" ...μητρός τε καὶ πατρὸς καὶ τῶν ἄλλων προγόνων ἁπάντων τιμιώτερόν ἐστιν πατρὶς καὶ σεμνότερον καὶ ἁγιώτερον καὶ ἐν μείζονι μοίρᾳ καὶ παρὰ θεοῖς καὶ παρ᾽ ἀνθρώποις τοῖς νοῦν ἔχουσι..." Σωκράτης

Τετάρτη, 13 Μαΐου 2015

Συμπεράσματα ἀπό τό καλπονοθευτικό ἐκλογικό σύστημα τῆς Βρετανίας

Συμπεράσματα από το καλπονοθευτικό εκλογικό σύστημα της Βρετανίας

Οι πρόσφατες εκλογές στην Βρετανία είχαν και μια άλλη παράμετρο, η οποία πέρασε απαρατήρητη από το σύνολο σχεδόν του εγχώριου δημοσιογραφικού κόσμου.

Διαβάζουμε, χαρακτηριστικά, σε συστημική φυλλάδα: «Αν σας ρωτούσαν ποτέ, γίνεται ένα κόμμα με 12,6% των ψήφων να παίρνει έναν όλον κι όλον βουλευτή αλλά ένα κόμμα με το ένα τρίτο των ψήφων (4,8% για την ακρίβεια) να παίρνει… 56 (!!!) βουλευτές, είμαστε βέβαιοι ότι θα απαντούσατε πως κάτι τέτοιο είναι απολύτως αδύνατον.

Κάνετε λάθος. Ακριβώς αυτό έγινε στις βρετανικές εκλογές της Πέμπτης! Το Κόμμα της Ανεξαρτησίας του Ηνωμένου Βασιλείου (UKIP) του Νάιτζελ Φάρατζ πήρε 12,6% των ψήφων και εξέλεξε 1 βουλευτή. Το Εθνικό Κόμμα της Σκοτίας πήρε μόνο 4,8% αλλά εξέλεξε 56 βουλευτές, γιατί όλη η δύναμή του είναι συγκεντρωμένη στη Σκοτία όπου πήρε το 50% των ψήφων! Ήρθε πρώτο και στις 56 εκλογικές περιφέρειες της Σκοτίας και δεν επέτρεψε σε κανένα άλλο κόμμα, ούτε στους Συντηρητικούς ούτε στους Εργατικούς, να εκλέξουν έστω και 1 βουλευτή! Οι Σκοτσέζοι εθνικιστές είχαν 6 έδρες στις προηγούμενες εκλογές και σε αυτές τις έκαναν… 56!».

Το ληστρικό εκλογικό σύστημα, το οποίο υπάρχει στην Βρετανία, αλλοιώνει σε αφάνταστο βαθμό την λαϊκή ετυμηγορία, δίνοντας μια εντελώς πλασματική εικόνα για την πραγματική δυναμική των κομμάτων. Ανεξαρτήτως της γνώμης που μπορεί να έχει ο καθένας για το UKIP, είναι σίγουρο ότι υπάρχει μια ξεκάθαρη διαστρέβλωση της λαϊκής θέλησης. Το τρίτο κόμμα (σας θυμίζει κάτι αυτό;) της χώρας αυτής έχει μόλις έναν (!) βουλευτή, λόγω ενός απαράδεκτου εκλογικού νόμου που εξευτελίζει κάθε έννοια δημοκρατίας και άμεσης αναλογικής εκπροσώπησης. Δεν είναι, βεβαίως, η πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό.

Την δεκαετία του 1980 και του 1990 τα ίδια περίπου συνέβαιναν και στην Γαλλία, όταν προκειμένου να φιμωθεί η φωνή και η εκπροσώπηση του Εθνικού Μετώπου και του Ζαν Μαρί Λεπέν έβγαιναν παρόμοιοι εκλογικοί νόμοι για να περιορίσουν όσο το δυνατόν περισσότερο την κοινοβουλευτική παρουσία του.

Στην Ελλάδα μπορεί να μην υπάρχουν, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, τέτοια καλπονοθευτικά συστήματα, αλλά έχουν εφεύρει πιο άμεσες και αποτελεσματικές μεθόδους διαστρέβλωσης της λαϊκής βούλησης. Την άμεση, δηλαδή, ποινικοποίηση της Έντιμης και Νόμιμης Πολιτικής Δράσης ενός συγκεκριμένου κόμματος, επειδή η δική του εκλογική ενδυνάμωση εγκυμονεί κινδύνους για τα διεφθαρμένα κόμματα του «συνταγματικού τόξου».

Γιώργος Μάστορας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου