Τό Περσικό πετρέλαιο πού ὁ Ἡρόδοτος ἀναφέρει καί τά βάσανα ἑνός λαοῦ..(μέρος β΄)

 Ὅπως ἤδη γράψαμε,ἡ πρώτη ἄντλησις πετρελαίου ἀπό τήν πηγή του,ἔγινε στήν Titusville τῆς Πενσυλβάνια τόν Αὔγουστο τοῦ 1859. Ὁ πυρετός τοῦ μαύρου χρυσοῦ τούς πιάνει ὅλους καί φυσικά δέν λείπει ἀπό αὐτούς ὁ Ῥοκφέλερ. Ἤδη μέσα σέ ἑπτά χρόνια ἔχει δημιουργήσῃ τήν Standard Oil Company,μαζύ μέ τόν ἀδερφό του William καί τούς S.V. Harkness καί Henry Flagler. Ὁ Κολοσσός ἐκμεταλεύσεως τοῦ πετρελαίου εἶναι ἐδῶ καί μέχρι σήμερα τό ἴδιο ὑφίσταται.

Καί τί γίνεται μέ τα περσικά πετρέλαια;  Ἐκεῖ βάζει πόδι ἡ Ἀγγλία ! Κάποιος πλούσιος ἐπιχειρηματίας,ὁ Οὐΐλιαμ Νόξ ντ'Ἀρσύ,ἐπιτυγχάνει νά ἔρθει σέ συμφωνία μέ τήν Ἰρανική κυβέρνησιν καί νά τοῦ παραχωρηθῇ τό προνόμιον ἔρευνας,ἀναπτύξεως,βιομηχανοποιήσεως καί μονοπωλιακῆς πωλήσεως πετρελαίων ἐπί ἐκτάσεως 480.000 τετραγωνικῶν μιλίων ( 1.243.000 τετραγωνικῶν χιλιομέτρων ἔκτασιν δεκαπλάσια ὁλοκλήρου τῆς Ἐλλάδος) δῆλα δή τά 5/6 τῆς χώρας τοῦ Ἰράν ! Αὐτός θά κατέβαλε ἀνά ἔτος 30.000 δολάρια καί ὑπό τόν ὄρον πώς σέ μία διετία θά ἴδρυε ἑταιρεία ἐκμεταλεύσεως,τήν ὁποία ὅντως ἴδρυσε τό 1903 ἀφοῦ ἕνα χρόνο πρίν εἶχε ἀνοἰξῃ καί τό πρῶτο φρέαρ.

 Ἑπεί δή τά πράγματα δέν πῆγαν καί τόσον καλά,ἀφοῦ ἡ οἰκονομική ἀπολαβή ἀπό τήν ποσότητα πετρελαίου πού ἐκμεταλευόταν πήγαινε στά ἔξοδα μεταφορᾶς του ἕως τήν θάλασσα μέσῳ τοῦ ἀγωγοῦ πού ἔφτιαξε( ἡ ἀπόστασις ἦταν μικρή ἀλλά τό ὀρεινόν τοῦ ἐδάφους καί οἱ λοιπές ἄθλιες συνθῆκες ἦσαν πού ἐπιβάρυναν τό ἔργο). Ἀπευθύνθηκε,λοιπόν, σέ κεφαλαιούχους τοῦ Λονδίνου καί ἐπέτυχε συνεργασία μέ τήν ἑταιρεία « Πετρελαίων Βιρμανίας» ὅπου μετά ἀπό ἕξη χρόνια ἀποτυχιῶν,στίς 26 Μαΐου 1908,στήν περιοχή «Μεστζίτ Σουλεϊμάν» (ναός -ἱερός τόπος τοῦ Σουλεϊμάν -Σολομών-) βρῆκαν πετρέλαιον σέ καταπληκτική ποσότητα. Τό μέρος ὀνομάσθηκε «Μεϊντάν-ι-Νάφτούν» (πεδίο τῆς νάφθας) . Ἕνα χρόνο μετά ἱδρύθηκε στό Λονδίνο ἡ Ἀγγλοπερσική ἑταιρεία πετρελαίων,ἡ μεγαλύτερη σ'ὅλον τόν κόσμο (τό 1935 μετονομάσθη σέ Ἀγγλο-΄Ιράνιαν ὄϊλ κόμπανυ ( ἡ σημερινή BP),γιατί τό 1935 ἡ Περσία ὀνομάσθη ἐπισήμως Ἰράν). 

ἀπό τίς πρῶτες εἰκόνες ἐξορύξεως πτρελαίου στό Masjed Soleyman (ἐδῶ καί ἄλλες φωτό)

Τό 1911 τελειοποιήθηκε ὁ ἀγωγός στό παραθαλάσσιο Ἀμπαντάν,πού τότε ἦταν ἕνα ἀσήμαντο χωριό ἀλλά ἔμελλε νά ἐξελιχθῆ στήν Πόλι τοῦ Πετρελαίου. Ἐκεῖ ἔγιναν καί τά διϋλιστήρια. Ὄμως καθώς ξεκινοῦσε ὁ Α΄μεγάλος πόλεμος,ἡ Ἀγγλία πού ἔβλεπε τήν ἀνάγκη τῶν καυσίμων ὡς πολεμικό ὑλικό,τόσον ἀναγκαίαἀγόρασε ἀπό τήν ἑταιρεία ἕναντι 2 ἑκ. στερλινῶν τό 53% καί ἔγινε ὁ κυριώτερος μέτοχος. 

Μέ τό τέλος τοῦ Α΄μεγάλου πολέμου,ἡ ἑταιρεία (τῆς Ἀγγλίας στήν οὐσία πλέον) ἔχει γίνῃ ἕνας κολοσσός μέ στόλο δεξαμενοπλοίων (ἀνῆκε στήν Βρεττανική ἑταιρεία «Μπρίτις τάνκερ κόμπανυ»),τόν μεγαλύτερο στόν κόσμο. Τό 1921 ὁ προϋπολογισμός τῆς ἑταιρίας ἔφθανε τά 30 ἑκατομμύρια στερλίνες καί τό ποσό πού ἔπαιρνε ἡ Περσική κυβέρνησις ἦταν 500.000 στερλίνες. Τό κέρδος βεβαίως γιά τήν Ἀγγλία δέν ἦταν μόνον ἀπό τό πετρέλαιο,ἦταν καί τό ἐμπόριο γενικῶς (Ἀσία -Εὐρώπη) άλλά και τό στρατηγικόν σημεῖον τοῦ Περσικοῦ κόλπου μέ ὅτι σημαίνει αὐτό. 

Τό 1926 ἡ παραγωγή ἔφθασε τούς 4,5 τόνους καί ἑορτάσθη δεόντως,ἀπό τούς Ἄγγλους. Μετονομάσθη ἡ πετρελαιοπηγή,ἀπό Μεϊντάν Ναφτούν σέ «Μεστζίτ-Σουλεϊμάν» ( Ναός τοῦ Σολομώντος),πρός τιμήν τοῦ ἀρχαίου τεμένους τοῦ Πυρός,πού βρισκόταν κοντά,εἶπαν...

Ἐν τῷ μεταξύ τά ἐσωτερικά γεγονότα στό Ἰράν (ἔπεσε ἡ δυναστεία τῶν Κατζάρ-Χαζάρων-) ἔφεραν ἀλλαγές στό κράτος ἀλλά ἀναποφεύκτως καί στήν συμφωνία μέ τήν πετρελαϊκή ἑταιρία. Μειώθηκε ἡ ἔκτασις ἐκμεταλεύσεως στά 100.000 τ.μίλια (τό διπλάσιον τῆς Ἑλλάδος). Ἡ διάρκεια πού ἔληγε τό 1961 ἐπεκτάθηκε ἕως τό 1993. Τό κέρδος τῆς κυβερνήσεως πού πρίν καθοριζόταν ἐπί τῶν κερδῶν τῆς ἑταιρίας,τώρα μετεβλήθη σέ ποσοστό ἐπί τῶν κερδῶν (37%) καί ἕνα μέρος σέ εἴδος ἀπό τήν παραγωγή τῶν πετρελαίων. 

Ἀπό 1911 ἕως τό 1938 ἡ παραγωγή πετρελαίου τῆς Ἀγγλο-Ἰρανικῆς ἑταιρίας ἀνῆλθε σέ 84 ἑκ. τόνους.

διαφημίζοντας τά πετρέλαια τοῦ Ἀμπαντάν στήν μεγάλη ὀθόνη (1951). Ἀπό ἐδῶ

 Ὁ Β΄μεγάλος πόλεμος ἔφερε μία κάμψιν,ἀλλά στήν συνέχεια μᾶλλον πολύ περισσότερο κέρδος,ἀφοῦ εἶχαν χαθῇ καί τά πετρέλαια τῆς Βιρμανίας (ἕνεκα τῆς Ἰαπωνίας) καί τό Ἀμπαντάν ἔμεινε μονοπωλειον. Ὑπῆρχαν βεβαίως καί οἱ ἀπώλειες (ἔμψυχου καί ἄψυχου ὑλικοῦ -δεξαμενόπλοια) ἀλλά ἦταν τόσα πολλά τά κέρδη (ἄχ, τί κάνουν οἱ πόλεμοι ! ) πού ἡ ἑταιρία βγῆκε τά μάλα κερδισμένη ! 

Ιμπν Σαούντ -Ἀϊζενχάουερ

Ἡ ἑταιρία κατέβαλε (σέ μισθούς καί εἰσφορές στό κράτος) τό 12,9% τοῦ Ἰρανικοῦ προϋπολογισμοῦ,κατά τήν ἔκθεσιν τῆς Διεθνοῦς Ὀργανώσεως Ἐργασίας τοῦ 1950. Ἀλλά οἱ Ἰρανοί δέν ἦσαν εὐχαριστημένοι κυρίως μετά τήν σύμβασιν τῶν ΗΠΑ (ΑΡΑΜΚΟ)  μέ τόν σαουδάραβα Ἴμπν Σαούντ πού ἡ Σαουδική Ἀραβία ἐλάμβανε τό 50% . Τό 1949 ἐπῆλθε ἡ ῥῆξις καί ἡ Ἰρανική κυβέρνησις ἐθνικοποίησε τά πετρέλαια τοῦ Ἀμπαντάν. «Φαγώθηκε» ( ἐπιχείρησις Αἴας)  ὁ Μωσαντέκ καί ἐπανῆλθε ὁ Σάχης,τό 1953 καί τό ἴδιο ἐπανῆλθαν καί οἱ σχέσεις τῆς Βρεττανίας καί Ἰράν,γιά τά πετρέλαια ...Στίς 29 Ὁκτωβρίου 1954 ὑπεγράφη συμφωνία ὅπου ἡ ἑταιρία πού άναλάμβανε τήν ἐκμετάλευσιν τῶν πετρελαίων θά ἀπαρτιζόταν ἀπό 8 ἑταιρίες πετρελαίων. Τήν Ἀγγλοιρανική πού εἶχε μετονομασθῇ σέ Βρεττανική Ἐταιρία Πετρελαίων,μία Γαλλική,μία Ὀλλανδική καί 5 Ἀμερικανικές. Πῆραν καί ἀποζημίωση 25 ἑκ. λίρες γιά τήν ζημιά τῶν ἐτῶν πού εἶχαν ἐθνικοποιηθεῖ. 

Τώρα βεβαίως τό πάνω χέρι τό ἔχουν τά ἀμερικανάκια,ἀλλά μέχρι πότε; Μέχρι πού ἐμφανίζεται ὁ Χομεϊνί (1979) καί ἡ ἰσλαμική δημοκρατία (χά,χά,χά,μονοκρατορία Χομεϊνί δῆλα δή ) μέσῳ τῆς ἰρανικῆς ἐπαναστάσεως καί ἐθνικοποιεῖ ὁλόκληρο τό κύκλωμα τῶν πετρελαίων.

Ἔτσι  καί τά ἀμερικανάκια τούς ἔφτιαξαν ἕναν Σαντάμ καί τούς τράβηξαν ἕναν πόλεμο 8ετή,μέ τεράστιες ἀπώλειες για τούς Ἰρανούς,κυρίως ἀνθρώπων(ἀπό 500.000 ἕως 1.000.000). Γύρω στίς 100.000 ἦταν τά θύματα τῶν Ἰρανῶν ἀπό τά χημικά τοῦ Σαντάμ πού μετά ἀπό 3 περίπου χρόνια ἀποτέλεσαν καί τήν ἀφορμή γιά τόν α΄πόλεμο τῶν ΗΠΑ κατά τοῦ Ἰράκ. 

Στόν πόλεμο μεταξύ Ἰράν-Ἰράκ ἡ πόλις τοῦ Ἀμπαντάν πού εἶχε γνωρίσῃ τόσο μεγάλη ἄνθιση,ἐρημώθηκε μετά τίς μεγάλες καταστροφές στά τοπικά διϋλιστήρια. Βεβαίως μετά ξεκίνησε καί πάλιν μία ἀνάπτυξις ἀλλά ποτέ δέν ἔφθασε στά πρώτερα ἐπίπεδα. 

οἱ Ἰρανές τοῦ 1979 καί οἱ σημερινές τῆς ἰσλαμικῆς δημοκρατίας...

  Τά πετρέλαια μπορεῖ νά ἦρθαν στά χέρια τῶν Ἰρανῶν 100%,ὅμως τί νά τό κάνεις ὅταν ἡ χώρα γύρισε κάτι αἰῶνες πίσω; Τό θεοκρατικό καθεστώς τῆς ἰσλαμικῆς δημοκρατίας τοῦ Ἰράν δέν μοιάζει σέ τίποτα στήν χώρα ἐκείνη πού μέχρι πρίν ἦταν,ἀπό κάθε ἄποψιν. Μαζύ με τίς μποῦργκες ἦρθε καί τό μαῦρο σκοτάδι τοῦ ἰσλάμ. Μέχρι που ψόφησε ὁ Χομεϊνί καί τά τελευταῖα χρόνια ὅλο καί κάτι ἀλλάζει πρός τό καλύτερον. Μακάρι γιατί σάν λαός ἀξίξει πολύ καλύτερο μέλλον...

Πηγή πληροφοριῶν ἀπό τό 30τομο Ἐγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν «Ἥλιος» τοῦ Ἰω. Πασσᾶ,τόμος «οἱ Λαοί τῆς Ἀνατολῆς».  


Τό Περσικό πετρέλαιο πού ὁ Ἡρόδοτος ἀναφέρει καί τά βάσανα ἑνός λαοῦ..(μέρος α΄)

Ἐδῶ 
μπορεῖτε νά κατεβάσετε ὁλόκληρον τόν τόμον «Λαοί τῆς Ἀνατολῆς» τοῦ «Ἡλίου». Ἀπό τήν σελίδα 326 ἕως 335,διαβᾶστε τήν νεώτερη ἱστορία καί γεγονότα πού κυριολεκτικῶς ἔχουν συνταράξει τόν τόπον τῆς Περσίας. Πῶς οἱ Ἄγγλοι,Σοβιετικοί,Ἀμερικανοί ἔχουν συμβάλλει στίς ἐξελίξεις τῶν πολιτικῶν πραγματων τοῦ Ἰράν γιά χάριν τῶν πετρελαίων,φυσικοῦ ἀερίου καί βεβαίως τῆς στρατιγικοτάτης θέσεως τῆς χώρας καί τοῦ περιβόητου Περσικοῦ κόλπου.

Ἡ Πελασγική

Γιατί ὅλες οἱ κυβερνήσεις τῆς ἑλλαδικῆς συναντοῦνται μέ κάθε ὀργάνωσιν ἑβραϊκή ;

φωτό

Ἀλήθεια ποιό εἶναι τό νόημα καί ἡ οὐσία,τῶν συναντήσεων ἀπό ἐκπροσώπους τῶν ἑλλαδικῶν κυβερνήσεων μέ κάθε ἑβραϊκή ὀργάνωσιν,κυρίως στίς ΗΠΑ;

Πόσες φορές πρέπει νά τούς προσκυνοῦν,πόσες διαβεβαιώσεις ἀκόμη πρέπει νά δώσουν; Πόσες χιλιάδες φορές πρέπει νά τό ποῦν δημοσίως πώς στήν ἑλλαδική τιμοῦν καί μέ τό παρά πάνω τά δεινά, ἀπό τόν δευτέρο μεγάλο πόλεμο,τῶν ἑβραίων; Μά ὅλοι ἀνεξαιρέτως,ἔχουν δηλώσῃ (πολύ πρό ἐκλεγοῦν) τήν ὁλοκληρωτική ὑποταγή στίς ἐντολές τῶν ἀπογόνων τοῦ Μoses and Salomon ! Ποιό τό νόημα νά τό κάνουν κάθε λίγο καί λιγάκι;

Μήπως,λέω τώρα,στήν χώρα πού λέγεται Ἑλλάς ὑπάρχουν τελικῶς περισσότεροι ἑβραῖοι ἀπό ὅσους νομίζουμε πώς ὑπάρχουν; Ὑπόθεση κάνω βρέ ἀδερφέ,δέν ὑπονοῶ κάτι ...περίεργο...

Πῆγε λοιπόν ὁ ὑπουργός ἐξωτερικῶν στήν Νιού Γιόρκ καί κατευθεῖαν  συνάντησιν μἐ
  Conference of Presidents of Major American Jewish Organizations, «American Jewish Committee», B'nai B'rith International,World Jewish Congress(WJC), Anti-Defamation League.

Ἐκτός καί πῆγε στό Ἀμέρικα γιά νά ἑορτάσουν ὅλοι μαζύ τό τριήμερο τῆς Ρόσς-Ἀσσανά (Rosh Hashanah),τήν ἑβραϊκή πρωτοχρονιά ! 

Ἡ τρίτη ἡμέρα εἶναι ἡ Γιόμ Ἀντίν πού σημαίνει Ἡμέρα Κρίσεως. Κατά τήν ἡμέρα αὐτή ὁ δημιουργός τοῦ σύμπαντος ἀποφασίζει ποιούς θά ἀνταμείψῃ καί ποιούς θά τιμωρήσῃ. Ἡ μοῖρα τοῦ κάθε ἑνός, κρίνεται κατά τήν ἡμέρα αὐτή καί ὁρίζεται σύμφωνα μέ τίς πράξεις καί τήν μεταμέλειά του. 

Λέτε; 

Γιατί καί τόν περσινό Σεπτέμβριο (22/9/2016) εἶχε καί πάλιν συναντηθῇ μέ ἐκπροσώπους τοῦ Conference of Presidents of Major American Jewish Organizations. Σύμπτωσις νά ἦταν πού συνέπεσε μέ τήν ἑορτή τῆς Ράσς-Ἀσσανά ; !

Meeting of Foreign Minister N. Kotzias with representatives of Jewish organizations in America (New York City, September 22, 2016) 

Ἀλλά καί τόν Ἰανουάριο τοῦ 2017 εἶχε ξανά μανά συνάντησιν μέ τόν Δαυΐδ Χάρις  τῆς
American Jewish Committee ,στό Νιού Γιόρκ καί πάλιν: 

ΠΟΙΟYΣ ΕΙΠΑΜΕ ΟΤΙ ΕΙΔΕΣ κ.Νίκο Κοτζιά την ημέρα των Θεοφανείων στην Νέα Υόρκη;;;

Τί συμβαίνει,τελικῶς σέ τοῦτον τόν τόπο,μωρέ; !  

Ἡ Πελασγική

Τό Περσικό πετρέλαιο πού ὁ Ἡρόδοτος ἀναφέρει καί τά βάσανα ἑνός λαοῦ...

Φαίνεται,τελικῶς,πώς τό πετρέλαιον καί ἡ χρησιμότης του ἦταν γνωστά παλαιόθεν. Μήν κυττᾶτε πού ἐμᾶς,ἡ κλῖκα τῶν ἐξουσιαστῶν πού κατέχει τήν γνώσιν,μᾶς τήν παρέχει μέ τό σταγονόμετρον καί βεβαίως κατά πώς τήν συμφέρει. Τώρα θά μοῦ πεῖτε πώς ὁ καθείς μποροῦσε νά διαβάσῃ τά ἀρχαῖα κείμενα. Ναί,ἀλλά ποιός ἦταν γνώστης τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς ; Πότε ξεκίνησαν οἱ μεταφράσεις τῶν ἀρχαίων συγγραφέων; Καί,κυρίως, ἄφηναν τήν ἀνθρωπότητα σέ ἡσυχία οἱ ἐξουσιαστές; Πόσῳ δέ μᾶλλον τήν ἑλλαδική πού τῆς εἶχαν ῥίξει μπόλικες κατοχές μέ φοβεροτέρα ἐκείνην τῶν ἀγρίων μογγόλων ὀθωμανῶν ! Ὄχι δῆλα δή καί πώς χωρίς αὐτές τά πράγματα θά ἦσαν καλύτερα γιά τήν εὐρεῖα μάζα,ἀλλά ἴσως οἱ λίγοι νά εἶχαν κάνῃ καί κάποιο ἀκόμη ...θαῦμα ! 

Γράφει,λοιπόν ὁ Ἡρόδοτος στό βιβλίον Ἐρατώ κεφ. 119 παραγρ. 2-3 γιά τό πετρέλαιον,ἐξ αἰτίας τῆς ἀναφορᾶς στούς αἰχμαλώτους Ἐρετριεῖς πού ἔφεραν στήν Περσία οἱ Δάτης καί Ἀρταφέρνης καί ὁ Δαρεῖος τούς ἐγκατέστησε στήν περιοχή τῶν Κασσίων σ'ἕναν σταθμό πού λεγόταν Ἀρδέρικκα καί βρισκόταν 39 χιλιόμετρα ἀπό τήν πόλιν τῶν Σούσων ὅπου ὑπῆρχε ἕνα πηγάδι πού ἔδινε 3 οὐσίες : 

« ἐν σταθμῷ ἑωυτοῦ τῷ οὔνομά ἐστι Ἀρδέρικκα, ἀπὸ μὲν Σούσων δέκα καὶ διηκοσίους σταδίους ἀπέχοντι, τεσσεράκοντα δὲ ἀπὸ τοῦ φρέατος τὸ παρέχεται τριφασίας ἰδέας· καὶ γὰρ ἄσφαλτον καὶ ἅλας καὶ ἔλαιον ἀρύσσονται ἐξ αὐτοῦ τρόπῳ τοιῷδε· ἀντλέεται μὲν κηλωνηίῳ, ἀντὶ δὲ γαυλοῦ ἥμισυ ἀσκοῦ οἱ προσδέδεται· ὑποτύψας δὲ τούτῳ ἀντλέει καὶ ἔπειτα ἐγχέει ἐς δεξαμενήν· ἐκ δὲ ταύτης ἐς ἄλλο διαχεόμενον τρέπεται τριφασίας ὁδούς· καὶ ἡ μὲν ἄσφαλτος καὶ οἱ ἅλες πήγνυνται παραυτίκα, τὸ δὲ ἔλαιον … οἱ Πέρσαι καλέουσι τοῦτο ῥαδινάκην·ἔστι δὲ μέλαν καὶ ὀδμὴν παρεχόμενον βαρέαν. »  

 Λέει λοιπόν ὁ Ἡρόδοτος ὅτι σέ θέσιν πού βρίσκεται στήν νοτιοανατολική Περσία,ὄχι μακριά ἀπό τόν Περσικό κόλπον,δῆλα δή στήν σημερινή περιοχή τῶν πετρελαίων τοῦ Ἀμπαντάν,ἀπέχουσα 39 χιλιόμετρα ἀπό τῆς πόλεως τῶν Σούσων,ὑπῆρχε φρέαρ (πηγάδι) τό ὁποῖον παρεῖχε τριῶν εἰδῶν οὐσίες. Καθότι ἀντλοῦν ἀπό αὐτό ἄσφαλτον,ἅλας καί ἔλαιον κατά τόν ἀκόλουθον τρόπον : κατέβαζαν σ'αὐτό μέ μία ἀνυψωτική μηχανή ἕνα σκοινί πού ἦταν δεμένο ἀντί γιά κάποιον κουβά,τό μισό μέρος ἑνός ἀσκοῦ. Ἀφοῦ τό βυθίσουν τό φέρνουν στήν ἐπιφάνεια καί τό ἀδειάζουν σέ μία δεξαμενή ἀπό τήν ὁποία ἐκχύνεται σ'ἄλλο μέρος καί ἐκεῖ λαμβάνει τρεῖς μορφάς. Καί ἡ μέν ἄσφαλτος καί τό ἅλας παγώνουν ἀμέσως,τό δέ ἔλαιον τό ὁποῖον οἱ Πέρσες τό ὀνομάζουν ραδινάκη (ραδινάκ),συγκεντρώνουν σέ ἀγγεῖα. Εἶναι δέ αὐτό τό ἔλαιον μαῦρο καί μυρίζει βαριά. 

Ὅπως μᾶς πληροφορεῖ τό 30τομο  ἒγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν τοῦ Ἰωάν. Πασσᾶ «Ἥλιος»,στόν τόμον « Λαοί τῆς Ἀνατολῆς» στήν ἀναφορά γιά τήν Περσία,( περσικά πετρέλαια,σελ. 314),τό πετρέλαιο ἦταν γνωστό στούς Πέρσες ἀπό πολύ παλαιά τό ὁποῖο ἐκμεταλεύονταν γιά θρησκευτικούς λόγους οἱ ἱερεῖς τους : 

«Οἱ ἱερεῖς τῆς θρησκείας τοῦ Ζωροάστρου τῆς ὁποίας οἱ ὀπαδοί ἐλάτρευαν καί τό πῦρ ἐξεμεταλλεύθησαν τίς πετρελαιοπηγές γιά θρησκευτικούς λόγους. Τό πῦρ ἀπετέλει τήν βάσιν τῆς θρησκείας τῶν Περσῶν,ἀκόμη καί πρό τῶν χρόνων τοῦ Ζωροάστρου (πρό τοῦ 8ου π.Χ. αἰ.) ἐξηκολούθησεν δέ νά εἶναι καί στήν ζωροαστρική θρησκείαν οὐσιῶδες στοιχεῖον τοῦ τυπικοῦ τῆς «Ἀβέστα» (ἱερό βιβλίο τοῦ ζωροαστρισμοῦ). Ὑπῆρχαν στήν Περσία ναοί,στά ἄδυτα τῶν ὁποίων ἔκαιε καί διετηρεῖτο ἄσβεστον τό «ἱερόν πῦρ»,τό στοιχεῖον τῆς καθαριότητος,διά τοῦ ὁποίου ἀπολυμαίνεται κατά τάς δοξασίας τῶν πυρολατρῶν,ὅλος ὁ κόσμος. Ἀπό ποῦ ἦτο δυνατόν νά προήρχετο τό «ἱερόν» αὐτό καί ἀκοίμητον πῦρ καί πῶς ἐτροφοδοτεῖτο τοῦτο αὐτομάτως,ἀπό τήν φύσιν, ὥστε νά καίη ἀενάως καί νά φαίνεται ὑπερφυσικόν, καί ὡς τοιοῦτον νά ἐπιβάλλεται ὑπό τῶν μάγων -ἱερέων εἰς τόν ἀμαθῆ λαόν ὡς οὐρανόπεμπτον καί θεῖον ; Ἀπό ποιάς ἄλλας πηγάς παρά ἀπό πηγάς πετρελαίου ἤ εὔφλεκτων ἀερίων,ἀναδυομένων ἀπό φυσικάς ἤ τεχνητάς ραγάδας τοῦ ἐδάφους. Ὥστε τό περσικόν πετρέλαιον εἶναι συνυφασμένον ὄχι μόνον μέ τήν ἱστορίαν ἀλλά καί μέ τήν μυθολογίαν καί τήν θρησκείαν τοῦ Ἰράν. Ἐχρησιμοποιεῖτο δέ καί εἰς τήν πρᾶξιν ὑπό τῶν Περσῶν ἀπό ἀρχαιοτάτων χρόνων,εἴτε ὡς φωτιστική ὕλη εἰτε ὡς φαρμακον διά τάς δερματικάς ἀσθενείας τῶν καμήλων. Τόν ζωροαστρισμόν ἐξερρίζωσε σχεδόν καθ'ὁλοκληρίαν ἡ ὑπό τῶν ἀράβων κατακτητῶν καί εἰς τό Ἰράν ἐπιβληθεῖσα θρησκεία τοῦ Μωάμεθ. Τό ἱερόν πῦρ παρημελήθη καί τό «ἔλαιον» ἐλησμονήθη μέχρι τό 1896...»

Ἀλλά γιά τό ποιοί ἦσαν ἐκεῖνοι πού ἐκμεταλεύτηκαν τό Περσικό πετρέλαιον θά τά ποῦμε αὔριο. Νά ἀναφέρω μόνον πως ἐπισήμως ἡ πρώτη πετρελαιοπηγή πού ἄντησε πετρέλαιο ἦταν στίς ΗΠΑ στήν Πενσιλβάνια στήν πόλιν Titusville στίς 27 Αὐγούστου τοῦ 1859. Μετά ἀπό αὐτό μπῆκε στό ...παιχνίδι καί ὁ Ροκφέλερ...

συνεχίζεται...

 

 Ἄνδρες καί γυναῖκα ἀπό τό Ἰράν. Οἱ Ἰρανοί ἀνήκουν στήν Ἀρεία φυλή καί Ἰράν σημαίνει ἡ χώρα τῶν Ἀρείων. 


Τό Περσικό πετρέλαιο πού ὁ Ἡρόδοτος ἀναφέρει καί τά βάσανα ἑνός λαοῦ..(μέρος β΄)

  Ἡ Πελασγική

Ἡ ἑβραϊκή συμβολή στίς σφαγές Καλαμάτας- Μελιγαλᾶ

 

 

Ο "καμπούρης" είναι ο εβραίικής καταγωγής  λοχαγός  της SOE Γκίμπσον σε αναμνηστική φωτογραφία με τον επίσης εβραίικής καταγωγής  (Σουηδό) Αξελ Πήρσον του Ερυθρού Σταυρού στην Καλαμάτα. Η ψηλή είναι η Σουηδή μανδάμ Πήρσον.

Ο Γκίμπσον μπήκε στον Μελιγαλά και κανόνισε την παράδοση με τον συνεργάτη της SOE, Δ.Παπαδόπουλο.

O "Ελληνοαμερικανός" Τζον Φατσέας με τον Βελουχιώτη, τον Γκίμπσον και τον επίσης Εβραικής καταγωγής Λάιλ Γουίλκι, που φοράνε κόκκινα μαντήλια, μπροστά στο ξενοδοχείο ΡΕΞ  της Καλαμάτας. (Τον ελασίτη στα αριστερά δεν τον ξέρω).
 

Οι Εβραίοι και τροτσκιστές Γουίλκι και Γκίμπσον μα τα κόκκινα μαντήλια στην "απελευθέρωση" της Καλαμάτας.

Οι φωτογραφίες είναι από τον 6ο τόμο του Νίκου Ι.Ζερβή για την ιστορία της Καλαμάτας

Δελτίο τῶν 11

Τό 1916 ἦσαν οἱ Ἐγγλέζοι πλιατσικαδόροι στήν Ἀμφίπολιν καί οἱ Γάλλοι στήν Ἀκρόπολιν! Ποιός τούς κουβάλησε ἀμφοτέρους; Ὁ μεγάλος «έθνάρχης» Βενιζέλος ...

Τί στό καλό ἔκαμε τό Γαλλικό Σύνταγμα Ἀποικιοκρατικοῦ Πολέμου, στήν Ἀκρόπολιν τό 1916;

Μήπως ὅτι ἔκαμαν καί οἱ Ἐγγλέζοι στήν Ἀμφίπολιν;

• ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΒΟΜΒΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΦΙΠΟΛΗ....ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΠΛΙΑΤΣΙΚΟ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΓΓΛΕΖΟΥΣ ΤΟ 1916 !!! 

• ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ. ΝΑ ΠΟΙΟΙ ΕΚΑΝΑΝ ΤΗΝ ΖΗΜΙΑ ΣΤΟ ΨΗΦΙΔΩΤΟ ΣΤΗΝ ΑΜΦΙΠΟΛΗ

• ΑΜΦΙΠΟΛΗ : ΤΩΡΑ ΠΑΡΑΔΕΧΟΝΤΑΙ ΠΩΣ Ο ΤΥΜΒΟΣ ΕΧΕΙ ΣΥΛΗΘΕΙ . ΚΑΠΟΙΟΣ ΘΑ ΤΟΥΣ ΕΔΕΙΞΕ ΤΙΣ ΦΩΤΟ ΜΕ ΤΑ ΕΓΓΛΕΖΑΚΙΑ... 

 Ἄμ καί ἐκεῖνο τό ...περίεργο Σύνταγμα τῶν Ἐγγλέζων ; 

Διαβᾶστε ὁπωσδήποτε αὐτό :

• Το King's Shropshire Light Infantry και οι "ανασκαφές" στην Αμφίπολη το 1916 !!!

Ὄχι πώς καί τά γαλλάκια πηγαίναν πίσω. Τό σύνταγμα ἀποικιοκρατικοῦ πολέμου, εἴπαμε,πώς μᾶς ἔστειλαν. Ἤξεραν αὐτοί,ἀλλά ἤξερε καί ὁ ...Ἐθνάρχης ...

Ξημερώματα 18ης Νοεμβρίου 1916 ημέρα Παρασκευή οι Γαλλικές Δυνάμεις αποβιβάζονται στον Πειραιά. Είναι η δεύτερη φάση της επιχείρησης. Η πρώτη ήταν ο ναυτικός αποκλεισμός. Πίσω ο Άγιος Νικόλαος. Προσέξτε ότι αν και χειμώνας οι Γάλλοι φέρουν στολές εκστρατείας Αφρικής. Αυτό οφείλεται ότι ανήκουν στο 94ο Σύνταγμα αποικιοκρατικού πολέμου, μεταφερόμενες δια θαλάσσης από Μαρόκο και την υποσαχάρια Γαλλική Αφρική

Τελικῶς αὐτοί οἱ Ἐθνάρχες μᾶς ἔχουν,κυριολεκτικῶς,(ἀπο)σώσει ...! 

Ἡ Πελασγική

Τό ἀπόλυτον Σκότος ἡ Λήθη καί ἡ Λητώ τοῦ Ἀπόλλωνος καί τῆς Ἀρτέμιδος...

 

φωτό

Τό δούλεμα πού μᾶς κάνουν εἶναι ἄνευ προηγουμένου (τρόπος τοῦ λέγειν,διότι προηγούμενο ποτέ δέν ὑπῆρξε,τό δούλεμα πάντα ἴδιο ἦταν...).  Καί ποῦ βασίζονται καί τό πᾶνε τό πρᾶγμα ὅπως αὐτοί θέλουν; Μά,στήν ἀ-παιδεία,στήν λανθάνουσα (στήν χειρώτερη περίπτωσιν) ἐκπαίδευσιν. Καί κυρίως στήν ἀδιαφορία πρός τήν γνώσιν τῆς Ἱστορίας μας. Τῆς Ἱστορίας,διότι γιά Προϊστορία οὔτε λόγος,ἐκεῖ τό πρᾶγμα ἔχει καθαρῶς τήν μορφή παραμυθίας,κάτι σέ τρία γουρουνάκια καί κακό λύκο,σέ χιονάτη καί ἑπτά νάνους,ἄντε καί σέ κοκκινο-σκουφίτσα καί κακός λύκος (καί πάλιν...) ! 

Ψάχνεστε ὅλοι σας (πού λέει ὁ λόγος,γιά κάποιους ἀνησύχους χτυπᾶ ἡ καμπάνα...),νά βρεῖτε τούς φταῖχτες γιά τίς προδοσίες,τά ξεπουλήματα,τά μνημόνια καί στέκεστε στά γεγονότα τῶν τελευταίων 45 χρόνων (ἄντε καί λίγο περισσότερο γιά νά ἔχῃ ἡ ὑπόθεσις καί δράκους  - βλέπε κομμούνια- ) λές καί ὅλο τό κακόν ἔχει ξεκινήσῃ μόλις τώρα ! Γιατί,τά 100 χρόνια,τά 200 χρόνια,εἶναι ἁπλῶς τό τώρα ... Τό θέμα εἶναι ἀλλοῦ,τό θέμα πάει πολύ μακρυά,τό θέμα ἴσα πού ξεκινᾶ νά ἀγγίζεται τοὐλάχιστον πρό 3χιλιετίας...

Ἀλλά σᾶς ἔδωσαν μία στάσιν,ἱστορικῶς,γιά νά σᾶς ἔχουν πάντα στό χέρι. Σᾶς ἔδωσαν τήν δημοκρατία τους,γιά νά χάψετε τό μεγαλεῖον τῆς πολιτιστικῆς ἀνωτερότητος πού ἐκπηγάζῃ ἀπό δαύτην καί τούς δημιουργικούς πολίτες πού ἀναποφεύκτως γεννᾶ τό κ&λοσύστημα αὐτό... 

Καί τό κατάπιατε σάν λουκουμάκι ἀμάσητο ( δέν θέλει καί δόντια καί πιάνει καί ὅλες τίς ἡλικίες...) καί ἀπό τήν στιγμή ἐκείνη τραβήξατε καί τήν καθοριστική γραμμή στόν ἐγκέφαλό σας. Τήν γραμμή,τήν εὐθεῖα πού διαπιστώνει τό τέλμα,τήν ἀκινησία,τήν νεκρή ζώνη γιά ὁποιαδήποτε λειτουργία,ἀκόμη καί γιά τήν πλέον ἁπλουστάτη σκέψιν...Τό ἀπόλυτον Σκότος,ἡ Λήθη...

Ἡ Λητώ γεννᾶ καί κρατᾶ καλά-καλά τόν ΦΟΙΝΙΚΑ !

Ἡ Λητώ πού συμβολίζει τό ἀπόλυτον σκότος,τήν Λήθη, εἶναι αὐτή πού γέννησε τόν θεό τοῦ Φωτός ( ἔτσι δέν λένε τόν Ἀπόλλωνα; ) τόν Ἤλιο, καί τήν ἀδερφή του πού συμβολίζῃ τό σκοτάδι -ἔνεκα Σελήνης-, ἦταν κόρη τοῦ τιτάνος Κοίου ἀπό τήν συνεύρεσιν μέ τήν ἀδελφή του Φοίβη (ἐδῶ καί ὁ Φοῖβος -Ἀπόλλων καταδεικνύει τήν καταγωγήν του μή καί ξεχαστοῦμε,ἔ ;) Πῶς γίνεται,θά ἤθελα νά ἤξερα, καί αὐτοί ὅταν παντρεύονται μεταξύ τους δέν ἱσχύουν αὐτά πού γιά τούς ἀνθρώπους εἶναι,ἱατρικῶς,εὐνόητα... Τό ἴδιο ἀκριβῶς συμβαίνει καί μέ τίς ...ἀριστοκρατικές τάξεις,πολλές οἱ περιπτώσεις,οἱ περισσότερες θά ἔλεγα,πού ἀναμειγνύουν τό ἴδιο αἷμα καί φαίνεται πολύ,πολύ φυσιολογικόν ! Πρός σκέψιν,ὅποιος δύναται βεβαίως...

Καί αὐτή τήν πανέμορφη κόριν (ὅλες πανέμορφες ἦταν γι'αὐτό τίς λιγουρευόταν ὁ Δίας !),τήν περιποιήθηκε δεόντως ὁ πατήρ θεῶν καί ἀνθρώπων (!!!),τόσο πολύ πού τῆς ἔκανε δίδυμα. Ἔτσι σάν τήν Λῆδα,ἔ; Ἐκεῖ ἦταν Κύκνος,θυμᾶστε; Καί ἔβγαλε τά κυκνάκια -διοσκουράκια,ἐδῶ ἔβγαλε θεούς ! Καί τί θεούς ! 

Ἡ ζηλιάρα Ἥρα ὅμως,τόσο πολύ κάκιωσε πού ἔβαλε,κυριολεκτικῶς,θεούς καί δαίμονες νά τήν κυνηγήσουν. Ὅρκισε τήν Γαῖα νά μή δεχτῇ πουθενά καί ἐπ'οὐδενί τήν Λητώ νά γεννήσῃ. Καί ἔστειλε τόν δράκο-πύθωνα νά τήν κυνηγᾶ στοῦ κούκου τό σημάδι. Δέν θά ἔβρισκε ὅμως τήν λύσιν ὁ μέγας Ζεύς; Χά !  

Πρό τῆς Λητοῦς εἶχε ῥιχτῆ καί στήν ἀδερφή της τήν Ἀστερία. Αὐτή ὅμως δέν τόν ἤθελε. Ἔτσι εἶσαι,λέει ὁ Δίας,ἔ, λοιπόν γίνε πέτρα καί κοπανήσου ἀπό ἐδῶ καί ἀπό ἐκεῖ χωρίς σταματημό στά μανιασμένα κυμματα τοῦ Αἰγαίου. Και τήν εἶπαν Ὁρτυγία γιατί εἶχε μεταμορφωθῇ σέ ὁρτύκι πρίν τήν κάνει πέτρα ὁ Δίας. Ἔτσι σκαρφίστηκε καί παρήγγειλε μέσῳ τῆς ἀγγελιοφόρου του,Ἴριδος,στόν Ποσειδῶνα,πώς ἡ Ὁρτυγία ἦταν κομμάτι ἀπό τήν Σικελία πού εἶχε ἀποσπαστῆ κατά τήν Τιτανομαχία καί περιπλανιόταν,ἄρα δέν ἀνήκε στήν Γαῖα. Κάνε την,λέει, σταθερό νησί,καί ἔτσι δέν θά καταπατήσῃ τόν ὄρκον της ἡ Γαῖα ἀλλά καί ἡ Λητώ θά βρῇ τόπον νά γεννήσῃ τούς θεούς ! 

Ἔτσι ἔγινε καί ἔστειλε ὁ Ποσειδῶν τούς Τρίτωνες (ἄλλα θηριάκια καί αὐτοί) νά ὁδηγήσουν τήν ἑτοιμόγενη στήν νῆσον πού φανερώθηκε καί τήν εἶπαν Δῆλον (ἐκ τοῦ δηλοῦμαι=φανερώνομαι) . Καί ἐκεῖ,κάτω ἀπό ἕναν ΦΟΙΝΙΚΑ γέννησε τά παιδάκια της. Πρῶτα τήν Ἄρτεμιν πού λέει τήν βοήθησε καί στόν τοκετό τοῦ Ἀπόλλωνος ! Τό νεογέννητο ἔγινε μαῖα; Ἔλα ντέ ! Καί ποῦ νά δῇς μετά... Τό ἄλλο νεογέννητο σκότωσε τόν δράκο-πύθωνα ! Βρέ,τά διογέννητα ὑπέρ-δυνάμεις πού εἶχαν ! ! ! 

Αὐτή ἡ Λητώ λέγεται πώς εἶναι καί ἡ ἱδρύτρια τῆς Λυκίας...Λῦκος,Λύκιοι,Λυκία ...Ἄ, καί τούς ἐκεῖ κατοίκους τούς μεταμόρφωσε (ἄντε πάλι μεταμόρφωσις),σέ βατράχια !  Καί αὐτό πρός ἔρευναν...

Καί τό ἄλλο κατόρθωμά της εἶναι πώς ἔδωσε διαταγή,στά ἀγαπημένα της παιδάκια (τί διαπαιδαγώγησις ἔ; ) νά σκοτώσουν 7 ἀγόρια καί 7 κορίτσια,ὅλα παιδιά τῆς πριγκιποπούλας τῆς Φρυγίας Νιόβης. Ξέρετε,τῆς ἀδερφῆς τοῦ Πέλοπος,κόρη τοῦ Ταντάλου. Ἔτσι ἔμεινε χωρίς παιδιά ἡ Νιόβη καί ὁ Πέλοπας ἦρθε, προσφυγάκι, στήν Ἠλεία ! Προφανῶς ἀπό τόν φόβο τῆς Λητοῦς...  Κύττα τί γινόταν,ἀλλά καί τί γίνεται ἕως σήμερα ἔ ; Μία ἀπό τά ἴδια... ! 

Τό θέμα εἶναι : Μᾶς κατσικώθηκαν στόν σβέρκο Ἁπόλλων καί Ἄρτεμις,ὁ Πέλοπας στήν Ἀπία ( ἀπό τόν Ἄπιν τόν ἐγγονό τοῦ Ἰνάχου) πού τήν μετονόμασε σέ Πελοπόννησον καί ἡ Λητώ ἔφτιαξε τήν δική της περιοχή ἐξουσίας στήν Μικρά Ἀσία καταλαμβάνοντας τήν Λυκία καί τήν Φρυγία. Ἀξιόλογες ( ἀπό κάθε ἄποψιν περιοχές) ἀναμφιβόλως ! 

Ἄντε τώρα ψᾶξτε γιατί ξεπουλοῦν τά «φιλέτα» τῆς Ἑλλάδος,ποιοί κερδίζουν καί θά κερδίζουν ἀπό αὐτά ἀλλά κυρίως ψᾶξτε γιατί δέν ἀντιδρᾶ κανείς ἀπό τούς ἰθαγενεῖς !  Γιατί,βρέ,ποιός ἀντέδρασε καί πότε; Ποῦ,ἱστορικῶς θά ἤθελα νά μοῦ δώσετε παραδείγματα. Πότε; 

Καί μήν ἀκούσω τά περί Μαραθῶνος, Θερμοπυλῶν καί Σαλαμίνος γιατί θά σᾶς θέσω τόν ἐξῆς προβληματισμόν : Γιά ποιόν λόγον πολεμήθηκαν τόσον πολύ οἱ Πέρσες ; Τί λαός εἶναι; Γιατί μέχρι σήμερα τό ἴδιο πολεμοῦνται καί δέν τούς ἀφήνουν σέ ἡσυχία ; Ἄρα γε τό ἔχετε ποτέ σκεφθεῖ ; 

Καἰ κάτι ἀκόμη πού ἀπό μικρή ( ἀπό τό δημοτικό πού τό πρωτο-άκουσα) μοῦ προκαλοῦσε ἀπορία. Μᾶς περνοῦσαν τήν ἐντύπωσιν πώς ἡ συνέχεια τῶν Περσῶν ἦσαν οἱ Τοῦρκοι ! Κάτι σάν πρόγονοί τους,ἕνα πρᾶγμα ! Μᾶς καλλιεργοῦσαν,μέ ἄλλα λόγια, ἕνα μῖσος πρός τόν λαόν αὐτόν. Γιατί; Ἔλα ντέ ; ! 

Αὐτά καί γιά σήμερα...

Ἡ Πελασγική

Οἱ μελαμψές Περιστέρες καί τό Μαντεῖον τῆς Δωδώνης...

 

τό Μαντεῖο τῆς Δωδώνης

«... ἔθυον δὲ πάντα πρότερον οἱ Πελασγοὶ θεοῖσι ἐπευχόμενοι, ὡς ἐγὼ ἐν Δωδώνῃ οἶδα ἀκούσας, ἐπωνυμίην δὲ οὐδ᾽ οὔνομα ἐποιεῦντο οὐδενὶ αὐτῶν· οὐ γὰρ ἀκηκόεσάν κω. θεοὺς δὲ προσωνόμασάν σφεας ἀπὸ τοῦ τοιούτου ὅτι κόσμῳ θέντες τὰ πάντα πρήγματα καὶ πάσας νομὰς εἶχον.  ἔπειτε δὲ χρόνου πολλοῦ διεξελθόντος ἐπύθοντο ἐκ τῆς Αἰγύπτου ἀπιγμένα τὰ οὐνόματα τῶν θεῶν τῶν ἄλλων, Διονύσου δὲ ὕστερον πολλῷ ἐπύθοντο· καὶ μετὰ χρόνον ἐχρηστηριάζοντο περὶ [τῶν] οὐνομάτων ἐν Δωδώνῃ· τὸ γὰρ δὴ μαντήιον τοῦτο νενόμισται ἀρχαιότατον τῶν ἐν Ἕλλησι χρηστηρίων εἶναι, καὶ ἦν τὸν χρόνον τοῦτον μοῦνον.  ἐπεὶ ὦν ἐχρηστηριάζοντο ἐν τῇ Δωδώνῃ οἱ Πελασγοὶ εἰ ἀνέλωνται τὰ οὐνόματα τὰ ἀπὸ τῶν βαρβάρων ἥκοντα, ἀνεῖλε τὸ μαντήιον χρᾶσθαι. ἀπὸ μὲν δὴ τούτου τοῦ χρόνου ἔθυον τοῖσι οὐνόμασι τῶν θεῶν χρεώμενοι. παρὰ δὲ Πελασγῶν Ἕλληνες ἐδέξαντο ὕστερον». (Ἡροδότου Ἱστορίαι,Εὐτέρπη 52.1-52.3)

Παλιά, όπως άκουσα στη Δωδώνη, σε όλες τους τις θυσίες οι Πελασγοί προσεύχονταν στους θεούς, χωρίς όμως να προφέρουν για κανέναν τους όνομα ή επωνυμία: αυτά τα πράγματα δεν τα είχαν ακούσει ακόμη· και ονόμασαν τους θεούς τους έτσι για τον λόγο ότι αυτοί είχαν βάλει τάξη σε όλα τα πράγματα και τα είχαν μοιρασμένα όπως πρέπει.  Αφού όμως πέρασε πολύς καιρός, έμαθαν οι Πελασγοί τα ονόματα των θεών, τα οποία ήρθαν από την Αίγυπτο, τόσο των άλλων όσο και του Διόνυσου, που όμως το έμαθαν πολύ αργότερα· και αφού πέρασε κι άλλος καιρός, ζήτησαν από το μαντείο της Δωδώνης χρησμό για τα ονόματα: γιατί το μαντείο αυτό θεωρείται ότι είναι το αρχαιότερο στην Ελλάδα, και την εποχή εκείνη ήταν το μόνο. Όταν λοιπόν ρώτησαν οι Πελασγοί τη Δωδώνη, να πάρουν ή όχι τα ονόματα αυτά που προέρχονταν από τους βαρβάρους, το μαντείο τούς απάντησε να τα χρησιμοποιήσουν. Και από την εποχή εκείνη οι Πελασγοί χρησιμοποιούσαν πια στις θυσίες τους τα ονόματα των θεών. Ύστερα οι Έλληνες τα πήραν από τους Πελασγούς. (  Κείμενον -μετάφρασις ἀπό ἐδῶ )
 

τό Μαντεῖο τοῦ Ἄμμωνος - Διός στήν Λιβύη

Γιά τό ἀρχαιότερο μαντεῖο στήν ἑλλαδική,αὐτό τῆς Δωδώνης,ὁ Ἡρόδοτος λέει πώς τό εἶχαν φτιάξει οἱ Πελασγοί ἀφοῦ αὐτοί ἦσαν καί οἱ αὐτόχθονες κάτοικοι τοῦ χώρου πού προσδιορίζεται γεωγραφικῶς ὡς Ἑλλάδα. Ἄλλως τε ὅπως χαρακτηριστικά λέει : «παρὰ δὲ Πελασγῶν Ἕλληνες ἐδέξαντο ὕστερον» διαχωρίζοντας τούς Πελασγούς ἀπό τούς Ἕλληνες... Οἱ Πελασγοί οἱ ὁποῖοι ὅμως δέν εἶχαν ὀνόματα θεῶν ἀλλά τά ἀποδεχθηκαν ἀπό τούς Αἰγυπτίους διότι αὐτοί ( οἱ θεοί) : «ὅτι κόσμῳ θέντες τὰ πάντα πρήγματα καὶ πάσας νομὰς εἶχον». 

Ἔτσι τούς τά εἶπαν καί ἔτσι τά ἀποδέχθηκαν οἱ Πελασγοί. Καί ποιοί τούς τά εἶπαν δῆλα δή,πώς «οἱ θεοί αὐτοί εἶχαν βάλῃ τάξη σ'ὅλα καί τά εἶχαν μοιράσῃ (!) ὅπως πρέπει»; Ὅπως ἀναφέρει ὁ Ἡρόδοτος, ὁ Ἠσίοδος καί ὁ Ὅμηρος μίλησαν πρῶτοι γιά τούς θεούς καί τούς ὀνομάτησαν ἀλλά καί τούς περιέγραψαν τί ὁ καθείς τους συμβόλιζε. Ἀλλά καί οἱ ἱέρειες τῆς Δωδώνης φαίνεται νά εἶναι καί αὐτές ὑπεύθυνες γιά τούς «εἰσαγωμένους» θεούς... Καί τί ἔλεγαν αὐτές,πού τά ἴδια ἄκουσε και ἀπό τούς Ἱερεῖς τῶν Θηβῶν (τῆς Αἰγύπτου),ὁ Ἡρόδοτος;

ὁ Ἄμμων - Δίας

Ἦρθαν,ἔλεγαν,κάποιοι ἔμποροι Φοίνικες (χά,Φοίνικες ἔ;), στήν Θῆβα καί ἔκλεψαν δύο ἱέρειες ἀπό τό ἐκεῖ Μαντεῖον τοῦ Θηβαίου Διός. Τήν μία τήν πούλησαν στήν Λιβύη καί τήν ἄλλη στήν Ἑλλάδα (Πελασγία). Καί ἐκεῖ πού πῆγαν δημιούργησαν τά μαντεῖα τοῦ Ἄμμωνος ( Λιβύη) καί Διός ( Δωδώνη).  Κατά τούς ἱερεῖς τῶν Θηβῶν. 

Κατά τίς προφήτισσες τῆς Δωδώνης, ὑπάρχει ἡ ἐξῆς διαφοροποίησις. Ἔφυγαν,ἔλεγαν,δύο μαῦρες περιστερές ἀπό τό μαντεῖο τῶν Θηβῶν καί πέταξαν ἡ μία στήν Λιβύη καί ἡ ἄλλη στήν Δωδώνη. Ἐκεῖ στήν Δωδώνη ἡ μαῦρη περιστέρα κάθισε σέ μία βελανιδιά καί μίλησε μέ ἀνθρώπινη φωνή καί εἶπε νά ἱδρύσουν ἐκεῖ μαντεῖον τοῦ Διός. Οἱ Δωδωναῖοι πού τό θεώρησαν θεϊκό ἄγγελμα ἔπραξαν ἀναλόγως. Καί ἐκείνη πού πῆγε στήν Λιβύη τἠν ἴδια «παραγγελία» ἔκανε καί ἔτσι δημιουργήθηκε τό μαντεῖον τοῦ Ἄμμωνος,τό ὁποῖον εἶναι καί ἐκεῖνο τοῦ Διός,ὅπως χαρακτηριστικά λέει ὁ Ἡρόδοτος :  «Ἄμμωνος χρηστήριον κελεῦσαι τοὺς Λίβυας ποιέειν· ἔστι δὲ καὶ τοῦτο Διός».(Εὐτέρπη,55.3)

Περιστερές,λέει ὁ Ἡρόδοτος,τίς εἶπαν διότι ἡ βαρβαρική τους ὁμιλία ἔμοιαζε μέ φωνή πουλιῶν καί μέλανες (μαῦρες) διότι ἁπλῶς ἦσαν ἐξ Αἰγύπτου καί αὐτό ἦταν τό φυσικό τους χρῶμα,μελαμψό. ( Κάτι σάν τίς Δαναΐδες,τίς μαυρούλες πού ἱσχυρίζονταν πώς ἦσαν ἀπόγονοι τῆς Ἰοῦς καί τά εἶχαν χαμένα οἱ Ἀργεῖοι. Ἀσχέτως ἐάν μετά πείσθησαν,οἱ «πανέξυπνοι» ...)

Μαύρη μαυρίλα πλάκωσε,μαύρη σάν καλιακοῦδα. Ἔ, χμ.. συγγνώμη,σάν περιστέρα,ἤθελα νά γράψω...

« πανηγύριας δὲ ἄρα καὶ πομπὰς καὶ προσαγωγὰς πρῶτοι ἀνθρώπων Αἰγύπτιοί εἰσι οἱ ποιησάμενοι, καὶ παρὰ τούτων Ἕλληνες μεμαθήκασι. τεκμήριον δέ μοι τούτου τόδε· αἱ μὲν γὰρ φαίνονται ἐκ πολλοῦ τευ χρόνου ποιεύμεναι, αἱ δὲ Ἑλληνικαὶ νεωστὶ ἐποιήθησαν». ( Εὐτέρπη,58.1)

Πάντως, οι Αιγύπτιοι είναι οι πρώτοι άνθρωποι που έκαναν πανηγύρια, πομπές και λιτανείες, και από αυτούς τα έχουν μάθει οι Έλληνες· γιατί στην πρώτη περίπτωση αυτά τα πράγματα φαίνεται ότι γίνονται από πολύν καιρό, ενώ στην περίπτωση των Ελλήνων είναι πρόσφατα δημιουργήματα.(  Κείμενον -μετάφρασις ἀπό ἐδῶ )

Ἔ,πῶς εἴπατε; Παλαιότεροι οἱ ἑορτασμοί καί οἱ θεοί τῶν Αἰγυπτίων πού ἦρθαν στήν Ἑλλάδα ( Πελασγία); Ναί,ἔτσι εἶναι. Μάλιστα ἐντυπωσιακόν εἶναι νά διαβάσετε τούς ἑορτασμούς στήν πόλιν Βούβαστη καί στήν πόλιν Βούσιριν πού περιγράφει ὁ Ἡρόδοτος,Εὐτέρπη 59.1 - 60.3). Τί μᾶς κάνει ἐντύπωσιν ; Ἡ ὀνομασία καί τόν δύο πόλεων πού προέρχεται ἀπό τήν λέξιν βοῦ=ἀγελάδα ! Βρέ τήν ἱερή ἀγελάδα ! 

Ὅσον γιά τήν ὀνομασία τῆς Δωδώνης,προέρχεται ἀπό τόν υἱόν τοῦ Διός (!) καί τῆς Εὐρώπης,τόν Δώδωνον. Στήν περίπτωσιν αὐτήν καί πάλιν ἔχουμε τήν ὕπαρξιν ἀγελάδος,τώρα ὅμως ἀρσενικοῦ γένους,ἀφοῦ ὡς ταῦρος ὁ Δίας ἔκλεψε τήν Εὑρώπη ( κόρη τοῦ Φοίνικα,ἔτσι;). 

Ἤ, ἀπό μία Ὠκεανίδα - Ἀτλαντίδα νύμφη,τήν Δωδώνη. Ὑπῆρχε καί ἕνας ποταμός (πάντα ἀπαραίτητος ἡ παρουσία ποταμοῦ !) Δώδωνος καί μία πηγή Δωδώνη καλουμένη. Αὐτή ἡ πηγή εἶχε τό ἐξῆς χαρακτηριστικόν : τό νερό της στέρευε κατά τό μεσημέρι καί σιγά -σιγά μέχρι τά μεσάνυχτα αὐξανόταν καί πάλι ἀπό τά μεσάνυχτα καί μετά μέχρι τό μεσημέρι λιγόστευε. Ἐπίσης ἐάν κάποιος τοποθετοῦσε στά νερά της μία ἀναμμένη λαμπάδα ἔσβηνε,ὅπως καί μία σβησμένη ἄναβε ! Χμμ...

Οἱ πρῶτοι λειτουργοί τοῦ Μαντείου λέγεται πώς ἦσαν ἄνδρες καί λέγονταν Τόμουροι. Ἐπειδή πίστευαν πώς ἦσαν τετμημένοι («τομούρους δ᾽ εἰρῆσθαι ἐπιτετμημένως» Στράβων Γεωγραφικά,βιβλίο Ζ΄κεφ.7.παραγρ. 11). Γι'αὐτό ὀνομάσθησαν ἔτσι,ἀπό τῆς τομῆς καί οὐρᾶς.Εἶχαν δῆλα δή κόψῃ τήν οὐρά τους ; Χμμ...

Αὐτά γιά τήν ἀποψινή σκέψιν...

Ἡ Πελασγική

Εἶναι ὁ Ἰουδαϊσμός «μονοθεϊστική θρησκεία»;

 

Εάν ρωτήσετε τυχαία εκατό άτομα για το τι νομίζουν ότι είναι ο Ιουδαϊσμός, θα σας πουν ότι είναι η θρησκεία των Εβραίων η οποία βασίζεται στην Παλαιά Διαθήκη. Θα σας πουν επίσης ότι είναι μία μονοθεϊστική θρησκεία και μπορεί να σας πουν ότι είναι μία από τις τρεις μονοθεϊστικές θρησκείες, (ή αβρααμικές θρησκείες). Οι  άλλες δύο είναι ο Χριστιανισμός και ο μουσουλμανισμός. Μπορεί να σας πουν επίσης ότι ιουδαϊσμός και Χριστιανισμός έχουν «πολλά κοινά», αφού και ο Χριστιανισμός δέχεται την Παλαιά Διαθήκη, ενώ κάποιοι μπορεί να πουν ότι και οι δύο θρησκείες πιστεύουν «στον ίδιο Θεό». Εάν πάτε μάλιστα στην Αμερική, θα ακούσετε πολλούς να μιλάνε για τις «κοινές» “judeo-christian” παραδόσεις. Οι υποστηρικτές της ιουδαιο-χριστιανικής αντίληψης θεωρούν ότι ο Χριστιανισμός είναι «ο κληρονόμος του Βιβλικού Ιουδαϊσμού». [Διάβασε εκτενέστερα: Ο μύθος της κοινής «ιουδαιο-χριστιανικής παράδοσης» - Μέρος 1^ο και Μέρος 2^ο]. Πάνω σε αυτές τις δημοφιλείς και κοινώς αποδεκτές απόψεις οικοδομείται τόσο ο οικουμενισμός, όσο και ο χριστιανικός σιωνισμός, και έτσι ενισχύεται ο θρησκευτικο-πολιτικός βραχίονας της νέας τάξης. Μέσω της θεωρίας ότι «όλοι στον ίδιο θεό πιστεύουμε» (ειδικά οι οπαδοί των «μονοθεϊστικών» θρησκειών) οικοδομείται ο οικουμενισμός και μέσω της θεωρίας περί «περιούσιου λαού» και «κοινού Θεού» (του Αβραάμ) οικοδομείται ο χριστιανικός σιωνισμός, αρκετά διαδεδομένος στην Δύση, ειδικά μεταξύ των προτεσταντών, που σφυρηλατεί χρόνια τώρα συνειδήσεις, με πρώτες και καλύτερες εκείνες των θρησκευτικών και πολιτικών ηγετών έως και «πλανηταρχών», με ό,τι αυτό συνεπάγεται. 

 

 

Είναι όμως αλήθεια ότι ο Ιουδαϊσμός είναι μονοθεϊστική θρησκεία και ότι, όπως «ρομαντικά» πιστεύουν πολλοί, είναι η θρησκεία της Παλαιάς Διαθήκης; 

Όχι, ο Ιουδαϊσμός δεν είναι η θρησκεία της Παλαιάς Διαθήκης. Ο Ιουδαϊσμός είναι η θρησκεία των Φαρισαίων και βασίζεται στο Βαβυλωνιακό Ταλμούδ. Η εβραϊκή Καμπάλα (Cabala), είναι η καρδιά του Ταλμουδικού Ιουδαϊσμού, ο οποίος είναι παγανιστικός από την αρχή μέχρι το τέλος. Να τι αναφέρει η εβραϊκή εγκυκλοπαίδεια (Jewish Encyclopedia) του 1905:

«Οι διδασκαλίες του χασιδισμού ... βασίζονται σε δύο θεωρητικές αντιλήψεις: (1) στον θρησκευτικό πανθεϊσμό... και (2) στην ιδέα της κοινωνίας μεταξύ Θεού και ανθρώπου ... η οποία υιοθετήθηκε από την Καμπάλα ... ότι όχι μόνο η Θεότητα είναι αυτή που επηρεάζει τις πράξεις του ανθρώπου , αλλά και ότι ο άνθρωπος ασκεί επιρροή στη θέληση και τη διάθεση της θεότητας. Κάθε πράξη και λέξη του ανθρώπου παράγει μια αντίστοιχη ‘δόνηση’ στις ανώτερες σφαίρες. Από αυτή τη σύλληψη προκύπτει η κύρια πρακτική αρχή του χασιδισμού - η κοινωνία με το Θεό με σκοπό την ένωση με την πηγή της ζωής και την επίδρασή της».

Το Ταλμούδ, περισσότερο από κάθε άλλο βιβλίο, καθόρισε τον Ιουδαϊσμό, ώστε ο ραβίνος Ben Zion Bokser παραδέχθηκε, «Ο Ιουδαϊσμός δεν είναι η θρησκεία της Βίβλου» (Judaism and the Christian Predicament, 1966, p.159). Είναι το Ταλμούδ που καθοδηγεί τη ζωή και το πνεύμα του εβραϊκού λαού.

Ο ραβίνος Rabbi Stephen S. Wise, ο οποίος ήταν ο αρχιραβίνος των ΗΠΑ, το ξεκαθάρισε : «Η υιοθέτηση του Βαβυλωνιακό Ταλμούδ, σηματοδοτεί το τέλος των αρχών του Ιουδαϊσμού».

 

Στο βιβλίο “Judaism's Strange Gods” (Οι Παράξενοι Θεοί του Ιουδαϊσμού), ο Michael Hoffman, αναλύει το πώς ο Ιουδαϊσμός «δεν είναι η θρησκεία της Παλαιάς Διαθήκης ή του Θεού του Ισραήλ, αλλά ότι οι θεοί του Ιουδαϊσμού αποτελούνται από το Ταλμούδ, την Καμπάλα και τη φυλετική αυτο-λατρεία».

Ο Hoffman περιγράφει ότι είναι το Ταλμούδ και όχι η Αγία Γραφή, που αποτελεί το ερμηνευτικό σύστημα του ορθόδοξου Ιουδαϊσμού. Σύμφωνα με τον Robert Goldenberg, Καθηγητή Ιουδαϊκών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης: «Το Ταλμούδ ήταν η Τορά. Σε ένα παράδοξο που καθόρισε την ιστορία του Ιουδαϊσμού, το Ταλμούδ ήταν η προφορική Τορά και ως εκ τούτου έγινε η σαφέστερη δήλωση που ο Εβραίος μπορούσε να ακούσει ως τον λόγο του Θεού». ... Το Ταλμούδ παρείχε τα μέσα καθορισμού του τρόπου με τον οποίο ο Θεός ήθελε όλους τους Εβραίους να ζουν, σε κάθε τόπο και ανά πάσα στιγμή. Ακόμη και αν οι λεπτομέρειες του νόμου έπρεπε να αλλάξουν για να ανταποκριθείς σε αυτές τις νέες συνθήκες που δημιουργήθηκαν, ο σωστός τρόπος για να προσαρμοστείς βρίσκονταν στο Ταλμούδ και τα σχόλια του ... Το Ταλμούδ αποκάλυπτε τον Θεό να μιλάει στο Ισραήλ και έτσι το Ταλμούδ έγινε ο δρόμος του Ισραήλ προς τον Θεό».

Αλλά ας ακούσουμε έναν σημαντικό Εβραίο διανοούμενο να αναφέρεται στο θέμα αυτό. Είναι ο Ισραήλ Σαχάκ, από το αποκαλυπτικό βιβλίο του «Εβραϊκή Ιστορία – Εβραϊκή Θρησκεία» και από το κεφάλαιο Ορθοδοξία και Ερμηνεία.  Ο Σαχάκ ισχυρίζεται ότι πολλοί καλοπροαίρετοι άνθρωποι έχουν μια λανθάνουσα αντίληψη για τον κλασσικό ιουδαϊσμό. Ιδού τι λέει:

Μία από τις πιο διαδεδομένες πλάνες είναι ότι η εβραϊκή θρησκεία είναι και ήταν πάντα μονοθεϊστική….

 

Αυτό που μας ενδιαφέρει δεν είναι ο βιβλικός, αλλά ο κλασικός ιουδαϊσμός- και είναι απολύτως σαφές, αν και πολύ λιγότερο κατανοητό γενικότερα, ότι ο τελευταίος, κατά τους τελευταίους αιώνες της ύπαρξής του, απείχε πολύ από τον καθαρό μονοθεϊσμό. Το ίδιο μπορούμε να πούμε για τα αυθεντικά δόγματα που επικρατούν στον σημερινό ορθόδοξο ιουδαϊσμό και αποτελούν την άμεση συνέχεια του κλασικού ιουδαϊσμού. Η παρακμή του μονοθεϊσμού προέκυψε από την εξάπλωση του εβραϊκού μυστικισμού (καβαλισμός), που αναπτύχθηκε τον 12° και τον 13° αιώνα και, μέχρι τα τέλη του 16ου αιώνα, είχε επικρατήσει σχεδόν ολοκληρωτικά σε όλα τα κέντρα του ιουδαϊσμού. Ο εβραϊκός διαφωτισμός, που ανεδύθη από την κρίση του κλασικού ιουδαϊσμού, χρειάστηκε να πολεμήσει ενάντια σ' αυτόν το μυστικισμό και την επιρροή του, περισσότερο απ’ οτιδήποτε άλλο. Και όμως, στη σύγχρονη εβραϊκή ορθοδοξία, η Καμπάλα διατήρησε την πρωτοκαθεδρία, ιδίως μεταξύ των ραβίνων. Επί παραδείγματι, το κίνημα Γκους Εμουνίμ (Gush Emunim, ορθόδοξο μεσσιανικό σιωνιστικό κίνημα που ιδρύθηκε από τον ραβίνο Tzvi Yehuda Kook το 1974) εμπνέεται σε μεγάλο βαθμό από καβαλιστικές ιδέες.

Η γνώση και η κατανόηση αυτών των ιδεών είναι λοιπόν αναγκαία για δύο λόγους: Πρώτον, γιατί χωρίς αυτές δεν μπορεί κανείς να καταλάβει τις αληθινές πεποιθήσεις του ιουδαϊσμού στα τέλη της κλασικής του περιόδου. Δεύτερον, διότι αυτές οι ιδέες παίζουν ένα σημαντικό πολιτικό ρόλο στη σύγχρονη εποχή, στο μέτρο που αποτελούν μέρος του πνευματικού οπλοστασίου πολλών θρησκευόμενων πολιτικών, περιλαμβανομένων των περισσοτέρων ηγετών του Γκους Εμουνίμ, και έχουν μια έμμεση επιρροή σε πολλούς σιωνιστές ηγέτες όλων των κομμάτων, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι αριστεροί σιωνιστές.

Σύμφωνα με τον καβαλισμό, το σύμπαν εξουσιάζεται όχι από ένα θεό, αλλά από αρκετές θεότητες που διαφέρουν ως προς τον χαρακτήρα και την επιρροή τους, και οι οποίες εκ- πηγάζουν από μια θολή, μακρινή Θεότητα (την Πρωταρχική Αιτία). Παραλείποντας τις πολλές λεπτομέρειες, μπορούμε να συνοψίσομε το σύστημα ως εξής. Από τη Θεότητα, προήλθαν, ή γεννήθηκαν, πρώτα ένας αρσενικός θεός, που ονομάζεται «Σοφία» ή «Πατέρας», και κατόπιν μια θηλυκή θεά που ονομάζεται «Γνώση» ή «Μητέρα». Από τον γάμο αυτών των δύο, γεννήθηκε ένα ζευγάρι νεότερων θεών: ο Υιός, που φέρει επίσης πολλά άλλα ονόματα όπως «Μικρό Πρόσωπο» ή ο «Ιερός Ευλογημένος» και η Κόρη, που ονομάζεται επίσης «Κυρία» (ή «Ματρονίτ», μια λέξη λατινικής προέλευσης), «Σεχινά», «Βασίλισσα» κ.τλ. Αυτοί οι νεώτεροι θεοί πρέπει να ενωθούν, αλλά η ένωσή τους παρεμποδίζεται από τις μηχανορραφίες του Σατανά, που, σε αυτό το σύστημα, είναι μια πολύ σημαντική και ανεξάρτητη προσωπικότητα. Η Θεότητα επιχείρησε τη Δημιουργία για να τους επιτρέψει να ενωθούν αλλά, εξ αιτίας της Πτώσης, βρέθηκαν πιο χωρισμένοι παρά ποτέ, και μάλιστα ο Σατανάς κατάφερε να έλθει πολύ κοντά στη θεία Κόρη, ακόμα και να την βιάσει (είτε φαινομενικά είτε στην πραγματικότητα, οι απόψεις διίστανται ως προς αυτό). Η δημιουργία του εβραϊκού λαού επιχειρήθηκε ακριβώς για να γεφυρωθεί το ρήγμα που προκάλεσαν ο Αδάμ και η Εύα, και αυτό επετεύχθη για λίγο κάτω από το όρος Σινά: ο αρσενικός θεός Υιός, τον οποίο ενσαρκώνει ο Μωϋσής, ενώθηκε με τη θεά Σεχινά. Δυστυχώς, η αμαρτία του Χρυσού Μόσχου προκάλεσε την εκ νέου διάσπαση των θεοτήτων και μόνο η μεταμέλεια του εβραϊκού λαού διόρθωσε τα πράγματα ως ένα βαθμό. Κατά ανάλογο τρόπο, κάθε περιστατικό της βιβλικής εβραϊκής ιστορίας συνδέεται με την ένωση ή τον χωρισμό του θεϊκού ζευγαριού. Η κατάκτηση, από τους Εβραίους, της Παλαιστίνης, που ανήκε στους Χαναναίους, και η ανέγερση του πρώτου και του δεύτερου Ναού ευνοούν ιδιαίτερα την ένωσή τους, ενώ η καταστροφή των Ναών και η εξορία των Εβραίων από τα άγια χώματα αποτελούν απλά εξωτερικές εκφράσεις όχι μόνο του θεϊκού χωρισμού αλλά και μιας αληθινής «εκπόρνευσης με παράξενους θεούς». Η Κόρη υποτάσσεται κυριολεκτικά στην εξουσία του Σατανά, ενώ ο Υιός, εγκαταλείποντας τη σύζυγό του, παίρνει διάφορα θηλυκά σατανικά πλάσματα στο κρεβάτι του.

 

Το καθήκον των ευσεβών Εβραίων είναι να αποκαταστήσουν με τις προσευχές και τις θρησκευτικές πράξεις τους την τέλεια θεϊκή ενότητα, με τη μορφή της σεξουαλικής ένωσης των αρσενικών και θηλυκών θεοτήτων. Έτσι, πριν από τις περισσότερες τελετουργικές πράξεις, που κάθε ευσεβής Εβραίος πρέπει να εκτελεί πολλές φορές κάθε μέρα, απαγγέλλεται η εξής καβαλιστική ευχή: «Προς χάριν της [σεξουαλικής] συνεύρεσης του Αγίου Μακαρίου και της Σεχινά του...» Οι πρωινές προσευχές, επίσης, ρυθμίζονται έτσι ώστε να προωθούν αυτή τη σεξουαλική ένωση, έστω και στιγμιαία. Τα διαδοχικά μέρη της προσευχής αντιστοιχούν μυστικιστικά στα διαδοχικά στάδια της ένωσης: σε ένα σημείο, η θεά πλησιάζει με τις θεραπαινίδες της, σε ένα άλλο ο θεός βάζει το χέρι του γύρω από τον λαιμό της και χαϊδεύει το στήθος της, και τελικά υποτίθεται ότι ολοκληρώνεται η σεξουαλική πράξη.

Άλλες προσευχές ή θρησκευτικές πράξεις, κατά την ερμηνεία των καβαλιστών, έχουν σκοπό να εξαπατήσουν διάφορους αγγέλους (που έχουν επινοηθεί ως δευτερεύουσες θεότητες με κάποιο βαθμό ανεξαρτησίας) ή να εξευμενίσουν τον Σατανά.

Ένα άλλο παράδειγμα προσευχής: και πριν και μετά από ένα γεύμα, ο ευσεβής Εβραίος οφείλει να πλύνει τελετουργικά τα χέρια του, προφέροντας μια ειδική ευχή. Στη μία από αυτές τις περιπτώσεις, λατρεύει τον Θεό, προωθώντας τη θεϊκή ένωση του Υιού και της Κόρης, αλλά στην άλλη, λατρεύει τον Σατανά, στον οποίο τόσο πολύ αρέσουν οι εβραϊκές προσευχές και οι τελετουργικές πράξεις που, όταν του προσφέρονται μερικές από αυτές, βρίσκεται απασχολημένος και παύει να ενοχλεί τη θεία Κόρη. Οι καβαλιστές πιστεύουν μάλιστα ότι μερικά από τα ζώα που θυσιάζονταν στον Ναό προορίζονταν για τον Σατανά. Για παράδειγμα, οι ευνουχισμένοι ταύροι, που θυσιάζονταν κατά τη διάρκεια της επταήμερης εορτής του Mishkan («Εορτή της Σκηνής»), ήταν αφιερωμένοι στον Σατανά, ως αρχηγό όλων των μη Εβραίων, για να τον κρατούν πολύ  απασχολημένο ώστε να μη μπορεί να επέμβει την όγδοη ημέρα, οπότε η θυσία αφιερωνόταν στον Θεό.

Για τη σωστή κατανόηση του ιουδαϊσμού, τόσο κατά την κλασική του περίοδο όσο και στην τρέχουσα πολιτική επιρροή του στη σιωνιστική πρακτική, επιβάλλεται να πούμε ότι το καβαλιστικό σύστημα, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί μονοθεϊστικό, εκτός αν είμαστε έτοιμοι να θεωρήσομε επίσης μονοθεϊστικές» θρησκείες τον ινδουισμό, την ύστερη ελληνορωμαϊκή θρησκεία ή ακόμα και τη θρησκεία της αρχαίας Αιγύπτου.

 

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ