Άρθρα

Τρίτη 4 Αυγούστου 2026

Σκοποί τῆς 4ης Αὐγούστου

ΣΚΟΠΟΙ ΤΗΣ 4ης ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 


«  Ἀπό τῆς 4ης Αὐγούοιου 1936 ἐβαδίσαμεν ὅλοι µαζί στερεά ἠνωμένοι. Τό τί ἔγινεν ἕκτοτε τό γνωρίζετε ὅλοι.

Οἱ σκοποἰ µας ἦσαν πολλαπλοί καὶ πολυσχιδεῖς, ἀλλὰ τοὺς µαζεύω εἰς ὀλίγα µόνον διά νά τούς παρουσιάσω ἐνώπιόν σας.

Πρώτος σκοπός ἡ ἀσφάλεια τοῦ Κράτους ἀπὸ παντός ἐξωτερικοῦ κινδύνου, μέ δύο κατευθύνσεις κυρίως. Τήν μίαν πολεμικὴν καὶ τὴν ἄλλην διπλωµατικήν. Ἔπρεπε ν᾿ ἀρχίσωμεν τὴν δημιουργία πολεμκῶν δυνάμεων, ἔργον ἐπίμοχθον καὶ δυσχερέστατον, διότι ὁ στρατός µας ἑπέρασεν ἀπό περιπετείας καὶ διότι ἔπρεπε νὰ εὑρεθοῦν καὶ τά ἀναγκοῖα οἰκονομικὸ μέσα.Ἐδαπαανήσαµεν, Ἑλληνικὴ Λαέ, μέχρι τῆς σιτιγµῆς 9.000.000 000 δραχ. καὶ βαδίζοµεν πρὀς 10.000.000.000 καὶ πλέον. Αὐτὰ δὲ ὅλα ἦσαν χρήµατα δικά σου. Δὲν ἐβοήθησε κανένας ξένος. Δάν εἴχομεν καμμίαν βοήθειαν ἀπὸ κανένα. 'Ἠσαν χρήµατα. διὰ τὰ ὁποῖα δὲν σὲ ἐπεβαρύναμεν μέ καμμίαν βαρεῖαν φορολογίαν, οὔτε ἐθίξαμε τὴν ἁποταμίευσίν σου.  Τὸ δεύτερον ἧτο ὅτι ἔπρεπε ἡ Ἑλλάς νά διαχειρισθῇ καὶ διπλωματικῶς τὰ ζητήματα τὰ ὀφορῶντα τὴν ἀσφάλειὰν της. Στερέωμα τῆς Βαλκανικής συμμαχίας, ἀπόλυτος ἐντιμότης καὶ πίστις εἰς τοὺς συμμάχους µας, διατήρησις τῶν φιλιῶν τῶν ἔξω τῆς Ἑλλάδας, Τό ἀποτέλεσμα τῆς διπλωματικῆς αὐτῆς ἐργασίας τὸ ἔχεις ὑπ ὄψιν σου, Ἑλληνικὲ Λαέ, διότι τὸ εἶδες ἐκδηλούμενον κατἀ τάς ἡμέρας τοῦ Πάσχα

Δεύτερος σκοπὸς ἠτο ἡ ἀναστήλωσις τοῦ ἐθνικοῦ φρονήµατος, ἡ ἐπάνοδος τῶν μεγάλων καὶ εὐγενῶν παροδόσεων, ἡ Πίστις εἰς τὸ μέλλον τῆς Πατρίδος. Εἴχαμεν νά ἀντιμετωπίσωμεν, κατά τὴν πραγµατοποίησιν τοῦ σκοποῦ αὐτοῦ, τὴν φθοροποιὀν ἐνέργειαν τοῦ κομμουνισμοῦ. τήν ὁποίαν κατεβὰλοµεν καί τὴν ὁποίαν συνετρίψαμεν.

Εἴχομεν νά ἀντιμετωπίσωμεν τὴν νοσηράν διανόησιν, ἡ ὁποία ἐνόμιζεν ὅτι ἀποτελεῖ ἔργον προόδου τὸ νά πείση τοὺς Ἓλληνας ὅτι ἡ ἑλληνικότης των ἦτο κάτι τι δευτερεῦον ἤ καὶ περιττόν, Νἀ πείσῃ ὅτι ἔπρεπε κυρίως νὰ προσέξωµεν εἰς τάς παραδόξους ἱδέας, τὰς ἐντελῶς ἀορίοτους καὶ νεφελώδεις,τοῦ ἀνθρωπισμοῦ. ὃτι ἔπρεπε νά φέρουν τὰ πλέον παράδοξα καὶ τά πλἐον εἰς τινας περιστάσεις ἀνήθικα ἤθη καὶ ἔθιμα εἰς τἠν χώραν. Τήν ἐπολεμήσαμεν καὶ τὴν νοσηράν αὐτὴν διανόησιν καὶ τὴν περιωρίσαµεν εἰς ἐλάχιστον κὐκλον. ὣστε νά µή δύναται νά εἶναι πλἑον ἐπιβλαβής.

Τρίτος σκοπὸς ὑπῆρξεν ἡ κοινωνικὴ μεταρρύθμιαις. Καὶ ἐννοώ κοινωνικἠν µεταρρύθμισιν πρῶτα τὴν ἀνύψωσιν τοῦ ἑργοτικοῦ κόσμου, ὁ ὁποῖος ἔπρεπε νὰ αἰσθανθῇ ὃτι ὀλόκληρη ἡ κοινωνίσ εἶναι ἀλληλέγγυος πρὸς αὐτὸν καὶ νά θεώρήσῃ ἡ κοινωνία ὅτι, ὅ,τι ὀφείλει εἰς τὸν ἐργατικόν κόσμον, τοῦ τὸ ὀφείλει ὡς ὑποχρέωσιν κσὶ ὄχι ὡς ἐλεημοσύνην. Ἔπειτα, ἔπρεπε νἁ µεριµνήσωμεν διὰ τό ἕτερον σκέλος τοῦ οἰκοδομήματος. διά τόν ἀγρότην. Τόν ἑλαφρώσαμεν ἀπὸ τὰ βάρος τῶν χρεῶν. ὑπό τὸ ὁποῖον ἐστέναζε καὶ ἐφροντίσαμε να τοῦ δώσωμεν ὃλα τά µέσα, οὕτως ὥστε νὰ ἡμπορῇ νἁ ριχθῇ μὲ ὅλην του τὴν ψυχήν εἰς τὴν δουλειά, διά νὰ ὀναπτύξῃ τήν παραγωγἠν καὶ νἁ ἀνοίξῃ τοὺς πόρους τῆς εὐδαιμονίας τοῦ Ἓθνους, ᾿Επάνω εἰς τοὺς δύο αὐτοὺς ὀγκώδεις οτύλους. ἑστηρίξαμεν τὸ ἁστικόν καθεστώς τῆς Ἑλλάδος Ἔπρεπε νἁ φροντίσωµεν διά τὴν τάξιν τῶν ἐνδεῶν, τῶν πασχάντων, τῶν ἀσθενῶν. Καὶ γνώρίζετε ὅλοι τί ἔκαμε κατά το διάστηµα τῶν τριῶν αὐτῶν ἐτῶν ἡ κοινωνική πρόνοια.

Ἡ ἄλλη ὄψις τῆς κοινωνικῆς µεταρρυθµἰσεως ἦτο ἡ φροντίς διὰ τὴν διοίκησιν τῆς χώρας. Ἠτο ἡ κατάργησις τῶν προνομίων. Ἡ παῦοις τῆς διαιρἐσεως τῶν πολιτῶν εἰς προνοµιούχους καὶ μὴ, ἡ ἐξίσωσις ὅλων τῶν πολιτῶν μεταξύ των. Συγχρόνως δὲ ἐμεριμνήσαμεν καὶ δια τήν Δικαιοσύνην, ἄνευ τῆς ὁποίας δέν ἦτο δυνατόν νὀ ὑπἀρχῃ πολιτεἰα. Ἔτσι ἐννοήσαμεν τήν κοινωνικήν µεταρρύθμισιν, ἡ ὁποία ἀνταποκρίνετο. σ᾽ ἕναν πόθο τόσο σφοδρὀ, δικὀ σου, Ἑλληνικέ Λαέ, και ἡ ὁποία συντελεῖται καὶ θά ἐξακολουθηση συντελουμένη κατά τὸν ἴδιον τρόπον, μέχρις ὅτου σοῦ στερεώση τὸ αἴσθηνα τῆς ἀπολύτου ἐλευθερίας. Διότι τώρα καὶ µόνον εἶσαι ἐλεύθερος, Ἑλληνικέ Λαέ, ὅταν οὐδείς δύναται νά σὲ πιέσῃ καὶ ὅτον ὁ καθενας ἁπὸ σᾶς, ἴσος πρὸς ὅλους τοὺς ἄλλους, δύνατοι, ἀπέναντι οἱασδήποτε Άρχῆς, νὰ ἐπιδιώξῃ ἀπ᾿ εὐθείας τὸ δικαιὀν του.

Ὁ τέταρτος σκοπός µας ἦτο ἡ ἔντασις τῆς πάσης φύσεως ἐθνικῆς παραγωγἠς, ὑλικῆς καὶ πνευµατκῆς. Διά νὰ ἡμπορέσωμεν νὰ ἀναπτύξωμεν τὴν παραγωγἠν, ἐχρειάζοντο παραγωγικά ἔργα. Καὶ, πρὸς τήν ἐκτέλεσιν αὐτῶν τῶν ἔργων (δρόμων, λιμένων, ἀποξηράνοεων ἐλῶν καὶ πάσης Φύσεως παραγωγικῶν ἔργων)  διεθέσαµεν 1345 ἑκατομμύρια τὸ χρὀνο. Καὶ κατωρθώσαµεν, μέχρις αὐτῆς τῆς στιγµῆς, νἁ σοῦ δώσωμεν. Ἑλληνικὲ Λαέ, 1853 χιλιόµετρα νέων ὁδῶν. 276.000 νέα στρέμματα πρὸς καλλιέργειαν, νά προστατεύσωμεν ἀπὸ τάς πλημμύρας καὶ νἁ καταστήσωµεν παραγωγικἀ ἕνα ἑκατομμύριον νέων στρεµµάτων καὶ νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὴν ἄρδευσιν ἄλλων 470.000 νέων στρεμμάτων.

Καὶ αὐτά τά χρήµατα εἶναι δικά σου,Ἑλληνικὲ Λαὲ. Ἐἶναι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐλάβομεν, κατά µέρος μεν ἀπὸ τοὺς φόρους σου, καὶ κατά µέρος ἀπὸ τὴν ἀποταμίευσίν σου. .

Δέν παρημελήσαμεν καὶ τὴν καλλιτεχνικήν παραγωγή ἐν γένει. Ἑκατομμύρια ὀλόκληρα ἐξωδεύσαμεν διά τὴν ἐνθάρρυνοιν τῶν καλλιτεχνῶν, διά τὴν άγοράν εἰκόνων καὶ ἀγαλμάτων καὶ, ἰδίως, διά τὸ θέατρόν µας, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὴν καθ’ ἑαυτό ἐθνικὴν τέχνην τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ τῶν ἀρχαιοτέρων χρόνων μέχρι σήµερον

Ὁ πεµπτος σκοπός µας ἦτο ἡ μέριμνα διὰ τὴν δηµοσιονοµίαν. Διότι, πῶς θά ἐξετελοῦντο τόσα καὶ τόσα πράγματα, Ποῦ θἀ εὑρίσκοντο τὰ δισεκατομμύρια διά τὰς πολεµικάς µας παρασκευάς, ποῦ ἐξευρίσκοντο τὰ δισεκστομμύρια διά τὰ παραγωγικὰ ἔργα, διὰ τὰ ἔργα τῆς προνοίας, διὰ τό σχολείο,διὰ τά δικαστήρια, Ποῦ ἀλλοῦ παρὰ εἰς τἠν οἰκονομίων τοῦ λαοῦ : ι

Καὶ. ἐν τοσούτῳ, κατωρθώσαµεν νά µή σᾶς ἐπιβαρύνωμεν, Παρά διά μιᾶς φορολογίας ἑλαχίστης. ἡ ὁποία δὲν ὑπερβαίνει τὰ 300 ἑκατομμύρια τὸ ἔτος, ἀπέναντι τῶν δισεκατομμυρίων, ποὺ σᾶς ἐδώσαμε εἰς ἔργα. Καὶ τὸ κατωρθώσαµεν τὸ θαῦμα αὐτὸ, διότι ἐνοικοκυρεύσαμεν τά οἰκονομικά µας. Καὶ, µέ τόν τρόπον αὐτόν, κατωρθώσαμεν νἁ παρουσιάσωµεν τὸ φαινόμενον, διά τὸ ὁποῖον ἀποροῦν οἱ ξένοι:  Χωρίς νὰ ἐπιβαρύνωμεν τὸν Ελληνικὸν Λαάν διά φόρων ὑπερμέτρων, κατωρθώσαμεν νὰ τοῦ δώσωµεν ἐκεῖνα,τά ὁποῖα δὲν εἶχεν ἀποκτήσει οὕτε σὲ μιά ἑκατοντοετίαν.

Ὁ ἕκτος σκοπὀς-- καὶ ἐδῶ σᾶς βεβαιῶ εἷμοι βαθύτατα συγκεκινηµένος-- ἕκτος σκοπός µας ἦτο ἡ ὀργάνωσις τῆς Νεολαίας. Διότι ἐακέφθηκα, ὅπως σκόπτεσθε καὶ ὅλοι ᾿σεῖς, ὃτι ὁποιοδήποτε μεγαλούργημα ἐὰν κατορθὠαουµε, ὁτιδήποτε μεγαλοπρεπή πράγματα καὶ ἐὰν ἑκάμναμεν, ὅλα αὐτά θά ἦσαν τίποτε ἐὰν ἡ γενεά, ἡ ὁποία ἔρχετοι µετά ἀπὸ ἡμᾶς, δὲν εἶναι εἰς θέσιν ὄχι µόνον νά τά ἐκτιμήσῃ ἀλλά καὶ νὀ τὰ προαγάγῃ καὶ νὰ τὰ ὑψώσῃ ἀκόμη πιὸ ἑπάνω ἀπὸ ἐκεῖ ποὺ τὰ ἀνυψώσαμεν ἡμεῖς. Κατὰ τὸ διάστηµα τῆς τριετίας ἐδρύσαμεν 1739 σχολεῖα, διωρίσαµεν 3768 δηµοδιδασκάλους καὶ νηπιαγωγοὺς καὶ ἑκατὸν ἀκόμη ἐκτάκτους, Δὲν εἶμαι ἀκόμη εὐχαριοτημένος. διότι νομίζω ὅτι δὲν ἑκάμαμεν ἀκόμη ἀρκετά καὶ, μόλις μοῦ ἐπιτρέψουν αἱ δοπάναι τῆς πολεμικῆς προπαρασκευῆς. θά κάμω τὰ ἀδύνατα δυνατά διά νὰ ἐνισχύσω ἀκόμη περισσότερον τήν παιδεῖαν. » 

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΤΑΞΑΣ

( ἀπό ἐδῶ . φωτό, φωτό

Διαβάσαμε τό ἔργο πού παρήγαγε, μόλις μία τριετία ἀπό τήν ἀνάληψιν τῆς ἐξουσίας τῆς χώρας, ἡ Ἐθνικιστική Κυβέρνησις ὑπό τόν Ἰωάννη Μεταξᾶ. Ναί, ξέρω πώς οἱ δημοκραταραῖοι καί ὅλος ὁ προοδευτικός συρφετός, στραβομουτσουνιάζει μπροστά σέ τέτοιες ἀποδείξεις. Διότι, πῶς ἀλλιῶς θά μπορῇ νά κλέβῃ τήν ψῆφο τοῦ ἀφελοῦς Ἕλληνος πολίτου ὁ κάθε ὑποψήφιος δημοκράτης πολιτικάντης, ἐάν δέν τοῦ παρουσιάζει τήν "καμμένη γῆ" πού παραλαμβάνει ἀπό τούς προηγουμένους ὁμοίους του ; Εἶναι ἕνα ἀπό τά βασικά ὅπλα τῆς δημοκρατίας τους, ἡ ἀνικανότης, ἡ διαφθορά, ἡ κλοπή τῆς κρατικῆς περιουσίας πού τούς συντηρεῖ στόν χῶρο πού λέγεται πολιτική ἤ ἀλλιῶς κοινότητα χαραμοφάηδων εἰς βάρος τῶν λαῶν.

Μία ἀκόμη ἀπόδειξις γιατί ἀμαυρώνονται οἱ ἔννοιες τοῦ Ἐθνικισμοῦ. 


Ἡ Πελασγική

Δευτέρα 3 Αυγούστου 2026

Ἡ εἰσβολή συνεχίζεται, ἡ αὐτοκτονία ἐπιταχύνεται

Το φαινόμενο έχει κερδίσει τον όρο «φαινόμενο μελανοποίησης» ( μετατροπή σέ μαύρο χρώμα)

Αυτή είναι η αυτοκρατορική υπερέκταση στην κλασική της μορφή: οι δυτικές ενέργειες παραμένουν προσηλωμένες στην προσπάθεια υποταγής ή αναδιάταξης μακρινών εδαφών, ενώ το ίδιο το κέντρο προχωρά όλο και βαθύτερα στην αποσύνθεση. Η αυτοκρατορική Ρώμη παρέχει το προηγούμενο: η ίδια δύναμη που κάποτε πρόβαλε ισχύ σε τρεις ηπείρους ανακάλυψε ότι η πρωτεύουσά της είχε γίνει δημογραφικά και πολιτισμικά μη αναγνωρίσιμη. Η σύγχρονη Δύση επαναλαμβάνει αυτό το μοτίβο με μικρές μόνο παραλλαγές

Σήμερα, η λατρεία του οικουμενισμού συνεχίζει να τρώει ζωντανή τη Δύση. Το τέλος φτάνει για άλλη μια φορά.

Τοῦ Constantin von Hoffmeister

Η Δυτική Ευρώπη αυτοκτονεί και οι εξήντα χιλιάδες Αφρικανοί μετανάστες που μόλις διέσχισαν τη Ceuta είναι μόνο η τελευταία απόδειξη. Ενώ οι ισπανικές δυνάμεις καταρρέουν, οι πολιτικοί της ηπείρου εκδίδουν δηλώσεις, οι κάμερες τραβούν την προσοχή και δεν γίνεται τίποτα ουσιαστικό. Η εισβολή συνεχίζεται επειδή κυριολεκτικά κανείς δεν είναι προετοιμασμένος να την σταματήσει. Αυτή είναι η τελική φάση ενός πολιτισμού που έχει ήδη αποφασίσει να πεθάνει.

Οι αστυνομικές γραμμές καταρρέουν υπό το βάρος των αριθμών. Σπίτια δέχονται επιδρομές, περιουσίες καταστρέφονται και οι τοπικές δυνάμεις αγωνίζονται να διατηρήσουν ακόμη και την πιο βασική τάξη. Οι ευρωπαϊκές δεξιές προσωπικότητες εκδίδουν τις αναμενόμενες δηλώσεις. Η Alice Weidel από το AfD κατονομάζει τη Γερμανία ως τον προφανή προορισμό και απαιτεί άμεσο κλείσιμο των συνόρων και ανελέητες απελάσεις. Ο Herbert Kickl από το Αυστριακό Κόμμα της Ελευθερίας δηλώνει ότι μόνο μια «Αυστρία-Φρούριο» μπορεί να απαντήσει στο αδιάσπαστο ρεκόρ αποτυχίας της ΕΕ. Η Marine Le Pen και ο Jordan Bardella από τον Εθνικό Συναγερμό υπόσχονται να «μεταρρυθμίσουν τη Σένγκεν» και να διατηρήσουν την ελεύθερη κυκλοφορία μόνο για τους πολίτες της ΕΕ. Ο Nigel Farage δείχνει τους νεαρούς άνδρες στα βίντεο και προβλέπει ότι σύντομα θα σταθούν στο Καλαί. Ο Ολλανδός Geert Wilders το αποκαλεί «ισλαμική εισβολή» και απαιτεί να απελαθεί ολόκληρη η μάζα. Η ρητορική είναι ομοιόμορφη, το επείγον θεατρικό, το πρακτικό αποτέλεσμα μέχρι στιγμής το ίδιο με κάθε προηγούμενη κρίση.

Κυριολεκτικά ΚΑΝΕΙΣ στην Ευρώπη δεν ενδιαφέρεται ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ σοβαρά να το σταματήσει αυτό. Οι κυβερνήσεις και η αντιπολίτευση απλώς παρακολουθούν το θέαμα να ξεδιπλώνεται. Καμία άμυνα δεν υλοποιείται, καμία οργανωμένη αντίσταση δεν εμφανίζεται, τίποτα απολύτως δεν διακόπτει τη ροή. Το θέαμα είναι θλιβερό και αναπόφευκτο. Ο Oswald Spengler το χαρτογράφησε στο βιβλίο του « Η Παρακμή της Δύσης» (1918-1922). Η μαζική μετανάστευση είναι σύμπτωμα της παρακμής, όχι η αιτία. Ο δυτικός πολιτισμός έχει εισέλθει στη χειμερινή του φάση. Η διαδικασία εξελίσσεται σύμφωνα με τον δικό του σιδερένιο νόμο και δεν μπορεί να αντιστραφεί. Ένας ογδοντάχρονος άνδρας δεν ξαναγίνεται δεκαέξι ετών και η Δύση δεν ανακτά τη ζωτικότητα που έχει ήδη ξοδέψει. Η αδιαφορία δεν περιορίζεται στην ελίτ. Η πλειοψηφία των απλών Ευρωπαίων μοιράζεται την ίδια λήθαργο. Ο παραλληλισμός είναι η Αυτοκρατορική Ρώμη στο τελικό της στάδιο, όταν η ίδια η πόλη ήταν ογδόντα τοις εκατό ξένη και μόνο είκοσι τοις εκατό εθνοτικά Ρωμαϊκή. Ακόμα και τότε, ο αυτοκράτορας απευθυνόταν σε μια αφηρημένη ανθρωπότητα και όχι στον ρωμαϊκό λαό. Σήμερα, η λατρεία του οικουμενισμού συνεχίζει να τρώει ζωντανή τη Δύση. Το τέλος φτάνει για άλλη μια φορά.

« Τό Στρατόπεδο των Αγίων » (1973) του Jean Raspail ( φωτό ἀριστερά ) παραμένει η πιο ξεκάθαρη μυθοπλαστική πρόβα της ίδιας ακολουθίας. Σε αυτό το μυθιστόρημα, οι στολίσκοι φτάνουν, οι αρχές παγώνουν, το ηθικό λεξιλόγιο στρέφεται εναντίον των Ευρωπαίων ιθαγενών και ο γαλλικός πολιτισμός διαλύεται υπό το βάρος των αριθμών στους οποίους αρνείται να αντισταθεί. Οι αναγνώστες που επιστρέφουν στο βιβλίο μετά από κάθε νέα μεσογειακή έξαρση παρατηρούν πόσο λίγη επινόηση χρειάστηκε. Τα σχόλια που συσσωρεύονται γύρω από το «Στρατόπεδο των Αγίων» είναι από μόνα τους αποκαλυπτικά: περιστρέφονται ασταμάτητα γύρω από την ακρίβεια της πρόβλεψης, ενώ η πραγματικότητα που περιέγραφε συνεχίζει να διευρύνεται. Το μυθιστόρημα δεν λειτουργεί πλέον ως προειδοποίηση. λειτουργεί πλέον ως διάγνωση που έχει ήδη επιβεβαιωθεί.

Ένα μεγάλο μέρος των λεγόμενων «δεξιών» κομμάτων καταδικάζει έντονα τη μαζική μετανάστευση κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, ωστόσο μόλις αναλάβουν τα καθήκοντά τους δεν κάνουν απολύτως τίποτα. Το μοτίβο έχει κερδίσει τον όρο «φαινόμενο μελανοποίησης» ( μετατροπή σέ μαύρο χρώμα) . Τόσο η Giorgia Meloni όσο και ο Donald Trump μίλησαν με ακραία ρητορική σχετικά με τα συγκεκριμένα μέτρα που θα λάμβαναν κατά της εισβολής. Και οι δύο αθέτησαν αυτές τις υποσχέσεις τη στιγμή που η εξουσία ήταν δική τους. Το χάσμα μεταξύ της γλώσσας της αντιπολίτευσης και της πρακτικής της διακυβέρνησης δεν αποτελεί πλέον έκπληξη. Είναι δομικό. Τα κόμματα υπάρχουν για να διοχετεύουν τη λαϊκή οργή σε ακίνδυνα κανάλια, ενώ ο υποκείμενος δημογραφικός μετασχηματισμός προχωρά αδιάλειπτα. Η μεγάλη αντικατάσταση είναι πραγματική.

Αυτή είναι η αυτοκρατορική υπερέκταση στην κλασική της μορφή: οι δυτικές ενέργειες παραμένουν προσηλωμένες στην προσπάθεια υποταγής ή αναδιάταξης μακρινών εδαφών, ενώ το ίδιο το κέντρο προχωρά όλο και βαθύτερα στην αποσύνθεση. Η αυτοκρατορική Ρώμη παρέχει το προηγούμενο: η ίδια δύναμη που κάποτε πρόβαλε ισχύ σε τρεις ηπείρους ανακάλυψε ότι η πρωτεύουσά της είχε γίνει δημογραφικά και πολιτισμικά μη αναγνωρίσιμη. Η σύγχρονη Δύση επαναλαμβάνει αυτό το μοτίβο με μικρές μόνο παραλλαγές.

Οι δηλώσεις που εκδίδονται από τα δεξιά κόμματα εξυπηρετούν επομένως έναν διττό σκοπό. Καταγράφουν την κλίμακα της κρίσης και ταυτόχρονα καταδεικνύουν τα όρια της πολιτικής αντίδρασης που είναι διαθέσιμη στο πλαίσιο της τρέχουσας τάξης πραγμάτων. Οι εκκλήσεις για κλείσιμο των συνόρων, για αναστολή της Σένγκεν, για επιστροφή κάθε αφίξεως, παραμένουν λόγια που λέγονται στο κενό

Ο μηχανισμός του κράτους συνεχίζει να επεξεργάζεται την εισροή. τα δικαστήρια και οι γραφειοκρατίες συνεχίζουν να λειτουργούν με βάση τις παλαιότερες οικουμενικές υποθέσεις. η δημογραφική αριθμητική συνεχίζει το σταθερό της έργο.

Ἀπό : eurosiberia.net


« Το Στρατόπεδο των Αγίων»  ( Le Camp des Saints ) είναι ένα δυστοπικό μυθιστόρημα του 1973 του Γάλλου συγγραφέα, εξερευνητή και βασιλόφρονα φιλόσοφου Jean Raspail .Το έργο απεικονίζει έναν τεράστιο στολίσκο σχεδόν ενός εκατομμυρίου φτωχών μεταναστών που αναχωρούν από το Δέλτα του Γάγγη στην Ινδία , με προορισμό τη νότια Γαλλία , όπου η άφιξή τους εκθέτει και εκμεταλλεύεται την ηθική παρακμή, την ιδεολογική σύγχυση και την αμυντική ανικανότητα των δυτικών κοινωνιών, με αποκορύφωμα την ταχεία κατάρρευση του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Ο Raspail, αντλώντας από τις εμπειρίες του ως ταξιδιώτης σε απομακρυσμένες περιοχές, πλαισιώνει την αφήγηση ως μια προειδοποιητική ιστορία ενάντια στην δημογραφική υπερφόρτωση και το πολιτισμικό αυτοσαμποτάζ, με χαρακτήρες που κυμαίνονται από αμφιταλαντευόμενους πολιτικούς και ελίτ των μέσων ενημέρωσης έως μεμονωμένους αντιστασιακούς που αναγνωρίζουν την υπαρξιακή απειλή... ( ΕΔΩ )


Ἡ Πελασγική

Ἡ πορεία πρός τήν 4η Αὐγούστου

«Προς τον Eλληνικόν Λαόν,

Ενώ η Bουλή η εκλεγείσα μετά τας μακράς εσωτερικάς περιπετείας του Έθνους τον Ιανουάριον του 1936, όπως αποκαταστήση την εσωτερικήν γαλήνην και τάξιν, απεδείχθη ευθύς εξ αρχής ανίκανος και εις τούτο και εις το να δώση Κυβέρνησιν εις την χώραν, και η ανικανότης αύτη απεδείχθη και κατόπιν και τελευταίως ακόμη ένεκα των αθεράπευτων κομματικών αντιθέσεων και προσωπικών ερίδων, αίτινες ελάχιστα ενδιέφερον την μεγίστην μάζαν του εργαζομένου λαού, ο κομμουνισμός επωφελούμενος και της περιστάσεως ταύτης και της προς αυτόν δοθείσης υποστηρίξεως διαφόρων πολιτικών μερίδων ήγειρε θρασυτάτην την κεφαλήν του, απειλών σοβαρώτατα το κοινωνικόν καθεστώς της Eλλάδος... H Κυβέρνησίς μου, η τελείως ακομμάτιστος, κληθείσα εις την αρχήν τον Απρίλιον του έτους τούτου και διαγνώσασα ευθύς εξ αρχής τους κινδύνους τους οποίους διέτρεχεν η Ελληνική κοινωνία και ευθύς εξ αρχής αποφασισμένη να λάβη άπαντα τα μέτρα... τα αποσκοπούντα εις την ηθικήν και υλικήν βελτίωσιν απάσης της κοινωνίας και ιδιαιτέρως των αγροτών, των εργατών και των πενεστέρων εν γένει τάξεων... Επικαλούμαι πλήρη και αμέριστον την συνδρομήν όλων των Ελλήνων, οίτινες πιστεύουν ότι πρέπει να παραμείνουν αλώβητοι αι εθνικαί ημών παραδόσεις και ο ελληνικός μας πολιτισμός... Προς τούτο ζητώ από πάντας πλήρη πειθαρχία προς το Κράτος, απαραίτητον δια την σωτηρίαν της Ελληνικής κοινωνίας και άνευ της οποίας πειθαρχίας πραγματική ελευθερία δεν δύναται να υπάρξη. Οφείλω όμως να δηλώσω επίσης κατηγορηματικώς ότι οιανδήποτε αντίστασιν κατά του εθνικού τούτου έργου της εθνικής αναγεννήσεως είμαι αποφασισμένος να την εξουδετερώσω δια του τραχυτέρου τρόπου.

Eν Αθήναις τη 4η Αυγούστου 1936

O Πρόεδρος της Κυβερνήσεως

Ιωάννης Μεταξάς». 

Στις 11 Οκτωβρίου του 1934 ο Βενιζέλος, από τα Χανιά όπου κατοικούσε, εγκαινίασε μια σειρά άρθρων στην εφημερίδα «Ελεύθερον Βήμα» του Δημητρίου Λαμπράκη, για τα γεγονότα του Εθνικού Διχασμού. Μερικές μέρες αργότερα ο Μεταξάς απάντησε στις μυθοπλασίες του Βενιζέλου με μια σειρά δικών του άρθρων στην εφημερίδα «Καθημερινή» του Γεωργίου Βλάχου. Η αρθρογραφία τους ολοκληρώθηκε στις 23 Ιανουαρίου του 1935, με τη δημοσίευση του τελευταίου άρθρου του Μεταξά, που δημοσίευσε 70 άρθρα, ενώ ο Βενιζέλος δημοσίευσε 37 άρθρα. Μέσα από την αρθρογραφία είναι εμφανής η μεταξύ τους απέχθεια, καθώς και η αξιοπιστία των ισχυρισμών του Μεταξά έναντι των αντίστοιχων ισχυρισμών του Βενιζέλου. Μεταξύ άλλων ο Μεταξάς δημοσίευσε έγγραφο της Γερμανικής κυβερνήσεως, με το οποίο έδινε εγγυήσεις στον Βασιλιά Κωνσταντίνο Α' σε περίπτωση παραμονής της χώρας στην ουδετερότητα. Ο Βενιζέλος αρνήθηκε την ύπαρξη του σχετικού εγγράφου, ισχυρισμό που διέψευσαν οι έρευνες και μελέτες στα γερμανικά αρχεία, οι οποίες απέδειξαν την ύπαρξη του εγγράφου.


Μετά την καταστολή του Βενιζελικού κινήματος της 1ης Μαρτίου του 1935
(Το κίνημα της 1ης Μαρτίου 1935,της βενιζελικής παράταξης,εναντίον της Κυβέρνησης του Παναγή Τσαλδάρη, καταπνίγηκε χωρίς καμιά δυσκολία, από τον τότε υπουργό των Στρατιωτικών Γεώργιο Κονδύλη. Ο Βενιζέλος διέφυγε με το θωρηκτό Αβέρωφ, αρχικά στα Δωδεκάνησα και από εκεί στην Ιταλία και τελικά στο Παρίσι, ενώ καταδικάστηκε ερήμην τον Μάιο του 1935 σε θάνατο από το στρατοδικείο.)  ο Μεταξάς υπέβαλε την παραίτησή του στις 18 του ίδιου μήνα από τη θέση Υπουργού άνευ Χαρτοφυλακίου, καταγγέλλοντας την κυβέρνηση ως ανάξια των περιστάσεων θεωρώντας επιεική τα μέτρα που ελάμβανε ο Τσαλδάρης και, κατά τη διάρκεια της δίκης των κινηματιών, στα μέσα Μαρτίου, παραιτήθηκε από την κυβέρνηση, τασσόμενος υπέρ της παλινόρθωσης του Γεωργίου Β', ως του μοναδικού παράγοντα πολιτικής σταθερότητας. Ο Μεταξάς δήλωσε στους δημοσιογράφους:

«Εξερχόμενος της κυβερνήσεως δεν πρόκειται να μείνω άεργος. Τουναντίον πράττω τούτο δια να ηγηθώ αποτελεσματικότερου αγώνος, καθαρώς πολιτικού, προς επικράτησιν των ιδεών και των αρχών του αντιβενιζελισμού».

Στις 29 Μαρτίου, σε συνεδρίαση της Βουλής ο Μεταξάς κατηγόρησε την κυβέρνηση ως υπεύθυνη για το «κίνημα» και της καταλόγισε ολιγωρία, αμέλεια και αναποφασιστικότητα. Το πρωί της 1ης Απριλίου βουλευτές του Λαϊκού Κόμματος και φίλοι του Μεταξά κατέλαβαν την Βουλή. Η έκρυθμη κατάσταση οδήγησε σε έκτακτη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου το οποίο αποφάσισε τη διάλυση της Βουλής και της Γερουσίας καθώς και την αναθεώρηση του Συντάγματος υπό της Εθνοσυνελεύσεως, λόγος για τον οποίο προκήρυξε εκλογές για την 19η Μαΐου του 1935.

Στις 16 Απριλίου ο Μεταξάς απέστειλε επιστολή στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας στην οποία τόνιζε την ανυποληψία του κοινοβουλευτισμού, τα στρατιωτικά κινήματα, την λεηλασία του δημοσίου πλούτου και την ανάγκη επαναφοράς του Πολιτεύματος της Βασιλευομένης Δημοκρατίας. Στις 14 Μαΐου 1935 με συντακτική πράξη ήρθη ο Στρατιωτικός Νόμος, όμως αναβλήθηκαν οι εκλογές για την 9η Ιουνίου 1935, ενώ στις 18 Μαΐου 1935 κυκλοφόρησε η «Εφημερίς των Ελλήνων», το επίσημο όργανο του Κόμματος των Ελευθεροφρόνων. Στο πρώτο φύλλο ο Μεταξάς διακηρύσσει την έναρξη του αγώνος δια την παλινόρθωση της Βασιλείας. Λίγο πριν τις εκλογές ο Ιωάννης Μεταξάς συγκρότησε την «Ένωση των Βασιλοφρόνων» και εγκαινίασε το εκλογικό του κέντρο στην πλατεία Ομονοίας. Στις εκλογές της 9 Ιουνίου 1935 το κόμμα του έλαβε 152.285 ψήφους και ανέδειξε επτά βουλευτές, ενώ στις εκλογές της 26ης Ιανουαρίου 1936, έλαβε το 3.94% του εκλογικού σώματος, 50.137 ψήφους και κατέλαβε επτά έδρες. Στις 5 Μαρτίου ορκίστηκε Υπουργός Στρατιωτικών στην υπηρεσιακή του Κωνσταντίνου Δεμερτζή, ενώ στις 14 Μαρτίου ορκίστηκε Αντιπρόεδρος, Υπουργός Αεροπορίας κι ανέλαβε προσωρινά τη Διεύθυνση του Υπουργείου Ναυτικών, διατηρώντας παράλληλα τη θέση του υπουργού Στρατιωτικών.

Κοινοβουλευτικός πρωθυπουργός

Στις 13 Απριλίου πέθανε αιφνιδίως από ανακοπή καρδιάς ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Δεμερτζής. Την ίδια εποχή η κοινοβουλευτική δημοκρατία έδειχνε να εξαντλεί τα όρια της, ενώ η κοινωνική αναταραχή εντεινόταν, καθώς στους τρεις τελευταίους μήνες της πρωθυπουργίας Δεμερτζή, είχαν γίνει 200 απεργίες. Μετά το θάνατο του Κωνσταντίνου Δεμερτζή έγινε πρωθυπουργός στις 13 Απριλίου. Στις 25 του ίδιου μήνα εκφώνησε στο Κοινοβούλιο τις προγραμματικές του δηλώσεις και δύο μέρες αργότερα έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης από την Βουλή με 241 ψήφους υπέρ, 16 κατά - Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος και ο Γεώργιος Παπανδρέου, ενώ υπήρξαν και 4 αποχές. Στις 30 Απριλίου του 1936 η Βουλή του παραχώρησε με ψήφισμα απόλυτη ελευθερία, καθώς διέκοψε τις εργασίες της ως τις 30 Σεπτεμβρίου του 1936 και παρείχε εξουσιοδότηση στην Εκτελεστική εξουσία να εκδίδει νομοθετικά διατάγματα για όλα τα θέματα, κάτω από την επίβλεψη μιας 40μελούς επιτροπής, που δε λειτούργησε ποτέ.

Καθεστώς 4ης Αυγούστου

Στις 4 Αυγούστου του 1936, ο Μεταξάς αντιμέτωπος με την ταραχώδη και αβέβαιη διεθνή κατάσταση, τον εσωτερικό κομμουνιστικό κίνδυνο, την πιθανότητα εσωτερικών ταραχών και με αιτία τα γεγονότα της Θεσσαλονίκης καθώς και την πανελλαδική απεργία που είχε προκηρυχτεί για την 5η Αυγούστου απέσπασε τη συγκατάθεση του Βασιλιά Γεωργίου Β' και διέλυσε τη Βουλή χωρίς να προκηρύξει εκλογές, ανέστειλε πολλά άρθρα του Συντάγματος και κατάργησε τον Κοινοβουλευτισμό. Αυθημερόν παρέδωσε προς υπογραφή στον βασιλιά δύο διατάγματα με σκοπό την αντιμετώπιση του κομμουνιστικού κινδύνου και της πολιτικής κρίσεως. Με το ένα περιόρισε τα περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων άρθρα του εν ισχύ συντάγματος και με το δεύτερο διέλυσε την Γ΄ Αναθεωρητική Βουλή, χωρίς την υποχρέωση την προκηρύξεως νέων εκλογών. Την ίδια ημέρα απηύθυνε «Διάγγελμα προς τον λαόν δια την μεταβολήν της 4ης Αυγούστου 1936:

«Προς τον Eλληνικόν Λαόν,

Ενώ η Bουλή η εκλεγείσα μετά τας μακράς εσωτερικάς περιπετείας του Έθνους τον Ιανουάριον του 1936, όπως αποκαταστήση την εσωτερικήν γαλήνην και τάξιν, απεδείχθη ευθύς εξ αρχής ανίκανος και εις τούτο και εις το να δώση Κυβέρνησιν εις την χώραν, και η ανικανότης αύτη απεδείχθη και κατόπιν και τελευταίως ακόμη ένεκα των αθεράπευτων κομματικών αντιθέσεων και προσωπικών ερίδων, αίτινες ελάχιστα ενδιέφερον την μεγίστην μάζαν του εργαζομένου λαού, ο κομμουνισμός επωφελούμενος και της περιστάσεως ταύτης και της προς αυτόν δοθείσης υποστηρίξεως διαφόρων πολιτικών μερίδων ήγειρε θρασυτάτην την κεφαλήν του, απειλών σοβαρώτατα το κοινωνικόν καθεστώς της Eλλάδος... H Κυβέρνησίς μου, η τελείως ακομμάτιστος, κληθείσα εις την αρχήν τον Απρίλιον του έτους τούτου και διαγνώσασα ευθύς εξ αρχής τους κινδύνους τους οποίους διέτρεχεν η Ελληνική κοινωνία και ευθύς εξ αρχής αποφασισμένη να λάβη άπαντα τα μέτρα... τα αποσκοπούντα εις την ηθικήν και υλικήν βελτίωσιν απάσης της κοινωνίας και ιδιαιτέρως των αγροτών, των εργατών και των πενεστέρων εν γένει τάξεων... Επικαλούμαι πλήρη και αμέριστον την συνδρομήν όλων των Ελλήνων, οίτινες πιστεύουν ότι πρέπει να παραμείνουν αλώβητοι αι εθνικαί ημών παραδόσεις και ο ελληνικός μας πολιτισμός... Προς τούτο ζητώ από πάντας πλήρη πειθαρχία προς το Κράτος, απαραίτητον δια την σωτηρίαν της Ελληνικής κοινωνίας και άνευ της οποίας πειθαρχίας πραγματική ελευθερία δεν δύναται να υπάρξη. Οφείλω όμως να δηλώσω επίσης κατηγορηματικώς ότι οιανδήποτε αντίστασιν κατά του εθνικού τούτου έργου της εθνικής αναγεννήσεως είμαι αποφασισμένος να την εξουδετερώσω δια του τραχυτέρου τρόπου.

Eν Αθήναις τη 4η Αυγούστου 1936

O Πρόεδρος της Κυβερνήσεως

Ιωάννης Μεταξάς». 

Ἀπό : el.metapedia.org

φωτό, φωτό, φωτό 


Ἡ Πελασγική

Κυριακή 2 Αυγούστου 2026

Πάντα ἦταν ΑΥΤΟΙ !

...Τώρα λοιπόν μπορείτε να κατανοήσετε καλύτερα τη «μεγάλη εικόνα», η οποία δεν είναι απλώς μια ανόητη ψυχολογική επιχείρηση που στοχεύει να κάνει τον Pedro Sanchez να φαίνεται κακός. Όχι. Πρόκειται για μια επέκταση του σχεδίου του Μεγάλου Ισραήλ, το οποίο όχι μόνο περιλαμβάνει τα έθνη μεταξύ του Νείλου και του Ευφράτη, αλλά και μια ευρύτερη και πιο ολοκληρωμένη αναδιάρθρωση της υπάρχουσας τάξης πραγμάτων, έτσι ώστε το Ισραήλ να κυριαρχεί σε όλη τη Μέση Ανατολή και πέρα ​​από αυτήν...

Ἡ πιό ἀνόητη ψυχολογική ἐπιχείρησις ὅλων τῶν ἐποχῶν


Τοῦ Mike Whitney

 Η εισβολή Μαροκινών μεταναστών στην Ισπανία ίσως είναι η πιο εξωφρενική ψευδής είδηση ​​όλων των εποχών. Σύμφωνα με την επίσημη αφήγηση, οι περίπου 60.000 άνδρες, ως επί το πλείστον στρατεύσιμης ηλικίας, κατέκλυσαν την ισπανική πόλη Ceuta στις 31 Ιουλίου με σκοπό να βρουν δουλειά και να «φτιάξουν μια καλύτερη ζωή για τον εαυτό τους». Η προφανής αλήθεια, ωστόσο, είναι ότι ολόκληρο το περιστατικό ήταν ένα κακοσχεδιασμένο σλάπστικ με στόχο τη διάβρωση της υποστήριξης προς την αριστερή ισπανική κυβέρνηση και τον ειλικρινή αντισιωνιστή πρόεδρό της, Pedro Sanchez. Οι μαριονετίστες πίσω από αυτό το αξιολύπητο βοντβίλ είναι οι συνήθεις ύποπτοι Bibi Netanyahu και ο «μικρός» Marco Rubio (ο οποίος συμμαχούσε με τους εύπλαστους ηγέτες του Μαρόκου) για να κατασκευάσουν μια ψεύτικη κρίση που θα «έδινε ένα μάθημα στην Ισπανία». Όπως ίσως θυμάστε, ο Sanchez έχει ασκήσει έντονη κριτική στη συνεχιζόμενη σφαγή του Bibi στη Γάζα και έχει αρνηθεί πεισματικά να επιτρέψει στον Τραμπ να χρησιμοποιήσει τις στρατιωτικές βάσεις της Ισπανίας για τη μεταφορά πυρομαχικών και βομβαρδιστικών στο Ισραήλ. Σε απάντηση, ο Netanyahu απείλησε δημόσια τον Sanchez πριν από λίγες εβδομάδες σε μια τραμπούκικη παρουσίαση που είναι ακόμα διαθέσιμη στο X.

«  Το Ισραήλ δεν θα παραμείνει σιωπηλό μπροστά σε αυτούς που μας επιτίθενται. Η Ισπανία έχει δυσφημίσει τους ήρωές μας, τους στρατιώτες των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων, τους στρατιώτες του πιο ηθικού στρατού στον κόσμο.
Ως εκ τούτου, έδωσα σήμερα εντολή να απομακρυνθούν οι εκπρόσωποι της Ισπανίας από το κέντρο συντονισμού στο Kiryat Gat, αφού η Ισπανία έχει επιλέξει επανειλημμένα να αντιταχθεί στο Ισραήλ.
Όσοι επιτίθενται στο Κράτος του Ισραήλ αντί για τα τρομοκρατικά καθεστώτα δεν θα είναι εταίροι μας όσον αφορά το μέλλον της περιοχής.
Δεν είμαι διατεθειμένος να ανεχτώ αυτή την υποκρισία και την εχθρότητα. Δεν σκοπεύω να επιτρέψω σε καμία χώρα να διεξάγει διπλωματικό πόλεμο εναντίον μας χωρίς να πληρώσει άμεσο τίμημα.» ( Παρασκευή 10 Ἀπριλίου 2026 )  τό βίντεο ἀπό ἐδῶ

Εντάξει, δεν υπάρχει καμία αγάπη μεταξύ του Bibi και του Sanchez, αυτό είναι προφανές. Είναι επίσης σαφές ότι τα φερέφωνα του Netanyahu στο X απεχθάνονται εξίσου τον Ισπανό πρόεδρο και χρησιμοποιούν την λεγόμενη «κρίση» για να τον επιπλήξουν και να ισχυριστούν ότι η Ισπανία παίρνει αυτό που της αξίζει για τις «χαλαρές» μεταναστευτικές πολιτικές της και την ανεπαρκή επιβολή των συνόρων. Ακολουθεί ένα δείγμα από αυτά που θα δείτε στο X από την φιλοϊσραηλινή παρέα:

Ἰσπανία, ὑπάρχει πρόβλημα μέ τούς μετανάστες πού παραγγείλατε ; ( ἐδῶ)

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αν υπήρχε βραβείο Όσκαρ για συγκατάβαση και σαρκασμό, η Τζες θα το κέρδιζε αναμφίβολα. Το ερώτημα είναι αν κάποιος θα εμπιστευτεί τη γνώμη κάποιου που φαίνεται τόσο κακόβουλος και αλαζόνας.

Παρεμπιπτόντως, μπορεί να έχετε δει τα φορτηγά με νεαρούς άνδρες να οδηγούνται στα περίχωρα της πόλης υπό την επίβλεψη της μαροκινής αστυνομίας και στη συνέχεια να ξεφορτώνονται στους κοντινούς δρόμους. Πώς θα μπορούσε αυτό να συμβεί χωρίς τη ρητή γνώση και συνεργασία της κυβέρνησης; Ρίξτε μια ματιά:

Πλάνα ἀπό τό χθεσινό κύμα μετανάστευσης πρός τήν Ceuta δείχνει φορτηγό νά ξεφορτώνῃ νεαρούς ἄνδρες κοντά στά ἰσπανικά σύνορα, ὑπό τήν ἐπίβλεψη τῆς Βασιλικῆς Χωροφυλακῆς τοῦ Μαρόκου. ( ἐδῶ

Δεν θα μπορούσε, γι' αυτό και θα πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί ότι πρόκειται απλώς για άλλη μια ψεύτικη απάτη που επινοήθηκε από τους αξιωματούχους των μυστικών υπηρεσιών, των οποίων ο μόνος στόχος είναι η σοβαρή βλάβη της ισπανικής κυβέρνησης.

Ακολουθεί μια ακόμη χρήσιμη περίληψη 1 λεπτού από την ιστοσελίδα X του Mario Nawfal:

Αν χρειάζεστε περισσότερες αποδείξεις ότι οι ΗΠΑ και το Ισραήλ είναι τρομοκράτες, ρίξτε μια ματιά σε αυτό... Αυτό είναι ένα βίντεο με χιλιάδες Μαροκινούς να εισβάλλουν παράνομα σε έναν ισπανικό θύλακα στο βόρειο άκρο του Μαρόκου. Και αν αναρωτιέστε τι σχέση έχουν οι ΗΠΑ ή το Ισραήλ με αυτό: Ως συνήθως, στα πάντα...

Η Ισπανία είναι η μόνη χώρα που έχει δηλώσει δημόσια την απροθυμία της να βοηθήσει τις ΗΠΑ και το Ισραήλ να διαπράξουν τη γενοκτονία τους στην Παλαιστίνη. Έτσι, τον τελευταίο χρόνο, το Ισραήλ απειλεί ανοιχτά την Ισπανία και λέει ότι θα πρέπει να αντιμετωπίσει συνέπειες επειδή δεν υποστηρίζει το Ισραήλ. Και μ@λ@κες από τις ΗΠΑ όπως ο Marco Rubio το λένε τους τελευταίους μήνες ότι το Μαρόκο πρέπει να στείλει μετανάστες στην Ισπανία, ότι το Μαρόκο πρέπει να εισβάλει στην Ισπανία... @ MarioNawfal

Ακολουθούν περισσότερα από έναν καλά ενημερωμένο παρατηρητή που τα λέει στα ίσα :

( ἐδῶ

«...Η Ισπανία τιμωρείται επειδή αναγνώρισε την Παλαιστίνη το 2024, επειδή επέβαλε πλήρες εμπάργκο όπλων στο Ισραήλ, επειδή κατηγόρησε το Ισραήλ για γενοκτονία στον ΟΗΕ, επειδή περιόρισε τον εναέριο χώρο της κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Ιράν...»

Ο Bibi  απειλεί την Ισπανία με «σιδηροδρομικά ατυχήματα και ξαφνικές διακοπές ρεύματος»...

Όποιος αντιταχθεί στο Ισραήλ «θα πληρώσει άμεσα το τίμημα»...

Το Μαρόκο κήρυξε την ανεξαρτησία του πριν από 50 χρόνια, ενώ η Ισπανία κατέχει αυτές τις πόλεις εδώ και 400 χρόνια...

Γιατί δεν μιλάμε για τους 700.000 Εβραίους εποίκους που καταλαμβάνουν παράνομα τη γη στη Δυτική Όχθη και τη Γάζα;

(Ο συγγραφέας αναρωτιέται επίσης αν αυτές οι πόλεις έχουν επιλεγεί ως τελικός προορισμός για τους άπορους Παλαιστίνιους που ζουν στη Γάζα;) The Rise of Rod

Παραδόξως, ακόμη και η εφημερίδα που δημοσίευσε τα δημοσιεύματα, οι New York Times, φαίνεται να επιβεβαιώνει την ίδια καταδικαστική ιστορία. Ακολουθεί ένα σύντομο σημείωμα από την έκδοση του Σαββάτου:


Το μεγαλύτερο μέρος της ποιοτικής ανάλυσης στο X καταλήγει στα ίδια συμπεράσματα, αν και κάποια στρέφονται στις πιο ενδιαφέρουσες γεωπολιτικές πτυχές. Αξίζει να σημειωθεί ότι αυτό το συγκεκριμένο ψυχολογικό κόλπο δεν αποσκοπεί απλώς στη δυσφήμιση των εχθρών του Τελ Αβίβ στη Μαδρίτη. Είναι επίσης μέρος μιας ισραηλινο-αμερικανικής «περιφερειακής στρατηγικής που χρησιμοποιεί τη «μετανάστευση ως μοχλό διπλωματίας» προκειμένου να αποδυναμώσει τους αντιπάλους της Ουάσιγκτον, ενισχύοντας παράλληλα τους συμμάχους της. Με άλλα λόγια, υπάρχει ένα βαθύτερο υποκείμενο ρεύμα στα γεγονότα που εκτυλίσσονται αυτή τη στιγμή στη Βόρεια Αφρική. Δείτε αυτό το σύντομο αλλά διαφωτιστικό απόσπασμα από το Ynet News:

Η άρνηση της Ισπανίας να επιτρέψει στις Ηνωμένες Πολιτείες την πρόσβαση στις... στρατιωτικές της βάσεις... και η αντιπαραθετική στάση του πρωθυπουργού Pedro Sanchez απέναντι στην κυβέρνηση Τραμπ έχουν δημιουργήσει συλλογικά... μια πραγματική ρωγμή στη στρατηγική θωράκιση της Ισπανίας σχετικά με τη Ceuta και τη Melilla. Σε αυτή τη ρωγμή, ο πιο σημαντικός νέος εταίρος του Μαρόκου, το Ισραήλ, βρίσκεται σε μοναδική θέση για να πιέσει...

Τον Μάρτιο του 2026, ο Michael Rubin του Αμερικανικού Ινστιτούτου Επιχειρήσεων... κάλεσε την κυβέρνηση Τραμπ να αναγνωρίσει επίσημα τη Ceuta και τη Melilla ως κατεχόμενα μαροκινά εδάφη, χαρακτηρίζοντας την Ισπανία «αποικιακή δύναμη που διοικεί αποικίες κατά μήκος του Πορθμού του Γιβραλτάρ». Λίγες μέρες αργότερα, ο βουλευτής Mario Díaz-Balart, πρόεδρος της Υποεπιτροπής Εθνικής Ασφάλειας της Βουλής και ένας από τους στενότερους έμπιστους του Marco Rubio στο Κογκρέσο, δήλωσε δημόσια ότι οι θύλακες «δεν βρίσκονται στη γεωγραφική επικράτεια της Ισπανίας» αλλά μάλλον σε μαροκινό έδαφος και ότι η μοίρα τους θα πρέπει να «καθοριστεί, να διαπραγματευτεί και να συζητηθεί μεταξύ φίλων και συμμάχων». Αυτή δεν ήταν η περιθωριακή ομιλία. Αυτή ήταν η αρχιτεκτονική μιας συντονισμένης στρατηγικής αναδιάταξης....

Οι Συμφωνίες του Αβραάμ μετέτρεψαν το Μαρόκο από έναν διακριτικό συνομιλητή με το Ισραήλ σε έναν επίσημο στρατιωτικό εταίρο. Τον Ιανουάριο του 2026, το Ισραήλ και το Μαρόκο υπέγραψαν ένα κοινό στρατιωτικό σχέδιο εργασίας για το έτος κατά τη διάρκεια της τρίτης συνεδρίασης της Κοινής Στρατιωτικής Επιτροπής τους στο Τελ Αβίβ, το οποίο ο Ισραηλινός Στρατός χαρακτήρισε ως εμβάθυνση της συνεργασίας με έναν «βασικό εταίρο για την περιφερειακή σταθερότητα»... Αυτή η διμερής αρχιτεκτονική δίνει στο Ισραήλ κάτι που σπάνια κατείχε στην πολιτική της Βόρειας Αφρικής: άμεσο στρατηγικό μερίδιο στην περιφερειακή επιτυχία του Ραμπάτ.

Αυτό το διακύβευμα έχει μια προφανή εφαρμογή στη Ceuta και τη Melilla. Οι συμμαχίες του Αβραάμ, της κυβέρνησης Τραμπ, που χτίστηκε γύρω από την κοινή αντίθεση στο Ιράν και τα κοινά οικονομικά κίνητρα, έχει δημιουργήσει μια λειτουργική τριγωνική σχέση μεταξύ Ουάσινγκτον, Ιερουσαλήμ και Ραμπάτ. Η φωνή του Ισραήλ σε αυτό το τρίγωνο έχει δυσανάλογο βάρος. Όταν Ισραηλινοί αξιωματούχοι σηματοδοτούν ευθυγράμμιση με τα στρατηγικά συμφέροντα ενός εταίρου, αυτό το σήμα καταγράφεται έντονα σε έναν Λευκό Οίκο που έχει θέσει την επέκταση των Συμφωνιών του Αβραάμ στο επίκεντρο του οράματός του για την εξωτερική πολιτική. Η εδαφική αξίωση του Μαρόκου επί των θυλάκων δεν είναι απλώς μια διμερής διαμάχη με την Ισπανία. Αποτελεί ολοένα και περισσότερο μια λυδία λίθο για το αν η κυβέρνηση Τραμπ θα ανταμείψει τους πιο συνεργάσιμους εταίρους της έναντι των πιο πεισματάρηδων μελών του ΝΑΤΟ...

Οι Συμφωνίες του Αβραάμ δημιούργησαν ένα πλαίσιο για την αναδιάρθρωση των συμμαχιών στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική με τρόπους που εξυπηρετούν ταυτόχρονα τα αμερικανικά και τα ισραηλινά συμφέροντα. Η βοήθεια προς το Μαρόκο για την ανάκτηση της Ceuta και της Melilla θα εξυπηρετούσε αυτό το πλαίσιο και θα τιμωρούσε ένα μέλος του ΝΑΤΟ που έχει επανειλημμένα επιλέξει την παρεμπόδιση αντί της συνεργασίας στην πιο κρίσιμη καμπή της συμμαχίας. Οι Συμφωνίες του Αβραάμ φτάνουν στο Στενό: πώς το Ισραήλ μπορεί να βοηθήσει το Μαρόκο να ανακτήσει τον Βορρά του, Ynet Global

Τώρα λοιπόν μπορείτε να κατανοήσετε καλύτερα τη «μεγάλη εικόνα», η οποία δεν είναι απλώς μια ανόητη ψυχολογική επιχείρηση που στοχεύει να κάνει τον Pedro Sanchez να φαίνεται κακός. Όχι. Πρόκειται για μια επέκταση του σχεδίου του Μεγάλου Ισραήλ, το οποίο όχι μόνο περιλαμβάνει τα έθνη μεταξύ του Νείλου και του Ευφράτη, αλλά και μια ευρύτερη και πιο ολοκληρωμένη αναδιάρθρωση της υπάρχουσας τάξης πραγμάτων, έτσι ώστε το Ισραήλ να κυριαρχεί σε όλη τη Μέση Ανατολή και πέρα ​​από αυτήν. Ο πόλεμος στο Ιράν δεν έχει καθόλου μετριάσει αυτές τις φιλοδοξίες.

Σημείωση: Η Ceuta αναγνωρίζεται ως ισπανικό κυρίαρχο έδαφος από την Ισπανία, την Ευρωπαϊκή Ένωση, τα Ηνωμένα Έθνη και τη μεγάλη πλειοψηφία των χωρών σε όλο τον κόσμο. Είναι μια αυτόνομη πόλη, πλήρως ενσωματωμένη στο ισπανικό κράτος. Βρίσκεται υπό συνεχή ισπανικό έλεγχο από τα τέλη του 16ου/17ου αιώνα. Όταν το Μαρόκο απέκτησε την ανεξαρτησία του το 1956, η Ceuta και οι άλλοι τόποι και οχυρά κυριαρχίας (συμπεριλαμβανομένης της Melilla) παρέμειναν ισπανικές.

Ορίστε το πλέον διαβόητο tweet του Yair ( φωτισμένου ) Netanyahu, που ενθαρρύνει τους Άραβες Ισλαμιστές να απελευθερώσουν τη Ceuta και τη Melilla. Λάβετε υπόψη ότι αυτό το tweet δημοσιεύτηκε τον Μάιο του 2019, καί περιμένουν να πιστέψουμε ότι τα χθεσινά γεγονότα ήταν καθαρά αυθόρμητα!


Ἀπό : unz.com

Πάντα ἦταν ΑΥΤΟΙ ! Ἡ ῥίζα τοῦ Κακοῦ...


Ἡ Πελασγική

Σάββατο 1 Αυγούστου 2026

Αὐγουστιάτικο Σαββατόβραδο

 

Αὔγουστε καλέ μου μῆνα, νὰ ᾿σουν δυὸ φορὲς τὸ χρόνο. 

Καλὸς ὁ ἥλιος τοῦ Μαγιοῦ, τ’ Αὐγούστου τὸ φεγγάρι. 

Τοῦ Αὐγούστου τὸ φεγγάρι, ἥλιος τῆς ἡμέρας μοιάζει. 

Νῖκος Παπάζογλου - Αὔγουστος 

Ῥένα Κουμιώτη - Ὁ Αὔγουστος 

Νώτης Σφακιανάκης - Τοῦ Αὐγούστου τό φεγγάρι

Onirama -Αὔγουστος 

Δημήτρης Μητροπάνος - Τόν Αὔγουστο πού μοῦ χρωστᾶς 

Sting - August Winds

Van Morrison - Dr John -Cold Wind In August

Jethro Tull -  Stuck in the august rain

Dennis KornAugust: The Sea  

Tchaikovsky: The Seasons, August : Harvest


Τ’ Αὐγούστου καὶ τοῦ Γεναριοῦ τὰ δυὸ χρυσᾶ φεγγάρια. 

Μακάρι σὰν τὸν Αὔγουστο νά ‘ταν οἱ μῆνες ὅλοι. 

Ἐμπήκαμε στὸν Αὔγουστο, στὴν πόρτα τοῦ χειμῶνα. 


Καλό μῆνα σ᾿ὅλους κι᾿ὅλες ! 

( φωτό πάνω ) 



Ἡ Πελασγική

Ἔστειλε τό Ἰσραήλ 60.000 λαθρομετανάστες στήν Ceuta ;

...Στο παρελθόν, κάθε φορά που υπήρχε αυτό το είδος τρελού μιντιακού γεγονότος που υποτίθεται ότι «απλώς συνέβη» - 19 Μουσουλμάνοι που δεν μπορούσαν να πετάξουν αεροπλάνα και μετά βίας μπορούσαν να δέσουν τα παπούτσια τους «απλώς συνέβη» να σταθούν τυχεροί και να προκαλέσουν την εκρηκτική αυτοκτονία ολόκληρου του συγκροτήματος του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου ( Πελασγ. Πολλά σχετικῶς μέ τήν 11η /9 ἔχουμε γράψει ΕΔΩ ) · οι αδελφοί Kouachi και ο Coulibaly «απλώς συνέβη» να δημιουργήσουν τη μαζική ψύχωση του Charlie Hebdo την ίδια ημέρα που ο Michel Houellebecq δημοσίευσε το Μεγάλο Ισλαμοφοβικό Μυθιστόρημά του "Submission"· ο Lee Harvey Oswald «απλώς συνέβη» να σταθεί τυχερός εξαπολύοντας μια μαγική σφαίρα που αφαίρεσε το μόνο εμπόδιο στο πρόγραμμα πυρηνικών όπλων του Ισραήλ ( Πελασγ. Καί ἀπό ἐμᾶς ΕΔΩ )... πάντα αποδεικνυόταν αργότερα ότι ΤΟ ΕΚΑΝΕ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ.

Υποστηρίζω ότι το ίδιο ισχύει πιθανώς και για την εισροή μεταναστών στη Ceuta το 2026.

 
Ἡ Ἱσπανία παίρνει μιά στάση ὑπέρ τῆς Παλαιστίνης. Ἡ Ἱσπανία ἀρνεῖται νά βοηθήσῃ στόν πόλεμο τοῦ Ἰράν. Μυστηριωδῶς, ἕνα κῦμα παράνομων μεταναστῶν ἀπό τήν Ἀφρική χτυπᾶ τίς ἀκτές τους καί ἕνα σωρό Ἰσραηλινοί τό προωθοῦν. Τίποτα δέν εἶναι σύμπτωσις !  (Τόσο κακὀ ! Καί ποιός εἶναι πίσω ἀπό αὐτό ;)

Τοῦ Kevin Barrett

Από εκεί που ζω στη Saidia, τη βορειοανατολική γωνία του Μαρόκου, απέχει μισή ώρα με τα πόδια κατά μήκος της παραλίας μέχρι τα σύνορα με την Αλγερία. Θα ήταν εύκολο να κολυμπήσετε μέχρι την Αλγερία αν δεν υπήρχαν οι συνοριοφύλακες.

Η ιδέα ότι οι Μαροκινοί θα ήθελαν να ξεφύγουν από το Μαρόκο κολυμπώντας μέχρι την Αλγερία είναι γελοία, όπως ανέφερα την περασμένη εβδομάδα . Αλλά ιδού, λίγες μέρες αφότου δημοσίευσα αυτό το άρθρο, Μαροκινοί και μετανάστες από την υποσαχάρια Αφρική άρχισαν να κολυμπούν μαζικά προς τη Ceuta της Ισπανίας, μια μικρή πόλη-θύλακα στις βορειοδυτικές ακτές της Μεσογείου του Μαρόκου, σχεδόν 300 μίλια δυτικά από το μέρος που ζω. Κάποιοι έκοψαν τα συρματοπλέγματα και μπήκαν από την ξηρά. Μέχρι να γραφτούν αυτές οι γραμμές την Παρασκευή το βράδυ, λέγεται ότι έως και 60.000 «παράτυποι» μετανάστες έχουν εισέλθει στη Ceuta και σχεδόν 50.000 έχουν ήδη επιστρέψει στο Μαρόκο. Η Ισπανία λέει ότι 57 είναι νεκροί, κυρίως από πνιγμό, μερικοί από ποδοπατήματα.

Τι ήταν ΑΥΤΟ; Ο κόσμος, και ιδιαίτερα οι κάτοικοι της Ceuta, ξύνουν το κεφάλι τους. Κανείς δεν φαίνεται να το είχε προβλέψει.

Μια πολύ μικρότερη εισβολή στη Ceuta σημειώθηκε το 2021, όταν περίπου 8.000 άτομα, ένα μείγμα Μαροκινών και Αφρικανών από την υποσαχάρια Αφρική, εκμεταλλεύτηκαν μια διπλωματική σύγκρουση μεταξύ Μαρόκου και Ισπανίας που οδήγησε το Μαρόκο να άρει την ασφάλεια των συνόρων του. Αυτό το γεγονός προκλήθηκε σαφώς από την είδηση ​​ότι δεν υπήρχαν Μαροκινοί συνοριοφύλακες.

Έχουν υπάρξει και άλλες συνοριακές επιδρομές που αφορούσαν μερικές δεκάδες ή το πολύ μερικές εκατοντάδες άτομα. Αλλά ποτέ δεν υπήρξε κάτι τέτοιου μεγέθους.


Γιατί 60.000 άνθρωποι αποφάσισαν ξαφνικά να ρισκάρουν τη ζωή τους κολυμπώντας μέχρι τη Ceuta ή κάνοντας έφοδο στους φράχτες της; Αν, το 2021, μόνο ένα σοκαριστικό πρωτοσέλιδο ρεπορτάζ με τίτλο «ΤΟ ΜΑΡΟΚΟ ΑΠΟΣΥΡΕΙ ΤΟΥΣ ΦΡΟΥΡΟΥΣ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΤΗΣ CEUTA — ΠΡΟΧΩΡΗΣΤΕ» μπορούσε να κινητοποιήσει 8.000 ανθρώπους για να κάνουν την προσπάθεια, γιατί 60.000 αποφάσισαν ξαφνικά να το κάνουν στις 29 Ιουλίου 2026 χωρίς συγκεκριμένο λόγο, σε μια στιγμή που η επιτυχία φαινόταν εξαιρετικά απίθανη;

Το Google Gemini, το οποίο συνθέτει την επίσημη εκδοχή της πραγματικότητας των συστημικών μμε, μας λέει ότι η ορμή του 2026 στη Ceuta ήταν ένα εντελώς αυθόρμητο γεγονός, δεν σχεδιάστηκε από κανέναν, τυχαίο χρονικά, καθοδηγούμενο από τους ίδιους οικονομικούς παράγοντες που παρακινούν τη φυσιολογική συνεχή ροή μετανάστευσης, με βασικούς παράγοντες τη μίμηση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και την πίεση από ομοτίμους. Το Gemini (δηλαδή η σιωνιστική ολιγαρχία) κατηγορεί επίσης την ισπανική κυβέρνηση με επικεφαλής τον αντισιωνιστή πρωθυπουργό Pedro Sanchez, για «μια ισπανική πολιτική χορήγησης νόμιμου καθεστώτος σε περίπου μισό εκατομμύριο υπάρχοντες παράτυπους μετανάστες». Η πολιτική ψηφίστηκε στις 27 Ιανουαρίου του περασμένου έτους. Και η πίεση για νομιμοποίηση ισχύει μόνο για άτομα που βρίσκονται ήδη στην Ισπανία. Αλλά το Gemini λέει ότι «πολλοί μετανάστες πίστευαν λανθασμένα ότι οι νεοαφιχθέντες θα πληρούσαν τις προϋποθέσεις για νομιμοποίηση».

Τα συστημικά μέσα ενημέρωσης και οι πολιτικοί που ανήκουν σε ολιγαρχίες κατηγορούν επίσης την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Ισπανίας στις 29 Ιουνίου, σύμφωνα με την οποία οι μετανάστες που αναχαιτίζονται στη θάλασσα δεν μπορούν να υποβληθούν σε συνοπτικές απελάσεις χωρίς την δέουσα διαδικασία. Προφανώς, η είδηση ​​αυτή έχει πολλαπλασιαστεί έντονα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στο πλαίσιο μιας μαζικής προπαγάνδας που κινητοποίησε το πλήθος των 60.000 μεταναστών και τους έστειλε να συρρέουν προς τη Ceuta.

Τό Gemini εξηγεί πώς όλα συνέβησαν αυθόρμητα:

...αποκεντρωμένος ψηφιακός συντονισμός, αυθόρμητη συμπεριφορά όχλου και ευκαιριακή εκμετάλλευση της χαλαρής επιβολής των συνόρων... Φήμες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: Οδηγίες, ενθάρρυνση και ενημερώσεις σε πραγματικό χρόνο εξαπλώθηκαν γρήγορα σε πλατφόρμες όπως το TikTok, το Facebook και εφαρμογές ανταλλαγής μηνυμάτων... Μίμηση από ομοτίμους: Τα viral βίντεο ατόμων που εισήλθαν με επιτυχία στον θύλακα δημιούργησαν ένα «φαινόμενο αγέλης» όπου νέοι σε κοντινές μαροκινές πόλεις όπως το Fnideq αποφάσισαν να αντιγράψουν την προσπάθεια....

Αυθόρμητη μαζική μίμηση, η τρέλα των πλήθους, η ομαδική συμπεριφορά και η φυγή, παιδιά που κάνουν ηλίθια πράγματα και τα δημοσιεύουν στο διαδίκτυο και άλλα παιδιά τα αντιγράφουν... ναι, αυτό συμβαίνει. Αλλά μπορεί επίσης να γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης από κακούς παράγοντες. Οι Σιωνιστές ολιγάρχες που κατέχουν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, άνθρωποι όπως ο Larry Ellison και ο Mark Zuckerberg, συνεργάζονται άμεσα με την ισραηλινή Mossad και, σε μικρότερο βαθμό, με άλλες υπηρεσίες πληροφοριών, για να κατευθύνουν τη συζήτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και την υστερία των μέσων κοινωνικής δικτύωσης σε κατευθύνσεις που εξυπηρετούν τα συμφέροντά τους.

Οι δύο εφαρμογές κοινωνικής δικτύωσης που κυριαρχούν στο Μαρόκο είναι το Instagram (Zuckerberg-Mossad) και το TikTok (Ellison-Mossad). Οι Ισραηλινοί πιστοί που ελέγχουν αυτά τα δύο συστήματα μαζικού ελέγχου του νου έχουν επίσης στη διάθεσή τους περισσότερους από ένα εκατομμύριο Ισραηλινούς μαροκινής καταγωγής. Πολλοί από αυτούς τους μαροκινούς Ισραηλινούς Εβραίους μιλούν άψογα μαροκινά αραβικά και φυσικά δεν ξεχωρίζουν από τους άλλους Μαροκινούς. Έτσι, για να ξεκινήσει μια εκδήλωση τρέλας πλήθους στα μαροκινά μέσα κοινωνικής δικτύωσης, οι ειδικοί ψυχιατρικών επιχειρήσεων του Ισραήλ δεν χρειάζεται να βασίζονται αποκλειστικά σε bots ή ψεύτικους ανθρώπους. Έχουν έναν πολύ μεγάλο αριθμό πραγματικών ανθρώπων που μπορούν αξιόπιστα να παριστάνουν τους νεαρούς Μαροκινούς.

Η μαροκινή κυβέρνηση δεν φαίνεται να κάνει πολλά για να προστατεύσει τους νέους της από τους Ισραηλινούς με σκύλους βιαστές και άλλων ψυχικών διαταραχών ( Πελασγ. Γιά τήν ἀπόλυτη ψυχοπάθειά τους γράφαμε καί ΕΔΩ )  . Είναι γνωστό ότι εμπλέκεται σε διάφορες μορφές «συνεργασίας ασφαλείας» με την Γενοκτονική Σιωνιστική Οντότητα και φημολογείται ότι έχει αγοράσει λογισμικό Pegasus ( Πελασγ. Ἐπίσης σχετικῶς ΕΔΩ)   που επιτρέπει την παραβίαση του τηλεφώνου σας και την κατοχή σας . Έτσι, αν το Ισραήλ αποφάσιζε ποτέ ότι ήθελε να εξαπολύσει μια εισβολή στη Ceuta από μαροκινούς νέους μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, όπως η έγχρωμη επανάσταση, φαίνεται απίθανο κάποιος, εκτός ίσως από τις ισπανικές υπηρεσίες πληροφοριών, να σταθεί εμπόδιο στο δρόμο της. Και οι ισπανικές υπηρεσίες, σε αντίθεση με το Ισραήλ, δεν είναι παγκόσμιοι ηγέτες στο λογισμικό εγκληματικής πειρατείας, ούτε κατέχουν το Instagram και το TikTok.

φωτό
Γιατί να υποψιάζεστε το Ισραήλ; 

Ξεκινήστε θέτοντας τη συνήθη ερώτηση: cui bono ( Τίς ὠφελεῖται; ). Η επίδραση του τρελού συμβάντος μαζικής ψύχωσης στη Ceuta, όπως και προηγούμενων τρελών συμβάντων μαζικής ψύχωσης, συμπεριλαμβανομένης της 11ης Σεπτεμβρίου και του Charlie Hebdo , ωφελεί μαζικά τους Σιωνιστές πολύ περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον:

*Τιμωρεί την ισπανική κυβέρνηση κατά της γενοκτονίας και τον θαρραλέο ηγέτη της κατά της γενοκτονίας Pedro Sanchez, επειδή είχαν το θράσος να διακόψουν τις στρατιωτικές αποστολές προς το Ισραήλ.

*Τιμωρεί την κατά του πολέμου στο Ιράν κυβέρνηση της Ισπανίας για αυτό που το Gemini αποκαλεί

«Αυστηρή αντιπολεμική στάση κατά της στρατιωτικής επιχείρησης υπό την ηγεσία των ΗΠΑ στο Ιράν, επιβολή πλήρων απαγορεύσεων βάσεων, πλήρους κλεισίματος εναέριου χώρου και εκτεταμένων αποκλεισμών φορτίου, απέλαση αμερικανικών στρατιωτικών αεροσκαφών, συμπεριλαμβανομένων δεκαπέντε δεξαμενόπλοιων ανεφοδιασμού της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ, κλείσιμο ολόκληρου του εναέριου χώρου της σε όλα τα αμερικανικά στρατιωτικά αεροσκάφη, άρνηση πρόσβασης διέλευσης σε αμερικανικά πολεμικά αεροσκάφη ή ανεφοδιασμού δεξαμενόπλοιων που ταξιδεύουν από τρίτες χώρες, όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, αναγκασμό της αμερικανικής εφοδιαστικής να παρακάμψει πλήρως το ισπανικό έδαφος, άρνηση δικαιωμάτων ελλιμενισμού σε οποιοδήποτε διεθνές πλοίο ή αεροπλάνο διέλευσης φορτίου που μεταφέρει στρατιωτικό εξοπλισμό, όπλα ή πυρομαχικά με προορισμό το Ισραήλ ή τις αμερικανικές δυνάμεις που πολεμούν στη Μέση Ανατολή...»

*Ενισχύει την αφήγηση για την ισλαμοφοβία που ξεκίνησε από το κόλπο δημοσιότητας με ψευδή σημαία για την 11η Σεπτεμβρίου, επιτρέποντας στα σιωνιστικά μέσα ενημέρωσης και τους πολιτικούς να υποδαυλίσουν φόβους για μια τριτοκοσμική εισβολή, όπως το “Camp of the Saints”, από ορδές μουσουλμάνων με σκούρο δέρμα - το είδος των ανθρώπων που το Ισραήλ είναι αποφασισμένο να εξοντώσει και χρειάζεται να μην νοιάζονται οι Δυτικοί.

Στο παρελθόν, κάθε φορά που υπήρχε αυτό το είδος τρελού μιντιακού γεγονότος που υποτίθεται ότι «απλώς συνέβη» - 19 Μουσουλμάνοι που δεν μπορούσαν να πετάξουν αεροπλάνα και μετά βίας μπορούσαν να δέσουν τα παπούτσια τους «απλώς συνέβη» να σταθούν τυχεροί και να προκαλέσουν την εκρηκτική αυτοκτονία ολόκληρου του συγκροτήματος του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου ( Πελασγ. Πολλά σχετικῶς μέ τήν 11η /9 ἔχουμε γράψει ΕΔΩ ) · οι αδελφοί Kouachi και ο Coulibaly «απλώς συνέβη» να δημιουργήσουν τη μαζική ψύχωση του Charlie Hebdo την ίδια ημέρα που ο Michel Houellebecq δημοσίευσε το Μεγάλο Ισλαμοφοβικό Μυθιστόρημά του "Submission"··· ο Lee Harvey Oswald «απλώς συνέβη» να σταθεί τυχερός εξαπολύοντας μια μαγική σφαίρα που αφαίρεσε το μόνο εμπόδιο στο πρόγραμμα πυρηνικών όπλων του Ισραήλ ( Πελασγ. Καί ἀπό ἐμᾶς ΕΔΩ )... πάντα αποδεικνυόταν αργότερα ότι ΤΟ ΕΚΑΝΕ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ.

Υποστηρίζω ότι το ίδιο ισχύει πιθανώς και για την εισροή μεταναστών στη Ceuta το 2026.

Ἀπό : unz.com


Ἡ Πελασγική

Το τέχνασμα τοῦ Μαρόκου στήν Ceuta μπορεῖ νά εὐχαριστήσῃ τό Ἰσραήλ, ἀλλά θά μποροῦσε νά ἔχῃ πολύ ὑψηλό τίμημα

 ...5.000 Μαροκινοί έχουν γεμίσει τους δημόσιους χώρους, τους σχολικούς χώρους αναψυχής και τα μικροσκοπικά σοκάκια της Ceuta. Φυσικά, τα γεγονότα που έχουν γίνει πρωτοσέλιδα σε όλο τον κόσμο ευχαριστούν και το Ισραήλ, του οποίου ο ηγέτης έχει απειλήσει την Ισπανία και θα πετούσε από χαρά που θα αποτελούσε μέρος ενός άξονα ισχύος (με το Ηνωμένο Βασίλειο) για τον έλεγχο του ποιος εισέρχεται και ποιος βγαίνει από τη Μεσόγειο - μια ακόμη ιστορία για το ποιος ελέγχει τα θαλάσσια σημεία συμφόρησης στον κόσμο. 

Αλλά θα ήταν πραγματικά το Μαρόκο μέρος μιας τέτοιας αποχαιρετιστήριας συμφωνίας αν αυτό σήμαινε την απώλεια της Ισπανίας, ενός πολύτιμου εταίρου, συμμάχου και εμπορικού εταίρου;

Τοῦ Martin Jay

Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Benjamin Netanyahu, τον Απρίλιο του τρέχοντος έτους αποκάλεσε την Ισπανία αντι-Ισραήλ, προτού εκδώσει μια έντονη προειδοποίηση για τη στάση της Μαδρίτης να καταδικάσει τον Bibi και το Ισραήλ για τη γενοκτονία στη Γάζα. «Δεν είμαι διατεθειμένος να ανεχτώ αυτή την υποκρισία και την εχθρότητα. Δεν σκοπεύω να επιτρέψω σε καμία χώρα να διεξάγει διπλωματικό πόλεμο εναντίον μας χωρίς να πληρώσει άμεσο τίμημα».

Μπορούμε να υποθέσουμε ότι η εισροή χιλιάδων Μαροκινών στον ισπανικό θύλακα της Ceuta -η οποία θα μπορούσε ουσιαστικά να καταστήσει την Ισπανία περιττή εκεί, ενισχύοντας τον έλεγχο του UK/Israel στα Στενά του Γιβραλτάρ- ήταν ένα σχέδιο που ξεκίνησε ο ίδιος ο Bibi;

Οι συνθήκες γύρω από αυτό το εξαιρετικό γεγονός, το οποίο μεταδόθηκε από παγκόσμια ειδησεογραφικά δίκτυα σε όλο τον κόσμο, χρειάζονται ανάλυση και τοποθέτηση στο κατάλληλο πλαίσιο. Σίγουρα είναι αλήθεια ότι το Μαρόκο παραδοσιακά χρησιμοποιεί την εξουσία του για να κατακλύσει την Ισπανία με παράνομους μετανάστες ως γεωπολιτικό εργαλείο τα τελευταία χρόνια - ένα μάλλον χονδροειδές αλλά αποτελεσματικό διπλωματικό τέχνασμα που υπενθυμίζει στη Μαδρίτη ότι παρόλο που η χώρα [ το Μαρόκο] είναι φτωχότερη, έχει χαρτιά να παίξει όταν δεν πετυχαίνει το δικό της. Το κόλπο είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό, καθώς στέλνει ταυτόχρονα ένα μήνυμα στις Βρυξέλλες ότι το Rabat έχει πάντα αυτό το τέχνασμα στο μανίκι του αν τα πράγματα δυσκολέψουν.


Αλλά αυτό που συνέβη τις τελευταίες ημέρες στη Ceuta ήταν διαφορετικό.

Αυτή τη φορά δεν ήταν Αφρικανοί μετανάστες που είχαν φτάσει στο Μαρόκο και ήλπιζαν να σκαρφαλώσουν τον φράχτη προς τον μικροσκοπικό θύλακα της ΕΕ. Αυτή τη φορά ήταν οι ίδιοι οι Μαροκινοί στους οποίους, όπως φαίνεται, είχε δοθεί το πράσινο φως και το νεύμα να πάνε στα σύνορα, όπου δεν θα έβρισκαν αντίσταση από την αστυνομία ή τη Χωροφυλακή αν ήθελαν να περάσουν τον φράχτη στον κυματοθραύστη ή αν προτιμούσαν να κολυμπήσουν. Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, αν κολυμπούσαν, τους εγγυόταν νομική προστασία μόλις έφταναν στην παραλία σε ισπανικό έδαφος.

Χιλιάδες το έκαναν και γέμισαν αυτή τη μικροσκοπική πόλη, σοκάροντας τον κόσμο και σίγουρα τραβώντας την προσοχή της Μαδρίτης. Υπήρχε κάποιο μήνυμα που ήθελε να στείλει το Rabat στη Μαδρίτη, τη γειτονική και περιφερειακή εταίρο της; Φυσικά. Όχι ένα μήνυμα, αλλά στην πραγματικότητα μερικά - και χωρίς τη διπλωματική φινέτσα, επέλεξε αυτή τη μέθοδο για να τονίσει μερικά σημεία.

Οι σχέσεις μεταξύ Ισπανίας και Μαρόκου είναι πολύ καλές. Το 2022, η Ισπανία άνοιξε νέα σελίδα και υιοθέτησε μια νέα πολιτική απέναντι στη Δυτική Σαχάρα, υποστηρίζοντας την αξίωση κυριαρχίας του Rabat.

Ωστόσο, τις τελευταίες ημέρες, η Μαδρίτη έχει προχωρήσει σε μια σειρά πολιτικών αποφάσεων οι οποίες, μπορούμε να υποθέσουμε, έχουν ενοχλήσει τους Μαροκινούς. Η Μαδρίτη έχει αναλάβει μια σειρά από πρωτοβουλίες για να βελτιώσει τις ταραγμένες σχέσεις της με την Αλγερία, με συμφωνίες φυσικού αερίου ήδη υπογεγραμμένες. Για να βελτιωθούν αυτές οι σχέσεις μεταξύ Μαδρίτης και Αλγερίου, αυτό μπορεί να έχει μόνο ένα τίμημα, τελειώνει το Rabat, και έτσι καταφεύγει στη μόνη πρακτική που γνωρίζει για να στείλει ένα μήνυμα ότι είναι δυσαρεστημένο.

Αλλά αν αυτή η προσέγγιση ήταν μεμονωμένη, ίσως η αντίδραση να μην ήταν τόσο δραματική. Στην πραγματικότητα, όμως, υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που αξίζει να ληφθούν υπόψη, με κυριότερους την πρόσφατη υιοθέτηση από την Ισπανία από κοινοβουλευτική επιτροπή της χορήγησης υπηκοότητας στους αυτόχθονες πληθυσμούς της Δυτικής Σαχάρας, τους Sahrawi. Πώς φαντάστηκαν ποτέ οι Ισπανοί ότι αυτό θα μπορούσε να περάσει από ψηφοφορία στην επιτροπή και να προχωρήσει σε απόφαση των βουλευτών χωρίς να προσβάλει τον Μαροκινό μονάρχη; Ίσως η Μαδρίτη μπορεί επίσης να κατηγορηθεί για ύπουλη διπλωματία με αυτό το κόλπο, το οποίο θα βλάψει τις σχέσεις με το Rabat, αλλά πιθανώς δεν θα τις εκτροχιάσει.

Η απόφαση της εν λόγω επιτροπής πιθανότατα δεν ήταν καλά μελετημένη, δεδομένου του αντίκτυπου που θα είχε στον γείτονά της, με τον οποίο μέχρι τώρα είχε καλές σχέσεις. Αλλά κάποιος αναρωτιέται αν αυτό, μαζί με το να βγάλει την Αλγερία από το κρύο, είναι το μικρό τέλος αυτής της φιλίας που καταρρέει. Το Μαρόκο έχει την ικανότητα να γεμίζει τη μικροσκοπική Ceuta κάθε μέρα με χιλιάδες δικούς του ανθρώπους, οι οποίοι θεωρούν την ευκαιρία να κάνουν μια ζωή στην Ισπανία ως δώρο που πρέπει να αρπάξουν, αντί να τους αντιμετωπίζει σαν πιόνι ο μονάρχης του - όπως έχουν σχολιάσει ορισμένοι εξόριστοι Μαροκινοί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Για πολύ καιρό, το Rabat θρηνούσε την κυριαρχία της Ισπανίας στον μικροσκοπικό θύλακα [την Ceuta ] και υπαινισσόταν ότι μια μέρα θα ήταν του Μαρόκου. Αν υπήρξε ποτέ μια στιγμή που έμοιαζε με μαροκινό έδαφος, αυτή ήταν τις τελευταίες ημέρες, όπου περίπου 5.000 Μαροκινοί έχουν γεμίσει τους δημόσιους χώρους, τους σχολικούς χώρους αναψυχής και τα μικροσκοπικά σοκάκια του. Φυσικά, τα γεγονότα που έχουν γίνει πρωτοσέλιδα σε όλο τον κόσμο ευχαριστούν και το Ισραήλ, του οποίου ο ηγέτης έχει απειλήσει την Ισπανία και θα πετούσε από χαρά που θα αποτελούσε μέρος ενός άξονα ισχύος (με το Ηνωμένο Βασίλειο) για τον έλεγχο του ποιος εισέρχεται και ποιος βγαίνει από τη Μεσόγειο - μια ακόμη ιστορία για το ποιος ελέγχει τα θαλάσσια σημεία συμφόρησης στον κόσμο. Αλλά θα ήταν πραγματικά το Μαρόκο μέρος μιας τέτοιας αποχαιρετιστήριας συμφωνίας αν αυτό σήμαινε την απώλεια της Ισπανίας, ενός πολύτιμου εταίρου, συμμάχου και εμπορικού εταίρου;

Ἀπό : strategic-culture.su 


Ἡ Πελασγική