Εἶναι ἡ ΕΕ “φασιστική”;

Του Guillaume Durocher / ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

H Ευρωπαϊκή Ένωση έχει συχνά κατηγορηθεί ότι είναι "φασιστική" ακόμα και από mainstream εθνικιστές. Αυτή η κατηγορία, ενώ συνήθως είναι μελοδραματική, δεν είναι παράλογη στο μέτρο που το «φασιστική» χρησιμοποιείται ως συντομογραφία του «αντιδημοκρατική». Οι mainstream οπαδοί της ΕΕ εδώ και καιρό έχουν έρθει σε αμηχανία από το λεγόμενο "δημοκρατικό έλλειμμα" του καθεστώτος τους με τα επίσημα στάνταρ των πολιτικών δικαιωμάτων να έχουν πέσει πολύ πιο κάτω από εκείνα που οι πολίτες αναμένουν σε εθνικά αστικά καθεστώτα.

Η ΕΕ είναι, στην πραγματικότητα, ένα ελιτίστικο και ιεραρχικό καθεστώς υπουργών, διπλωματών, δικηγόρων, κεντρικών τραπεζιτών και διεθνών υπάλληλων. (Θα χρησιμοποιήσω τον όρο «ευρωκράτες» για να δηλώσω αυτό το αστερισμό που έχει τόσο εθνικά όσο και κοινοτικά στοιχεία, συμπεριλαμβανομένων των κορυφαίων πολιτικών.) Οι πολιτικές επιλογές των πολιτών οριοθετούνται πλήρως από αυτούς τους ελίτ και τα δόγματα των ευρωπαϊκών συνθηκών, τα οποία θέτουν πολύ περισσότερους περιορισμούς, ιδιαίτερα όσον αφορά την οικονομική πολιτική, από κάθε εθνικό Σύνταγμα (στην πραγματικότητα, κατοχυρώνουν το νεοφιλελευθερισμό ως αμετάβλητη αρχή).

Ακόμα περισσότερο, η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση έχει επιβληθεί με το σχήμα από πάνω προς τα κάτω και με αδιαφανείς διαδικασίες. Οι οπαδοί της ολοκλήρωσης είναι συχνά εξαιρετικά ασαφείς ως προς το ποιος είναι ο τελικός στόχος τους. Ένα απλό ενδιάμεσο βήμα προς μια παγκόσμια κυβέρνηση (Jean Monnet); Κατά τρόπο απατηλό, τίποτα περισσότερο από μια κοινή αγορά (Ted Heath); Ένα ευρωπαϊκό ομοσπονδιακό κράτος (Helmut Kohl); Η παραδοσιακή μέθοδος δεν έχει δημιουργήσει ένα ευρωπαϊκό υπερκράτος ύστερα από έναν μεγάλο, ευρωπαϊκό δημοκρατικό διάλογο, αλλά μέσω μιας αργής μετακίνησης κατά τρόπο σχεδόν ανεπαίσθητο, όπως είναι η κίνηση των τεκτονικών πλακών, μέσα από συνεχή μια συνωμοσία των εν λόγω διπλωματών, δικηγόρων και γραφειοκρατών και το οποίο - σε τακτά χρονικά διαστήματα – παρουσιάζεται στους λαούς της Ευρώπης ως ένα τετελεσμένο γεγονός.

Αυτή η διαδικασία έχει επιταχυνθεί από το 1990. Η πτώση του Τείχους του Βερολίνου και η επανένωση των δύο Γερμανιών οδήγησε τόσο σε ενθουσιασμό - επιτέλους, οι κομμουνιστικές τυραννίες ανατράπηκαν και ήρθη η απειλή του πυρηνικού αφανισμού της Ευρώπης - και, αν και αυτό είναι λιγότερο βολικό να θυμόμαστε, σε φόβο. Ηγέτες όπως ο Φρανσουά Μιτεράν, η Μάργκαρετ Θάτσερ, και ο Hans-Dietrich Genscher, καθώς θυμόντουσαν τους δύο παγκόσμιους πολέμους, είχαν τον φόβο ότι η Δυτική Ευρώπη θα είχε ίσως ειρήνη μόνο μέσα από τον κοινό φόβο της Σοβιετικής Ένωσης και ότι μια πρόσφατα κυρίαρχη Γερμανία θα μπορούσε να απειλήσει την σκληρά κερδισμένη ειρήνη της ηπείρου.

Η ανταπόκριση του Μιτεράν ήταν να ωθήσει την πορεία της ευρωπαϊκής νομισματικής ένωσης, στην πραγματικότητα εκβιάζοντας ηθικά τη γερμανική κυβέρνηση να δεσμευτεί για τη δημιουργία ενός κοινού νομίσματος, το οποίο ο Γάλλος εξακολουθούσε να ελπίζει ότι θα ονομαζόταν ECU (Ευρωπαϊκή Νομισματική Μονάδα), αλλά το οποίο στο τέλος μας έδωσε το ευρώ.

Οι ευρωκράτες από τότε έχουν προσπαθήσει να κατασκευάσουν κάτι μισο-συνεκτικό μαζί, είτε οι λαοί τους το ήθελαν είτε όχι: Ο καγκελάριος Χέλμουτ Κολ αναγκάζοντας ένα απείθαρχο γερμανικό λαό να εγκαταλείψει το γερμανικό μάρκο χωρίς δημοψήφισμα – ο άκρως αυταρχικός σχεδιασμός της Ευρωζώνης ως υπερ-κοινοβουλευτικό πολίτευμα που κυριαρχείται από την κεντρική τράπεζα (η οποία έχει συσταθεί για την αντιμετώπιση του φόβου των Γερμανών για τον πληθωρισμό) - η ψήφιση της συνθήκης της Λισαβόνας, παρά την απόρριψη ενός σχεδόν πανομοιότυπου κειμένου (η «Συνταγματική Συνθήκη») με δημοψήφισμα από τον γαλλικό και τον ολλανδικό λαό - και από το 2010 η κατά κύριο λόγο εκτός νόμου διαχείριση κρίσεων και η ολοένα και μεγαλύτερη συγκέντρωση της Ευρωζώνης, όλα γίνονται χωρίς κανέναν προηγούμενο εκδημοκρατισμό, καθώς οι δυσλειτουργικές απόπειρες νομισματικής ένωσης επιβιώνουν παρά το γεγονός ότι βομβαρδίστηκαν από τους ανέμους της διεθνούς χρηματοπιστωτικής κερδοσκοπίας χαρακτηριστικό του παγκοσμιοποιημένου μας, νεοφιλελεύθερου κόσμου με ένα κεφάλαιο χωρίς σύνορα.

Τίποτα από αυτά δεν ευσταθεί από απόψεως «δημοκρατίας». Αντίθετα, ευσταθεί η επαναλαμβανόμενη και συνεχής παραβίαση των δημοκρατικών αρχών από τους ευρωκράτες ως μια ελιτίστικη κριτική της δημοκρατίας («φασισμό» στην καθομιλουμένη) οι οποίοι, σε αντίθεση με τους φασίστες και τους εθνικοσοσιαλιστές, δεν έχουν την πνευματική εντιμότητα και το θάρρος να το δηλώσουν ρητώς [Βεβαίως, οι ευρωκράτες αναγνωρίζουν κατά καιρούς την αντιδημοκρατική φύση του καθεστώτος. Ο Ιταλός κεντρικός τραπεζίτης και ο αρχιτέκτονας του ευρώ Tommaso Padoa Schioppa, για παράδειγμα κάποτε αποκάλεσε την ΕΕ ένα σύστημα «φωτισμένης δεσποτείας»]. Με τον κίνδυνο να μπουν λόγια στο στόμα τους, το σιωπηρό επιχείρημα των ηγετών της ΕΕ έχει ως εξής: Τα υψηλότερα συμφέροντα των ευρωπαϊκών λαών (ειρήνη, ευημερία, πολιτική ενότητα. ..) είναι απλά πιο σημαντικά από αυτά των δημοκρατικών αρχών, και ως εκ τούτου, αυτές οι αρχές είναι δυνατόν να ανασταλούν, όταν τα δύο βρίσκονται σε σύγκρουση (κάτι πολύ συχνό, καθώς η κοινή γνώμη στα διάφορα έθνη συνήθως είναι εκ διαμέτρου αντίθετη, αντανακλώντας διαφορετικά συμφέροντα). Οι ευρωκράτες ισχυρίζονται επίσης: Εμείς, ως μια φωτισμένη και σταθερή ελίτ, είμαστε καλύτερα προικισμένοι να ξέρουμε τι είναι καλό για τους Ευρωπαίους παρά αυτό που λέει η κοινή γνώμη.

Με τον κίνδυνο να φανώ προκλητικός, υπάρχει ίσως μόνο μια διαφορά του σκεπτικού των mainstream ηγετών της ΕΕ για περιοδικές αναστολές της δημοκρατίας και του σκεπτικού των εθνικοσοσιαλιστών για τη δημιουργία μίας μονοκομματικής δικτατορίας.

Οι ευρωκράτες, μετά, εισάγουν μια επικίνδυνη αντίφαση. Η ΕΕ σαφώς βασίζεται σε αυτό που θα ονόμαζα "παραδοχές του 1945": Ένας πόλεμος που διεξάγεται πλασματικά για την «δημοκρατία» και εναντίον του εθνοκεντρισμού ως το μεγαλύτερο κακό (ενσαρκωμένο σε εθνικοσοσιαλισμού). Ωστόσο, οι ευρωκράτες παραβιάζουν αυτές τις δημοκρατικές αρχές για την αποτροπή ενός πιθανού πισωγυρίσματος στην προ-1945 εποχή. Αυτό τονίζει την ηθική χρεοκοπία και την υποκρισία της διοίκησης του καθεστώτος της Ευρώπης: Παραβιάζουν τη δημοκρατία στην πράξη και διώκουν τους εθνικιστές (όπως το Εθνικό Μέτωπο), σύμφωνα με το πρόσχημα ότι αποτελούν μια «απειλή για τη δημοκρατία».

Στην πραγματικότητα, ο ισχυρισμός του μεταπολεμικού καθεστώτος ότι το 1945 είναι ένα είδος «έτους μηδέν» δεν έχει βάση. Υπάρχει μια πραγματική ακαδημαϊκή γνώση που δείχνει τις ιδεολογικές και ανθρώπινες συνέχειες μεταξύ του "φασισμού" του μεσοπολέμου και του μεταπολεμικού ευρωπαϊκού φεντεραλισμού. Γάλλοι εθελοντές στην Waffen-SS πιο συχνά κατέληγαν να φορέσουν τη γερμανική στολή - παρά το ότι η πατρίδα τους είχε καταληφθεί από τα γερμανικά στρατεύματα! - και να διακινδυνεύσουν την υπέρτατη θυσία στο όνομα του ευρωπαϊκού ιδεώδους, δηλαδή, τον κοινό αγώνα ενάντια στο μπολσεβικισμό. Οι τεχνοκράτες του γαλλικού κράτους του Βισύ έγιναν οι τεχνοκράτες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής των Βρυξελλών, θεωρώντας ότι τα διεφθαρμένα γαλλικά βουλευτικά καθεστώτα είχαν καθυστερημένη οικονομική ανάπτυξη. [Ο ίδιος ο Μιτεράν είναι ένα πολύ διφορούμενο πρότυπο: αξιωματούχος του κράτους Βισύ, αντιστασιακός της τελευταίας στιγμής, κοινοβουλευτική πολιτικός, υπέρμαχος της γαλλικής Αλγερίας, αντίπαλος του Προέδρου Ντε Γκωλ, Μαρξιστοειδής σοσιαλιστής αρχηγός της αντιπολίτευσης, αρχιτέκτονας του νεοφιλελευθερισμού και της λιτότητας, εμπνευστής της δαιμονοποίησης του Εθνικού Μετώπου και, τέλος, «ευρωπαίος πολιτικός»]. Πραγματικοί Φασίστες και Εθνικοσοσιαλιστές όπως ο Oswald Mosley, η Savitri Devi, ο George  Lincoln Rockwell και τα μέλη της CEDADE (που περιλάμβαναν τον SS-Standartenführer Otto Skorzeny και τον Volksführer Léon Degrelle) έγιναν παθιασμένοι υπέρμαχοι μιας πανευρωπαϊκής συνεργασίας – υποστηρίζοντας, όπως και γενικά οι ευρωπαϊστές, ότι το συρρικνωμένο μερίδιο των Ευρωπαίων στον παγκόσμιο πληθυσμό και την παγκόσμια δύναμη σήμαινε ότι θα έπρεπε να παρουσιάσουν ένα κοινό μέτωπο.

Προσωπικά πιστεύω ότι η Ευρώπη θα καταφέρει την σωτηρία της μόνο αν υπάρξει συμφιλίωση και ένα ξεπέρασμα των παραδοχών του 1945. Το πρόβλημα είναι ότι τα αστικά καθεστώτα χρησιμοποιούν υπερβολικές αξιώσεις για την δημοκρατία, προκειμένου να δαιμονοποιήσουν και να καταδιώξουν τους εχθρούς τους: οποιοσδήποτε υπέρμετρα επιτυχημένος αντίπαλος στο εσωτερικό (Jean-Marie Le Pen) ή στο εξωτερικό (Βλαντιμίρ Πούτιν) καιροσκοπικά χαρακτηρίζονται "αντιδημοκράτες". Τέτοιες υπερβολικές και ιδιοτελείς αξιώσεις, πρέπει να απορριφθούν ως ψέματα. Από το 1960, και μετά με μια ολοένα αυξανόμενη υστερία, οποιαδήποτε πειθαρχία πάνω στο άτομο ταυτίζεται με την τυραννία. Κατά τρόπο υπερβολικό, η ελευθερία και η ισότητα έγιναν ατομικισμός και εξισωτισμός, που με τη σειρά τους έγιναν τίποτα περισσότερο από μια δικαιολόγηση του εγωισμού και του ναρκισσισμού, εις βάρος του κοινού καλού.

Αντίθετα, οι Ευρωπαίοι πρέπει να αναγνωρίσουν ρητά ότι η ιεραρχία και η πειθαρχία έχουν δικαιωματικά τη θέση τους σε κάθε καλή κοινωνία και κυβέρνηση, παράλληλα με τις γνωστές παραδόσεις μας για το άτομο. Η ειλικρινής υπεράσπιση της εθνικής ιδιοτέλειας και της ευαισθητοποίησης της εξελικτικής πραγματικότητας πρέπει να αντισταθμίσουν την τάση μας προς τον οικουμενισμό. Έτσι, πρέπει να κάνουν και οι ειλικρινείς, αν και αφελείς, γενικά υποστηρικτές της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και τα εθνικιστικά κινήματα αντίστασης. Στη συνέχεια, όροι όπως «φασίστας», «δημοκρατικός», ή «ρατσιστικός», πρέπει να πάψουν να ξεστομίζονται όπως και όροι επαίνου ή προσβολής χωρίς νόημα, αυτής της πραγματικά τρομακτικής οργουελιανής μόδας, που προορίζεται μόνο για να μας παραλύσει το μυαλό μας και ακόμη να κάνει την αυτοάμυνα κάτι αδιανόητο. Οι Ευρωπαίοι, αφού θα έχουν απελευθερωθεί από αυτό το καταπιεστικό λεξιλόγιο, στη συνέχεια και πάλι θα είναι ελεύθεροι να σκεφτούν και να διαμορφώσουν το πεπρωμένο τους.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

ΡΑΠΙΣΜΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΑΝΤΗΔΕΣ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ

Προειδοποίηση του Ελληνικού Λαού προς την συγκυβέρνηση: Μην προδώσετε δεύτερη φορά τη Λαϊκή Εντολή!

Σύμφωνα με πολιτικούς αναλυτές, τα επιμέρους αποτελέσματα των σφυγμομετρήσεων, αλλά και τα έως τώρα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος, ο Ελληνικός Λαός έστειλε ένα σαφέστατο μήνυμα στους πολιτικάντηδες του παρελθόντος.

Το ερώτημα του δημοψηφίσματος, όπως είχαμε άλλωστε τονίσει, ήταν παραπλανητικό και επιδεχόταν πολλές ερμηνείες, που σε κάθε περίπτωση θα εκμεταλλευτεί και θα επιχειρήσει να καπηλευτεί ο Σύριζα και οι πολιτικάντηδές του. Ο Λαός σε μεγάλη πλειοψηφία βρισκόταν μεταξύ σφύρας και άκμονος, αφού από την μία είχε τις σειρήνες της τρομοκρατίας και τους πολιτικάντηδες του παρελθόντος και από την άλλη το τσίρκο του Σύριζα, που αδυνατούσε ή και δεν ήθελε να δώσει διευκρινίσεις.

Η μόνη πολιτική δύναμη του τόπου, η οποία δήλωσε με σαφήνεια για ποιο λόγο στηρίζει το «ΟΧΙ», διευκρινίζοντας τι ακριβώς σημαίνει το «ΟΧΙ» της, ήταν η Χρυσή Αυγή και γι’ αυτό και παρέμεινε εξαφανισμένη από τα ΜΜΕ της διαπλοκής.

Αυτό που είδε η μεγάλη πλειοψηφία του Λαού ήταν την «επιτροπή του ΝΑΙ», με Σαμαρά, Βενιζέλο, Καμίνη, Μπουτάρη, Θεοδωράκη, Τζέφρυ Παπανδρέου, Παπαδήμο, Σημίτη και όλους τους εκπροσώπους του σαθρού πολιτικού κατεστημένου, μαζί με μεγαλοδημοσιογράφους και καναλάρχες, να προσπαθούν να τον χειραγωγήσουν και να τον τρομοκρατήσουν.

Το παλιό πολιτικό κατεστημένο, πραγματοποίησε την απειλή του εναντίον του Ελληνικού Λαού. Ενώθηκε εις σάρκαν μίαν και από κοινού με τους διεθνείς τοκογλύφους και την κυβέρνηση, οδήγησε τον Ελληνικό Λαό σε ένα δημοψήφισμα σε κλίμα πανικού, με κλειστές τράπεζες, και με τα στελέχη της κυβέρνησης να επιτείνουν το κλίμα τρομοκρατίας.

Ο Ελληνικός Λαός έδειξε προς όλες τις κατευθύνσεις ότι είναι ένας Υπερήφανος Λαός, φύσει Ελεύθερος, και ράπισε τους εκπροσώπους του πολιτικού κατεστημένου, δείχνοντάς τους με σαφήνεια την έξοδο από την πολιτική ζωή του τόπου.

Αυτό, βεβαίως, δεν είναι νίκη του Σύριζα, αφού και ο ίδιος έδειξε ξεκάθαρα ότι ήθελε να χάσει το δημοψήφισμα. Αντιθέτως είναι μία προειδοποίηση του Ελληνικού Λαού προς τους συριζαίους, ότι δεν πρόκειται να ανεχθεί δεύτερη προδοσία της λαϊκής εντολής, που τους έδωσε την 25^η Ιανουαρίου, να σκίσουν τα μνημόνια και να καταργήσουν τους μνημονιακούς νόμους.

ἐθνικισμός

Ἐλευθέριος Συναδινός: Οἱ χαμένες εὐκαιρίες στήν Ἑλλάδα

Οι χαμένες ευκαιρίες στην πολιτική ζωή της Ελλάδας, δυστυχώς μεταφράζονται σε χαμένες ευκαιρίες για την πατρίδα μας. Η καθεστηκυία τάξη πολιτικών τζακιών και κληρονόμων ολιγαρχών, σε συνδυασμό με την ύπνωση των Ελλήνων μέσω μιας ψεύτικης ευημερίας που διόγκωσε το δημόσιο τομέα, επιδότησε τους πάντες, χρημάτισε τους αντιρρησίες, τζόγαρε στο χρηματιστήριο, επέτρεψε τη φοροδιαφυγή, φυλάκισε τους μη συστημικούς πολιτικούς αντιπάλους, οδηγώντας τους Έλληνες στην τραγική κατάσταση που βιώνουμε.

Είναι πράγματι τραγελαφικό να παρακολουθείς τους πολιτικούς ταγούς, να υποστηρίζουν με ζέση το ΝΑΙ στο ψευδεπίγραφο ερώτημα της 5ης Ιουλίου 2015. Να μιλούν για τα λάθη του παρελθόντος, που οι ίδιοι έκαναν, αλλά ποτέ δεν τιμωρήθηκαν. Να καταστροφολογούν με έωλα επιχειρήματα περί εκδίωξης της Ελλάδας από την ζώνη του ευρώ, σε περίπτωση επικράτησης του ΟΧΙ, αποφεύγοντας όμως να πουν, τι θα συμβεί, αν επικρατήσει το ΝΑΙ.

Ο Λαϊκός Σύνδεσμος - Χρυσή Αυγή άφοβα και με πλήρη επίγνωση καλεί τους Έλληνες να ψηφίσουν ΟΧΙ. Ο λόγος προφανής και σε καμιά περίπτωση δεν αποτελεί απλή αντίθεση στο ΝΑΙ, αντιπολίτευση για την αντιπολίτευση. Προσπάθησαν κάποιοι να μας κατηγορήσουν ότι συστρατευθήκαμε με το ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ. Προσπάθησαν κάποιοι να μας κατηγορήσουν ότι από τα δύο κακά, διαλέξαμε το λιγότερο κακό. Προσπάθησαν κάποιοι, τώρα που ξεθωριάζουν οι κατηγορίες περί "ναζιστικού μορφώματος" και "εγκληματικής οργάνωσης", να μας εντάξουν στο υπόλοιπο "σύστημα". Δυστυχώς όμως για όλους αυτούς, ο Λαϊκός Σύνδεσμος - Χρυσή Αυγή, παρέμεινε το μόνο γνήσιο αντιμνημονιακό κόμμα.

Δυστυχώς για όλους τους άσπονδους εχθρούς μας, η προπαγάνδα τους κατέπεσε από τις εξελίξεις εντός και εκτός της κυβέρνησης Τσίπρα - Καμένου. Δυστυχώς για όλους αυτούς, ο Λαϊκός Σύνδεσμος - Χρυσή Αυγή είναι το μόνο κόμμα που έχει σταθερές θέσεις και πρόγραμμα αντιμετώπισης της κρίσης, αλλά κυρίως τη θέληση να τα εφαρμόσει.

Απλές λύσεις και μαγικά ραβδιά δεν υπάρχουν. Οφείλουμε να είμαστε πραγματιστές, καίτοι οι αριθμοί είναι αμείλικτοι. Εν έτει 2015 το χρέος της Ελλάδας είναι στο 180% του ΑΕΠ με ανοδικές τάσεις, οι άνεργοι έχουν ξεπεράσει το 1,5 εκατομμύριο ενώ 6,5 εκατομμύρια Έλληνες ζουν κοντά ή κάτω από το όριο της φτώχιας, οι αυτοκτονίες ξεπέρασαν τις 10.000, κυρίως όμως, όλοι οι δείκτες ευημερίας και ανάπτυξης βαίνουν διαρκώς μειούμενοι. Οι εφαρμοστικοί νόμοι των μνημονίων εκμηδένισαν τον παραγωγικό ιστό και συνετέλεσαν στην κατάρρευση των κρατικών ελεγκτικών μηχανισμών. Τα υφεσιακά μέτρα και η υπερφορολόγηση οδήγησαν σε πτώση της αγοραστικής δύναμης και της εγχώριας ζήτησης αλλά και των αξιών του χρηματιστηρίου. Τέλος, οι προωθούμενες μεταρρυθμίσεις και ιδιωτικοποιήσεις οδηγούν σε ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και των πλουτοπαραγωγικών πηγών της Ελλάδας. Η συστημική παραπλάνηση δε, του Ελληνικού λαού ως προς την ευρωπαϊκή προοπτική εντός της ζώνης του ευρώ (κοινό νόμισμα), παραδίδει μαθήματα μαύρης προπαγάνδας.

Ο Λαϊκός Σύνδεσμος - Χρυσή Αυγή γνωρίζει ότι, η ανασυγκρότηση της εθνικής οικονομίας και η εφαρμογή μιας εθνικής οικονομικής πολιτικής, είναι μη εφικτή, αν πρώτα δεν γνωρίζουμε - κατανοήσουμε τα προβλήματα που υφίστανται. Συνοπτικά να αναφέρω:

-  Τις διαχρονικά ανίκανες και εθνοπροδοτικές κυβερνήσεις.

-  Το γεγονός ότι τα δάνεια που υπογράφουν τα κράτη ισχύουν στο διηνεκές, εκτός αν προσβληθούν με κατάλληλα νομικά και ηθικά επιχειρήματα (περίπτωση Ιωάννη Μεταξά, Αργεντίνης κτλ).

- Η συνεχής απόκλιση της ελληνικής οικονομίας έναντι των υπολοίπων ισχυρών εταίρων, μεγαλώνει την επικυριαρχία αυτών.

-  Ότι το ευρώ, η ΕΕ και το Σύμφωνο Σταθερότητας (πληθωρισμός μικρότερος του 2%, έλλειμμα μικρότερο του 3% και χρέος μικρότερο του 60% του ΑΕΠ) αποτελούν παράγοντες που στραγγαλίζουν τις εθνικές οικονομίες.

-  Το χρέος και τα ελλείμματα χρησιμοποιούνται ως όπλα από τη Γερμανία, στην προσπάθειά της να επιβάλλει οικονομική κατοχή.

- Η ανύπαρκτη πρωτογενής παραγωγή, η μηδενική ανταγωνιστικότητα και η μη εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου της Ελλάδας και, δυστυχώς η προσχεδιασμένη έντεχνη μετάλλαξη της νοοτροπίας του Έλληνα, αποτελούν τα κυριότερα εμπόδια εξόδου από την κρίση.

Κόντρα σε όλα τα παραπάνω, η Χρυσή Αυγή ζητά το προφανές. Η Ελλάδα δε δύναται να σταθεί στα πόδια της, αν πρώτα δεν αποκτήσει βιώσιμη και ισχυρή οικονομία. Δεν χαϊδεύουμε αυτιά, η ανάπτυξη πρωτογενούς παραγωγής, η εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου, η ενίσχυση του διεθνούς ρόλου με δημιουργία ισχυρών συμμαχιών, οικονομικών και μη, η επίτευξη αυτάρκειας σε βασικά είδη, η ανάπτυξη της ανταγωνιστικότητας μέσω των παραγωγικών δομών, δεν πραγματοποιούνται από τη μια στιγμή στην άλλη. Θα χρειαστεί θέληση, κόπος, χρόνος και θυσίες. Μπορούμε όμως άμεσα, να ζητήσουμε τα κλεμμένα πίσω και να οδηγήσουμε τους κλέφτες στη φυλακή, εκεί που πραγματικά ανήκουν.

Μια εθνικιστική κυβέρνηση δεν φοβάται:

- Να κατασχέσει την περιουσία των ΜΜΕ, τα οποία χρωστούν στο ελληνικό δημόσιο 2.100.000.000 ευρώ (1.300.000.000 ευρώ οι ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί και 800.000.000 ευρώ οι εφημερίδες - περιοδικά).

- Να κατασχέσει τα περιουσιακά στοιχεία όλων των επίορκων πολιτικών, κρατικοδίαιτων υψηλόβαθμων λειτουργών και συνδικαλιστών εργατοπατέρων, που αποδεδειγμένα διασπάθισαν τη δημόσια περιουσία.

- Να απαιτήσει, αξιοποιώντας τις δικαστικές αποφάσεις σε εθνικό αλλά πολύ περισσότερο σε διεθνές επίπεδο, τις αποζημιώσεις από όλες τις ξένες εταιρείες, που υπέγραφαν σκανδαλώδεις συμβάσεις με το ελληνικό δημόσιο (πχ. SIEMENS).

- Να κατασχέσει τις περιουσίες όλων των μεγαλοεργολάβων και λαμογιών - μεσαζόντων που εμπλέκονται σε παράνομες προμήθειες, απευθείας αναθέσεις έργων, εξοπλιστικά προγράμματα, παράνομες επιδοτήσεις, χρηματισμό κρατικών λειτουργών κτλ.

- Να απαιτήσει τα Αντισταθμιστικά Οφέλη από τις εταιρίες αμυντικού υλικού, που προμήθευαν τις Ένοπλες Δυνάμεις με αεροσκάφη χωρίς συστήματα αυτοπροστασίας και υποβρύχια που γέρνουν.

Επί πολλά χρόνια οι κυβερνήσεις ΝΔ, ΠΑΣΟΚ με τα πολιτικά τους δεκανίκια, αλλά και η τωρινή "πρώτη φορά Αριστερά", υποσχέθηκαν καθάρσεις, επανιδρύσεις του κράτους, σεμνότητα και ταπεινότητα, ενώ με τις κυβερνητικές τους πράξεις συγκάλυπταν και απενοχοποιούσαν τα σκάνδαλα και τις μίζες. Αν νομίζουν ότι με ένα Τσοχατζόπουλο και ένα Παπαγεωργόπουλο έχουν καθαρίσει, τότε πλανώνται οικτρά.

Ελευθέριος Συναδινός
Αντιστράτηγος ε.α.
Ευρωβουλευτής Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή 

Χρυσῆ Αὐγή

ΚΑΜΙΑ ΑΦΕΣΗ ΣΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΓΟΥΣ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ

Σε αυτή την τραγική ώρα των Ελλήνων, που οι γερόντοι μας στέκονται στον ήλιο για λίγα ευρώ, τα παιδιά μας πεινάνε και η πατρίδα είναι σε κίνδυνο, το ελληνικό αίμα μας, ρέει με ένα σκοπό:

«Να προσφέρουμε στο Έθνος μας ο,τι είναι δυνατόν»!!

Αν λιποψυχήσουμε, αν βάλουμε το ατομικό συμφέρον πάνω από την Πατρίδα, δεν θα ξεχωρίζουμε από τους άλλους λαούς, από τους πολέμιους του ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ, από τους εθνοπροδότες που μας τρομοκρατούν, μας εκβιάζουν με ψευτοδιλήμματα και μας απειλούν ώστε η Ελλάδα και οι πολίτες της να πουληθούν ως σκλάβοι και να πεθάνουν αμαχητί.

Οι έννοιες Φιλοπατρία, Καθήκον, Πίστη και Χρέος εκλείπουν από την πολιτική ζωή μας -δυστυχώς- αλλά όσοι ακόμη μέσα μας έχουμε ψυχή ελληνική δεν θα αφήσουμε τον ανθό του ελληνισμού, τα παιδιά μας, να γίνουν υποτελείς των εχθρών μας.

«Δεν φείδονται ούτε νηπίων, ζητούν γη και ύδωρ και παράδοση άνευ όρων».

Ας πάρουν τότε την απάντηση την σπαρτιατική: ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ.

Δεν υποκύπτουμε, δεν παραδίδουμε την πατρίδα, δεν συναινούμε, αγωνιζόμαστε για ΠΑΤΡΙΔΑ-ΘΡΗΣΚΕΙΑ-ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ και δεν δίνουμε άφεση στους υπόλογους.

Ο ΚΑΙΡΟΣ ΓΑΡ ΕΓΓΥΣ

Αγγελική Γιωτοπούλου-Αποστολάκη

ἐθνικισμός

ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ «ΟΧΙ» ΚΑΙ ΤΟ «ΟΧΙ» ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ

Γράφει ο Αντίοχος

Επειδή λέγονται και γράφονται διάφορα για την στάση της Χρυσής Αυγής στο δημοψήφισμα (από 

κακόβουλους, που παρασύρουν όμως και κάποιους καλόβουλους…), να ξεκαθαρίσουμε κάποια πραγματάκια:

1ον) Η διεξαγωγή δημοψηφισμάτων για σοβαρά θέματα είναι πάγια θέση της Χρυσής Αυγής και όποιος έχει ρίξει έστω και μια ματιά στο πρόγραμμά της, το γνωρίζει καλά.

2ον) Υπήρξε μία πρόταση για δημοψήφισμα επί των προτάσεων των διεθνών τοκογλύφων, την οποία η Χρυσή Αυγή υποστήριξε. Ομοίως, θα υποστήριζε πρόταση για δημοψήφισμα επί των μνημονιακών προτάσεων ύψους 8 δις των Τσιπροκαμμένων, απ’ οπουδήποτε κι αν προερχόταν, και –αν γινόταν τέτοιο δημοψήφισμα- η θέση της θα ήταν βεβαίως «ΟΧΙ στο αριστερό Μνημόνιο». Κι είναι βέβαιον, ότι κάποιοι άλλοι, που σήμερα λένε «Ναι», θα έλεγαν «Ναι» και στο αριστερό Μνημόνιο των 8 δις, με τη δικαιολογία «καλύτερα μια κακή συμφωνία, παρά καθόλου συμφωνία»…  

3ον) Συμβαίνει πολλές φορές να ταυτίζεται η ψήφος τελείως διαφορετικών κομμάτων, για κάποια θέματα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι συγκλίνουν οι θέσεις τους. Για παράδειγμα, σχεδόν πάντα η Χρυσή Αυγή, το ΚΚΕ, η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι καταψηφίζουν  τα νομοθετήματα της παρούσας συγκυβέρνησης… Και, η Χρυσή Αυγή, ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ και οι ΑΝΕΛ καταψήφιζαν συνήθως τα νομοθετήματα της προηγούμενης κυβερνήσεως. Είναι αστείο, λοιπόν, να μιλάμε για «Μέτωπα»…

4ον) Σε καμία περίπτωση, το δικό μας «Όχι» στο αυριανό δημοψήφισμα, δεν ταυτίζεται με το «Όχι» των Τσιπροκαμμένων. Γιατί η Χρυσή Αυγή λέει «Όχι» σε κάθε Μνημόνιο. Και στα προηγούμενα, αλλά και στο… επόμενο. Οι Τσιπροκαμμένοι, ζητούν αύριο ένα υποκριτικό «Όχι», για να πάνε μεθαύριο ως ικέτες στις αυλές των διεθνών τοκογλύφων και να φέρουν ένα νέο Μνημόνιο, «μέσα σε 48 ώρες», όπως ομολογούν!

5ον) Η Χρυσή Αυγή θα είναι σφόδρα αντίθετα και σ’ αυτό το Μνημόνιο, το «καλό». Ενώ αυτοί που σήμερα την κατηγορούν ότι… συνοδοιπορεί με τους Τσιπροκαμμένους (!!!), θα το ψηφίσουν με χέρια και με πόδια. Γι’ αυτό… σκασμός!

Αὐτοί ψηφίζουν ΝΑΙ, τούς ἐμπιστεύεσαι;

Ψηλά τίς καρδιές, νά μήν γίνει ἡ 5η Ἰουλίου ἄλλη μία «Συννεφιασμένη Κυριακή»

του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη

Ζούμε σε μια πρωτοφανή ατμόσφαιρα πλήρους παραμόρφωσης της Δημοκρατίας, όπου οι Επικυρίαρχοι «θεσμοί» της Ευρωένωσης θέλουν να μας υπαγορεύσουν από το ποιος θα είναι ο φόρος στο γάλα της κάθε ημέρας, το πότε, και αν, θα υπάρχει ψωμί στο τραπέζι, μέχρι το πώς θα επιλέγουμε την κάθε απόφασή μας, έτσι ώστε να μην μπορούμε να διαφεντεύουμε τις ζωές μας, τον τόπο μας, το μέλλον μας.

Υπερεθνικοί θεσμοί, απρόσωποι και μη εκλεγμένοι, δρώντας ως αδίστακτοι εισβολείς και κοινοί τραμπούκοι, προσπαθούν να αποσπάσουν με εκβιασμό το «ΝΑΙ» από έναν ολόκληρο λαό, που σημαίνει την εθελούσια ιστορική αυτοκτονία του και την παράδοση της χώρας σε μια α-εθνική διακυβέρνηση «ποταμίσιων» τεχνοκρατών made in Berlin.

Από την έδρα του, σε ένα από τα ελάχιστα κτίρια του χιτλερικού Βερολίνου που έμειναν όρθια μετά το 1945, το μέγαρο της γερμανικής αεροπορίας του Χέρμαν Γκαίρινγκ, όπου είναι σήμερα το διαμέρισμά του, ο σύγχρονος «Φύρερ» με το καροτσάκι, Βόλφγκανγκ Σόϊμπλε, κατευθύνει την επίθεση του Άξονα της γερμανικής ελίτ με το διεθνές χρηματιστηριακό κεφάλαιο εναντίον της Ελλάδας.

Στους δρόμους και τα σπίτια των πόλεών μας αντηχούν οι κρότοι από τον βομβαρδισμό της global μιντιακής Λουφτβάφε, που επιχειρεί να σπείρει βόμβες τρόμου στα μυαλά και τις ψυχές των Ελλήνων και να μεταστρέψει την απόφαση του ΟΧΙ, που ήταν πάνω από 70% πριν αποφασίσουν οι Ευρωκράτες να αρχίσει το θέατρο του παραλόγου με τις κλειστές τράπεζες.

Εδώ και καιρό λέγαμε για το ότι οι ελίτ της παγκοσμιοποίησης και της Ε.Ε. είναι τέρατα χωρίς τσίπα, χωρίς ανθρωπιά και αίσθηση κοινωνίας, αλλά αυτά ακούγονταν σαν «συνωμοσιολογικά» τραβηγμένες περιγραφές από την αφελή «Ευρωαριστερά» και τους εθνομηδενιστικούς κύκλους. Τώρα τα νοιώθουν στο πετσί τους, αφού «έπεσε ο ουρανός (του ευρώ) στο κεφάλι» τους και σέρνουν τον τόπο σ’ ένα εκτός τόπου και χρόνου εξαναγκασμένο Δημοψήφισμα, ενώ θα έπρεπε από τον πρώτο μήνα να πάρουν γρήγορα τα μέτρα τους εναντίον των τοκογλύφων και να έχουν απευθυνθεί εγκαίρως στον λαό.

Έτσι, σήμερα, οι Οικονομικοί Δολοφόνοι και οι Διεθνείς Τοκογλύφοι επελαύνουν εναντίον μας με την καλολαδωμένη μιντιακή μηχανή του μεταμοντέρνου πολέμου, προβάλλοντας τις «ουρές» στα ΑΤΜ, αλλά αποσιωπώντας από τον κόσμο την πραγματική αιτία: ότι το πρόβλημα είναι η έλλειψη χαρτονομισμάτων γιατί τα έχει δεσμεύσει η ΕΚΤ και εμείς δεν έχουμε δικαίωμα να τα τυπώσουμε. Τα αντίστοιχα ποσά έχουν πιστωθεί στους λογαριασμούς από το ελληνικό κράτος, αλλά οι πολίτες δεν μπορούν να τα πάρουν με ευθύνη της Ε.Ε., την οποία δοξάζουν οι αλαλάζοντες «ναιναίκοι» στα τηλεπαράθυρα κατά του Αλέξη Τσίπρα.

Ο ηλεκτρονικός έλεγχος της ψυχικής διάθεσης και της εκλογικής συμπεριφοράς του πληθυσμού είναι μια από τις βασικές παραμέτρους των όσων ζούμε τα τελευταία 5 χρόνια των Μνημονίων, ιδιαίτερα με τις προσπάθειες αποδόμησης σήμερα της κυβέρνησης «Κοινωνικής Σωτηρίας».

Μεγάλα επιχειρηματικά συγκροτήματα κυριαρχούν στο τοπίο των διεθνών ΜΜΕ, μέσα από απανωτές συγχωνεύσεις και αγοραπωλησίες, κι αυτές έχουν καταφέρει στο να ελέγχουν ό,τι βλέπουμε, ό,τι ακούμε και ό,τι διαβάζουμε.

Άναψαν φωτιές όταν ο πρώην εκπρόσωπος της Ελλάδας στο ΔΝΤ, Παναγιώτης Ρουμελιώτης, μιλώντας στην Επιτροπή Αλήθειας για το Δημόσιο Χρέος, κατήγγειλε ότι Έλληνες δημοσιογράφοι παρακολουθούσαν, από το 2009, «σεμινάρια» στην Ουάσιγκτον για να προβάλλουν τις απόψεις του ΔΝΤ και της Κομισιόν, αλλά στα ιδιωτικά τσοντοκάναλα ...άκρα του τάφου σιωπή.

«Οι ειδήσεις κατευθύνονται από δυνάμεις που δύσκολα συμβιβάζονται με τις ανάγκες της δημοκρατίας…», επισημαίνει ο Λανς Μπένετ, ο οποίος διδάσκει πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτων στο βιβλίο του The politics of Illusion. «Μέσα από την προσεκτική προπαρασκευή των μηνυμάτων, οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι πετυχαίνουν συχνά να ελέγχουν τις πληροφορίες που σχετίζονται με όλα τα στοιχεία-κλειδιά των ειδησεογραφικών θεμάτων. Ο σκοπός φυσικά είναι ο έλεγχος των  πληροφοριών που σχετίζονται με το σύνολο των συστατικών μερών των εκτυλισσομένων πραγματικών πολιτικών δραμάτων και επομένως, ο έλεγχος του περιεχομένου όλων των ειδησεογραφικών θεμάτων που έχουν γραφτεί για αυτά». (ελληνική έκδοση, Η πολιτική των ψευδαισθήσεων, Δρομέας, Αθήνα 1999, σελ. 71-72, 178).

Την στρατηγική αυτού του ψυχολογικού πολέμου εξυπηρετούν τα διεθνή και ντόπια ΜΜΕ στην επίθεση κατά της Ελλάδας με συνεχή ροή αναλύσεων, κριτικών, πολεμικών ή και απειλών που εκφράζονται με όλους τους τρόπους: από «πολεμικά ανακοινωθέντα» του ΔΝΤ και των «Θεσμών», την σοβαροφανή αρθρογραφία, μέχρι τις γελοιογραφικές αναρτήσεις στο διαδίκτυο. Πρωτοστατούν οι εφημερίδες του «κίτρινου τύπου», όπως η γερμανική Bild, με υπεραπλουστευμένα αρνητικά δημοσιεύματα τόσο για την οικονομία όσο και για το πολιτικό γίγνεσθαι της χώρας, υπερτονίζοντας τις χρόνιες παθογένειες του ελληνικού συστήματος.

Σκίτσο του Βαγγέλη Παυλίδη [Πρωτοσέλιδο στο ΒΗΜΑ, 26/07/1973]

Αν υπήρχαν ηλεκτρονικά MEDIA στην κατοχή, θα είμαστε όλοι Γερμανοτσολιάδες!

Στην χώρα μας, διεξάγεται χρόνια τώρα ένας ανελέητος ιδεολογικός πόλεμος για εξόντωση κάθε τι ελληνικού. Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα της κατάληψης πολλών πανεπιστημιακών θέσεων από καθηγητές της εθνομηδενιστικής σχολής τα τελευταία 20 χρόνια, που πρωτοστάτησαν στη διάλυση της Παιδείας και στον αφελληνισμό της Ιστορίας και σήμερα πρωτοστατούν στην εκστρατεία του «ΝΑΙ».

Η ντόπια δωσιλογική προπαγάνδα αναπαράγει συνεχώς τις απανωτές απειλές και τελεσίγραφα των τραπεζιτών και των Ευρωκρατών, αποφεύγοντας κάθε σοβαρή συζήτηση για την ανεξαρτησία της χώρας από την ΟΝΕ και προσπαθώντας να αποκρύψει την αλήθεια για το πραγματικό ελληνικό γεωπολιτικό μέγεθος στην παγκόσμια σκακιέρα.

Αυτό, όμως, που κυρίως προσπαθούν να «θάψουν» τα «ενσωματωμένα» ΜΜΕ είναι ο μυστικός φόβος της Ευρώπης για την Ελλάδα  όπως τον περιέγραψε ο βραβευμένος οικονομικός αναλυτής με πολυετή εμπειρία γύρω από θέματα αγορών, ο Brett Arends. Είναι ο φόβος που κάνει τα αφεντικά της ευρωπαϊκής πολιτικής να ξαγρυπνούν στις Βρυξέλλες, τους ευρωκράτες να παραμιλάνε μέσα στο κόκκινο κρασί τους, τους Γερμανούς τραπεζίτες να στριφογυρίζουν εμπύρετοι στα μεταξωτά τους σεντόνια. Ποιος είναι αυτός ο φόβος;

Δεν είναι το ότι, εάν η Ελλάδα εγκαταλείψει το ευρώ, οι Έλληνες θα υποφέρουν μία τρομερή οικονομική κατάρρευση. Ο φόβος είναι ότι, εάν η Ελλάδα εγκαταλείψει το ευρώ, η χώρα θα επιστρέψει στην ευημερία και τότε και άλλες χώρες θα μπορούσαν να ακολουθήσουν.

Όμως, όσοι λαοί αρνούνται την ιστορία τους, είναι υποχρεωμένοι να την ξαναζήσουν σε χειρότερη μορφή, μάλιστα.

Στην διάρκεια της γερμανικής κατοχής, που κράτησε σαράντα δύο μήνες, τον ίδιο ρόλο έπαιξε ο τότε «ελληνικός» τύπος των δωσιλογικών συγκροτημάτων... Πόνταραν στον φόβο για να κάμψουν το αντιστασιακό φρόνημα του ελληνικού λαού, όπως δείχνουν τα παρακάτω αποσπάσματα ενός σχετικού δημοσιεύματος με τίτλο «Να προσγειωθώμεν», της 18^ης Ιουνίου 1941 (74 χρόνια πριν), που καλούσε τους Έλληνες να αρνηθούν τον «ανόητον» πατριωτισμόν τους και το πνεύμα της Αντίστασης για να ενσωματωθούν στον «κοινό ευρωπαϊκό χάρτη», αλλιώς διακυβεύεται «αυτή ταύτη η ύπαρξίς μας»:

«Αι περιστάσεις τας οποίας διέρχεται σήμερον η Ελλάς, εις την δύσκολον αυτήν καμπήν της Ευρωπαϊκής ιστορίας, είναι εξαιρετικαί. Όλαι αι εκδηλώσεις της ζωής μας έχουν καταφανή τα δείγματα μιας πρωτοφανούς κρίσεως...

»Και ενώ ο οίκος μας σείεται από τας βάσεις του και γύρω μας καπνίζουν ακόμη τα συντρίμμια του πολέμου, ημείς -ω τη αναισθησία μας!- ομφαλοσκοπούμεν επί των «πολεμικών νέων» και, κλείοντες τους οφθαλμούς προ της αδυσωπήτου πραγματικότητος, προβαίνομεν εις εκδηλώσεις αι οποίαι μας φέρουν εγγύτερον προς την ολοκληρωτικήν καταστροφήν.

»Δεν είναι καιρός δια μεμψιμοιρίας ούτε αι στιγμαί επιτρέπουν παρανοήσεις. Η θέσις μας είναι σαφής: Η Ελλάς του κ. Μέχρις Εσχάτων [σ.σ.: εννοεί το Έπος του ΟΧΙ] ετάφη μετά μια συντριπτικήν ήτταν. Εις την θέσιν της εγεννήθη η Ελλάς του «ζωτικού χώρου της Ιταλίας». Η πρώτη όζει πτωμαΐνης. Η δευτέρα έχει την δρόσον μιας νέας ζωής. Ας την αγκαλιάσωμεν σφιχτά. Ίσως με την νέαν τάξιν πραγμάτων ατενίσωμεν καλύτερας ημέρας. Ίσως εξέλθομεν εκ της δεινής θέσεως εις την οποίαν ευρεθήκαμεν την επομένην της στρατιωτικής καταρρεύσεως. Ίσως μας δοθούν τα μέσα να ζήσωμεν…

»Το επιβάλλει το εθνικόν συμφέρον μας. Η γενέα αυτή δεν πρέπει να αφανισθή από την πείναν. Τα νειάτα να μη μαρανθούν από τον λίβαν της δυστυχίας. Έχομεν ιστορίαν και πεπρωμένα. Συνεχίζομεν την υπερτρισχιλιετή παράδοσιν μιας ζωτικής φυλής. Είμεθα ράτσα φτιαγμένη από γνήσιον Αριανόν μέταλλον. Διατί, λοιπόν, να διακυβεύωμεν το παν, αυτήν ταύτην την ύπαρξιν μας, εις ανοήτους εκδηλώσεις κατ’ εκείνων οι οποίοι είναι σε θέσιν σήμερον να μας δώσουν χείρα βοηθείας; [δηλ. οι κατακτητές...]

» Οφείλομεν να προσγειωθώμεν. Άλλως ας πάρωμεν σφουγγάρι και ας σβύσωμεν εκ του Ευρωπαϊκού χάρτου και την Ελλάδα και την ιστορίαν και τα ιδανικά μας...».

Μέσα σ’ αυτή την κατοχική δωσιλογική ατμόσφαιρα ήταν που εμπνεύστηκε ο δημιουργός της «Συννεφιασμένης Κυριακής», Βασίλης Τσιτσάνης, τους στίχους και την μελωδία του γνωστού τραγουδιού, που όλοι έχουμε αγαπήσει.

Μέσα από την «συννεφιά» της κατοχής, την απελπισία που έδερνε όλους, την δυστυχία, την πείνα και τον φόβο.

Για να μην ξαναζήσουμε παρόμοιες και χειρότερες στιγμές ενός αργόσυρτου ιστορικού θανάτου σαν λαός, η μόνη απάντηση όλων μας απέναντι σ’ αυτό τον δωσιλογικό ορυμαγδό, η μόνη περήφανη και αξιοπρεπής στάση είναι να ακούσουμε ξανά μεσ’ στην ψυχή μας την αληθινή κραυγή της πατρίδας. Την φωνή που θα ‘βγαινε από το στόμα του τελευταίου εκφωνητή τής τότε ελληνικής ραδιοφωνίας, την ώρα που τα στρατεύματα του κατακτητή έμπαιναν στην Αθήνα το ’41, ο οποίος, αν ζούσε σήμερα, θάλεγε: «Έλληνες, τα κανάλια αυτά δεν είναι ελληνικά. Είναι γερμανικά και μεταδίδουν ψέμματα. Έλληνες, μην τους ακούτε... αδέλφια, ψηλά τις καρδιές. Πίστη και εμπιστοσύνη στην ελληνική νίκη! Κρατείστε ψηλά το πνεύμα του ΟΧΙ» - Χαίρε, ω χαίρε Ελευθεριά!

“Τιμημένο” ΚΚΕ: Τό καλύτερο δεκανίκι τῆς κλεπτοκρατίας

«Ο λύκος κι αν εγέρασε κι άσπρισε το μαλλί του, μηδέ τη  γνώμη άλλαξε, μηδέ τήν κεφαλή του" 
 
Η συμπυκνωμένη σοφία του παροιμιακού λόγου του λαού, αποδεικνύεται για μια ακόμη φορά καταλληλότερη από κάθε σχόλιο για τη στάση του «τιμημένου» ΚΚΕ και στο ζήτημα του δημοψηφίσματος.
Καλά ρε συντρόφια, αρνείσθε να ψηφίσετε το«όχι» στο δημοψήφισμα γιατί θεωρείτε ότι αυτό θα σημάνει «ναι» στη μνημονιακή πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν μπαίνετε δηλαδή στη «λογική» του δημοψηφίσματος γιατί θεωρείτε ότι το ερώτημα είναι παρελκυστικό και προτείνετε κάποια δικά σας ερωτήματα που υποτίθεται θα βοηθήσουν το λαό να αποφασίσει επί της ουσίας και όχι στο ψευτοδίλημμα.

Θα συμφωνήσω ότι και η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ, συνιστά μνημόνιο. 

Αλήθεια, όταν ψηφίζετε τα διάφορα νομοσχέδια στη Βουλή, εν μέρει ή εν όλω, αυτά έχουν τη μορφή που θα είχαν αν είχαν συνταχθεί από το ΚΚΕ με τη χώρα σε κομουνιστικό καθεστώς; Ασφαλώς όχι. Εκεί λοιπόν γιατί δεν ισχύει η ίδια λογική; Γιατί δηλαδή δεν λέτε: αφού δεν είναι συντεταγμένα με τον τρόπο που να αποτυπώνουν γνήσια τη λαϊκή κυριαρχία, όπως προτείνει το ΚΚΕ, εσείς οι υπόλοιποι ψηφίστε την έγκριση ή την απόρριψή τους, εμείς δεν θα μπούμε στην παρελκυστική λογική τους, αλλά θα καταθέσουμε το δικό μας νομοσχέδιο στο οποίο θα αποτυπώνεται ο σωστός τρόπος αντιμετώπισης, ενός εκάστου ζητήματος.

Δεν το κάνετε, αλλά μπαίνετε στη λογική του νομοθέτη και εγκρίνετε με την ψήφο σας την εκδοχή που κατά τη γνώμη σας δεν είναι σε τελείως λάθος κατεύθυνση, αλλά πλησιάζει προς τη δική σας άποψη.

Ποιο είναι το κριτήριο βάσει του οποίου στη μια περίπτωση κρατάτε μια συμβατική στάση και αποδέχεστε τη λογική του συστήματος συμμετέχοντας στις διαδικασίες του, στη βάση της λογικής: «το μη χείρον βέλτιστο», ενώ στην άλλη την απορρίπτετε προτάσσοντας την «άτεγκτη» λογική του κόμματός σας;

Να σας το πώς λοιπόν εγώ για να το διαβάσουν και όσοι εκ των αναγνωστών δεν το έχουν ήδη καταλάβει. Όταν δεν υπάρχει ιδιαίτερος (ιδιοτελής) σκοπός του κόμματός σας για να στηρίξετε μια συγκεκριμένη άποψη, λειτουργείται λογικά. Δηλαδή συμβατικά και υπερψηφίζετε ή απορρίπτετε εν μέρει ή εν όλω, το συζητούμενο θέμα. Δεν σας ενδιαφέρει δηλαδή ότι το επί μέρους που υπερψηφίζετε είναι ενταγμένο σε ένα γενικότερο πλαίσιο, το οποίο βρίσκετε σε απόκλιση από το «καθαρό» και «άψογο» κομουνιστικό πρότυπο. Θυμάστε όμως και προβάλλετε το πρότυπο αυτό, όταν θέλετε να απορρίψετε κάτι χωρίς να αποκαλυφθεί η ιδιοτέλειά σας.

Στο συγκεκριμένο λοιπόν δημοψήφισμα, είναι φανερό ότι «πετάτε την μπάλα έξω από το γήπεδο», με το να μην παίρνετε θέση, προφασιζόμενοι ότι αυτό θέτει παρελκυστικά το δίλημμα στους πολίτες, προτείνοντας αντ’ αυτού το «τέλειο» και «πραγματικό» δίλημμα που θα έπρεπε να προταθεί προς δημοψήφισμα.

Προφανώς αντιλαμβάνεστε ότι με τη στάση αυτή οι τοκογλύφοι και οι εδώ εκπρόσωποί τους (ΜΜΕ, ΝΔ, Ποτάμι, ΠΑΣΟΚ) θα βγούνε κερδισμένοι. Γιατί λοιπόν το κάνετε; Γιατί αν ξανάρθουν αυτοί στα πράγματα θα έχετε πιο σημαίνοντα ρόλο για το σύστημα, άρα περισσότερη μάσα. Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ θα αποδυναμωθεί και ελπίζετε ότι θα ενσωματώσετε μέρος των ψηφοφόρων του.
Και γιατί ποτέ δεν σας ενδιέφερε να συνεισφέρετε στην ευημερία του λαού και στην ανεξαρτησία της πατρίδας.

Όπως στο μείζον θέμα της λαθρομετανάστευσης για παράδειγμα, πάλι για να είστε αρεστή στο σύστημα και να συντηρήσετε το μαγαζάκι και τη μάσα σας, προτάσσετε τις γενικές, αφηρημένες και εκτός πραγματικότητας θέσεις σας, που καταστρέφουν εδώ και τώρα τη χώρα και ευνοούν την παγκοσμιοποίηση με πρόσχημα ότι αυτό είναι συμβατό με το όραμα της παγκόσμιας ειρήνης που θα επέλθει στον κόσμο, όταν θα επικρατήσει ο «βαθύς κομουνισμός», έτσι κάνετε και στο τρέχον ζήτημα του δημοψηφίσματος. Προτάσσετε το τέλειο και ανέφικτο για να απορρίψετε το λογικό και άμεσο.

«Αγαπητά» συντρόφια. Δεν είστε τίποτε περισσότερο από κουτσοί «λαγοί», «κρυφοί μπαλαντέρ» και «αμορτισέρ» του συστήματος. Έχετε το μαγαζάκι σας στον Περισσό και αγωνίζεστε για τον «άρτο τον επιούσιο» με οποιοδήποτε τρόπο και οποιοδήποτε συμβιβασμό. Δεν έχετε καμιά ηθική αναστολή. Είστε το τελευταίο φάντασμα του πάλαι ποτέ κομουνισμού στον πλανήτη, χειρότεροι κι από τους Βορειοκορεάτες.

Στη χειρότερη κρίση που βίωσε μεταπολεμικά η Ελλάδα δεν μπορείτε να ξεπεράσετε εκλογικά το 5%, παρόλη την τρελή αβάντα που έχετε από το σύστημα. Κάνετε τις βρωμιές σας και μετά τις σκεπάζετε όπως η γάτα τα περιττώματά της.

Να γνωρίζετε ωστόσο ότι οι Έλληνες, μετά την επερχόμενη κατάρρευση της παρούσας κυβέρνησης δεν πρόκειται να στραφούν ούτε στο «μονόφθαλμο αρσενικό» (τον προστάτη σας), όπως περιμένετε και εσείς και οι διεθνείς τοκογλύφοι «οι εχθροί σας», ούτε στο παλαιολιθικό σας κόμμα. 

Οι Έλληνες έχουν πια καταλάβει ότι το μοναδικό κόμμα που τους λέει την αλήθεια είναι ο Λαϊκός Σύνδεσμος Χρυσή Αυγή. Και αυτό αντανακλάται στην επιρροή του Λαϊκού Συνδέσμου που άρχισε και πάλι να ανέρχεται με γοργούς ρυθμούς. Θα καταγραφεί όμως και εκλογικά, οψέποτε λάβουν χώρα οι εκλογές, που τόσο επιθυμούν οι διεθνείς τοκογλύφοι.

Όσο για εσάς μια είναι η ετικέτα που σας κόλλησε ο κόσμος και θα σας ακολουθεί μέχρι την τελική σας εξαφάνιση, αλλά και με την οποία θα μείνετε στην ιστορία:
Κάποτε προδότες, πάντοτε προδότες!

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΡΑΪΣΚΟΣ

ἀναδημοσίευσις ἀπό : Χρυσῆ Αὐγή

Ἐπιστολή Γιώργου Πετρόχειλου ὑπέρ τοῦ ΟΧΙ

Αγαπημένοι εχθροί και φίλοι – Αγαπημένες εχθρές και φίλες.

Θα ήθελα πολύ να μου απαντήσετε και να πάρετε θέση σε μια ερώτηση που με βασανίζει καιρό τώρα.

-Αν κάποιος εγκληματίας, βιαστής και δολοφόνος μπει μέσα στο σπίτι σας, βιάσει και σκοτώσει τα παιδία σας, τη γυναίκα σας και καταστρέψει όλα τα δικά σας πρόσωπα, το σπίτι σας και σας κάνει ζωντανό νεκρό. Σας κλέψει το χαμόγελο της ζωής και σας σπρώξει σε αργό βασανιστικό θάνατο. 

Εσείς όταν βρεθείτε δίπλα του και σας δοθεί η ευκαιρία να αντιδράσετε, τι θα κάνατε; Θα τον αγκαλιάσετε και θα τον φιλήσετε;

Ή θα του δώσετε μια σπρωξιά να πέσει στον γκρεμό και να πάει στο διάολο; Γιατί αν δεν τον ρίξετε εσείς, θα σας ρίξει αυτός αφού γλυτώσατε από την καταστροφή που σας προκάλεσε.

-Στο πρόσωπο αυτού του εγκληματία, του βιαστή, του δολοφόνου που σκοτώνει 6 χρόνια τώρα την οικογένεια μου που είναι το ΕΘΝΟΣ ΜΟΥ, που βιάζει τη μάνα μου που είναι η ΕΛΛΑΔΑ ΜΟΥ… βλέπω τους ελεεινούς τοκογλύφους της Δύσης και τους βρωμερούς ντόπιους σαπιοφραγκάτους λακέδες τους που όλοι τους, μαζί με τα πουλημένα αντιλαϊκά και ανθελληνικά ρουφιανοκάναλα που δεν δίνουν δεκάρα από τις εκατοντάδες εκατομμύρια που χρωστάνε στο ταμείο της ΕΛΛΑΔΑΣ μας. 

Αυτούς που μας παραπλανούν και μας κοροϊδεύουν 6 χρόνια τώρα με τους πληρωμένους δοσίλογους κοντυλοφόρους τους, παίζοντας, διαφημίζοντας και διαλαλώντας τα μνημόνια, τους τοκογλύφους «ντόπιους και ξένους» και προσπαθώντας να πείσουν τον ταλαιπωρημένο αλλά περήφανο και ηρωικό Ελληνικό λαό ότι το συμφέρον του είναι εκτός από τον βιασμό και τη δολοφονία του, να χορέψει και τον χορό του Ζαλόγγου που τον σπρώχνουν τα εδώ κυβερνητικά ρεμάλια των προηγούμενων 6 χρόνων αγκαλιά με τους πραγματικούς ναζιστές της Δύσης που σκοπό έχουν να μας αφανίσουν και να αρπάξουν το πιο όμορφο φιλέτο του κόσμου… την ΕΛΛΑΔΑΡΑ ΜΑΣ!
Θα τους αφήσουμε;

Δεν ρωτάω τους βουτυροφραγκάτους, ρωτάω εσένα περήφανε Έλληνα και περήφανη Ελληνίδα. Ότι δεν καταφέρανε με τα όπλα εδώ και αιώνες θα το καταφέρουν με τη βρωμερή και δολοφονική τους πολιτική;

Θα πούμε ΝΑΙ στον βιασμό; ΝΑΙ στο έγκλημα; ΝΑΙ στο διώξιμο των παιδιών μας; ΝΑΙ στην αρπαγή της χώρας μας; ΝΑΙ στην εξαφάνιση του πιο ισχυρού νομίσματος της Ευρώπης εδώ και 50 χρόνια, της δραχμής; ΝΑΙ στην καταστροφή της κτηνοτροφίας, της γεωργίας, της αλιείας και της βιομηχανίας μας; ΝΑΙ στην αυτοκτονία 10.000 Ελλήνων; ΝΑΙ στην αλλοίωση του έθνους μας με 3.500.000 λαθρομετανάστες ύποπτης προέλευσης; ΝΑΙ στην καταστροφή της παιδείας, της υγείας και της εργασίας; ΝΑΙ στην σταθερότητα που μας λένε οι κλέφτες βουτυροφραγκάτοι που μόνο στη τσέπη τους θα κάνει καλό και όλους εμάς θα μας σβήσουν; ΝΑΙ στην τρομοκρατία των ηλικιωμένων και των αδυνάτων που αφού τους φτώχυναν, τους λένε να λένε κι ευχαριστώ για τα ψίχουλα που τους αφήνουν; ΝΑΙ στην παντελή έλλειψη ασφάλειας και την εγκληματική δράση των λαθροπαρανόμων; Ή θα πούμε ΝΑΙ στην καταστροφή των ασφαλιστικών ταμείων που ήταν τα πιο πλούσια στην Ευρώπη;

Σε τι θα πεις ΝΑΙ φοβερέ μου Έλληνα; Εγώ πάντως καταγράφω την απάντηση μου:

ΟΧΙ ΡΕ ΑΛΗΤΕΣ, ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ, ΤΟΚΟΓΛΥΦΟΙ, ΒΙΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ.
ΘΑ ΣΑΣ ΦΑΩ! ΔΕΝ ΘΑ ΜΕ ΦΑΤΕ! ΟΞΩ Π ……ΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΗΦΑΝΗ ΠΑΡΑΓΚΑ ΜΟΥ.

Με αγάπη και ελπίδα στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΕΒΕΝΤΙΑ

Γιώργος Πετρόχειλος

Ἐπιστράτευσαν τίς πολιτικές μούμιες τοῦ Σημίτη καί τοῦ Καραμανλῆ ὑπέρ τῶν Μνημονίων

Αφού κατέστρεψαν συθέμελα την Ελλάδα, διαλύοντας την εθνική της παραγωγή και λαφυραγωγώντας τα δημόσια ταμεία, οι πολιτικοί νεκροθάφτες του Ελληνικού Λαού επανεμφανίζονται επί των ερειπίων που οι ίδιοι δημιούργησαν, δίνοντάς μας συμβουλές για το «καλό» μας.

Οι «καλοκάγαθοι» διαμορφωτές της κοινής γνώμης, προκειμένου να προσδώσουν ακόμη δραματικότερο τόνο στην επιτακτική αποδοχή των Μνημονίων, επιστράτευσαν τους καταστροφείς της ελληνικής οικονομίας Κώστα Σημίτη και Κώστα Καραμανλή. Όπως ήταν αναμενόμενο, υπό διαφορετικές συνθήκες: ο πρώην πρόεδρος του κλεφτοΠΑΣΟΚ απευθύνθηκε στους Έλληνες μέσω γραπτής δήλωσης, ο δε πρώην πρόεδρος της ΝΔ μέσω ζωντανού τηλεοπτικού μηνύματος.
Και οι δύο, επειδή «καίγονται» για το «καλό» της Πατρίδας και του Λαού -το έχουν άλλωστε αποδείξει!- συνέκλιναν στην ανάγκη της επιλογής του Ναι στο δημοψήφισμα της Κυριακής, για να παραμείνει (όπως δήλωσαν) η Ελλάδα στην Ευρώπη και στο ευρώ.

Το χειρότερο, όμως, δεν είναι ότι οι δύο πρώην πρωθυπουργοί -εκ των κυρίων υπεύθυνων της οικονομικής καταστροφής και της χρεοκοπίας- επενδύουν στον φόβο και καταφεύγουν στον πειθαναγκασμό. Το πλέον αισχρό είναι ότι ο Κώστας Καραμανλής επικαλέστηκε για να τρομάξει τους Έλληνες πως το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα δημιουργεί σοβαρό πρόβλημα εθνικής ασφάλειας!
Ο Ελληνικός Λαός λοιπόν, ερωτά τον κύριο Καραμανλή: Η Ελλάδα απειλείται από τον κουμπάρο σας, Πρόεδρο της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν, ή μήπως από τα εκατομμύρια λαθρομετανάστες που εσείς φέρατε στη χώρα;

Χρυσῆ Αὐγή

ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΣΥΜΜΑΧΟΙ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

Γράφει ο Νικόλαος Παπαδιονυσίου

Κάθε άνθρωπος κατά τη διάρκεια της ζωής του καλείται κάποιες φορές να λάβει κρίσιμες και σοβαρές αποφάσεις, οι οποίες θα καθορίσουν και θα κατευθύνουν το μέλλον του, σχεδόν πάντα χωρίς δυνατότητα πισωγυρίσματος και αναίρεσης των ακολουθούντων την απόφαση εξελίξεων και συνεπειών.

Κάθε οργανωμένη κοινωνία κατά καιρούς σε διάφορες δυσχερείς καταστάσεις και αντιξοότητες που έχουν άμεσο αντίχτυπο στην κοινωνική, οικονομική και πολιτισμική ευημερία του συνόλου, καλείται να λάβει καθοριστικές αποφάσεις οι οποίες χαρακτηρίζονται ως ιστορικά ορόσημα.

Το βάρος μιας τέτοιας σημαντικής απόφασης όσον αφορά το μέλλον της Πατρίδας, της Φυλής και της οικογενείας μας θα αντιμετωπίσει ο καθένας από εμάς σε λίγες ημέρες.

Και φυσικά είναι απόλυτα λογικό οι περισσότεροι να βρίσκονται σε μια κατάσταση σύγχυσης και αναποφασιστικότητας.

Δυστυχώς λόγω του ότι ζούμε εδώ και αρκετές δεκαετίες στην κοινωνία της μαζικής κουλτούρας, όπου τα ΜΜΕ κατέχουν κυρίαρχο ρόλο και διαμορφώνουν συνειδήσεις και πεποιθήσεις, οι περισσότεροι από εμάς πάψαμε να σκεφτόμαστε κριτικά, πάψαμε να διερευνούμε και ν’ αναλύουμε τα γεγονότα και τις καταστάσεις κάτω από το δικό μας λογικό πρίσμα και δεχόμαστε αβασάνιστα και με στωική μαλθακότητα ως ορθή την προσβληθείσα πληροφορία.

Με αυτό λοιπόν τον τρόπο η πληροφορία που πλέον λειτουργεί ως κυρίαρχος υπεράνω της λογικής, καθορίζει τον συναισθηματισμό και τον ψυχισμό μας και κατ επέκταση και τις αντιδράσεις μας.

Τι πρέπει να γίνει;

Πρωτίστως πρέπει να κωφεύσουμε, απέναντι στις Σειρήνες που κινδυνολογούν ασύστολα επιδιώκοντας να σπείρουν τον τρόμο και μέσω αυτού να χειραγωγήσουν τη Λαϊκή θέληση και αντίδραση.

Να αναλογιστούμε την ιστορική και πολιτισμική μας κληρονομιά και να αποφανθούμε αν εμείς οι απόγονοι Λαμπρών Προγόνων, επιθυμούμε να παραμένουμε οικονομικά υποχείρια και άβουλα ανδρείκελα ανθρώπων που όταν εμείς χτίζαμε Παρθενώνες και ζούσαμε σε πόλεις με άρτια πολεοδομική οργάνωση, όταν εμείς καλλιεργούσαμε το πνεύμα και θέταμε τις αρχές της φιλοσοφίας και επιστήμης, αυτοί κατοικούσαν σε χωμάτινες καλύβες, φορούσαν τομάρια ζώων και μιλούσαν με λαρυγγισμούς.

Ας ανατρέξουμε στο πρώτο δάνειο που δόθηκε από τους δήθεν Φιλέλληνες το 1824 στο νεοσύστατο Ελληνικό κράτος με τους πλέον επαχθείς όρους. Από 800.000 λίρες, εκταμιεύθηκαν μόνο οι 315.000 χιλιάδες. Το δεύτερο για ποσό 2.000.000 λιρών δόθηκε στο τέλος του 1825 και δεν διαχειρίστηκε από την τότε Ελληνική κυβέρνηση για σκοπούς ανάπτυξης και αναδιοργάνωσης της καταστρεμμένης από τον πόλεμο Ελλάδας, αλλά από τους Άγγλους αξιωματούχους Τζώρτζ και Κόχραν τους οποίους κληρονομήσαμε μαζί με το δανεισθέν ποσό και οι οποίοι κατασπατάλησαν το μεγαλύτερο τμήμα του για να παραγγείλουν στην Αγγλία έξι ατμόπλοια από τα οποία το ένα μόνο με το όνομα Καρτερία έφθασε στην Ελλάδα. (κάτι ανάλογο με τα μεταγενέστερα υποβρύχια)

Ας θυμηθούμε ότι η πρώτη Τρόϊκα ως Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος ήρθε στην Πατρίδα μας το 1897 μετά την ήττα μας στον πόλεμο με την Τουρκία με αρμοδιότητες οικονομικού ελέγχου, διαχείρισης των κρατικών εσόδων και αποπληρωμής των δανείων που δόθηκαν από το εξωτερικό. 

Όπως είχε πει τότε  και ο ιστορικός Λεονταρίτης η Ελλάδα ήταν «Τυπικά ανεξάρτητη Χώρα».

Επίσης ας θυμηθούμε την ανταμοιβή μας κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο που ταχθήκαμε με το μέρος της  Αντάντ, ενώ η Οθωμανική Αυτοκρατορία πολεμούσε στο πλευρό του Κάιζερ Γουλιέλμου και την οποία ανταμοιβή εξαργυρώσαμε λίγα μόλις χρόνια μετά, με την αμέριστη υποστήριξη που επέδειξαν οι χθεσινοί σύμμαχοί μας στον Κεμάλ Ατατούρκ και που έληξε με την πλέον μελανή και αιματοβαμμένη σελίδα της Ελληνικής Ιστορίας τη Μικρασιατική καταστροφή.

Τέλος ας θυμηθούμε μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και ενώ η Χώρα μετρούσε ακόμη τις πληγές της, τις ραδιουργίες και τις μεθοδεύσεις της πονηρής αλεπούς που άκουγε στο όνομα Τσώρτσιλ ο οποίος εφαρμόζοντας τη ρήση «διαίρει και βασίλευε» υποδαύλισε και άφησε να εξελιχτεί σε εμφύλιο πόλεμο η προδοτική τακτική των Κομουνιστών. Επίσης το μετεμφυλιακό κλίμα που δίχαζε τον Ελληνικό Λαό για δεκαετίες, εμποδίζοντας τη Χώρα να αναπτυχθεί αυτόνομα οικονομικά, πολιτικά και κοινωνικά καθιστώντας την εξαρτημένη στην βοήθεια των μεγάλων δυνάμεων.

Αυτοί είναι οι Ευρωπαίοι και αυτά έπραξαν για εμάς εδώ και δύο περίπου αιώνες.

Ο πρωταρχικός τους σκοπός είναι να κρατούν τη Χώρα οικονομικά υποτελή και να εξαθλιώσουν τον Λαό υποβαθμίζοντας το βιοτικό του επίπεδο και καταστρέφοντας μέσω αυτής της οδού την εθνική και πολιτισμική του συνείδηση.   

Ως εκ τούτου η Πατρίδα μας πρέπει να αποδεσμευτεί από τους οικονομικούς της δυνάστες, πρέπει η χαμένη υπερηφάνεια και η αξιοπρέπεια να ανακτηθούν, πρέπει όλοι ν’ αποδείξουμε ότι του «Έλληνα ο τράχηλος ζυγό δεν υπομένει» Από εκεί και ύστερα, εμείς ενωμένοι θα αγωνιστούμε ελεύθεροι και αδέσμευτοι πλέον, για την ανάπτυξη της οικονομίας, για την ευημερία της Πατρίδας, για το μέλλον των παιδιών μας. Σε πρώτη φάση στηρίζουμε την απόφαση της κυβέρνησης για τη διενέργεια δημοψηφίσματος, διότι αυτό επί του παρόντος αποτελεί το πρώτο βήμα αντίστασης ενάντια στην Ευρωπαϊκή δικτατορία, αποτελεί την πρώτη προσπάθεια ανάσας στον καθαρό αέρα.

Βεβαίως τηρούμε μια άκρως επιφυλακτική στάση όσον αφορά τις επιδιώξεις και τις προσδοκίες που οδήγησαν τον πρωθυπουργό σε αυτή τη μορφή πολιτικής. Όπως επίσης εάν μέχρι τέλους θα παραμείνει στην ανυποχώρητη διαπραγματευτική του τακτική.

Το μέλλον θα δείξει ποιες είναι οι απώτερες σκοπιμότητες, τα κίνητρα και οι στόχοι του.

Τελειώνοντας ας μου επιτραπεί να κάνω ένα προσωπικό σχόλιο, αναφέροντας μια ρήση του μακαρίτη του παππού μου (οικονομολόγος) το 1975, όταν ο Καραμανλής έβαλε τη Χώρα μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. «Ο πλούσιος συγγενής δεν καλεί τον φτωχό στο τραπέζι του για να τον ταΐσει, αλλά για να επωφεληθεί από αυτόν». Πόσο δίκιο είχε!!!

Ἐθνικισμός

«Θά φᾶμε μέ χρυσᾶ κουτάλια, ἔτσι εἶχαν πεῖ…»

"Φέρτε πάλι πίσω όλες τις δραχμές"

Θα φάμε με χρυσά κουτάλια

Έτσι είχαν πει

Αυτό είναι το μέλλον

Μια καλύτερη ζωή.

Θα είναι ένα κοινοβούλιο

Και μια επιτροπή

Θα αποφασίζουν για τη χώρα

Προδότες Πολιτικοί

Φέρτε πάλι πίσω, όλες τις δραχμές,

σιχάθηκα, το ε-ε-ευρώ 

Φέρανε τη φτώχεια

Μεσ' στα σπίτια μας

Φάγανε τα πάντα

Πουλήσανε τη χώρα μας.

Φόροι και επιτόκια

Καθημερινότητα

Σκλάβοι στην πατρίδα μας

Μας κάνουν μειονότητα

καί

redskywarning