28η Οκτωβρίου 1940…..
ΌΧΙ δεν είναι μια ακόμα μέρα αργίας
είναι ημέρα μνήμης, ημέρα ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΟΡΤΗΣ!
Χρωστάμε
σε εκείνους που έφυγαν
μα και σε εκείνους που θα έρθουν
να μην αφήνουμε να σκοτεινιάζει ο ‘’Ουρανός’’
από τούτον τον ευλογημένο τόπο……
~Πατήρ Ιωάννης Παπαδημητρίου~
Ἀπό : ΕΔΩ
Ἡ Πελασγική
Τήν Σημαία μήν ξεχάσετε
Οι Ελευθεροτέκτονες ήταν και στις δύο πλευρές κάθε παγκόσμιου πολέμου. Και στον επόμενο δεν θα είναι κάτι διαφορετικό.
Χρησιμοποιούν τους πολέμους για να σκοτώσουν το ανθρώπινο κοπάδι και να βγάλουν χρήματα. Η κόλαση στη Γη είναι το όνειρο του Σατανιστή. Οι επαναστάτες και από τις δύο πλευρές αυτοκτονούν.
Αποποίηση ευθύνης - Δεν συμφωνώ με τον ισχυρισμό του Menez ότι τα θύματα του Ισραήλ ήταν πλαστά. Οι Σιωνιστές δεν έχουν κανέναν ενδοιασμό στο να σκοτώνουν Εβραίους. Σκότωσαν εκατομμύρια στο ολοκαύτωμα.
από τον Edward Menez
(henrymakow.com)
Βασιζόμενος στο άρθρο του Henry που αρχικά κυκλοφόρησε στις 4 Οκτωβρίου 2010, με τίτλο "Το Ιράν Ελέγχεται επίσης από Σατανιστές" και αναδημοσιεύτηκε στις 25 Οκτωβρίου 2023 και με τίτλο "Το Ισραήλ και το Ιράν διοικούνται από μασσώνους που σχεδιάζουν τον 3ο Παγκόσμιο Πόλεμο", θα κάνω την υπόθεση, για λόγους συντομίας, ότι ο αναγνώστης γνωρίζει πως οι Εβραίοι δημιούργησαν τον Τεκτονισμό. Ναι, κάθε πτυχή του Τεκτονισμού είναι Εβραϊκή. Η Μασσωνία ξεκίνησε ως ένας τρόπος για να κάνει τους γκογιίμ να προσηλωθούν τυφλά στους σατανικούς, Ταλμουδικούς Εβραίους.
Με αυτόν τον πρόλογο θα είναι ευκολότερο να γίνει κατανοητό αυτό το άρθρο που δημοσιεύτηκε στον ιστότοπο του Miles Mathis στις 3 Ιουνίου 2019, από τον συγγραφέα "Donny Ahzmond". Ουσιαστικά, το άρθρο ανιχνεύει την ιστορία του Ιράν τα τελευταία 1000 χρόνια στον 11ο αιώνα, όπου η διάσημη οικογένεια των Κομνηνών είχε τις ρίζες της.
«Ένα από τα πρώτα γνωστά μέλη της οικογένειας ήταν ο Νικηφόρος Κομνηνός, ο οποίος ήταν κυβερνήτης του Βασπουρακάν τον 11ο αιώνα. Το Βασπουρακάν περιλαμβάνει τη σημερινή νοτιοανατολική Τουρκία και το βορειοδυτικό Ιράν, όπου βρίσκεται η πόλη Khamaneh ( Χαμάνε) . Τουλάχιστον, έχουμε διαπιστώσει ότι ο [ ἄλλοτε]Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν Χαμενεΐ φέρει το όνομα μιας πόλης που κατά πάσα πιθανότητα πήρε το όνομά της από την παλαιά οικογένεια των Κομνηνών που επίσης καταγόταν από αυτή την περιοχή».
ΚΟΜΝΕΝΕ=ΚΟΜΕΝ=ΚΟΕΝ
Ο Miles Mathis έχει προτείνει ότι το όνομα Cohen ή Kohen θα μπορούσε να είναι μια παραλλαγή του Komnene, μέσω του Komen, και ο συγγραφέας Donny Ahzmond το αναφέρει στο άρθρο του. Αλλά ο Ahzmond παρουσιάζει μια μεγαλύτερη γενεαλογία στο άρθρο του 2019: συνδέει τους Εβραίους ως ηγεμόνες της «δυναστείας των Σαφαβιδών, η οποία διήρκεσε από το 1501 έως το 1722 και περιελάμβανε το σημερινό Ιράν, Αρμενία, Αζερμπαϊτζάν και τμήματα του Βόρειου Καυκάσου, της Τουρκίας, του Ιράκ, Αφγανιστάν, Συρία και όχι μόνο». Βασικά, η δυναστεία των Σαφαβιδών ήταν συνέχεια της δυναστείας των Κομνηνών και ακολουθήθηκε από τη δυναστεία των Ζαντ. Το κοινό και η συνέχεια και των τριών δυναστειών: Ο Ahzmond αποδεικνύει βάσει γενεαλογίας στο άρθρο του ότι όλες διοικούνταν από Εβραίους.
Τον 20ο αιώνα, η κρυπτοεβραϊκή βασιλεία του Ιράν συνεχίστηκε με τη δυναστεία των Παχλαβί. Πρώτος ήρθε ο Ρεζά Παχλαβί το 1921, ακολουθούμενος από τον γιο του Μοχάμαντ Ρεζά Παχλαβί, ο οποίος κυβέρνησε έως ότου ανατράπηκε από τον Αγιατολάχ Χομεϊνί στην Ιρανική Επανάσταση του 1979. Ο Μοχάμαντ Ρεζά Παχλαβί κυβέρνησε το Ιράν από το 1941 έως το 1979, μαζί με τον ομοφυλόφιλο Εβραίο εραστή του Έρνεστ Περρόν. αναφέρεται στο άρθρο του Ahzmond.
ΠΛΗΡΗΣ ΚΥΚΛΟΣ ,ΑΠΟ ΚΟΜΝΗΝΟ ΣΤΟΝ ΧΟΜΕΪΝΙ
Μας λένε ότι ο Σαγίντ Ρουχολάχ Μουσαβί Χομεϊνί (Sayyid Ruhollah Mousavi Khomeini ) έγινε ο Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν το 1979. Αλλά σημειώστε το ονοματεπώνυμό του Μουσαβί. Ο Ahzmnd εξηγεί: "Όταν αναζητάτε το επώνυμο Mousavi, η Wikipedia σας μεταφέρει σε αυτή τη σελίδα, με μια λίστα με αξιόλογα άτομα που έχουν αυτό το επώνυμο, συμπεριλαμβανομένου του Khomeini. Αλλά δεν σας λέει τίποτα για το ίδιο το όνομα, όπως η προέλευσή του ή Περιέργως, η ενότητα "Δείτε επίσης" στο κάτω μέρος, σας συνδέει με αυτήν τη σελίδα για το επώνυμο Al-Musawi. Είναι περίεργο επειδή είναι προφανές ότι αυτό είναι το ίδιο επώνυμο με τον Mousavi, αναφέροντας πολλά από τα ίδια άτομα με τη σελίδα Mousavi ."
Η Wikipedia απαριθμεί τον Χομεϊνί ως μέλος αυτής της οικογένειας και στη συνέχεια ισχυρίζεται, ξεκάθαρα :
..."καταγόταν από τη δυναστεία των Σαφαβιδών."
Η σελίδα της Wikipedia αναφέρει επίσης τον Abbas al-Musawi, ιδρυτή της HEZBOLLAH, ως μέλος της οικογένειας.
Και όσον αφορά τον 21ο αιώνα, ο πιο διάσημος και παραγωγικός ηγέτης του Ιράν ήταν ο Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ. Θα μπορούσε να είναι και Εβραίος; Η Telegraph, μια συστημική εφημερίδα, φαίνεται να σκέφτεται έτσι:
Ο Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ αποκάλυψε ότι έχει εβραϊκό παρελθόν
«Μια φωτογραφία του Ιρανού προέδρου κρατώντας ψηλά την ταυτότητά του κατά τη διάρκεια των εκλογών τον Μάρτιο του 2008 δείχνει ξεκάθαρα ότι η οικογένειά του έχει εβραϊκές ρίζες.
Ένα κοντινό πλάνο του εγγράφου αποκαλύπτει ότι ήταν παλαιότερα γνωστός ως Sabourjian - ένα εβραϊκό όνομα που σημαίνει υφαντής.
ΕΒΡΑΙΟΕΛΕΓΧΟΜΕΝΗ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ
Το άρθρο του Donny Ahzmond μας λέει όλα τα παραπάνω για τη συνεχή 1000χρονη εβραϊκή βασιλεία του Ιράν. Υποθέτει μάλιστα ότι οι εβραϊκές ρίζες των Σαφαβιδών και των Κομνηνών ανάγονται στο 309 μ.Χ. στο σύγχρονο Ιράν, το οποίο κάποτε ήταν μέρος της Περσικής Αυτοκρατορίας.
Σε μια ενημέρωση του άρθρου που δημοσιεύτηκε 10 ημέρες αργότερα, στις 13 Ιουνίου 2019, μαθαίνουμε ότι ο διευθύνων σύμβουλος της Uber Dara Khosrowshahi είναι Παχλαβί και ότι η σύζυγος του Dara είναι η Sydney SHAPIRO. Ο αδερφός της Dara είναι ο Kaveh Khosrowshahi. "Μια αναζήτηση στο whitepages.com διαπιστώνει ότι ο Kaveh σχετίζεται με την Kathleen Grant Khosrowshahi από το Seattle, καθώς και με τον James Dover Grant", γνωστός με το ψευδώνυμό του, Lee Child, συγγραφέας της σειράς μυθιστορημάτων Jack Reacher. Είναι ένα μικρό, με άρρηκτους δεσμούς "βιβλικό" κλαμπ; Και εσύ, δεν είσαι σε αυτό.
Μια παράλληλη έρευνα σχετικά με Εβραίους που διοικούν πλούσιες σε πετρέλαιο, υποτίθεται μουσουλμανικές χώρες όπως το Ιράν, θα σας οδηγήσει αναπόφευκτα σε πληροφορίες για το Βασίλειο του Σαούντ ( βλέπε ἐδῶ, ἐδῶ, ἐδῶ - Πελασγ. καί τό δικό μας, ἐδῶ κι᾿ἐδῶ )
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Θα μπορούσαν λοιπόν το Ιράν και η Σαουδική Αραβία να είναι πραγματικά αντιπολίτευση ελεγχόμενη από τους Εβραίους; Ετσι φαίνεται. Φαίνεται ότι το Ιράν και η Σαουδική Αραβία ήταν πάντα ελεγχόμενη αντιπολίτευση, πιθανώς για να υποδαυλίσουν σύγκρουση και αναταραχή στη Μέση Ανατολή, η οποία στη συνέχεια αυξάνει τις τιμές του πετρελαίου.
Ποιος πιστεύετε ότι ελέγχει όλες τις εταιρείες πετρελαίου τώρα; Εβραίοι ή μη Εβραίοι ;
Τέλος, μάθαμε παραπάνω ότι οι Εβραίοι δημιούργησαν τη Χεζμπολάχ. Ο Ρον Πολ λέει ότι η Χαμάς δημιουργήθηκε από το Ισραήλ ως φραγμός στον Σαντάμ Χουσεΐν. Υπάρχει κάτι που δεν ελέγχεται και δεν διοικείται από τους Εβραίους πια; Οι Εβραίοι έχουν βασικά παραδεχτεί ότι οτιδήποτε συμβαίνει - το οποίο καλύπτεται από τα συστημικά μέσα ενημέρωσης, φυσικά - δεν είναι ατύχημα: δημιουργείται από αυτούς.
Πόσο εύκολο θα ήταν λοιπόν για τους Ισραηλινούς να υποδυθούν τη Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου, να «αιχμαλωτίσουν» αρκετές εκατοντάδες Ισραηλινούς και να πλαστογραφήσουν τις σκηνές εγκλήματος των επιθέσεων της Χαμάς με ψεύτικο αίμα και ανδρείκελα; Το Ισραήλ παραδέχεται διστακτικά τώρα ότι άφησε τη άμυνά της χαλαρή για 7 ώρες για να επιτρέψει στη Χαμάς να εισέλθει στο Ισραήλ για να σκοτώσει εκατοντάδες Ισραηλινούς. Οχι, δεν το πιστεύω ούτε γιά ένα λεπτό. Δεν νομίζω ότι σκοτώθηκαν Ισραηλινοί στις 7 Οκτωβρίου. Γνωρίζουμε πολύ καλά ποιος διευθύνει αυτές τις ψεύτικες σημαίες και τα γεγονότα που μοιάζουν με το «Περλ Χάρμπορ», όπως η 11η Σεπτεμβρίου και η «σφαγή» της 7ης Οκτωβρίου.
Ἀπό : henrymakow.com
Ἀπό τό ἀνωτέρῳ θέμα σίγουρα δέν μᾶς ἔκανε ἐντύπωσιν οὔτε πώς πίσω ἀπό τό Ἰράν βρίσκουμε τήν ἑβραϊκή ἐξουσία,οὔτε γιά τήν Σαουδική Ἀραβία ὅπου ἰσχύει τό ἴδιο ( ἔχομε γράψει ἐπ᾿αὐτοῦ κάποια χρόνια πρίν) οὔτε γιά τήν δημιουργία τῶν ἰσλαμικῶν τρομοκρατικῶν ὀργανώσεων πού γι᾿ἀκόμη μία φορά βρίσκομε ἑβραϊκή χείρα. Ὅμως πραγματικῶς μοῦ ἔκανε ἐντύπωσιν ἡ καταγωγή τῆς Βυζαντινῆς δυναστείας τῶν Κομνημῶν. Ὁμολογῶ δέν τό περίμενα...
Βεβαίως δέν θά τό ἀφήσουμε ἔτσι. Μία ἔρευνα ἐπί τοῦ θέματος ἐπιβάλλεται κυρίως ἐπεί δή πρὄκειται γιά τήν Βυζαντινή Αὑτοκρατορία, τήν δική μας Ἱστορία.
( η δυναστεία των Κομνηνών, σε αντίθεση με τους περισσότερους Βυζαντινούς αυτοκράτορες, θεωρείται Ελληνικής καταγωγής. Σε αυτό συμφωνούν οι περισσότεροι ιστορικοί συμπεριλαμβανομένου και του καταξιωμένου Βυζαντινολόγου Αλεξάντρ Βασίλιεφ (1867 - 1953).Όλες οι θεωρίες ότι οι πρόγονοι τους ήταν Βλάχοι έχουν απορριφθεί ως αναξιόπιστες... ἐδῶ)
Βλέπεις, ἄλλο ἡ Khamaneh τοῦ Ἀζερμπαϊτζάν κι᾿ἄλλο ἡ Κόμνη τῆς Θράκης,( ἕνα χωριό κοντά στήν Ἀδριανούπολη). Θά τό ψάξουμε πάντως.
Ἡ Πελασγική
Το έγγραφο της εισαγγελέως του Αρείου Πάγου αναφέρει ότι οι 11 «θα πρέπει να παράσχουν εξηγήσεις σχετικά με το ότι στις βουλευτικές εκλογές της 25-6-2023 φέρεται ότι εξαπάτησαν από κοινού τους εκλογείς...
«Η αλήθεια όμως ήταν ότι αυτοί είχαν επιλεγεί από τον Ηλία Κασιδιάρη και όχι από τον Βασίλειο Στίγκα, ότι χάρη στη στήριξη του πρώτου είχαν εκλεγεί βουλευτές και ότι αναγνώριζαν ως πραγματικό τους αρχηγό τον ανωτέρω, ο οποίος τους καθοδηγούσε από τις φυλακές.» ( ἀπό ἐδῶ)
Ἄν καί εἶδαν τά μάτια μας καί ἄκουσαν τ᾿αὐτιά μας, τόσο καί τόσα τρελλά καί ἀπερίγραπτα γιά νά τυλίξουν σέ τόνους κόλλας γραφῆς τούς πρώην βουλευτές ἑνός ὁλοκλήρου κόμματος πού ἐπανειλημμένως εἶχαν ψηφιστεῖ ἀπό 500.000 καί πλέον Ἕλληνες ψηφοφόρους,παρ᾿ὅλα αὐτά δέν φανταζόμουν πώς θά ἔφταναν μέχρι καί αὐτοῦ τοῦ σημείου. Μή ἔχοντες ποῦ ν᾿ἀκουμπήσουν νομικῶς νά ἐφευρίσκουν " ἐξαπάτησιν τῶν ἐκλογέων" μέ γελοῖα, γελοιδέστατα ἐπιχειρήματα !
Ναί, δέν μποροῦσα νά τό φανταστῶ !!!
Μετά τήν ἔρευνα γιά "ῥατσιστική βία " πού ζήτησε ν᾿ἀσκηθῇ κατά πολιτῶν πού συνέλαβαν ἐπ᾿αὐτοφώρω ἐμπρηστές δασῶν, ἡ εἰσαγγελεύς Ἀδειλ-ίνη, ἔρχεται σήμερα μέ μία νέα δίωξιν. Αὑτή τήν φορά στόχος της οἱ βουλευτές τοῦ Ἐθνικιστικοῦ κόμματος " Σπαρτιᾶτες".
Ζήλεψε τήν δόξαν τῆς Κλάπας ; Μπορεῖ ἀφοῦ μαζύ διορίστηκαν τό καλοκαίρι στίς θέσεις τοῦ Ἀρείου Πάγου, Πρόεδρος ἡ μία,Εἱσαγγελεύς ἡ ἄλλη.
Ἡ Ἀδειλ-ίνη,κατάλαβες ; Ἡ Κεφαλλονίτισσα...
Αὐτή ἡ ...δημοκρατία τους δέν φοβᾶται τίποτε,λέμε ! Καί κυρίως πάντα θά βρίσκῃ τά διέδοξα καί τίς "λύσεις" γιά ὅλα τά καλά καί συμφέροντα...
Δέν ἀντέχονται...!
Πές τα ντέ !
Καί νά ἦταν μόνον αὐτοί ; Ὅλοι ἀπό καταβολῆς τῆς νεοελληνικῆς δημοκρατίας τους ( ὄχι πώς ἦταν καλύτερη πιό παλιά. ...) πού στήθηκε τό κράτος τῶν πολιτικάντηδων,λειτουργοῦν τό ἴδιο κι᾿ἀπαράλλαχτα.
"Λεφτά ὑπάρχουν". Καί μετά ἀπό 5 μῆνες " "Ζητούμε επισήμως από τους εταίρους μας την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης, που από κοινού δημιουργήσαμε στην Ε.Ε."....
Παλιο-ξεφτυλισμένοι !
Καλησπέρα ἀγαπητέ !
( ἀπό σχόλια ΕΔΩ)
Ἡ Πελασγική
 |
| φωτό |
Ο Κωνσταντίνος Α' ή ΙΒ' όπως ο ίδιος προτιμούσε, Έλληνας βασιλιάς του βασιλικού οίκου των Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γλύξμπουργκ, που υπήρξε Ανώτατος Άρχοντας τις περιόδους από τις 18 Μαρτίου 1913 έως τις 11 Ιουνίου 1917 και από τις 19 Δεκεμβρίου 1920 έως τις 27 Σεπτεμβρίου 1922, 2ος στη σειρά βασιλιάς του βασιλικού του οίκου, που το όνομα του είναι συνδεδεμένο με τους νικηφόρους Βαλκανικούς πολέμους στη διάρκεια των οποίων ήταν Αρχιστράτηγος των Ελληνικών στρατευμάτων, ο οποίος είναι γνωστός με το προσωνύμιο «Στρατηλάτης», γεννήθηκε στις 21 Ιουλίου/(2 Αυγούστου) 1868 στην εξοχική οικία της Ελληνικής Βασιλικής οικογένειας στο Τατόι στην περιοχή της Δεκέλειας, κοντά στην Αθήνα, και πέθανε στις 11 Ιανουαρίου 1923 στο ξενοδοχείο Villa «Igica» όπου διέμενε, στην πόλη του Παλέρμο στη Σικελία της Ιταλίας, από εγκεφαλική αιμορραγία. Ενταφιάστηκε στην κρύπτη της Ρωσικής εκκλησίας της Φλωρεντίας στην Ιταλία όμως, το 1935, τα οστά του μεταφέρθηκαν στην Ελλάδα και ενταφιάστηκαν στους τάφους της Βασιλικής οικογένειας στο κοιμητήριο στο λόφο «Παλαιόκαστρο» στο Τατόι
Πατέρας του ήταν ο βασιλιάς των Ελλήνων Γεώργιος Α' και μητέρα του η Βασίλισσα Όλγα, των οποίων ήταν το πρώτο από τα οκτώ παιδιά τους. Στον Κωνσταντίνο δόθηκε το όνομα του παππού του, από τον ανάδοχο του τον τότε πρωθυπουργό Δημήτριο Βούλγαρη, από την πλευρά της οικογένειας της μητέρας του, του μεγάλου δούκα Κωνσταντίνου της Ρωσίας. Όταν γεννήθηκε ο Κωνσταντίνος ο πατέρας του, ο βασιλιάς Γεώργιος Α' τον ονόμασε «Δούκα της Σπάρτης». Τελικά, το Συμβούλιο της Επικρατείας ακύρωσε την απόφαση, μετά από έντονη διαμάχη που ξέσπασε στη Βουλή, καθώς το Σύνταγμα απαγόρευε την απονομή ή την αναγνώριση τίτλων ευγενείας σε Έλληνες.
Ο Κωνσταντίνος είχε επτά μικρότερα αδέλφια, τον Πρίγκιπα Γεώργιο, την Πριγκίπισσα Αλεξάνδρα, τον Πρίγκιπα Νικόλαο, πατέρα της Πριγκίπισσας Μαρίνας του Κεντ, την Πριγκίπισσα Μαρία, σύζυγο του Μεγάλου Δούκα Γεωργίου Μιχαήλοβιτς της Ρωσίας που δολοφονήθηκε από τους Μπολσεβίκους το 1919, (η οποία παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο το 1922, τον Ναύαρχο Περικλή Ιωαννίδη), την Πριγκίπισσα Όλγα, η οποία πέθανε σε νηπιακή ηλικία, τον Πρίγκιπα Ανδρέα, πατέρα του Πρίγκιπα Φιλίππου, Δούκα του Εδιμβούργου, και τον Πρίγκιπα Χριστόφορο.
Σπουδές
( φωτό ἀριστερά )
Ο διάδοχος Κωνσταντίνος Α' έλαβε εξαιρετική παιδεία και μεταξύ των καθηγητών του ήταν ο ελληνιστής Ιωάννης Πανταζίδης, ο μαθηματικός Βασίλειος Λάκων, ο Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος, ο συνταγματολόγος Στέφανος Στρέιτ και ο μετέπειτα πρωθυπουργός Σπυρίδων Λάμπρος. Σπούδασε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, από την οποία αποφοίτησε με το βαθμό του ανθυπολοχαγού του Πεζικού. Το 1884 αναχώρησε για το Βερολίνο, όπου έως το 1887, φοίτησε στη στρατιωτική σχολή της Ακαδημίας Πολέμου και παρακολούθησε μαθήματα Πολιτικών Επιστημών στην Λειψία και την Χαϊδελβέργη.Αρχιστράτηγος
Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα εντάχθηκε στις τάξεις του Ελληνικού Στρατού και στον άτυχο, για την Ελλάδα, πόλεμο του 1897 ανέλαβε την αρχιστρατηγία του Ελληνικού στρατού, μετά από πίεση που του ασκήθηκε από τον τότε πρωθυπουργό Θεόδωρο Δηλιγιάννη και αντίθετα με την δική του θέληση. Η αποτυχία της πολεμικής αναμετρήσεως με την Τουρκία μετέτρεψε τον Κωνσταντίνο σε κύριο υπαίτιο της ήττας, όμως αμέσως μετά τον πόλεμο η κυβέρνηση του Γεωργίου Θεοτόκη του ανέθεσε την αναδιοργάνωση του στρατεύματος. Ο Κωνσταντίνος συγκέντρωσε γύρω του έναν κύκλο ικανών αξιωματικών όπως ο Βίκτωρ Δούσμανης, ο Ιωάννης Μεταξάς, ο Ξενοφών Στρατηγός, ο Ιπποκράτης Παπαβασιλείου και άλλοι, τους οποίους απέστειλε να τελειοποιηθούν και αυτοί στη Γερµανία, πράξη που είχε σαν αποτέλεσμα την εχθρότητα άλλων αξιωματικών που εποφθαλμιούσαν τις αντίστοιχες θέσεις. Τον Αύγουστο του 1909, αξιωματικοί που συμμετείχαν στην παραστρατιωτική οργάνωση «Στρατιωτικός Σύνδεσμος» οργάνωσαν επιτυχές στρατιωτικό κίνημα, με στόχο την εξουσία του βασιλιά. Ένα από τα στοιχεία που επικαλέστηκαν ήταν η, κατά τη γνώμη τους, μεροληπτική μεταχείριση των αξιωματικών που περιέβαλαν τον Διάδοχο και τους Πρίγκιπες, γεγονός που προκάλεσε την παραίτηση του Διαδόχου και των αδελφών του από το στράτευμα, για να μην αναγκαστεί ο Βασιλιάς Γεώργιος Α' να τους αποπέμψει. Όταν ο Βενιζέλος σχημάτισε κυβέρνηση του μετά την κατάρρευση του Στρατιωτικού Συνδέσμου, εξέφρασε θαυμασμό για το Διάδοχο Κωνσταντίνο, ο οποίος διορίστηκε Γενικός Επιθεωρητής του Ελληνικού στρατού.
Το 1912, όταν τα Ορθόδοξα χριστιανικά κράτη της Βαλκανικής χερσονήσου κήρυξαν τον πόλεμο εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ο Ελληνικός στρατός, με ηγέτη τον τότε Διάδοχο Κωνσταντίνο, νίκησε τους Τούρκους στις μάχες του Σαρανταπόρου και των Γιαννιτσών και απελευθέρωσε τη Θεσσαλονίκη. Μετά την κατάληψη της Θεσσαλονίκης, ο Κωνσταντίνος μετέβη στο μέτωπο της Ηπείρου, όπου ολοκλήρωσε την πολιορκία του Μπιζανίου, καταλαμβάνοντας τα Ιωάννινα και απελευθερώνοντας την Ήπειρο. Εκεί, στις 5 Μαρτίου 1913 το βράδυ, ενημερώθηκε για την δολοφονία του πατέρα του Βασιλιά Γεωργίου Α' από τον Αλέξανδρο Σχινά στη Θεσσαλονίκη.
Βασιλιάς της Ελλάδος
Ο έως τότε διάδοχος Κωνσταντίνος από τα Ιωάννινα όπου βρισκόταν και ετοιμαζόταν να αναχωρήσει για το Αργυρόκαστρο, πληροφορήθηκε τη δολοφονία του Βασιλιά και πατέρα του από τον αρχηγό του επιτελείου Βίκτωρα Δούσμανη και «Συνεκινήθη πολύ, έκλαυσε και έμεινε σιωπηλός», όπως γράφει ο Δούσμανης. Στη συνέχεια, αφού παρέδωσε τη διοίκηση του στρατού στον υποστράτηγο Παναγιώτη Δαγκλή, «συγκινημένος και ωχρός», αναχώρησε για την Αθήνα, όπου ορκίστηκε βασιλιάς σε έκτακτη συνεδρίαση της Βουλής το πρωί της 8ης Μαρτίου. Όταν ανέβηκε στο θρόνο ο Κωνσταντίνος ήταν πλέον ο νικηφόρος Στρατηλάτης και να ήταν άμεσος διάδοχος του τελευταίου αυτοκράτορα Κωνσταντίνου ΙΑ' του Παλαιολόγου, επικράτησε να ονομάζεται «Κωνσταντίνος ΙΒ'». Έτσι τον επευφήμησαν στη Βουλή την ώρα που ορκίστηκε, ενώ μερικοί νόμισαν ότι και ο ίδιος αποδεχόταν την αρίθμηση, διαβάζοντας στην πρώτη του υπογραφή («Κωνσταντίνος Β.») το Β (=Βασιλεύς) σαν ΙΒ. Στο στρατό αυτή η αρίθμηση καθιερώθηκε και επίσημα. Γράφει χαρακτηριστικά στο ημερολόγιο του ο στρατιώτης Βασίλειος Σουρραπάς: «Την άλλην ημέραν εδιαβάσθη η διαταγή και ωµόσαµεν πίστιν και αφοσίωσιν εις τον νέον Βασιλέα Κωνσταντίνον ∆ωδέκατον» .
Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Τον Αύγουστο του 1914 ξέσπασε ο Α΄ Παγκόσμιος πόλεμος. Ο πρωθυπουργός της Ελλάδος Ελευθέριος Βενιζέλος θεωρούσε ότι τα ελληνικά συμφέροντα βρίσκονταν με την πλευρά των Αγγλογάλλων, όμως ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος Α' υποστήριζε την πλευρά της Γερμανίας. Άλλωστε ο Γερμανός αυτοκράτορας Γουλιέλμος είχε βοηθήσει την Ελλάδα να διατηρήσει τα εδάφη ως την Καβάλα στη διάρκεια των Βαλκανικών πολέμων και το Φθινόπωρο του 1913 είχε εξασφαλίσει γερμανικό δάνειο για τις ανάγκες της Ελλάδος. Όμως με την έναρξη του πολέμου η Βουλγαρία και η Τουρκία τέθηκαν στο πλευρό της Γερμανίας και ο Κωνσταντίνος που έκρινε ότι δεν μπορούσε να ζητήσει από τους Έλληνες σύμπραξη με την Τουρκία και τη Βουλγαρία, προωθούσε την ουδετερότητα, όπως ήταν η παρότρυνση του Γουλιέλμου. Ο Γερμανός αυτοκράτορας απηύθυνε έκκληση στον Κωνσταντίνο να σταθεί στο πλευρό της Γερμανίας και της Αυστροουγγαρίας «σε μια ενωμένη σταυροφορία κατά της σλαβικής επικρατήσεως στα Βαλκάνια».
Στις 7 Σεπτεμβρίου 1914 ο Κωνσταντίνος γράφει στον Ελευθέριο Βενιζέλο: «...∆εν ζητώ παρά το συµφέρον του τόπου και του λαού, του οποίου η Θεία Πρόνοια µέ έταξεν άρχοντα, και προσπαθώ κατά δύναμιν να μετέλθω μόνον Ελληνικήν πολιτικήν...». Αντίθετα ο τότε πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος διαπραγματευόταν την έξοδο της Ελλάδας στον πόλεμο στο πλευρό της Αντάντ που υποσχόταν την Κύπρο και άλλα εδάφη. Ο Κωνσταντίνος αρνήθηκε την πρόταση του Βενιζέλου να παραχωρηθεί η Ανατολική Μακεδονία στην Βουλγαρία έναντι ίσου μεγέθους μελλοντικού ανταλλάγματος στην Μικρά Ασία και πρότεινε την δημιουργία ανεξαρτήτου κράτους στην Κωνσταντινούπολη και την προστασία Ελληνικών πληθυσμών στη Μικρά Ασία. Απέσπασε στη συγκατάθεση του Βενιζέλου για να συνδράμει η Ελλάδα την Αγγλία στην εκστρατεία των Δαρδανελίων. Στις 17 Φεβρουαρίου 1915 βγαίνοντας από το γραφείο του Κωνσταντίνου, ο Ελευθέριος Βενιζέλος είχε αποσπάσει τη συγκατάθεση του Βασιλιά για τη συμμετοχή της Ελλάδας στην επιχείρηση των Δαρδανελλίων . Μόλις το είπε ο Βενιζέλος στον Μεταξά, που περίμενε απ’ έξω, εκείνος παραιτήθηκε από αρχηγός του Επιτελείου προειδοποιώντας τον Κωνσταντίνο να μην εμπλακεί σε πόλεμο και ο Κωνσταντίνος στη συνέχεια άλλαξε γνώμη. Ο Βενιζέλος παραιτήθηκε και επικράτησε στις εκλογές του Μαΐου του 1915.
Συκοφάντηση του Βασιλιά Κωνσταντίνου Α'
Το 1915, οι τότε πρωθυπουργοί Βρετανίας και Γαλλίας, Lloyd George και Α. Briand, ανέθεσαν στον Βασίλειο Ζαχάρωφ, γνωστό έμπορο όπλων, άνθρωπο του παρασκηνίου, προσωπικό φίλο και αφανή χρηματοδότη του Ελευθερίου Βενιζέλου, την οργάνωση της φιλοανταντικής προπαγάνδας στην Ελλάδα, δίνοντας και την απαραίτητη χρηματοδότηση. Σύμφωνα με τον ναύαρχο d'Artugue du Fournet, ο επικεφαλής της Γαλλικής προπαγάνδας: «επινόησε σκάνδαλα, έκανε μυστικές συλλήψεις, διατήρησε ιδιωτική και πολιτική αστυνομία. Συγκέντρωσε είκοσι πέντε χιλιάδες υπομνήματα που κάλυπταν κάθε σημαντικό πρόσωπο στην Ελλάδα· ίδρυσε μια αποθήκη εκρηκτικών στο παράρτημα της Γαλλικής Σχολής στην Αθήνα και άνθρωποί του τοποθέτησαν πυρομαχικά στο λιμάνι του Πειραιά και τελευταίο αλλά εξίσου σημαντικό, έγινε οικείος σε συνωμοσίες....».
Τον Ιούνιο του 1915, η υγεία του Βασιλέως Κωνσταντίνου κλονίστηκε. Έπαθε πνευμονία και πλευρίτιδα, και βρέθηκε κοντά στο θάνατο. Μάλιστα, τον είχε εξομολογήσει ιερέας όταν έφεραν κοντά του την ιερή εικόνα της Παναγίας από την εκκλησία της Ευαγγελιστρίας στην Τήνο. Τον Σεπτέμβριο του 1915 ο Βενιζέλος, δίχως την έγκριση του Κωνσταντίνου Α', κάλεσε Βρετανικά και Γαλλικά στρατεύματα τα οποία αποβιβάστικαν στη Θεσσαλονίκη. Ο Κωνσταντίνος εν όψει Βουλγαρικής επιθέσεως αναγκάστηκε να κηρύξει επιστράτευση και παρ' ότι ο Βενιζέλος κατάφερε να πάρει ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή, ο Κωνσταντίνος τον παρέκαμψε κι έδωσε εντολή σχηματισμού κυβερνήσεως στον Αλέξανδρο Ζαΐμη, ο οποίος απέτυχε να λάβει ψήφο εμπιστοσύνης. Ο Ζαχάρωφ, τον Φεβρουάριο του 1916, ίδρυσε στην Αθήνα, το δημοσιογραφικό Πρακτορείο Agence Radio ή Agence Turot, όπως έγινε ευρύτερα γνωστό από το όνομα του Ανρί Τουρό του δημιουργού του που υποτίθεται ότι ήταν ειδικός προπαγανδιστής (Radio-Agence telegraphique, telegrammes et informations du monde entire), ένα πρακτορείο ειδήσεων και ραδιοφωνικός σταθμός, που κάλυπτε την Μέση Ανατολή. Η δράση και η λειτουργία του είχαν ως στόχο την υπονόμευση του κύρους του βασιλιά σε διεθνές επίπεδο. Το πρακτορείο λειτουργούσε με μέσα που διέθεσε ο Ζαχάρωφ και είχε δράση και την Αθήνα όπου συνεργάζονταν με τις Αγγλικές και τις Γαλλικές υπηρεσίες πληροφοριών. Παράλληλα ο Ζαχάρωφ εξαγόρασε τη συνεργασία μεγάλων ελληνικών εφημερίδων (“Ελεύθερος Τύπος”, “Εμπρός”, “Πατρίς”, “Κήρυξ”). Συνεπώς ο Ζαχάρωφ βρίσκονταν πίσω από την διεθνή εκστρατεία κατασυκοφαντήσεως του Βασιλιά της Ελλάδος Κωνσταντίνου Α' και ενεργούσε για λογαριασμό της κυβερνήσεως της Μεγάλης Βρετανίας και τον συνέπραττε ο Γάλλος αντιπλοίαρχος Henri de Roquefeuil ενεργώντας για την Γαλλική κυβέρνηση.
Στη συνέχεια ο Κωνσταντίνος έδωσε εντολή στον Στέφανο Σκουλούδη να διαλύσει τη βουλή και να προχωρήσει σε εκλογές, από τις οποίες απείχε ο Βενιζέλος με το κόμμα του. Η κυβέρνηση Σκουλούδη παρέμεινε στην εξουσία για διάστημα έξι μηνών, κατά τους οποίους η Ελλάδα βρισκόταν ταυτόχρονα σε ουδετερότητα και επιστράτευση, ενώ οι δυνάμεις της Αντάντ, υπό τον Γάλλο στρατηγό Μωρίς Σαρράιγ, [Maurice Sarrail], επέκτειναν την κυριαρχία τους στη Βόρεια Ελλάδα και το Αιγαίο, αγνοώντας την ελληνική κυβέρνηση. Στις 27 Μαΐου 1916 με έγκριση του Κωνσταντίνου δόθηκε σε δύναμη Γερμανών και Βουλγάρων το οχυρό του Ρούπελ, και οι σύμμαχοι της Αντάντ κατάργησαν την Ελληνική κυριαρχία στις περιοχές που ήλεγχαν. Ο Σαρράιγ κήρυξε στρατιωτικό νόμο, καταργώντας ουσιαστικά την ελληνική κυριαρχία στις υπό συμμαχικό έλεγχο περιοχές, απαίτησε την αποστράτευση του ελληνικού στρατού, ενώ τον Αύγουστο του 1916 οι Βούλγαροι εισέβαλαν στη Μακεδονία. Μάλιστα μετά το συμβάν με την παράδοση του οχυρού Ρούπελ, ο υπουργός Γκιγεμίν είπε στο Παρίσι:
Στη Θεσσαλονίκη αξιωματικοί φιλικοί προς τον Βενιζέλο οργάνωσαν το κίνημα της Εθνικής Άμυνας και ο Βενιζέλος συγκρότησε δική του κυβέρνηση στη Θεσσαλονίκη, ενώ Αγγλικά και Γαλλικά στρατεύματα αποβιβάστηκαν στον Πειραιά, προχώρησαν προς την Αθήνα και βομβάρδισαν τα Ανάκτορα. Παράλληλα, επικαλέστηκαν το καθεστώς των Προστάτιδων Δυνάμεων, το οποίο σύμφωνα με την άποψή τους διατηρούσαν από την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους, κι έτσι ο Κωνσταντίνος εμφανίστηκε στα μάτια των Ελλήνων ως ο προστάτης της ελληνικής ανεξαρτησίας, αυξάνοντας τη δημοφιλία του.
Ο βασιλιάς Κωνσταντίνος Α' περνούσε τις ζεστές μέρες του Ιουλίου του 1916 στο Θερινό Ανάκτορο στην καρδιά του Τατοΐου, όταν ξέσπασαν τρεις φωτιές οι οποίες ξεκίνησαν ταυτόχρονα και σχεδόν με ίση δύναμη από κάθε σημείο. Το βασιλικό ζεύγος μόλις κατόρθωσε να σώσει τη ζωή του με τη βοήθεια της φρουράς του ενώ πολλοί στρατιώτες και αξιωματικοί έχασαν τη ζωή τους την ίδια ώρα που τα πρώτα σημάδια του λιμού, αποτέλεσμα του ναυτικού αποκλεισμού, εμφανίζονταν στην Ελλάδα η οποία στις 27 Σεπτεμβρίου κήρυξε επίσημα τον πόλεμο στις Κεντρικές Δυνάμεις. Στις 18 Νοεμβρίου 1916 περισσότεροι από 3.000 Γάλλοι στρατιώτες υπό το Ναύαρχο du Fourne αποβιβάστηκαν στο λιμάνι του Πειραιά με στόχο την ανατροπή του βασιλιά Κωνσταντίνου Α' που στηρίζει την ουδετερότητα της Ελλάδος στον Α' Παγκόσμιο πόλεμο. Σε μάχη στην Αθήνα υπήρξαν 194 Γάλλοι και 84 Έλληνες νεκροί και τραυματίες εκτός των αμάχων. Η Ελλάδα χωρίστηκε στα «κράτη» των Αθηνών και της Θεσσαλονίκης. Οι οπαδοί του βασιλιά Κωνσταντίνου υπό την αφανή καθοδήγηση του Ιωάννη Μεταξά, συγκρότησαν τις ομάδες των «Επιστράτων» και στα γεγονότα που αποκλήθηκαν «Νοεμβριανά» κατατρόπωσαν, έτρεψαν σε φυγή και απομάκρυναν τους Αγγλογάλλους από την Αττική και τους περιόρισαν στα πλοία τους. Ο τότε Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Θεόκλητος ο Α' αναθεμάτισε τον Βενιζέλο και δημιουργήθηκε σωρός από πέτρες αναθέματος. Οι δυνάμεις της Αντάντ, [Entente, Εγκάρδια Συμμαχία], επέβαλαν ναυτικό αποκλεισμό στην Αττική και ζήτησαν από τον Κωνσταντίνο να εγκαταλείψει τον θρόνο. Η προσπάθεια του Ζαχάρωφ απέδωσε τους πλήρεις καρπούς της όταν, το 1917, ο βασιλιάς Κωνσταντίνος Α' απομακρύνθηκε από τον θρόνο στον οποίο τον διαδέχθηκε ο βασιλιάς Αλέξανδρος Α'.
1η παραίτηση από το θρόνο
Το βράδυ της 29ης Μαΐου του 1917 ο Αλέξανδρος Α' τηλεφώνησε από τα Ανάκτορα στον στενό του φίλο Χρήστο Ζαλοκώστα και του ζήτησε να συναντηθούν στο σπίτι της Ασπασίας Μάνου, όπου θα πήγαινε και ο ίδιος. Εκεί τους διηγήθηκε ότι ο Ύπατος Αρμοστής Ζοννάρ είχε επιδώσει διακοίνωση της Αντάντ στον πρωθυπουργό Αλέξανδρο Ζαΐμη, με την οποία οι Σύμμαχοι απαιτούσαν την παραίτηση του Κωνσταντίνου Α' και την αναχώρησή του από την Ελλάδα μαζί με τον διάδοχο Γεώργιο. Παράλληλα γνωστοποίησαν ότι σε περίπτωση αρνήσεως του Κωνσταντίνου, ο γαλλικός στόλος θα βομβάρδιζε την Αθήνα. Οι δυνάμεις των συμμάχων της Αντάνt, για να εμποδίσουν την άνοδο από την Πελοπόννησο στην Αθήνα των εκεί φιλοβασιλικών στρατευμάτων, κι είχαν καταλάβει τον Ισθμό της Κορίνθου και είχαν επιβάλει αποκλεισμό από θαλάσσης στον Πειραιά, τον οποίο βομβάρδισαν, αλλά και την Αθήνα. Ο Ζαΐμης έσπευσε στον βασιλιά που συγκάλεσε άμεσα Συμβούλιο του Στέμματος. Μετά από διεξοδική συζήτηση ο Κωνσταντίνος Α' ανακοίνωσε την απόφαση του να απομακρυνθεί από την Ελλάδα, την οποία ο Αλέξανδρος αποδέχθηκε «κλαμένος». Αιτία ήταν η εμμονή του βασιλιά Κωνσταντίνου Α' στην ουδετερότητα της Ελλάδας κατά τον Α’ Παγκόσμια Πόλεμο.
Αν και ο Κωνσταντίνος Α' αρνήθηκε να παραιτηθεί, ωστόσο δέχθηκε να αντικατασταθεί στη θέση του βασιλιά από τον δευτερότοκο γιο του Αλέξανδρο Α', καθώς ο Διάδοχος Γεώργιος θεωρήθηκε από την Αντάντ ακατάλληλος για τη διαδοχή, λόγω της υπηρεσίας του στον γερμανικό στρατό. Ο Κωνσταντίνος στις 11 Ιουνίου 1917 αναχώρησε από τον Ωρωπό για την Ιταλία, με τη θαλαμηγό «Σφακτηρία», ενώ λίγες ημέρες αργότερα η Ελλάδα εισήλθε επισήμως στον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο, ο οποίος έληξε νικηφόρα για τους συμμάχους της Αντάντ ένα χρόνο αργότερα.
Επάνοδος στο Θρόνο
Ο Κωνσταντίνος στις 29 Μαΐου του 1921 ανέλαβε την αρχιστρατηγία των στρατευμάτων στη Μικρά Ασία επί 4 μήνες. Ο τότε Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Θεόκλητος απευθυνόμενος προς τον Βασιλέα τον Μάιο του 1921, τις παραμονές της μεγάλης μας επίθεσης προς την Άγκυρα, έγραφε τα εξής: «Μεγαλειότατε, Απερχόμενος σήμερα εις το Μικρασιατικόν Μέτωπον, ίνα ενισχύσης τον ιερό αγώνα υπέρ της Πίστεως και της Πατρίδος, τον οποίον ενεκαινίασεν ο ηρωικός θάνατος του τελετευταίου ημών αυτοκράτορος προ της πύλης του Ρωμανού, σε συνοδεύουν αι ευχαί της Εκκλησίας της Ελλάδος και σύμπαντος του πιστού και αφοσιωμένου λαού Σου. Απαύστως δέομαι εις τον Υψιστον, όπως κατευθύνη βήματά σου προς την Νίκην και την Βασιλίδα των πόλεων. Το ουρανόπεμπτον σύμβολον της νίκης κατά των βαρβάρων, ήτο πάντοτε βαθέως χαραγμένον εις την καρδίαν του Έθνους. Ολοψύχως ευχόμεθα υπέρ της εκπληρώσεως της αποστολής σου ως διαδόχου του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, εις τον θρόνον του οποίου προωρίσθης υπό της Θείας Προνοίας. Περίζωσε την ρομφαίαν σου επί των μηρών σου Δυνατέ και κατευόδου και βασίλευε νικητής και τροπαιούχος.» Ο Κωνσταντίνος επικεφαλής του Ελληνικού στρατού έφτασε κοντά στην Άγκυρα και πολέμησε στη μάχη στον ποταμό Σαγγάριο, όμως τον Σεπτέμβριο του 1921 η υγεία του επιδεινώθηκε και επέστρεψε στην Αθήνα.
Το οικονομικό κόστος της Μικρασιατικής εκστρατείας ήταν τεράστιο και οι πιστώσεις του Α' Παγκοσμίου Πολέμου από τους συμμάχους καθυστερούσαν, ενώ κάποιες ανακαλούνταν λόγω των πολιτικών εξελίξεων. Το 1922 η δραχμή κλονίστηκε και το κράτος, αναζητώντας χρήματα για να καλύψει τις ανάγκες του, κατέφυγε στον αναγκαστικό δανεισμό του 1922, όταν όλα τα Χαρτονομίσματα που κυκλοφορούσαν κόπηκαν στη μέση. Το ένα κομμάτι παρέμεινε στον κάτοχο του, αντιπροσωπεύοντας τη μισή αναγραφόμενn ονομαστική του αξία. Το δεύτερο δόθηκε στο κράτος μ’ αντάλλαγμα ομολογίες του αναγκαστικού δανείου τnς 25ης Μαρτίου του 1922 που θα εξοφλούνταν από το δημόσιο μέσα στα επόμενα 20 χρόνια με επιτόκιο 6,5 %. Έτσι το κράτος δανείσθηκε απ' όλους το μισό ποσό των χρημάτων τους σε χαρτονομίσματα εξασφαλίζοντας ένα δισεκατομμύριο πεντακόσια εβδομήντα εκατομμύρια δραχμές. Για το σύνολο του χαρτονομίσματος που αποσύρθnκε, το κράτος κυκλοφόρησε ολόκληρο χαρτονόμισμα με τnν επισήμανση Νέον, δηλώνοντας μ αυτόν τον τρόπο ότι η πραγματική του αξία συμφωνούσε με τnν ονομαστική του. Τον Αύγουστο του 1922 ο Κεμάλ επιτέθηκε και το μέτωπο κατέρρευσε στις 21 Αυγούστου/9 Σεπτεμβρίου του ίδιου χρόνου.
2η παραίτηση από τον Θρόνο
Μετά την κατάρρευση του μετώπου στη Μικρά Ασία και την επικράτηση του κινήματος των Συνταγματαρχών Νικολάου Πλαστήρα και Στυλιανού Γονατά, καθώς και του αντιπλοιάρχου Δημητρίου Φωκά, που ξέσπασε στις 11 Σεπτεμβρίου 1922, ο βασιλιάς Κωνσταντίνος έλαβε τελεσίγραφο να παραιτηθεί και να εγκαταλείψει την Ελλάδα, για δεύτερη φορά. Η κατάσταση της υγείας του Κωνσταντίνου ήταν κακή και, αφού συμβουλεύτηκε τον παλαιό του φίλο Συνταγματάρχη Ιωάννη Μεταξά, παραιτήθηκε προκειμένου να αποτρέψει τον κίνδυνο εμφυλίου πολέμου. Ο Μεταξάς αποκάλυψε τι του είπε ο Κωνσταντίνος στην τελευταία τους συνάντηση: «...Θα φύγω αφού νομίζουν ότι η παρουσία μου εις μίαν μικράν γωνίαν του δάσους ενοχλεί... Και αφού εσιώπησε πάλι με εφώναξε με δακρυσμένα τα μάτια και μου είπε: Εσύ θα ζήσης και θα σταδιοδρομήσης εις τον τόπον μας. Κάποια μέρα θα έλθης στα πράγματα. Είμαι βέβαιος γι΄ αυτό και δια τούτο σε παρακαλώ άμα ανέβης εις την εξουσία να με φέρης πίσω. Είναι το μόνο πράγμα που σου ζητώ. Θέλω να 'ρθώ στο Τατόι και να πεθάνω στην Ελλάδα!..».
Στις 27 Σεπτεμβρίου του 1922 ο Κωνσταντίνος παραιτήθηκε υπέρ του διαδόχου του Γεωργίου Β'. Στις 30 Σεπτεμβρίου του ίδιου χρόνου ο Κωνσταντίνος, τα αδέλφια του και η Βασίλισσα Σοφία προσκύνησαν τους τάφους των Βασιλέων Γεωργίου του Α΄ και Αλεξάνδρου του Α΄ κι αποχαιρέτησαν τους άνδρες της Βασιλικής Φρουράς. Το ίδιο βράδυ ο Κωνσταντίνος αναχώρησε οικογενειακώς με το πλοίο «Πατρίς» για το Παλέρμο της Σικελίας στην Ιταλία.
Διατελέσαντες Πρωθυπουργοί επί βασιλείας Κωνσταντίνου Α'
Ο θάνατος του
Με την αναγγελία του θανάτου του ο Ελευθέριος Βενιζέλος ζήτησε με τηλεγράφημα που απέστειλε στην οικογένεια του νεκρού, να μεταφερθεί η σορός του Κωνσταντίνου στο Τατόι αφού αποβιβασθεί στον Ωρωπό, χωρίς την τέλεση επίσημης κηδείας. Τελικά η σορός του Κωνσταντίνου ενταφιάστηκε στην κρύπτη της ρωσικής εκκλησίας της Φλωρεντίας στην Ιταλία και το 1935, με την αποκατάσταση της Βασιλείας στην Ελλάδα, τέθηκε θέμα της επιστροφής της σορού του στην Ελλάδα. Η τότε Ελληνική κυβέρνηση απέστειλε το θωρηκτό πλοίο «Αβέρωφ» στο Μπρίντιζι και παρέλαβε τα οστά του Κωνσταντίνου, της συζύγου του Βασίλισσας Σοφίας, καθώς της μητέρας του, Βασίλισσας Όλγας, που κι αυτές είχαν πεθάνει στην εξορία. Το πλοίο κατέπλευσε στον Πειραιά στις 17 Νοεμβρίου 1936, από όπου με επίσημη πομπή οι σοροί μεταφέρθηκαν στη Μητρόπολη Αθηνών για λαϊκό προσκύνημα έξι ημερών. Την πομπή προς το Τατόι ακολούθησαν πεζή οι επίσημοι, εκτός από τις πριγκίπισσες, από τη Μητρόπολη ως τη συμβολή της οδού Πατησίων με τη Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Από εκεί ως το Τατόι συνόδευαν την πομπή όσοι επρόκειτο να παραστούν στην τελετή της ταφής, δηλαδή ο ΤΌΤΕ διάδοχος Παύλος και οι βασιλόπαιδες Νικόλαος, Ανδρέας και Χριστόφορος, που αποτελούσαν την τιμητική φρουρά των σορών. Τα οστά τους ενταφιάστηκαν σε τάφους της Βασιλικής οικογένειας στο λόφο «Παλιόκαστρο», όπου βρίσκεται το βασιλικό κοιμητήριο στο Τατόι.
Μνήμη Κωνσταντίνου Α'
Ο Κωνσταντίνος υπήρξε ο μοναδικός μονάρχης στα Βαλκάνια, που, κατά τη δεύτερη βασιλεία του, διαδέχτηκε στο θρόνο τον δευτερότοκο γιο του τον βασιλιά Αλέξανδρο Α' και, κατά τη δεύτερη εκθρόνισή του, τον διαδέχτηκε ο πρωτότοκος γιος του ο βασιλιάς Γεώργιος Β'. Προσωπικότητες, όπως η Πηνελόπη Δέλτα ‐που υπήρξε φανατική οπαδός του Ελευθερίου Βενιζέλου, σε μία συνάντηση με τον βασιλέα Κωνσταντίνο, το 1914, αμέσως μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους, σημειώνει τη λατρεία που έτρεφαν στο πρόσωπο του «...όλοι όσοι είμαστε Ρωμιοί...», περιλαμβάνοντας την οικογένεια και τον εαυτό της. Όπως γράφει τη συγκίνησε ο Κωνσταντίνος όταν μίλησε για τα αγαπημένα του «στρατιωτάκια» και την αντοχή τους στους πολέμους, καθώς επίσης της έκανε εντύπωση ο φλογερός πατριωτισμός του και η ειλικρίνεια που απέπνεαν τα μάτια του.
Ο βασιλιάς Κωνσταντίνος Α' διπλασίασε την Ελλάδα σε έκταση και πληθυσμό. Ο Γερμανός αυτοκράτορας Γουλιέλμος του είχε απονείμει τον βαθμό του ονομαστικού Στρατάρχη του Γερμανικού στρατού. Η βασιλεία και η συγκεκριμένη δυναστεία απέκτησαν βαθιές ρίζες και γνήσια λαϊκό έρεισμα για πρώτη φορά στην Ελλάδα χάρη στον βασιλιά Κωνσταντίνο Α' και τις επιτυχίες του στους Βαλκανικούς Πολέμους. Απέσπασε τη λαϊκή λατρεία και αφοσίωση σε βαθμό που δεν γνώρισε άλλος βασιλιάς στη χώρα µας. Στις κινηματογραφημένες σκηνές από την υποδοχή του το 1920, ο Κωνσταντίνος διακρίνεται αμήχανος μέσα στην άμαξα, καθώς το πλήθος τον περισφίγγει και τον αποθεώνει καθώς για τον Ελληνικό λαό δεν ήταν µόνο ο «Δωδέκατος», μετά τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, και ο «Στρατηλάτης», αλλά και ο «Κουμπάρος», όπως τον αποκαλούσαν, από τον Ιούνιο του 1913, όταν την παραμονή της βαπτίσεως της κόρης του Αικατερίνης, ο Κωνσταντίνος ειδοποιούσε τηλεγραφικά όλες τις μονάδες ότι «...προσκαλώ ως αναδόχους Αυτής τον τροπαιούχον Στρατόν και Στόλον Μου όπως συσφίγξω έτι µάλλον τους μεταξύ αυτών και του Οίκου Μου δεσμούς»
Ἀπό : el.metapedia.org
Ἡ Πελασγική
φωτό Πάντα σ᾿αὐτή τήν χώρα γινόμαστε μάρτυρες μίας κατηγορίας ἀνθρώπων πού κατά ἕναν παράξενο,περίεργο καί ἴσως ...μεταφυσικό τρόπον ( ἀφοῦ...
Αν ήταν να διαλύονται τα κόμματα γιατί οι βουλευτές τους εξαπάτησαν από κοινού τους εκλογείς δεν θα υπήρχε κόμμα στην Ελλάδα. Πρώτος και καλύτερος ο Σύριζα που έλεγε ότι θα καταργήσει τα μνημόνια με ένα νόμο και ένα άρθρο και 8 μήνες μετά το ΟΧΙ το έκανε ΝΑΙ. Από κοντά και οι υπόλοιποι.
ΑπάντησηΔιαγραφή