηνεία του εδάφους τόσο στο Ιράν όσο και στην Κίνα. Πιθανότατα θα γυρίσει μπούμερανγκ στον Τραμπ.
Αυτό θα αποτελέσει ένα ακόμη οικονομικό μέτωπο στον πόλεμο — και θα επεκτείνει τον οικονομικό πόλεμο σε παγκόσμιο επίπεδο.
Είναι πιθανό η Κίνα και η Ρωσία να μην εκλάβουν αυτή τη δήλωση ως κάτι άλλο παρά ως μια ακόμη προσπάθεια των ΗΠΑ (μετά τον αποκλεισμό της Βενεζουέλας) να περιορίσουν τις γραμμές ενεργειακού εφοδιασμού της Κίνας; Το Ορμούζ παραμένει ανοιχτό για τα κινεζικά πλοία. Η προσπάθεια αποκλεισμού του Τραμπ ήταν η αρχική πίεση - και τώρα απειλεί να επιβάλει κυρώσεις στις κινεζικές τράπεζες και το εμπόριο;
Ο δασμολογικός πόλεμος του Τραμπ θα θεωρηθεί εκ των υστέρων ως ένα μικρό άνευ σημασίας κόστος σε σχέση με την απειλή για χτύπημα στις γραμμές εφοδιασμού της Κίνας.
Ἀπό : strategic-culture.su
Ἡ Πελασγική
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου